Difference between revisions of "Μακάριος Αιγύπτιος - Macarius of Egypt/Sermones 64 ΛΟΓΟΙ ΚΣΤ-ΛΔ"

From MacariusOfEgypt
Jump to: navigation, search
Line 17: Line 17:
 
φύσιν τὴν ψυχὴν ἀποκαταστήσῃ, ὅπως εὐάρεστος θεῷ ἐν πάσαις ἀρεταῖς εὑρεθεῖσα καὶ ἄμωμος καταρτισθεῖσα διὰ τῆς 25-1-13 βοηθείας τοῦ ἁγίου πνεύματος τῆς αἰωνίου ζωῆς ἀξία γένηται.
 
φύσιν τὴν ψυχὴν ἀποκαταστήσῃ, ὅπως εὐάρεστος θεῷ ἐν πάσαις ἀρεταῖς εὑρεθεῖσα καὶ ἄμωμος καταρτισθεῖσα διὰ τῆς 25-1-13 βοηθείας τοῦ ἁγίου πνεύματος τῆς αἰωνίου ζωῆς ἀξία γένηται.
 
 
τοῖς  γὰρ  φυσικοῖς  λογισμοῖς  καὶ  τοῖς  φυσικοῖς  τῆς  ψυχῆς  κινήμασιν
+
τοῖς  γὰρ  φυσικοῖς  λογισμοῖς  καὶ  τοῖς  φυσικοῖς  τῆς  ψυχῆς  κινήμασιν
 
ἐπιτηρεῖ  ὁ  πονηρός,  ὥστε  τὰ  ἴδια  τῆς  κακίας  πάθη  ἐπιμιγνύειν,  ἵνα  φυσικῶν ἀποπληρώσεων  δῆθεν χάριν τὸν ἄνθρωπον εὐλογοφανῶς  ἀπατᾶν δύνηται.
 
ἐπιτηρεῖ  ὁ  πονηρός,  ὥστε  τὰ  ἴδια  τῆς  κακίας  πάθη  ἐπιμιγνύειν,  ἵνα  φυσικῶν ἀποπληρώσεων  δῆθεν χάριν τὸν ἄνθρωπον εὐλογοφανῶς  ἀπατᾶν δύνηται.
 
 
Line 23: Line 23:
 
χρείας τὰ ἴδια τῆς κακίας πάθη ἐπιμιγνύοντα.
 
χρείας τὰ ἴδια τῆς κακίας πάθη ἐπιμιγνύοντα.
 
 
25-1-14 Ὥσπερ ἐὰν ᾖ δένδρα καρπῶν πεπληρωμένα, ἑνὶ δὲ ἑκάστῳ δένδρῳ ἥγησαί μοι θηρίον παρακαθεύδειν· ἐὰν οὖν μή τις
+
25-1-14 Ὥσπερ ἐὰν ᾖ δένδρα καρπῶν πεπληρωμένα, ἑνὶ δὲ ἑκάστῳ δένδρῳ ἥγησαί μοι θηρίον παρακαθεύδειν· ἐὰν οὖν μή τις
 
μετὰ πάσης προσοχῆς καὶ εὐφυίας καὶ νήψεως ἀπέλθῃ, ἵνα τοὺς καρποὺς τοῦ δένδρου λαβεῖν δυνηθῇ, ἄδηκτος 25-1-15 τῶν θηρίων παρελθεῖν  οὐ δύναται.
 
μετὰ πάσης προσοχῆς καὶ εὐφυίας καὶ νήψεως ἀπέλθῃ, ἵνα τοὺς καρποὺς τοῦ δένδρου λαβεῖν δυνηθῇ, ἄδηκτος 25-1-15 τῶν θηρίων παρελθεῖν  οὐ δύναται.
 
 
Line 57: Line 57:
 
25-2-9 Εἰ δὲ ἀπροσεχόντως καὶ ἀδιαφόρως ἐν τῇ καταφρονήσει τῶν εὐαγγελικῶν  ἐντολῶν  ὡς δὴ ὑγιάνασα τὸν αἰῶνα τοῦτον διοδεύει καὶ τὴν ἑαυτῆς σωτηρίαν ἐν φόβῳ καὶ τρόμῳ οὐ κατεργάζεται κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου παραγγελίαν ἐν πολλῇ ταπεινώσει καὶ πόνῳ καὶ εὐλαβείᾳ ἀναστρεφομένη κατὰ τὸν τοῦ ἀνατροπιασμοῦ λόγον εἰς τὴν προτέραν ἀναλύει τῶν παθῶν τῆς κακίας νόσον, ἀρξαμένη πνεύματι καὶ σαρκὶ ἐπιτελοῦσα, καὶ οὕτως ἐν τοιούτῳ τρόπῳ ἀπομένουσα ἕως τέλους τῷ αἰωνίῳ θανάτῳ τῆς ἁμαρτίας παραδίδοται, καθώς φησιν ὁ κύριος· «ἄρατε ἀπ' αὐτοῦ τὸ τάλαντον», καὶ πάλιν· «καὶ ὃ δοκεῖ ἔχειν ἀρθήσεται ἀπ' αὐτοῦ καὶ δοθήσεται τῷ ἔχοντι», τουτέστι τῷ μὴ λυποῦντι τὸ πνεῦμα διὰ τῆς κακοτροπίας, τῷ μὴ ἐνυβρίζοντι τὴν χάριν τὴν δοθεῖσαν διὰ τῆς ἀσέμνου πολιτείας, τῷ αἰσθομένῳ ἀξίως τιμῆς διὰ τῆς ἐργασίας τῶν  ἐντολῶν τὴν  ἐπουράνιον  χάριν  τοῦ  προσκυνητοῦ  πνεύματος.
 
25-2-9 Εἰ δὲ ἀπροσεχόντως καὶ ἀδιαφόρως ἐν τῇ καταφρονήσει τῶν εὐαγγελικῶν  ἐντολῶν  ὡς δὴ ὑγιάνασα τὸν αἰῶνα τοῦτον διοδεύει καὶ τὴν ἑαυτῆς σωτηρίαν ἐν φόβῳ καὶ τρόμῳ οὐ κατεργάζεται κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου παραγγελίαν ἐν πολλῇ ταπεινώσει καὶ πόνῳ καὶ εὐλαβείᾳ ἀναστρεφομένη κατὰ τὸν τοῦ ἀνατροπιασμοῦ λόγον εἰς τὴν προτέραν ἀναλύει τῶν παθῶν τῆς κακίας νόσον, ἀρξαμένη πνεύματι καὶ σαρκὶ ἐπιτελοῦσα, καὶ οὕτως ἐν τοιούτῳ τρόπῳ ἀπομένουσα ἕως τέλους τῷ αἰωνίῳ θανάτῳ τῆς ἁμαρτίας παραδίδοται, καθώς φησιν ὁ κύριος· «ἄρατε ἀπ' αὐτοῦ τὸ τάλαντον», καὶ πάλιν· «καὶ ὃ δοκεῖ ἔχειν ἀρθήσεται ἀπ' αὐτοῦ καὶ δοθήσεται τῷ ἔχοντι», τουτέστι τῷ μὴ λυποῦντι τὸ πνεῦμα διὰ τῆς κακοτροπίας, τῷ μὴ ἐνυβρίζοντι τὴν χάριν τὴν δοθεῖσαν διὰ τῆς ἀσέμνου πολιτείας, τῷ αἰσθομένῳ ἀξίως τιμῆς διὰ τῆς ἐργασίας τῶν  ἐντολῶν τὴν  ἐπουράνιον  χάριν  τοῦ  προσκυνητοῦ  πνεύματος.
 
 
25-2-10 οὗτος γάρ ἐστιν ἀληθῶς  ὁ  ἔχων ὁ διὰ πάσης εὐαρεστίας τιμῶν  τὴν δεδομένην  τοῦ πνεύματος  δωρεάν,  ὁμοίως  δὲ  καὶ  ὁ  λόγῳ  θείῳ  δι'  ἀκοῆς  ὑπὸ  τῆς  χάριτος διατρεφόμενος  καὶ  ἐνεργῆ  τὴν  δύναμιν  τοῦ  πνεύματος  μηδέπω  κεκτημένος,  ἀλλὰ λεπτοτέραις οἰκονομίαις  οἰκονομούμενος ὑπὸ τῆς χάριτος τοῦ θεοῦ, τοῦ  ἐπουρανίου ἰατροῦ.
+
25-2-10 οὗτος γάρ ἐστιν ἀληθῶς  ὁ  ἔχων ὁ διὰ πάσης εὐαρεστίας τιμῶν  τὴν δεδομένην  τοῦ πνεύματος  δωρεάν,  ὁμοίως  δὲ  καὶ  ὁ  λόγῳ  θείῳ  δι'  ἀκοῆς  ὑπὸ  τῆς  χάριτος διατρεφόμενος  καὶ  ἐνεργῆ  τὴν  δύναμιν  τοῦ  πνεύματος  μηδέπω  κεκτημένος,  ἀλλὰ λεπτοτέραις οἰκονομίαις  οἰκονομούμενος ὑπὸ τῆς χάριτος τοῦ θεοῦ, τοῦ  ἐπουρανίου ἰατροῦ.
 
 
πλείονος  καὶ  οὗτος  προσοχῆς  καὶ  παραφυλακῆς  χρῄζει  κατὰ  πάντα  τῷ εὐαγγελικῷ  τῆς ἀληθινῆς  ἰατρείας λόγῳ πειθόμενος, ἵνα κατὰ βραχὺ ἡ τῆς ἁμαρτίας νόσος ὑποχωρήσῃ καὶ ἡ τῆς δικαιοσύνης τῶν ἀρετῶν ὑγεία τελεία προσγένηται, ἕως οὗ εἰς  τὸ  τέλειον  τῆς  ἀπαθείας  μέτρον  διὰ  τῆς  χάριτος  ἀποκαταστὰς  εὐάρεστος θεῷ εὑρεθῆναι  δύ25-2-11  ναται.
+
πλείονος  καὶ  οὗτος  προσοχῆς  καὶ  παραφυλακῆς  χρῄζει  κατὰ  πάντα  τῷ εὐαγγελικῷ  τῆς ἀληθινῆς  ἰατρείας λόγῳ πειθόμενος, ἵνα κατὰ βραχὺ ἡ τῆς ἁμαρτίας νόσος ὑποχωρήσῃ καὶ ἡ τῆς δικαιοσύνης τῶν ἀρετῶν ὑγεία τελεία προσγένηται, ἕως οὗ εἰς  τὸ  τέλειον  τῆς  ἀπαθείας  μέτρον  διὰ  τῆς  χάριτος  ἀποκαταστὰς  εὐάρεστος θεῷ εὑρεθῆναι  δύ25-2-11  ναται.
 
 
  εἰ  δέ  τις  ἀταξίᾳ,  τουτέστι  παρακοῇ  τῶν  ἐντολῶν, παρακολουθεῖ, πάλιν ἀνατροπιασμοῦ δίκην εἰς χείρονα πάθη κακίας ἐμπεσὼν θανάτῳ
+
εἰ  δέ  τις  ἀταξίᾳ,  τουτέστι  παρακοῇ  τῶν  ἐντολῶν, παρακολουθεῖ, πάλιν ἀνατροπιασμοῦ δίκην εἰς χείρονα πάθη κακίας ἐμπεσὼν θανάτῳ
 
αἰωνίῳ ὑπόδικος γίνεται διὰ τὴν ἀφύλακτον καὶ φιλήδονον  προαίρεσιν, ὅτι ἀρξάμενος ὑγιαίνειν  ἀπὸ  τῆς  χαλεπῆς  νόσου τῶν  παθῶν  καὶ ὑπὸ τῆς  χάριτος  βοηθεῖσθαι οὐκ ἐξηκολούθησε τοῖς εὐαγγελικοῖς προστάγμασιν, ἀλλὰ ἰδίῳ θελήματι αὐτοῦ πορευομένου τοιαῦτα αὐτοῦ τὰ τέλη γεγόνασι.
 
αἰωνίῳ ὑπόδικος γίνεται διὰ τὴν ἀφύλακτον καὶ φιλήδονον  προαίρεσιν, ὅτι ἀρξάμενος ὑγιαίνειν  ἀπὸ  τῆς  χαλεπῆς  νόσου τῶν  παθῶν  καὶ ὑπὸ τῆς  χάριτος  βοηθεῖσθαι οὐκ ἐξηκολούθησε τοῖς εὐαγγελικοῖς προστάγμασιν, ἀλλὰ ἰδίῳ θελήματι αὐτοῦ πορευομένου τοιαῦτα αὐτοῦ τὰ τέλη γεγόνασι.
 
 
Line 105: Line 105:
 
ἀχειροποιήτῳ αὐτοῦ οἴκῳ ἀνατίθησι· σκιαὶ γὰρ καὶ 26-1-7 εἰκόνες τυγχάνουσι τὰ ἐπίγεια τῶν  ἐπουρανίων.
 
ἀχειροποιήτῳ αὐτοῦ οἴκῳ ἀνατίθησι· σκιαὶ γὰρ καὶ 26-1-7 εἰκόνες τυγχάνουσι τὰ ἐπίγεια τῶν  ἐπουρανίων.
 
 
σπουδάσωμεν τοίνυν  ὁλοτελῶς  ἑαυτοὺς  τῷ  κυρίῳ  ἀποδοῦναι  καὶ πάντων  τῶν  ἐπιγείων  καταφρονῆσαι  καὶ  αὐτῷ  μόνῳ  ἑαυτοὺς  ἀφιερῶσαι  καὶ  τῷ
+
σπουδάσωμεν τοίνυν  ὁλοτελῶς  ἑαυτοὺς  τῷ  κυρίῳ  ἀποδοῦναι  καὶ πάντων  τῶν  ἐπιγείων  καταφρονῆσαι  καὶ  αὐτῷ  μόνῳ  ἑαυτοὺς  ἀφιερῶσαι  καὶ  τῷ
 
φρονήματι  τῆς  ψυχῆς  ἀλλοτρίους  τοῦ  αἰῶνος  τούτου  ποιῆσαι  καὶ  ἐξελθεῖν  τοῖς νοήμασιν ἐκ τῆς φαινομένης τοῦ κόσμου ἀπάτης, ἵνα τῶν προειρημένων ἀγαθῶν τυχεῖν
 
φρονήματι  τῆς  ψυχῆς  ἀλλοτρίους  τοῦ  αἰῶνος  τούτου  ποιῆσαι  καὶ  ἐξελθεῖν  τοῖς νοήμασιν ἐκ τῆς φαινομένης τοῦ κόσμου ἀπάτης, ἵνα τῶν προειρημένων ἀγαθῶν τυχεῖν
 
καταξιωθῶμεν,  τὸ  τῆς  διανοίας  ἡμῶν  κάλλος  ἐπιθυμητὸν  τῷ  ἐπουρανίῳ  βασιλεῖ
 
καταξιωθῶμεν,  τὸ  τῆς  διανοίας  ἡμῶν  κάλλος  ἐπιθυμητὸν  τῷ  ἐπουρανίῳ  βασιλεῖ
Line 112: Line 112:
 
26-1-8 Καὶ γὰρ ὁ ἀπόστολός φησιν· «ἐξερχώμεθα πρὸς αὐτὸν ἔξω τῆς παρεμ26-1-8  βολῆς».
 
26-1-8 Καὶ γὰρ ὁ ἀπόστολός φησιν· «ἐξερχώμεθα πρὸς αὐτὸν ἔξω τῆς παρεμ26-1-8  βολῆς».
 
 
πῶς  τοίνυν  ἐξέλθωμεν  καὶ  πῶς  τῶν  πνευματικῶν  ἐκείνων ἐπιτύχωμεν ἀγαθῶν  καὶ ποίᾳ  ἀγωγῇ καὶ ποίῳ τρόπῳ εὐαρεστήσωμεν, ἵνα ἡ ἱερὰ καὶ
+
πῶς  τοίνυν  ἐξέλθωμεν  καὶ  πῶς  τῶν  πνευματικῶν  ἐκείνων ἐπιτύχωμεν ἀγαθῶν  καὶ ποίᾳ  ἀγωγῇ καὶ ποίῳ τρόπῳ εὐαρεστήσωμεν, ἵνα ἡ ἱερὰ καὶ
 
26-1-9 ἐπουράνιος τοῦ Χριστοῦ εἰκὼν ἡμῖν ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἐντυπωθῇ; ὥσπερ γὰρ ἐπὰν ἀποδημῇ ἀπὸ πατρίδος εἰς πατρίδα βασιλεύς, οἱ τῆς πόλεως πολιτάρχαι καὶ πολῖται
 
26-1-9 ἐπουράνιος τοῦ Χριστοῦ εἰκὼν ἡμῖν ὑπὸ τοῦ πνεύματος ἐντυπωθῇ; ὥσπερ γὰρ ἐπὰν ἀποδημῇ ἀπὸ πατρίδος εἰς πατρίδα βασιλεύς, οἱ τῆς πόλεως πολιτάρχαι καὶ πολῖται
 
εἰς ὑπάντησιν  πορρωτέρω ἐξέρχονται  διὰ τὴν  τιμὴν  τοῦ βασιλέως, καὶ ἐπὶ  τούτοις χαίρει καὶ τὸ  αὐτοῦ ὄμμα ἐπ' αὐτούς ἐστι καὶ τούτοις τιμὰς δίδωσι βασιλικάς.
 
εἰς ὑπάντησιν  πορρωτέρω ἐξέρχονται  διὰ τὴν  τιμὴν  τοῦ βασιλέως, καὶ ἐπὶ  τούτοις χαίρει καὶ τὸ  αὐτοῦ ὄμμα ἐπ' αὐτούς ἐστι καὶ τούτοις τιμὰς δίδωσι βασιλικάς.
Line 181: Line 181:
 
σὺ γίνῃ  τοῦ κυρίου ἄμπελος καὶ αὐτὸς σοῦ· λέγει γάρ· «ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος  ἡ  ἀληθινή».
 
σὺ γίνῃ  τοῦ κυρίου ἄμπελος καὶ αὐτὸς σοῦ· λέγει γάρ· «ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος  ἡ  ἀληθινή».
 
 
καὶ  ὃν  τρόπον  ἐν  τοῖς  φαινομένοις  τὸ  κλῆμα  ἐρρίζωται  καὶ πεφύτευται  ἐν  τῇ γῇ, οὕτω καὶ αἱ ψυχαὶ τῶν ἁγίων  ἐν τῇ ἐπου27-1-3 ρανίῳ ἀμπέλῳ (τουτέστι ἐν τῷ κυρίῳ) εἰσὶ πεφυτευμέναι.
+
καὶ  ὃν  τρόπον  ἐν  τοῖς  φαινομένοις  τὸ  κλῆμα  ἐρρίζωται  καὶ πεφύτευται  ἐν  τῇ γῇ, οὕτω καὶ αἱ ψυχαὶ τῶν ἁγίων  ἐν τῇ ἐπου27-1-3 ρανίῳ ἀμπέλῳ (τουτέστι ἐν τῷ κυρίῳ) εἰσὶ πεφυτευμέναι.
 
 
 
καὶ ἔστι σπόρος πνεύματος ἁγίου καὶ σπόρος ἀνθρώπου· σπείρεται ὁ νοῦς εἰς τὴν ζῶσαν γῆν τοῦ θείου λόγου, καὶ πάλιν ἡ δύναμις τοῦ πνεύματος  σπείρεται ἐν τῇ λογικῇ τῆς πιστευούσης  ψυχῆς γῇ.
 
καὶ ἔστι σπόρος πνεύματος ἁγίου καὶ σπόρος ἀνθρώπου· σπείρεται ὁ νοῦς εἰς τὴν ζῶσαν γῆν τοῦ θείου λόγου, καὶ πάλιν ἡ δύναμις τοῦ πνεύματος  σπείρεται ἐν τῇ λογικῇ τῆς πιστευούσης  ψυχῆς γῇ.
Line 187: Line 187:
 
ὥσπερ οὖν εἰς τὸ φαινόμενον  χρῄζει ἡ γῆ ἐργασίας, καὶ ἐξέρχονται  ἐργάται  καὶ τὸν  σπόρον ἐν αὐτῇ κατατίθενται  καὶ ἐκφέρει  καρπούς, καὶ τῷ  ἰδίῳ  καιρῷ  λαμβάνουσιν  οἱ θερισταὶ τὰ δρέπανα καὶ θερίζουσιν, οὕτως ἔστι γῆ ἀφανὴς τοῦ κυρίου ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου καὶ ὁ καλὸς γεωργὸς ὁ κύριος, οἱ ἐργαζόμενοι τὴν γῆν οἱ ἅγιοι ἀπόστολοί εἰσιν, οἱ δια27-1-4 δεξάμενοι  τὸν  λόγον  κυρίου.
 
ὥσπερ οὖν εἰς τὸ φαινόμενον  χρῄζει ἡ γῆ ἐργασίας, καὶ ἐξέρχονται  ἐργάται  καὶ τὸν  σπόρον ἐν αὐτῇ κατατίθενται  καὶ ἐκφέρει  καρπούς, καὶ τῷ  ἰδίῳ  καιρῷ  λαμβάνουσιν  οἱ θερισταὶ τὰ δρέπανα καὶ θερίζουσιν, οὕτως ἔστι γῆ ἀφανὴς τοῦ κυρίου ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου καὶ ὁ καλὸς γεωργὸς ὁ κύριος, οἱ ἐργαζόμενοι τὴν γῆν οἱ ἅγιοι ἀπόστολοί εἰσιν, οἱ δια27-1-4 δεξάμενοι  τὸν  λόγον  κυρίου.
 
 
αὐτὸς γὰρ ὁ τοῦ πατρὸς λόγος ἦλθεν εἰς τὸν  κόσμον οὐρανοὺς καινοὺς ποιῆσαι καὶ γῆν καινὴν  κατασκευάσαι, καθὼς ἐπηγγείλατο·  «ἰδοὺ ποιῶ οὐρανοὺς καινοὺς καὶ γῆν καινήν», τὴν μὴ παρερχομένην.
+
αὐτὸς γὰρ ὁ τοῦ πατρὸς λόγος ἦλθεν εἰς τὸν  κόσμον οὐρανοὺς καινοὺς ποιῆσαι καὶ γῆν καινὴν  κατασκευάσαι, καθὼς ἐπηγγείλατο·  «ἰδοὺ ποιῶ οὐρανοὺς καινοὺς καὶ γῆν καινήν», τὴν μὴ παρερχομένην.
 
 
 
οὗτος γὰρ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ αὕτη καὶ πάντα τὰ βλεπόμενα λύεται καὶ παρέρχεται, ἡ  δὲ ὑπὸ τοῦ κυρίου ἐργαζομένη  λογικὴ  καὶ  πνευματικὴ  γῆ  27-1-5 αἰώνιος.
 
οὗτος γὰρ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ αὕτη καὶ πάντα τὰ βλεπόμενα λύεται καὶ παρέρχεται, ἡ  δὲ ὑπὸ τοῦ κυρίου ἐργαζομένη  λογικὴ  καὶ  πνευματικὴ  γῆ  27-1-5 αἰώνιος.
 
 
οἱ  γὰρ  τοῦ  κόσμου  τούτου πλούσιοι, ὅσα ἂν κτήσωνται καὶ συνθῶσι πολὺν πλοῦτον, ἐν τῷ ἐξέρχεσθαι αὐτοὺς ἐν τῷ ἰδίῳ καιρῷ ἐκ τοῦ κόσμου γυμνοὶ ἀπέρχονται, μηδὲν δυνάμενοι τοῦ πλούτου αὐτῶν
+
οἱ  γὰρ  τοῦ  κόσμου  τούτου πλούσιοι, ὅσα ἂν κτήσωνται καὶ συνθῶσι πολὺν πλοῦτον, ἐν τῷ ἐξέρχεσθαι αὐτοὺς ἐν τῷ ἰδίῳ καιρῷ ἐκ τοῦ κόσμου γυμνοὶ ἀπέρχονται, μηδὲν δυνάμενοι τοῦ πλούτου αὐτῶν
 
μεθ'  ἑαυτῶν  ἐπικομίσασθαι.
 
μεθ'  ἑαυτῶν  ἐπικομίσασθαι.
 
 
ἐνταῦθα  δὲ  ἐάν  τινα  κατορθώματα  κτήσωνται  καὶ ἀποθῶνται  πνευματικὸν  πλοῦτον  οἱ Χριστιανοὶ ἐν  τῇ  ζώσῃ τῆς  καρδίας  γῇ, ἐν τῷ ἐξέρχεσθαι  τοῦ  κόσμου  τούτου  συμπαραλαμβάνουσι  μεθ'  ἑαυτῶν  καὶ  τὸν  τοιοῦτον πλοῦτον αὐτῶν καὶ τὸν θησαυρὸν τῆς ζωῆς καὶ τοὺς καρποὺς τῶν πόνων αὐτῶν τοὺς ζῶντας, καὶ ἀπέρχονται ἐν τῇ τῶν οὐρανῶν βασιλείᾳ, ὅπου ἡ 27-1-6 αἰώνιος αὐτῶν ἐστι κατάπαυσις καὶ κληρονομία.
+
ἐνταῦθα  δὲ  ἐάν  τινα  κατορθώματα  κτήσωνται  καὶ ἀποθῶνται  πνευματικὸν  πλοῦτον  οἱ Χριστιανοὶ ἐν  τῇ  ζώσῃ τῆς  καρδίας  γῇ, ἐν τῷ ἐξέρχεσθαι  τοῦ  κόσμου  τούτου  συμπαραλαμβάνουσι  μεθ'  ἑαυτῶν  καὶ  τὸν  τοιοῦτον πλοῦτον αὐτῶν καὶ τὸν θησαυρὸν τῆς ζωῆς καὶ τοὺς καρποὺς τῶν πόνων αὐτῶν τοὺς ζῶντας, καὶ ἀπέρχονται ἐν τῇ τῶν οὐρανῶν βασιλείᾳ, ὅπου ἡ 27-1-6 αἰώνιος αὐτῶν ἐστι κατάπαυσις καὶ κληρονομία.
 
 
 
αὕτη οὖν ἡ φαινομένη γῆ παρέρχεται καὶ ὁ πλοῦτος οὗτος ἀφανίζεται  καὶ  οἱ καρποὶ ἀναλίσκονται,  ἐκεῖνα  δὲ τὰ πνευματικὰ  πράγματα  τὰ μὴ τούτοις τοῖς ὀφθαλμοῖς  ὁρώμενα εἰς τὸν αἰῶνα  συμπαραμένει.
 
αὕτη οὖν ἡ φαινομένη γῆ παρέρχεται καὶ ὁ πλοῦτος οὗτος ἀφανίζεται  καὶ  οἱ καρποὶ ἀναλίσκονται,  ἐκεῖνα  δὲ τὰ πνευματικὰ  πράγματα  τὰ μὴ τούτοις τοῖς ὀφθαλμοῖς  ὁρώμενα εἰς τὸν αἰῶνα  συμπαραμένει.
Line 200: Line 200:
 
27-1-7 Ὥσπερ οὖν τὰ δένδρα ταῦτα ἔνδοθεν συλλαμβάνει τοὺς καρποὺς καὶ ἐν τῷ καιρῷ τοῦ Ξανθικοῦ μηνός, ὅτε τὸ ἔαρ ἡδὺ ἔφθασε,  προκομίζει ἕκαστον δένδρον  τὸν ἔνδον  ὄντα καρπὸν εἰς τὸ προφανὲς καὶ ἀνάγκη τὸν βότρυν ἐκ τοῦ κλήματος ἐξελθεῖν καὶ τὴν λοιπὴν ὀπώραν ἐκ τῶν καρποφόρων δένδρων προελθεῖν, οὕτω καὶ ὅσοι νῦν ἐν τῷ κρυπτῷ συλλαμβάνουσι τὸν ἐπουράνιον σπόρον τοῦ πνεύματος τῆς δόξης ἐν ταῖς καρδίαις ἑαυτῶν καὶ πλήρεις εἰσὶν ἀρετῶν, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἀναστάσεως ἐκείνη ἡ ἐπουράνιος καὶ πνευματικὴ δόξα, ἣν ἀπὸ τοῦ νῦν ἔνδοθεν ἐκομίσαντο, καὶ τὰ γυμνὰ σώματα ἐνδύσει καὶ ἀμφιάσει 27-1-8 ἔξωθεν δόξαν  ἐπουράνιον.
 
27-1-7 Ὥσπερ οὖν τὰ δένδρα ταῦτα ἔνδοθεν συλλαμβάνει τοὺς καρποὺς καὶ ἐν τῷ καιρῷ τοῦ Ξανθικοῦ μηνός, ὅτε τὸ ἔαρ ἡδὺ ἔφθασε,  προκομίζει ἕκαστον δένδρον  τὸν ἔνδον  ὄντα καρπὸν εἰς τὸ προφανὲς καὶ ἀνάγκη τὸν βότρυν ἐκ τοῦ κλήματος ἐξελθεῖν καὶ τὴν λοιπὴν ὀπώραν ἐκ τῶν καρποφόρων δένδρων προελθεῖν, οὕτω καὶ ὅσοι νῦν ἐν τῷ κρυπτῷ συλλαμβάνουσι τὸν ἐπουράνιον σπόρον τοῦ πνεύματος τῆς δόξης ἐν ταῖς καρδίαις ἑαυτῶν καὶ πλήρεις εἰσὶν ἀρετῶν, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἀναστάσεως ἐκείνη ἡ ἐπουράνιος καὶ πνευματικὴ δόξα, ἣν ἀπὸ τοῦ νῦν ἔνδοθεν ἐκομίσαντο, καὶ τὰ γυμνὰ σώματα ἐνδύσει καὶ ἀμφιάσει 27-1-8 ἔξωθεν δόξαν  ἐπουράνιον.
 
 
οὐαὶ ψυχῇ τῇ μὴ κτησαμένῃ καὶ ἐμπορευσαμένῃ διὰ τῆς πίστεως αὐτῆς τὴν δόξαν τοῦ πνεύματος ἔνδον, ὅτι ἐν τῇ ἀναστάσει οὐχ ἕξει, ὃ καλύψει καὶ δοξάσει καὶ ἀμφιάσει αὐτῆς τὸ σῶμα τὸ ἀμφίον τοῦ σωτηρίου.
+
οὐαὶ ψυχῇ τῇ μὴ κτησαμένῃ καὶ ἐμπορευσαμένῃ διὰ τῆς πίστεως αὐτῆς τὴν δόξαν τοῦ πνεύματος ἔνδον, ὅτι ἐν τῇ ἀναστάσει οὐχ ἕξει, ὃ καλύψει καὶ δοξάσει καὶ ἀμφιάσει αὐτῆς τὸ σῶμα τὸ ἀμφίον τοῦ σωτηρίου.
 
 
 
27-1-9 Ἐτέθησαν οὖν οἱ  ἀπόστολοι  καὶ  ἐργάται  τῶν  λογικῶν  ψυχῶν  καὶ  οἰκονόμοι  πνευματικοί,  καὶ οἰκονόμοι οὐ τῶν  φαινομένων  οἰκιῶν, ἀλλὰ τῶν καρδιῶν τῶν  ἀνθρώπων.
 
27-1-9 Ἐτέθησαν οὖν οἱ  ἀπόστολοι  καὶ  ἐργάται  τῶν  λογικῶν  ψυχῶν  καὶ  οἰκονόμοι  πνευματικοί,  καὶ οἰκονόμοι οὐ τῶν  φαινομένων  οἰκιῶν, ἀλλὰ τῶν καρδιῶν τῶν  ἀνθρώπων.
 
 
ὥσπερ ὁ οἰκονόμος  εἰσέρχεται  εἰς τὸν  οἶκον  καὶ πάντα  τὰ ἐν  αὐτῷ  ἐπιμελῶς  καθαρίζει  καὶ διακοσμεῖ  τὴν  οἰκίαν  πρὸς  τὴν  ἀρέσκειαν  τοῦ  δεσπότου,  οὕτω  καὶ  ὁ  λόγος  τῶν ἀποστόλων εἰσερχόμενος εἰς τὰς καρδίας τῶν πιστῶν ἀνθρώπων  οἰκονομεῖ τὴν ψυχὴν καὶ κοσμεῖ πρὸς τὴν τοῦ ἐπου27-1-10 ρανίου δεσπότου εὐαρέστησιν καὶ ἐνοίκησιν.
+
ὥσπερ ὁ οἰκονόμος  εἰσέρχεται  εἰς τὸν  οἶκον  καὶ πάντα  τὰ ἐν  αὐτῷ  ἐπιμελῶς  καθαρίζει  καὶ διακοσμεῖ  τὴν  οἰκίαν  πρὸς  τὴν  ἀρέσκειαν  τοῦ  δεσπότου,  οὕτω  καὶ  ὁ  λόγος  τῶν ἀποστόλων εἰσερχόμενος εἰς τὰς καρδίας τῶν πιστῶν ἀνθρώπων  οἰκονομεῖ τὴν ψυχὴν καὶ κοσμεῖ πρὸς τὴν τοῦ ἐπου27-1-10 ρανίου δεσπότου εὐαρέστησιν καὶ ἐνοίκησιν.
 
 
 
οἱ δὲ αὐτοὶ καὶ ποιμένες ἐκλήθησαν· «βόσκε, γάρ φησιν ὁ κύριος τῷ Πέτρῳ, τὰ ἀρνία μου».
 
οἱ δὲ αὐτοὶ καὶ ποιμένες ἐκλήθησαν· «βόσκε, γάρ φησιν ὁ κύριος τῷ Πέτρῳ, τὰ ἀρνία μου».
Line 230: Line 230:
 
προστάσσει ὁ  μακάριος  ἀπόστολος.
 
προστάσσει ὁ  μακάριος  ἀπόστολος.
 
 
τοῦτό  ἐστι  τὸ  πνεῦμα  τοῦ  κόσμου,  οὗπερ λυτρωθῆναι  εὐχόμεθα.
+
τοῦτό  ἐστι  τὸ  πνεῦμα  τοῦ  κόσμου,  οὗπερ λυτρωθῆναι  εὐχόμεθα.
 
 
τοῦτό  ἐστι  τὸ  κάλυμμα  τοῦ  σκότους  τὸ  ἐπὶ  τὴν  καρδίαν κείμενον, ὅπερ διὰ τῆς  δυνάμεως τοῦ Ἰησοῦ περιαιρεθῆναι ἐλπίζομεν ἐπιστρέψαντες τελείως  πρὸς τὸν  κύριον, ἵνα  «ἀνακεκαλυμμένῳ  27-2-2 προσώπῳ τὴν  δόξαν κυρίου κατοπτριζώμεθα».
+
τοῦτό  ἐστι  τὸ  κάλυμμα  τοῦ  σκότους  τὸ  ἐπὶ  τὴν  καρδίαν κείμενον, ὅπερ διὰ τῆς  δυνάμεως τοῦ Ἰησοῦ περιαιρεθῆναι ἐλπίζομεν ἐπιστρέψαντες τελείως  πρὸς τὸν  κύριον, ἵνα  «ἀνακεκαλυμμένῳ  27-2-2 προσώπῳ τὴν  δόξαν κυρίου κατοπτριζώμεθα».
 
 
 
ὅσαι δὲ ψυχαὶ ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ πολλῇ προσεγγίζουσι τῷ κυρίῳ, ζητοῦσι παρ'  αὐτοῦ  τὴν  λύτρωσιν  καὶ τὴν  χάριν  τοῦ  πνεύματος  αὐτοῦ  κομίσασθαι ἐπιθυμοῦσικαὶ ἀποστέλλει αὐταῖς κύριος τὴν ἐπιθυμητὴν  καὶ ἐπουράνιον  εἰκόνα τοῦ ἀρρήτου φωτὸς αὐτοῦ τὴν ζῶσαν (τουτέστι τὸν τοῦ πνεύματος αὐτοῦ νόμον τὸν καινὸν καὶ  ἐπουράνιον ἄνθρωπον) καὶ διὰ τῆς ἀθανάτου καὶ ζώσης τοῦ φωτὸς  τῶν ἀρετῶν αὐτοῦ εἰκόνος καταργοῦνται αἱ τοῦ σκότους δυσειδεῖς τῆς κακίας τῶν παθῶν εἰκόνες, καὶ βασιλεύει τῆς πιστῆς καὶ ἀξίας ψυχῆς τὸ πνεῦμα, ἐπιτελούσης πᾶν τὸ θέλημα αὐτοῦ καθαρῶς καὶ ἀμώμως καὶ τὸ κράτος αὐτοῦ  διὰ τῆς ζώσης καὶ θεοειδοῦς τῆς χάριτος αὐτοῦ εἰκόνος εἰς τὰς ἀξίας αὐτοῦ ψυχὰς ἐν ἀληθείᾳ γνωρίζεται.
 
ὅσαι δὲ ψυχαὶ ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ πολλῇ προσεγγίζουσι τῷ κυρίῳ, ζητοῦσι παρ'  αὐτοῦ  τὴν  λύτρωσιν  καὶ τὴν  χάριν  τοῦ  πνεύματος  αὐτοῦ  κομίσασθαι ἐπιθυμοῦσικαὶ ἀποστέλλει αὐταῖς κύριος τὴν ἐπιθυμητὴν  καὶ ἐπουράνιον  εἰκόνα τοῦ ἀρρήτου φωτὸς αὐτοῦ τὴν ζῶσαν (τουτέστι τὸν τοῦ πνεύματος αὐτοῦ νόμον τὸν καινὸν καὶ  ἐπουράνιον ἄνθρωπον) καὶ διὰ τῆς ἀθανάτου καὶ ζώσης τοῦ φωτὸς  τῶν ἀρετῶν αὐτοῦ εἰκόνος καταργοῦνται αἱ τοῦ σκότους δυσειδεῖς τῆς κακίας τῶν παθῶν εἰκόνες, καὶ βασιλεύει τῆς πιστῆς καὶ ἀξίας ψυχῆς τὸ πνεῦμα, ἐπιτελούσης πᾶν τὸ θέλημα αὐτοῦ καθαρῶς καὶ ἀμώμως καὶ τὸ κράτος αὐτοῦ  διὰ τῆς ζώσης καὶ θεοειδοῦς τῆς χάριτος αὐτοῦ εἰκόνος εἰς τὰς ἀξίας αὐτοῦ ψυχὰς ἐν ἀληθείᾳ γνωρίζεται.
Line 297: Line 297:
 
ἐπηγγείλατο ποιῆσαι, πᾶσα ἡ σωτήριος αὐτοῦ ἔλευσις γεγένηται· δι' ἃ καὶ τὰ φαινόμενα πάντα  σημεῖα  καὶ  τέρατα  πεποίηκεν.
 
ἐπηγγείλατο ποιῆσαι, πᾶσα ἡ σωτήριος αὐτοῦ ἔλευσις γεγένηται· δι' ἃ καὶ τὰ φαινόμενα πάντα  σημεῖα  καὶ  τέρατα  πεποίηκεν.
 
 
ἦλθε  γὰρ  ψυχὴν  τὴν  νεκρωθεῖσαν  ἀπὸ  τῆς
+
ἦλθε  γὰρ  ψυχὴν  τὴν  νεκρωθεῖσαν  ἀπὸ  τῆς
 
παραβάσεως τοῦ  Ἀδὰμ καὶ  ἐν  νεκρότητι  παθῶν  κακίας  γενομένην  ἀναστῆσαι, τὴν ἐκπεσοῦσαν ἀπὸ ζωῆς αἰωνίου καὶ εἰς θάνατον αἰώνιον κατενεχθεῖσαν.
 
παραβάσεως τοῦ  Ἀδὰμ καὶ  ἐν  νεκρότητι  παθῶν  κακίας  γενομένην  ἀναστῆσαι, τὴν ἐκπεσοῦσαν ἀπὸ ζωῆς αἰωνίου καὶ εἰς θάνατον αἰώνιον κατενεχθεῖσαν.
 
 
Line 335: Line 335:
 
ἐν ἑαυτῇ πηγὴν  «ὕδατος ἁλλομένου  εἰς ζωὴν αἰώνιον».
 
ἐν ἑαυτῇ πηγὴν  «ὕδατος ἁλλομένου  εἰς ζωὴν αἰώνιον».
 
 
καὶ ὥσπερ τὸ σῶμα ἔχει τὸν ἀέρα τοῦτον, ἐξ οὗ ἀναπνεῖ καὶ ζῇ, οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ ἔχει τὸν θεϊκὸν καὶ ἐπουράνιον τοῦ πνεύματος ἀέρα, ἐξ οὗ ἀναπνεῖ καὶ ζῇ ἀθανάτῳ ζωῇ.
+
καὶ ὥσπερ τὸ σῶμα ἔχει τὸν ἀέρα τοῦτον, ἐξ οὗ ἀναπνεῖ καὶ ζῇ, οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ ἔχει τὸν θεϊκὸν καὶ ἐπουράνιον τοῦ πνεύματος ἀέρα, ἐξ οὗ ἀναπνεῖ καὶ ζῇ ἀθανάτῳ ζωῇ.
 
 
 
ταῦτα ἔλεγεν ὁ ἀπόστολος σκιὰν
 
ταῦτα ἔλεγεν ὁ ἀπόστολος σκιὰν
 
τῶν μελλόντων.
 
τῶν μελλόντων.
 
 
ὁ κόσμος γὰρ ὁ φαινόμενος  τύπος καὶ εἰκὼν καὶ ὑπόδειγμά ἐστι τοῦ ἀοράτου καὶ  αἰωνίου  τῆς θεότητος  κόσμου.
+
ὁ κόσμος γὰρ ὁ φαινόμενος  τύπος καὶ εἰκὼν καὶ ὑπόδειγμά ἐστι τοῦ ἀοράτου καὶ  αἰωνίου  τῆς θεότητος  κόσμου.
 
 
 
28-2-1 Ἀλλὰ καὶ ὥσπερ ἐνταῦθα  εἰς τὸ
 
28-2-1 Ἀλλὰ καὶ ὥσπερ ἐνταῦθα  εἰς τὸ
Line 356: Line 356:
 
ταῦτά ἐστι τὰ «μείζονα» καὶ ἀληθινὰ  «ἔργα», ἃ  ἐπηγγείλατο  ποιεῖν ὁ κύριος.
 
ταῦτά ἐστι τὰ «μείζονα» καὶ ἀληθινὰ  «ἔργα», ἃ  ἐπηγγείλατο  ποιεῖν ὁ κύριος.
 
 
καὶ  διὰ  ταῦτα  τὰ  ἔργα  ἦλθεν,  ἵνα  τὴν  θανατωθεῖσαν  τοῖς  πάθεσι  ψυχὴν ἀναστήσῃ καὶ εἰσαγάγῃ αὐτὴν εἰς κόσμον ἀληθῆ θεότητος, ἵν'  ἔχῃ ἡ ψυχὴ οὔρανον καινὸν  καὶ  ἥλιον  δικαιοσύνης καὶ γῆν φωτὸς ζῶντος, εἰς ἣν κατοικεῖν  δύναται, καὶ βρῶσιν ἀληθινὴν καὶ πόσιν πνευματικὴν καὶ ἔργον ἄφθαρτον ζωῆς καὶ οἶκον καὶ πόλιν οὐράνιον  καὶ ἐνδύματα τοῦ πνεύματος  θεῖα  καὶ στεφάνους τῆς χάριτος ἀφθάρ28-2-3 τους.
+
καὶ  διὰ  ταῦτα  τὰ  ἔργα  ἦλθεν,  ἵνα  τὴν  θανατωθεῖσαν  τοῖς  πάθεσι  ψυχὴν ἀναστήσῃ καὶ εἰσαγάγῃ αὐτὴν εἰς κόσμον ἀληθῆ θεότητος, ἵν'  ἔχῃ ἡ ψυχὴ οὔρανον καινὸν  καὶ  ἥλιον  δικαιοσύνης καὶ γῆν φωτὸς ζῶντος, εἰς ἣν κατοικεῖν  δύναται, καὶ βρῶσιν ἀληθινὴν καὶ πόσιν πνευματικὴν καὶ ἔργον ἄφθαρτον ζωῆς καὶ οἶκον καὶ πόλιν οὐράνιον  καὶ ἐνδύματα τοῦ πνεύματος  θεῖα  καὶ στεφάνους τῆς χάριτος ἀφθάρ28-2-3 τους.
 
 
 
καὶ πάντα ἁπλῶς, ἅπερ τὸ σῶμα ἔχει ἐνταῦθα, κατὰ τὴν εἰκόνα ταύτην καὶ ἡ ψυχὴ ἐκ  τῆς  ἀφθάρτου  δόξης  τοῦ  πνεύματος  κατασκευαζόμενα  αὐτῇ  ὑπὸ  θεοῦ  ἔχειν καταξιοῦται.
 
καὶ πάντα ἁπλῶς, ἅπερ τὸ σῶμα ἔχει ἐνταῦθα, κατὰ τὴν εἰκόνα ταύτην καὶ ἡ ψυχὴ ἐκ  τῆς  ἀφθάρτου  δόξης  τοῦ  πνεύματος  κατασκευαζόμενα  αὐτῇ  ὑπὸ  θεοῦ  ἔχειν καταξιοῦται.
Line 402: Line 402:
 
οὐ γὰρ ἐνδέχεται εἶναι τόπον, ἔνθα μή ἐστιν ἡ ἄρρητος τῆς θεότητος δύναμις, ἐν δὲ τῇ ψυχῇ ἡμῶν διὰ τῆς πίστεως καὶ τῆς πρὸς αὐτὸν ἐν πόθῳ ζητήσεως ἐναργῶς φανεροῦται κατὰ τὴν χώρησιν τῆς πίστεως ἡμῶν εἰς καθαρισμὸν τῆς καρδίας.
 
οὐ γὰρ ἐνδέχεται εἶναι τόπον, ἔνθα μή ἐστιν ἡ ἄρρητος τῆς θεότητος δύναμις, ἐν δὲ τῇ ψυχῇ ἡμῶν διὰ τῆς πίστεως καὶ τῆς πρὸς αὐτὸν ἐν πόθῳ ζητήσεως ἐναργῶς φανεροῦται κατὰ τὴν χώρησιν τῆς πίστεως ἡμῶν εἰς καθαρισμὸν τῆς καρδίας.
 
 
οὐ  γὰρ  ἂν  ἄλλως  καθαρισθῆναι  καὶ  ἁγιασθῆναι  καρδία  δύναται,  μὴ  τῆς ἁγιαστικῆς  τοῦ  πνεύματος  δυνάμεως  ἐναργῶς  τῇ  ψυχῇ  ἀποκαλυφθείσης.
+
οὐ  γὰρ  ἂν  ἄλλως  καθαρισθῆναι  καὶ  ἁγιασθῆναι  καρδία  δύναται,  μὴ  τῆς ἁγιαστικῆς  τοῦ  πνεύματος  δυνάμεως  ἐναργῶς  τῇ  ψυχῇ  ἀποκαλυφθείσης.
 
 
τότε  γὰρ δυνησόμεθα  ἐν  πνεύματι  ἄνευ  ῥυπαρῶν  καὶ  γηΐνων    καὶ  ματαίων  λογισμῶν προσκυνῆσαι τῷ  πατρὶ  καθὼς  δεῖ.
+
τότε  γὰρ δυνησόμεθα  ἐν  πνεύματι  ἄνευ  ῥυπαρῶν  καὶ  γηΐνων    καὶ  ματαίων  λογισμῶν προσκυνῆσαι τῷ  πατρὶ  καθὼς  δεῖ.
 
 
 
29-1-7 Ψυχὴ οὖν  ἡ  τοιοῦτον σκοπὸν  ἔχουσα καὶ ἐκδεχομένη, πότε ἡ τῆς θείας χάριτος ἐνέργεια τὴν νενεκρωμένην καρδίαν ζωοποιήσει, καὶ τὸ πῦρ τῆς ἀγάπης τοῦ πνεύματος  πότε τὴν  καρδίαν  συλλαβὸν  πᾶσαν ἐν αὐτῇ ἀκαθαρσίαν τῇ ἰδίᾳ ἐνεργείᾳ ἐκκαύσει καὶ καθαρότητα καὶ ἁγιασμὸν τοῦ ἔσω ἀνθρώπου ἐργάσηται, 29-1-8 οὐκ ὀφείλει  σωματικοῖς ἔθεσιν, ὡς προείρηται, ἢ συνηθείᾳ φωνῆς  ἢ σιωπῆς ἢ γονάτων  κλίσει ἐν τῇ εὐχῇ πληροφορεῖσθαι, ἀλλὰ διάπυρος τῷ πρὸς κύριον πόθῳ ὑπαρχέτω πάσης ὑλικῆς ἐννοίας  ἀλλοτριουμένη  καὶ ἑαυτὸν ὁ μοναχὸς βίᾳ καὶ πόνῳ ὅση δύναμις ἐν τῇ καρδίᾳ ἐπισυνάγων ἐκεῖ τὴν κατάκρισιν τῶν παθῶν τῆς κακίας διὰ  τῆς  ἐνεργείας  τοῦ  πνεύματος  ἔστω  ἐκδεχόμενος,  καὶ  ἐκεῖ  τὴν  ἀγαλλίασιν  τῆς οὐρανίου χάριτος καὶ τὴν πνευματικὴν  εὐφροσύνην προσδοκάτω γενέσθαι ἐρρωμένος τῇ διανοίᾳ καὶ τῷ σκοπῷ τῆς ζητήσεως κυρίου καὶ τῇ νήψει 29-1-9 τοῦ νοός.
 
29-1-7 Ψυχὴ οὖν  ἡ  τοιοῦτον σκοπὸν  ἔχουσα καὶ ἐκδεχομένη, πότε ἡ τῆς θείας χάριτος ἐνέργεια τὴν νενεκρωμένην καρδίαν ζωοποιήσει, καὶ τὸ πῦρ τῆς ἀγάπης τοῦ πνεύματος  πότε τὴν  καρδίαν  συλλαβὸν  πᾶσαν ἐν αὐτῇ ἀκαθαρσίαν τῇ ἰδίᾳ ἐνεργείᾳ ἐκκαύσει καὶ καθαρότητα καὶ ἁγιασμὸν τοῦ ἔσω ἀνθρώπου ἐργάσηται, 29-1-8 οὐκ ὀφείλει  σωματικοῖς ἔθεσιν, ὡς προείρηται, ἢ συνηθείᾳ φωνῆς  ἢ σιωπῆς ἢ γονάτων  κλίσει ἐν τῇ εὐχῇ πληροφορεῖσθαι, ἀλλὰ διάπυρος τῷ πρὸς κύριον πόθῳ ὑπαρχέτω πάσης ὑλικῆς ἐννοίας  ἀλλοτριουμένη  καὶ ἑαυτὸν ὁ μοναχὸς βίᾳ καὶ πόνῳ ὅση δύναμις ἐν τῇ καρδίᾳ ἐπισυνάγων ἐκεῖ τὴν κατάκρισιν τῶν παθῶν τῆς κακίας διὰ  τῆς  ἐνεργείας  τοῦ  πνεύματος  ἔστω  ἐκδεχόμενος,  καὶ  ἐκεῖ  τὴν  ἀγαλλίασιν  τῆς οὐρανίου χάριτος καὶ τὴν πνευματικὴν  εὐφροσύνην προσδοκάτω γενέσθαι ἐρρωμένος τῇ διανοίᾳ καὶ τῷ σκοπῷ τῆς ζητήσεως κυρίου καὶ τῇ νήψει 29-1-9 τοῦ νοός.
Line 417: Line 417:
 
29-1-11  Ὥσπερ γὰρ κατὰ τὸ σωματικὸν ὁπόταν τις ἐργάζηται, ὅλα τὰ μέλη τοῦ σώματος εἰς τὸ ἔργον συνῆκται ἀλλήλοις  βοηθοῦντα καὶ πάντα τὰ μέλη τὸ ἔργον ἀποτελοῦσιν, οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ πάντοτε μέν, ἐξαιρέτως δὲ ἐν ταῖς  ὥραις  τῆς  εὐχῆς, μὴ ἤτω  ἀλλαχοῦ  τοῖς  διαλογισμοῖς  ἑκουσιῶς ῥεμβομένη  καὶ διασκορπισμένη, ἀλλ' ὅση δύναμις πάντα τὰ ὁρώμενα τῷ σωματικῷ ὀφθαλμῷ διὰ τὸν θεὸν  ὑπερορῶσα βίᾳ ἑαυτὴν  συναγέτω  ἀπὸ πασῶν  συνηθειῶν  καὶ  προλήψεων  οὐκ ὀρθῶν, ἔχουσα πρὸ ὀφθαλμῶν διαπαντὸς τὸν τοῦ θεοῦ φόβον, ἵνα ὅλα τὰ μέλη τῶν νοημάτων  αὐτῆς ἐν τῇ εὐχῇ  συνηγμένα  τυγχάνωσι,  τὴν  προσδοκίαν τοῦ κυρίου ἐν πίστει δεχομένης, πότε ἐπιστῇ αὐτῇ διὰ τῆς ἐνεργοῦς ἐπισκέψεως ἡ τοῦ πνεύματος χάρις ἡ  διδάσκουσα αὐτὴν  καὶ  δωρουμένη  εὐχὴν  ἀληθινήν,  ἀπερίσπαστον,  ἀρέμβαστον, καθαράν, ἵνα τότε προσκυνήσῃ ἡ ψυχὴ τῷ θεῷ καθὼς δεῖ «ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ» καὶ  προσεύξηται  διὰ  τῆς  χάριτος  ἐν  ἀγαλλιάσει  καὶ  εὐφροσύνῃ  πνευματικῇ.
 
29-1-11  Ὥσπερ γὰρ κατὰ τὸ σωματικὸν ὁπόταν τις ἐργάζηται, ὅλα τὰ μέλη τοῦ σώματος εἰς τὸ ἔργον συνῆκται ἀλλήλοις  βοηθοῦντα καὶ πάντα τὰ μέλη τὸ ἔργον ἀποτελοῦσιν, οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ πάντοτε μέν, ἐξαιρέτως δὲ ἐν ταῖς  ὥραις  τῆς  εὐχῆς, μὴ ἤτω  ἀλλαχοῦ  τοῖς  διαλογισμοῖς  ἑκουσιῶς ῥεμβομένη  καὶ διασκορπισμένη, ἀλλ' ὅση δύναμις πάντα τὰ ὁρώμενα τῷ σωματικῷ ὀφθαλμῷ διὰ τὸν θεὸν  ὑπερορῶσα βίᾳ ἑαυτὴν  συναγέτω  ἀπὸ πασῶν  συνηθειῶν  καὶ  προλήψεων  οὐκ ὀρθῶν, ἔχουσα πρὸ ὀφθαλμῶν διαπαντὸς τὸν τοῦ θεοῦ φόβον, ἵνα ὅλα τὰ μέλη τῶν νοημάτων  αὐτῆς ἐν τῇ εὐχῇ  συνηγμένα  τυγχάνωσι,  τὴν  προσδοκίαν τοῦ κυρίου ἐν πίστει δεχομένης, πότε ἐπιστῇ αὐτῇ διὰ τῆς ἐνεργοῦς ἐπισκέψεως ἡ τοῦ πνεύματος χάρις ἡ  διδάσκουσα αὐτὴν  καὶ  δωρουμένη  εὐχὴν  ἀληθινήν,  ἀπερίσπαστον,  ἀρέμβαστον, καθαράν, ἵνα τότε προσκυνήσῃ ἡ ψυχὴ τῷ θεῷ καθὼς δεῖ «ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ» καὶ  προσεύξηται  διὰ  τῆς  χάριτος  ἐν  ἀγαλλιάσει  καὶ  εὐφροσύνῃ  πνευματικῇ.
 
 
29-2-1
+
29-2-1
 
Ὥσπερ γὰρ ὁ ἔμπορος τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ πραγματευόμενος οὐ διὰ μιᾶς ὁδοῦ οὐδὲ διὰ μιᾶς  προφάσεως  οἶδε  πορίζειν  τὸ  κέρδος  τῆς  ἐμπορίας  αὐτοῦ,  ἀλλ'  ἐντρεχῶς  καὶ
 
Ὥσπερ γὰρ ὁ ἔμπορος τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ πραγματευόμενος οὐ διὰ μιᾶς ὁδοῦ οὐδὲ διὰ μιᾶς  προφάσεως  οἶδε  πορίζειν  τὸ  κέρδος  τῆς  ἐμπορίας  αὐτοῦ,  ἀλλ'  ἐντρεχῶς  καὶ
 
νηφόντως  πανταχόθεν  περισκοπεῖ,  ἐὰν  τύχῃ  αὐτὸν  ἐντεῦθεν  ἀποτυγχάνειν  τοῦ κέρδους, ἑτέρῳ  πράγματι ἐπιβάλλεταιὅλος  γὰρ ὁ σκοπὸς αὐτῷ ἐστι τοῦ κερδῆσαι καὶ πολυπλασιάσαι τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ, οὕτω καὶ ἡμεῖς τὴν εὐχὴν τῆς προσδοκίας ἡμῶν,
 
νηφόντως  πανταχόθεν  περισκοπεῖ,  ἐὰν  τύχῃ  αὐτὸν  ἐντεῦθεν  ἀποτυγχάνειν  τοῦ κέρδους, ἑτέρῳ  πράγματι ἐπιβάλλεταιὅλος  γὰρ ὁ σκοπὸς αὐτῷ ἐστι τοῦ κερδῆσαι καὶ πολυπλασιάσαι τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ, οὕτω καὶ ἡμεῖς τὴν εὐχὴν τῆς προσδοκίας ἡμῶν,
Line 434: Line 434:
 
τῷ προφήτῃ· «ὃν τρόπον εὐφρανθήσεται  νυμφίος  ἐπὶ νύμφῃ,  οὕτως εὐφρανθήσεται κύριος ἐπὶ σοί».
 
τῷ προφήτῃ· «ὃν τρόπον εὐφρανθήσεται  νυμφίος  ἐπὶ νύμφῃ,  οὕτως εὐφρανθήσεται κύριος ἐπὶ σοί».
 
 
29-2-4 Ὑπόδειγμα δὲ καὶ ἐκ τοῦ ὁρωμένου κόσμου λάβωμεν.
+
29-2-4 Ὑπόδειγμα δὲ καὶ ἐκ τοῦ ὁρωμένου κόσμου λάβωμεν.
 
 
 
ὥσπερ οἰκία ἔχουσα τὸν κατασκευάσαντα δεσπότην καὶ βασιλέα αὐτῆς ἐν ἑαυτῇ κατοικοῦντα πάντα  τὰ ἀγαθὰ αὐτοῦ ἐν ἑαυτῇ φέρεικαὶ γὰρ  ἐκεῖ  ὁ πλοῦτος  καὶ οἱ διάφοροι τῶν κειμηλίων  αὐτοῦ θησαυροὶ ἀπόκεινται,  ἐκεῖ τὰ ὅλα ἐνδύματα  τῆς διαφόρου  χλιδῆς ἀποτεθησαύρισται, ἐκεῖ καθαρότης πολλὴ θυμιαμάτων καὶ πάσης εὐωδίας ηὐτρέπισται, ἐκεῖ εὐωχίαι καὶ ἑορταὶ πάντοτε γίνονται  διὰ τὸν δεσπότην τοῦ οἴκου, καὶ ἁπαξαπλῶς πᾶσα ἀπόλαυσις τρυφῆς καὶ πᾶσα καλλονὴ  λαμ29-2-5 πρότητος καὶ δόξης, τὸν αὐτὸν τρόπον  καὶ  ἡ  ψυχὴ  ἡ  καταξιωθεῖσα  διὰ  πολλῆς  πίστεως  καὶ  πάσης  ἀρετῆς  τὸν κατασκευάσαντα δεσπότην καὶ βασιλέα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ σώματος αὐτῆς ὑποδέξασθαι καὶ νύμφη αὐτοῦ ἁγία καὶ καθαρὰ γενέσθαι διὰ τῆς ἀρρήτου καὶ μυστικῆς τοῦ πνεύματος κοινωνίας  ἐκεῖ ἔχει θησαυροὺς «τῆς σοφίας καὶ γνώσεως» ἀποκρύφους, οἱ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ  σώματος  αὐτῆς  ἐναπόκεινται,  ἐκεῖ  τὰ  ἐπουράνια  καὶ  φωτεινὰ  τοῦ  πνεύματος ἐνδύματα πάσης καλλονῆς  ὑπεραίροντα ἐναποτεθησαύρισται, ἐκεῖ εὐωδία πνεύματος ἁγίου πεπλήρωται, ἐκεῖ ἑορταὶ ἁγίων ἀγγέλων καὶ δυνάμεων πάντοτε ἐπιτελοῦνται διὰ τὸν  ἐνοικοῦντα  δεσπότην  καὶ  βασιλέα Χριστόν, καὶ  ἁπαξαπλῶς  πάσης εὐφροσύνης πνευματικῆς  καὶ ἀπολαύσεως  οὐρανίου ἡ τοιαύτη ψυχὴ πάντοτε ἐμπίπλαται, ἔχουσα τὸν  ἐπουράνιον  νυμφίον  ἀδιαλείπτως  μεθ'  ἑαυτῆς  τῷ  οἴκῳ  τοῦ  σώματος  αὐτῆς ἐνοικοῦντα.
 
ὥσπερ οἰκία ἔχουσα τὸν κατασκευάσαντα δεσπότην καὶ βασιλέα αὐτῆς ἐν ἑαυτῇ κατοικοῦντα πάντα  τὰ ἀγαθὰ αὐτοῦ ἐν ἑαυτῇ φέρεικαὶ γὰρ  ἐκεῖ  ὁ πλοῦτος  καὶ οἱ διάφοροι τῶν κειμηλίων  αὐτοῦ θησαυροὶ ἀπόκεινται,  ἐκεῖ τὰ ὅλα ἐνδύματα  τῆς διαφόρου  χλιδῆς ἀποτεθησαύρισται, ἐκεῖ καθαρότης πολλὴ θυμιαμάτων καὶ πάσης εὐωδίας ηὐτρέπισται, ἐκεῖ εὐωχίαι καὶ ἑορταὶ πάντοτε γίνονται  διὰ τὸν δεσπότην τοῦ οἴκου, καὶ ἁπαξαπλῶς πᾶσα ἀπόλαυσις τρυφῆς καὶ πᾶσα καλλονὴ  λαμ29-2-5 πρότητος καὶ δόξης, τὸν αὐτὸν τρόπον  καὶ  ἡ  ψυχὴ  ἡ  καταξιωθεῖσα  διὰ  πολλῆς  πίστεως  καὶ  πάσης  ἀρετῆς  τὸν κατασκευάσαντα δεσπότην καὶ βασιλέα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ σώματος αὐτῆς ὑποδέξασθαι καὶ νύμφη αὐτοῦ ἁγία καὶ καθαρὰ γενέσθαι διὰ τῆς ἀρρήτου καὶ μυστικῆς τοῦ πνεύματος κοινωνίας  ἐκεῖ ἔχει θησαυροὺς «τῆς σοφίας καὶ γνώσεως» ἀποκρύφους, οἱ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ  σώματος  αὐτῆς  ἐναπόκεινται,  ἐκεῖ  τὰ  ἐπουράνια  καὶ  φωτεινὰ  τοῦ  πνεύματος ἐνδύματα πάσης καλλονῆς  ὑπεραίροντα ἐναποτεθησαύρισται, ἐκεῖ εὐωδία πνεύματος ἁγίου πεπλήρωται, ἐκεῖ ἑορταὶ ἁγίων ἀγγέλων καὶ δυνάμεων πάντοτε ἐπιτελοῦνται διὰ τὸν  ἐνοικοῦντα  δεσπότην  καὶ  βασιλέα Χριστόν, καὶ  ἁπαξαπλῶς  πάσης εὐφροσύνης πνευματικῆς  καὶ ἀπολαύσεως  οὐρανίου ἡ τοιαύτη ψυχὴ πάντοτε ἐμπίπλαται, ἔχουσα τὸν  ἐπουράνιον  νυμφίον  ἀδιαλείπτως  μεθ'  ἑαυτῆς  τῷ  οἴκῳ  τοῦ  σώματος  αὐτῆς ἐνοικοῦντα.
 
 
  μακαρία  ὄντως  ἡ  ψυχὴ  ἐκείνη  ἡ  τοιούτων  29-2-6 ἀγαθῶν  ἐντεῦθεν καταξιωθεῖσα.
+
μακαρία  ὄντως  ἡ  ψυχὴ  ἐκείνη  ἡ  τοιούτων  29-2-6 ἀγαθῶν  ἐντεῦθεν καταξιωθεῖσα.
 
 
 
οὐαὶ δὲ οἰκίᾳ τῇ μὴ ἐχούσῃ τὸν δεσπότην αὐτῆς ἐν αὐτῇ κατοικοῦντα.
 
οὐαὶ δὲ οἰκίᾳ τῇ μὴ ἐχούσῃ τὸν δεσπότην αὐτῆς ἐν αὐτῇ κατοικοῦντα.
Line 453: Line 453:
 
καὶ οὕτως ἐνοικήσαντος  ἐν αὐτῇ πᾶσα καθαρότης καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀρετὴ καὶ σύνεσις καὶ γνῶσις καὶ σοφία τοῦ πνεύματος ἐκεῖ ἔσται,  καὶ  τοιαύτης  χάριτος  καταξιωθεῖσα  τότε  ἀξία  τῆς  βασιλείας  τῶν  οὐρανῶν καθίσταται.
 
καὶ οὕτως ἐνοικήσαντος  ἐν αὐτῇ πᾶσα καθαρότης καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀρετὴ καὶ σύνεσις καὶ γνῶσις καὶ σοφία τοῦ πνεύματος ἐκεῖ ἔσται,  καὶ  τοιαύτης  χάριτος  καταξιωθεῖσα  τότε  ἀξία  τῆς  βασιλείας  τῶν  οὐρανῶν καθίσταται.
 
 
29-2-10 Παρακαλέσωμεν  οὖν  καὶ  ἡμεῖς  τὸν  κύριον,  ἕως  καιρὸν  ἔχομεν μετανοίας, πάσῃ νήψει καὶ γρηγορότητι πίστεως καὶ προευτρεπίσωμεν ἑαυτοὺς ἐν πάσῃ ἐναρέτῳ πολιτείᾳ, ἵνα ἐλθὼν ὁ ἐπουράνιος βασιλεὺς Χριστὸς ἐνοικήσῃ ἐν ἡμῖν κατὰ τὴν ἐπαγγελίαν  αὐτοῦ.
+
29-2-10 Παρακαλέσωμεν  οὖν  καὶ  ἡμεῖς  τὸν  κύριον,  ἕως  καιρὸν  ἔχομεν μετανοίας, πάσῃ νήψει καὶ γρηγορότητι πίστεως καὶ προευτρεπίσωμεν ἑαυτοὺς ἐν πάσῃ ἐναρέτῳ πολιτείᾳ, ἵνα ἐλθὼν ὁ ἐπουράνιος βασιλεὺς Χριστὸς ἐνοικήσῃ ἐν ἡμῖν κατὰ τὴν ἐπαγγελίαν  αὐτοῦ.
 
 
 
ἄλλως γὰρ οὐκ ἐνδέχεται αὐτὸν παραγενέσθαι καὶ ἀναπαυθῆναι ἐν ἡμῖν,  ἐὰν  μὴ  πρότερον,  ὅσον  ἔχομεν  δυνάμεως  καὶ  ὁρμῆς,  παντὸς  πάθους  κακίας ἀλλοτριωθῶμεν καὶ πάσαις ἀρεταῖς πνευματικαῖς ἑνωθῶμεν, καὶ οὕτως τὸν οἶκον ἡμῶν προευτρεπισάντων καὶ μονὴν δεσποτικὴν ἑτοιμασάντων τότε τῇ ἰδίᾳ χρηστότητι ἐλθὼν ὁ κύριος κατοικήσει ἐν ἡμῖν καὶ μονὴν παρ' ἡμῖν ποιήσεται, καὶ οὕτως τῇ δυνάμει τῆς χάριτος αὐτοῦ αἱ ψυχαὶ ἡμῶν  καθαρισθεῖσαι καὶ τῇ τοῦ  πνεύματος  αὐτοῦ κοινωνίᾳ ἁγιασθεῖσαι  καὶ  «εἰς  μέτρον»  πνευματικῆς  «ἡλικίας»  ἐλθοῦσαι  τῆς  αἰωνίου  ζωῆς ἀξιωθήσονται, εἰς τοὺς αἰῶνας.
 
ἄλλως γὰρ οὐκ ἐνδέχεται αὐτὸν παραγενέσθαι καὶ ἀναπαυθῆναι ἐν ἡμῖν,  ἐὰν  μὴ  πρότερον,  ὅσον  ἔχομεν  δυνάμεως  καὶ  ὁρμῆς,  παντὸς  πάθους  κακίας ἀλλοτριωθῶμεν καὶ πάσαις ἀρεταῖς πνευματικαῖς ἑνωθῶμεν, καὶ οὕτως τὸν οἶκον ἡμῶν προευτρεπισάντων καὶ μονὴν δεσποτικὴν ἑτοιμασάντων τότε τῇ ἰδίᾳ χρηστότητι ἐλθὼν ὁ κύριος κατοικήσει ἐν ἡμῖν καὶ μονὴν παρ' ἡμῖν ποιήσεται, καὶ οὕτως τῇ δυνάμει τῆς χάριτος αὐτοῦ αἱ ψυχαὶ ἡμῶν  καθαρισθεῖσαι καὶ τῇ τοῦ  πνεύματος  αὐτοῦ κοινωνίᾳ ἁγιασθεῖσαι  καὶ  «εἰς  μέτρον»  πνευματικῆς  «ἡλικίας»  ἐλθοῦσαι  τῆς  αἰωνίου  ζωῆς ἀξιωθήσονται, εἰς τοὺς αἰῶνας.
Line 471: Line 471:
 
30-1-2 Ὁ γεωργὸς σπείρει ἐπ' ἐλπίδι καὶ ἐπὶ τῷ σπόρῳ ἄρχεται χαίρειν, προσδοκῶν πολλαπλασίονας  τοὺς καρπούς, καὶ καμάτους καὶ πόνους ὑποφέρει διὰ τὴν ἐλπίδα καὶ προσδοκίαν»ἐπ'  ἐλπίδι,  γάρ  φησιν,  ὁ  ἀροτριῶν  ἀροτριᾷ»,  καὶ  ἐὰν  μὴ  ἐν  πάσῃ πληροφορίᾳ ἀπολαύσῃ τῶν διὰ τῶν πόνων αὐτοῦ ἐπιγενο30-1-3 μένων καρπῶν, οὐδὲν ὠφελεῖται.
 
30-1-2 Ὁ γεωργὸς σπείρει ἐπ' ἐλπίδι καὶ ἐπὶ τῷ σπόρῳ ἄρχεται χαίρειν, προσδοκῶν πολλαπλασίονας  τοὺς καρπούς, καὶ καμάτους καὶ πόνους ὑποφέρει διὰ τὴν ἐλπίδα καὶ προσδοκίαν»ἐπ'  ἐλπίδι,  γάρ  φησιν,  ὁ  ἀροτριῶν  ἀροτριᾷ»,  καὶ  ἐὰν  μὴ  ἐν  πάσῃ πληροφορίᾳ ἀπολαύσῃ τῶν διὰ τῶν πόνων αὐτοῦ ἐπιγενο30-1-3 μένων καρπῶν, οὐδὲν ὠφελεῖται.
 
 
ὡσαύτως καὶ ὁ λαμβάνων  γυναῖκα ἐπ' ἐλπίδι τοῦ τέκνα ποιῆσαι καὶ σχεῖν κληρονόμους λαμβάνει, καὶ ὁ ἔμπορος ὁμοίως δίδωσιν ἑαυτὸν  εἰς θάλασσαν (καὶ εἰς ἕτοιμον θανάτου κίνδυνον) διὰ τὸ κέρδος.
+
ὡσαύτως καὶ ὁ λαμβάνων  γυναῖκα ἐπ' ἐλπίδι τοῦ τέκνα ποιῆσαι καὶ σχεῖν κληρονόμους λαμβάνει, καὶ ὁ ἔμπορος ὁμοίως δίδωσιν ἑαυτὸν  εἰς θάλασσαν (καὶ εἰς ἕτοιμον θανάτου κίνδυνον) διὰ τὸ κέρδος.
 
 
 
30-1-4 οὕτω καὶ ἐν τῷ ἔργῳ καὶ ἀγῶνι τῆς θεοσεβείας  καὶ  τῆς  βασιλείας  τῶν  οὐρανῶν,  ἐπ'  ἐλπίδι  τοῦ  φωτισθῆναι  «τοὺς ὀφθαλμοὺς  τῆς  καρδίας» καὶ τοῦ τὸν  νοῦν  διὰ τοῦ πνεύματος  ἀνακαινισθῆναι  καὶ ἀλλαγῆναι  καὶ  μεταβληθῆναι  εἰς  τοὺς  καρποὺς  τοῦ  πνεύματος  δίδωσιν  ἑαυτὸν  ὁ μοναχός, ἀναχωρῶν  τῶν  βιωτικῶν  καὶ σχολάζων  τῷ κυρίῳ, εὐχαῖς καὶ δεήσεσι καὶ πάσαις ἀρεταῖς ἑαυτὸν εὐτρεπίζων, προσδεχόμενος τὸν κύριον, πότε ἐλθὼν κατοικήσει ἐν αὐτῷ  καὶ καθα30-1-5 ρίσει αὐτὸν  ἀπὸ τῆς  ἐνοικούσης τῶν  παθῶν  ἁμαρτίας.
 
30-1-4 οὕτω καὶ ἐν τῷ ἔργῳ καὶ ἀγῶνι τῆς θεοσεβείας  καὶ  τῆς  βασιλείας  τῶν  οὐρανῶν,  ἐπ'  ἐλπίδι  τοῦ  φωτισθῆναι  «τοὺς ὀφθαλμοὺς  τῆς  καρδίας» καὶ τοῦ τὸν  νοῦν  διὰ τοῦ πνεύματος  ἀνακαινισθῆναι  καὶ ἀλλαγῆναι  καὶ  μεταβληθῆναι  εἰς  τοὺς  καρποὺς  τοῦ  πνεύματος  δίδωσιν  ἑαυτὸν  ὁ μοναχός, ἀναχωρῶν  τῶν  βιωτικῶν  καὶ σχολάζων  τῷ κυρίῳ, εὐχαῖς καὶ δεήσεσι καὶ πάσαις ἀρεταῖς ἑαυτὸν εὐτρεπίζων, προσδεχόμενος τὸν κύριον, πότε ἐλθὼν κατοικήσει ἐν αὐτῷ  καὶ καθα30-1-5 ρίσει αὐτὸν  ἀπὸ τῆς  ἐνοικούσης τῶν  παθῶν  ἁμαρτίας.
Line 479: Line 479:
 
ὅτε δὲ γεύσεται τῆς χρηστότητος τοῦ θεοῦ καὶ τοῖς καρποῖς τοῦ  πνεύματος  ἐντρυφήσει καὶ περιαρθῇ ἀπ' αὐτοῦ τὸ κάλυμμα τοῦ σκότους καὶ τὸ ἐπουράνιον φῶς τοῦ Χριστοῦ ἐλλάμψει καὶ ἐνεργήσει ἐν αὐτῷ ἐν χαρᾷ ἀδιηγήτῳ, τότε πληροφορεῖται ἐπὶ τῷ ἐλέει τῆς χάριτος, ἔχων μεθ' ἑαυτοῦ τὸν κύριον ἐν πολλῇ ἀγάπῃ καὶ  στοργῇ  πνευματικῇ,  καὶ  χαίρει  30-1-6  μεγάλως,  ὅτι  τῶν  ἐλπιζομένων  τυχεῖν κατηξιώθη.
 
ὅτε δὲ γεύσεται τῆς χρηστότητος τοῦ θεοῦ καὶ τοῖς καρποῖς τοῦ  πνεύματος  ἐντρυφήσει καὶ περιαρθῇ ἀπ' αὐτοῦ τὸ κάλυμμα τοῦ σκότους καὶ τὸ ἐπουράνιον φῶς τοῦ Χριστοῦ ἐλλάμψει καὶ ἐνεργήσει ἐν αὐτῷ ἐν χαρᾷ ἀδιηγήτῳ, τότε πληροφορεῖται ἐπὶ τῷ ἐλέει τῆς χάριτος, ἔχων μεθ' ἑαυτοῦ τὸν κύριον ἐν πολλῇ ἀγάπῃ καὶ  στοργῇ  πνευματικῇ,  καὶ  χαίρει  30-1-6  μεγάλως,  ὅτι  τῶν  ἐλπιζομένων  τυχεῖν κατηξιώθη.
 
 
ἀλλὰ  καὶ  τυχῶν  τῶν  πνευματικῶν  ἀγαθῶν  καὶ  ἀναπαεὶς  ἀναπαύσει ἐπουρανίῳ χαίρει μὲν μεγάλως ἐπὶ τῷ κέρδει τοῦ πνευματικοῦ πλούτουὥσπερ καὶ ὁ ἐπὶ γῆς ἔμπορος πλουσίως κερδήσας χαίρει, ἀγῶνα δὲ ἔχει καὶ φόβον τὸν ἀπὸ τῶν ἀοράτων λῃστῶν  καὶ κλεπτῶν  καὶ τῶν δολίων  πνευμάτων  τῆς πονηρίας, μήπως χαυνωθεὶς  ἢ ἀμελήσας ἢ ῥαθυμήσας ἀπολέσῃ τὸν κάματον καὶ τὸν μέγαν πλοῦτον τῆς χάριτος, ἕως οὗ ἀναλύσας τοῦ κόσμου τούτου καταξιωθῇ εἰσελθεῖν ἐν τοῖς ἰδίοις, ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν
+
ἀλλὰ  καὶ  τυχῶν  τῶν  πνευματικῶν  ἀγαθῶν  καὶ  ἀναπαεὶς  ἀναπαύσει ἐπουρανίῳ χαίρει μὲν μεγάλως ἐπὶ τῷ κέρδει τοῦ πνευματικοῦ πλούτουὥσπερ καὶ ὁ ἐπὶ γῆς ἔμπορος πλουσίως κερδήσας χαίρει, ἀγῶνα δὲ ἔχει καὶ φόβον τὸν ἀπὸ τῶν ἀοράτων λῃστῶν  καὶ κλεπτῶν  καὶ τῶν δολίων  πνευμάτων  τῆς πονηρίας, μήπως χαυνωθεὶς  ἢ ἀμελήσας ἢ ῥαθυμήσας ἀπολέσῃ τὸν κάματον καὶ τὸν μέγαν πλοῦτον τῆς χάριτος, ἕως οὗ ἀναλύσας τοῦ κόσμου τούτου καταξιωθῇ εἰσελθεῖν ἐν τοῖς ἰδίοις, ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν
 
οὐρανῶν, ἐν τῇ «ἄνω Ἱερουσαλήμ», ἧς τὸν ἀρραβῶνα τῆς κληρονομίας ἀπὸ τοῦ νῦν ἔλαβεν,  ἕως  οὗ  τὸ  σῶμα  ἀπόθηται  ἤτοι  ἐν  τελείοις  μέτροις  τῆς  χάριτος  καὶ  ἐν πληρώματι Χριστοῦ γένηται, φόβον ὀφείλει ἔχειν καὶ κίνδυνον ὑποπτεύειν καὶ πολλὴν μέριμναν.
 
οὐρανῶν, ἐν τῇ «ἄνω Ἱερουσαλήμ», ἧς τὸν ἀρραβῶνα τῆς κληρονομίας ἀπὸ τοῦ νῦν ἔλαβεν,  ἕως  οὗ  τὸ  σῶμα  ἀπόθηται  ἤτοι  ἐν  τελείοις  μέτροις  τῆς  χάριτος  καὶ  ἐν πληρώματι Χριστοῦ γένηται, φόβον ὀφείλει ἔχειν καὶ κίνδυνον ὑποπτεύειν καὶ πολλὴν μέριμναν.
 
 
Line 552: Line 552:
 
πόσα γὰρ τεράστια αὐτοῖς πεποίηκεν  ὁ θεός, τοῦτο μὲν τοὺς Αἰγυπτίους πάσῃ παιδείᾳ καὶ μάστιγι δι' αὐτοὺς μαστίξας καὶ ἐξαγαγὼν αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου μετὰ δυνάμεως  μεγάλης  καὶ  πλούτου  πολλοῦ, τοῦτο δὲ στύλῳ νεφέλης  ἐν  ἡμέρᾳ  ἀπὸ  καύματος  ἐπισκιάζων.
 
πόσα γὰρ τεράστια αὐτοῖς πεποίηκεν  ὁ θεός, τοῦτο μὲν τοὺς Αἰγυπτίους πάσῃ παιδείᾳ καὶ μάστιγι δι' αὐτοὺς μαστίξας καὶ ἐξαγαγὼν αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου μετὰ δυνάμεως  μεγάλης  καὶ  πλούτου  πολλοῦ, τοῦτο δὲ στύλῳ νεφέλης  ἐν  ἡμέρᾳ  ἀπὸ  καύματος  ἐπισκιάζων.
 
 
καὶ  πάλιν  τὴν  ἐρυθρὰν  θάλασσαν διαρρήξας  ὡς  διὰ  ξηρᾶς  αὐτοὺς  διήγαγεν  ἀπὸ  τῶν  ἐχθρῶν  διασώσας  καὶ  τοὺς Αἰγυπτίους κατεπόντισεν  ἐν τοῖς ὕδασι, δι' αὐτοὺς ὕδατα πικρὰ εἰς γλυκέα μετέβαλε, μάννα ἐξ  οὐρανοῦ ἐπὶ τεσσαράκοντα ἔτεσιν ὤμβρει αὐτοῖς ὑποδήματα καὶ ἐνδύματα αὐτῶν  οὐκ  ἐτρίβησαν  ἔτεσι  τοσούτοις,  νόμον  δακτύλῳ  θεοῦ  γεγραμμένον  λαβεῖν ἠξιώθησαν καὶ τῆς ἱερατείας τὸ ἀξίωμα καὶ προφητείας ἐδωρήσατο τῷ ἔθνει αὐτῶν, καὶ πάσας τὰς λοιπὰς χάριτας τῶν εὐεργεσιῶν, ἃς τάχα οὐδὲ ἀριθμῆσαι εὐχερές, ἔλαβον πρὸ τοῦ τι αὐτοὺς τῶν εὐεργεσιῶν ἐκείνων  ἄξιον ἐπιδείξασθαι.
+
καὶ  πάλιν  τὴν  ἐρυθρὰν  θάλασσαν διαρρήξας  ὡς  διὰ  ξηρᾶς  αὐτοὺς  διήγαγεν  ἀπὸ  τῶν  ἐχθρῶν  διασώσας  καὶ  τοὺς Αἰγυπτίους κατεπόντισεν  ἐν τοῖς ὕδασι, δι' αὐτοὺς ὕδατα πικρὰ εἰς γλυκέα μετέβαλε, μάννα ἐξ  οὐρανοῦ ἐπὶ τεσσαράκοντα ἔτεσιν ὤμβρει αὐτοῖς ὑποδήματα καὶ ἐνδύματα αὐτῶν  οὐκ  ἐτρίβησαν  ἔτεσι  τοσούτοις,  νόμον  δακτύλῳ  θεοῦ  γεγραμμένον  λαβεῖν ἠξιώθησαν καὶ τῆς ἱερατείας τὸ ἀξίωμα καὶ προφητείας ἐδωρήσατο τῷ ἔθνει αὐτῶν, καὶ πάσας τὰς λοιπὰς χάριτας τῶν εὐεργεσιῶν, ἃς τάχα οὐδὲ ἀριθμῆσαι εὐχερές, ἔλαβον πρὸ τοῦ τι αὐτοὺς τῶν εὐεργεσιῶν ἐκείνων  ἄξιον ἐπιδείξασθαι.
 
 
 
καὶ μετὰ  τὰς δωρεὰς καὶ χάριτας τὰς πολλὰς  ἐκείνας δοκιμασθέντες καὶ τὸν καρπὸν καὶ τὴν ἀντίδοσιν τῆς ἐκ προαιρέσεως αὐτῶν  ἀγάπης πρὸς κύριον ἐπιζητηθέντες  εὑρέθησαν διάκονοι ἀπὸ τῆς πρὸς αὐτὸν ἐν πολλῇ ἀγάπῃ λατρείας.
 
καὶ μετὰ  τὰς δωρεὰς καὶ χάριτας τὰς πολλὰς  ἐκείνας δοκιμασθέντες καὶ τὸν καρπὸν καὶ τὴν ἀντίδοσιν τῆς ἐκ προαιρέσεως αὐτῶν  ἀγάπης πρὸς κύριον ἐπιζητηθέντες  εὑρέθησαν διάκονοι ἀπὸ τῆς πρὸς αὐτὸν ἐν πολλῇ ἀγάπῃ λατρείας.
Line 578: Line 578:
 
ταῦτα δέ μοι νόει καὶ ἐπὶ ψυχῆς, ἥτις 31-3-6 τάχιον ἀξιοῦται τῆς ἐπουρανίου δωρεᾶς καὶ τῆς χάριτος τοῦ πνεύματος  εὐχερῶς καὶ εὐκόλως  πρὸ τοῦ τι ἐνδείξασθαι ἀρετῆς καὶ  πόνων καὶ ἀγώνων  ἐπιτυγχάνει.
 
ταῦτα δέ μοι νόει καὶ ἐπὶ ψυχῆς, ἥτις 31-3-6 τάχιον ἀξιοῦται τῆς ἐπουρανίου δωρεᾶς καὶ τῆς χάριτος τοῦ πνεύματος  εὐχερῶς καὶ εὐκόλως  πρὸ τοῦ τι ἐνδείξασθαι ἀρετῆς καὶ  πόνων καὶ ἀγώνων  ἐπιτυγχάνει.
 
 
ἐὰν  γὰρ  μὴ  αἴσθηται  τῆς  εὐεργεσίας  καὶ  τῆς  εὐκόλως  αὐτῇ ἀπαντησάσης χάριτος καὶ δωρεᾶς ἐπουρανίου καὶ κατ' ἀναλογίαν  ἀξίους καρποὺς μὴ ἐπιδεικνύῃ  πάντοτε καὶ τὴν πρὸς κύριον ὁρμὴν καὶ πόνον ἀγῶνος πάσῃ σπουδῇ καὶ προθυμίᾳ μὴ ἐνδείξηται καὶ τὴν ἀγάπην αὐτῆς ὅλην μὴ κενώσῃ τῇ εὐαρεστήσει τῇ πρὸς τὸν θεόν, ἐν μηδεμιᾷ παρεκτροπῇ τὴν χάριν λυποῦσα, κἂν σὺν αὐτῇ ᾖ τὸ τοῦ πνεύματος χάρισμα καὶ αἴσθηται αὐτοῦ συνόντος, αὐτὴ δὲ τὰς κατ' ἀξίαν ἀνταποδόσεις τῆς ἀμώμου καὶ  ἐξ  ὅλης  προαιρέσεως  καὶ  θελήματος  λατρείας  μὴ  ἀνταποδῷ  συνενουμένη  καὶ προσκολλωμένη  πάντοτε  τῷ  πνεύματι  τῆς  ἀρρήτου  εὐεργεσίας  καὶ  ποιοῦσα  τὴν ἀνταπόδοσιν καὶ ἀναλογίαν  τῆς κατ' ἀξίαν ἀγάπης καὶ σπουδῆς καὶ πάσης ἀρετῆς, ἕως ἔστιν ἐν σώματι, μακροθυμεῖ ἐπ' αὐτῇ διὰ πολλὴν χρηστότητα, ἐκδεχόμενος τὴν ἐξ ὅλης καρδίας  ἐπιστροφὴν  καὶ  μετάνοιαν αὐτῆς  καὶ  τῶν  ἁμαρτιῶν  καὶ  τῆς  ἀμελείας  καὶ καταφρονήσεως  31-3-7 ἀνεχόμενος.
+
ἐὰν  γὰρ  μὴ  αἴσθηται  τῆς  εὐεργεσίας  καὶ  τῆς  εὐκόλως  αὐτῇ ἀπαντησάσης χάριτος καὶ δωρεᾶς ἐπουρανίου καὶ κατ' ἀναλογίαν  ἀξίους καρποὺς μὴ ἐπιδεικνύῃ  πάντοτε καὶ τὴν πρὸς κύριον ὁρμὴν καὶ πόνον ἀγῶνος πάσῃ σπουδῇ καὶ προθυμίᾳ μὴ ἐνδείξηται καὶ τὴν ἀγάπην αὐτῆς ὅλην μὴ κενώσῃ τῇ εὐαρεστήσει τῇ πρὸς τὸν θεόν, ἐν μηδεμιᾷ παρεκτροπῇ τὴν χάριν λυποῦσα, κἂν σὺν αὐτῇ ᾖ τὸ τοῦ πνεύματος χάρισμα καὶ αἴσθηται αὐτοῦ συνόντος, αὐτὴ δὲ τὰς κατ' ἀξίαν ἀνταποδόσεις τῆς ἀμώμου καὶ  ἐξ  ὅλης  προαιρέσεως  καὶ  θελήματος  λατρείας  μὴ  ἀνταποδῷ  συνενουμένη  καὶ προσκολλωμένη  πάντοτε  τῷ  πνεύματι  τῆς  ἀρρήτου  εὐεργεσίας  καὶ  ποιοῦσα  τὴν ἀνταπόδοσιν καὶ ἀναλογίαν  τῆς κατ' ἀξίαν ἀγάπης καὶ σπουδῆς καὶ πάσης ἀρετῆς, ἕως ἔστιν ἐν σώματι, μακροθυμεῖ ἐπ' αὐτῇ διὰ πολλὴν χρηστότητα, ἐκδεχόμενος τὴν ἐξ ὅλης καρδίας  ἐπιστροφὴν  καὶ  μετάνοιαν αὐτῆς  καὶ  τῶν  ἁμαρτιῶν  καὶ  τῆς  ἀμελείας  καὶ καταφρονήσεως  31-3-7 ἀνεχόμενος.
 
 
εἰ δὲ  ἔτι  εἰς  τέλος  ἀναίσθητος  τῶν  εὐεργεσιῶν μείνῃ,  καθυβρίσασα τὰ  δόματα  καὶ  τὴν  χάριν  τοῦ  πνεύματος  καὶ  τῇ  ἀγνοίᾳ  καὶ ἀναισθησίᾳ ἀκολουθήσασα, καὶ τὸ μέτρον τῆς ἀγάπης μὴ ἀνταποδῶ, ἐν τῷ ἐξέρχεσθαι τοῦ σώματος λόγος πρὸς αὐτὴν γίνεται· καὶ τῶν παραπτωμάτων  καὶ τῆς ἀμελείας καὶ τῆς καταφρονήσεως δι' ἀναισθησίαν καὶ ἄγνοιαν ὑπερπλεονασάντων  μηδὲν ἄξιον τῆς χάριτος καὶ  εὐεργεσίας ἀνταποδοῦσα ἐξ ἰδίου θελήματος καὶ προαιρέσεως εὑρεθεῖσα μηδὲ τὸ τάλαντον καὶ τὴν μνᾶν διπλασίονα ἐπιδειξαμένη εἰς ἀτιμίαν καὶ ἀφανισμὸν καὶ φθορὰν καὶ κόλασιν τοῖς πνεύμασι τῆς πονηρίας εἰς τέλος παραδίδοται, εἰς ὀδύνην καὶ θλῖψιν αἰώνιον, ὅτι οὐκ ᾔσθετο τῶν χαρισμάτων καὶ τῶν εὐεργεσιῶν τοῦ θεοῦ, εὐχερῶς καὶ εὐκόλως διὰ φιλανθρωπίαν  αὐτοῦ εἰς προτροπὴν καὶ βοήθειαν καὶ ἀντίληψιν  αὐτῆς τάχιον ἀπαντησάντων, μηδὲν ἄξιον καὶ πρέπον ἐπιδειξαμένη, ἀλλὰ πάντοτε τοῖς ἰδίοις θελήμασιν 31-3-8 ἐξακολουθήσασα· διὸ καὶ τέλους τοιούτου τετύχηκε.
+
εἰ δὲ  ἔτι  εἰς  τέλος  ἀναίσθητος  τῶν  εὐεργεσιῶν μείνῃ,  καθυβρίσασα τὰ  δόματα  καὶ  τὴν  χάριν  τοῦ  πνεύματος  καὶ  τῇ  ἀγνοίᾳ  καὶ ἀναισθησίᾳ ἀκολουθήσασα, καὶ τὸ μέτρον τῆς ἀγάπης μὴ ἀνταποδῶ, ἐν τῷ ἐξέρχεσθαι τοῦ σώματος λόγος πρὸς αὐτὴν γίνεται· καὶ τῶν παραπτωμάτων  καὶ τῆς ἀμελείας καὶ τῆς καταφρονήσεως δι' ἀναισθησίαν καὶ ἄγνοιαν ὑπερπλεονασάντων  μηδὲν ἄξιον τῆς χάριτος καὶ  εὐεργεσίας ἀνταποδοῦσα ἐξ ἰδίου θελήματος καὶ προαιρέσεως εὑρεθεῖσα μηδὲ τὸ τάλαντον καὶ τὴν μνᾶν διπλασίονα ἐπιδειξαμένη εἰς ἀτιμίαν καὶ ἀφανισμὸν καὶ φθορὰν καὶ κόλασιν τοῖς πνεύμασι τῆς πονηρίας εἰς τέλος παραδίδοται, εἰς ὀδύνην καὶ θλῖψιν αἰώνιον, ὅτι οὐκ ᾔσθετο τῶν χαρισμάτων καὶ τῶν εὐεργεσιῶν τοῦ θεοῦ, εὐχερῶς καὶ εὐκόλως διὰ φιλανθρωπίαν  αὐτοῦ εἰς προτροπὴν καὶ βοήθειαν καὶ ἀντίληψιν  αὐτῆς τάχιον ἀπαντησάντων, μηδὲν ἄξιον καὶ πρέπον ἐπιδειξαμένη, ἀλλὰ πάντοτε τοῖς ἰδίοις θελήμασιν 31-3-8 ἐξακολουθήσασα· διὸ καὶ τέλους τοιούτου τετύχηκε.
 
 
 
μέτρα γὰρ καὶ ὅροι καὶ σταθμοὶ τῆς ἐκ προαιρέσεως τοῦ ἀνθρώπου σπουδῆς καὶ ἀγῶνος καὶ ἀγάπης καὶ πόνου καὶ πίστεως καὶ πάσης ἀρετῆς παρὰ θεῷ τυγχάνουσι.
 
μέτρα γὰρ καὶ ὅροι καὶ σταθμοὶ τῆς ἐκ προαιρέσεως τοῦ ἀνθρώπου σπουδῆς καὶ ἀγῶνος καὶ ἀγάπης καὶ πόνου καὶ πίστεως καὶ πάσης ἀρετῆς παρὰ θεῷ τυγχάνουσι.
Line 586: Line 586:
 
31-4-1 ∆ίκαιος γάρ ἐστιν ὁ θεὸς καὶ δίκαια τὰ κρίματα αὐτοῦ καὶ «προσωποληψία παρ' αὐτῷ οὐκ ἔστιν», ἀλλὰ κατὰ ἀναλογίαν  τῶν  εὐεργεσιῶν ἢ γνώσεως ἢ συνέσεως ἢ  διακρίσεως ἢ φύσεως ἕκαστον κρινεῖ  καὶ  τὰ  κατ'  ἀξίαν  ἀποδώσει  ἐν  ἡμέρᾳ  κρίσεως.
 
31-4-1 ∆ίκαιος γάρ ἐστιν ὁ θεὸς καὶ δίκαια τὰ κρίματα αὐτοῦ καὶ «προσωποληψία παρ' αὐτῷ οὐκ ἔστιν», ἀλλὰ κατὰ ἀναλογίαν  τῶν  εὐεργεσιῶν ἢ γνώσεως ἢ συνέσεως ἢ  διακρίσεως ἢ φύσεως ἕκαστον κρινεῖ  καὶ  τὰ  κατ'  ἀξίαν  ἀποδώσει  ἐν  ἡμέρᾳ  κρίσεως.
 
 
«δυνατοὶ  γὰρ  δυνατῶς ἐτασθήσονται καὶ ὁ ἐλάχιστος συγγνωστὸς ἔσται ἐλέους» καὶ ὁ κύριος λέγει· «ὁ δοῦλος ὁ γνοὺς τὸ θέλημα τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ μὴ ἑτοιμάσας μηδὲ ποιήσας δαρήσεται πολλάς· καὶ ὁ μὴ γνούς,  ποιήσας δὲ ἄξια πληγῶν,  δαρήσεται ὀλίγας.
+
«δυνατοὶ  γὰρ  δυνατῶς ἐτασθήσονται καὶ ὁ ἐλάχιστος συγγνωστὸς ἔσται ἐλέους» καὶ ὁ κύριος λέγει· «ὁ δοῦλος ὁ γνοὺς τὸ θέλημα τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ μὴ ἑτοιμάσας μηδὲ ποιήσας δαρήσεται πολλάς· καὶ ὁ μὴ γνούς,  ποιήσας δὲ ἄξια πληγῶν,  δαρήσεται ὀλίγας.
 
 
 
καὶ ᾧ πολὺ παρέθεντο περισ31-4-2 σότερον ἀπαιτήσουσιν  αὐτόν».
 
καὶ ᾧ πολὺ παρέθεντο περισ31-4-2 σότερον ἀπαιτήσουσιν  αὐτόν».
Line 592: Line 592:
 
τὴν  δὲ γνῶσιν  διαφόρως  νόει  ἤτοι κατὰ χάριν  καὶ  δόμα  ἐπουράνιον  ἤτοι  κατὰ  ἀκοὴν  τῶν  γραφῶν  ἤτοι  κατὰ  σύνεσιν  καὶ διάκρισιν  καὶ  νόησιν.
 
τὴν  δὲ γνῶσιν  διαφόρως  νόει  ἤτοι κατὰ χάριν  καὶ  δόμα  ἐπουράνιον  ἤτοι  κατὰ  ἀκοὴν  τῶν  γραφῶν  ἤτοι  κατὰ  σύνεσιν  καὶ διάκρισιν  καὶ  νόησιν.
 
 
  ἕκαστος  γὰρ  κατὰ  ἀναλογίαν  τοὺς  καρποὺς  τῆς  ἀρετῆς ἀπαιτηθήσεται  καὶ  τὴν  ἐμπορίαν  τοῦ  ταλάντου  καὶ  τὴν  αἴσθησιν  τῶν  εὐεργεσιῶν.
+
ἕκαστος  γὰρ  κατὰ  ἀναλογίαν  τοὺς  καρποὺς  τῆς  ἀρετῆς ἀπαιτηθήσεται  καὶ  τὴν  ἐμπορίαν  τοῦ  ταλάντου  καὶ  τὴν  αἴσθησιν  τῶν  εὐεργεσιῶν.
 
 
 
ἀναπολόγητος  τοίνυν πᾶς ἄνθρωπος ἔσται παρὰ θεῷ ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως.
 
ἀναπολόγητος  τοίνυν πᾶς ἄνθρωπος ἔσται παρὰ θεῷ ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως.
Line 619: Line 619:
 
31-5-5 Εἰ δὲ καὶ παράδοξα πολλὰ ποιεῖ μὴ ἐγνωσμένα τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων ὡς θεός, σὺ εἰς τὰ παράδοξα αὐτοῦ μὴ ἀποσκόπει, ἐπειδὴ τὴν σοφίαν αὐτοῦ καταλαβεῖν οὐ δύνασαι, ἀλλ'  εἰς τὴν  ὁδόν, ἣν ἔθετο ὁδεύειν  τοὺς δούλους αὐτοῦ,  βλέπε  κατὰ τὰς γραφὰς τὰς θεοπνεύστους ἐν ὁποίαις θλίψεσι καὶ ἐν ὁποίοις βαδίζουσιν ἀγῶσι καὶ πόνῳ καὶ  σπουδῇ καὶ  ἀθλήσει  καὶ  δρόμῳ.
 
31-5-5 Εἰ δὲ καὶ παράδοξα πολλὰ ποιεῖ μὴ ἐγνωσμένα τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων ὡς θεός, σὺ εἰς τὰ παράδοξα αὐτοῦ μὴ ἀποσκόπει, ἐπειδὴ τὴν σοφίαν αὐτοῦ καταλαβεῖν οὐ δύνασαι, ἀλλ'  εἰς τὴν  ὁδόν, ἣν ἔθετο ὁδεύειν  τοὺς δούλους αὐτοῦ,  βλέπε  κατὰ τὰς γραφὰς τὰς θεοπνεύστους ἐν ὁποίαις θλίψεσι καὶ ἐν ὁποίοις βαδίζουσιν ἀγῶσι καὶ πόνῳ καὶ  σπουδῇ καὶ  ἀθλήσει  καὶ  δρόμῳ.
 
 
προσέχων  δὲ  τῇ  ὡρισμένῃ  ἀθλήσει  ὑπὸ  θεοῦ πάντοτε ἕτοιμος καὶ ὀξὺς καὶ πρόθυμος ἔσῃ 31-5-6 εἰς τὴν ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης.
+
προσέχων  δὲ  τῇ  ὡρισμένῃ  ἀθλήσει  ὑπὸ  θεοῦ πάντοτε ἕτοιμος καὶ ὀξὺς καὶ πρόθυμος ἔσῃ 31-5-6 εἰς τὴν ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης.
 
 
 
εἰ δὲ εἰς τὰ παράδοξα αὐτοῦ μόνον ἀποσκοπεῖς, ὅτι ἐὰν θέλῃ με σῶσαι, ἕως ἐγὼ ἐν χαυνότητί εἰμι καὶ ὕπτιος ἀνάκειμαι καὶ τοῖς θελήμασί μου ἀκολουθῶ, δύναται ὡς θεός· οὐδὲν γὰρ δύναμαι ποιῆσαι ἐκ τοῦ θελήματός μου, ἀλλὰ τῇ χάριτι αὐτοῦ.
 
εἰ δὲ εἰς τὰ παράδοξα αὐτοῦ μόνον ἀποσκοπεῖς, ὅτι ἐὰν θέλῃ με σῶσαι, ἕως ἐγὼ ἐν χαυνότητί εἰμι καὶ ὕπτιος ἀνάκειμαι καὶ τοῖς θελήμασί μου ἀκολουθῶ, δύναται ὡς θεός· οὐδὲν γὰρ δύναμαι ποιῆσαι ἐκ τοῦ θελήματός μου, ἀλλὰ τῇ χάριτι αὐτοῦ.
Line 673: Line 673:
 
Τῷ  θεῷ  πάντα  εὔκολά  ἐστι,  καὶ  οὕτως  ἐπηγγείλατο,  ἀνθρωπίνῃ  δὲ  ἀσθενείᾳ  καὶ λογισμῷ ἀδύνατον τοῦτο καταφαίνεται.
 
Τῷ  θεῷ  πάντα  εὔκολά  ἐστι,  καὶ  οὕτως  ἐπηγγείλατο,  ἀνθρωπίνῃ  δὲ  ἀσθενείᾳ  καὶ λογισμῷ ἀδύνατον τοῦτο καταφαίνεται.
 
 
ὥσπερ γὰρ ἀπὸ τοῦ χοὸς καὶ τῆς γῆς λαβὼν ὀλίγον ἄλλην  τινὰ φύσιν κατεσκεύασε τὴν τοῦ σώματος, μὴ ἐοικυῖαν τῇ γῇ, καὶ γένη πολλὰ ἐποίησεν οἷον τρίχας καὶ δέρματα καὶ ὀστέα καὶ νεῦρα, οὕτω πάλιν ἀπὸ τῆς γῆς ἀναστήσει πάντα.
+
ὥσπερ γὰρ ἀπὸ τοῦ χοὸς καὶ τῆς γῆς λαβὼν ὀλίγον ἄλλην  τινὰ φύσιν κατεσκεύασε τὴν τοῦ σώματος, μὴ ἐοικυῖαν τῇ γῇ, καὶ γένη πολλὰ ἐποίησεν οἷον τρίχας καὶ δέρματα καὶ ὀστέα καὶ νεῦρα, οὕτω πάλιν ἀπὸ τῆς γῆς ἀναστήσει πάντα.
 
 
ὃν  δὲ τρόπον  ῥαφὶς  βαλλομένη  εἰς πῦρ ἀλλάσσει  τὴν  χρόαν  καὶ γίνεται πῦροὐ μέντοι δὲ ἡ φύσις τοῦ σιδήρου ἀνελύθη, ἀλλ' ὑφέστηκεν, οὕτω καὶ ἐν τῇ ἀναστάσει ὅλα τὰ μέλη ἀνίστανται καὶ θρὶξ οὐκ ἀπόλλυται, καθὼς γέγραπται, καὶ ὅλα γίνεται φωτοειδῆ, ὅλα εἰς πῦρ καὶ φῶς βάπτεται καὶ μεταβάλλεται· ἀλλ' οὐχ, ὥς τινες λέγουσιν, ἀναλύεται καὶ γίνεται πῦρ καὶ οὐκέτι ὑφέστηκεν ἡ φύσις.
+
ὃν  δὲ τρόπον  ῥαφὶς  βαλλομένη  εἰς πῦρ ἀλλάσσει  τὴν  χρόαν  καὶ γίνεται πῦροὐ μέντοι δὲ ἡ φύσις τοῦ σιδήρου ἀνελύθη, ἀλλ' ὑφέστηκεν, οὕτω καὶ ἐν τῇ ἀναστάσει ὅλα τὰ μέλη ἀνίστανται καὶ θρὶξ οὐκ ἀπόλλυται, καθὼς γέγραπται, καὶ ὅλα γίνεται φωτοειδῆ, ὅλα εἰς πῦρ καὶ φῶς βάπτεται καὶ μεταβάλλεται· ἀλλ' οὐχ, ὥς τινες λέγουσιν, ἀναλύεται καὶ γίνεται πῦρ καὶ οὐκέτι ὑφέστηκεν ἡ φύσις.
 
 
 
Πέτρος γὰρ Πέτρος ἐστὶ καὶ Παῦλος Παῦλος καὶ Φίλιππος Φίλιππος, ἕκαστος ἐν τῇ ἰδίᾳ ὑποστάσει μένων καὶ πεπληρωμένος ἐν τῷ πνεύματι.
 
Πέτρος γὰρ Πέτρος ἐστὶ καὶ Παῦλος Παῦλος καὶ Φίλιππος Φίλιππος, ἕκαστος ἐν τῇ ἰδίᾳ ὑποστάσει μένων καὶ πεπληρωμένος ἐν τῷ πνεύματι.
Line 700: Line 700:
 
οὐκ ὀφείλουσιν οὖν τινες ξενίζεσθαι· ἀνάγκη  γὰρ  διώκεσθαι  τὴν  ἀλήθειαν.
 
οὐκ ὀφείλουσιν οὖν τινες ξενίζεσθαι· ἀνάγκη  γὰρ  διώκεσθαι  τὴν  ἀλήθειαν.
 
 
32-3-1 Ἐρώτησις.
+
32-3-1 Ἐρώτησις.
 
 
 
Τινὲς  λέγουσιν  ὅτι  ἔξωθεν ἐπεισέρχεται  τὸ  κακὸν  καί,  ἐὰν  θέλῃ  ὁ  ἄνθρωπος,  οὐ  δέχεται,  ἀλλ'  ἀποπέμπεται.
 
Τινὲς  λέγουσιν  ὅτι  ἔξωθεν ἐπεισέρχεται  τὸ  κακὸν  καί,  ἐὰν  θέλῃ  ὁ  ἄνθρωπος,  οὐ  δέχεται,  ἀλλ'  ἀποπέμπεται.
Line 738: Line 738:
 
οἱ γὰρ λογισμοὶ τοῦ σκότους κατασπῶσι τὸν νοῦν εἰς τὰ ἐπίγεια καὶ φθαρτά, οὐ ποιοῦσιν ἀγαπῆσαι θεὸν ἢ μνημονεῦσαι τοῦ κυρίου.
 
οἱ γὰρ λογισμοὶ τοῦ σκότους κατασπῶσι τὸν νοῦν εἰς τὰ ἐπίγεια καὶ φθαρτά, οὐ ποιοῦσιν ἀγαπῆσαι θεὸν ἢ μνημονεῦσαι τοῦ κυρίου.
 
 
32-4-1 Καὶ πολλάκις ἀπέρχεται  εἰς εὐχὴν  καὶ κλίνει  τὸ γόνυ  ὁ ἰδιώτης,  καὶ εἰσέρχεται ὁ νοῦς αὐτοῦ  εἰς ἀνάπαυσιν,  καὶ  ὅσῳ  σκάπτει  καὶ  βαθύνει,  ῥήσσεται  τὸ  τεῖχος  τῆς  κακίας  τὸ ἀνθιστάμενον αὐτῷ, καὶ εἰσέρχεται εἰς ὁράσεις καὶ σοφίαν, ὅπου οὐ φθάνουσι δυνάσται ἢ σοφοὶ ἢ ῥήτορες, καὶ καταλαμβάνει  γνῶναι  τὴν λεπτότητα  τοῦ νοὸς αὐτοῦ, ἐπειδὴ ἀσχολεῖται εἰς θεῖα μυστήρια.
+
32-4-1 Καὶ πολλάκις ἀπέρχεται  εἰς εὐχὴν  καὶ κλίνει  τὸ γόνυ  ὁ ἰδιώτης,  καὶ εἰσέρχεται ὁ νοῦς αὐτοῦ  εἰς ἀνάπαυσιν,  καὶ  ὅσῳ  σκάπτει  καὶ  βαθύνει,  ῥήσσεται  τὸ  τεῖχος  τῆς  κακίας  τὸ ἀνθιστάμενον αὐτῷ, καὶ εἰσέρχεται εἰς ὁράσεις καὶ σοφίαν, ὅπου οὐ φθάνουσι δυνάσται ἢ σοφοὶ ἢ ῥήτορες, καὶ καταλαμβάνει  γνῶναι  τὴν λεπτότητα  τοῦ νοὸς αὐτοῦ, ἐπειδὴ ἀσχολεῖται εἰς θεῖα μυστήρια.
 
 
 
καὶ γὰρ  ἄπειρος τοῦ δοκιμάζειν  μαργαρίτας οὐκ οἶδε
 
καὶ γὰρ  ἄπειρος τοῦ δοκιμάζειν  μαργαρίτας οὐκ οἶδε
 
διατιμήσασθαι διὰ  τὸ  ἄπειρον  αὐτὸν  εἶναι.
 
διατιμήσασθαι διὰ  τὸ  ἄπειρον  αὐτὸν  εἶναι.
 
 
οἱ  οὖν  Χριστιανοὶ  τὰ  ἔνδοξα  τῆς  γῆς βδελύσσονται καὶ ὁρῶσιν ὡς σκύβαλα πρὸς ἐκείνην  τὴν σύγκρισιν τῆς μεγαλειότητος τῆς ἐνεργούσης αὐτοῖς.
+
οἱ  οὖν  Χριστιανοὶ  τὰ  ἔνδοξα  τῆς  γῆς βδελύσσονται καὶ ὁρῶσιν ὡς σκύβαλα πρὸς ἐκείνην  τὴν σύγκρισιν τῆς μεγαλειότητος τῆς ἐνεργούσης αὐτοῖς.
 
 
Ἐρώτησις.
+
Ἐρώτησις.
 
 
 
Εἰ δύναται  πεσεῖν ἄνθρωπος  ἔχων  χάρισμα θεῖον; Ἀπόκρισις.
 
Εἰ δύναται  πεσεῖν ἄνθρωπος  ἔχων  χάρισμα θεῖον; Ἀπόκρισις.
Line 753: Line 753:
 
ἐπειδὴ οἱ πολέμιοι οὐδέπω ἀργοῦσιν, οὐδὲ σὺ ὀφείλεις παύσασθαι  ἀπὸ  τῆς  ζητήσεως  τῆς  πρὸς  τὸν  θεόν.
 
ἐπειδὴ οἱ πολέμιοι οὐδέπω ἀργοῦσιν, οὐδὲ σὺ ὀφείλεις παύσασθαι  ἀπὸ  τῆς  ζητήσεως  τῆς  πρὸς  τὸν  θεόν.
 
 
πολλὴ  γάρ  σοι  ζημία  γίνεται ἀμελοῦντός  σου, εἰ  καὶ  ἐν  αὐτῷ  τῷ  μυστηρίῳ  τῆς  χάριτος  ἐξετάζῃ.
+
πολλὴ  γάρ  σοι  ζημία  γίνεται ἀμελοῦντός  σου, εἰ  καὶ  ἐν  αὐτῷ  τῷ  μυστηρίῳ  τῆς  χάριτος  ἐξετάζῃ.
 
 
Ἐρώτησις.
+
Ἐρώτησις.
 
 
 
Εἰ παραμένει ἡ χάρις μετὰ τὸ πεσεῖν; Ἀπόκρισις.
 
Εἰ παραμένει ἡ χάρις μετὰ τὸ πεσεῖν; Ἀπόκρισις.
Line 761: Line 761:
 
Ὁ θεὸς κατὰ πολὺ θέλει τὸν ἄνθρωπον εἰς ζωὴν  ἀγαγεῖν  καὶ  προτρέπεται  ἐπὶ  τὸ  πάλιν  προσκλαῦσαι  καὶ  μετανοῆσαι  τὸν ἄνθρωπον.
 
Ὁ θεὸς κατὰ πολὺ θέλει τὸν ἄνθρωπον εἰς ζωὴν  ἀγαγεῖν  καὶ  προτρέπεται  ἐπὶ  τὸ  πάλιν  προσκλαῦσαι  καὶ  μετανοῆσαι  τὸν ἄνθρωπον.
 
 
ἔτι  οὖν παραμένει, ἵνα σε ποιήσῃ ἀσφαλῆ ἐργάτην  μετανοοῦντα  ἐφ'  οἷς πρότερον ἐπλημμέλησας.
+
ἔτι  οὖν παραμένει, ἵνα σε ποιήσῃ ἀσφαλῆ ἐργάτην  μετανοοῦντα  ἐφ'  οἷς πρότερον ἐπλημμέλησας.
 
 
 
Ἐρώτησις.
 
Ἐρώτησις.
Line 775: Line 775:
 
καὶ ἔστιν ἄλλος  πτωχὸς  λειπόμενος  ἔχων  ἀγρὸν  ἕνα.
 
καὶ ἔστιν ἄλλος  πτωχὸς  λειπόμενος  ἔχων  ἀγρὸν  ἕνα.
 
 
οὗτος  μαστίζεται  καὶ  βασανίζεται  μὴ δυνάμενος  αὐτοῦ  ἐκείνου  τὴν  συντέλειαν  ἀποπληρῶσαι.
+
οὗτος  μαστίζεται  καὶ  βασανίζεται  μὴ δυνάμενος  αὐτοῦ  ἐκείνου  τὴν  συντέλειαν  ἀποπληρῶσαι.
 
 
ἔστι  τις  ὃς  ξέεται  καὶ βασανίζεται χαλεπῶς καὶ οὐκ ἀποθνῄσκει, 32-7-2 καὶ ἔστιν ἄλλος καὶ ἀπὸ μιᾶς πληγῆς ἀπόλλυται.
+
ἔστι  τις  ὃς  ξέεται  καὶ βασανίζεται χαλεπῶς καὶ οὐκ ἀποθνῄσκει, 32-7-2 καὶ ἔστιν ἄλλος καὶ ἀπὸ μιᾶς πληγῆς ἀπόλλυται.
 
 
 
οὕτω καὶ εἰς τοὺς Χριστιανούς· εἰσὶν ἰσχυρῶς πολεμούμενοι, ξεόμενοι ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας, καὶ ἔτι εἰς τοὺς πολέμους στερεοῦνται καὶ σοφίζονται καταφρονοῦντες τῆς  ἐναντίας  δυνάμεως.
 
οὕτω καὶ εἰς τοὺς Χριστιανούς· εἰσὶν ἰσχυρῶς πολεμούμενοι, ξεόμενοι ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας, καὶ ἔτι εἰς τοὺς πολέμους στερεοῦνται καὶ σοφίζονται καταφρονοῦντες τῆς  ἐναντίας  δυνάμεως.
 
 
οἱ  τοιοῦτοι  οὐκ  ἔχουσι  κίνδυνον  ἐν  τούτῳ  τῷ  μέρει, ὅτι ἄπτωτοί εἰσι καὶ ἀσφαλεῖς περὶ τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας, διὰ τὸ πολλάκις  γεγυμνάσθαι αὐτοὺς ἐν τῷ  πολέμῳ  τῆς κακίας καὶ ἐμπείρους γεγενῆσθαι, ἔχοντας  τὸν θεὸν μεθ' ἑαυτῶν  ἐνεργοῦντα  καὶ  ἀναπαύοντα.
+
οἱ  τοιοῦτοι  οὐκ  ἔχουσι  κίνδυνον  ἐν  τούτῳ  τῷ  μέρει, ὅτι ἄπτωτοί εἰσι καὶ ἀσφαλεῖς περὶ τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας, διὰ τὸ πολλάκις  γεγυμνάσθαι αὐτοὺς ἐν τῷ  πολέμῳ  τῆς κακίας καὶ ἐμπείρους γεγενῆσθαι, ἔχοντας  τὸν θεὸν μεθ' ἑαυτῶν  ἐνεργοῦντα  καὶ  ἀναπαύοντα.
 
 
ἄλλοι  δὲ οἱ μήπω γυμνασθέντες  ἀρχάριοι, μία θλῖψις αὐτοῖς ἐὰν ἀπαντήσῃ καὶ ἐπικινηθῇ πόλεμος, εὐθέως καταπίπτουσιν εἰς ὄλεθρον καὶ  εἰς  ἀπώλειαν.
+
ἄλλοι  δὲ οἱ μήπω γυμνασθέντες  ἀρχάριοι, μία θλῖψις αὐτοῖς ἐὰν ἀπαντήσῃ καὶ ἐπικινηθῇ πόλεμος, εὐθέως καταπίπτουσιν εἰς ὄλεθρον καὶ  εἰς  ἀπώλειαν.
 
 
32-8-1  Οἱ  διοδεύοντες  ἐν  πόλει  θέλοντες  εἰσελθεῖν  πρὸς  τοὺς ἀγαπητοὺς πολλοῖς συναντῶσιν ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ οὐκ ἐμποδίζονται ὑπ' αὐτῶνἔχουσι γὰρ σκοπὸν τοῦ συντυχεῖν τοῖς φίλοις, καὶ ὅταν ἔξωθεν κρούσῃ τις αὐτῶν τὴν θύραν καὶ καλέσῃ, χαίρουσιν  οἱ ἔσωθεν ἀγαπητοὶ  αὐτοῦ.
+
32-8-1  Οἱ  διοδεύοντες  ἐν  πόλει  θέλοντες  εἰσελθεῖν  πρὸς  τοὺς ἀγαπητοὺς πολλοῖς συναντῶσιν ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ οὐκ ἐμποδίζονται ὑπ' αὐτῶνἔχουσι γὰρ σκοπὸν τοῦ συντυχεῖν τοῖς φίλοις, καὶ ὅταν ἔξωθεν κρούσῃ τις αὐτῶν τὴν θύραν καὶ καλέσῃ, χαίρουσιν  οἱ ἔσωθεν ἀγαπητοὶ  αὐτοῦ.
 
 
 
εἰ δὲ ἀπομείνῃ  ἐν  τῇ  πόλει  καὶ χλευάζεται  ἤτοι ἐπέχεται ὑπὸ τῶν ἀπαντώντων,  ἀποκλείεται ἡ θύρα καὶ οὐδεὶς αὐτῷ ἀνοίγει, οὕτω καὶ οἱ πρὸς τὸν δεσπότην ἡμῶν Χριστὸν τὸν ὄντως ἀγαπητὸν ἐπειγόμενοι φθάσαι τῶν  ἄλλων  ἁπάντων  ὀφείλουσι  καταφρονεῖν  καὶ ὑπερορᾶν.
 
εἰ δὲ ἀπομείνῃ  ἐν  τῇ  πόλει  καὶ χλευάζεται  ἤτοι ἐπέχεται ὑπὸ τῶν ἀπαντώντων,  ἀποκλείεται ἡ θύρα καὶ οὐδεὶς αὐτῷ ἀνοίγει, οὕτω καὶ οἱ πρὸς τὸν δεσπότην ἡμῶν Χριστὸν τὸν ὄντως ἀγαπητὸν ἐπειγόμενοι φθάσαι τῶν  ἄλλων  ἁπάντων  ὀφείλουσι  καταφρονεῖν  καὶ ὑπερορᾶν.
Line 828: Line 828:
 
σὺ ἐκ τῶν μελῶν σου προσφέρεις αὐτῷ, καὶ αὐτὸς ἐκ τῶν ἰδίων ὁμοιομελῆ συγκιρνᾷ τῇ ψυχῇ  σου,  ἵνα  ᾖς  πάντα  καθαρῶς  ποιῶν  καὶ  ἀγαπῶν  καὶ  προσευχόμενος.
 
σὺ ἐκ τῶν μελῶν σου προσφέρεις αὐτῷ, καὶ αὐτὸς ἐκ τῶν ἰδίων ὁμοιομελῆ συγκιρνᾷ τῇ ψυχῇ  σου,  ἵνα  ᾖς  πάντα  καθαρῶς  ποιῶν  καὶ  ἀγαπῶν  καὶ  προσευχόμενος.
 
 
32-8-8
+
32-8-8
 
Μεγάλου γὰρ ἀξιώματός ἐστιν ὁ ἄνθρωπος.
 
Μεγάλου γὰρ ἀξιώματός ἐστιν ὁ ἄνθρωπος.
 
 
Line 889: Line 889:
 
32-8-10 Ἐπειδὴ τὸ πρὶν ὁ αὐτὸς Ἀδὰμ ἐν καθαρότητι ὢν ἐβασίλευε τῶν λογισμῶν αὐτοῦ, ἀφ' οὗ δὲ παρέβη τὴν ἐντολήν, ὄρη δυσβάστακτα ἐπίκεινται  τῷ νῷ, καὶ οἱ τῆς κακίας διαλογισμοὶ παραμιγέντες  ὅλοι ὡς  ἴδιοι  αὐτοῦ  ἐγένοντο  καὶ οὐδὲ εἷς αὐτοῦ  ἐστιν  ἴδιος, ἐπειδὴ  κατέχεται  ὑπὸ τῆς κακίας.
 
32-8-10 Ἐπειδὴ τὸ πρὶν ὁ αὐτὸς Ἀδὰμ ἐν καθαρότητι ὢν ἐβασίλευε τῶν λογισμῶν αὐτοῦ, ἀφ' οὗ δὲ παρέβη τὴν ἐντολήν, ὄρη δυσβάστακτα ἐπίκεινται  τῷ νῷ, καὶ οἱ τῆς κακίας διαλογισμοὶ παραμιγέντες  ὅλοι ὡς  ἴδιοι  αὐτοῦ  ἐγένοντο  καὶ οὐδὲ εἷς αὐτοῦ  ἐστιν  ἴδιος, ἐπειδὴ  κατέχεται  ὑπὸ τῆς κακίας.
 
 
λοιπὸν  ζητῆσαι  ὀφείλεις  λύχνον,  ἵνα  ἁφθῇ  καὶ  εὕρῃς  τοὺς  καθαροὺς  καὶ φυσικοὺς λογισμούς.
+
λοιπὸν  ζητῆσαι  ὀφείλεις  λύχνον,  ἵνα  ἁφθῇ  καὶ  εὕρῃς  τοὺς  καθαροὺς  καὶ φυσικοὺς λογισμούς.
 
 
 
32-8-11 Οἱ ἀνατραφέντες εἰς θάλασσαν ἔμαθον κολυμβᾶν, καὶ ὅταν ἐπαναστῶσι κλύδωνες  καὶ κύματα, οὐ ξενίζονται·  οἱ δὲ ἀσυνήθεις, μικρὰ ζάλη ἐὰν ἐπέλθῃ, δειλαίνονται  καὶ καταποντίζονται.
 
32-8-11 Οἱ ἀνατραφέντες εἰς θάλασσαν ἔμαθον κολυμβᾶν, καὶ ὅταν ἐπαναστῶσι κλύδωνες  καὶ κύματα, οὐ ξενίζονται·  οἱ δὲ ἀσυνήθεις, μικρὰ ζάλη ἐὰν ἐπέλθῃ, δειλαίνονται  καὶ καταποντίζονται.
Line 897: Line 897:
 
32-8-12 Ὥσπερ δὲ νοῦς τριετοῦς παιδίου  οὐ δύναται χωρῆσαι ἢ καταλαβεῖν  νοῦν τελείου σοφιστοῦ, ἐπειδὴ  ἐν  μέσῳ  πολὺ  τί  ἐστιν,  οὕτως  οἱ  Χριστιανοὶ ὡς  βρέφη  νήπια  τὸν  κόσμον καταμανθάνουσιν  ἀφορῶντες  εἰς τὸ μέτρον τῆς χάριτος.
 
32-8-12 Ὥσπερ δὲ νοῦς τριετοῦς παιδίου  οὐ δύναται χωρῆσαι ἢ καταλαβεῖν  νοῦν τελείου σοφιστοῦ, ἐπειδὴ  ἐν  μέσῳ  πολὺ  τί  ἐστιν,  οὕτως  οἱ  Χριστιανοὶ ὡς  βρέφη  νήπια  τὸν  κόσμον καταμανθάνουσιν  ἀφορῶντες  εἰς τὸ μέτρον τῆς χάριτος.
 
 
ξένοι γάρ εἰσι τοῦ αἰῶνος τούτου.
+
ξένοι γάρ εἰσι τοῦ αἰῶνος τούτου.
 
 
 
ἡ γὰρ πόλις αὐτῶν καὶ ἡ ἀνάπαυσις ἄλλη ἐστίν.
 
ἡ γὰρ πόλις αὐτῶν καὶ ἡ ἀνάπαυσις ἄλλη ἐστίν.
Line 903: Line 903:
 
32-8-13 Ἔχουσι δὲ οἱ Χριστιανοὶ τὴν παράκλησιν τῆς χάριτος, δάκρυα καὶ πένθος, καὶ αὐτὰ τὰ δάκρυα τρυφὴ αὐτοῖς ἐστιν.
 
32-8-13 Ἔχουσι δὲ οἱ Χριστιανοὶ τὴν παράκλησιν τῆς χάριτος, δάκρυα καὶ πένθος, καὶ αὐτὰ τὰ δάκρυα τρυφὴ αὐτοῖς ἐστιν.
 
 
ἔχουσι δὲ καὶ φόβον  ἐν  χαρᾷ καὶ ἀγαλλιάσει,  καὶ οὕτως  εἰσὶν ὡς  ἄνθρωποι βαστάζοντες εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν τὸ αἷμα αὐτῶν, μὴ θαρροῦντες ἑαυτοῖς μηδὲ οἰόμενοί τι εἶναι, ἀλλ'  ὄντες ἐξουδενωμένοι  καὶ ἀποδεδοκιμασμένοι παρὰ πάντας ἀνθρώπους.
+
ἔχουσι δὲ καὶ φόβον  ἐν  χαρᾷ καὶ ἀγαλλιάσει,  καὶ οὕτως  εἰσὶν ὡς  ἄνθρωποι βαστάζοντες εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν τὸ αἷμα αὐτῶν, μὴ θαρροῦντες ἑαυτοῖς μηδὲ οἰόμενοί τι εἶναι, ἀλλ'  ὄντες ἐξουδενωμένοι  καὶ ἀποδεδοκιμασμένοι παρὰ πάντας ἀνθρώπους.
 
 
  
Line 921: Line 921:
 
νεωτέρα ἐν οἴκῳ τινὶ καὶ νεώτερος, λοιπὸν ἐὰν κολακευομένη αὐτὴ συνθῆται, μοιχᾶται καὶ  ἀπόβλητός  ἐστιν.
 
νεωτέρα ἐν οἴκῳ τινὶ καὶ νεώτερος, λοιπὸν ἐὰν κολακευομένη αὐτὴ συνθῆται, μοιχᾶται καὶ  ἀπόβλητός  ἐστιν.
 
 
οὕτω  καὶ  ὁ  δεινὸς  ὄφις  σύνεστι  τῇ  ψυχῇ  γαργαλίζων  καὶ προτρεπόμενος, καὶ ἐὰν συνθῆται, κοινωνεῖ  ἡ ἀσώματος ψυχὴ τῇ ἀσωμάτῳ φύσει τοῦ
+
οὕτω  καὶ  ὁ  δεινὸς  ὄφις  σύνεστι  τῇ  ψυχῇ  γαργαλίζων  καὶ προτρεπόμενος, καὶ ἐὰν συνθῆται, κοινωνεῖ  ἡ ἀσώματος ψυχὴ τῇ ἀσωμάτῳ φύσει τοῦ
 
ὄφεως (τουτέστι πνεῦμα πνεύματι κοινωνεῖ) καὶ μοιχεύει ἐν τῇ καρδίᾳ.
 
ὄφεως (τουτέστι πνεῦμα πνεύματι κοινωνεῖ) καὶ μοιχεύει ἐν τῇ καρδίᾳ.
 
 
Line 940: Line 940:
 
πάλιν δὲ ἐὰν ἐμπέσωσιν εἰς πράγματα ἔνδοξα καὶ τρυφηλὰ ὡς ἐν τῷ βίῳ τούτῳ, ἅπερ  προτρέπεται  αὐτοὺς  εἰς  ἀνάπαυσιν  σαρκικήν, ἢ  πλοῦτον  ἢ  δόξαν  ἢ  τρυφήν, ἀηδίζεσθαι  ὀφείλει  καὶ  ἀποφεύγειν  ὡς  ἀπὸ  πυρός.
 
πάλιν δὲ ἐὰν ἐμπέσωσιν εἰς πράγματα ἔνδοξα καὶ τρυφηλὰ ὡς ἐν τῷ βίῳ τούτῳ, ἅπερ  προτρέπεται  αὐτοὺς  εἰς  ἀνάπαυσιν  σαρκικήν, ἢ  πλοῦτον  ἢ  δόξαν  ἢ  τρυφήν, ἀηδίζεσθαι  ὀφείλει  καὶ  ἀποφεύγειν  ὡς  ἀπὸ  πυρός.
 
 
32-8-17 Εἰς τὸ  φαινόμενον  ἐὰν ἐλάχιστον ἔθνος ἐπικινηθῇ τῷ βασιλεῖ εἰς πόλεμον, οὐ κάμνει αὐτός, ἀλλ' ἀποστέλλει στρατηλάτας.
+
32-8-17 Εἰς τὸ  φαινόμενον  ἐὰν ἐλάχιστον ἔθνος ἐπικινηθῇ τῷ βασιλεῖ εἰς πόλεμον, οὐ κάμνει αὐτός, ἀλλ' ἀποστέλλει στρατηλάτας.
 
 
ἐὰν  δὲ  ἔθνος  μέγιστον  δυνάμενον  πολεμῆσαι  τῇ  βασιλείᾳ  αὐτοῦ ἐπικινηθῇ, ἀναγκάζεται αὐτὸς ὁ βασιλεὺς σὺν τῷ παλατίῳ  καὶ τῷ στρατοπέδῳ αὐτοῦ ἀπελθεῖν καὶ συμβαλεῖν τῷ πολέμῳ.
+
ἐὰν  δὲ  ἔθνος  μέγιστον  δυνάμενον  πολεμῆσαι  τῇ  βασιλείᾳ  αὐτοῦ ἐπικινηθῇ, ἀναγκάζεται αὐτὸς ὁ βασιλεὺς σὺν τῷ παλατίῳ  καὶ τῷ στρατοπέδῳ αὐτοῦ ἀπελθεῖν καὶ συμβαλεῖν τῷ πολέμῳ.
 
 
 
βλέπε οὖν σου τὸ ἀξίωμα, ὅτι ὁ θεὸς ἐκινήθη μετὰ τοῦ ἰδίου στρατοῦ, τῶν ἀγγέλων λέγω καὶ τῶν ἁγίων πνευμάτων, εἰς σὴν πρεσβείαν δι' ἑαυτοῦ ἐλθών, ἵνα σε λυτρώσηται ἐκ τοῦ θανάτου.
 
βλέπε οὖν σου τὸ ἀξίωμα, ὅτι ὁ θεὸς ἐκινήθη μετὰ τοῦ ἰδίου στρατοῦ, τῶν ἀγγέλων λέγω καὶ τῶν ἁγίων πνευμάτων, εἰς σὴν πρεσβείαν δι' ἑαυτοῦ ἐλθών, ἵνα σε λυτρώσηται ἐκ τοῦ θανάτου.
Line 984: Line 984:
 
ἐκεῖ εἰσι τρίκλινοι  καὶ κοιτῶνες καὶ κουβούκλια, θύραι  ἢ  καὶ  πρόθυρα,  διακονίαι  πολλαὶ  καὶ  ἔξοδοι.
 
ἐκεῖ εἰσι τρίκλινοι  καὶ κοιτῶνες καὶ κουβούκλια, θύραι  ἢ  καὶ  πρόθυρα,  διακονίαι  πολλαὶ  καὶ  ἔξοδοι.
 
 
ἐκεῖ  ἐστι  τὸ  ἐργαστήριον  τῆς δικαιοσύνης καὶ ἀδικίας.
+
ἐκεῖ  ἐστι  τὸ  ἐργαστήριον  τῆς δικαιοσύνης καὶ ἀδικίας.
 
 
 
ἐκεῖ ἐστιν ὁ θάνατος κἀκεῖ ἐστιν ἡ ζωή.
 
ἐκεῖ ἐστιν ὁ θάνατος κἀκεῖ ἐστιν ἡ ζωή.
Line 992: Line 992:
 
33-1-3 Ὥσπερ ἵνα  ᾖ  παλάτιον  μέγιστον  καὶ  τοῦτο  ἐρημωθῇ  καὶ  πληρωθῇ δυσωδίας πάσης καὶ νεκρωμάτων πολλῶν, οὕτω καὶ τὸ παλάτιον τοῦ κυρίου ἡ καρδία ἐστί·  γέμει  πάσης  ἀκαθαρσίας  καὶ  ὄχλων  πονηρῶν  πνευμάτων.
 
33-1-3 Ὥσπερ ἵνα  ᾖ  παλάτιον  μέγιστον  καὶ  τοῦτο  ἐρημωθῇ  καὶ  πληρωθῇ δυσωδίας πάσης καὶ νεκρωμάτων πολλῶν, οὕτω καὶ τὸ παλάτιον τοῦ κυρίου ἡ καρδία ἐστί·  γέμει  πάσης  ἀκαθαρσίας  καὶ  ὄχλων  πονηρῶν  πνευμάτων.
 
 
  χρὴ  οὖν  τοῦτο
+
χρὴ  οὖν  τοῦτο
 
ἀνακτισθῆναι καὶ ἀνοικοδομηθῆναι  καὶ εὐτρεπισθῆναι τὰ ταμιεῖα καὶ τὰ κουβούκλια καὶ τοὺς τρικλίνους  καὶ τὰ πρόθυρα τῆς καρδίας.
 
ἀνακτισθῆναι καὶ ἀνοικοδομηθῆναι  καὶ εὐτρεπισθῆναι τὰ ταμιεῖα καὶ τὰ κουβούκλια καὶ τοὺς τρικλίνους  καὶ τὰ πρόθυρα τῆς καρδίας.
 
 
Line 1,001: Line 1,001:
 
33-1-4 Ὥσπερ ἵνα ᾖ πλοῖον ἔχον πολλὴν κατασκευὴν καὶ τοὺς  ἐπιβάτας,  λοιπὸν  ὁ  κυβερνήτης  διοικεῖ  τοὺς  πάντας  καὶ  οἰκονομεῖ,  τοὺς  μὲν ἐπιπλήσσων,  ἄλλους  ὁδηγῶν,  οὕτως  ἐστὶν  ἡ καρδία ἔχουσα τὸν  νοῦν  κυβερνήτην, συνείδησιν ἐλέγχουσαν, λογισμοὺς τοὺς κατηγοροῦντας καὶ ἀπολογουμένους «μεταξὺ ἀλλήλων  τῶν λογισμῶν κατηγορούντων  καὶ ἀπολογουμένων».
 
33-1-4 Ὥσπερ ἵνα ᾖ πλοῖον ἔχον πολλὴν κατασκευὴν καὶ τοὺς  ἐπιβάτας,  λοιπὸν  ὁ  κυβερνήτης  διοικεῖ  τοὺς  πάντας  καὶ  οἰκονομεῖ,  τοὺς  μὲν ἐπιπλήσσων,  ἄλλους  ὁδηγῶν,  οὕτως  ἐστὶν  ἡ καρδία ἔχουσα τὸν  νοῦν  κυβερνήτην, συνείδησιν ἐλέγχουσαν, λογισμοὺς τοὺς κατηγοροῦντας καὶ ἀπολογουμένους «μεταξὺ ἀλλήλων  τῶν λογισμῶν κατηγορούντων  καὶ ἀπολογουμένων».
 
 
ὁρᾷς ὅτι ἡ συνείδησις οὐ  συγκρύβει  τοὺς  λοιποὺς  λογισμοὺς  τοὺς  ὑπακούοντας  τῇ  ἁμαρτίᾳ,  ἀλλ'  εὐθὺς ἐλέγχειοὐ  ψεύδεται γάρ, ἐπιτιμᾷ, ἐνώπιον  τοῦ θεοῦ ἐν κρίσει μαρτύρεται ὡς πάντοτε ἐλέγχουσα.
+
ὁρᾷς ὅτι ἡ συνείδησις οὐ  συγκρύβει  τοὺς  λοιποὺς  λογισμοὺς  τοὺς  ὑπακούοντας  τῇ  ἁμαρτίᾳ,  ἀλλ'  εὐθὺς ἐλέγχειοὐ  ψεύδεται γάρ, ἐπιτιμᾷ, ἐνώπιον  τοῦ θεοῦ ἐν κρίσει μαρτύρεται ὡς πάντοτε ἐλέγχουσα.
 
 
 
33-1-5 Ὥσπερ ἐὰν ᾖ ἅρμα, καὶ αἱ ἡνίαι καὶ τὰ ζῷα καὶ πᾶσα ἡ κατασκευὴ ὑπὸ ἕνα ἡνίοχόν ἐστι, καὶ λοιπόν, ὅτε θέλει, ὀξυτάτῃ ὁρμῇ φέρεται καὶ πάλιν ἐπέχεται, καὶ ὅπου  θελήσει  μεταστρέψαι, ἐκεῖ  συνέρχεται  ὅλον  τὸ  ἅρμα· ἐν  τῇ  ἐξουσίᾳ γὰρ τοῦ ἡνιόχου  κεῖται,  οὕτω  καὶ  ἡ  καρδία  ἔχει  πολλοὺς  λογισμοὺς  τοὺς  φυσικοὺς συνδεδεμένους αὐτῇ, καὶ ὁ νοῦς καὶ ἡ συνείδησις ἐπιτιμῶσα  καὶ κατευθύνουσα καὶ διϋπνίζουσα τοὺς φυσικοὺς λογισμοὺς βρύοντας ἐν τῇ καρδίᾳ.
 
33-1-5 Ὥσπερ ἐὰν ᾖ ἅρμα, καὶ αἱ ἡνίαι καὶ τὰ ζῷα καὶ πᾶσα ἡ κατασκευὴ ὑπὸ ἕνα ἡνίοχόν ἐστι, καὶ λοιπόν, ὅτε θέλει, ὀξυτάτῃ ὁρμῇ φέρεται καὶ πάλιν ἐπέχεται, καὶ ὅπου  θελήσει  μεταστρέψαι, ἐκεῖ  συνέρχεται  ὅλον  τὸ  ἅρμα· ἐν  τῇ  ἐξουσίᾳ γὰρ τοῦ ἡνιόχου  κεῖται,  οὕτω  καὶ  ἡ  καρδία  ἔχει  πολλοὺς  λογισμοὺς  τοὺς  φυσικοὺς συνδεδεμένους αὐτῇ, καὶ ὁ νοῦς καὶ ἡ συνείδησις ἐπιτιμῶσα  καὶ κατευθύνουσα καὶ διϋπνίζουσα τοὺς φυσικοὺς λογισμοὺς βρύοντας ἐν τῇ καρδίᾳ.
Line 1,013: Line 1,013:
 
ὁ οὖν ποιῶν τὰ  θελήματα  τῆς  ψυχῆς  αὐτοῦ  τὰ  θελήματα  33-1-7 τῆς  ἁμαρτίας  ποιεῖ,  ἐπειδὴ συμπέπλεκται μετὰ τῆς ψυχῆς.
 
ὁ οὖν ποιῶν τὰ  θελήματα  τῆς  ψυχῆς  αὐτοῦ  τὰ  θελήματα  33-1-7 τῆς  ἁμαρτίας  ποιεῖ,  ἐπειδὴ συμπέπλεκται μετὰ τῆς ψυχῆς.
 
 
ὁ  δὲ ὑποτάσσων τὴν  ψυχὴν  αὐτοῦ τῷ πνεύματι  καὶ ὀργιζόμενος ἑαυτῷ καὶ ταῖς συνούσαις αὐτῷ ἐπιθυμίαις, οὗτος ἐστὶν ὁ ὑποτάσσων πόλιν ἐχθρῶν  αὐτοῦ  καὶ  οὗτος  καταξιοῦται  ἐλθεῖν  εἰς  μέτρα  μεγάλα  πνευματικὰ  καὶ ἀπολαμβάνει  διὰ τῆς  θείας  δυνάμεως  τὸν  καθαρὸν ἄνθρωπον  καὶ γίνεται  ἐν  αὐτῷ μείζων· ἀποθεοῦται γὰρ ὁ τοιοῦτος καὶ γίνεται υἱὸς θεοῦ, λαμβάνων τὸ οὐράνιον σίγνον ἐν τῇ ψυχῇ.
+
ὁ  δὲ ὑποτάσσων τὴν  ψυχὴν  αὐτοῦ τῷ πνεύματι  καὶ ὀργιζόμενος ἑαυτῷ καὶ ταῖς συνούσαις αὐτῷ ἐπιθυμίαις, οὗτος ἐστὶν ὁ ὑποτάσσων πόλιν ἐχθρῶν  αὐτοῦ  καὶ  οὗτος  καταξιοῦται  ἐλθεῖν  εἰς  μέτρα  μεγάλα  πνευματικὰ  καὶ ἀπολαμβάνει  διὰ τῆς  θείας  δυνάμεως  τὸν  καθαρὸν ἄνθρωπον  καὶ γίνεται  ἐν  αὐτῷ μείζων· ἀποθεοῦται γὰρ ὁ τοιοῦτος καὶ γίνεται υἱὸς θεοῦ, λαμβάνων τὸ οὐράνιον σίγνον ἐν τῇ ψυχῇ.
 
 
 
οἱ γὰρ ἐκλεκτοὶ αὐτοῦ χρίονται τὸ ἁγιαστικὸν ἔλαιον καὶ γίνονται  33-1-8 ἀξιωματικοὶ καὶ βασιλεῖς.
 
οἱ γὰρ ἐκλεκτοὶ αὐτοῦ χρίονται τὸ ἁγιαστικὸν ἔλαιον καὶ γίνονται  33-1-8 ἀξιωματικοὶ καὶ βασιλεῖς.
Line 1,049: Line 1,049:
 
"2 τοῦτό ἐστι τὸ σημεῖον  τοῦ  Χριστιανισμοῦ, αὕτη  ἐστὶν  ἡ  ἀληθινὴ  ταπείνωσις.
 
"2 τοῦτό ἐστι τὸ σημεῖον  τοῦ  Χριστιανισμοῦ, αὕτη  ἐστὶν  ἡ  ἀληθινὴ  ταπείνωσις.
 
 
εἰ  δέ τις  λέγει,  ὅτι "1ἀρκοῦμαι καὶ πεπλήρωμαι"2,  καὶ οὗτος πλάνος  ἐστὶ καὶ ψεύστης.
+
εἰ  δέ τις  λέγει,  ὅτι "1ἀρκοῦμαι καὶ πεπλήρωμαι"2,  καὶ οὗτος πλάνος  ἐστὶ καὶ ψεύστης.
 
 
 
33-3-1 ∆ύο εἰσὶ βασιλεῖαι, βασιλεία φωτὸς καὶ βασιλεία σκότους.
 
33-3-1 ∆ύο εἰσὶ βασιλεῖαι, βασιλεία φωτὸς καὶ βασιλεία σκότους.
Line 1,069: Line 1,069:
 
οἱ οὖν νικήσαντες κατήντησαν πρὸς ἡγεμόνα καὶ βασιλέα εἰρηνικὸν καὶ ἥμερον, ἐπὶ εὐεργεσίᾳ ἀνθρώπων χαίροντα, τοιοῦτοι ἀπὸ τοῦ νῦν κληρονομοῦσι τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας  καὶ ἔρχονται εἰς λιμένα ἀναπαύσεως καὶ εἰς τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν καὶ  «εἰς  τὴν  κατάπαυσιν».
 
οἱ οὖν νικήσαντες κατήντησαν πρὸς ἡγεμόνα καὶ βασιλέα εἰρηνικὸν καὶ ἥμερον, ἐπὶ εὐεργεσίᾳ ἀνθρώπων χαίροντα, τοιοῦτοι ἀπὸ τοῦ νῦν κληρονομοῦσι τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας  καὶ ἔρχονται εἰς λιμένα ἀναπαύσεως καὶ εἰς τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν καὶ  «εἰς  τὴν  κατάπαυσιν».
 
 
ὥσπερ  γάρ  ἐστιν  οὐρανὸς  φαινόμενος,  ὃς  ἐπικαλεῖται στερέωμα, οὕτως ἐστὶν ἐπάνω τούτου ἄλλος οὐρανὸς φωτοειδής, ἔνθα παρεμβολαὶ τῶν ἀγγέλων  33-3-3 (καὶ τὰ μάλιστα ὁ θεὸς καὶ οἱ ἄγγελοι), ἐκεῖ ἐστι σκηνὴ ἀχειροποίητος.
+
ὥσπερ  γάρ  ἐστιν  οὐρανὸς  φαινόμενος,  ὃς  ἐπικαλεῖται στερέωμα, οὕτως ἐστὶν ἐπάνω τούτου ἄλλος οὐρανὸς φωτοειδής, ἔνθα παρεμβολαὶ τῶν ἀγγέλων  33-3-3 (καὶ τὰ μάλιστα ὁ θεὸς καὶ οἱ ἄγγελοι), ἐκεῖ ἐστι σκηνὴ ἀχειροποίητος.
 
 
 
ταῦτα  οὖν  πάντα  θεῖά  ἐστι  καὶ  ἄρρητα  καὶ  φωτεινά,  ἐπειδὴ  πνευματικά  ἐστι  καὶ ὑποστατικά, μὴ ὄντα τοῦ αἰῶνος τούτου, ἀλλὰ ἄλλου κόσμου, ὅπου οὔκ ἐστι σκότος ἢ νὺξ ἢ πόλεμος ἢ γέεννα.
 
ταῦτα  οὖν  πάντα  θεῖά  ἐστι  καὶ  ἄρρητα  καὶ  φωτεινά,  ἐπειδὴ  πνευματικά  ἐστι  καὶ ὑποστατικά, μὴ ὄντα τοῦ αἰῶνος τούτου, ἀλλὰ ἄλλου κόσμου, ὅπου οὔκ ἐστι σκότος ἢ νὺξ ἢ πόλεμος ἢ γέεννα.
Line 1,085: Line 1,085:
 
νόμου τοῦ πνεύματος (τουτέστιν εἰ μὴ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ), οὐ δύνανται ἐλευθερωθῆναι τῶν  κακῶν  καὶ  ἐξειλῆσαι  ἐκ  τῆς  δυναστείας  τοῦ  διαβόλου.
 
νόμου τοῦ πνεύματος (τουτέστιν εἰ μὴ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ), οὐ δύνανται ἐλευθερωθῆναι τῶν  κακῶν  καὶ  ἐξειλῆσαι  ἐκ  τῆς  δυναστείας  τοῦ  διαβόλου.
 
 
λέγει  γὰρ  Παῦλος διαγράφων  τὴν πτῶσιν τοῦ ἀνθρώπου· «ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος· τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ θανάτου; εὐχαριστῶ τῷ θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ», ὅτι «ὁ νόμος τοῦ πνεύματος τῆς ζωῆς  ἠλευθέρωσέ με ἐκ τοῦ θανάτου».
+
λέγει  γὰρ  Παῦλος διαγράφων  τὴν πτῶσιν τοῦ ἀνθρώπου· «ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος· τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ θανάτου; εὐχαριστῶ τῷ θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ», ὅτι «ὁ νόμος τοῦ πνεύματος τῆς ζωῆς  ἠλευθέρωσέ με ἐκ τοῦ θανάτου».
 
 
 
33-3-6 Ὥσπερ γὰρ  πηγῆς  βρυούσης ὅσοι ἂν πίνωσιν  οὐδὲν  ἐνδέει,  οὕτως  οἱ  ἔχοντες  τὰς  προσόδους  καὶ  τοὺς  θησαυροὺς  τοῦ πνεύματος ἔνδοθεν ἐν τῷ νῷ ὅσα ἂν λαλήσωσιν, τοὺς μὲν ἀκούοντας πίστει ὠφελοῦσιν, αὐτοὶ δὲ μένουσιν οἷοι καὶ τὸ πρὶν ἦσαν.
 
33-3-6 Ὥσπερ γὰρ  πηγῆς  βρυούσης ὅσοι ἂν πίνωσιν  οὐδὲν  ἐνδέει,  οὕτως  οἱ  ἔχοντες  τὰς  προσόδους  καὶ  τοὺς  θησαυροὺς  τοῦ πνεύματος ἔνδοθεν ἐν τῷ νῷ ὅσα ἂν λαλήσωσιν, τοὺς μὲν ἀκούοντας πίστει ὠφελοῦσιν, αὐτοὶ δὲ μένουσιν οἷοι καὶ τὸ πρὶν ἦσαν.
Line 1,095: Line 1,095:
 
«εὖ δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ, ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν  σε καταστήσω· εἴσελθε  εἰς  τὴν  χαρὰν  τοῦ  κυρίου  σου».
 
«εὖ δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ, ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν  σε καταστήσω· εἴσελθε  εἰς  τὴν  χαρὰν  τοῦ  κυρίου  σου».
 
 
πολλοὶ  γὰρ  τῶν ἀδελφῶν λαμβάνοντες χάριν καὶ συμφωνοῦντες ὁσημέραι εἰς αὔξησιν καὶ προκοπὴν εἰς μέτρα  μεγάλα  προχωροῦσιν·  ἄλλοι,  ὅτε  λαμβάνουσι  δωρεὰν  ἐκ  τοῦ  θεοῦ,  καίτοι συνούσης τῆς χάριτος ἐκτρέπονται εἰς ἀταξίας καὶ εἰς κακὰ πολλά.
+
πολλοὶ  γὰρ  τῶν ἀδελφῶν λαμβάνοντες χάριν καὶ συμφωνοῦντες ὁσημέραι εἰς αὔξησιν καὶ προκοπὴν εἰς μέτρα  μεγάλα  προχωροῦσιν·  ἄλλοι,  ὅτε  λαμβάνουσι  δωρεὰν  ἐκ  τοῦ  θεοῦ,  καίτοι συνούσης τῆς χάριτος ἐκτρέπονται εἰς ἀταξίας καὶ εἰς κακὰ πολλά.
 
 
 
33-4-1 Ἐρώτησις.
 
33-4-1 Ἐρώτησις.
Line 1,103: Line 1,103:
 
Συμβαίνει, ὅτι καὶ πλημμελήσαντος αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου διὰ τὸ φιλάνθρωπον  ἕως ὅτε ἐστὶν ἐν σαρκὶ παραμένει, ὅταν δὲ χωρισθῇ τοῦ  σώματος ἡ ψυχή, τότε καὶ ἡ χάρις ἀφίσταται καὶ ἡ ψυχὴ χωρεῖ εἰς 33-4-2 τὸ ἴδιον μέρος παραδιδομένης τῆς ψυχῆς τοῖς πονηροῖς  πνεύμασιν.
 
Συμβαίνει, ὅτι καὶ πλημμελήσαντος αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου διὰ τὸ φιλάνθρωπον  ἕως ὅτε ἐστὶν ἐν σαρκὶ παραμένει, ὅταν δὲ χωρισθῇ τοῦ  σώματος ἡ ψυχή, τότε καὶ ἡ χάρις ἀφίσταται καὶ ἡ ψυχὴ χωρεῖ εἰς 33-4-2 τὸ ἴδιον μέρος παραδιδομένης τῆς ψυχῆς τοῖς πονηροῖς  πνεύμασιν.
 
 
οἱ γὰρ δύο νόμοι  ἐν  τῷ  ἀνθρώπῳ  εἰσίν, ὁ  νόμος  τῆς  κακίας κλέπτων εἰς τὸ ἴδιον μέρος καὶ ὁ νόμος τῆς χάριτος ἕλκων εἰς τὰ ἐπουράνια· καὶ ὅσον εἰσέρχεται εἰς τὰ πειρατήρια, στερεοῦται καὶ θεμελιοῦται καὶ γίνεται  πέτρα ἄπτωτος.
+
οἱ γὰρ δύο νόμοι  ἐν  τῷ  ἀνθρώπῳ  εἰσίν, ὁ  νόμος  τῆς  κακίας κλέπτων εἰς τὸ ἴδιον μέρος καὶ ὁ νόμος τῆς χάριτος ἕλκων εἰς τὰ ἐπουράνια· καὶ ὅσον εἰσέρχεται εἰς τὰ πειρατήρια, στερεοῦται καὶ θεμελιοῦται καὶ γίνεται  πέτρα ἄπτωτος.
 
 
 
καὶ ὁ  τοιοῦτος  νοῦς, στήκων  εἰς τὴν  θύραν  καὶ μὴ διδοὺς  νῶτα  τῷ  πολεμίῳ  ἀλλ' ἀνθιστάμενος,  ἐν τῇ  ἐξόδῳ τοῦ σώματος παραλαμβάνεται  μετὰ τῆς ψυχῆς  ὑπὸ τῶν δεξιῶν ἀγγέλων εἰς τὸ μέρος τῆς βασιλείας καὶ χωρεῖ εἰς τὴν ἀΐδιον ζωήν.
 
καὶ ὁ  τοιοῦτος  νοῦς, στήκων  εἰς τὴν  θύραν  καὶ μὴ διδοὺς  νῶτα  τῷ  πολεμίῳ  ἀλλ' ἀνθιστάμενος,  ἐν τῇ  ἐξόδῳ τοῦ σώματος παραλαμβάνεται  μετὰ τῆς ψυχῆς  ὑπὸ τῶν δεξιῶν ἀγγέλων εἰς τὸ μέρος τῆς βασιλείας καὶ χωρεῖ εἰς τὴν ἀΐδιον ζωήν.
Line 1,113: Line 1,113:
 
συγκρίνοντες οὖν τὰ ἐπίγεια τοῖς ἐπουρανίοις τότε γινώσκουσι τὸ χάος ἐν μέσῳ καὶ τὴν διαφοράν.
 
συγκρίνοντες οὖν τὰ ἐπίγεια τοῖς ἐπουρανίοις τότε γινώσκουσι τὸ χάος ἐν μέσῳ καὶ τὴν διαφοράν.
 
 
33-4-5 Ὥσπερ γὰρ ἵνα  ᾖ τις συνεχόμενος  ὑπὸ πυρετοῦ, ἔτι ἀκμαζούσης  τῆς  κακώσεως  ἐὰν  προσενέγκῃς  τῷ  τοιούτῳ  ἐδέσματα  διάφορα  ἢ γλυκύσματα  ἢ  ἑτέραν  τροφήν,  σικχαίνεται  καὶ  ἀηδίζεται,  κεκορεσμένος  ὢν  καὶ μεμεθυσμένος ἐκ τοῦ πυρετοῦ καὶ ὥσπερ τροφὴν αὐτὸν ἔχων.
+
33-4-5 Ὥσπερ γὰρ ἵνα  ᾖ τις συνεχόμενος  ὑπὸ πυρετοῦ, ἔτι ἀκμαζούσης  τῆς  κακώσεως  ἐὰν  προσενέγκῃς  τῷ  τοιούτῳ  ἐδέσματα  διάφορα  ἢ γλυκύσματα  ἢ  ἑτέραν  τροφήν,  σικχαίνεται  καὶ  ἀηδίζεται,  κεκορεσμένος  ὢν  καὶ μεμεθυσμένος ἐκ τοῦ πυρετοῦ καὶ ὥσπερ τροφὴν αὐτὸν ἔχων.
 
 
 
οὕτω καὶ οἱ πνευματικοὶ ἔχοντες  τὴν  καῦσιν  τῆς  ἐπουρανίου  ἀγάπης  καὶ  τοῦ  θείου  πυρός,  ὅσα ἂν  αὐτοῖς προσενέγκῃ  τις  φαινόμενα  τοῦ  κόσμου τούτου,  εἴτε  ἀξιώματα  εἴτε  βασιλείαν  εἴτε πλοῦτον  εἴτε  δόξαν,  σικχαίνονται.
 
οὕτω καὶ οἱ πνευματικοὶ ἔχοντες  τὴν  καῦσιν  τῆς  ἐπουρανίου  ἀγάπης  καὶ  τοῦ  θείου  πυρός,  ὅσα ἂν  αὐτοῖς προσενέγκῃ  τις  φαινόμενα  τοῦ  κόσμου τούτου,  εἴτε  ἀξιώματα  εἴτε  βασιλείαν  εἴτε πλοῦτον  εἴτε  δόξαν,  σικχαίνονται.
 
 
  33-4-6 Ὥσπερ  τις  ἀηδίζεται  διοδεύων  ἔνθα  ᾖ νεκριμαῖα καὶ δυσωδία  πολλή.
+
33-4-6 Ὥσπερ  τις  ἀηδίζεται  διοδεύων  ἔνθα  ᾖ νεκριμαῖα καὶ δυσωδία  πολλή.
 
 
 
τὸν αὐτὸν δὲ πάλιν  τρόπον καὶ οἱ μεμεστωμένοι τῆς ἐναντίας  δυνάμεως  καὶ  ὄντες  τοῦ  πνεύματος  τοῦ  κόσμου,  λαλουμένου  λόγου
 
τὸν αὐτὸν δὲ πάλιν  τρόπον καὶ οἱ μεμεστωμένοι τῆς ἐναντίας  δυνάμεως  καὶ  ὄντες  τοῦ  πνεύματος  τοῦ  κόσμου,  λαλουμένου  λόγου
Line 1,138: Line 1,138:
 
καὶ οἱ τοιοῦτοι ἀπὸ τοῦ νῦν ὄντες ἐν σώματι προγινώσκουσι καὶ ὥσπερ κατοπτρίζονται τὴν ἐκεῖθεν ἀνάπαυσιν καὶ τὸ φῶς τὸ αἰώνιον  καὶ ἀγαλλίασιν  τεταμιευμένην.
 
καὶ οἱ τοιοῦτοι ἀπὸ τοῦ νῦν ὄντες ἐν σώματι προγινώσκουσι καὶ ὥσπερ κατοπτρίζονται τὴν ἐκεῖθεν ἀνάπαυσιν καὶ τὸ φῶς τὸ αἰώνιον  καὶ ἀγαλλίασιν  τεταμιευμένην.
 
 
εἰ οὖν  ἐνταῦθα  οὕτως, πόσῳ μᾶλλον  ὅταν ἀναλύσῃ πρὸς τὸν Χριστὸν εἰς ἐκεῖνον τὸν αἰῶνα χαίρει ἡ ψυχὴ συνοῦσα τῷ κυρίῳ καὶ τοῖς ἀποστόλοις.
+
εἰ οὖν  ἐνταῦθα  οὕτως, πόσῳ μᾶλλον  ὅταν ἀναλύσῃ πρὸς τὸν Χριστὸν εἰς ἐκεῖνον τὸν αἰῶνα χαίρει ἡ ψυχὴ συνοῦσα τῷ κυρίῳ καὶ τοῖς ἀποστόλοις.
 
 
 
Ὥσπερ ἐὰν ᾖ ὀφθαλμὸς πεπληγμένος, ἀδυνάτως ἔχει ἰδεῖν τὰς ἀκτίνας τοῦ ἡλίου, οὕτω καὶ ὁ σατανᾶς καὶ αἱ δυνάμεις τοῦ σκότους οὐ δύνανται τὸ φῶς τὸ ἐνεργοῦν ἐν τῷ ἁγίῳ ἰδεῖν ἢ προσεγγίσαι, ἐπειδὴ ἐλέγχεται καὶ καίεται.
 
Ὥσπερ ἐὰν ᾖ ὀφθαλμὸς πεπληγμένος, ἀδυνάτως ἔχει ἰδεῖν τὰς ἀκτίνας τοῦ ἡλίου, οὕτω καὶ ὁ σατανᾶς καὶ αἱ δυνάμεις τοῦ σκότους οὐ δύνανται τὸ φῶς τὸ ἐνεργοῦν ἐν τῷ ἁγίῳ ἰδεῖν ἢ προσεγγίσαι, ἐπειδὴ ἐλέγχεται καὶ καίεται.
Line 1,188: Line 1,188:
 
ἀντιπίπτειν  καὶ  ὀργίζεσθαι  ταῖς  ἐπιθυμίαις.
 
ἀντιπίπτειν  καὶ  ὀργίζεσθαι  ταῖς  ἐπιθυμίαις.
 
 
Πολλοῖς  σύνεστι  χάρις  λεληθότως  καὶ πολυτρόπως, καίτοι μὴ ἀκούουσι τὸν λόγον, καὶ ἔστιν εἰς αὐτὴν τὴν καρδίαν καὶ τὸν
+
Πολλοῖς  σύνεστι  χάρις  λεληθότως  καὶ πολυτρόπως, καίτοι μὴ ἀκούουσι τὸν λόγον, καὶ ἔστιν εἰς αὐτὴν τὴν καρδίαν καὶ τὸν
 
νοῦν ὁδηγοῦσα καὶ ποιμαίνουσα καὶ αὐτοὶ οὐκ οἴδασιν.
 
νοῦν ὁδηγοῦσα καὶ ποιμαίνουσα καὶ αὐτοὶ οὐκ οἴδασιν.
 
 
Line 1,212: Line 1,212:
 
μικρὸν καὶ εὐτελῆ οὐκ ἐπίστευσεν αὐτῷ δυναμένῳ συμβαλεῖν τῷ πολεμιστῇ ἡ δὲ χάρις συνεχώρησεν, ὥστε μὴ κωλῦσαι αὐτόν, ἀλλὰ καὶ προτρέψασθαι τοῦτον καὶ πιστεῦσαι αὐτῷ.
 
μικρὸν καὶ εὐτελῆ οὐκ ἐπίστευσεν αὐτῷ δυναμένῳ συμβαλεῖν τῷ πολεμιστῇ ἡ δὲ χάρις συνεχώρησεν, ὥστε μὴ κωλῦσαι αὐτόν, ἀλλὰ καὶ προτρέψασθαι τοῦτον καὶ πιστεῦσαι αὐτῷ.
 
 
εἰσὶν  οὖν  δίκαιοι,  οἷς  ἡ  ἁμαρτία  ἀοράτως  καὶ  κλεπτῶς  ἕως  κεραίας  μιᾶς
+
εἰσὶν  οὖν  δίκαιοι,  οἷς  ἡ  ἁμαρτία  ἀοράτως  καὶ  κλεπτῶς  ἕως  κεραίας  μιᾶς
 
ὑποβάλλει τινὰ πράττειν ἀνακολούθως, καί εἰσιν ἁμαρτωλοί, οἷς δι' οἰκονομίας τινὰς ἡ χάρις ὑποτίθεται, ὡς οὐκ οἴδασι οἱ ἄνθρωποι, χρήσιμά τινα καὶ ψυχωφελῆ  πρᾶξαι, καὶ ἀπέρχονται  εἰς  ζωήν.
 
ὑποβάλλει τινὰ πράττειν ἀνακολούθως, καί εἰσιν ἁμαρτωλοί, οἷς δι' οἰκονομίας τινὰς ἡ χάρις ὑποτίθεται, ὡς οὐκ οἴδασι οἱ ἄνθρωποι, χρήσιμά τινα καὶ ψυχωφελῆ  πρᾶξαι, καὶ ἀπέρχονται  εἰς  ζωήν.
 
 
ὁρᾷς  ὅτι  καὶ  ἁμαρτωλοῖς  πολλοῖς  σύνεστιν  ἡ  χάρις,  κατ'
+
ὁρᾷς  ὅτι  καὶ  ἁμαρτωλοῖς  πολλοῖς  σύνεστιν  ἡ  χάρις,  κατ'
 
οἰκονομίας τινὰς  ψυχωφελεῖς ὑποβάλλουσα τὰ χρήσιμα, καὶ δικαίοις αὖθις σύνεστιν ἁμαρτία.
 
οἰκονομίας τινὰς  ψυχωφελεῖς ὑποβάλλουσα τὰ χρήσιμα, καὶ δικαίοις αὖθις σύνεστιν ἁμαρτία.
 
 
Line 1,272: Line 1,272:
 
καὶ τίς ποτε κοινωνῶν τοιούτου πράγματος λέγει, ὅτι ἀρκεῖ; ἐὰν δέ τις τὸ πρᾶγμα τοῦτο ἐν μιᾷ ὥρᾳ ἢ μιᾷ ἡμέρᾳ ἀργήσῃ, ἐκκόπτεται καὶ  βλάπτεται  καὶ  τὸ  μέρος τῆς  ἁμαρτίας  αὐστερῶς  ἐπεγείρεται.
 
καὶ τίς ποτε κοινωνῶν τοιούτου πράγματος λέγει, ὅτι ἀρκεῖ; ἐὰν δέ τις τὸ πρᾶγμα τοῦτο ἐν μιᾷ ὥρᾳ ἢ μιᾷ ἡμέρᾳ ἀργήσῃ, ἐκκόπτεται καὶ  βλάπτεται  καὶ  τὸ  μέρος τῆς  ἁμαρτίας  αὐστερῶς  ἐπεγείρεται.
 
 
καὶ  γὰρ  πῦρ  ἐὰν ἐπιλείψῃ  ξύλα  σβέννυται,  καὶ  λύχνος  ἁπτόμενος  σφοδρῶς  ἐὰν  ἐπιλείψῃ  ἔλαιον σβέννυται, καὶ πλῆθος ὑδάτων ἐὰν περιλάβῃ τινὰ ἢ ἐν ποταμῷ ἢ ἐν θαλάσσῃ, ἕως ὅτε ἄνω νεύει ἡ κεφαλή, ἔχει ἐλπίδα ζωῆς, ἐὰν δὲ καλύψῃ αὐτήν, ἀπόλλυται.
+
καὶ  γὰρ  πῦρ  ἐὰν ἐπιλείψῃ  ξύλα  σβέννυται,  καὶ  λύχνος  ἁπτόμενος  σφοδρῶς  ἐὰν  ἐπιλείψῃ  ἔλαιον σβέννυται, καὶ πλῆθος ὑδάτων ἐὰν περιλάβῃ τινὰ ἢ ἐν ποταμῷ ἢ ἐν θαλάσσῃ, ἕως ὅτε ἄνω νεύει ἡ κεφαλή, ἔχει ἐλπίδα ζωῆς, ἐὰν δὲ καλύψῃ αὐτήν, ἀπόλλυται.
 
 
 
ὥσπερ ἵνα ὦσι δύο ἶσον ἔχοντες τὸ μέτρον τοῦ δρόμου καὶ διώξωσιν ἀλλήλους· ὁ ἔμπροσθεν τρέχων μικρὸν  ἐὰν  ὑποστείλῃ  τὸν  τόνον  καὶ βραδύτερος γένηται  εἰς τὸν  δρόμον, ὑπὸ τοῦ καταλαβόντος  αὐτὸν  ὀπίσω ἀναιρεῖται.
 
ὥσπερ ἵνα ὦσι δύο ἶσον ἔχοντες τὸ μέτρον τοῦ δρόμου καὶ διώξωσιν ἀλλήλους· ὁ ἔμπροσθεν τρέχων μικρὸν  ἐὰν  ὑποστείλῃ  τὸν  τόνον  καὶ βραδύτερος γένηται  εἰς τὸν  δρόμον, ὑπὸ τοῦ καταλαβόντος  αὐτὸν  ὀπίσω ἀναιρεῖται.
 
 
εἰς πᾶσαν δὲ τέχνην  τὸ αὐτὸ  εὑρίσκεται.
+
εἰς πᾶσαν δὲ τέχνην  τὸ αὐτὸ  εὑρίσκεται.
 
 
 
οἱ σπουδαῖοι καὶ γεγυμνασμένοι  περὶ τοὺς λόγους ὀλίγον  ἐὰν ἀμελήσωσιν, αἰσθάνονται τῆς  βλάβης,  καὶ  ἕκαστος  τεχνίτης  ἀμελῶν  ἐπιλανθάνεται  τοῦ  ἔργου,  εἰς  δὲ  τὸ πνευματικὸν  ἐὰν ἀμελήσῃς ὀλίγον, εὐθέως οἱ ἐχθροί σου, ἐπειδὴ οὐδέποτε ἀργοῦσι τὰ
 
οἱ σπουδαῖοι καὶ γεγυμνασμένοι  περὶ τοὺς λόγους ὀλίγον  ἐὰν ἀμελήσωσιν, αἰσθάνονται τῆς  βλάβης,  καὶ  ἕκαστος  τεχνίτης  ἀμελῶν  ἐπιλανθάνεται  τοῦ  ἔργου,  εἰς  δὲ  τὸ πνευματικὸν  ἐὰν ἀμελήσῃς ὀλίγον, εὐθέως οἱ ἐχθροί σου, ἐπειδὴ οὐδέποτε ἀργοῦσι τὰ
Line 1,285: Line 1,285:
 
Εἰσί τινες  τῶν βασιλέων, οἵτινες ἐὰν νικήσωσι δύο ἔθνη, Περσῶν ἢ Γότθων,  ἀρκοῦνται.
 
Εἰσί τινες  τῶν βασιλέων, οἵτινες ἐὰν νικήσωσι δύο ἔθνη, Περσῶν ἢ Γότθων,  ἀρκοῦνται.
 
 
  ἄλλοι  δὲ  βασιλεῖς  ἄπληστον  καὶ  τολμηρὸν  νοῦν  ἔχοντες σπουδάζουσιν ὅλα τὰ ἔθνη ὑποτάξαι καὶ ἔχειν ὑπὸ τὴν ἰδίαν ἐξουσίαν καὶ ἔχειν αὐτοὺς ὑποχειρίους καὶ εἶναι ἐπάνω ὅλων τῶν ἐθνῶν.
+
ἄλλοι  δὲ  βασιλεῖς  ἄπληστον  καὶ  τολμηρὸν  νοῦν  ἔχοντες σπουδάζουσιν ὅλα τὰ ἔθνη ὑποτάξαι καὶ ἔχειν ὑπὸ τὴν ἰδίαν ἐξουσίαν καὶ ἔχειν αὐτοὺς ὑποχειρίους καὶ εἶναι ἐπάνω ὅλων τῶν ἐθνῶν.
 
 
 
Οὐδεὶς τῶν ἀκροτάτων τεχνιτῶν ἴσχυσε τὰ τέλη τῆς τέχνης καταλαβέσθαι.
 
Οὐδεὶς τῶν ἀκροτάτων τεχνιτῶν ἴσχυσε τὰ τέλη τῆς τέχνης καταλαβέσθαι.
Line 1,293: Line 1,293:
 
εἰ οὖν τὰ φαινόμενα τὰ ἐπὶ τῆς γῆς οὐ δύναταί τις καταλαβεῖν, πόσῳ μᾶλλον ἡ σοφία ἐκείνη ἡ πολυποίκιλος τοῦ θεοῦ ἄφραστός  ἐστι  καὶ  ἀκατάληπτος.
 
εἰ οὖν τὰ φαινόμενα τὰ ἐπὶ τῆς γῆς οὐ δύναταί τις καταλαβεῖν, πόσῳ μᾶλλον ἡ σοφία ἐκείνη ἡ πολυποίκιλος τοῦ θεοῦ ἄφραστός  ἐστι  καὶ  ἀκατάληπτος.
 
 
  Ἔστι  πόλις  ἁγίων  ἔχουσα  ἀνάπαυσιν.
+
Ἔστι  πόλις  ἁγίων  ἔχουσα  ἀνάπαυσιν.
 
 
οἱ  οὖν διοδεύοντες ἐν τῇ πόλει ἄρχονται κόπτειν τὰ πάθη τῆς ψυχῆς δυνάμει θεοῦ, οἷον νικῶσι θυμόν, κενοδοξίαν, γαστριμαργίαν, ἐπιθυμίαν  κακήν, ζῆλον, φιλαργυρίαν  ψεῦδος καὶ τὰ ὅμοια.
+
οἱ  οὖν διοδεύοντες ἐν τῇ πόλει ἄρχονται κόπτειν τὰ πάθη τῆς ψυχῆς δυνάμει θεοῦ, οἷον νικῶσι θυμόν, κενοδοξίαν, γαστριμαργίαν, ἐπιθυμίαν  κακήν, ζῆλον, φιλαργυρίαν  ψεῦδος καὶ τὰ ὅμοια.
 
 
 
τούτων δὲ οὐδὲν οὐδαμῶς ἐκκόψαι δύνανται οἱ τοιοῦτοι, εἰ μὴ διὰ τῆς χάριτος τοῦ κυρίου ὁδεύοιεν· αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ εἰπών· «ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός».
 
τούτων δὲ οὐδὲν οὐδαμῶς ἐκκόψαι δύνανται οἱ τοιοῦτοι, εἰ μὴ διὰ τῆς χάριτος τοῦ κυρίου ὁδεύοιεν· αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ εἰπών· «ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός».
Line 1,338: Line 1,338:
 
καὶ γὰρ οἱ ψευδαπόστολοι ἔπασχον ὑπὲρ τοῦ  Χριστοῦ καὶ  αὐτοὶ  εὐηγγελίζοντο  βασιλείαν  οὐρανῶν.
 
καὶ γὰρ οἱ ψευδαπόστολοι ἔπασχον ὑπὲρ τοῦ  Χριστοῦ καὶ  αὐτοὶ  εὐηγγελίζοντο  βασιλείαν  οὐρανῶν.
 
 
διὰ  τοῦτο  λέγει  ὁ ἀπόστολος· «ἐν κινδύνοις μᾶλλον ἐγώ, ἐν θλίψεσιν ὑπερβαλλόντως», θέλων δεῖξαι, ὅτι πλέον  αὐτῶν  ἔπαθε.
+
διὰ  τοῦτο  λέγει  ὁ ἀπόστολος· «ἐν κινδύνοις μᾶλλον ἐγώ, ἐν θλίψεσιν ὑπερβαλλόντως», θέλων δεῖξαι, ὅτι πλέον  αὐτῶν  ἔπαθε.
 
 
Χρυσὸς εὐχερῶς  εὑρίσκεται,  μαργαρῖται  δὲ  καὶ  λίθοι  τίμιοι προχωροῦντες  εἰς  διάδημα  βασιλέως  σπανίως·  πολλάκις  γὰρ  καὶ  ἐξ  αὐτῶν  οὐχ εὑρίσκονται  προχωροῦντες  εἰς  τὸν  στέφανον  τοῦ  Χριστοῦ,  καὶ  οἱ  Χριστιανοὶ ἐποικοδομοῦσιν εἰς τὸν στέφανον τοῦ Χριστοῦ καὶ κοινωνὸς τῶν ἁγίων γίνεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη.
+
Χρυσὸς εὐχερῶς  εὑρίσκεται,  μαργαρῖται  δὲ  καὶ  λίθοι  τίμιοι προχωροῦντες  εἰς  διάδημα  βασιλέως  σπανίως·  πολλάκις  γὰρ  καὶ  ἐξ  αὐτῶν  οὐχ εὑρίσκονται  προχωροῦντες  εἰς  τὸν  στέφανον  τοῦ  Χριστοῦ,  καὶ  οἱ  Χριστιανοὶ ἐποικοδομοῦσιν εἰς τὸν στέφανον τοῦ Χριστοῦ καὶ κοινωνὸς τῶν ἁγίων γίνεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη.
 
 
 
∆όξα τῷ ἀγαπήσαντι αὐτὴν καὶ ὑπὲρ αὐτῆς παθόντι καὶ ἀναστήσαντι αὐτὴν ἐκ τῆς νεκρώσεως αὐτῆς.
 
∆όξα τῷ ἀγαπήσαντι αὐτὴν καὶ ὑπὲρ αὐτῆς παθόντι καὶ ἀναστήσαντι αὐτὴν ἐκ τῆς νεκρώσεως αὐτῆς.
Line 1,352: Line 1,352:
 
ὁρᾷς, ἀδελφέ, τὴν προτροπὴν τοῦ Χριστοῦ, πῶς ἡμᾶς καλεῖ εἰς τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν καὶ εἰς σωτηρίαν τῶν ψυχῶν  ἡμῶν.
 
ὁρᾷς, ἀδελφέ, τὴν προτροπὴν τοῦ Χριστοῦ, πῶς ἡμᾶς καλεῖ εἰς τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν καὶ εἰς σωτηρίαν τῶν ψυχῶν  ἡμῶν.
 
 
προκειμένης οὖν βασιλείας σπουδάσωμεν προσελθεῖν ἐξ ὅλης καρδίας πρὸς τὸν ἀψευδῆ, ἵνα τύχωμεν τῆς ἐπαγγελίας καὶ τῆς καινῆς διαθήκης, ἣν ἐνεκαίνισεν ὁ κύριος διὰ τοῦ θανάτου καὶ τοῦ σταυροῦ, κατέλθων καὶ διαρρήξας πύλας τοῦ ᾅδου καὶ ἐξαγαγὼν  τὰς ψυχὰς  τὰς πιστὰς καὶ δοὺς αὐταῖς ἔνδον  παράκλητον  καὶ ἀνενέγκων αὐτὰς εἰς τὴν ἡτοιμασμένην βασιλείαν αὐτοῦ, εἰς τὸν αἰῶνα τὸν ἐκεῖ, εἰς τὴν πόλιν τὴν Ἱερουσαλήμ, εἰς τὴν ἐκκλησίαν τὴν ἐπουράνιον, εἰς τὸν χορὸν τῶν ἁγίων  ἀγγέλων.
+
προκειμένης οὖν βασιλείας σπουδάσωμεν προσελθεῖν ἐξ ὅλης καρδίας πρὸς τὸν ἀψευδῆ, ἵνα τύχωμεν τῆς ἐπαγγελίας καὶ τῆς καινῆς διαθήκης, ἣν ἐνεκαίνισεν ὁ κύριος διὰ τοῦ θανάτου καὶ τοῦ σταυροῦ, κατέλθων καὶ διαρρήξας πύλας τοῦ ᾅδου καὶ ἐξαγαγὼν  τὰς ψυχὰς  τὰς πιστὰς καὶ δοὺς αὐταῖς ἔνδον  παράκλητον  καὶ ἀνενέγκων αὐτὰς εἰς τὴν ἡτοιμασμένην βασιλείαν αὐτοῦ, εἰς τὸν αἰῶνα τὸν ἐκεῖ, εἰς τὴν πόλιν τὴν Ἱερουσαλήμ, εἰς τὴν ἐκκλησίαν τὴν ἐπουράνιον, εἰς τὸν χορὸν τῶν ἁγίων  ἀγγέλων.
 
 
  
Line 1,376: Line 1,376:
 
ἐξ οὗ δὲ ᾐχμαλωτίσθη ὑπὸ τῆς πονηρίας, ἔκτοτε οἱ ὀφθαλμοὶ τῆς ψυχῆς ἐτυφλώθησαν,  καὶ  οὐκέτι ὁρᾷ τὸν κύριον  αὐτῆς  ἐνταῦθα  ὄντα,  ἄλλ'  ἀφανὴς  αὐτῇ  καθέστηκεν.
 
ἐξ οὗ δὲ ᾐχμαλωτίσθη ὑπὸ τῆς πονηρίας, ἔκτοτε οἱ ὀφθαλμοὶ τῆς ψυχῆς ἐτυφλώθησαν,  καὶ  οὐκέτι ὁρᾷ τὸν κύριον  αὐτῆς  ἐνταῦθα  ὄντα,  ἄλλ'  ἀφανὴς  αὐτῇ  καθέστηκεν.
 
 
ἐν  πᾶσι  τοίνυν  καὶ πανταχοῦ τυγχάνει ὁ θεός, ἀλλὰ διὰ τὸ κάλυμμα τοῦ σκότους τὸ ἐπικείμενον  τῇ ψυχῇ ὡς μακρὰν ἀπὸ  τῆς ψυχῆς ἐστιν.
+
ἐν  πᾶσι  τοίνυν  καὶ πανταχοῦ τυγχάνει ὁ θεός, ἀλλὰ διὰ τὸ κάλυμμα τοῦ σκότους τὸ ἐπικείμενον  τῇ ψυχῇ ὡς μακρὰν ἀπὸ  τῆς ψυχῆς ἐστιν.
 
 
 
35-1-4 Ὥσπερ γὰρ οἱ κατὰ σῶμα τυφλοὶ  τὸν ἥλιον πανταχοῦ  λάμποντα  καὶ  εἰς  τοὺς  ὀφθαλμοὺς  αὐτῶν  ὄντα  οὐχ  ὁρῶσι  παρὰ  τὸ τετυφλῶσθαι  αὐτούς, καὶ ὥσπερ ὁ κωφὸς τὰς  φωνὰς  καὶ τὰς λαλιὰς οὐκ ἀκούει τὰς ἐγγὺς αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν γινομένας παρὰ τὸ κεκωφῶσθαι αὐτόν, τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἡ ψυχὴ τυφλωθεῖσα ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας τῆς εἰσελθούσης εἰς αὐτὴν καὶ σκότει πονηρίας καλυφθεῖσα οὔτε βλέπει τὸν ἥλιον τῆς δικαιοσύνης οὔτε ἀκούει τῆς 35-1-5 φωνῆς  τῆς ζώσης καὶ θείας καὶ πανταχοῦ οὔσης.
 
35-1-4 Ὥσπερ γὰρ οἱ κατὰ σῶμα τυφλοὶ  τὸν ἥλιον πανταχοῦ  λάμποντα  καὶ  εἰς  τοὺς  ὀφθαλμοὺς  αὐτῶν  ὄντα  οὐχ  ὁρῶσι  παρὰ  τὸ τετυφλῶσθαι  αὐτούς, καὶ ὥσπερ ὁ κωφὸς τὰς  φωνὰς  καὶ τὰς λαλιὰς οὐκ ἀκούει τὰς ἐγγὺς αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν γινομένας παρὰ τὸ κεκωφῶσθαι αὐτόν, τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἡ ψυχὴ τυφλωθεῖσα ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας τῆς εἰσελθούσης εἰς αὐτὴν καὶ σκότει πονηρίας καλυφθεῖσα οὔτε βλέπει τὸν ἥλιον τῆς δικαιοσύνης οὔτε ἀκούει τῆς 35-1-5 φωνῆς  τῆς ζώσης καὶ θείας καὶ πανταχοῦ οὔσης.
Line 1,384: Line 1,384:
 
ὥσπερ πάλιν ἐπὶ τῇ μετανοούσῃ καὶ ζῳοποιουμένῃ  ψυχῇ  χαίρουσι· καὶ γάρ φησιν· «χαρὰ γίνεται  ἐν τῷ  οὐρανῷ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ  μετανοοῦντι».
 
ὥσπερ πάλιν ἐπὶ τῇ μετανοούσῃ καὶ ζῳοποιουμένῃ  ψυχῇ  χαίρουσι· καὶ γάρ φησιν· «χαρὰ γίνεται  ἐν τῷ  οὐρανῷ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ  μετανοοῦντι».
 
 
ὥσπερ  οὖν  ἐγγύς  ἐστιν  ἡ  ψυχὴ  τοῦ  ἀνθρώπου  ἐν  τῷ ἀνθρώπῳ, ὁ δὲ νοῦς πόρρω καὶ μακρὰν δύναται εἶναι, οὕτως ὁ θεὸς ἐγγὺς τῆς ψυχῆς ὢν μακρὰν  ἀπὸ  τῆς  σῆς διανοίας  ἐστίν,  ἀλλὰ  καὶ  ἐγγύς  ἐστι  καὶ  μακράν  ἐστι.
+
ὥσπερ  οὖν  ἐγγύς  ἐστιν  ἡ  ψυχὴ  τοῦ  ἀνθρώπου  ἐν  τῷ ἀνθρώπῳ, ὁ δὲ νοῦς πόρρω καὶ μακρὰν δύναται εἶναι, οὕτως ὁ θεὸς ἐγγὺς τῆς ψυχῆς ὢν μακρὰν  ἀπὸ  τῆς  σῆς διανοίας  ἐστίν,  ἀλλὰ  καὶ  ἐγγύς  ἐστι  καὶ  μακράν  ἐστι.
 
 
 
35-1-7
 
35-1-7
Line 1,424: Line 1,424:
 
36-1-2 ὥσπερ γὰρ τὰ μέλλοντα ἡ γραφὴ διηγεῖται, οὕτω καὶ  τὰ  τῆς  ψυχῆς  πράγματα.
 
36-1-2 ὥσπερ γὰρ τὰ μέλλοντα ἡ γραφὴ διηγεῖται, οὕτω καὶ  τὰ  τῆς  ψυχῆς  πράγματα.
 
 
τὰ  γὰρ  μέλλοντα  πάντα  εἰς  αὐτὴν  πνευματικῶς ἐγκέκρυπται καὶ ὧν τις μετέχει 36-1-3 ἀπεντεῦθεν τούτων κἀκεῖ μέτοχος τυγχάνει.
+
τὰ  γὰρ  μέλλοντα  πάντα  εἰς  αὐτὴν  πνευματικῶς ἐγκέκρυπται καὶ ὧν τις μετέχει 36-1-3 ἀπεντεῦθεν τούτων κἀκεῖ μέτοχος τυγχάνει.
 
 
 
ὅταν οὖν ἀκούσῃς τῆς γραφῆς διηγουμένης  τὰ τοῦ παραδείσου καὶ τὰ τοῦ Ἀδὰμ καὶ τὰ τοῦ ὄφεως, προσέχε ἀκριβῶς τῇ καρδίᾳ σου, καὶ εὑρήσεις παράδεισον μὲν τὸν τοῦ κυρίου λόγον,  τὴν  δὲ ἐν αὐτῷ  ἀπόλαυσιν  τὴν  μετοχὴν  τοῦ ἁγίου  πνεύματος,  ὄφιν  δὲ τὴν προσελισσομένην ἡδυπάθειαν, διὰ τῆς συντροφίας προσέρπουσαν καὶ ἀπατῶσαν ἡμᾶς τοῦ  γεύσασθαι  τοῦ  ξύλου  (τουτέστι  μερίμνης  βιωτικῆς)  καὶ  ἀποκτένωντα  διὰ  τῆς παρακοῆς· μὴ μεριμνήσητε γὰρ περὶ τῆς αὔριον.
 
ὅταν οὖν ἀκούσῃς τῆς γραφῆς διηγουμένης  τὰ τοῦ παραδείσου καὶ τὰ τοῦ Ἀδὰμ καὶ τὰ τοῦ ὄφεως, προσέχε ἀκριβῶς τῇ καρδίᾳ σου, καὶ εὑρήσεις παράδεισον μὲν τὸν τοῦ κυρίου λόγον,  τὴν  δὲ ἐν αὐτῷ  ἀπόλαυσιν  τὴν  μετοχὴν  τοῦ ἁγίου  πνεύματος,  ὄφιν  δὲ τὴν προσελισσομένην ἡδυπάθειαν, διὰ τῆς συντροφίας προσέρπουσαν καὶ ἀπατῶσαν ἡμᾶς τοῦ  γεύσασθαι  τοῦ  ξύλου  (τουτέστι  μερίμνης  βιωτικῆς)  καὶ  ἀποκτένωντα  διὰ  τῆς παρακοῆς· μὴ μεριμνήσητε γὰρ περὶ τῆς αὔριον.
Line 1,445: Line 1,445:
 
φρονοῦντες.
 
φρονοῦντες.
 
 
36-2-1 Κατὰ τὸ γεγραμμένον, ὅτι «ἡ φιλία  τοῦ κόσμου τούτου ἔχθρα τοῦ θεοῦ ἐστι».
+
36-2-1 Κατὰ τὸ γεγραμμένον, ὅτι «ἡ φιλία  τοῦ κόσμου τούτου ἔχθρα τοῦ θεοῦ ἐστι».
 
 
 
διὸ ἡ γραφὴ κελεύει «πάσῃ φυλακῇ τηρεῖν τὴν ἑαυτοῦ καρδίαν», ἵνα τις ὡς παράδεισον φυλάσσων τὸν αὐτοῦ λόγον ἀπολαύῃ τῆς χάριτος, μὴ ἀκούων τοῦ ἔνδον
 
διὸ ἡ γραφὴ κελεύει «πάσῃ φυλακῇ τηρεῖν τὴν ἑαυτοῦ καρδίαν», ἵνα τις ὡς παράδεισον φυλάσσων τὸν αὐτοῦ λόγον ἀπολαύῃ τῆς χάριτος, μὴ ἀκούων τοῦ ἔνδον
Line 1,455: Line 1,455:
 
τοῦτον φυλάσσων  Ἀβραὰμ  φωνῆς  θεοῦ  ἤκουε.
 
τοῦτον φυλάσσων  Ἀβραὰμ  φωνῆς  θεοῦ  ἤκουε.
 
 
τοῦτον  φυλάσσων  Μωϋσῆς δόξαν  ἐπὶ  τοῦ
+
τοῦτον  φυλάσσων  Μωϋσῆς δόξαν  ἐπὶ  τοῦ
 
προσώπου ἐλάμβανε  καὶ  τὴν  κτίσιν  μετέβαλλεν.
 
προσώπου ἐλάμβανε  καὶ  τὴν  κτίσιν  μετέβαλλεν.
 
 
ὁμοίως  ∆αβὶδ  τοῦτον  φυλάσσων εἰργάζετο,  ὅθεν  τῶν  ἐχθρῶν  κατεκυρίευσεν.
+
ὁμοίως  ∆αβὶδ  τοῦτον  φυλάσσων εἰργάζετο,  ὅθεν  τῶν  ἐχθρῶν  κατεκυρίευσεν.
 
 
ἀλλὰ  καὶ  Σαούλ,  ἕως  ἐφύλασσε  τὴν
+
ἀλλὰ  καὶ  Σαούλ,  ἕως  ἐφύλασσε  τὴν
 
καρδίαν εὐωδοῦτο.
 
καρδίαν εὐωδοῦτο.
 
 
Line 1,474: Line 1,474:
 
ἀντὶ πλούτου ἑλόμενοι  πτωχείαν,  ἀντὶ δόξης  ἀτιμίαν, ἀντὶ ἀπολαύσεως κακουχίαν,  ὅθεν  καὶ  ἀντὶ  θυμοῦ  ἀγάπην.
 
ἀντὶ πλούτου ἑλόμενοι  πτωχείαν,  ἀντὶ δόξης  ἀτιμίαν, ἀντὶ ἀπολαύσεως κακουχίαν,  ὅθεν  καὶ  ἀντὶ  θυμοῦ  ἀγάπην.
 
 
μισοῦντες  γὰρ  τὰ  ἡδέα  τοῦ  βίου  τοὺς ἀφαιρουμένους  αὐτὰ  μᾶλλον  ἠγάπων  ὡς  συνεργοῦντας  αὐτοῖς  πρὸς  τὸν  σκοπόν, ἀπεχόμενοι τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν.
+
μισοῦντες  γὰρ  τὰ  ἡδέα  τοῦ  βίου  τοὺς ἀφαιρουμένους  αὐτὰ  μᾶλλον  ἠγάπων  ὡς  συνεργοῦντας  αὐτοῖς  πρὸς  τὸν  σκοπόν, ἀπεχόμενοι τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν.
 
 
 
οὐδὲ γὰρ τοὺς ἀγαθοὺς ᾑροῦντο, τοὺς δὲ κακοὺς ᾐτιῶντο,  πάντας  ἀποκρισιαρίους τῆς δεσποτικῆς οἰκονομίας ἡγούμενοι.
 
οὐδὲ γὰρ τοὺς ἀγαθοὺς ᾑροῦντο, τοὺς δὲ κακοὺς ᾐτιῶντο,  πάντας  ἀποκρισιαρίους τῆς δεσποτικῆς οἰκονομίας ἡγούμενοι.
Line 1,485: Line 1,485:
 
ὅτε δὲ πάλιν ἤκουον λέγοντος· «καθὼς θέλετε, ἵνα ποιῶσιν  ὑμῖν  οἱ ἄνθρωποι,  καὶ  ὑμεῖς ποιεῖτε  ὁμοίως», τότε καὶ τοὺς ἀγαθοὺς  κατὰ συνείδησιν  ἠγάπων.
 
ὅτε δὲ πάλιν ἤκουον λέγοντος· «καθὼς θέλετε, ἵνα ποιῶσιν  ὑμῖν  οἱ ἄνθρωποι,  καὶ  ὑμεῖς ποιεῖτε  ὁμοίως», τότε καὶ τοὺς ἀγαθοὺς  κατὰ συνείδησιν  ἠγάπων.
 
 
ἀφέντες  γὰρ  τὴν  δικαιοσύνην  τὴν  ἑαυτῶν  καὶ  τὴν  τοῦ  θεοῦ δικαιοσύνην ζητοῦντες  εὗρον ἀκολούθως καὶ τὴν ἀγάπην ἐν 36-2-5 αὐτῇ κατὰ φύσιν ἐγκεκρυμμένην.
+
ἀφέντες  γὰρ  τὴν  δικαιοσύνην  τὴν  ἑαυτῶν  καὶ  τὴν  τοῦ  θεοῦ δικαιοσύνην ζητοῦντες  εὗρον ἀκολούθως καὶ τὴν ἀγάπην ἐν 36-2-5 αὐτῇ κατὰ φύσιν ἐγκεκρυμμένην.
 
 
  καὶ  γὰρ  ὁ  κύριος,  πολλὰ  περὶ  τῆς  ἀγάπης  ἐντειλάμενος,  «τὴν δικαιοσύνην»  ἐκέλευσε  ζητεῖν  «τοῦ  θεοῦ»·  οἶδε  γὰρ  αὐτὴν  μητέρα  τῆς  ἀγάπης ὑπάρχουσαν.
+
καὶ  γὰρ  ὁ  κύριος,  πολλὰ  περὶ  τῆς  ἀγάπης  ἐντειλάμενος,  «τὴν δικαιοσύνην»  ἐκέλευσε  ζητεῖν  «τοῦ  θεοῦ»·  οἶδε  γὰρ  αὐτὴν  μητέρα  τῆς  ἀγάπης ὑπάρχουσαν.
 
 
 
οὐκ ἔστι γὰρ ἄλλως  σωθῆναι, εἰ μὴ διὰ τοῦ πλησίον καθὼς  ὁ κύριος, ἐνετείλατο εἰπών· «ἄφετε καὶ ἀφεθήσεται ὑμῖν».
 
οὐκ ἔστι γὰρ ἄλλως  σωθῆναι, εἰ μὴ διὰ τοῦ πλησίον καθὼς  ὁ κύριος, ἐνετείλατο εἰπών· «ἄφετε καὶ ἀφεθήσεται ὑμῖν».
Line 1,503: Line 1,503:
 
πρῶτον δὲ νόμον εἰρήκαμεν, οὐχ ὅτι ὁ θεὸς δύο νόμους παρέθετο τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλ' ἕνα· πνευματικὸν  μὲν κατὰ φύσιν,  κατὰ  δὲ  τὴν  ἐκδίκησιν  δικαίαν ἐπιφέροντα  ἑκάστῳ τὴν  ψῆφον.
 
πρῶτον δὲ νόμον εἰρήκαμεν, οὐχ ὅτι ὁ θεὸς δύο νόμους παρέθετο τοῖς ἀνθρώποις, ἀλλ' ἕνα· πνευματικὸν  μὲν κατὰ φύσιν,  κατὰ  δὲ  τὴν  ἐκδίκησιν  δικαίαν ἐπιφέροντα  ἑκάστῳ τὴν  ψῆφον.
 
 
τῷ  ἀφίεντι ἀφήσει καὶ τῷ παραζητοῦντι παραζητήσει.
+
τῷ  ἀφίεντι ἀφήσει καὶ τῷ παραζητοῦντι παραζητήσει.
 
 
 
φησὶ γάρ· «μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔσῃ καὶ μετὰ στρεβλοῦ διαστρέψεις».
 
φησὶ γάρ· «μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔσῃ καὶ μετὰ στρεβλοῦ διαστρέψεις».
Line 1,515: Line 1,515:
 
36-2-8 Ὑπομενόντων  γὰρ αὐτῶν  καὶ τὴν  νοερὰν  πραΰτητα  τηρούντων  ὁ  κύριος,  βλέπων  τὴν  ὑπομονὴν  τῆς  καρδίας πολεμουμένης καὶ τῆς ἀγάπης μὴ ἐξισταμένης, διέρρηξε «τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ», καὶ τέως τὴν ἔχθραν ἀπέβαλε, καὶ οὐκέτι μετὰ βίας, ἀλλὰ μετὰ  βοηθείας εἶχον  τὴν ἀγάπην.
 
36-2-8 Ὑπομενόντων  γὰρ αὐτῶν  καὶ τὴν  νοερὰν  πραΰτητα  τηρούντων  ὁ  κύριος,  βλέπων  τὴν  ὑπομονὴν  τῆς  καρδίας πολεμουμένης καὶ τῆς ἀγάπης μὴ ἐξισταμένης, διέρρηξε «τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ», καὶ τέως τὴν ἔχθραν ἀπέβαλε, καὶ οὐκέτι μετὰ βίας, ἀλλὰ μετὰ  βοηθείας εἶχον  τὴν ἀγάπην.
 
 
ὁ κύριος λοιπὸν  κατήργει  τὴν  στρεφομένην  ῥομφαίαν,  τὴν  κινοῦσαν  τοὺς λογισμούς, καὶ εἰσήρχοντο «εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος, ὅπου πρόδρομος ὑπὲρ ἡμῶν εἰσῆλθεν ὁ κύριος», καὶ ἐνετρύφων τοῖς καρποῖς τοῦ πνεύματος, καὶ τὰ μέλλοντα ἐν βεβαιότητι καρδίας  θεασάμενοι κατὰ τὸν ἀπόστολον ὡς ἐν ἐσόπτρῳ ἐν αἰνίγματι ἔλεγον,  «ἃ ὀφθαλμὸς  οὐκ εἶδε καὶ οὖς  οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου  οὐκ ἀνέβη,  ὅσα  ἡτοίμασεν  ὁ  θεὸς  τοῖς  ἀγαπῶσιν  αὐτόν».
+
ὁ κύριος λοιπὸν  κατήργει  τὴν  στρεφομένην  ῥομφαίαν,  τὴν  κινοῦσαν  τοὺς λογισμούς, καὶ εἰσήρχοντο «εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος, ὅπου πρόδρομος ὑπὲρ ἡμῶν εἰσῆλθεν ὁ κύριος», καὶ ἐνετρύφων τοῖς καρποῖς τοῦ πνεύματος, καὶ τὰ μέλλοντα ἐν βεβαιότητι καρδίας  θεασάμενοι κατὰ τὸν ἀπόστολον ὡς ἐν ἐσόπτρῳ ἐν αἰνίγματι ἔλεγον,  «ἃ ὀφθαλμὸς  οὐκ εἶδε καὶ οὖς  οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου  οὐκ ἀνέβη,  ὅσα  ἡτοίμασεν  ὁ  θεὸς  τοῖς  ἀγαπῶσιν  αὐτόν».
 
 
36-3-1 Ἀλλὰ  ἐγὼ  τοῦτο  τὸ
+
36-3-1 Ἀλλὰ  ἐγὼ  τοῦτο  τὸ
 
θαυμαστὸν ἐπερωτήσω· εἰ «ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη», ὑμεῖς αὐτὰ πῶς οἴδατε, μάλιστα ἐν  ταῖς  Πράξεσιν ὁμολογήσαντες «ὁμοιοπαθεῖς» ἡμῶν εἶναι ἄνθρωποι; Ἀλλ' ἄκουε, τί ἀποκρίνεται πρὸς ταῦτα ὁ μακάριος ἀπόστολος· «ἡμῖν δέ, φησίν, ἀπεκάλυψε διὰ τοῦ πνεύματος αὐτοῦ.
 
θαυμαστὸν ἐπερωτήσω· εἰ «ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη», ὑμεῖς αὐτὰ πῶς οἴδατε, μάλιστα ἐν  ταῖς  Πράξεσιν ὁμολογήσαντες «ὁμοιοπαθεῖς» ἡμῶν εἶναι ἄνθρωποι; Ἀλλ' ἄκουε, τί ἀποκρίνεται πρὸς ταῦτα ὁ μακάριος ἀπόστολος· «ἡμῖν δέ, φησίν, ἀπεκάλυψε διὰ τοῦ πνεύματος αὐτοῦ.
 
 
Line 1,526: Line 1,526:
 
36-3-2 Εὐξώμεθα τοίνυν  καὶ ἡμεῖς ἐν πάσῃ πληροφορίᾳ καὶ  αἰσθήσει λαβεῖν τὴν χάριν τοῦ ἁγίου πνεύματος  καὶ εἰσελθεῖν ὅθεν ἐξεβλήθημεν  καὶ  τοῦ  λοιποῦ  ἀποστραφῆναι  τὸν  θυμοτόκον  ὄφιν  καὶ  κενόδοξον σύμβουλον, τὸ πνεῦμα τῆς μερίμνης καὶ  κραιπάλης, ὅπως βεβαίως πιστεύσαντες τὰς ἐντολὰς διὰ τοῦ κυρίου φυλάξωμεν  καὶ αὐξηθῶμεν  ἐν  αὐτῷ «εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας», τοῦ μηκέτι κατακυριευθῆναι ὑπὸ τῆς ἀπάτης τοῦ αἰῶνος τούτου, ἀλλ' εἶναι ἐν πληροφορίᾳ τοῦ πνεύματος καὶ μὴ ἀπιστεῖν, ὅτι καὶ εἰς ἁμαρτωλοὺς μετα36-3-3 νοοῦντας  ἡ  χάρις  τοῦ  θεοῦ  εὐδοκεῖ.
 
36-3-2 Εὐξώμεθα τοίνυν  καὶ ἡμεῖς ἐν πάσῃ πληροφορίᾳ καὶ  αἰσθήσει λαβεῖν τὴν χάριν τοῦ ἁγίου πνεύματος  καὶ εἰσελθεῖν ὅθεν ἐξεβλήθημεν  καὶ  τοῦ  λοιποῦ  ἀποστραφῆναι  τὸν  θυμοτόκον  ὄφιν  καὶ  κενόδοξον σύμβουλον, τὸ πνεῦμα τῆς μερίμνης καὶ  κραιπάλης, ὅπως βεβαίως πιστεύσαντες τὰς ἐντολὰς διὰ τοῦ κυρίου φυλάξωμεν  καὶ αὐξηθῶμεν  ἐν  αὐτῷ «εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας», τοῦ μηκέτι κατακυριευθῆναι ὑπὸ τῆς ἀπάτης τοῦ αἰῶνος τούτου, ἀλλ' εἶναι ἐν πληροφορίᾳ τοῦ πνεύματος καὶ μὴ ἀπιστεῖν, ὅτι καὶ εἰς ἁμαρτωλοὺς μετα36-3-3 νοοῦντας  ἡ  χάρις  τοῦ  θεοῦ  εὐδοκεῖ.
 
 
τὸ  γὰρ  κατὰ  χάριν  δωρούμενον  οὐκέτι  ἐν παρεικασμῷ τῆς προλαβούσης ἀσθενείας μετρεῖται, «ἐπεὶ ἡ χάρις οὐκέτι χάρις», ἀλλὰ τῷ παντοδυνάμῳ  θεῷ πιστεύσαντες ἁπλῇ καὶ ἀπεριέργῳ καρδίᾳ προσέλθωμεν τῷ διὰ πίστεως τοῦ πνεύματος  τὴν  μετουσίαν  χαριζομένῳ  καὶ οὐ διὰ παρεικασμοῦ φύσεως ἔργων· φησὶ γάρ· «οὐκ ἐξ ἔργων νόμου τὸ πνεῦμα  ἐλάβετε, ἀλλ'  ἐξ ἀκοῆς πίστεως».
+
τὸ  γὰρ  κατὰ  χάριν  δωρούμενον  οὐκέτι  ἐν παρεικασμῷ τῆς προλαβούσης ἀσθενείας μετρεῖται, «ἐπεὶ ἡ χάρις οὐκέτι χάρις», ἀλλὰ τῷ παντοδυνάμῳ  θεῷ πιστεύσαντες ἁπλῇ καὶ ἀπεριέργῳ καρδίᾳ προσέλθωμεν τῷ διὰ πίστεως τοῦ πνεύματος  τὴν  μετουσίαν  χαριζομένῳ  καὶ οὐ διὰ παρεικασμοῦ φύσεως ἔργων· φησὶ γάρ· «οὐκ ἐξ ἔργων νόμου τὸ πνεῦμα  ἐλάβετε, ἀλλ'  ἐξ ἀκοῆς πίστεως».
 
 
  
Line 1,540: Line 1,540:
 
ὅταν οὖν πνευματικῶς εἰς τὸν ἄνθρωπον λαμβάνηται, ἐκκλησία μέν ἐστιν ὅλον τὸ  σύγκριμα  αὐτοῦ·  πέντε  δὲ  λόγοι  εἰσὶ  περιεκτικαὶ  ἀρεταί,  ὅλον  τὸν  ἄνθρωπον οἰκοδομοῦσαι, πολυτρόπως  διαιρούμεναι.
 
ὅταν οὖν πνευματικῶς εἰς τὸν ἄνθρωπον λαμβάνηται, ἐκκλησία μέν ἐστιν ὅλον τὸ  σύγκριμα  αὐτοῦ·  πέντε  δὲ  λόγοι  εἰσὶ  περιεκτικαὶ  ἀρεταί,  ὅλον  τὸν  ἄνθρωπον οἰκοδομοῦσαι, πολυτρόπως  διαιρούμεναι.
 
 
ὥσπερ  γὰρ  ὁ λαλῶν  ἐν  κυρίῳ  διὰ  πέντε λόγων  πᾶσαν σοφίαν περιέλαβεν, οὕτως ὁ ἀκολουθῶν  τῷ κυρίῳ  διὰ πέντε  ἀρετῶν οἰκοδομεῖ  τὴν  εὐσέβειαν.
+
ὥσπερ  γὰρ  ὁ λαλῶν  ἐν  κυρίῳ  διὰ  πέντε λόγων  πᾶσαν σοφίαν περιέλαβεν, οὕτως ὁ ἀκολουθῶν  τῷ κυρίῳ  διὰ πέντε  ἀρετῶν οἰκοδομεῖ  τὴν  εὐσέβειαν.
 
 
πέντε  γὰρ  οὖσαι πάσας  περιέχουσι· πρώτη  εὐχή,  λοιπὸν ἐγκράτεια, ἐλεημοσύνη, πτωχεία, μακροθυμία.
+
πέντε  γὰρ  οὖσαι πάσας  περιέχουσι· πρώτη  εὐχή,  λοιπὸν ἐγκράτεια, ἐλεημοσύνη, πτωχεία, μακροθυμία.
 
 
 
ταῦτα πόθῳ καὶ προαιρέσει ἐπιτελούμενα  λόγοι  εἰσὶ  τῆς  ψυχῆς  ὑπὸ  κυρίου  λαλούμενοι  καὶ  ὑπὸ  καρδίας ἀκουόμενοι.
 
ταῦτα πόθῳ καὶ προαιρέσει ἐπιτελούμενα  λόγοι  εἰσὶ  τῆς  ψυχῆς  ὑπὸ  κυρίου  λαλούμενοι  καὶ  ὑπὸ  καρδίας ἀκουόμενοι.
Line 1,550: Line 1,550:
 
αἱ δὲ ἀρεταί, ὥσπερ εἰσὶ περιεκτικαὶ πασῶν, οὕτω καὶ ἀλλήλων γεννητικαί.
 
αἱ δὲ ἀρεταί, ὥσπερ εἰσὶ περιεκτικαὶ πασῶν, οὕτω καὶ ἀλλήλων γεννητικαί.
 
 
τῆς πρώτης γὰρ ἀπολειπομένης  ἀναιροῦνται  πᾶ36-4-2 σαι, ὁμοίως δὲ καὶ τῆς δευτέρας αἱ ἀκόλουθοι καὶ ὡσαύτως καθεξῆς.
+
τῆς πρώτης γὰρ ἀπολειπομένης  ἀναιροῦνται  πᾶ36-4-2 σαι, ὁμοίως δὲ καὶ τῆς δευτέρας αἱ ἀκόλουθοι καὶ ὡσαύτως καθεξῆς.
 
 
 
πῶς γὰρ εὔξεταί τις μὴ ὑπὸ τοῦ πνεύματος  ἐνεργηθείς;  καὶ μαρτυρεῖ ἡ  γραφὴ λέγουσα· «οὐδεὶς δύναται εἰπεῖν  κύριον  Ἰησοῦν  εἰ  μὴ  ἐν  πνεύματι  ἁγίῳ».
 
πῶς γὰρ εὔξεταί τις μὴ ὑπὸ τοῦ πνεύματος  ἐνεργηθείς;  καὶ μαρτυρεῖ ἡ  γραφὴ λέγουσα· «οὐδεὶς δύναται εἰπεῖν  κύριον  Ἰησοῦν  εἰ  μὴ  ἐν  πνεύματι  ἁγίῳ».
 
 
πῶς  δὲ  ὑπομείνῃ  ὁ  χωρὶς  εὐχῆς ἐγκρατευόμενος  ἀβοηθήτως;  ὁ  δὲ  ἐν  παντὶ  μὴ  ἐγκρατευόμενος  πῶς  ἐλεήσει  τὸν πεινῶντα ἢ τὸν ἀδικούμενον; ὁ δὲ οὐκ ἐλεῶν οὐδὲ πτωχεύειν  ἑκουσίως καταδέχεται.
+
πῶς  δὲ  ὑπομείνῃ  ὁ  χωρὶς  εὐχῆς ἐγκρατευόμενος  ἀβοηθήτως;  ὁ  δὲ  ἐν  παντὶ  μὴ  ἐγκρατευόμενος  πῶς  ἐλεήσει  τὸν πεινῶντα ἢ τὸν ἀδικούμενον; ὁ δὲ οὐκ ἐλεῶν οὐδὲ πτωχεύειν  ἑκουσίως καταδέχεται.
 
 
 
πάλιν δὲ τῆς τῶν χρημάτων ἐπιθυμίας 36-4-3 ὁ θυμὸς σύντροφος, κἂν ἔχῃ χρήματα κἂν μὴ ἔχῃ.
 
πάλιν δὲ τῆς τῶν χρημάτων ἐπιθυμίας 36-4-3 ὁ θυμὸς σύντροφος, κἂν ἔχῃ χρήματα κἂν μὴ ἔχῃ.
Line 1,573: Line 1,573:
 
παραγγέλλει οὖν,  ἵνα  πρῶτον  νοήσῃ  καὶ  νοήσας  ἀγαπήσῃ  καὶ  θελήματι  ἐπιτηδεύσῃ.
 
παραγγέλλει οὖν,  ἵνα  πρῶτον  νοήσῃ  καὶ  νοήσας  ἀγαπήσῃ  καὶ  θελήματι  ἐπιτηδεύσῃ.
 
 
τὸ  δὲ ἐνεργηθῆναι τὸν νοῦν ἢ ὑπομεῖναι τὸν κόπον ἢ τελειῶσαι τὸ ἔργον ἡ χάρις τοῦ κυρίου παρέχει τῷ θελήσαντι καὶ πιστεύσαντι.
+
τὸ  δὲ ἐνεργηθῆναι τὸν νοῦν ἢ ὑπομεῖναι τὸν κόπον ἢ τελειῶσαι τὸ ἔργον ἡ χάρις τοῦ κυρίου παρέχει τῷ θελήσαντι καὶ πιστεύσαντι.
 
 
 
τὸ οὖν θέλημα τοῦ ἀνθρώπου  ὡς παράστασις ὑποστατική· μὴ παρόντος δὲ τοῦ θελήματος  οὐδὲ αὐτὸς ποιεῖ, καίπερ  δυνάμενος ὡς θεός,  ἀλλὰ  διὰ  τὸ  αὐτεξούσιον.
 
τὸ οὖν θέλημα τοῦ ἀνθρώπου  ὡς παράστασις ὑποστατική· μὴ παρόντος δὲ τοῦ θελήματος  οὐδὲ αὐτὸς ποιεῖ, καίπερ  δυνάμενος ὡς θεός,  ἀλλὰ  διὰ  τὸ  αὐτεξούσιον.
 
 
ἡ  οὖν  τελεσιουργία  τοῦ  θεοῦ,  τὸ  δὲ  θέλημα  τοῦ ἀνθρώπου, πλὴν ἐὰν ὅλον τὸ θέλημα δῶμεν, ὅλον τὸ ἔργον ἡμῖν ἐπιγράφει.
+
ἡ  οὖν  τελεσιουργία  τοῦ  θεοῦ,  τὸ  δὲ  θέλημα  τοῦ ἀνθρώπου, πλὴν ἐὰν ὅλον τὸ θέλημα δῶμεν, ὅλον τὸ ἔργον ἡμῖν ἐπιγράφει.
 
 
 
θαυμαστὸς ὁ θεὸς ἐν πᾶσι καὶ ἀπερινόητος, ἄνθρωποι δὲ μέρος τι τῶν θαυμασίων αὐτοῦ λαλεῖν ἐπιχειροῦμεν,  τῇ γραφῇ ἐπερειδόμενοι, μᾶλλον  δὲ ὑπ' αὐτῆς συνετιζόμενοι.
 
θαυμαστὸς ὁ θεὸς ἐν πᾶσι καὶ ἀπερινόητος, ἄνθρωποι δὲ μέρος τι τῶν θαυμασίων αὐτοῦ λαλεῖν ἐπιχειροῦμεν,  τῇ γραφῇ ἐπερειδόμενοι, μᾶλλον  δὲ ὑπ' αὐτῆς συνετιζόμενοι.
Line 1,629: Line 1,629:
 
ὅτε δὲ πάλιν  ἤκουον  λέγοντος·  «καθὼς  θέλετε,  ἵνα  ποιῶσιν  ὑμῖν  οἱ  ἄνθρωποι,  καὶ  ὑμεῖς ποιεῖτε ὁμοίως», τότε καὶ τοὺς ἀγαθοὺς κατὰ  συνείδησιν ἠγάπων.
 
ὅτε δὲ πάλιν  ἤκουον  λέγοντος·  «καθὼς  θέλετε,  ἵνα  ποιῶσιν  ὑμῖν  οἱ  ἄνθρωποι,  καὶ  ὑμεῖς ποιεῖτε ὁμοίως», τότε καὶ τοὺς ἀγαθοὺς κατὰ  συνείδησιν ἠγάπων.
 
 
ἀφέντες  γὰρ τὴν δικαιοσύνην τὴν ἑαυτῶν καὶ τὴν τοῦ θεοῦ δικαιοσύνην ζητοῦντες εὗρον ἀκολούθως καὶ τὴν ἀγάπην ἐν 36-2-5 αὐτῇ κατὰ φύσιν ἐγκεκρυμμένην.
+
ἀφέντες  γὰρ τὴν δικαιοσύνην τὴν ἑαυτῶν καὶ τὴν τοῦ θεοῦ δικαιοσύνην ζητοῦντες εὗρον ἀκολούθως καὶ τὴν ἀγάπην ἐν 36-2-5 αὐτῇ κατὰ φύσιν ἐγκεκρυμμένην.
 
 
 
καὶ γὰρ ὁ κύριος, πολλὰ περὶ τῆς ἀγάπης ἐντειλάμενος,  «τὴν δικαιοσύνην» ἐκέλευσε ζητεῖν «τοῦ θεοῦ»· οἶδε γὰρ αὐτὴν μητέρα τῆς ἀγάπης ὑπάρχουσαν.
 
καὶ γὰρ ὁ κύριος, πολλὰ περὶ τῆς ἀγάπης ἐντειλάμενος,  «τὴν δικαιοσύνην» ἐκέλευσε ζητεῖν «τοῦ θεοῦ»· οἶδε γὰρ αὐτὴν μητέρα τῆς ἀγάπης ὑπάρχουσαν.
Line 1,649: Line 1,649:
 
πρῶτον δὲ νόμον  εἰρήκαμεν,  οὐχ  ὅτι  ὁ θεὸς  δύο  νόμους  παρέθετο  τοῖς  ἀνθρώποις,  ἀλλ'  ἕνα· πνευματικὸν  μὲν κατὰ φύσιν, κατὰ δὲ τὴν ἐκδίκησιν δικαίαν ἐπιφέροντα ἑκάστῳ τὴν ψῆφον.
 
πρῶτον δὲ νόμον  εἰρήκαμεν,  οὐχ  ὅτι  ὁ θεὸς  δύο  νόμους  παρέθετο  τοῖς  ἀνθρώποις,  ἀλλ'  ἕνα· πνευματικὸν  μὲν κατὰ φύσιν, κατὰ δὲ τὴν ἐκδίκησιν δικαίαν ἐπιφέροντα ἑκάστῳ τὴν ψῆφον.
 
 
τῷ  ἀφίεντι  ἀφήσει  καὶ  τῷ  παραζητοῦντι  παραζητήσει.
+
τῷ  ἀφίεντι  ἀφήσει  καὶ  τῷ  παραζητοῦντι  παραζητήσει.
 
 
φησὶ  γάρ·  «μετὰ ἐκλεκτοῦ  ἐκλεκτὸς  ἔσῃ καὶ μετὰ στρεβλοῦ διαστρέψεις».
+
φησὶ  γάρ·  «μετὰ ἐκλεκτοῦ  ἐκλεκτὸς  ἔσῃ καὶ μετὰ στρεβλοῦ διαστρέψεις».
 
 
 
διὰ τοῦτο οἱ πνευματικῶς αὐτὸν τὸν νόμον  ἐκτελοῦντες  καὶ ἀναλόγως  τῆς χάριτος μετέχοντες, οὐ μόνον τοὺς εὐεργετοῦντας, ἀλλὰ καὶ τοὺς ὀνειδίζοντας  καὶ διώκοντας  ἠγάπων, τὴν πνευματικὴν ἀνταπόδοσιν ἐκδεχόμενοι τῶν  ἀγαθῶν.
 
διὰ τοῦτο οἱ πνευματικῶς αὐτὸν τὸν νόμον  ἐκτελοῦντες  καὶ ἀναλόγως  τῆς χάριτος μετέχοντες, οὐ μόνον τοὺς εὐεργετοῦντας, ἀλλὰ καὶ τοὺς ὀνειδίζοντας  καὶ διώκοντας  ἠγάπων, τὴν πνευματικὴν ἀνταπόδοσιν ἐκδεχόμενοι τῶν  ἀγαθῶν.
Line 1,657: Line 1,657:
 
οὐχ ὅτι τὰ ἀδικήματα συνεχώρησαν, ἀλλ' ὅτι καὶ τὰς ψυχὰς τῶν ἀδικούντων εὐηργέτησαν· οὕτω γὰρ αὐτοὺς παρετίθεντο τῷ θεῷ, ὡς δι' αὐτῶν τοῦ μακαρισμοῦ τυγχάνειν, ὥς φησι· «μακάριοί ἐστε, ὅταν διώξωσιν ὑμᾶς καὶ ὀνειδίσωσιν».
 
οὐχ ὅτι τὰ ἀδικήματα συνεχώρησαν, ἀλλ' ὅτι καὶ τὰς ψυχὰς τῶν ἀδικούντων εὐηργέτησαν· οὕτω γὰρ αὐτοὺς παρετίθεντο τῷ θεῷ, ὡς δι' αὐτῶν τοῦ μακαρισμοῦ τυγχάνειν, ὥς φησι· «μακάριοί ἐστε, ὅταν διώξωσιν ὑμᾶς καὶ ὀνειδίσωσιν».
 
 
ὑπὸ  δὲ  τοῦ  πνευματικοῦ  νόμου  οὕτω  φρονεῖν  ἐδιδάσκοντο.
+
ὑπὸ  δὲ  τοῦ  πνευματικοῦ  νόμου  οὕτω  φρονεῖν  ἐδιδάσκοντο.
 
 
36-2-8
+
36-2-8
 
Ὑπομενόντων  γὰρ αὐτῶν καὶ τὴν νοερὰν πραΰτητα τηρούντων  ὁ κύριος, βλέπων τὴν ὑπομονὴν  τῆς  καρδίας πολεμουμένης  καὶ τῆς ἀγάπης μὴ ἐξισταμένης, διέρρηξε «τὸ
 
Ὑπομενόντων  γὰρ αὐτῶν καὶ τὴν νοερὰν πραΰτητα τηρούντων  ὁ κύριος, βλέπων τὴν ὑπομονὴν  τῆς  καρδίας πολεμουμένης  καὶ τῆς ἀγάπης μὴ ἐξισταμένης, διέρρηξε «τὸ
 
μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ», καὶ τέως τὴν ἔχθραν ἀπέβαλε, καὶ οὐκέτι μετὰ βίας, ἀλλὰ μετὰ βοηθείας εἶχον τὴν ἀγάπην.
 
μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ», καὶ τέως τὴν ἔχθραν ἀπέβαλε, καὶ οὐκέτι μετὰ βίας, ἀλλὰ μετὰ βοηθείας εἶχον τὴν ἀγάπην.
Line 1,679: Line 1,679:
 
πνεύματος  καὶ  εἰσελθεῖν  ὅθεν  ἐξεβλήθημεν  καὶ  τοῦ  λοιποῦ  ἀποστραφῆναι  τὸν θυμοτόκον  ὄφιν  καὶ κενόδοξον σύμβουλον, τὸ πνεῦμα τῆς μερίμνης καὶ κραιπάλης, ὅπως βεβαίως πιστεύσαντες τὰς ἐντολὰς διὰ τοῦ κυρίου φυλάξωμεν καὶ αὐξηθῶμεν ἐν αὐτῷ «εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον  ἡλικίας», τοῦ μηκέτι κατακυριευθῆναι  ὑπὸ τῆς ἀπάτης τοῦ αἰῶνος τούτου, ἀλλ' εἶναι ἐν πληροφορίᾳ τοῦ πνεύματος καὶ μὴ ἀπιστεῖν, ὅτι καὶ εἰς ἁμαρτωλοὺς μετα36-3-3 νοοῦντας ἡ χάρις τοῦ θεοῦ  εὐδοκεῖ.
 
πνεύματος  καὶ  εἰσελθεῖν  ὅθεν  ἐξεβλήθημεν  καὶ  τοῦ  λοιποῦ  ἀποστραφῆναι  τὸν θυμοτόκον  ὄφιν  καὶ κενόδοξον σύμβουλον, τὸ πνεῦμα τῆς μερίμνης καὶ κραιπάλης, ὅπως βεβαίως πιστεύσαντες τὰς ἐντολὰς διὰ τοῦ κυρίου φυλάξωμεν καὶ αὐξηθῶμεν ἐν αὐτῷ «εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον  ἡλικίας», τοῦ μηκέτι κατακυριευθῆναι  ὑπὸ τῆς ἀπάτης τοῦ αἰῶνος τούτου, ἀλλ' εἶναι ἐν πληροφορίᾳ τοῦ πνεύματος καὶ μὴ ἀπιστεῖν, ὅτι καὶ εἰς ἁμαρτωλοὺς μετα36-3-3 νοοῦντας ἡ χάρις τοῦ θεοῦ  εὐδοκεῖ.
 
 
τὸ γὰρ κατὰ χάριν δωρούμενον οὐκέτι ἐν παρεικασμῷ τῆς προλαβούσης ἀσθενείας μετρεῖται, «ἐπεὶ ἡ χάρις οὐκέτι χάρις», ἀλλὰ  τῷ παντοδυνάμῳ  θεῷ πιστεύσαντες ἁπλῇ καὶ ἀπεριέργῳ καρδίᾳ προσέλθωμεν τῷ διὰ πίστεως τοῦ πνεύματος τὴν μετουσίαν χαριζομένῳ καὶ οὐ διὰ παρεικασμοῦ φύσεως ἔργων· φησὶ γάρ· «οὐκ ἐξ ἔργων νόμου τὸ πνεῦμα ἐλάβετε, ἀλλ' ἐξ ἀκοῆς πίστεως».
+
τὸ γὰρ κατὰ χάριν δωρούμενον οὐκέτι ἐν παρεικασμῷ τῆς προλαβούσης ἀσθενείας μετρεῖται, «ἐπεὶ ἡ χάρις οὐκέτι χάρις», ἀλλὰ  τῷ παντοδυνάμῳ  θεῷ πιστεύσαντες ἁπλῇ καὶ ἀπεριέργῳ καρδίᾳ προσέλθωμεν τῷ διὰ πίστεως τοῦ πνεύματος τὴν μετουσίαν χαριζομένῳ καὶ οὐ διὰ παρεικασμοῦ φύσεως ἔργων· φησὶ γάρ· «οὐκ ἐξ ἔργων νόμου τὸ πνεῦμα ἐλάβετε, ἀλλ' ἐξ ἀκοῆς πίστεως».
 
 
 
36-4-1 Ἐρώτησις.
 
36-4-1 Ἐρώτησις.
Line 1,695: Line 1,695:
 
πέντε γὰρ οὖσαι πάσας περιέχουσι· πρώτη εὐχή, λοιπὸν  ἐγκράτεια,  ἐλεημοσύνη,  πτωχεία,  μακροθυμία.
 
πέντε γὰρ οὖσαι πάσας περιέχουσι· πρώτη εὐχή, λοιπὸν  ἐγκράτεια,  ἐλεημοσύνη,  πτωχεία,  μακροθυμία.
 
 
ταῦτα  πόθῳ  καὶ  προαιρέσει ἐπιτελούμενα  λόγοι  εἰσὶ  τῆς  ψυχῆς  ὑπὸ  κυρίου  λαλούμενοι  καὶ  ὑπὸ  καρδίας ἀκουόμενοι.
+
ταῦτα  πόθῳ  καὶ  προαιρέσει ἐπιτελούμενα  λόγοι  εἰσὶ  τῆς  ψυχῆς  ὑπὸ  κυρίου  λαλούμενοι  καὶ  ὑπὸ  καρδίας ἀκουόμενοι.
 
 
 
ὁ γὰρ κύριος ἐνεργεῖ καὶ τὸ πνεῦμα τότε νοερῶς λαλεῖ, καὶ ἡ καρδία ὅσον ἐπιποθεῖ τοσοῦτον καὶ φανερῶς  ἐπιτελεῖ.
 
ὁ γὰρ κύριος ἐνεργεῖ καὶ τὸ πνεῦμα τότε νοερῶς λαλεῖ, καὶ ἡ καρδία ὅσον ἐπιποθεῖ τοσοῦτον καὶ φανερῶς  ἐπιτελεῖ.
Line 1,701: Line 1,701:
 
αἱ δὲ ἀρεταί, ὥσπερ εἰσὶ περιεκτικαὶ πασῶν, οὕτω καὶ ἀλλήλων  γεννητικαί.
 
αἱ δὲ ἀρεταί, ὥσπερ εἰσὶ περιεκτικαὶ πασῶν, οὕτω καὶ ἀλλήλων  γεννητικαί.
 
 
τῆς πρώτης γὰρ ἀπολειπομένης  ἀναιροῦνται  πᾶ36-4-2 σαι, ὁμοίως δὲ καὶ τῆς δευτέρας αἱ ἀκόλουθοι καὶ ὡσαύτως καθεξῆς.
+
τῆς πρώτης γὰρ ἀπολειπομένης  ἀναιροῦνται  πᾶ36-4-2 σαι, ὁμοίως δὲ καὶ τῆς δευτέρας αἱ ἀκόλουθοι καὶ ὡσαύτως καθεξῆς.
 
 
 
πῶς γὰρ εὔξεταί τις μὴ ὑπὸ τοῦ πνεύματος  ἐνεργηθείς;  καὶ μαρτυρεῖ ἡ γραφὴ λέγουσα· «οὐδεὶς δύναται εἰπεῖν  κύριον  Ἰησοῦν  εἰ  μὴ  ἐν  πνεύματι  ἁγίῳ».
 
πῶς γὰρ εὔξεταί τις μὴ ὑπὸ τοῦ πνεύματος  ἐνεργηθείς;  καὶ μαρτυρεῖ ἡ γραφὴ λέγουσα· «οὐδεὶς δύναται εἰπεῖν  κύριον  Ἰησοῦν  εἰ  μὴ  ἐν  πνεύματι  ἁγίῳ».
 
 
πῶς  δὲ  ὑπομείνῃ  ὁ  χωρὶς  εὐχῆς ἐγκρατευόμενος  ἀβοηθήτως;  ὁ  δὲ  ἐν  παντὶ  μὴ  ἐγκρατευόμενος  πῶς  ἐλεήσει  τὸν πεινῶντα ἢ τὸν ἀδικούμενον; ὁ δὲ οὐκ ἐλεῶν οὐδὲ πτωχεύειν ἑκουσίως καταδέχεται.
+
πῶς  δὲ  ὑπομείνῃ  ὁ  χωρὶς  εὐχῆς ἐγκρατευόμενος  ἀβοηθήτως;  ὁ  δὲ  ἐν  παντὶ  μὴ  ἐγκρατευόμενος  πῶς  ἐλεήσει  τὸν πεινῶντα ἢ τὸν ἀδικούμενον; ὁ δὲ οὐκ ἐλεῶν οὐδὲ πτωχεύειν ἑκουσίως καταδέχεται.
 
 
 
πάλιν δὲ τῆς τῶν χρημάτων ἐπιθυμίας 36-4-3 ὁ θυμὸς σύντροφος, κἂν ἔχῃ χρήματα κἂν μὴ ἔχῃ.
 
πάλιν δὲ τῆς τῶν χρημάτων ἐπιθυμίας 36-4-3 ὁ θυμὸς σύντροφος, κἂν ἔχῃ χρήματα κἂν μὴ ἔχῃ.
Line 1,719: Line 1,719:
 
Τί οὖν ἡ γραφὴ  παντὶ  ἀνθρώπῳ  παραγγέλλει  τοῦτο  ποιεῖν;  Ἀπόκρισις.
 
Τί οὖν ἡ γραφὴ  παντὶ  ἀνθρώπῳ  παραγγέλλει  τοῦτο  ποιεῖν;  Ἀπόκρισις.
 
 
Προείπομεν, ὅτι  τὴν ἐπιτηδειότητα  ὁ ἄνθρωπος  ἔχει κατὰ φύσιν, καὶ ταύτην ὁ θεὸς ἐπιζητεῖ.
+
Προείπομεν, ὅτι  τὴν ἐπιτηδειότητα  ὁ ἄνθρωπος  ἔχει κατὰ φύσιν, καὶ ταύτην ὁ θεὸς ἐπιζητεῖ.
 
 
 
παραγγέλλει οὖν,  ἵνα  πρῶτον  νοήσῃ  καὶ  νοήσας  ἀγαπήσῃ  καὶ  θελήματι  ἐπιτηδεύσῃ.
 
παραγγέλλει οὖν,  ἵνα  πρῶτον  νοήσῃ  καὶ  νοήσας  ἀγαπήσῃ  καὶ  θελήματι  ἐπιτηδεύσῃ.
 
 
τὸ  δὲ ἐνεργηθῆναι τὸν νοῦν ἢ ὑπομεῖναι τὸν κόπον ἢ τελειῶσαι τὸ ἔργον ἡ χάρις τοῦ κυρίου παρέχει τῷ  θελήσαντι καὶ πιστεύσαντι.
+
τὸ  δὲ ἐνεργηθῆναι τὸν νοῦν ἢ ὑπομεῖναι τὸν κόπον ἢ τελειῶσαι τὸ ἔργον ἡ χάρις τοῦ κυρίου παρέχει τῷ  θελήσαντι καὶ πιστεύσαντι.
 
 
 
τὸ οὖν θέλημα τοῦ ἀνθρώπου  ὡς παράστασις ὑποστατική· μὴ παρόντος δὲ  τοῦ θελήματος  οὐδὲ αὐτὸς ποιεῖ, καίπερ δυνάμενος ὡς θεός,  ἀλλὰ  διὰ  τὸ  αὐτεξούσιον.
 
τὸ οὖν θέλημα τοῦ ἀνθρώπου  ὡς παράστασις ὑποστατική· μὴ παρόντος δὲ  τοῦ θελήματος  οὐδὲ αὐτὸς ποιεῖ, καίπερ δυνάμενος ὡς θεός,  ἀλλὰ  διὰ  τὸ  αὐτεξούσιον.
 
 
ἡ  οὖν  τελεσιουργία  τοῦ  θεοῦ,  τὸ  δὲ  θέλημα  τοῦ ἀνθρώπου, πλὴν ἐὰν ὅλον τὸ θέλημα δῶμεν, ὅλον τὸ ἔργον ἡμῖν ἐπιγράφει.
+
ἡ  οὖν  τελεσιουργία  τοῦ  θεοῦ,  τὸ  δὲ  θέλημα  τοῦ ἀνθρώπου, πλὴν ἐὰν ὅλον τὸ θέλημα δῶμεν, ὅλον τὸ ἔργον ἡμῖν ἐπιγράφει.
 
 
 
θαυμαστὸς ὁ θεὸς ἐν πᾶσι καὶ ἀπερινόητος, ἄνθρωποι δὲ μέρος τι τῶν θαυμασίων αὐτοῦ λαλεῖν ἐπιχειροῦμεν,  τῇ γραφῇ ἐπερειδόμενοι, μᾶλλον  δὲ ὑπ' αὐτῆς συνετιζόμενοι.
 
θαυμαστὸς ὁ θεὸς ἐν πᾶσι καὶ ἀπερινόητος, ἄνθρωποι δὲ μέρος τι τῶν θαυμασίων αὐτοῦ λαλεῖν ἐπιχειροῦμεν,  τῇ γραφῇ ἐπερειδόμενοι, μᾶλλον  δὲ ὑπ' αὐτῆς συνετιζόμενοι.
Line 1,768: Line 1,768:
 
37-1-1 Ὁ κύριος εἰπὼν «γενηθήτω  σοι ὡς ἐπίστευσας», οὐχ ὅτε εἶπε τότε μόνον παρέσχεν, ἀλλὰ ἀπὸ κτίσεως κόσμου καὶ ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος ἕκαστον κατὰ τὴν  πίστιν  εὐεργετεῖ  καὶ  κατὰ  τὴν  εὐεργεσίαν  δοκιμάζει.
 
37-1-1 Ὁ κύριος εἰπὼν «γενηθήτω  σοι ὡς ἐπίστευσας», οὐχ ὅτε εἶπε τότε μόνον παρέσχεν, ἀλλὰ ἀπὸ κτίσεως κόσμου καὶ ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος ἕκαστον κατὰ τὴν  πίστιν  εὐεργετεῖ  καὶ  κατὰ  τὴν  εὐεργεσίαν  δοκιμάζει.
 
 
μεγάλως  εὐεργετεῖ  τοὺς μεγάλως  πιστεύοντας,  μικρῶς  δὲ  τοὺς  μικρῶς  καὶ  ἡ  δοκιμασία  ὁμοίως  κατὰ  τὴν ἀναλογίαν.
+
μεγάλως  εὐεργετεῖ  τοὺς μεγάλως  πιστεύοντας,  μικρῶς  δὲ  τοὺς  μικρῶς  καὶ  ἡ  δοκιμασία  ὁμοίως  κατὰ  τὴν ἀναλογίαν.
 
 
οὐδένα πειράζει, ἀλλὰ προκόπτειν  παρασκευάζει καὶ κατὰ τὸ μέτρον τῆς εὐεργεσίας  παραχωρεῖ.
+
οὐδένα πειράζει, ἀλλὰ προκόπτειν  παρασκευάζει καὶ κατὰ τὸ μέτρον τῆς εὐεργεσίας  παραχωρεῖ.
 
 
εὐεργεσίαν  δὲ  λέγομεν  θεοῦ  γνῶσιν  πνευματικὴν  τὴν  μετὰ χάριτος ἡνωμένην καὶ περὶ δοκιμασίας δὲ μερικῶς ἐροῦμεν· 37-1-2 τὸν Νῶε διὰ μὲν τῶν ἀποκαλύψεων  εὐεργέτησεν,  ἐδοκίμασε  δὲ  διὰ  τῆς  παρατάσεως  τοῦ  χρόνου  ἐν  τῇ κατασκευῇ τῆς κιβωτοῦ.
+
εὐεργεσίαν  δὲ  λέγομεν  θεοῦ  γνῶσιν  πνευματικὴν  τὴν  μετὰ χάριτος ἡνωμένην καὶ περὶ δοκιμασίας δὲ μερικῶς ἐροῦμεν· 37-1-2 τὸν Νῶε διὰ μὲν τῶν ἀποκαλύψεων  εὐεργέτησεν,  ἐδοκίμασε  δὲ  διὰ  τῆς  παρατάσεως  τοῦ  χρόνου  ἐν  τῇ κατασκευῇ τῆς κιβωτοῦ.
 
 
 
τὸν Ἀβραὰμ διὰ τῆς σφαγῆς τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, τὸν Λὼτ διὰ τῆς παροικίας τῶν Σοδομιτῶν, τὸν Ἰωσὴφ διὰ τῆς Αἰγυπτίας, τὸν λαὸν διὰ τῆς ἐρήμου, τὸν Μωϋσῆν  διὰ  τῆς  ἀντιλογίας,  τὸν  ∆αβὶδ  διὰ  τοῦ  Σαοὺλ  τοῖς  δέουσι  χρόνοις,  τοῖς προσήκουσι πράγμασι.
 
τὸν Ἀβραὰμ διὰ τῆς σφαγῆς τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, τὸν Λὼτ διὰ τῆς παροικίας τῶν Σοδομιτῶν, τὸν Ἰωσὴφ διὰ τῆς Αἰγυπτίας, τὸν λαὸν διὰ τῆς ἐρήμου, τὸν Μωϋσῆν  διὰ  τῆς  ἀντιλογίας,  τὸν  ∆αβὶδ  διὰ  τοῦ  Σαοὺλ  τοῖς  δέουσι  χρόνοις,  τοῖς προσήκουσι πράγμασι.
Line 1,784: Line 1,784:
 
περί τινος; περὶ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ ὅτι αὐτός ἐστιν ἡ ἄναρχος βουλὴ τοῦ πατρός, ἡ παντοδύναμος σοφία, θεὸς ἐκ θεοῦ, ἄχραντος, ἀναλλοίωτος, ἀκατάληπτος, ἐν δικαιοσύνῃ ἀπαράλλακτος, ἐν γνώσει ἀλάθητος, ἐν δυνάμει ἀνίκητος, ἐν παντὶ ἀνεφεύρετος καιρῷ καὶ γνώσει καὶ πράγματι πάντα τῇ εὐσεβείᾳ δουλώσας καὶ δι'  αὐτῆς  πάλιν  τῷ  ἀνθρώπῳ  ὑποτάξας,  ἵνα  καὶ  ἡμεῖς  πολυπλασίως  διὰ  πάντων ὑποταγῶμεν.
 
περί τινος; περὶ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ ὅτι αὐτός ἐστιν ἡ ἄναρχος βουλὴ τοῦ πατρός, ἡ παντοδύναμος σοφία, θεὸς ἐκ θεοῦ, ἄχραντος, ἀναλλοίωτος, ἀκατάληπτος, ἐν δικαιοσύνῃ ἀπαράλλακτος, ἐν γνώσει ἀλάθητος, ἐν δυνάμει ἀνίκητος, ἐν παντὶ ἀνεφεύρετος καιρῷ καὶ γνώσει καὶ πράγματι πάντα τῇ εὐσεβείᾳ δουλώσας καὶ δι'  αὐτῆς  πάλιν  τῷ  ἀνθρώπῳ  ὑποτάξας,  ἵνα  καὶ  ἡμεῖς  πολυπλασίως  διὰ  πάντων ὑποταγῶμεν.
 
 
  χαρισάμενος  γὰρ  ἡμῖν  γνῶσιν  εὐσεβείας,  ᾗ  τὰ  πάντα  ὑποτέτακται, προσέθηκε σύνεσιν, δι' ἧς γινώσκομεν ὅτι χρὴ πᾶσαν ἡμῶν ἐργασίαν κατὰ σκοπὸν τῆς εὐσεβείας ἐπιτελεῖν.
+
χαρισάμενος  γὰρ  ἡμῖν  γνῶσιν  εὐσεβείας,  ᾗ  τὰ  πάντα  ὑποτέτακται, προσέθηκε σύνεσιν, δι' ἧς γινώσκομεν ὅτι χρὴ πᾶσαν ἡμῶν ἐργασίαν κατὰ σκοπὸν τῆς εὐσεβείας ἐπιτελεῖν.
 
 
 
37-1-4 Ἐπειδὴ τοιγαροῦν ταύτης ὁ ἄνθρωπος ἐπελάθετο, διὰ τοῦτο αὐτὸς ἐλθὼν ἀνεπλήρωσεν ὑπὲρ ἡμῶν πᾶν τὸ τῆς εὐσεβείας ἔλλειμμα, ἵνα ὁ ἐναντίος ἐντραπῇ.
 
37-1-4 Ἐπειδὴ τοιγαροῦν ταύτης ὁ ἄνθρωπος ἐπελάθετο, διὰ τοῦτο αὐτὸς ἐλθὼν ἀνεπλήρωσεν ὑπὲρ ἡμῶν πᾶν τὸ τῆς εὐσεβείας ἔλλειμμα, ἵνα ὁ ἐναντίος ἐντραπῇ.
Line 1,829: Line 1,829:
 
38-1-1 Ἐρώτησις.
 
38-1-1 Ἐρώτησις.
 
 
Τί  ἐστι  τὸ  εἰρήμενον·  «ἡ  δικαιοσύνη  σου  ὡς  ὄρη  θεοῦ»; Ἀπόκρισις.
+
Τί  ἐστι  τὸ  εἰρήμενον·  «ἡ  δικαιοσύνη  σου  ὡς  ὄρη  θεοῦ»; Ἀπόκρισις.
 
 
Αὐτοὶ οἱ δαίμονες πονηροὶ ὄντες κατὰ τὴν οἰκείαν κακίαν ἐπελθεῖν  τοῖς ἀνθρώποις ἀδυνατοῦσι· πεπεδημένοι γάρ εἰσι, τὴν δικαιοσύνην τοῦ θεοῦ ὑπερβῆναι μὴ δυνάμενοι.
+
Αὐτοὶ οἱ δαίμονες πονηροὶ ὄντες κατὰ τὴν οἰκείαν κακίαν ἐπελθεῖν  τοῖς ἀνθρώποις ἀδυνατοῦσι· πεπεδημένοι γάρ εἰσι, τὴν δικαιοσύνην τοῦ θεοῦ ὑπερβῆναι μὴ δυνάμενοι.
 
 
ὅθεν πρῶτον  παραδεικνύουσι  τὰς ἡδονάς, ἵνα μόνον  τὸ αὐτεξούσιον εἰς ἐπιθυμίαν  κινήσωσι  διὰ  τῶν  λογισμῶν,  καὶ  λοιπὸν  δικαίως  τοῖς  ἀκολουθοῦσι χρήσωνται.
+
ὅθεν πρῶτον  παραδεικνύουσι  τὰς ἡδονάς, ἵνα μόνον  τὸ αὐτεξούσιον εἰς ἐπιθυμίαν  κινήσωσι  διὰ  τῶν  λογισμῶν,  καὶ  λοιπὸν  δικαίως  τοῖς  ἀκολουθοῦσι χρήσωνται.
 
 
 
διὰ τοῦτο πρῶτον  κατὰ διάνοιαν  δόξας  ἀνθρώπων  ἐπαγορεύουσιν, εἶτα λοιπὸν  καὶ αὐτὸν τὸν ἰδικὸν ἔπαινον  ἐπάγουσι παρὰ τῶν ἔξωθεν καὶ κέρδη τινά, καὶ ὅταν  ἡδυπαθῶς  καὶ  ἀνθρωπίνως  αὐτὰ  καταδεξώμεθα,  τῷ  δεδωκότι  μᾶλλον  πᾶσαν
 
διὰ τοῦτο πρῶτον  κατὰ διάνοιαν  δόξας  ἀνθρώπων  ἐπαγορεύουσιν, εἶτα λοιπὸν  καὶ αὐτὸν τὸν ἰδικὸν ἔπαινον  ἐπάγουσι παρὰ τῶν ἔξωθεν καὶ κέρδη τινά, καὶ ὅταν  ἡδυπαθῶς  καὶ  ἀνθρωπίνως  αὐτὰ  καταδεξώμεθα,  τῷ  δεδωκότι  μᾶλλον  πᾶσαν
Line 1,840: Line 1,840:
 
ὅταν γὰρ εὕρωσιν ἐκ δικαίου τὴν ἀφορμήν, οὐ συγχωροῦσιν, ἕως πᾶσαν ἐξελκύσωσι· ἀφαιρουμένου γὰρ πάθους ὁ πόνος καὶ ἴσος συμβαίνει καὶ ἄφευκτος διὰ τὸ δίκαιον τῆς φύσεως.
 
ὅταν γὰρ εὕρωσιν ἐκ δικαίου τὴν ἀφορμήν, οὐ συγχωροῦσιν, ἕως πᾶσαν ἐξελκύσωσι· ἀφαιρουμένου γὰρ πάθους ὁ πόνος καὶ ἴσος συμβαίνει καὶ ἄφευκτος διὰ τὸ δίκαιον τῆς φύσεως.
 
 
38-1-2 Χρὴ  οὖν  ἅμα  παρὰ  τὰς  ἀρχὰς  ταῖς  σωματικαῖς  εὐεργεσίαις  μὴ προσπάσχειν μηδὲ ταῖς δόξαις ἡδύνεσθαι, ἵνα μὴ ὕστερον πειραζόμενοι κινώμεθα, ἀλλ' ὧδε  ζητητέον,  διὰ τί  θέλομεν  εἶναι  καλοὶ  καὶ οὐ δυνάμεθα.
+
38-1-2 Χρὴ  οὖν  ἅμα  παρὰ  τὰς  ἀρχὰς  ταῖς  σωματικαῖς  εὐεργεσίαις  μὴ προσπάσχειν μηδὲ ταῖς δόξαις ἡδύνεσθαι, ἵνα μὴ ὕστερον πειραζόμενοι κινώμεθα, ἀλλ' ὧδε  ζητητέον,  διὰ τί  θέλομεν  εἶναι  καλοὶ  καὶ οὐ δυνάμεθα.
 
 
 
βούλεται  γὰρ ἕκαστος ἀποκλεῖσαι  τὴν  προσβολὴν  καὶ  οὐκ  ἰσχύει.
 
βούλεται  γὰρ ἕκαστος ἀποκλεῖσαι  τὴν  προσβολὴν  καὶ  οὐκ  ἰσχύει.
 
 
πόθεν  δὲ  τοῦτο,  εἰ  μὴ  καθὼς  εἶπεν  ὁ ἀπόστολος ἐκ τῆς ἐνοικούσης ἁμαρτίας, ἥτις ἐστὶ ῥίζα τῶν παθῶν καὶ νομὴ 38-1-3 τῶν δαιμόνων.
+
πόθεν  δὲ  τοῦτο,  εἰ  μὴ  καθὼς  εἶπεν  ὁ ἀπόστολος ἐκ τῆς ἐνοικούσης ἁμαρτίας, ἥτις ἐστὶ ῥίζα τῶν παθῶν καὶ νομὴ 38-1-3 τῶν δαιμόνων.
 
 
 
περὶ τούτου εὔχεσθαι χρὴ νυκτὸς  καὶ ἡμέρας, ὅπως ἐνοικήσῃ ἐν ἡμῖν καὶ ἐμπεριπατήσῃ «ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου», ὃς κρυπτῶς μὲν ἐν ἡμῖν καὶ μερικῶς ἐστιν, ἐμφανῶς δὲ ὅταν ἔλθῃ ἐν καρδίᾳ καθαρίζων τὸν ἄνθρωπον.
 
περὶ τούτου εὔχεσθαι χρὴ νυκτὸς  καὶ ἡμέρας, ὅπως ἐνοικήσῃ ἐν ἡμῖν καὶ ἐμπεριπατήσῃ «ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου», ὃς κρυπτῶς μὲν ἐν ἡμῖν καὶ μερικῶς ἐστιν, ἐμφανῶς δὲ ὅταν ἔλθῃ ἐν καρδίᾳ καθαρίζων τὸν ἄνθρωπον.
Line 1,856: Line 1,856:
 
Τοῦτο εἴρηκε διὰ τὴν εὐσεβῆ μνήμην, ὥστε ἀκρίτως ἐπιτηδεύειν πᾶν πρᾶγμα, ἀλλὰ πρῶτον αὐτοῦ δέεσθαι καὶ πάντα  δι'  αὐτοῦ  πειρᾶσθαι  ποιεῖν.
 
Τοῦτο εἴρηκε διὰ τὴν εὐσεβῆ μνήμην, ὥστε ἀκρίτως ἐπιτηδεύειν πᾶν πρᾶγμα, ἀλλὰ πρῶτον αὐτοῦ δέεσθαι καὶ πάντα  δι'  αὐτοῦ  πειρᾶσθαι  ποιεῖν.
 
 
  ἐν  ἐκείνοις  γὰρ  εὐοδούμεθα,  ἐν  οἷς  αὐτὸν ἐπικαλούμεθα,  ἐν  ἐκείνοις  ὀδυνώμεθα,  ἐν  οἷς  αὐτοῦ  ἐπιλανθανόμεθα.
+
ἐν  ἐκείνοις  γὰρ  εὐοδούμεθα,  ἐν  οἷς  αὐτὸν ἐπικαλούμεθα,  ἐν  ἐκείνοις  ὀδυνώμεθα,  ἐν  οἷς  αὐτοῦ  ἐπιλανθανόμεθα.
 
 
οὐ  χρὴ  οὖν ἀβοηθήτως τὶ ποιεῖν  ἢ λαλεῖν  ἢ πολεμεῖν  ἢ ταράσσεσθαι πρὸς  τὰ  πράγματα, ἐπειδὴ πλεῖον ἑαυτοὺς καταβάλλομεν, πρῶτον μὴ ζητήσαντες τὸν ἔχοντα τὴν ἐξουσίαν.
+
οὐ  χρὴ  οὖν ἀβοηθήτως τὶ ποιεῖν  ἢ λαλεῖν  ἢ πολεμεῖν  ἢ ταράσσεσθαι πρὸς  τὰ  πράγματα, ἐπειδὴ πλεῖον ἑαυτοὺς καταβάλλομεν, πρῶτον μὴ ζητήσαντες τὸν ἔχοντα τὴν ἐξουσίαν.
 
 
 
μόνος γὰρ αὐτὸς κατευθύνει τὸν ἄνθρωπον, πάντα προφθάνων  ἐν τοῖς θαυμασίοις τοῦ 38-2-2 πνεύματος.
 
μόνος γὰρ αὐτὸς κατευθύνει τὸν ἄνθρωπον, πάντα προφθάνων  ἐν τοῖς θαυμασίοις τοῦ 38-2-2 πνεύματος.
 
 
  ἐπιτελέσαι  θέλεις  τι  ἔργον;  αὐτῷ  πρόσευξαι.
+
ἐπιτελέσαι  θέλεις  τι  ἔργον;  αὐτῷ  πρόσευξαι.
 
 
λαλῆσαι  θέλεις;  αὐτοῦ μνημόνευσον.
+
λαλῆσαι  θέλεις;  αὐτοῦ μνημόνευσον.
 
 
  θέλεις  ῥυσθῆναι  τῶν  κακῶν;  τὸν  κύριον  ἐπικάλεσαι.
+
θέλεις  ῥυσθῆναι  τῶν  κακῶν;  τὸν  κύριον  ἐπικάλεσαι.
 
 
ἀφανίζει  σε ἁμαρτία; «ἀμνός» ἐστιν  «ὁ  αἴρων  τοῦ  κόσμου τὴν  ἁμαρτίαν».
+
ἀφανίζει  σε ἁμαρτία; «ἀμνός» ἐστιν  «ὁ  αἴρων  τοῦ  κόσμου τὴν  ἁμαρτίαν».
 
 
φοβεῖ  σε ἄνθρωπος;
+
φοβεῖ  σε ἄνθρωπος;
 
«πύργος»  ἐστὶν  «ἰσχῦος  ἀπὸ  προσώπου  ἐχθροῦ».
 
«πύργος»  ἐστὶν  «ἰσχῦος  ἀπὸ  προσώπου  ἐχθροῦ».
 
 
θροοῦσι  δαίμονες;  ἐπιτιμᾷ  καὶ ἀφανίζονται.
+
θροοῦσι  δαίμονες;  ἐπιτιμᾷ  καὶ ἀφανίζονται.
 
 
κρατεῖ ἀφροσύνη; «ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ γνῶσις καὶ σύνεσις».
+
κρατεῖ ἀφροσύνη; «ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ γνῶσις καὶ σύνεσις».
 
 
 
κατέχει δειλία; αὐτὸς δίδωσι θάρσος.
 
κατέχει δειλία; αὐτὸς δίδωσι θάρσος.
Line 1,887: Line 1,887:
 
σὺ οὖν ἐν πᾶσιν αὐτῷ πίστευε καὶ θάρσει ἐπ' αὐτῷ.
 
σὺ οὖν ἐν πᾶσιν αὐτῷ πίστευε καὶ θάρσει ἐπ' αὐτῷ.
 
 
τοῦτο  δὲ μόνον  φοβοῦ  καὶ παρακάλει,  μήποτε  αὐτοῦ ἐπιλάθῃ πλανηθεὶς ὑπὸ τῶν πνευμάτων.
+
τοῦτο  δὲ μόνον  φοβοῦ  καὶ παρακάλει,  μήποτε  αὐτοῦ ἐπιλάθῃ πλανηθεὶς ὑπὸ τῶν πνευμάτων.
 
 
 
ὅταν δέ σε ἀφελκύσωσι, σὺ μὴ προσομιλήσῃς, μηδὲ τῷ πράγματι μηδὲ τῷ πνεύματι, χωρὶς εὐχῆς.
 
ὅταν δέ σε ἀφελκύσωσι, σὺ μὴ προσομιλήσῃς, μηδὲ τῷ πράγματι μηδὲ τῷ πνεύματι, χωρὶς εὐχῆς.
Line 1,897: Line 1,897:
 
ὁ δὲ ἐλπίζων οὐκέτι μεριμνᾷ, περὶ ὧν ἤλπισε,  πίστει  καὶ  διακρίσει  παραλογιζόμενος·  καὶ  γὰρ  τὸ  «μέτρον  τῆς  πίστεως» ἐντεῦθεν  γνωσθήσεται ἐκ τῆς ἰσοτιμίας τοῦ παραλογισθέντος  πράγματος.
 
ὁ δὲ ἐλπίζων οὐκέτι μεριμνᾷ, περὶ ὧν ἤλπισε,  πίστει  καὶ  διακρίσει  παραλογιζόμενος·  καὶ  γὰρ  τὸ  «μέτρον  τῆς  πίστεως» ἐντεῦθεν  γνωσθήσεται ἐκ τῆς ἰσοτιμίας τοῦ παραλογισθέντος  πράγματος.
 
 
διὰ τοῦτο λέγει· «τί στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν»· θλίβεται γὰρ ὑπὸ τῶν τῆς πονηρίας πνευμάτων  καὶ στενοῦται διὰ τῶν πειρασμῶν ψυχὴ ἡ ζητοῦσα τὸν κύριον, ἕως οὗ εὕρῃ, καὶ τότε κραταιωθήσεται ἐν τῷ ἁγίῳ 38-2-5 πνεύματι, καθὼς καὶ λέγει· «ζητήσατε τὸν  κύριον  καὶ  κραταιώθητε».
+
διὰ τοῦτο λέγει· «τί στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν»· θλίβεται γὰρ ὑπὸ τῶν τῆς πονηρίας πνευμάτων  καὶ στενοῦται διὰ τῶν πειρασμῶν ψυχὴ ἡ ζητοῦσα τὸν κύριον, ἕως οὗ εὕρῃ, καὶ τότε κραταιωθήσεται ἐν τῷ ἁγίῳ 38-2-5 πνεύματι, καθὼς καὶ λέγει· «ζητήσατε τὸν  κύριον  καὶ  κραταιώθητε».
 
 
ὅσοι δὲ λέγουσι τὴν  βασιλείαν ζητεῖν διὰ τῆς εὐχῆς καὶ τὴν φιληδονίαν  οὐ φεύγουσιν, ὑπὸ ταύτης αὐτῆς δελεαζόμενοι ἐπιλανθάνονται  τοῦ κυρίου.
+
ὅσοι δὲ λέγουσι τὴν  βασιλείαν ζητεῖν διὰ τῆς εὐχῆς καὶ τὴν φιληδονίαν  οὐ φεύγουσιν, ὑπὸ ταύτης αὐτῆς δελεαζόμενοι ἐπιλανθάνονται  τοῦ κυρίου.
 
 
 
ἀδύνατον  γὰρ τὸν κύριον ἢ τὸν πλησίον ἀγαπῆσαι, εἰ μὴ πρότερον  ἡδονὰς  καὶ  δόξας  μισήσωμεν.
 
ἀδύνατον  γὰρ τὸν κύριον ἢ τὸν πλησίον ἀγαπῆσαι, εἰ μὴ πρότερον  ἡδονὰς  καὶ  δόξας  μισήσωμεν.
 
 
«οὐ  δύνασθε,  γάρ  φησι,  δυσὶ  κυρίοις
+
«οὐ  δύνασθε,  γάρ  φησι,  δυσὶ  κυρίοις
 
δουλεύειν», «θεῷ καὶ μαμωνᾷ».
 
δουλεύειν», «θεῷ καὶ μαμωνᾷ».
 
 
Line 1,910: Line 1,910:
 
δεῖ γὰρ «τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας» παρελθεῖν κατὰ τὸν ἀπόστολον, καὶ οὕτως εἰς τὴν βασιλείαν  εἰσελθεῖν.
 
δεῖ γὰρ «τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας» παρελθεῖν κατὰ τὸν ἀπόστολον, καὶ οὕτως εἰς τὴν βασιλείαν  εἰσελθεῖν.
 
 
βασιλεία  δὲ  οὐρανῶν  ἐστι  τὸ  φιλάνθρωπον  πνεῦμα  Χριστοῦ, ἀπάθειαν καὶ πίστιν ἐνεργοῦν τῇ ψυχῇ καὶ παρέχον, οὐ τὸν ἀρραβῶνα ἐλάβομεν κατὰ τὴν γραφήν.
+
βασιλεία  δὲ  οὐρανῶν  ἐστι  τὸ  φιλάνθρωπον  πνεῦμα  Χριστοῦ, ἀπάθειαν καὶ πίστιν ἐνεργοῦν τῇ ψυχῇ καὶ παρέχον, οὐ τὸν ἀρραβῶνα ἐλάβομεν κατὰ τὴν γραφήν.
 
 
 
«πνευματικὰ» δὲ «τῆς πονηρίας» εἰσὶν αἱ τοῦ διαβόλου ὑποθέσεις, οἱ τῆς ἀπιστίας καὶ κραιπάλης λογισμοί, καθὼς λέγει· «τὰ γὰρ ὅπλα τῆς στρατείας ἡμῶν οὐ σαρκικά,  ἀλλὰ  δυνατὰ  τῷ  θεῷ  πρὸς  καθαίρεσιν  ὀχυρωμάτων,  λογισμοὺς  38-2-7 καθαιροῦντα», ἕως οὗ γένηται  πόλεμος τοῦ ἀντιλέγειν  τοῖς λογισμοῖς.
 
«πνευματικὰ» δὲ «τῆς πονηρίας» εἰσὶν αἱ τοῦ διαβόλου ὑποθέσεις, οἱ τῆς ἀπιστίας καὶ κραιπάλης λογισμοί, καθὼς λέγει· «τὰ γὰρ ὅπλα τῆς στρατείας ἡμῶν οὐ σαρκικά,  ἀλλὰ  δυνατὰ  τῷ  θεῷ  πρὸς  καθαίρεσιν  ὀχυρωμάτων,  λογισμοὺς  38-2-7 καθαιροῦντα», ἕως οὗ γένηται  πόλεμος τοῦ ἀντιλέγειν  τοῖς λογισμοῖς.
Line 1,924: Line 1,924:
 
ὑποδεικνύει  δὲ δι' αὐτῶν  τῶν πραγμάτων, ὅτι αὐτός  ἐστιν  ἡ  παρὰ  τοῦ  ἁγίου  πνεύματος  λύτρωσις.
 
ὑποδεικνύει  δὲ δι' αὐτῶν  τῶν πραγμάτων, ὅτι αὐτός  ἐστιν  ἡ  παρὰ  τοῦ  ἁγίου  πνεύματος  λύτρωσις.
 
 
38-2-9 Ὅσοις οὖν  πόνος  περὶ σωτηρίας,  δεηθῶμεν  πρῶτον  μὴ ἐπιλανθάνεσθαι  τῆς αὐτοῦ προνοίας τοῦ ὑποφέρειν πόνον  καὶ ὀνειδισμόν,  ἔχοντες  τὴν  βοήθειαν  καὶ «κατὰ σκοπὸν» τρέχοντες  «ἐπὶ τὸ βραβεῖον  τῆς  ἄνω  κλήσεως», ἕως  «καταντήσωμεν»  «εἰς ἄνδρα  τέλειον,  εἰς  μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ», διὰ τῆς ἐπιχορηγίας τοῦ πνεύματος, οὗ καὶ «τὴν ἀπαρχὴν»  ἐλάβομεν  οἱ δι'  ἀκοῆς πιστεύσαντες  ἐπ'  ἐλπίδι  τῆς  τελείας  καὶ ἐνεργοῦς πίστεως.
+
38-2-9 Ὅσοις οὖν  πόνος  περὶ σωτηρίας,  δεηθῶμεν  πρῶτον  μὴ ἐπιλανθάνεσθαι  τῆς αὐτοῦ προνοίας τοῦ ὑποφέρειν πόνον  καὶ ὀνειδισμόν,  ἔχοντες  τὴν  βοήθειαν  καὶ «κατὰ σκοπὸν» τρέχοντες  «ἐπὶ τὸ βραβεῖον  τῆς  ἄνω  κλήσεως», ἕως  «καταντήσωμεν»  «εἰς ἄνδρα  τέλειον,  εἰς  μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ», διὰ τῆς ἐπιχορηγίας τοῦ πνεύματος, οὗ καὶ «τὴν ἀπαρχὴν»  ἐλάβομεν  οἱ δι'  ἀκοῆς πιστεύσαντες  ἐπ'  ἐλπίδι  τῆς  τελείας  καὶ ἐνεργοῦς πίστεως.
 
 
 
οὐ γὰρ περὶ ψιλῆς γνώσεως λαλοῦμεν, ἀλλὰ γνώσεως ἀληθείας ἐν μυστηρίοις θεοῦ.
 
οὐ γὰρ περὶ ψιλῆς γνώσεως λαλοῦμεν, ἀλλὰ γνώσεως ἀληθείας ἐν μυστηρίοις θεοῦ.
Line 1,960: Line 1,960:
 
ταύτας δὲ ἄλλως  οὐ λαμβάνει τις, εἰ μὴ διὰ νηστείας καὶ  προσευχῆς, μὴ τὰς θλίψεις  τῆς μακροθυμίας μισῶν, ἀλλὰ ὑπομονὴν  αἰτῶνμὴ  φέρων  γὰρ  τὸν  πόνον  προσφέρεις  τὸν  λόγον.
 
ταύτας δὲ ἄλλως  οὐ λαμβάνει τις, εἰ μὴ διὰ νηστείας καὶ  προσευχῆς, μὴ τὰς θλίψεις  τῆς μακροθυμίας μισῶν, ἀλλὰ ὑπομονὴν  αἰτῶνμὴ  φέρων  γὰρ  τὸν  πόνον  προσφέρεις  τὸν  λόγον.
 
 
τότε  δὲ  γίνεται παράμονον τὸ ἀγαθόν, ὅταν μετὰ πόνου καρδίας συνά39-1-2 γηται· τὰ γὰρ ἀναλγήτως συναγόμενα εὐαφαίρετα τυγχάνει.
+
τότε  δὲ  γίνεται παράμονον τὸ ἀγαθόν, ὅταν μετὰ πόνου καρδίας συνά39-1-2 γηται· τὰ γὰρ ἀναλγήτως συναγόμενα εὐαφαίρετα τυγχάνει.
 
 
 
χωρὶς οὖν θλίψεως ἑκουσίου ἀδύνατον ἀκολουθῆσαι Χριστῷ καὶ ἐνεργῶς νοῆσαι περὶ βασιλείας καὶ γεέννης.
 
χωρὶς οὖν θλίψεως ἑκουσίου ἀδύνατον ἀκολουθῆσαι Χριστῷ καὶ ἐνεργῶς νοῆσαι περὶ βασιλείας καὶ γεέννης.
Line 1,966: Line 1,966:
 
διὰ τοῦτο λέγει· «ἐγώ εἰμι ἡ θύρα· καὶ ὁ εἰσερχόμενος δι' ἐμοῦ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται» καὶ πάλιν· «μάθετε ἀπ' ἐμοῦ,  ὅτι  πρᾶός  39-1-3 εἰμι  καὶ  ταπεινὸς  τῇ  καρδίᾳ».
 
διὰ τοῦτο λέγει· «ἐγώ εἰμι ἡ θύρα· καὶ ὁ εἰσερχόμενος δι' ἐμοῦ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται» καὶ πάλιν· «μάθετε ἀπ' ἐμοῦ,  ὅτι  πρᾶός  39-1-3 εἰμι  καὶ  ταπεινὸς  τῇ  καρδίᾳ».
 
 
ὁ  οὖν  πραΰτητι  καρδίας ταπεινούμενος  εἰσέρχεται εἰς τὴν  πύλην αὐτήν, ὅπου πρώτη ἀλήθεια προτιμᾶται καὶ συνείδησις κατηγορεῖ, αἱ πράξεις τῶν ὑποκριτῶν ὁμολογοῦνται  καὶ ὁ φόβος τοῦ θεοῦ φανεροῦται.
+
ὁ  οὖν  πραΰτητι  καρδίας ταπεινούμενος  εἰσέρχεται εἰς τὴν  πύλην αὐτήν, ὅπου πρώτη ἀλήθεια προτιμᾶται καὶ συνείδησις κατηγορεῖ, αἱ πράξεις τῶν ὑποκριτῶν ὁμολογοῦνται  καὶ ὁ φόβος τοῦ θεοῦ φανεροῦται.
 
 
 
τότε καὶ ἡ ψυχὴ διὰ τοῦ φόβου φωτισθεῖσα εἶδεν ἐνδότερον τὴν λογικὴν αὐτῆς φύσιν ἑστῶσαν εὐτάκτως, ἡσύχιον, ἤρεμον, ἀτάραχον, ἀμετεώριστον, θεοφιλῆ, εὐσεβῆ, εὔελπιν, εἰς πίστιν καθαράν, μονοδέσποτον, φωτό39-1-4 κτιστον, αὐτεξούσιον, ἰδιότρεπτον, ἑτοιμολάτριν.
 
τότε καὶ ἡ ψυχὴ διὰ τοῦ φόβου φωτισθεῖσα εἶδεν ἐνδότερον τὴν λογικὴν αὐτῆς φύσιν ἑστῶσαν εὐτάκτως, ἡσύχιον, ἤρεμον, ἀτάραχον, ἀμετεώριστον, θεοφιλῆ, εὐσεβῆ, εὔελπιν, εἰς πίστιν καθαράν, μονοδέσποτον, φωτό39-1-4 κτιστον, αὐτεξούσιον, ἰδιότρεπτον, ἑτοιμολάτριν.
Line 1,976: Line 1,976:
 
ἕκαστος δὲ διὰ τῆς ἑαυτοῦ καρδίας εἰδέναι δύναται ποίας ἐστὶν ἄξιος ἑτοιμασίας.
 
ἕκαστος δὲ διὰ τῆς ἑαυτοῦ καρδίας εἰδέναι δύναται ποίας ἐστὶν ἄξιος ἑτοιμασίας.
 
 
ἰδέτω  τοίνυν  ἕκαστος ἑαυτόν, ποίῳ πνεύματι  39-1-6 μᾶλλον περιέχεται· δεῖ γὰρ τὰ δύο ἐνεργεῖν πρὸ τῆς ἀπαλλαγῆς.
+
ἰδέτω  τοίνυν  ἕκαστος ἑαυτόν, ποίῳ πνεύματι  39-1-6 μᾶλλον περιέχεται· δεῖ γὰρ τὰ δύο ἐνεργεῖν πρὸ τῆς ἀπαλλαγῆς.
 
 
 
μὴ οὖν χαιρέτω ὁ ἄνθρωπος, ὅτι μεμύηται τοῦ ἀγαθοῦ, ἀλλ' εἰ ὑπερέβαλε τὴν κακίαν, εἰ ἐπάνω γέγονε τοῦ ἀντιπάλου, εἰ ὑπερέχει τῷ μέτρῳ διὰ τῆς θλίψεως, εἰ προφθάνει τῇ νοερᾷ αἰσθήσει διὰ τῆς πραότητος, εἰ καθημέραν προκόπτει, εἰ οὐκέτι τῆς ὑπομονῆς ἐκβάλλεται καὶ οὕτω ζητεῖν ὀφείλει τὸν προειρημένον φόβον τοῦ θεοῦ πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως.
 
μὴ οὖν χαιρέτω ὁ ἄνθρωπος, ὅτι μεμύηται τοῦ ἀγαθοῦ, ἀλλ' εἰ ὑπερέβαλε τὴν κακίαν, εἰ ἐπάνω γέγονε τοῦ ἀντιπάλου, εἰ ὑπερέχει τῷ μέτρῳ διὰ τῆς θλίψεως, εἰ προφθάνει τῇ νοερᾷ αἰσθήσει διὰ τῆς πραότητος, εἰ καθημέραν προκόπτει, εἰ οὐκέτι τῆς ὑπομονῆς ἐκβάλλεται καὶ οὕτω ζητεῖν ὀφείλει τὸν προειρημένον φόβον τοῦ θεοῦ πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως.
Line 1,982: Line 1,982:
 
μήποτε ἡ κακία ἔκρυψε τὰ  κακὰ  τῆς  ψυχῆς  βουλομένη  μονομερῶς  δεῖξαι  τὰ  καλά,  ἵνα  μόνον  τὴν  οἴησιν ἐπενέγκῃ  καὶ βεβαιώσασα τὸν νοῦν δι' αὐτῆς πάντα συλήσῃ· ἀναιρετικὴ γὰρ πάντων τῶν  39-1-7 καλῶν  ἡ οἴησις τυγχάνει.
 
μήποτε ἡ κακία ἔκρυψε τὰ  κακὰ  τῆς  ψυχῆς  βουλομένη  μονομερῶς  δεῖξαι  τὰ  καλά,  ἵνα  μόνον  τὴν  οἴησιν ἐπενέγκῃ  καὶ βεβαιώσασα τὸν νοῦν δι' αὐτῆς πάντα συλήσῃ· ἀναιρετικὴ γὰρ πάντων τῶν  39-1-7 καλῶν  ἡ οἴησις τυγχάνει.
 
 
διὰ τοῦτο ὀφείλει  ἕκαστος ἡμῶν τὸ μὲν ἀγαθὸν ποιεῖν, περὶ δὲ τῶν  κακῶν  καθημέραν ἑαυτὸν κατὰ συνείδησιν  ἐλέγχειν  ἢ καὶ τοὺς ἐλέγχους ἀγαπᾶν, μὴ καταλέγων  ἑαυτοῦ ψευδῶς προφάσει ταπεινοφροσύνης, ἐπεὶ καὶ ἐντεῦθεν λαβὰς εὑρίσκει ὁ ἐχθρός.
+
διὰ τοῦτο ὀφείλει  ἕκαστος ἡμῶν τὸ μὲν ἀγαθὸν ποιεῖν, περὶ δὲ τῶν  κακῶν  καθημέραν ἑαυτὸν κατὰ συνείδησιν  ἐλέγχειν  ἢ καὶ τοὺς ἐλέγχους ἀγαπᾶν, μὴ καταλέγων  ἑαυτοῦ ψευδῶς προφάσει ταπεινοφροσύνης, ἐπεὶ καὶ ἐντεῦθεν λαβὰς εὑρίσκει ὁ ἐχθρός.
 
 
 
μάθετε γὰρ αὐτοῦ τὴν κακοτεχνίαν· τὰ ὄντα φαῦλα κρύπτει ὡς μηδὲν ὄντα· καὶ τὰ μὴ ὄντα ἑαυτοῦ καταλέγειν  παρασκευάζει, ἵνα ὕστερον εἴπῃ· "1μακάριος εἰ, ὅτι οὐκ  εἶ τοιοῦτος.
 
μάθετε γὰρ αὐτοῦ τὴν κακοτεχνίαν· τὰ ὄντα φαῦλα κρύπτει ὡς μηδὲν ὄντα· καὶ τὰ μὴ ὄντα ἑαυτοῦ καταλέγειν  παρασκευάζει, ἵνα ὕστερον εἴπῃ· "1μακάριος εἰ, ὅτι οὐκ  εἶ τοιοῦτος.
Line 1,990: Line 1,990:
 
ἀρξώμεθα τοιγαροῦν  τῆς  ἀληθείας·  ἐρασθῶμεν  τῶν  ὑπὲρ  αὐτῆς  θλίψεων  ὁδηγουσῶν  εἰς  τὴν καθαρότητα  τῆς  ψυχῆς·  μὴ  καταδεξώμεθα ψευδῆ λογισμόν.
 
ἀρξώμεθα τοιγαροῦν  τῆς  ἀληθείας·  ἐρασθῶμεν  τῶν  ὑπὲρ  αὐτῆς  θλίψεων  ὁδηγουσῶν  εἰς  τὴν καθαρότητα  τῆς  ψυχῆς·  μὴ  καταδεξώμεθα ψευδῆ λογισμόν.
 
 
  λάβωμεν πεῖραν μελλόντων  ἀγαθῶν,  κτησώμεθα πίστιν βεβαίαν.
+
λάβωμεν πεῖραν μελλόντων  ἀγαθῶν,  κτησώμεθα πίστιν βεβαίαν.
 
 
 
ἡ  γὰρ βεβαία πίστις διὰ τῆς πείρας
 
ἡ  γὰρ βεβαία πίστις διὰ τῆς πείρας
Line 2,001: Line 2,001:
 
Προείπομεν, ὅτι  διὰ  νηστείας  καὶ προσευχῆς  ἔξω  ἑστῶτες  κρούομεν,  καθὼς  αὐτὸς  ἐκέλευσεν  εἰπών·  «κρούετε  καὶ ἀνοιγήσεται  ὑμῖν».
 
Προείπομεν, ὅτι  διὰ  νηστείας  καὶ προσευχῆς  ἔξω  ἑστῶτες  κρούομεν,  καθὼς  αὐτὸς  ἐκέλευσεν  εἰπών·  «κρούετε  καὶ ἀνοιγήσεται  ὑμῖν».
 
 
μακάριοι  οὖν  οἱ  εἰσελθόντες  καὶ  παραμείναντες  εἰς  τέλος  καὶ καρδίαν  καθαρὰν  κτησάμενοι·  καθαρὰν  δὲ  καρδίαν  λέγομεν  οὐχ  ὡς  ἀπαράδεκτον κακίας·  οὐ  γὰρ  ἀναιρεῖταί  ποτε  τὸ  αὐτεξούσιον,  ἀλλὰ  χάριτι  μὲν  καθαριζομένην, ἔχουσαν δὲ τὸ κατὰ φύσιν ἰδιότρεπτον, ὡς καὶ ὁ κύριος εἶπεν· «ἴδε ἐκαθαρίσθης· μηκέτι ἁμάρτανε»,  δεικνύς, ὅτι καὶ μετὰ τὴν χάριν ἕκαστος ἡμῶν ἔχει τὸ θέλημα.
+
μακάριοι  οὖν  οἱ  εἰσελθόντες  καὶ  παραμείναντες  εἰς  τέλος  καὶ καρδίαν  καθαρὰν  κτησάμενοι·  καθαρὰν  δὲ  καρδίαν  λέγομεν  οὐχ  ὡς  ἀπαράδεκτον κακίας·  οὐ  γὰρ  ἀναιρεῖταί  ποτε  τὸ  αὐτεξούσιον,  ἀλλὰ  χάριτι  μὲν  καθαριζομένην, ἔχουσαν δὲ τὸ κατὰ φύσιν ἰδιότρεπτον, ὡς καὶ ὁ κύριος εἶπεν· «ἴδε ἐκαθαρίσθης· μηκέτι ἁμάρτανε»,  δεικνύς, ὅτι καὶ μετὰ τὴν χάριν ἕκαστος ἡμῶν ἔχει τὸ θέλημα.
 
 
 
τῶν  γὰρ μαθητῶν αὐτοῦ λεγόντων· «πρόσθες ἡμῖν πίστιν», ἔφη αὐτοῖς· «ἐὰν εἴχητε πίστιν ὅσον κόκκον σινάπεως, ἐλέγετε τῷ ὄρει τούτῳ· μετάβηθι καὶ εἴσελθε εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ἐγίνετο».
 
τῶν  γὰρ μαθητῶν αὐτοῦ λεγόντων· «πρόσθες ἡμῖν πίστιν», ἔφη αὐτοῖς· «ἐὰν εἴχητε πίστιν ὅσον κόκκον σινάπεως, ἐλέγετε τῷ ὄρει τούτῳ· μετάβηθι καὶ εἴσελθε εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ἐγίνετο».
Line 2,069: Line 2,069:
 
πλεῖον τῶν γραμματέων καὶ 40-1-8 Φαρισαίων, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν».
 
πλεῖον τῶν γραμματέων καὶ 40-1-8 Φαρισαίων, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν».
 
 
οἱ  γὰρ  Φαρισαῖοι  τυφλωθέντες  τὴν  διάνοιαν  «τὰ  ἔξω  τοῦ  ποτηρίου» πλύνουσιν, ὡς καὶ νῦν οἱ κατ' αὐτοὺς νέοι Φαρισαῖοι τὸν ἔξω ἄνθρωπον ἐν ἐπιτηδευτῷ
+
οἱ  γὰρ  Φαρισαῖοι  τυφλωθέντες  τὴν  διάνοιαν  «τὰ  ἔξω  τοῦ  ποτηρίου» πλύνουσιν, ὡς καὶ νῦν οἱ κατ' αὐτοὺς νέοι Φαρισαῖοι τὸν ἔξω ἄνθρωπον ἐν ἐπιτηδευτῷ
 
νοῒ σχηματίζοντες ἑαυτοὺς δικαιοῦσι, μὴ συμμαρτυροῦντος τοῦ ἁγίου πνεύματος  τῷ πνεύματι  αὐτῶν, ἵνα ὦσι τέκνα θεοῦ κατὰ τὸν λέγοντα  ἀπόστολον· «αὐτὸ τὸ πνεῦμα
 
νοῒ σχηματίζοντες ἑαυτοὺς δικαιοῦσι, μὴ συμμαρτυροῦντος τοῦ ἁγίου πνεύματος  τῷ πνεύματι  αὐτῶν, ἵνα ὦσι τέκνα θεοῦ κατὰ τὸν λέγοντα  ἀπόστολον· «αὐτὸ τὸ πνεῦμα
 
συμμαρτυρεῖ τῷ πνεύματι ἡμῶν, ὅτι ἐσμὲν τέκνα θεοῦ»καὶ μὴ βουλόμενοι γνωρίσαι τὴν ἐν ἁγιασμῷ  αὔξησιν τοῦ ἔσω ἀνθρώπου, ἀλλὰ πληροφορούμενοι ἐν τοῖς τῆς σαρκὸς κατορθώμασι, μὴ γνόντες, ὅτι «πᾶσα ἡ δόξα τῆς θυγατρὸς 40-1-9 τοῦ βασιλέως ἔσωθεν».
 
συμμαρτυρεῖ τῷ πνεύματι ἡμῶν, ὅτι ἐσμὲν τέκνα θεοῦ»καὶ μὴ βουλόμενοι γνωρίσαι τὴν ἐν ἁγιασμῷ  αὔξησιν τοῦ ἔσω ἀνθρώπου, ἀλλὰ πληροφορούμενοι ἐν τοῖς τῆς σαρκὸς κατορθώμασι, μὴ γνόντες, ὅτι «πᾶσα ἡ δόξα τῆς θυγατρὸς 40-1-9 τοῦ βασιλέως ἔσωθεν».
Line 2,097: Line 2,097:
 
πᾶν γὰρ πάθος ἐνεργοῦν τῇ ψυχῇ εἴδωλόν  ἐστιν,  ὅθεν καλῶς εἴρηται·  «ᾧ  τις  ἥττηται,  τούτῳ  καὶ  δεδούλωται».
 
πᾶν γὰρ πάθος ἐνεργοῦν τῇ ψυχῇ εἴδωλόν  ἐστιν,  ὅθεν καλῶς εἴρηται·  «ᾧ  τις  ἥττηται,  τούτῳ  καὶ  δεδούλωται».
 
 
εἰ  δὲ  τοῖς  τῆς  σαρκὸς  πάθεσι δεδουλώμεθα, δηλονότι τῷ ἁγίῳ 40-1-14 καὶ ἀπαθεῖ πνεύματι οὐ δεδουλώμεθα.
+
εἰ  δὲ  τοῖς  τῆς  σαρκὸς  πάθεσι δεδουλώμεθα, δηλονότι τῷ ἁγίῳ 40-1-14 καὶ ἀπαθεῖ πνεύματι οὐ δεδουλώμεθα.
 
 
 
οὐ γὰρ δύναταί τις «δυσὶ κυρίοις δουλεύειν».
 
οὐ γὰρ δύναταί τις «δυσὶ κυρίοις δουλεύειν».
Line 2,113: Line 2,113:
 
αὐτίκα γοῦν ὅσοις φροντίς  ἐστιν  εἰς  «γένος ἔκλεκτον»  φθάσαι, εἰς  «βασίλειον  ἱεράτευμα», εἰς  «ἔθνος ἅγιον»,  εἰς  «λαὸν  περιούσιον»,  ῥᾳδίως  δέχονται  τὴν  τοῦ  ζωοποιοῦ  πνεύματος ἐνέργειαν.
 
αὐτίκα γοῦν ὅσοις φροντίς  ἐστιν  εἰς  «γένος ἔκλεκτον»  φθάσαι, εἰς  «βασίλειον  ἱεράτευμα», εἰς  «ἔθνος ἅγιον»,  εἰς  «λαὸν  περιούσιον»,  ῥᾳδίως  δέχονται  τὴν  τοῦ  ζωοποιοῦ  πνεύματος ἐνέργειαν.
 
 
  διόπερ  παρακλήθητι  εὔχεσθαι,  ὅπως  καταξιωθῶμενκἂν    γοῦν  40-2-3 βραχέωςσυνιέναι  τὴν μονότροπον  τῆς  ἐν Χριστῷ πολιτείας  εὐθύτητα.
+
διόπερ  παρακλήθητι  εὔχεσθαι,  ὅπως  καταξιωθῶμενκἂν    γοῦν  40-2-3 βραχέωςσυνιέναι  τὴν μονότροπον  τῆς  ἐν Χριστῷ πολιτείας  εὐθύτητα.
 
 
 
ἡ γὰρ τοιαύτη ψυχή, ἀποθεμένη τὴν τοῦ προσώπου αἰσχύνην καὶ  μηκέτι κατακυριευομένη  ὑπὸ τῆς αἰσχρότητος τῶν  λογισμῶν  καὶ μὴ μοιχευομένη ὑπὸ τοῦ πονηροῦ,  μόνῳ δηλαδὴ τῷ ἐπουρανίῳ  νυμφίῳ  κοινωνεῖ  ὡς ἅτε μονότροπος.
 
ἡ γὰρ τοιαύτη ψυχή, ἀποθεμένη τὴν τοῦ προσώπου αἰσχύνην καὶ  μηκέτι κατακυριευομένη  ὑπὸ τῆς αἰσχρότητος τῶν  λογισμῶν  καὶ μὴ μοιχευομένη ὑπὸ τοῦ πονηροῦ,  μόνῳ δηλαδὴ τῷ ἐπουρανίῳ  νυμφίῳ  κοινωνεῖ  ὡς ἅτε μονότροπος.
Line 2,136: Line 2,136:
 
χρὴ τοίνυν  ἀπεντεῦθεν  ἤδη προσηλῶσαι ἡμᾶς τῷ σταυρῷ τὰ πάθη τῆς ἁμαρτίας, κατὰ τὴν τοῦ προφήτου εὐχήν· «καθήλωσον ἐκ τοῦ  φόβου  σου τὰς  σάρκας  μου».
 
χρὴ τοίνυν  ἀπεντεῦθεν  ἤδη προσηλῶσαι ἡμᾶς τῷ σταυρῷ τὰ πάθη τῆς ἁμαρτίας, κατὰ τὴν τοῦ προφήτου εὐχήν· «καθήλωσον ἐκ τοῦ  φόβου  σου τὰς  σάρκας  μου».
 
 
σὰρξ γὰρ  καὶ  αἷμα,  περὶ  ὧν  λέγει  μὴ  δύνασθαι βασιλείαν θεοῦ κληρονομῆσαι ὁ ἀπόστολος, οὐ τοῦτό ἐστι τὸ ὁρώμενον  σῶμα, τοῦτο γὰρ  ὑπὸ  θεοῦ  ἐπλάσθη,  ἀλλὰ  τὸ  φρόνημα  τῆς  σαρκὸς  τὸ  κινούμενον  ὑπὸ  τῶν πνευμάτων τῆς πονηρίας τῶν ἐνεργούντων «ἐν τοῖς υἱοῖς τῆς ἀπειθείας».
+
σὰρξ γὰρ  καὶ  αἷμα,  περὶ  ὧν  λέγει  μὴ  δύνασθαι βασιλείαν θεοῦ κληρονομῆσαι ὁ ἀπόστολος, οὐ τοῦτό ἐστι τὸ ὁρώμενον  σῶμα, τοῦτο γὰρ  ὑπὸ  θεοῦ  ἐπλάσθη,  ἀλλὰ  τὸ  φρόνημα  τῆς  σαρκὸς  τὸ  κινούμενον  ὑπὸ  τῶν πνευμάτων τῆς πονηρίας τῶν ἐνεργούντων «ἐν τοῖς υἱοῖς τῆς ἀπειθείας».
 
 
 
οὐ γὰρ «πρὸς αἷμα καὶ σάρκα» τοῖς ἐν Χριστῷ τελείοις ἀγωνισταῖς «ἡ πάλη», «ἀλλὰ πρὸς τοὺς 40-2-8 κοσμοκράτορας  τοῦ  σκότους  τούτου,  πρὸς  τὰ  πνευματικὰ  τῆς  πονηρίας».
 
οὐ γὰρ «πρὸς αἷμα καὶ σάρκα» τοῖς ἐν Χριστῷ τελείοις ἀγωνισταῖς «ἡ πάλη», «ἀλλὰ πρὸς τοὺς 40-2-8 κοσμοκράτορας  τοῦ  σκότους  τούτου,  πρὸς  τὰ  πνευματικὰ  τῆς  πονηρίας».
 
 
εἰ  οὖν ὁμολογοῦμεν  μὴ  φυσικὴν  εἶναι  τὴν  ἐνέργειαν  ταύτην,  ἀλλ'  ἐκ  τῶν  ἀντικειμένων  δυνάμεων, δυνησόμεθα κατ'  αὐτῶν  ἀναλαβόντες  τὴν Χριστοῦ πανοπλίαν  ἀντιστῆναι ταῖς μεθοδείαις αὐτῶν, δωρουμένου ἡμῖν  δύναμιν  τοῦ σωτῆρος πρὸς τὸ πατεῖν ἡμᾶς ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἀντικειμένου, ἵνα θαρρῶμεν λέγειν ἐν σαρκὶ ὄντες· «ἀδικίαν εἰ ἐθεώρουν ἐν καρδίᾳ μου, μὴ εἰσακουσάτω κύριος», καί· «ἄνευ ἀνομίας ἔδραμον καὶ κατεύθυνα», τουτέστιν ἄνευ πάθους τινὸς  σαρκικοῦ τὴν ἐν οὐρανοῖς πολιτείαν  ῥᾳδίως βαίνων κατὰ σκοπὸν διώκων  ἐπὶ τὸ βραβεῖον τῆς ἄνω  κλήσεως.
+
εἰ  οὖν ὁμολογοῦμεν  μὴ  φυσικὴν  εἶναι  τὴν  ἐνέργειαν  ταύτην,  ἀλλ'  ἐκ  τῶν  ἀντικειμένων  δυνάμεων, δυνησόμεθα κατ'  αὐτῶν  ἀναλαβόντες  τὴν Χριστοῦ πανοπλίαν  ἀντιστῆναι ταῖς μεθοδείαις αὐτῶν, δωρουμένου ἡμῖν  δύναμιν  τοῦ σωτῆρος πρὸς τὸ πατεῖν ἡμᾶς ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἀντικειμένου, ἵνα θαρρῶμεν λέγειν ἐν σαρκὶ ὄντες· «ἀδικίαν εἰ ἐθεώρουν ἐν καρδίᾳ μου, μὴ εἰσακουσάτω κύριος», καί· «ἄνευ ἀνομίας ἔδραμον καὶ κατεύθυνα», τουτέστιν ἄνευ πάθους τινὸς  σαρκικοῦ τὴν ἐν οὐρανοῖς πολιτείαν  ῥᾳδίως βαίνων κατὰ σκοπὸν διώκων  ἐπὶ τὸ βραβεῖον τῆς ἄνω  κλήσεως.
 
 
 
40-2-9 παντὸς  γὰρ πάθους  ἀλλοτριωθέντες  τολμήσωμεν  λέγειν·  "1οὐ μόνον τὴν πίστιν τετηρήκαμεν, ἀλλὰ καὶ τὸν δρόμον τετελέκαμεν.
 
40-2-9 παντὸς  γὰρ πάθους  ἀλλοτριωθέντες  τολμήσωμεν  λέγειν·  "1οὐ μόνον τὴν πίστιν τετηρήκαμεν, ἀλλὰ καὶ τὸν δρόμον τετελέκαμεν.
Line 2,152: Line 2,152:
 
ὁρᾷς ὅτι οὐ μόνον αἱ ἀποστατικαὶ δυνάμεις ἐχθραὶ τοῦ σταυροῦ τυγχάνουσιν,  ἀλλὰ  καὶ  «οἱ  τὰ  ἐπίγεια  φρονοῦντες»,  διότι  ἐξ  αὐτῶν  τούτων ἐνεργοῦνται.
 
ὁρᾷς ὅτι οὐ μόνον αἱ ἀποστατικαὶ δυνάμεις ἐχθραὶ τοῦ σταυροῦ τυγχάνουσιν,  ἀλλὰ  καὶ  «οἱ  τὰ  ἐπίγεια  φρονοῦντες»,  διότι  ἐξ  αὐτῶν  τούτων ἐνεργοῦνται.
 
 
τὸ πιστεύειν εἰς Χριστὸν κοινὸν  πάσῃ  κτίσει καὶ προαιρέσει ἀγαθῇ καὶ φαύλῃ, τὸ δὲ συμπάσχειν Χριστῷ καὶ συνδοξάζεσθαι μόνον τῶν ἑαυτοὺς σταυρωσάντων τῷ κόσμῳ τούτῳ  καὶ «τὰ Χριστοῦ στίγματα» ἐν τοῖς οἰκείοις σώμασι βαστασάντων.
+
τὸ πιστεύειν εἰς Χριστὸν κοινὸν  πάσῃ  κτίσει καὶ προαιρέσει ἀγαθῇ καὶ φαύλῃ, τὸ δὲ συμπάσχειν Χριστῷ καὶ συνδοξάζεσθαι μόνον τῶν ἑαυτοὺς σταυρωσάντων τῷ κόσμῳ τούτῳ  καὶ «τὰ Χριστοῦ στίγματα» ἐν τοῖς οἰκείοις σώμασι βαστασάντων.
 
 
  
Line 2,192: Line 2,192:
 
τίς δέ ἐστιν αὕτη 40-3-6 ἡ βασιλεία, εἰ μὴ τὸ ἐν ταῖς ψυχαῖς πλήρωμα τοῦ θείου πνεύματος; τούτου ἀπεντεῦθεν ἤδη χρὴ ἀξιωθῆναι τοὺς τοῦ Χριστοῦ ἀθλητάς, μηδενὸς ἑτέρου ὑπολειπομένου αὐτοῖς ἢ μόνον  τῆς  ἐν  τῇ  ἀναστάσει ἀπολυτρώσεως  τῶν  σωμάτων,  ἧς  ἕνεκεν  ὁ ἀπόστολος ἔφασκε·  «συμμορφούμενος  τῷ  θανάτῳ  αὐτοῦ,  εἰ  πῶς  καταντήσωμεν  εἰς  τὴν ἐξανάστασιν  τὴν  ἐκ  τῶν  νεκρῶν».
 
τίς δέ ἐστιν αὕτη 40-3-6 ἡ βασιλεία, εἰ μὴ τὸ ἐν ταῖς ψυχαῖς πλήρωμα τοῦ θείου πνεύματος; τούτου ἀπεντεῦθεν ἤδη χρὴ ἀξιωθῆναι τοὺς τοῦ Χριστοῦ ἀθλητάς, μηδενὸς ἑτέρου ὑπολειπομένου αὐτοῖς ἢ μόνον  τῆς  ἐν  τῇ  ἀναστάσει ἀπολυτρώσεως  τῶν  σωμάτων,  ἧς  ἕνεκεν  ὁ ἀπόστολος ἔφασκε·  «συμμορφούμενος  τῷ  θανάτῳ  αὐτοῦ,  εἰ  πῶς  καταντήσωμεν  εἰς  τὴν ἐξανάστασιν  τὴν  ἐκ  τῶν  νεκρῶν».
 
 
οὐδενὸς  γὰρ  ἐνέδει  ὁ  Χριστὸν ἔχων  ἐν  ἑαυτῷ λαλοῦντα καὶ τὰ ὑστερήματα αὐτοῦ ἐληλυθὼς ἀποπληρῶσαι ἢ μόνον, ὡς προεῖπον, τῆς ἐκ νεκρῶν  ἀναστάσεως τοῦ  σώματος, περὶ ἧς ἔλεγεν·  «οὐχ  ὅτι  ἤδη  ἔλαβον  ἢ ἤδη τετελείωμαι».
+
οὐδενὸς  γὰρ  ἐνέδει  ὁ  Χριστὸν ἔχων  ἐν  ἑαυτῷ λαλοῦντα καὶ τὰ ὑστερήματα αὐτοῦ ἐληλυθὼς ἀποπληρῶσαι ἢ μόνον, ὡς προεῖπον, τῆς ἐκ νεκρῶν  ἀναστάσεως τοῦ  σώματος, περὶ ἧς ἔλεγεν·  «οὐχ  ὅτι  ἤδη  ἔλαβον  ἢ ἤδη τετελείωμαι».
 
 
οὐ γὰρ ὡς ἀτελὴς ἔλεγεν, 40-3-7 ὅτι «ὅσοι τέλειοι, τοῦτο φρονοῦμεν».
+
οὐ γὰρ ὡς ἀτελὴς ἔλεγεν, 40-3-7 ὅτι «ὅσοι τέλειοι, τοῦτο φρονοῦμεν».
 
 
 
ἡμεῖς γοῦν ἀρνησώμεθα «τὸν ἕτερον νόμον τὸν ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν ἀντιστρατευόμενον  τῷ νόμῳ τοῦ νοὸς ἡμῶν καὶ αἰχμαλωτίζοντα  ἡμᾶς τῷ νόμῳ τῆς ἁμαρτίας τῷ ὄντι ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν» καὶ δεξώμεθα τὸν τοῦ θεοῦ πνευματικὸν νόμον ἐν ἑαυτοῖς, ὅπως μὴ ὑποσκελίζηται ἡμῖν τὰ τῆς ψυχῆς διαβήματα κατὰ τὸν λέγοντα· «ὁ νόμος τοῦ θεοῦ ἐν 40-3-8 καρδίαις αὐτῶν,  καὶ οὐχ  ὑποσκελισθήσεται τὰ διαβήματα αὐτῶν».
 
ἡμεῖς γοῦν ἀρνησώμεθα «τὸν ἕτερον νόμον τὸν ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν ἀντιστρατευόμενον  τῷ νόμῳ τοῦ νοὸς ἡμῶν καὶ αἰχμαλωτίζοντα  ἡμᾶς τῷ νόμῳ τῆς ἁμαρτίας τῷ ὄντι ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν» καὶ δεξώμεθα τὸν τοῦ θεοῦ πνευματικὸν νόμον ἐν ἑαυτοῖς, ὅπως μὴ ὑποσκελίζηται ἡμῖν τὰ τῆς ψυχῆς διαβήματα κατὰ τὸν λέγοντα· «ὁ νόμος τοῦ θεοῦ ἐν 40-3-8 καρδίαις αὐτῶν,  καὶ οὐχ  ὑποσκελισθήσεται τὰ διαβήματα αὐτῶν».
Line 2,221: Line 2,221:
 
τὸ δὲ «προστεθήσεται» τί ἐστιν; οὐχ ἵνα μερι41-1-2 μνῶμεν, ἀλλ' ἵνα  ἐλπίζωμεν,  καὶ  οὐχ  ὡς  ἡμεῖς  θέλομεν,  ἀλλ'  ὡς  αὐτός.
 
τὸ δὲ «προστεθήσεται» τί ἐστιν; οὐχ ἵνα μερι41-1-2 μνῶμεν, ἀλλ' ἵνα  ἐλπίζωμεν,  καὶ  οὐχ  ὡς  ἡμεῖς  θέλομεν,  ἀλλ'  ὡς  αὐτός.
 
 
τί  γὰρ  ὠφέλιμον;  τῶν ἐπιθυμιῶν  ἐμπλησθῆναι ἢ καθαρισθέντας μὴ ἐπιθυμῆσαι; καὶ πάλιν  τί συμφέρον; τοῦ ἐχθροῦ ἀνθρώπου κατακυριεῦσαι ἢ μᾶλλον ἀγαπῆσαι; καὶ τί βέλτιον; διαλογίζεσθαι καὶ μεριμνᾶν καὶ συνεχῶς ἀποτυγχάνειν  ἢ πιστεύειν καὶ ἐλπίζειν καὶ εὐοδοῦσθαι; γίνεται γάρ, ὅτι πρᾶγμά τι βιαίως ἢ ἀλόγως ἀφέλκει ἡμᾶς τῆς εὐχῆς καὶ τῆς νοερᾶς ἡσυχίας καὶ ἀφέντες  τὴν  ἐλπίδα  ἐπεξερχόμεθα  γυμνῇ  τῇ  διακρίσει  καὶ  οὐ  νοοῦμεν  τὰ  μεγάλα ζημιούμενοι.
+
τί  γὰρ  ὠφέλιμον;  τῶν ἐπιθυμιῶν  ἐμπλησθῆναι ἢ καθαρισθέντας μὴ ἐπιθυμῆσαι; καὶ πάλιν  τί συμφέρον; τοῦ ἐχθροῦ ἀνθρώπου κατακυριεῦσαι ἢ μᾶλλον ἀγαπῆσαι; καὶ τί βέλτιον; διαλογίζεσθαι καὶ μεριμνᾶν καὶ συνεχῶς ἀποτυγχάνειν  ἢ πιστεύειν καὶ ἐλπίζειν καὶ εὐοδοῦσθαι; γίνεται γάρ, ὅτι πρᾶγμά τι βιαίως ἢ ἀλόγως ἀφέλκει ἡμᾶς τῆς εὐχῆς καὶ τῆς νοερᾶς ἡσυχίας καὶ ἀφέντες  τὴν  ἐλπίδα  ἐπεξερχόμεθα  γυμνῇ  τῇ  διακρίσει  καὶ  οὐ  νοοῦμεν  τὰ  μεγάλα ζημιούμενοι.
 
 
 
ὁ δὲ πρὸ πάντων τὴν βασιλείαν προκρίνων καὶ πιστεύων τῷ κυρίῳ τὰ παρ' αὐτοῦ  οἰκονομούμενα  ὑπομονητικῶς  καταδέχεται.
 
ὁ δὲ πρὸ πάντων τὴν βασιλείαν προκρίνων καὶ πιστεύων τῷ κυρίῳ τὰ παρ' αὐτοῦ  οἰκονομούμενα  ὑπομονητικῶς  καταδέχεται.
 
 
οἶδε  γάρ,  ὅτι  τῷ  ἐλπίζοντι  τὰ πεμπόμενα εἰς τὸ συμφέρον εἰσί, μόνον μὴ ἡμεῖς αὐτὰ τῇ ἀπιστίᾳ μεταβάλωμεν.
+
οἶδε  γάρ,  ὅτι  τῷ  ἐλπίζοντι  τὰ πεμπόμενα εἰς τὸ συμφέρον εἰσί, μόνον μὴ ἡμεῖς αὐτὰ τῇ ἀπιστίᾳ μεταβάλωμεν.
 
 
 
κἂν γὰρ πρὸς  παρὸν  λυπηρὰ  εἶναι  δοκῇ,  ὕστερον  διὰ  τῆς  ὑπομονῆς  σωτηρίους  καρποὺς ἀποκυΐσκει.
 
κἂν γὰρ πρὸς  παρὸν  λυπηρὰ  εἶναι  δοκῇ,  ὕστερον  διὰ  τῆς  ὑπομονῆς  σωτηρίους  καρποὺς ἀποκυΐσκει.
Line 2,247: Line 2,247:
 
ὅσοι οὖν τῆς περὶ τῶν αἰωνίων  ἀμελοῦμεν εὐχῆς, καὶ τὸν ἐπὶ γῆς κίνδυνον τὸν ἐκ τῆς ἀμελείας συμβαίνοντα φοβηθῶμεν.
 
ὅσοι οὖν τῆς περὶ τῶν αἰωνίων  ἀμελοῦμεν εὐχῆς, καὶ τὸν ἐπὶ γῆς κίνδυνον τὸν ἐκ τῆς ἀμελείας συμβαίνοντα φοβηθῶμεν.
 
 
οὐδαμοῦ γὰρ ἀκίνδυνος ἄνθρωπος μὴ φυλασσόμενος τῷ κυριακῷ πνεύματι.
+
οὐδαμοῦ γὰρ ἀκίνδυνος ἄνθρωπος μὴ φυλασσόμενος τῷ κυριακῷ πνεύματι.
 
 
 
οὐχὶ παντὸς πόνου ὀδυνωτέρα ἐστὶ στενοχωρία πνεύματος καὶ πόνος καρδίας; καθὼς λέγει· «πᾶς πόνος καὶ μὴ πόνος καρδίας», 41-1-5 καὶ πάλιν φησίν· «ἐν στενοχωρίᾳ πνεύματος κεκράξεται».
 
οὐχὶ παντὸς πόνου ὀδυνωτέρα ἐστὶ στενοχωρία πνεύματος καὶ πόνος καρδίας; καθὼς λέγει· «πᾶς πόνος καὶ μὴ πόνος καρδίας», 41-1-5 καὶ πάλιν φησίν· «ἐν στενοχωρίᾳ πνεύματος κεκράξεται».
Line 2,261: Line 2,261:
 
Σπουδάσωμεν  τοίνυν  δι'  εὐχῆς  ποιεῖν,  ὅσα  ἡμῖν  αὐτὸς  κελεύει  καὶ  μὴ  ὡς  ἡμεῖς φιλονεικοῦμεν.
 
Σπουδάσωμεν  τοίνυν  δι'  εὐχῆς  ποιεῖν,  ὅσα  ἡμῖν  αὐτὸς  κελεύει  καὶ  μὴ  ὡς  ἡμεῖς φιλονεικοῦμεν.
 
 
αὐτὸς γὰρ ἀκριβῶς οἶδε τὰ συμφέροντα ταῖς ψυχαῖς  ἡμῶν  καὶ παρ' ἡμῶν θέλει τὴν ἐκ πίστεως ἐλπίδα.
+
αὐτὸς γὰρ ἀκριβῶς οἶδε τὰ συμφέροντα ταῖς ψυχαῖς  ἡμῶν  καὶ παρ' ἡμῶν θέλει τὴν ἐκ πίστεως ἐλπίδα.
 
 
 
πάντα οὖν αὐτῷ ἀναθέμενοι μηδὲν μεριμνήσωμεν, εἰ μὴ τὴν  μετουσίαν  τοῦ ἁγίου  πνεύματος.
 
πάντα οὖν αὐτῷ ἀναθέμενοι μηδὲν μεριμνήσωμεν, εἰ μὴ τὴν  μετουσίαν  τοῦ ἁγίου  πνεύματος.
 
 
οὕτω  γὰρ καὶ τοὺς  πονηροὺς  φύγωμεν δαίμονας καὶ τὰς συμβαινούσας θλίψεις  ὑπομενοῦμεν καὶ ἐν κυρίῳ ὑπὸ τῆς χάριτος αὐτοῦ συνετιζόμενοι εὐχαριστῆσαι τῷ ἁγίῳ πνεύματι 41-1-7 δυνηθῶμεν, τῷ λυτρουμένῳ  ἡμᾶς τῆς ἔνδον ἁμαρτίας.
+
οὕτω  γὰρ καὶ τοὺς  πονηροὺς  φύγωμεν δαίμονας καὶ τὰς συμβαινούσας θλίψεις  ὑπομενοῦμεν καὶ ἐν κυρίῳ ὑπὸ τῆς χάριτος αὐτοῦ συνετιζόμενοι εὐχαριστῆσαι τῷ ἁγίῳ πνεύματι 41-1-7 δυνηθῶμεν, τῷ λυτρουμένῳ  ἡμᾶς τῆς ἔνδον ἁμαρτίας.
 
 
 
τὴν οὖν εὐχὴν περὶ τούτου πανταχῇ  προσήκει φυλάσσειν.
 
τὴν οὖν εὐχὴν περὶ τούτου πανταχῇ  προσήκει φυλάσσειν.
 
 
  ἐντεῦθεν  γὰρ  φανούμεθα  ἢ  πιστεύοντες  τῷ  ἀποστολικῷ  λόγῳ  ἢ ἀπιστοῦντες.
+
ἐντεῦθεν  γὰρ  φανούμεθα  ἢ  πιστεύοντες  τῷ  ἀποστολικῷ  λόγῳ  ἢ ἀπιστοῦντες.
 
 
μὴ  οὖν  φοβηθῶμεν  τοὺς  ἐχθρούς,  ἀλλὰ  τὸν  κύριον.
+
μὴ  οὖν  φοβηθῶμεν  τοὺς  ἐχθρούς,  ἀλλὰ  τὸν  κύριον.
 
 
οἱ  γὰρ  φαῦλοι λογισμοὶ  τοὺς  μὲν  ἀγωνιστὰς  θλίβοντες,  μᾶλλον  ἔτι  προσφεύγειν  τῷ  κυρίῳ ἀναγκάζουσιν ὡς οὐ θέλουσι, τοὺς δὲ ἡδυπαθεῖς περιπλανῶντες  εἰς λήθην καθέλκουσι.
+
οἱ  γὰρ  φαῦλοι λογισμοὶ  τοὺς  μὲν  ἀγωνιστὰς  θλίβοντες,  μᾶλλον  ἔτι  προσφεύγειν  τῷ  κυρίῳ ἀναγκάζουσιν ὡς οὐ θέλουσι, τοὺς δὲ ἡδυπαθεῖς περιπλανῶντες  εἰς λήθην καθέλκουσι.
 
 
 
διὰ τοῦτο καὶ αἱ φανεραὶ θλίψεις ἐπέρχονται, ἵνα κἂν δι' αὐτῶν πάλιν ἐπὶ τὴν εὐσέβειαν ἐπιστρεφώμεθα.
 
διὰ τοῦτο καὶ αἱ φανεραὶ θλίψεις ἐπέρχονται, ἵνα κἂν δι' αὐτῶν πάλιν ἐπὶ τὴν εὐσέβειαν ἐπιστρεφώμεθα.
Line 2,305: Line 2,305:
 
42-1-3 Ὥσπερ γὰρ ἀκάνθης ἐν ποδὶ πεπηγμένης ἢ ἑτέρου τινὸς ἐν τῷ σώματι κειμένου ἀδύνατον θεραπευθῆναι τὸν πόνον μυρίοις φαρμάκοις, ἐὰν μὴ πρότερον ἐξέλῃ τις τὸ ἐν τῷ σώματι κείμενον, οὕτως εἰς πᾶν, ὃ ἔχει ἡ ψυχὴ ἐκ προαιρέσεως πάθος ἤτοι μῖσος πρὸς τὸν πλησίον ἢ φθόνον τινὰ ἢ ζῆλον ἢ χαύνωσιν ἢ ἑτέραν τινὰ προσπάθειαν ἢ δεσμόν τινα εὐλογοφανῆ, ἐὰν μὴ ἀποστραφῇ τελείως  ἡ προαίρεσις ἀπὸ τῶν προλήψεων  καὶ συνηθειῶν  οὐ καλῶν  καὶ παύσηται καὶ ἡσυχάσῃ ἀπ' αὐτῶν, ἀδύνατον τελείαν ἴασιν τῆς ψυχῆς γενέσθαι διὰ τῆς τοῦ  πνεύματος  δυνάμεως  καὶ  ἀποκαταστῆναι  εἰς  τὴν  προτέραν  τῆς  ἀρχαίας  42-1-4 καθαρότητος εὐγένειαν.
 
42-1-3 Ὥσπερ γὰρ ἀκάνθης ἐν ποδὶ πεπηγμένης ἢ ἑτέρου τινὸς ἐν τῷ σώματι κειμένου ἀδύνατον θεραπευθῆναι τὸν πόνον μυρίοις φαρμάκοις, ἐὰν μὴ πρότερον ἐξέλῃ τις τὸ ἐν τῷ σώματι κείμενον, οὕτως εἰς πᾶν, ὃ ἔχει ἡ ψυχὴ ἐκ προαιρέσεως πάθος ἤτοι μῖσος πρὸς τὸν πλησίον ἢ φθόνον τινὰ ἢ ζῆλον ἢ χαύνωσιν ἢ ἑτέραν τινὰ προσπάθειαν ἢ δεσμόν τινα εὐλογοφανῆ, ἐὰν μὴ ἀποστραφῇ τελείως  ἡ προαίρεσις ἀπὸ τῶν προλήψεων  καὶ συνηθειῶν  οὐ καλῶν  καὶ παύσηται καὶ ἡσυχάσῃ ἀπ' αὐτῶν, ἀδύνατον τελείαν ἴασιν τῆς ψυχῆς γενέσθαι διὰ τῆς τοῦ  πνεύματος  δυνάμεως  καὶ  ἀποκαταστῆναι  εἰς  τὴν  προτέραν  τῆς  ἀρχαίας  42-1-4 καθαρότητος εὐγένειαν.
 
 
τὸ γὰρ διὰ τῆς παραβάσεως τοῦ Ἀδὰμ εἰς πάντας  διαδοθὲν κακόν, προτρεπτικὴν ἔχον δύναμιν οὐκ ἀναγκαστικήν, ὑπόθου μοι εἶναι οὐγκίαν μίαν ἑκάστῳ ἐξ ἴσου.
+
τὸ γὰρ διὰ τῆς παραβάσεως τοῦ Ἀδὰμ εἰς πάντας  διαδοθὲν κακόν, προτρεπτικὴν ἔχον δύναμιν οὐκ ἀναγκαστικήν, ὑπόθου μοι εἶναι οὐγκίαν μίαν ἑκάστῳ ἐξ ἴσου.
 
 
 
ταύτην διαφόρως αἱ προαιρέσεις ἀπεργασάμεναι ἐν κακίας προθέσει αἱ μὲν δέκα οὐγκίας πρακτικῶς ἁμαρτιῶν εἰργάσαντο, αἱ δὲ ἑκατόν, αἱ δὲ χιλίας, καὶ οὕτω
 
ταύτην διαφόρως αἱ προαιρέσεις ἀπεργασάμεναι ἐν κακίας προθέσει αἱ μὲν δέκα οὐγκίας πρακτικῶς ἁμαρτιῶν εἰργάσαντο, αἱ δὲ ἑκατόν, αἱ δὲ χιλίας, καὶ οὕτω
Line 2,339: Line 2,339:
 
43-1-3 Ὥσπερ γὰρ τὸ γεννώμενον  παιδίον τὰ αὐτὰ μέλη καὶ σῶμα ἔχον  καὶ βραχὺ  43-1-3 ὂν  αὔξει ἕως τέλειος  ἀνὴρ ἀποκατασταθῇ, καὶ ὥσπερ ὁ τοῦ σινάπεως κόκκος καθὼς ὁ κύριος  εἶπε σπειρόμενος κατὰ βραχὺ εἰς αὔξησιν δένδρου ἀποκαθίσταται, ᾧ καὶ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν παρείκασεν, οὕτως ἐν τῷ πιστεύοντι λέγομεν αὔξεσθαι τὴν τοῦ πνεύματος δωρεὰν καὶ τὸν ἀρραβῶνα τῆς κληρονομίας ἕως ὅλης τῆς κληρονομίας (τουτέστι τοῦ παρακλήτου πνεύματος τῆς υἱοθεσίας) διὰ πάσης ἀρετῆς  καὶ  σπουδῆς  προκόπτων  καὶ  εὐθέως  τρέχων  τελείως  καταξιωθῇ.
 
43-1-3 Ὥσπερ γὰρ τὸ γεννώμενον  παιδίον τὰ αὐτὰ μέλη καὶ σῶμα ἔχον  καὶ βραχὺ  43-1-3 ὂν  αὔξει ἕως τέλειος  ἀνὴρ ἀποκατασταθῇ, καὶ ὥσπερ ὁ τοῦ σινάπεως κόκκος καθὼς ὁ κύριος  εἶπε σπειρόμενος κατὰ βραχὺ εἰς αὔξησιν δένδρου ἀποκαθίσταται, ᾧ καὶ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν παρείκασεν, οὕτως ἐν τῷ πιστεύοντι λέγομεν αὔξεσθαι τὴν τοῦ πνεύματος δωρεὰν καὶ τὸν ἀρραβῶνα τῆς κληρονομίας ἕως ὅλης τῆς κληρονομίας (τουτέστι τοῦ παρακλήτου πνεύματος τῆς υἱοθεσίας) διὰ πάσης ἀρετῆς  καὶ  σπουδῆς  προκόπτων  καὶ  εὐθέως  τρέχων  τελείως  καταξιωθῇ.
 
 
ὡς  καὶ  ὁ ἀπόστολος  ἐκ τῆς  τῶν  χαρισμάτων  κατὰ  μέρος τελειότητος  ἀνάγων  πρὸς τὴν  τῆς ἀγάπης τελείωσιν ὥσπερ νηπίων αὐτῶν ὄντων.
+
ὡς  καὶ  ὁ ἀπόστολος  ἐκ τῆς  τῶν  χαρισμάτων  κατὰ  μέρος τελειότητος  ἀνάγων  πρὸς τὴν  τῆς ἀγάπης τελείωσιν ὥσπερ νηπίων αὐτῶν ὄντων.
 
 
 
43-1-4 «Ἔτι, φησί, καθ' ὑπερβολὴν ὁδὸν ὑμῖν δείκνυμι.
 
43-1-4 «Ἔτι, φησί, καθ' ὑπερβολὴν ὁδὸν ὑμῖν δείκνυμι.
Line 2,357: Line 2,357:
 
πάντα ἠγαπηκότες μικροὺς ἑαυτοὺς ἀνατιθέντες αὐτῷ καὶ ἐν παντὶ ἀγῶνι ὑπομείναντες ἕνεκεν τῆς βασιλείας, οἱ ὀκνηροὶ δὲ καὶ ῥᾴθυμοι καὶ δειλοὶ ἀποστραφέντες τῆς ὁδοῦ καὶ μὴ εἰς τέλος ὑπομείναντες  τῆς βασιλείας ἀλλοτριούμενοι  ἐλεγχθήσονται.
 
πάντα ἠγαπηκότες μικροὺς ἑαυτοὺς ἀνατιθέντες αὐτῷ καὶ ἐν παντὶ ἀγῶνι ὑπομείναντες ἕνεκεν τῆς βασιλείας, οἱ ὀκνηροὶ δὲ καὶ ῥᾴθυμοι καὶ δειλοὶ ἀποστραφέντες τῆς ὁδοῦ καὶ μὴ εἰς τέλος ὑπομείναντες  τῆς βασιλείας ἀλλοτριούμενοι  ἐλεγχθήσονται.
 
 
43-1-6 Ἀπὸ τοσαύτης τοίνυν λεπτότητος ἄρχεται ἡ θεία χάρις ἐν ἀνθρώπῳ γίνεσθαι, ὡς μὴ δὲ νοεῖν μηδὲ  καταλαμβάνειν,  καὶ  ὥσπερ  τοῖς  βασιλευομένοις  ὑπὸ  τοῦ  πνεύματος  διὰ  τὸ ὑπερπλεονάζον  τοῦ  πλούτου  τῆς  χάριτος  καὶ  τῆς  ἀναστροφῆς  τοῦ  πνεύματος  τὰς ποικιλότητας  τῶν  ἐνεργειῶν  καὶ  ἀρρήτων  μυστηρίων  ἀδύνατον  καταλαμβάνειν  ἢ διηγεῖσθαι διὰ «τὸ ὑπερβάλλον μέγεθος» καὶ «πλοῦτον» οὐράνιον «τῆς χάριτος», οὕτω καὶ  τὴν  λεπτότητα  τῆς  χάριτος  καὶ  τῆς  τοῦ  πνεύματος  οἰκονομίας,  ἐν  οἷς  γίνεται, ἀδύνατόν  τινα  καταλαβεῖν  καὶ γνῶναι  οὔτε τὴν λεπτότητα  καὶ σμικρότητα οὔτε τὸ μέγεθος καὶ τὸν ἄρρητον τῆς δυνάμεως καὶ ἐπουράνιον πλοῦτον.
+
43-1-6 Ἀπὸ τοσαύτης τοίνυν λεπτότητος ἄρχεται ἡ θεία χάρις ἐν ἀνθρώπῳ γίνεσθαι, ὡς μὴ δὲ νοεῖν μηδὲ  καταλαμβάνειν,  καὶ  ὥσπερ  τοῖς  βασιλευομένοις  ὑπὸ  τοῦ  πνεύματος  διὰ  τὸ ὑπερπλεονάζον  τοῦ  πλούτου  τῆς  χάριτος  καὶ  τῆς  ἀναστροφῆς  τοῦ  πνεύματος  τὰς ποικιλότητας  τῶν  ἐνεργειῶν  καὶ  ἀρρήτων  μυστηρίων  ἀδύνατον  καταλαμβάνειν  ἢ διηγεῖσθαι διὰ «τὸ ὑπερβάλλον μέγεθος» καὶ «πλοῦτον» οὐράνιον «τῆς χάριτος», οὕτω καὶ  τὴν  λεπτότητα  τῆς  χάριτος  καὶ  τῆς  τοῦ  πνεύματος  οἰκονομίας,  ἐν  οἷς  γίνεται, ἀδύνατόν  τινα  καταλαβεῖν  καὶ γνῶναι  οὔτε τὴν λεπτότητα  καὶ σμικρότητα οὔτε τὸ μέγεθος καὶ τὸν ἄρρητον τῆς δυνάμεως καὶ ἐπουράνιον πλοῦτον.
 
 
 
ὥστε ἀληθὲς ἡμῖν καὶ βέβαιον τὸ βάπτισμα καὶ τὴν ζωὴν τοῦ πνεύματος ἐκεῖθεν λαμβάνομεν, καὶ ἐμμενόντων καὶ προκοπτόντων ἐν πάσαις ἀρεταῖς, ἐν πάσῃ σπουδῇ καὶ ἀγῶνι αὔξει καὶ φανεροῦται ἐν ἡμῖν τελειοῦν ἡμᾶς ἐν τῇ ἰδίᾳ χάριτι.
 
ὥστε ἀληθὲς ἡμῖν καὶ βέβαιον τὸ βάπτισμα καὶ τὴν ζωὴν τοῦ πνεύματος ἐκεῖθεν λαμβάνομεν, καὶ ἐμμενόντων καὶ προκοπτόντων ἐν πάσαις ἀρεταῖς, ἐν πάσῃ σπουδῇ καὶ ἀγῶνι αὔξει καὶ φανεροῦται ἐν ἡμῖν τελειοῦν ἡμᾶς ἐν τῇ ἰδίᾳ χάριτι.
Line 2,373: Line 2,373:
 
44-1-1 «Ἐπηρώτησέ τις» τὸν κύριον «λέγων· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον  κληρονομήσω;» ὁ δὲ κύριος ἀπεκρίθη  αὐτῷ.
 
44-1-1 «Ἐπηρώτησέ τις» τὸν κύριον «λέγων· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον  κληρονομήσω;» ὁ δὲ κύριος ἀπεκρίθη  αὐτῷ.
 
 
«τί  με λέγεις  ἀγαθόν;  οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ θεός.
+
«τί  με λέγεις  ἀγαθόν;  οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ θεός.
 
 
 
»  ἆρα οὐκ ἦν ἀγαθὸς ὁ κύριος, οὐκ ἦν χρηστός; ἀλλὰ πρὸς ἐκεῖνον τὸν ἐπερωτήσαντα ἀπεκρίθη· ἐνόμιζε γὰρ αὐτὸν ἐκεῖνος ἄνθρωπον διδάσκαλον εἶναι ὅμοιον πάντων.
 
»  ἆρα οὐκ ἦν ἀγαθὸς ὁ κύριος, οὐκ ἦν χρηστός; ἀλλὰ πρὸς ἐκεῖνον τὸν ἐπερωτήσαντα ἀπεκρίθη· ἐνόμιζε γὰρ αὐτὸν ἐκεῖνος ἄνθρωπον διδάσκαλον εἶναι ὅμοιον πάντων.
Line 2,387: Line 2,387:
 
«οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ θεός», τουτέστι μόνος ὁ Ἰησοῦς ἀγαθός· χωρὶς γὰρ ἁμαρτίας ἐγεννήθη,  ὥσπερ καὶ μόνος ἄνευ  κοινωνίας  ἀνδρὸς ἐγεννήθη.
 
«οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ θεός», τουτέστι μόνος ὁ Ἰησοῦς ἀγαθός· χωρὶς γὰρ ἁμαρτίας ἐγεννήθη,  ὥσπερ καὶ μόνος ἄνευ  κοινωνίας  ἀνδρὸς ἐγεννήθη.
 
 
οὗτος μόνος ἐλεύθερος καὶ ἄπτωτος  ἦλθεν  εἰς τὸν  κόσμον, ἵνα  λυτρώσηται  τῆς ἁμαρτίας.
+
οὗτος μόνος ἐλεύθερος καὶ ἄπτωτος  ἦλθεν  εἰς τὸν  κόσμον, ἵνα  λυτρώσηται  τῆς ἁμαρτίας.
 
 
 
44-2-1
 
44-2-1
Line 2,403: Line 2,403:
 
ὁ θεὸς γάρ ἐστιν ἡ ζωὴ τῶν  πάντων.
 
ὁ θεὸς γάρ ἐστιν ἡ ζωὴ τῶν  πάντων.
 
 
ὁ θεὸς «φῶς» ἐστι «τῶν ἀνθρώπων» καὶ ἐν φωτὶ ἀθανάτῳ ζῶσιν οἱ ἄνθρωποι γεννηθέντες  ἄνωθεν ἐκ τοῦ θεοῦ καὶ τέκνα ὄντες θεοῦ.
+
ὁ θεὸς «φῶς» ἐστι «τῶν ἀνθρώπων» καὶ ἐν φωτὶ ἀθανάτῳ ζῶσιν οἱ ἄνθρωποι γεννηθέντες  ἄνωθεν ἐκ τοῦ θεοῦ καὶ τέκνα ὄντες θεοῦ.
 
 
 
τοῦτο γὰρ τὸ φῶς ἀπὸ τοῦ νῦν ἐλλάμπει καὶ φωτίζει τὰς ψυχὰς
 
τοῦτο γὰρ τὸ φῶς ἀπὸ τοῦ νῦν ἐλλάμπει καὶ φωτίζει τὰς ψυχὰς
 
τῶν τέκνων  τοῦ φωτὸς τῶν ἐκ πνεύματος  γεννηθέντων.
 
τῶν τέκνων  τοῦ φωτὸς τῶν ἐκ πνεύματος  γεννηθέντων.
 
 
τοῦτο τὸ φῶς ἐστιν αὐτοῖς ἀνάπαυσις, ζωή, βρῶσις, πόσις, τὰ ἐνδύματα, ὅπλα, τὸ νῖκος, ὁ στέφανος, ἡ χαρά.
+
τοῦτο τὸ φῶς ἐστιν αὐτοῖς ἀνάπαυσις, ζωή, βρῶσις, πόσις, τὰ ἐνδύματα, ὅπλα, τὸ νῖκος, ὁ στέφανος, ἡ χαρά.
 
 
 
τοῦτο
 
τοῦτο
Line 2,429: Line 2,429:
 
τὸν δὲ ἐν τῷ σκότει ὄντα ἀνάγκη ὅτι  τὸ  σκότος  διαδέχεται.
 
τὸν δὲ ἐν τῷ σκότει ὄντα ἀνάγκη ὅτι  τὸ  σκότος  διαδέχεται.
 
 
44-2-5 Ὁ  δὲ  γεννώμενος  ἐν  τῷ  φωτὶ  τῷ  ἀληθινῷ  καὶ ἀνεκλαλήτῳ  «μεταβέβηκεν  ἀπὸ  θανάτου»  αἰωνίου  «εἰς  ζωὴν»  αἰώνιον.
+
44-2-5 Ὁ  δὲ  γεννώμενος  ἐν  τῷ  φωτὶ  τῷ  ἀληθινῷ  καὶ ἀνεκλαλήτῳ  «μεταβέβηκεν  ἀπὸ  θανάτου»  αἰωνίου  «εἰς  ζωὴν»  αἰώνιον.
 
 
πάλιν  δὲ ὁμοίως τὸ φῶς  τὸ ὂν ἐν τῷ καταξιωθέντι  ἀπὸ τοῦ νῦν  διαδέχεται  ἀνακαινούμενον  ἡμέραν ἐξ ἡμέρας καὶ σὺν αὐτῷ ἀναλύει πρὸς τὸν ἐπουράνιον πατέρα.
+
πάλιν  δὲ ὁμοίως τὸ φῶς  τὸ ὂν ἐν τῷ καταξιωθέντι  ἀπὸ τοῦ νῦν  διαδέχεται  ἀνακαινούμενον  ἡμέραν ἐξ ἡμέρας καὶ σὺν αὐτῷ ἀναλύει πρὸς τὸν ἐπουράνιον πατέρα.
 
 
 
ὅπου γὰρ τὸ φῶς τοῦτο ἐλλάμψει καὶ ἐνεργήσει, τὸ σκότος τῆς ἁμαρτίας φεύγει ἀπὸ τῆς καρδίας καὶ γὰρ ἀπὸ φωτὸς ἡλίου τὸ σκότος φεύγει.
 
ὅπου γὰρ τὸ φῶς τοῦτο ἐλλάμψει καὶ ἐνεργήσει, τὸ σκότος τῆς ἁμαρτίας φεύγει ἀπὸ τῆς καρδίας καὶ γὰρ ἀπὸ φωτὸς ἡλίου τὸ σκότος φεύγει.
Line 2,463: Line 2,463:
 
ἕκαστος ἴδιον σῶμα ἔχει καὶ τὴν ψυχὴν ἔχει ἰδίαν, ἐν πᾶσι δὲ ὁ αὐτὸς θεὸς οἰκεῖ, καὶ αὐτοὶ πάντες ἐν τῷ θεῷ ἐνοικοῦσιν, ἕκαστος ἰδίαν ἀρετὴν καὶ κάλλος ἔχων τὸ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος διὰ τὴν τοῦ θεοῦ πολυποίκιλον σοφίαν καὶ τὴν τοῦ πνεύματος πολύτροπον χάριν  καθὼς βούλεται  εἰς  αὐτοὺς  ἐνεργεῖ.
 
ἕκαστος ἴδιον σῶμα ἔχει καὶ τὴν ψυχὴν ἔχει ἰδίαν, ἐν πᾶσι δὲ ὁ αὐτὸς θεὸς οἰκεῖ, καὶ αὐτοὶ πάντες ἐν τῷ θεῷ ἐνοικοῦσιν, ἕκαστος ἰδίαν ἀρετὴν καὶ κάλλος ἔχων τὸ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος διὰ τὴν τοῦ θεοῦ πολυποίκιλον σοφίαν καὶ τὴν τοῦ πνεύματος πολύτροπον χάριν  καθὼς βούλεται  εἰς  αὐτοὺς  ἐνεργεῖ.
 
 
ἐκ τοῦ  αὐτοῦ  σώματος τῆς θεότητος, ἐκ τῆς αὐτῆς ὑποστάσεως, ἐκ τῆς αὐτῆς οὐσίας πάντες οἱ ἅγιοι μετέχουσι καὶ εἰσὶν ὥσπερ 44-3-4 ἀκτῖνες  ἡλίου συνδεδεμένοι τῇ  τοῦ θεοῦ δικαιοσύνῃ.
+
ἐκ τοῦ  αὐτοῦ  σώματος τῆς θεότητος, ἐκ τῆς αὐτῆς ὑποστάσεως, ἐκ τῆς αὐτῆς οὐσίας πάντες οἱ ἅγιοι μετέχουσι καὶ εἰσὶν ὥσπερ 44-3-4 ἀκτῖνες  ἡλίου συνδεδεμένοι τῇ  τοῦ θεοῦ δικαιοσύνῃ.
 
 
 
ὅταν γὰρ ὁ αὐτὸς ἥλιος πρὸς δυσμὰς γένηται, πάσας τὰς ἀκτῖνας συστέλλει πρὸς ἑαυτὸν καὶ οὐδὲ μίαν ἀκτῖνα  τῷ σκότει ἐπαφίησιν, οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ κόσμου ἐρχομένης τῆς κρίσεως καὶ τῆς γεέννης  φανερουμένης  πάσας τὰς ἀκτῖνας  (τουτέστι τοὺς ἁγίους) ἐν  οἷς ἐνήργησε καὶ οἷς μετέδωκε τοῦ πνεύματος αὐτοῦ, συνάγει πρὸς ἑαυτὸν εἰς τὰ ἴδια μέρη ἱστῶν αὐτούς, οὐδένα ἐάσας ἐν τῇ νυκτὶ καὶ τῷ σκότει, ἀλλὰ τοὺς πάντας εἰσδεχόμενος εἰς ἑαυτὸν ἐν τῇ αἰωνίᾳ αὐτοῦ βασιλείᾳ.
 
ὅταν γὰρ ὁ αὐτὸς ἥλιος πρὸς δυσμὰς γένηται, πάσας τὰς ἀκτῖνας συστέλλει πρὸς ἑαυτὸν καὶ οὐδὲ μίαν ἀκτῖνα  τῷ σκότει ἐπαφίησιν, οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ κόσμου ἐρχομένης τῆς κρίσεως καὶ τῆς γεέννης  φανερουμένης  πάσας τὰς ἀκτῖνας  (τουτέστι τοὺς ἁγίους) ἐν  οἷς ἐνήργησε καὶ οἷς μετέδωκε τοῦ πνεύματος αὐτοῦ, συνάγει πρὸς ἑαυτὸν εἰς τὰ ἴδια μέρη ἱστῶν αὐτούς, οὐδένα ἐάσας ἐν τῇ νυκτὶ καὶ τῷ σκότει, ἀλλὰ τοὺς πάντας εἰσδεχόμενος εἰς ἑαυτὸν ἐν τῇ αἰωνίᾳ αὐτοῦ βασιλείᾳ.
Line 2,502: Line 2,502:
 
καταπατοῦσι  τὸν  ἀντικείμενον.
 
καταπατοῦσι  τὸν  ἀντικείμενον.
 
 
  γέγραπται  γάρ·  «ἔσχατος  ἐχθρὸς  καταργεῖται  ὁ θάνατος».
+
γέγραπται  γάρ·  «ἔσχατος  ἐχθρὸς  καταργεῖται  ὁ θάνατος».
 
 
 
οἱ γὰρ θεοσεβεῖς πάντων  εἰσὶ δεσπόται, καὶ πυρὸς καταφρονοῦσι καὶ ξίφους καὶ ὑδάτων, καὶ δαιμόνων καὶ παθῶν εἰσι δεσπόται.
 
οἱ γὰρ θεοσεβεῖς πάντων  εἰσὶ δεσπόται, καὶ πυρὸς καταφρονοῦσι καὶ ξίφους καὶ ὑδάτων, καὶ δαιμόνων καὶ παθῶν εἰσι δεσπόται.
Line 2,508: Line 2,508:
 
πάλιν δὲ οἱ χαῦνοι καὶ ἁμαρτωλοὶ ὅλων  εἰσὶ δοῦλοι, καὶ πῦρ αὐτοὺς καίει καὶ λίθος ἢ τὸ ξίφος ἀποκτείνεικαὶ  δαίμονες κατακυριεύουσιν.
 
πάλιν δὲ οἱ χαῦνοι καὶ ἁμαρτωλοὶ ὅλων  εἰσὶ δοῦλοι, καὶ πῦρ αὐτοὺς καίει καὶ λίθος ἢ τὸ ξίφος ἀποκτείνεικαὶ  δαίμονες κατακυριεύουσιν.
 
 
45-2-1 Ὥσπερ τὸ  σῶμα τοῦ  κυρίου  ὅτε  ἀνῆλθεν  εἰς  τὸ  ὄρος καὶ μετεμορφώθη εἰς τὴν δόξαν τὴν θεϊκὴν καὶ εἰς τὸ φῶς τὸ ἄπειρον, οὕτω καὶ τὰ σώματα τῶν  ἁγίων  δοξάζεται καὶ ἐξαστράπτει.
+
45-2-1 Ὥσπερ τὸ  σῶμα τοῦ  κυρίου  ὅτε  ἀνῆλθεν  εἰς  τὸ  ὄρος καὶ μετεμορφώθη εἰς τὴν δόξαν τὴν θεϊκὴν καὶ εἰς τὸ φῶς τὸ ἄπειρον, οὕτω καὶ τὰ σώματα τῶν  ἁγίων  δοξάζεται καὶ ἐξαστράπτει.
 
 
 
ἡ γὰρ ἔσωθεν οὖσα δόξα ἐφηπλώθη  τότε τῷ σώματι τοῦ Χριστοῦ καὶ ἔλαμψε, τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ εἰς τοὺς ἁγίους ἡ ἔσωθεν οὖσα  τοῦ  Χριστοῦ  δύναμις  ἐν  ἐκείνῃ  τῇ  ἡμέρᾳ  ἔξωθεν  εἰς  τὰ  σώματα  αὐτῶν ὑπερεκχύνεται, ἐπειδὴ γὰρ ἐκ τῆς αὐτοῦ οὐσίας καὶ φύσεως ἀπὸ τοῦ νῦν μετέχουσιν ἐν τῷ νῷ.
 
ἡ γὰρ ἔσωθεν οὖσα δόξα ἐφηπλώθη  τότε τῷ σώματι τοῦ Χριστοῦ καὶ ἔλαμψε, τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ εἰς τοὺς ἁγίους ἡ ἔσωθεν οὖσα  τοῦ  Χριστοῦ  δύναμις  ἐν  ἐκείνῃ  τῇ  ἡμέρᾳ  ἔξωθεν  εἰς  τὰ  σώματα  αὐτῶν ὑπερεκχύνεται, ἐπειδὴ γὰρ ἐκ τῆς αὐτοῦ οὐσίας καὶ φύσεως ἀπὸ τοῦ νῦν μετέχουσιν ἐν τῷ νῷ.
Line 2,532: Line 2,532:
 
45-3-2 οὐκ ἦν οὖν ἄφθαρτον  τὸ  σῶμα τοῦ  Ἀδάμ, ἀλλὰ  μέσον ἀφθαρσίας καὶ  φθορᾶς.
 
45-3-2 οὐκ ἦν οὖν ἄφθαρτον  τὸ  σῶμα τοῦ  Ἀδάμ, ἀλλὰ  μέσον ἀφθαρσίας καὶ  φθορᾶς.
 
 
εἰ  δέ, ὡς  φῄς, ἀθάνατος  ἦν ὁ ἄνθρωπος  κατὰ τὸ σῶμα, ὅλος ὁ κόσμος βλέπων  τὸ παράδοξον τοῦ πράγματος, ὅτι οὐ φθείρονται  τὰ σώματα τῶν Χριστιανῶν, ἀνάγκῃ 45-3-3 λοιπὸν τινί, οὐχ  ἑκουσίᾳ  τῇ  γνώμῃ  ἔρχοντο  ἐπὶ  τὸ  ἀγαθόν.
+
εἰ  δέ, ὡς  φῄς, ἀθάνατος  ἦν ὁ ἄνθρωπος  κατὰ τὸ σῶμα, ὅλος ὁ κόσμος βλέπων  τὸ παράδοξον τοῦ πράγματος, ὅτι οὐ φθείρονται  τὰ σώματα τῶν Χριστιανῶν, ἀνάγκῃ 45-3-3 λοιπὸν τινί, οὐχ  ἑκουσίᾳ  τῇ  γνώμῃ  ἔρχοντο  ἐπὶ  τὸ  ἀγαθόν.
 
 
ἀλλ'  ἵνα  διαμείνῃ  καὶ  φανῇ  τὸ αὐτεξούσιον, ὅπερ ἐξ ἀρχῆς ἔδωκε τῷ ἀνθρώπῳ ὁ κύριος, τούτου ἕνεκεν οἰκονομικῶς τὰ πράγματα διοικεῖται καὶ γίνεται λύσις σώματος, ἵνα ᾖ τὸ θέλημα τοῦ ἀνθρώπου τοῦ τραπῆναι αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἀγαθὸν καὶ ἐπὶ τὸ κακόν.
+
ἀλλ'  ἵνα  διαμείνῃ  καὶ  φανῇ  τὸ αὐτεξούσιον, ὅπερ ἐξ ἀρχῆς ἔδωκε τῷ ἀνθρώπῳ ὁ κύριος, τούτου ἕνεκεν οἰκονομικῶς τὰ πράγματα διοικεῖται καὶ γίνεται λύσις σώματος, ἵνα ᾖ τὸ θέλημα τοῦ ἀνθρώπου τοῦ τραπῆναι αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἀγαθὸν καὶ ἐπὶ τὸ κακόν.
 
 
 
ὁ γὰρ τέλειος εἰς τὸ κακὸν καὶ βαθὺς εἰς τὴν ἁμαρτίαν ἀνάγκῃ τινὶ οὐ δέδεται, καίτοι δὲ ὢν σκεῦος διαβόλου οὐ τὸ  ὅλον κατακυριεύεται, ἀλλ'  ἔχει τὴν ἐλευθερίαν  τοῦ γενέσθαι σκεῦος ζωῆς· οὔτε λοιπὸν  ὁ μεμεστωμένος εἰς τὸν θεὸν καὶ ὢν βαθὺς καὶ μεμεθυσμένος ἐν τῇ χάριτι ἀνάγκῃ τινὶ κεκράτηται,  ἀλλὰ  καίτοι  ὢν  πεπληρωμένος  καὶ  δεδεμένος  πνεύματι  ἁγίῳ  ἔχει  τὸ αὐτεξούσιον  τοῦ  τραπῆναι  αὐτὸν  καὶ  ποιεῖν  ἃ  θέλει  εἰς  τὸν  αἰῶνα  τοῦτον.
 
ὁ γὰρ τέλειος εἰς τὸ κακὸν καὶ βαθὺς εἰς τὴν ἁμαρτίαν ἀνάγκῃ τινὶ οὐ δέδεται, καίτοι δὲ ὢν σκεῦος διαβόλου οὐ τὸ  ὅλον κατακυριεύεται, ἀλλ'  ἔχει τὴν ἐλευθερίαν  τοῦ γενέσθαι σκεῦος ζωῆς· οὔτε λοιπὸν  ὁ μεμεστωμένος εἰς τὸν θεὸν καὶ ὢν βαθὺς καὶ μεμεθυσμένος ἐν τῇ χάριτι ἀνάγκῃ τινὶ κεκράτηται,  ἀλλὰ  καίτοι  ὢν  πεπληρωμένος  καὶ  δεδεμένος  πνεύματι  ἁγίῳ  ἔχει  τὸ αὐτεξούσιον  τοῦ  τραπῆναι  αὐτὸν  καὶ  ποιεῖν  ἃ  θέλει  εἰς  τὸν  αἰῶνα  τοῦτον.
 
 
45-4-1
+
45-4-1
 
Ἐρώτησις.
 
Ἐρώτησις.
 
 
Line 2,558: Line 2,558:
 
πάλιν ἐκεῖ ὅταν γένηται πρῶτος, τότε γίνεται ἡγεμῶν καὶ ὅταν γένηται  ἄρχων,  λαμβάνει  ἑαυτῷ  τὸν  συγκάθεδρον  βοηθόν.
 
πάλιν ἐκεῖ ὅταν γένηται πρῶτος, τότε γίνεται ἡγεμῶν καὶ ὅταν γένηται  ἄρχων,  λαμβάνει  ἑαυτῷ  τὸν  συγκάθεδρον  βοηθόν.
 
 
εἰ  οὖν  τὰ  φαινόμενα τοσαύτας  ἔχει  προκοπάς,  πόσῳ  μᾶλλον  τὰ  ἐπουράνια  μυστήρια ἔχει  προκοπὰς  καὶ βαθμοὺς πολλοὺς καὶ αὐξάνει, καὶ τότε διὰ πολλῆς γυμνασίας καὶ πολλῶν πειρατηρίων ἐξειλεῖ καὶ γίνεταί τις τέλειος.
+
εἰ  οὖν  τὰ  φαινόμενα τοσαύτας  ἔχει  προκοπάς,  πόσῳ  μᾶλλον  τὰ  ἐπουράνια  μυστήρια ἔχει  προκοπὰς  καὶ βαθμοὺς πολλοὺς καὶ αὐξάνει, καὶ τότε διὰ πολλῆς γυμνασίας καὶ πολλῶν πειρατηρίων ἐξειλεῖ καὶ γίνεταί τις τέλειος.
 
 
 
45-4-3 Οἱ γὰρ Χριστιανοὶ οἱ γευσάμενοι ἐξ ἀληθείας τῆς χάριτος  καὶ  ἔχοντες  τὸ  σημεῖον  τοῦ  σταυροῦ ἐν  τῷ  νῷ  καὶ  τῇ  καρδίᾳ,  οὗτοι  ἀπὸ βασιλέως καὶ τῶν  κάτω σκύβαλα ἡγοῦνται  καὶ οὗτοι δύνανται  εἰδέναι,  ὅτι ὅλος ὁ δρόμος ὁ γήϊνος καὶ οἱ θησαυροὶ τοῦ βασιλέως καὶ ὁ πλοῦτος καὶ ἡ δόξα καὶ οἱ λόγοι ἐν φαντασίᾳ τινί εἰσι, μὴ ἔχοντα στερεὰν βάσιν, ἀλλὰ παρερχόμενα, καὶ εἴ τί ἐστιν ἀπὸ τοῦ
 
45-4-3 Οἱ γὰρ Χριστιανοὶ οἱ γευσάμενοι ἐξ ἀληθείας τῆς χάριτος  καὶ  ἔχοντες  τὸ  σημεῖον  τοῦ  σταυροῦ ἐν  τῷ  νῷ  καὶ  τῇ  καρδίᾳ,  οὗτοι  ἀπὸ βασιλέως καὶ τῶν  κάτω σκύβαλα ἡγοῦνται  καὶ οὗτοι δύνανται  εἰδέναι,  ὅτι ὅλος ὁ δρόμος ὁ γήϊνος καὶ οἱ θησαυροὶ τοῦ βασιλέως καὶ ὁ πλοῦτος καὶ ἡ δόξα καὶ οἱ λόγοι ἐν φαντασίᾳ τινί εἰσι, μὴ ἔχοντα στερεὰν βάσιν, ἀλλὰ παρερχόμενα, καὶ εἴ τί ἐστιν ἀπὸ τοῦ
 
45-4-4 οὐρανοῦ  κάτω,  αὐτοῖς  ἐστιν  εὐκαταφρόνητα.
 
45-4-4 οὐρανοῦ  κάτω,  αὐτοῖς  ἐστιν  εὐκαταφρόνητα.
 
 
διὰ  τί;  ἐπειδὴ  ξένον  τι  καὶ θαυμαστὸν τὸ  ἐπάνω τοῦ οὐρανοῦ, τὸ μὴ ὂν μήτε εἰς θησαυροὺς βασιλέως μήτε εἰς
+
διὰ  τί;  ἐπειδὴ  ξένον  τι  καὶ θαυμαστὸν τὸ  ἐπάνω τοῦ οὐρανοῦ, τὸ μὴ ὂν μήτε εἰς θησαυροὺς βασιλέως μήτε εἰς
 
σοφίαν λόγων μήτε εἰς δόξαν κοσμικὴν ἢ ἀξιώματα ἢ πλοῦτον ἐκεῖνο ἐκτήσαντο, αὐτὸν τὸν  κύριον  τὸν  κτίστην  πάντων  ἔχοντες  ἐν  τῷ  ἐνδοτάτῳ  ἀνθρώπῳ,  κτῆμα  τὸ  μὴ
 
σοφίαν λόγων μήτε εἰς δόξαν κοσμικὴν ἢ ἀξιώματα ἢ πλοῦτον ἐκεῖνο ἐκτήσαντο, αὐτὸν τὸν  κύριον  τὸν  κτίστην  πάντων  ἔχοντες  ἐν  τῷ  ἐνδοτάτῳ  ἀνθρώπῳ,  κτῆμα  τὸ  μὴ
 
παρερχόμενον, ἀλλὰ παραμένον εἰς τοὺς αἰῶνας.
 
παρερχόμενον, ἀλλὰ παραμένον εἰς τοὺς αἰῶνας.
Line 2,595: Line 2,595:
 
"2 οὐ συνεκράθη δὲ οὕτως, ὃν τρόπον τινὲς λέγουσι τὴν μῖξιν τοῦ οἴνου καὶ τοῦ ὕδατος, ἀλλ' ἔστιν ἐν μιᾷ χώρᾳ ὁ σῖτος καθ' ἑαυτὸν καὶ τὰ ζιζάνια καθ' ἑαυτά, ἔστιν ἐν ἑνὶ οἴκῳ ὁ λῃστὴς κατ' ἰδίαν καὶ ὁ οἰκοδεσπότης  κατ'  ἰδίαν.
 
"2 οὐ συνεκράθη δὲ οὕτως, ὃν τρόπον τινὲς λέγουσι τὴν μῖξιν τοῦ οἴνου καὶ τοῦ ὕδατος, ἀλλ' ἔστιν ἐν μιᾷ χώρᾳ ὁ σῖτος καθ' ἑαυτὸν καὶ τὰ ζιζάνια καθ' ἑαυτά, ἔστιν ἐν ἑνὶ οἴκῳ ὁ λῃστὴς κατ' ἰδίαν καὶ ὁ οἰκοδεσπότης  κατ'  ἰδίαν.
 
 
46-1-3 Ἔστι  πηγὴ  ῥέουσα  ὕδωρ  καθαρὸν  καὶ  ὑπόκειται βόρβορος· ὅταν ταράξῃ τις τὸν βόρβορον, ὅλη ἡ πηγὴ θολοῦται.
+
46-1-3 Ἔστι  πηγὴ  ῥέουσα  ὕδωρ  καθαρὸν  καὶ  ὑπόκειται βόρβορος· ὅταν ταράξῃ τις τὸν βόρβορον, ὅλη ἡ πηγὴ θολοῦται.
 
 
 
οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ ὅτε ταράσσεται καὶ  θολοῦται,  κιρνᾶται  καὶ  ἕν  τι  γίνεται  ὁ  σατανᾶς  μετὰ  τῆς  ψυχῆς (πνευμάτων  ὄντων  ἀμφοτέρων), οἷον κατὰ τὸν καιρὸν τῆς πορνείας ἢ τοῦ φόνου· διὰ τοῦτο «ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμα» γίνεται.
 
οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ ὅτε ταράσσεται καὶ  θολοῦται,  κιρνᾶται  καὶ  ἕν  τι  γίνεται  ὁ  σατανᾶς  μετὰ  τῆς  ψυχῆς (πνευμάτων  ὄντων  ἀμφοτέρων), οἷον κατὰ τὸν καιρὸν τῆς πορνείας ἢ τοῦ φόνου· διὰ τοῦτο «ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμα» γίνεται.
Line 2,616: Line 2,616:
 
οἱ δὲ γεγυμνασμένοι εἰς τὰ μυστήρια τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ ἐν αὐτοῖς  γηράσαντες  οὐδὲν  ξενίζονται.
 
οἱ δὲ γεγυμνασμένοι εἰς τὰ μυστήρια τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ ἐν αὐτοῖς  γηράσαντες  οὐδὲν  ξενίζονται.
 
 
καθάπερ  οἱ  ἔμπειροι  γεωργοὶ  ἐκ  τῆς  πολλῆς συνηθείας, ὅταν  γίνωνται  εὐφορίαι, οὐ τελείως  ἀμεριμνοῦσιν, ἀλλὰ  ἐκδέχονται  καὶ λιμὸν καὶ στενοχωρίαν, οὔτε δὲ πάλιν ὅταν καταλάβῃ αὐτοὺς λιμὸς ἢ στενοχωρία, ἐπὶ πολὺ  ἀπελπίζουσι  γνωρίζοντες  τὴν  μεταβολήν,  οὕτω  καὶ εἰς τὸ πνευματικόν.
+
καθάπερ  οἱ  ἔμπειροι  γεωργοὶ  ἐκ  τῆς  πολλῆς συνηθείας, ὅταν  γίνωνται  εὐφορίαι, οὐ τελείως  ἀμεριμνοῦσιν, ἀλλὰ  ἐκδέχονται  καὶ λιμὸν καὶ στενοχωρίαν, οὔτε δὲ πάλιν ὅταν καταλάβῃ αὐτοὺς λιμὸς ἢ στενοχωρία, ἐπὶ πολὺ  ἀπελπίζουσι  γνωρίζοντες  τὴν  μεταβολήν,  οὕτω  καὶ εἰς τὸ πνευματικόν.
 
 
ὅταν πειρασμοῖς ποικίλοις  περιπέσῃ ἡ ψυχή, οὐ ξενίζεται οὔτε  ἀπελπίζει, ἐπειδὴ οἶδεν ὅτι κατὰ συγχώρησιν ἀφίεται ἡ ψυχὴ δοκιμασθῆναι καὶ παιδευθῆναι ὑπὸ τῆς χάριτος, οὔτε δὲ  πάλιν  ὅταν  ἐν  πλούτῳ  πολλῷ  ᾖ  καὶ  ἀναπαύσει  ἀμεριμνεῖ,  ἀλλ'  ἐκδέχεται  τὴν μετα46-1-6 βολήν.
+
ὅταν πειρασμοῖς ποικίλοις  περιπέσῃ ἡ ψυχή, οὐ ξενίζεται οὔτε  ἀπελπίζει, ἐπειδὴ οἶδεν ὅτι κατὰ συγχώρησιν ἀφίεται ἡ ψυχὴ δοκιμασθῆναι καὶ παιδευθῆναι ὑπὸ τῆς χάριτος, οὔτε δὲ  πάλιν  ὅταν  ἐν  πλούτῳ  πολλῷ  ᾖ  καὶ  ἀναπαύσει  ἀμεριμνεῖ,  ἀλλ'  ἐκδέχεται  τὴν μετα46-1-6 βολήν.
 
 
 
καὶ εἰ ὁ ἥλιος οὗτος, σῶμα ὢν καὶ κτίσμα, καταλάμπων  εἰς τόπους δυσώδεις, ἔνθα  εἰσὶ νεκρώματα  καὶ βόρβορος, οὐδὲν  βλάπτεται  ἢ μολύνεται,  πόσῳ μᾶλλον τὸ καθαρὸν καὶ ἅγιον πνεῦμα συνὸν τῇ ψυχῇ τῇ ἐνεργουμένῃ ὑπὸ τῆς ῥυπαρίας τοῦ πονηροῦ, οὐδὲν συμμεταλαμβάνει· καὶ  γὰρ  «τὸ φῶς  ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει,  καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβε».
 
καὶ εἰ ὁ ἥλιος οὗτος, σῶμα ὢν καὶ κτίσμα, καταλάμπων  εἰς τόπους δυσώδεις, ἔνθα  εἰσὶ νεκρώματα  καὶ βόρβορος, οὐδὲν  βλάπτεται  ἢ μολύνεται,  πόσῳ μᾶλλον τὸ καθαρὸν καὶ ἅγιον πνεῦμα συνὸν τῇ ψυχῇ τῇ ἐνεργουμένῃ ὑπὸ τῆς ῥυπαρίας τοῦ πονηροῦ, οὐδὲν συμμεταλαμβάνει· καὶ  γὰρ  «τὸ φῶς  ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει,  καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβε».
Line 2,628: Line 2,628:
 
ὅταν  δὲ ἔχῃ  τις  πάντοτε  τὴν  ἐλπίδα  τοῦ θεοῦ, ὥσπερ λεπτύνεται  καὶ ἐξυδαροῦται  τὸ  κακόν.
 
ὅταν  δὲ ἔχῃ  τις  πάντοτε  τὴν  ἐλπίδα  τοῦ θεοῦ, ὥσπερ λεπτύνεται  καὶ ἐξυδαροῦται  τὸ  κακόν.
 
 
τὸ  οὖν  εἶναί  τινας  παραλελυμένους  καὶ  λελωβημένους, πυρέττοντας καὶ ἀσθενοῦντας καὶ πόνους ἔχοντας, τοῦτο ἐκ τῆς ἁμαρτίας προσεγένετο· αὕτη γὰρ ἡ ῥίζα πάντων ἐστὶ τούτων, καὶ τὰ πάθη δὲ τῆς ψυχὴς 46-1-8 (τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ τῶν ἄλλων κακῶν διαλογισμῶν) ἐξ αὐτῆς ἐστιν.
+
τὸ  οὖν  εἶναί  τινας  παραλελυμένους  καὶ  λελωβημένους, πυρέττοντας καὶ ἀσθενοῦντας καὶ πόνους ἔχοντας, τοῦτο ἐκ τῆς ἁμαρτίας προσεγένετο· αὕτη γὰρ ἡ ῥίζα πάντων ἐστὶ τούτων, καὶ τὰ πάθη δὲ τῆς ψυχὴς 46-1-8 (τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ τῶν ἄλλων κακῶν διαλογισμῶν) ἐξ αὐτῆς ἐστιν.
 
 
 
ὥσπερ ἵνα ᾖ πηγὴ ῥέουσα καὶ ἔχῃ τοὺς παρακειμένους τόπους διΰγρους καὶ νοτερούς, θέρμης γενομένης καὶ αὐτὴ ἡ πηγὴ καὶ  οἱ ἔγγιστα  τόποι  ξηραίνονται,  οὕτω  καὶ εἰς  τοὺς  δούλους  τοῦ θεοῦ, εἰς  ὃν  ἂν πλεονάσῃ ἡ χάρις, ξηραίνει τὴν τοῦ πονηροῦ ἐπιθυμίαν, ὁμοίως δὲ καὶ τὴν φυσικὴν καὶ τὴν καθαράν, ἐπειδὴ νῦν 46-1-9 οἱ ἄνθρωποι τοῦ θεοῦ μειζότεροι γίνονται τοῦ πρώτου Ἀδάμ.
 
ὥσπερ ἵνα ᾖ πηγὴ ῥέουσα καὶ ἔχῃ τοὺς παρακειμένους τόπους διΰγρους καὶ νοτερούς, θέρμης γενομένης καὶ αὐτὴ ἡ πηγὴ καὶ  οἱ ἔγγιστα  τόποι  ξηραίνονται,  οὕτω  καὶ εἰς  τοὺς  δούλους  τοῦ θεοῦ, εἰς  ὃν  ἂν πλεονάσῃ ἡ χάρις, ξηραίνει τὴν τοῦ πονηροῦ ἐπιθυμίαν, ὁμοίως δὲ καὶ τὴν φυσικὴν καὶ τὴν καθαράν, ἐπειδὴ νῦν 46-1-9 οἱ ἄνθρωποι τοῦ θεοῦ μειζότεροι γίνονται τοῦ πρώτου Ἀδάμ.
Line 2,656: Line 2,656:
 
οὕτω καὶ ἐν τῇ ψυχῇ ἐστιν ἡ ἁμαρτία, ὁμοίως δὲ καὶ ἡ χάρις τοῦ θεοῦ σύνεστι μηδὲν ἀδικουμένη.
 
οὕτω καὶ ἐν τῇ ψυχῇ ἐστιν ἡ ἁμαρτία, ὁμοίως δὲ καὶ ἡ χάρις τοῦ θεοῦ σύνεστι μηδὲν ἀδικουμένη.
 
 
46-2-2 Ὥσπερ ἵνα  ᾖ δοῦλος  ἐγγὺς  τοῦ δεσπότου αὐτοῦ, οὗτος  πάντοτε ἔγγιστα αὐτοῦ ὢν ὑπὸ φόβον ἐστί, μηδὲν ἄνευ αὐτοῦ διαπραττόμενος, οὕτω καὶ ἡμεῖς
+
46-2-2 Ὥσπερ ἵνα  ᾖ δοῦλος  ἐγγὺς  τοῦ δεσπότου αὐτοῦ, οὗτος  πάντοτε ἔγγιστα αὐτοῦ ὢν ὑπὸ φόβον ἐστί, μηδὲν ἄνευ αὐτοῦ διαπραττόμενος, οὕτω καὶ ἡμεῖς
 
τῷ δεσπότῃ  ἡμῶν  Χριστῷ τῷ  καρδιογνώστῃ  τοὺς  λογισμοὺς  ἡμῶν  ἀνατιθέναι  καὶ φανεροῦν ὀφείλομεν, εἴτε ἐν κακοῖς ἐσμεν εἴτε ἐν ἀναπαύσει, καὶ ἔχειν τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν πεποίθησιν ἐπ' αὐτῷ, ὅτι "1αὐτός μοῦ ἐστι πλοῦτος, αὐτός μοῦ ἐστι πατήρ, αὐτός μοῦ ἐστι δόξα.
 
τῷ δεσπότῃ  ἡμῶν  Χριστῷ τῷ  καρδιογνώστῃ  τοὺς  λογισμοὺς  ἡμῶν  ἀνατιθέναι  καὶ φανεροῦν ὀφείλομεν, εἴτε ἐν κακοῖς ἐσμεν εἴτε ἐν ἀναπαύσει, καὶ ἔχειν τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν πεποίθησιν ἐπ' αὐτῷ, ὅτι "1αὐτός μοῦ ἐστι πλοῦτος, αὐτός μοῦ ἐστι πατήρ, αὐτός μοῦ ἐστι δόξα.
 
 
Line 2,663: Line 2,663:
 
ἐὰν δὲ καί τις μήπω ἔχῃ χάρισμα τοῦ θεοῦ πεφυτευμένον  καὶ πεπηγμένον  ἐν αὐτῷ, ἵνα νυκτὸς  καὶ ἡμέρας ὡς φυσικὸν ᾖ προσκεκολλημένον  τῇ  ψυχῇ καθ' ὥραν ὁδηγοῦν  αὐτὴν  καὶ  ὀρθοτομοῦν  καὶ  αἰχμαλωτίζον  εἰς  τὰ  ἀγαθά,  ὥστε  ἔχειν  τὴν μέριμναν, τὸν πόνον  καὶ τὸν φόβον  ὡς φυσικὸν καὶ ἄτρεπτον, τὸν συντριμμὸν τῆς καρδίας πάντοτε  ἔχειν ὀφείλει  πεπηγμένον.
 
ἐὰν δὲ καί τις μήπω ἔχῃ χάρισμα τοῦ θεοῦ πεφυτευμένον  καὶ πεπηγμένον  ἐν αὐτῷ, ἵνα νυκτὸς  καὶ ἡμέρας ὡς φυσικὸν ᾖ προσκεκολλημένον  τῇ  ψυχῇ καθ' ὥραν ὁδηγοῦν  αὐτὴν  καὶ  ὀρθοτομοῦν  καὶ  αἰχμαλωτίζον  εἰς  τὰ  ἀγαθά,  ὥστε  ἔχειν  τὴν μέριμναν, τὸν πόνον  καὶ τὸν φόβον  ὡς φυσικὸν καὶ ἄτρεπτον, τὸν συντριμμὸν τῆς καρδίας πάντοτε  ἔχειν ὀφείλει  πεπηγμένον.
 
 
46-2-4 Ὥσπερ δὲ ἵνα ᾖ μέλισσα κρυπτῶς ἐργαζομένη τὸ κηρίον ἐν τῷ  κοσκίνῳ, οὕτω καὶ ἡ χάρις ἐργάζεται κρυπτῶς  εἰς τὰς καρδίας τὴν ἑαυτῆς ἀγάπην καὶ μεταβάλλει ἀπὸ πικρίας εἰς γλυκύτητα, ἀπὸ τραχύτητος εἰς χρηστότητα.
+
46-2-4 Ὥσπερ δὲ ἵνα ᾖ μέλισσα κρυπτῶς ἐργαζομένη τὸ κηρίον ἐν τῷ  κοσκίνῳ, οὕτω καὶ ἡ χάρις ἐργάζεται κρυπτῶς  εἰς τὰς καρδίας τὴν ἑαυτῆς ἀγάπην καὶ μεταβάλλει ἀπὸ πικρίας εἰς γλυκύτητα, ἀπὸ τραχύτητος εἰς χρηστότητα.
 
 
 
46-2-5 Ἢ ὥσπερ ἵνα ᾖ ἀργυροκόπος ἢ ἀναγλυφάριος, ἀναγλύψας δίσκον κατὰ μέρος σκεπάζει ἅπερ γλύφει ζῴδια διάφορα, καὶ ἐπὰν τελέσῃ, τότε φανεροῖ αὐτὸν ἐξαστράπτοντα φωτί, οὕτω καὶ ὁ κύριος, ὁ ἀληθινὸς τεχνίτης, ἀναχωνεύει  τὰς καρδίας ἡμῶν  καὶ  ἀνακαινίζει  ἐν  μυστηρίῳ,  ἕως  ὅτε  ἐκδημοῦμεν  τοῦ  σώματος,  καὶ  τότε φαίνεται αὐτῆς τῆς ψυχῆς τὸ κάλλος.
 
46-2-5 Ἢ ὥσπερ ἵνα ᾖ ἀργυροκόπος ἢ ἀναγλυφάριος, ἀναγλύψας δίσκον κατὰ μέρος σκεπάζει ἅπερ γλύφει ζῴδια διάφορα, καὶ ἐπὰν τελέσῃ, τότε φανεροῖ αὐτὸν ἐξαστράπτοντα φωτί, οὕτω καὶ ὁ κύριος, ὁ ἀληθινὸς τεχνίτης, ἀναχωνεύει  τὰς καρδίας ἡμῶν  καὶ  ἀνακαινίζει  ἐν  μυστηρίῳ,  ἕως  ὅτε  ἐκδημοῦμεν  τοῦ  σώματος,  καὶ  τότε φαίνεται αὐτῆς τῆς ψυχῆς τὸ κάλλος.
Line 2,691: Line 2,691:
 
47-1-2 Τινὲς δὲ σφαλλόμενοι εἰς ἑαυτούς, χάριτος θεοῦ γενομένης ἐν αὐτοῖς ἐνεργηθέντες μεγάλως, οὕτως εὗρον τὰ μέλη αὐτῶν  ἡγιασμένα, ὥστε λογίζεσθαι ὅτι "1οὐκ ἐγχωρεῖ εἰς Χριστιανὸν ἐπιθυμίαν εἶναι"2, ἀλλὰ κέκτηνται νοῦν σώφρονα καὶ ἁγνόν· καὶ ἔστιν ὁ ἔσω ἄνθρωπος μετέωρος εἰς τὰ θεῖα καὶ ἐπουράνια μυστήρια, ὥστε νομίσαι τὸν τοιοῦτον ἤδη εἰς τὰ τέλεια μέτρα ἐφθακέναι.
 
47-1-2 Τινὲς δὲ σφαλλόμενοι εἰς ἑαυτούς, χάριτος θεοῦ γενομένης ἐν αὐτοῖς ἐνεργηθέντες μεγάλως, οὕτως εὗρον τὰ μέλη αὐτῶν  ἡγιασμένα, ὥστε λογίζεσθαι ὅτι "1οὐκ ἐγχωρεῖ εἰς Χριστιανὸν ἐπιθυμίαν εἶναι"2, ἀλλὰ κέκτηνται νοῦν σώφρονα καὶ ἁγνόν· καὶ ἔστιν ὁ ἔσω ἄνθρωπος μετέωρος εἰς τὰ θεῖα καὶ ἐπουράνια μυστήρια, ὥστε νομίσαι τὸν τοιοῦτον ἤδη εἰς τὰ τέλεια μέτρα ἐφθακέναι.
 
 
  47-1-3 καὶ  ὡς  ἐνόμισε  προσηγγικέναι  τῷ  λιμένι,  ἐπανέστησαν  αὐτῷ κλύδωνες,  ὥστε πάλιν  αὐτὸν  εἰς τὸ μέσον τοῦ πελάγους  εἰσενεχθῆναι,  ὅπου μόνον οὐρανὸς καὶ θάλασσα καὶ θάνατος ἕτοιμοςἡ ἁμαρτία γὰρ ἐπεισελθοῦσα κατειργάσατο
+
47-1-3 καὶ  ὡς  ἐνόμισε  προσηγγικέναι  τῷ  λιμένι,  ἐπανέστησαν  αὐτῷ κλύδωνες,  ὥστε πάλιν  αὐτὸν  εἰς τὸ μέσον τοῦ πελάγους  εἰσενεχθῆναι,  ὅπου μόνον οὐρανὸς καὶ θάλασσα καὶ θάνατος ἕτοιμοςἡ ἁμαρτία γὰρ ἐπεισελθοῦσα κατειργάσατο
 
47-1-4 ἐπιθυμίαν κακήνκαὶ νῦν οἱ αὐτοὶ ὥσπερ ἀπὸ ὅλου βυθοῦ τῆς θαλάσσης ψεκάδας τινὰς  ἐδέξαντο  καὶ εὑρίσκουσιν ἐκεῖνοι αὐτοὶ καθ'  ὥραν καὶ καθ'  ἡμέραν τοσαύτην
 
47-1-4 ἐπιθυμίαν κακήνκαὶ νῦν οἱ αὐτοὶ ὥσπερ ἀπὸ ὅλου βυθοῦ τῆς θαλάσσης ψεκάδας τινὰς  ἐδέξαντο  καὶ εὑρίσκουσιν ἐκεῖνοι αὐτοὶ καθ'  ὥραν καὶ καθ'  ἡμέραν τοσαύτην
 
θαυματουργίαν γινομένην, ὥστε τὸν ἐνεργούμενον ἐπὶ τῇ παραδόξῳ καὶ ξένῃ καὶ θεϊκῇ ἐργασίᾳ θαμβεῖσθαι καὶ ἐκπλήττεσθαι, πῶς σοφίζει, πῶς φωτίζει, εἰρηνεύει, ὁδηγεῖ, τὰ πάντα ἀγαθύνει, τὰ θεῖα  καὶ ἐπουράνια διδάσκει, ὥστε τὸν τοιοῦτον  πρὸς σύγκρισιν
 
θαυματουργίαν γινομένην, ὥστε τὸν ἐνεργούμενον ἐπὶ τῇ παραδόξῳ καὶ ξένῃ καὶ θεϊκῇ ἐργασίᾳ θαμβεῖσθαι καὶ ἐκπλήττεσθαι, πῶς σοφίζει, πῶς φωτίζει, εἰρηνεύει, ὁδηγεῖ, τὰ πάντα ἀγαθύνει, τὰ θεῖα  καὶ ἐπουράνια διδάσκει, ὥστε τὸν τοιοῦτον  πρὸς σύγκρισιν
Line 2,698: Line 2,698:
 
καὶ μετὰ καιροὺς καὶ ὥρας μεταβάλλεται  τὰ πράγματα, ὥστε ἐξ ἀληθείας ἑαυτὸν ἡγεῖσ47-1-5 θαι ἁμαρτωλότερον ὅλων τῶν ἀνθρώπων καὶ ἔχειν ἑαυτὸν ὡς  πηλόν,  πάλιν  ἄλλῃ  ὥρᾳ ὁρᾷ ἑαυτὸν  ὁ  τοιοῦτος  ὡς  βασιλέα μέγιστον,  ἐξαίσιον δυνάστην  ἢ  φίλον  βασιλέως,  πάλιν  ἑαυτὸν  ὁρᾷ  πτωχὸν  καὶ  ἀσθενῆ.
 
καὶ μετὰ καιροὺς καὶ ὥρας μεταβάλλεται  τὰ πράγματα, ὥστε ἐξ ἀληθείας ἑαυτὸν ἡγεῖσ47-1-5 θαι ἁμαρτωλότερον ὅλων τῶν ἀνθρώπων καὶ ἔχειν ἑαυτὸν ὡς  πηλόν,  πάλιν  ἄλλῃ  ὥρᾳ ὁρᾷ ἑαυτὸν  ὁ  τοιοῦτος  ὡς  βασιλέα μέγιστον,  ἐξαίσιον δυνάστην  ἢ  φίλον  βασιλέως,  πάλιν  ἑαυτὸν  ὁρᾷ  πτωχὸν  καὶ  ἀσθενῆ.
 
 
λοιπὸν  εἰς ἀδημονίαν ἐμπίπτει ὁ νοῦς "1διὰ τί οὕτως καὶ οὕτως;"2 47-1-6 Ὁ κύριος οἰκονομικῶς σοι ἐμπιστεύει τὴν χάριν, κυβερνᾷ καὶ διοικεῖ· ἐπειδὴ γὰρ ἡ ἀνθρωπίνη φύσις ἀσθενὴς οὖσα ἐπαίρεται καὶ τυφοῦται,  ἐὰν εὕρῃ ὀλίγην  ἀνάπαυσιν καὶ χάριν τοῦ κυρίου καὶ τοὺς πολλοὺς κρίνει, διὰ τοῦτο παραχωρεῖ ἡ χάρις, ἵνα ᾖ πάντοτε ὁ ἄνθρωπος ὑπὸ κόνδυλον καὶ μέριμναν.
+
λοιπὸν  εἰς ἀδημονίαν ἐμπίπτει ὁ νοῦς "1διὰ τί οὕτως καὶ οὕτως;"2 47-1-6 Ὁ κύριος οἰκονομικῶς σοι ἐμπιστεύει τὴν χάριν, κυβερνᾷ καὶ διοικεῖ· ἐπειδὴ γὰρ ἡ ἀνθρωπίνη φύσις ἀσθενὴς οὖσα ἐπαίρεται καὶ τυφοῦται,  ἐὰν εὕρῃ ὀλίγην  ἀνάπαυσιν καὶ χάριν τοῦ κυρίου καὶ τοὺς πολλοὺς κρίνει, διὰ τοῦτο παραχωρεῖ ἡ χάρις, ἵνα ᾖ πάντοτε ὁ ἄνθρωπος ὑπὸ κόνδυλον καὶ μέριμναν.
 
 
 
οὕτω γὰρ αὐτῷ συμφέρει.
 
οὕτω γὰρ αὐτῷ συμφέρει.
Line 2,708: Line 2,708:
 
ὁ γοῦν δεσπότης ἐπὶ τῷ τοιούτῳ χαίρει, δηλονότι  τῷ  προθύμως  ὑπουργοῦντι  47-1-8 καὶ ἐπιτελοῦντι  τὰ λεγόμενα.
 
ὁ γοῦν δεσπότης ἐπὶ τῷ τοιούτῳ χαίρει, δηλονότι  τῷ  προθύμως  ὑπουργοῦντι  47-1-8 καὶ ἐπιτελοῦντι  τὰ λεγόμενα.
 
 
οἱ ἐξερχόμενοι τῶν  οἰκείων καὶ στήκοντες εἰς τὴν θύραν τοῦ κυρίου καλῶς  στήκουσιν· ἐξερχόμενοι γὰρ τοῦ κόσμου ζητοῦσι κτήσασθαι καρποὺς ξένους τῆς φύσεως.
+
οἱ ἐξερχόμενοι τῶν  οἰκείων καὶ στήκοντες εἰς τὴν θύραν τοῦ κυρίου καλῶς  στήκουσιν· ἐξερχόμενοι γὰρ τοῦ κόσμου ζητοῦσι κτήσασθαι καρποὺς ξένους τῆς φύσεως.
 
 
 
πάντα γὰρ τὰ ἐπίγεια ἀλλότριά ἐστι τῶν οὐρανίων.
 
πάντα γὰρ τὰ ἐπίγεια ἀλλότριά ἐστι τῶν οὐρανίων.
Line 2,730: Line 2,730:
 
ἄλλο τί εἰσιν ἐκεῖνοι καὶ ἄλλο τί εἰσιν 48-1-2 οὗτοι, καὶ πολλὴ διάστασις μεταξὺ τούτων  κἀκείνων.
 
ἄλλο τί εἰσιν ἐκεῖνοι καὶ ἄλλο τί εἰσιν 48-1-2 οὗτοι, καὶ πολλὴ διάστασις μεταξὺ τούτων  κἀκείνων.
 
 
οἱ γὰρ  τῆς γῆς κατοικήτορες καὶ τὰ τέκνα  τοῦ αἰῶνος  τούτου  ἐοίκασι σίτῳ  βεβλημένῳ  ἐν  σινίῳ  τῆς  γῆς  ταύτης,  σινιαζόμενοι  ἐν ἀστάτοις λογισμοῖς τοῦ κόσμου, ἐν σάλῳ γηΐνων  ἐπιθυμιῶν  καὶ πολυπλόκων ἐννοιῶν ὑλικῶν  τὰς ψυχάς,  κλυδωνίζοντος  τοῦ σινιάζοντος  σατανᾶ διὰ τοῦ τῆς  γῆς  σινίου (τουτέστι τῶν γηΐνων πραγμάτων).
+
οἱ γὰρ  τῆς γῆς κατοικήτορες καὶ τὰ τέκνα  τοῦ αἰῶνος  τούτου  ἐοίκασι σίτῳ  βεβλημένῳ  ἐν  σινίῳ  τῆς  γῆς  ταύτης,  σινιαζόμενοι  ἐν ἀστάτοις λογισμοῖς τοῦ κόσμου, ἐν σάλῳ γηΐνων  ἐπιθυμιῶν  καὶ πολυπλόκων ἐννοιῶν ὑλικῶν  τὰς ψυχάς,  κλυδωνίζοντος  τοῦ σινιάζοντος  σατανᾶ διὰ τοῦ τῆς  γῆς  σινίου (τουτέστι τῶν γηΐνων πραγμάτων).
 
 
 
48-1-3 πᾶν γὰρ τὸ ἁμαρτωλὸν τῶν ἀνθρώπων γένος ἀπὸ τῆς τοῦ Ἀδὰμ ἐκπτώσεως, παραβάντος τὴν ἐντολήν, ὑπὸ τὸν ἄρχοντα τῆς πονηρίας ἐγένετο,  λαβόντα  κατὰ  τοῦ  Ἀδὰμ  τὴν  ἐξουσίαν  καὶ  λοιπὸν  ἀπ'  αὐτοῦ  ἀπαύστοις λογισμοῖς ἀπάτης καὶ κλόνου σινιάζει καὶ προσκρούει  τῷ σινίῳ τῆς γῆς πάντας  τοὺς υἱοὺς τοῦ αἰῶνος τούτου.
 
48-1-3 πᾶν γὰρ τὸ ἁμαρτωλὸν τῶν ἀνθρώπων γένος ἀπὸ τῆς τοῦ Ἀδὰμ ἐκπτώσεως, παραβάντος τὴν ἐντολήν, ὑπὸ τὸν ἄρχοντα τῆς πονηρίας ἐγένετο,  λαβόντα  κατὰ  τοῦ  Ἀδὰμ  τὴν  ἐξουσίαν  καὶ  λοιπὸν  ἀπ'  αὐτοῦ  ἀπαύστοις λογισμοῖς ἀπάτης καὶ κλόνου σινιάζει καὶ προσκρούει  τῷ σινίῳ τῆς γῆς πάντας  τοὺς υἱοὺς τοῦ αἰῶνος τούτου.
Line 2,741: Line 2,741:
 
οὕτω γὰρ ἐκπεσὸν τῆς ἐντολῆς τὸ γένος Ἀδὰμ καὶ ἁμαρτωλὸν καταστὰν ἐκείνην τὴν εἰκόνα κατὰ τὸ κρυπτὸν κέκτηται, σαλευόμενον ἀστάτοις λογισμοῖς δειλίας τε καὶ φόβου καὶ πάσης ταραχῆς, ἐπιθυμίαις καὶ ἡδοναῖς ποικίλαις  καὶ παντοδαπαῖς  τοῦ ἄρχοντος τοῦ κόσμου πᾶσαν ψυχὴν κλυδωνίζοντος  τὴν μὴ γεγεννημένην  ἐκ τοῦ θεοῦ καὶ ὡς σῖτον ἐν σινίῳ στρέφοντος καὶ ἀστάτως τοὺς τῶν ἀνθρώπων  λογισμοὺς ποικίλως  κλυδωνίζοντος,  ἐν ἀπάταις κοσμικαῖς καὶ ἡδοναῖς σαρκικαῖς καὶ φόβοις καὶ ταραχαῖς πάντας σαλεύοντος καὶ δελεάζοντος.
 
οὕτω γὰρ ἐκπεσὸν τῆς ἐντολῆς τὸ γένος Ἀδὰμ καὶ ἁμαρτωλὸν καταστὰν ἐκείνην τὴν εἰκόνα κατὰ τὸ κρυπτὸν κέκτηται, σαλευόμενον ἀστάτοις λογισμοῖς δειλίας τε καὶ φόβου καὶ πάσης ταραχῆς, ἐπιθυμίαις καὶ ἡδοναῖς ποικίλαις  καὶ παντοδαπαῖς  τοῦ ἄρχοντος τοῦ κόσμου πᾶσαν ψυχὴν κλυδωνίζοντος  τὴν μὴ γεγεννημένην  ἐκ τοῦ θεοῦ καὶ ὡς σῖτον ἐν σινίῳ στρέφοντος καὶ ἀστάτως τοὺς τῶν ἀνθρώπων  λογισμοὺς ποικίλως  κλυδωνίζοντος,  ἐν ἀπάταις κοσμικαῖς καὶ ἡδοναῖς σαρκικαῖς καὶ φόβοις καὶ ταραχαῖς πάντας σαλεύοντος καὶ δελεάζοντος.
 
 
48-1-6 Καὶ γὰρ ὁ κύριος τοὺς  ταῖς  ἀπάταις  καὶ τοῖς  θελήμασι τοῦ πονηροῦ ἐξακολουθοῦντας δεικνύων, ὅτι τὴν εἰκόνα τοῦ Κάϊν τῆς πονηρίας φοροῦσιν, ἐλέγχων  ἔλεγεν·  «ὑμεῖς  (φησὶ) τὰς  ἐπιθυμίας  τοῦ  πατρὸς  ὑμῶν  θέλετε  ποιεῖν  τοῦ ἀνθρωποκτόνου· ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἐστὶν ἐξ ἀρχῆς καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὔκ ἐστιν».
+
48-1-6 Καὶ γὰρ ὁ κύριος τοὺς  ταῖς  ἀπάταις  καὶ τοῖς  θελήμασι τοῦ πονηροῦ ἐξακολουθοῦντας δεικνύων, ὅτι τὴν εἰκόνα τοῦ Κάϊν τῆς πονηρίας φοροῦσιν, ἐλέγχων  ἔλεγεν·  «ὑμεῖς  (φησὶ) τὰς  ἐπιθυμίας  τοῦ  πατρὸς  ὑμῶν  θέλετε  ποιεῖν  τοῦ ἀνθρωποκτόνου· ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἐστὶν ἐξ ἀρχῆς καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὔκ ἐστιν».
 
 
  
Line 2,750: Line 2,750:
 
λογισμοῖς  σινιάζειν  48-1-8 ἐπαρκεῖ.
 
λογισμοῖς  σινιάζειν  48-1-8 ἐπαρκεῖ.
 
 
καὶ  ὥσπερ  εἷς  ἄνεμος  πάντα  τὰ  φυτὰ  καὶ  τὰ σπέρματα καὶ τὰ τῆς γῆς φύματα ἐπαρκεῖ κλονεῖν καὶ σείειν ἢ ὥσπερ ἓν σκότος τὸ τῆς νυκτὸς ἐπὶ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην ἐφαπλοῦται, οὕτω καὶ ὁ τῆς πονηρίας ἄρχων, σκότος
+
καὶ  ὥσπερ  εἷς  ἄνεμος  πάντα  τὰ  φυτὰ  καὶ  τὰ σπέρματα καὶ τὰ τῆς γῆς φύματα ἐπαρκεῖ κλονεῖν καὶ σείειν ἢ ὥσπερ ἓν σκότος τὸ τῆς νυκτὸς ἐπὶ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην ἐφαπλοῦται, οὕτω καὶ ὁ τῆς πονηρίας ἄρχων, σκότος
 
κακίας καὶ θανάτου ὑπάρχων, καὶ ἄνεμός τις δεινὸς καὶ κρυπτὸς καὶ ἄγριος τυγχάνων, πᾶν  τὸ ἐπὶ  γῆς  ἀνθρώπων  γένος  κλυδωνίζει  καὶ  περιφέρει  ἀστάτοις  λογισμοῖς  καὶ ἐπιθυμίαις κόσμου δελεάζων τὰς  καρδίας τῶν ἀνθρώπων,  καὶ σκότους ἀγνωσίας καὶ
 
κακίας καὶ θανάτου ὑπάρχων, καὶ ἄνεμός τις δεινὸς καὶ κρυπτὸς καὶ ἄγριος τυγχάνων, πᾶν  τὸ ἐπὶ  γῆς  ἀνθρώπων  γένος  κλυδωνίζει  καὶ  περιφέρει  ἀστάτοις  λογισμοῖς  καὶ ἐπιθυμίαις κόσμου δελεάζων τὰς  καρδίας τῶν ἀνθρώπων,  καὶ σκότους ἀγνωσίας καὶ
 
πωρώσεως καὶ λήθης ἐμπίπλησι πᾶσαν ψυχὴν  τὴν μὴ ἄνωθεν  γεγεννημένην  καὶ τῷ φρονήματι  καὶ τῷ νῷ εἰς ἄλλον  κόσμον μεταβεβηκυῖαν, καθὼς εἴρηται· «ἡμῶν δὲ τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει».
 
πωρώσεως καὶ λήθης ἐμπίπλησι πᾶσαν ψυχὴν  τὴν μὴ ἄνωθεν  γεγεννημένην  καὶ τῷ φρονήματι  καὶ τῷ νῷ εἰς ἄλλον  κόσμον μεταβεβηκυῖαν, καθὼς εἴρηται· «ἡμῶν δὲ τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει».
Line 2,762: Line 2,762:
 
κόσμου διὰ τὸ τὸν νοῦν αὐτῶν καὶ τὸ φρόνημα τῆς ψυχῆς ἐν τῇ τοῦ Χριστοῦ εἰρήνῃ καὶ ἐν  τῇ  τοῦ  πνεύματος  ἀγάπῃ  τυγχάνειν,  ὡς  καὶ  ὁ  κύριος  περὶ  τῶν  τοιούτων διεξερχόμενος  ἔλεγε·  «μεταβέβηκε  (φησὶ)  ἐκ  τοῦ  θανάτου  εἰς  τὴν  ζωήν».
 
κόσμου διὰ τὸ τὸν νοῦν αὐτῶν καὶ τὸ φρόνημα τῆς ψυχῆς ἐν τῇ τοῦ Χριστοῦ εἰρήνῃ καὶ ἐν  τῇ  τοῦ  πνεύματος  ἀγάπῃ  τυγχάνειν,  ὡς  καὶ  ὁ  κύριος  περὶ  τῶν  τοιούτων διεξερχόμενος  ἔλεγε·  «μεταβέβηκε  (φησὶ)  ἐκ  τοῦ  θανάτου  εἰς  τὴν  ζωήν».
 
 
48-2-1
+
48-2-1
 
Τοιγαροῦν οὐκ ἐν σχήμασι καὶ τύποις ἐξωτέροις ἡ ἀλλοίωσις τῶν Χριστιανῶν ὑπάρχει, ὡς οἱ πολλοὶ ἐν τούτῳ οἴονται εἶναι τὴν διαφορὰν καὶ τὴν διάκρισιν μεταξὺ τοῦ κόσμου καὶ αὐτῶν ἐν σχήμασι καὶ τύποις.
 
Τοιγαροῦν οὐκ ἐν σχήμασι καὶ τύποις ἐξωτέροις ἡ ἀλλοίωσις τῶν Χριστιανῶν ὑπάρχει, ὡς οἱ πολλοὶ ἐν τούτῳ οἴονται εἶναι τὴν διαφορὰν καὶ τὴν διάκρισιν μεταξὺ τοῦ κόσμου καὶ αὐτῶν ἐν σχήμασι καὶ τύποις.
 
 
Line 2,773: Line 2,773:
 
Χριστιανῶν γὰρ ἡ δόξα καὶ τὸ κάλλος καὶ ὁ πλοῦτος ὁ οὐράνιος ἀλάλητός ἐστι καὶ μετὰ πόνων  καὶ ἱδρώτων  καὶ δοκιμασιῶν 48-2-3 καὶ ἀγώνων  πολλῶν,  τὸ δὲ ὅλον χάριτι  ποριζόμενος.
 
Χριστιανῶν γὰρ ἡ δόξα καὶ τὸ κάλλος καὶ ὁ πλοῦτος ὁ οὐράνιος ἀλάλητός ἐστι καὶ μετὰ πόνων  καὶ ἱδρώτων  καὶ δοκιμασιῶν 48-2-3 καὶ ἀγώνων  πολλῶν,  τὸ δὲ ὅλον χάριτι  ποριζόμενος.
 
 
εἰ  γὰρ  ἡ  τοῦ  ἐπιγείου  βασιλέως  θέα  ἐπιθυμητὴ  παρὰ  πᾶσιν ἀνθρώποις  τυγχάνει,  καὶ πᾶς  τις  ἐπιδημῶν  ἐν  πόλει  βασιλέως  ἐπιθυμεῖ  καὶ  μόνον θεάσασθαι τὸ κάλλος  αὐτοῦ ἢ τὴν  ὡραιότητα  τῶν  ἐνδυμάτων  ἢ τῆς πορφύρας τὴν δόξαν, τῶν ποικίλων μαργαριτῶν τὸ κάλλος, τοῦ διαδήματος τὴν εὐπρέπειαν, τῶν σὺν αὐτῷ  ἀξιωμάτων  τὴν  τιμιότητα  καὶ  προσώπων  τὴν  ὡραιότητα,  ἐκτὸς  εἰ  μὴ  οἱ πνευματικοὶ  ἐξουθενοῦσιν  αὐτὰ  διὰ  τὸ  ἄλλης  δόξης  ἀσωμάτου  καὶ  οὐρανίου πεπειρᾶσθαι  καὶ  ἄλλῳ  κάλλει  ἀρρήτῳ  τετρῶσθαι  καὶ  ἄλλου  πλούτου  ἀλαλήτου κεκοινωνηκέναι  καὶ 48-2-4 τῷ ἔσω ἀνθρώπῳ  ἥδεσθαι καὶ ἄλλου πνεύματος  μετέχειν· ἐπεὶ οἱ τοῦ  κόσμου τούτου  ἄνθρωποι  οἱ τὸ πνεῦμα  τοῦ  κόσμου ἔχοντες  ἐν  πολλῇ ἐπιθυμίᾳ εἰσὶ τὸν ἐπίγειον βασιλέα κἂν θεάσασθαι μόνον σὺν πάσῃ τῇ εὐπρεπείᾳ καὶ τῇ δόξῃ αὐτοῦ· ὅσον γὰρ ἐν τοῖς  φαινομένοις πολλῷ  μείζων  ἡ μερὶς αὐτοῦ ἐστι παρὰ πάντας  ἀνθρώπουςοὕτως  ἔνδοξον,  οὕτως  ἐπιθυμητὸν  ὑπὸ πάντων  τὸ καὶ θεαθῆναι μόνονκαὶ  ἕκαστος ἐν ἑαυτῷ λέγει· "1εἴθε τις ἔδωκέ μοι  ἐκείνην  τὴν δόξαν καὶ τὴν εὐπρέπειαν  καὶ τὴν  ὡραιότητα"2, μακαρίζων  ἐκεῖνον  τὸν ὅμοιον ἑαυτῷ  γήϊνον  καὶ ὁμοιοπαθῆ  καὶ  θνητὸν  ὄντα,  διὰ  δὲ  τὴν  πρόσκαιρον  48-2-5 εὐπρέπειαν  καὶ  δόξαν ἐπιθυμητόν, εἰ οὖν οὕτως οἱ σαρκικοὶ ἄνθρωποι ἐπιθυμοῦσι τοῦ γηΐνου βασιλέως τὴν δόξαν ἰδεῖν, πόσῳ μᾶλλον οἷς ἐνέσταξεν ἐκείνη ἡ ῥανὶς τοῦ πνεύματος τῆς θεότητος τῆς ζωῆς καὶ ἔτρωσε τὴν καρδίαν αὐτῶν ἔρωτι θείῳ πρὸς τὸν οὐράνιον βασιλέα Χριστόν, εἰς ἐκεῖνο  τὸ  κάλλος  καὶ  τὴν  ἀλάλητον  δόξαν  καὶ  ἄφραστον  εὐπρέπειαν  καὶ  τὸν ἀνεννόητον  πλοῦτον  τοῦ  ἀληθινοῦ  καὶ  αἰωνίου  βασιλέως  Χριστοῦ  δέδενται  καὶ αἰχμαλωτίζονται  τῇ ἐπιθυμίᾳ καὶ τῷ ποθῷ, ὅλοι ἐξ ὅλου πρὸς αὐτὸν τυγχάνοντες,  καὶ ἐπιθυμοῦσι τυχεῖν ἐκείνων, ὧν ἐνοπτρίζονται διὰ τοῦ πνεύματος ἀλαλήτων ἀγαθῶν, οὗ ἕνεκε πάντα τὰ ἐπὶ γῆς κάλλη καὶ εὐπρεπείας καὶ δόξας καὶ τιμὰς καὶ πλοῦτον βασιλέως τε καὶ ἀρχόντων ἐξουδένωσαν· θείῳ γὰρ κάλλει ἐτρώθησαν καὶ ζωὴ 48-2-6 ἀθανασίας οὐρανίου ἐν ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν  ἐνέσταξε.
+
εἰ  γὰρ  ἡ  τοῦ  ἐπιγείου  βασιλέως  θέα  ἐπιθυμητὴ  παρὰ  πᾶσιν ἀνθρώποις  τυγχάνει,  καὶ πᾶς  τις  ἐπιδημῶν  ἐν  πόλει  βασιλέως  ἐπιθυμεῖ  καὶ  μόνον θεάσασθαι τὸ κάλλος  αὐτοῦ ἢ τὴν  ὡραιότητα  τῶν  ἐνδυμάτων  ἢ τῆς πορφύρας τὴν δόξαν, τῶν ποικίλων μαργαριτῶν τὸ κάλλος, τοῦ διαδήματος τὴν εὐπρέπειαν, τῶν σὺν αὐτῷ  ἀξιωμάτων  τὴν  τιμιότητα  καὶ  προσώπων  τὴν  ὡραιότητα,  ἐκτὸς  εἰ  μὴ  οἱ πνευματικοὶ  ἐξουθενοῦσιν  αὐτὰ  διὰ  τὸ  ἄλλης  δόξης  ἀσωμάτου  καὶ  οὐρανίου πεπειρᾶσθαι  καὶ  ἄλλῳ  κάλλει  ἀρρήτῳ  τετρῶσθαι  καὶ  ἄλλου  πλούτου  ἀλαλήτου κεκοινωνηκέναι  καὶ 48-2-4 τῷ ἔσω ἀνθρώπῳ  ἥδεσθαι καὶ ἄλλου πνεύματος  μετέχειν· ἐπεὶ οἱ τοῦ  κόσμου τούτου  ἄνθρωποι  οἱ τὸ πνεῦμα  τοῦ  κόσμου ἔχοντες  ἐν  πολλῇ ἐπιθυμίᾳ εἰσὶ τὸν ἐπίγειον βασιλέα κἂν θεάσασθαι μόνον σὺν πάσῃ τῇ εὐπρεπείᾳ καὶ τῇ δόξῃ αὐτοῦ· ὅσον γὰρ ἐν τοῖς  φαινομένοις πολλῷ  μείζων  ἡ μερὶς αὐτοῦ ἐστι παρὰ πάντας  ἀνθρώπουςοὕτως  ἔνδοξον,  οὕτως  ἐπιθυμητὸν  ὑπὸ πάντων  τὸ καὶ θεαθῆναι μόνονκαὶ  ἕκαστος ἐν ἑαυτῷ λέγει· "1εἴθε τις ἔδωκέ μοι  ἐκείνην  τὴν δόξαν καὶ τὴν εὐπρέπειαν  καὶ τὴν  ὡραιότητα"2, μακαρίζων  ἐκεῖνον  τὸν ὅμοιον ἑαυτῷ  γήϊνον  καὶ ὁμοιοπαθῆ  καὶ  θνητὸν  ὄντα,  διὰ  δὲ  τὴν  πρόσκαιρον  48-2-5 εὐπρέπειαν  καὶ  δόξαν ἐπιθυμητόν, εἰ οὖν οὕτως οἱ σαρκικοὶ ἄνθρωποι ἐπιθυμοῦσι τοῦ γηΐνου βασιλέως τὴν δόξαν ἰδεῖν, πόσῳ μᾶλλον οἷς ἐνέσταξεν ἐκείνη ἡ ῥανὶς τοῦ πνεύματος τῆς θεότητος τῆς ζωῆς καὶ ἔτρωσε τὴν καρδίαν αὐτῶν ἔρωτι θείῳ πρὸς τὸν οὐράνιον βασιλέα Χριστόν, εἰς ἐκεῖνο  τὸ  κάλλος  καὶ  τὴν  ἀλάλητον  δόξαν  καὶ  ἄφραστον  εὐπρέπειαν  καὶ  τὸν ἀνεννόητον  πλοῦτον  τοῦ  ἀληθινοῦ  καὶ  αἰωνίου  βασιλέως  Χριστοῦ  δέδενται  καὶ αἰχμαλωτίζονται  τῇ ἐπιθυμίᾳ καὶ τῷ ποθῷ, ὅλοι ἐξ ὅλου πρὸς αὐτὸν τυγχάνοντες,  καὶ ἐπιθυμοῦσι τυχεῖν ἐκείνων, ὧν ἐνοπτρίζονται διὰ τοῦ πνεύματος ἀλαλήτων ἀγαθῶν, οὗ ἕνεκε πάντα τὰ ἐπὶ γῆς κάλλη καὶ εὐπρεπείας καὶ δόξας καὶ τιμὰς καὶ πλοῦτον βασιλέως τε καὶ ἀρχόντων ἐξουδένωσαν· θείῳ γὰρ κάλλει ἐτρώθησαν καὶ ζωὴ 48-2-6 ἀθανασίας οὐρανίου ἐν ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν  ἐνέσταξε.
 
 
 
διὸ καὶ εἰς ἐκείνην  τὴν ἀγάπην  πρὸς τὸν ἐπουράνιον βασιλέα ὠθοῦνται, αὐτὸν μόνον πρὸ ὀφθαλμῶν ἐν πολλῇ ἐπιθυμίᾳ ἔχοντες, καὶ διὰ τοῦτο πάσης ἀγάπης κόσμου ἑαυτοὺς λύουσιν καὶ ἀναχωροῦσι παντὸς δεσμοῦ γηΐνου, ἵνα δυνηθῶσιν ἐκεῖνον τὸν πόθον ἐν τῇ ἑαυτῶν καρδίᾳ πάντοτε ἔχειν καὶ μηδὲν ἕτερον  σὺν  ἐκείνῳ.
 
διὸ καὶ εἰς ἐκείνην  τὴν ἀγάπην  πρὸς τὸν ἐπουράνιον βασιλέα ὠθοῦνται, αὐτὸν μόνον πρὸ ὀφθαλμῶν ἐν πολλῇ ἐπιθυμίᾳ ἔχοντες, καὶ διὰ τοῦτο πάσης ἀγάπης κόσμου ἑαυτοὺς λύουσιν καὶ ἀναχωροῦσι παντὸς δεσμοῦ γηΐνου, ἵνα δυνηθῶσιν ἐκεῖνον τὸν πόθον ἐν τῇ ἑαυτῶν καρδίᾳ πάντοτε ἔχειν καὶ μηδὲν ἕτερον  σὺν  ἐκείνῳ.
 
 
48-2-7 Ὀλίγοι  δὲ  πάνυ  εἰσὶν  οἱ  τῇ  ἀγαθῇ  ἀρχῇ  τέλος  ἀγαθὸν πορισάμενοι καὶ διερχόμενοι ἕως τέλους ἄπτωτοι, τὴν μίαν ἀγάπην τῆς ζωῆς τὴν πρὸς τὸν  θεὸν  48-2-8  μόνον  κατάσχοντες  καὶ  πάντων  ἑαυτοὺς  λελυκότες.
+
48-2-7 Ὀλίγοι  δὲ  πάνυ  εἰσὶν  οἱ  τῇ  ἀγαθῇ  ἀρχῇ  τέλος  ἀγαθὸν πορισάμενοι καὶ διερχόμενοι ἕως τέλους ἄπτωτοι, τὴν μίαν ἀγάπην τῆς ζωῆς τὴν πρὸς τὸν  θεὸν  48-2-8  μόνον  κατάσχοντες  καὶ  πάντων  ἑαυτοὺς  λελυκότες.
 
 
πολλοὶ  γὰρ κατανύσσονται  καὶ  πολλοὶ  χάριτος  οὐρανίου  μέτοχοι  γίνονται  καὶ  ἔρωτι  οὐρανίῳ τιτρώσκονται, ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐν μέσῳ ἀγῶνας καὶ ἀθλήσεις καὶ πόνους καὶ πειρασμοὺς διαφόρους  τοῦ  πονηροῦ  μὴ  ὑπομένοντες,  ἐν  ποικίλαις  καὶ  διαφόροις  ἐπιθυμίαις κοσμικαῖς περιτρεπόμενοι διὰ τὸ θέλημα ἔχειν ἕκαστον τοῦ ἀγαπῆσαί τι τοῦ  κόσμου τούτου καὶ μὴ λελυκέναι  πάντοθεν τὴν ἀγάπην αὐτοῦ, ἀπέμειναν  καὶ ἐβυθίσθησαν ἐν τῷ τοῦ κόσμου βυθῷ διὰ ἰδίου θελήματος ἢ ἀνανδρίαν  καὶ χαύνωσιν  ἢ δειλίαν  ἢ δι'
+
πολλοὶ  γὰρ κατανύσσονται  καὶ  πολλοὶ  χάριτος  οὐρανίου  μέτοχοι  γίνονται  καὶ  ἔρωτι  οὐρανίῳ τιτρώσκονται, ἀλλὰ διὰ τοὺς ἐν μέσῳ ἀγῶνας καὶ ἀθλήσεις καὶ πόνους καὶ πειρασμοὺς διαφόρους  τοῦ  πονηροῦ  μὴ  ὑπομένοντες,  ἐν  ποικίλαις  καὶ  διαφόροις  ἐπιθυμίαις κοσμικαῖς περιτρεπόμενοι διὰ τὸ θέλημα ἔχειν ἕκαστον τοῦ ἀγαπῆσαί τι τοῦ  κόσμου τούτου καὶ μὴ λελυκέναι  πάντοθεν τὴν ἀγάπην αὐτοῦ, ἀπέμειναν  καὶ ἐβυθίσθησαν ἐν τῷ τοῦ κόσμου βυθῷ διὰ ἰδίου θελήματος ἢ ἀνανδρίαν  καὶ χαύνωσιν  ἢ δειλίαν  ἢ δι'
 
ἀγάπην τινὰ γηΐνην.
 
ἀγάπην τινὰ γηΐνην.
 
 
Line 2,788: Line 2,788:
 
ἐλπίδος καὶ πόνων καὶ ἀγώνων μεγάλων χρεία καὶ πολλῆς δοκιμασίας· οὐ γάρ τι μικρὸν τυγχάνει,  ἃ  ἐλπίζει  ἀγαθὰ  λαβεῖν  ἄνθρωπος.
 
ἐλπίδος καὶ πόνων καὶ ἀγώνων μεγάλων χρεία καὶ πολλῆς δοκιμασίας· οὐ γάρ τι μικρὸν τυγχάνει,  ἃ  ἐλπίζει  ἀγαθὰ  λαβεῖν  ἄνθρωπος.
 
 
βασιλείαν  οὐρανῶν  ἐπιθυμεῖς  καὶ συμβασιλεῦσαι Χριστῷ εἰς τοὺς ἀπεράντους αἰῶνας βούλει, καὶ τοὺς ἀγῶνας καὶ πόνους
+
βασιλείαν  οὐρανῶν  ἐπιθυμεῖς  καὶ συμβασιλεῦσαι Χριστῷ εἰς τοὺς ἀπεράντους αἰῶνας βούλει, καὶ τοὺς ἀγῶνας καὶ πόνους
 
καὶ πειρασμοὺς δι' ὀλίγου χρόνου τῆς ζωῆς 48-3-3 ταύτης ἀναδέξασθαι προθύμως ἕως θανάτου  οὐ  καταδέχῃ;  τοῦ  κυρίου  βοῶντος·  «εἴ  τις  θέλει  ὀπίσω  μου  ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω  ἑαυτὸν  καὶ  ἀράτω  τὸν  σταυρὸν  αὐτοῦ  καθ'  ἡμέραν  χαίρων  καὶ
 
καὶ πειρασμοὺς δι' ὀλίγου χρόνου τῆς ζωῆς 48-3-3 ταύτης ἀναδέξασθαι προθύμως ἕως θανάτου  οὐ  καταδέχῃ;  τοῦ  κυρίου  βοῶντος·  «εἴ  τις  θέλει  ὀπίσω  μου  ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω  ἑαυτὸν  καὶ  ἀράτω  τὸν  σταυρὸν  αὐτοῦ  καθ'  ἡμέραν  χαίρων  καὶ
 
ἀκολουθείτω  μοι», καὶ πάλιν·  «ἐὰν μή τις  μισήσῃ πατέρα, μητέρα, γυναῖκα,  τέκνα,
 
ἀκολουθείτω  μοι», καὶ πάλιν·  «ἐὰν μή τις  μισήσῃ πατέρα, μητέρα, γυναῖκα,  τέκνα,
Line 2,807: Line 2,807:
 
ὀλίγον καταβαρήσῃ ἡ ἀγάπη τοῦ κόσμου καὶ ἡ ῥοπὴ ἐν τῷ τῆς καρδίας ζυγῷ, εὐθὺς προέρχεται ὁ  πονηρὸς λόγος μεχρὶ τῶν  χειλέων.
 
ὀλίγον καταβαρήσῃ ἡ ἀγάπη τοῦ κόσμου καὶ ἡ ῥοπὴ ἐν τῷ τῆς καρδίας ζυγῷ, εὐθὺς προέρχεται ὁ  πονηρὸς λόγος μεχρὶ τῶν  χειλέων.
 
 
εἶτα ὥσπερ βέλη ἐντείνων  ὁ νοῦς
+
εἶτα ὥσπερ βέλη ἐντείνων  ὁ νοῦς
 
ἔνδοθεν τοξεύει τὸν πλησίον διὰ τῆς γλώττης, πέμπων βέλη λόγων ἀπρεπῶν, καὶ ἐκτὸς ὄντων τῆς ἐντολῆς τοῦ θεοῦ· ὡς βαρηθεὶς τῇ ῥοπῇ τῆς ἀγάπης τοῦ κόσμου καὶ θελήματι
 
ἔνδοθεν τοξεύει τὸν πλησίον διὰ τῆς γλώττης, πέμπων βέλη λόγων ἀπρεπῶν, καὶ ἐκτὸς ὄντων τῆς ἐντολῆς τοῦ θεοῦ· ὡς βαρηθεὶς τῇ ῥοπῇ τῆς ἀγάπης τοῦ κόσμου καὶ θελήματι
 
ἑκουσίῳ τὴν ἑαυτοῦ δόξαν περιποιού48-3-7 μενος.
 
ἑκουσίῳ τὴν ἑαυτοῦ δόξαν περιποιού48-3-7 μενος.
Line 2,852: Line 2,852:
 
ὅπου γὰρ ἀγαπᾷ τις, ἐκεῖθεν βοηθεῖται καὶ ἐκεῖθεν  βαρεῖται.
 
ὅπου γὰρ ἀγαπᾷ τις, ἐκεῖθεν βοηθεῖται καὶ ἐκεῖθεν  βαρεῖται.
 
 
ἐὰν τέ τι τοῦ κόσμου ἀγαπᾷ ἐκεῖνο  ὃ δήποτε ὀνομάζει ὡς οὐδέν,
+
ἐὰν τέ τι τοῦ κόσμου ἀγαπᾷ ἐκεῖνο  ὃ δήποτε ὀνομάζει ὡς οὐδέν,
 
ἐκεῖνο γίνεται αὐτῷ ἅλυσις καὶ φορτίον  καὶ δεσμοὶ καθέλκοντες  κάτω καὶ μὴ 48-4-3 συγχωροῦντες  ἄνω  πρὸς θεὸν  ἀπελθεῖν.
 
ἐκεῖνο γίνεται αὐτῷ ἅλυσις καὶ φορτίον  καὶ δεσμοὶ καθέλκοντες  κάτω καὶ μὴ 48-4-3 συγχωροῦντες  ἄνω  πρὸς θεὸν  ἀπελθεῖν.
 
 
ἐάν  τε τὸν  κύριον  καὶ τὰς ἐντολὰς  αὐτοῦ ἀγαπᾷ, ἐκεῖθεν  βοηθεῖται καὶ  ἐπικουφίζεται  καὶ εὔκολα αὐτῷ πάντα  γίνεται  τὰ τοῦ
+
ἐάν  τε τὸν  κύριον  καὶ τὰς ἐντολὰς  αὐτοῦ ἀγαπᾷ, ἐκεῖθεν  βοηθεῖται καὶ  ἐπικουφίζεται  καὶ εὔκολα αὐτῷ πάντα  γίνεται  τὰ τοῦ
 
κυρίου παραγγέλματα διὰ τὸ τὴν ἀγάπην αὐτοῦ πρὸς αὐτὸν ἀποσῴζειν ὁλόκληρον καὶ βαρεῖ εἰς τὸ ἀγαθόν, μᾶλλον δὲ κουφίζει καὶ ἐλαφρύνει πάντα πόνον καὶ πᾶσαν θλῖψιν καὶ διὰ τῆς δυνάμεως τῆς θείας τὸν κόσμον διακόπτει καὶ τὰς δυνάμεις τῆς κακίας τὰς
 
κυρίου παραγγέλματα διὰ τὸ τὴν ἀγάπην αὐτοῦ πρὸς αὐτὸν ἀποσῴζειν ὁλόκληρον καὶ βαρεῖ εἰς τὸ ἀγαθόν, μᾶλλον δὲ κουφίζει καὶ ἐλαφρύνει πάντα πόνον καὶ πᾶσαν θλῖψιν καὶ διὰ τῆς δυνάμεως τῆς θείας τὸν κόσμον διακόπτει καὶ τὰς δυνάμεις τῆς κακίας τὰς
 
ἐν αὐτῷ  παγιδευούσας  τὴν  ψυχὴν  ἐν  τῷ  τοῦ κόσμου βυθῷ  καὶ βρόχοις ἐπιθυμιῶν παντοδαπῶν  κατα48-4-4 δεσμευούσας· καὶ οὕτως ἐξειλῆσας ἐξ αὐτῶν διὰ τῆς πολλῆς πίστεως καὶ σπουδῆς καὶ διὰ τῆς ἄνωθεν βοηθείας, ἔνθα ἠγάπησε, τῆς αἰωνίου σωτηρίας
 
ἐν αὐτῷ  παγιδευούσας  τὴν  ψυχὴν  ἐν  τῷ  τοῦ κόσμου βυθῷ  καὶ βρόχοις ἐπιθυμιῶν παντοδαπῶν  κατα48-4-4 δεσμευούσας· καὶ οὕτως ἐξειλῆσας ἐξ αὐτῶν διὰ τῆς πολλῆς πίστεως καὶ σπουδῆς καὶ διὰ τῆς ἄνωθεν βοηθείας, ἔνθα ἠγάπησε, τῆς αἰωνίου σωτηρίας
 
ἀξιοῦται· ἰδίῳ γὰρ θελήματι ἀγαπήσας ἐν ἀληθείᾳ ὑπὸ τοῦ κυρίου βοηθεῖται εἰς τὸ τῆς αἰωνίου  ζωῆς  ἐπιτυχεῖν.
 
ἀξιοῦται· ἰδίῳ γὰρ θελήματι ἀγαπήσας ἐν ἀληθείᾳ ὑπὸ τοῦ κυρίου βοηθεῖται εἰς τὸ τῆς αἰωνίου  ζωῆς  ἐπιτυχεῖν.
 
 
48-4-5 Ἵνα δὲ ἀπὸ πραγμάτων  φανερῶν  ἀποδείξωμεν,  πῶς θελήματι ἰδίῳ ἀπόλλυνται πολλοὶ δι' ἀγάπην τινά· καὶ ἐν πυρὶ καίονται καὶ ἐν θαλάσσῃ βυθίζονται καὶ ἐν αἰχμαλωσίᾳ ἁρπάζονται, ὑπόθου μοὶ οἶκόν τινα ἢ ἀγρὸν ἐμπιπρᾶσθαι πυρί, καὶ ὃς μὲν σῶσαι ἑαυτὸν βουλόμενος αἰσθόμενος τοῦ ἐμπρησμοῦ γυμνὸς ἔφυγε καταλιπὼν  πάντα, καὶ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν μόνον περιποιήσασθαι βουλόμενος διεσώθη.
+
48-4-5 Ἵνα δὲ ἀπὸ πραγμάτων  φανερῶν  ἀποδείξωμεν,  πῶς θελήματι ἰδίῳ ἀπόλλυνται πολλοὶ δι' ἀγάπην τινά· καὶ ἐν πυρὶ καίονται καὶ ἐν θαλάσσῃ βυθίζονται καὶ ἐν αἰχμαλωσίᾳ ἁρπάζονται, ὑπόθου μοὶ οἶκόν τινα ἢ ἀγρὸν ἐμπιπρᾶσθαι πυρί, καὶ ὃς μὲν σῶσαι ἑαυτὸν βουλόμενος αἰσθόμενος τοῦ ἐμπρησμοῦ γυμνὸς ἔφυγε καταλιπὼν  πάντα, καὶ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν μόνον περιποιήσασθαι βουλόμενος διεσώθη.
 
 
 
ἄλλος δὲ βουλόμενος λαβεῖν τοῦ οἴκου τινὰ σκεύη ἢ ἱμάτια ἄλλα τινὰ εἰσῆλθεν ἆραι, καὶ ὡς  ἔλαβε, κατεκυρίευσε τὸ πῦρ τοῦ οἴκου καὶ συνέλαβεν 48-4-6 αὐτὸν ἔνδον καὶ κατέκαυσεν.
 
ἄλλος δὲ βουλόμενος λαβεῖν τοῦ οἴκου τινὰ σκεύη ἢ ἱμάτια ἄλλα τινὰ εἰσῆλθεν ἆραι, καὶ ὡς  ἔλαβε, κατεκυρίευσε τὸ πῦρ τοῦ οἴκου καὶ συνέλαβεν 48-4-6 αὐτὸν ἔνδον καὶ κατέκαυσεν.
Line 2,866: Line 2,866:
 
ὁρᾷς ὅτι ἰδίῳ θελήματι δι' ἀγάπην τινὰ πρόσκαιρον παρ' ἑαυτὸν ἀγαπήσας ἐκεῖνα  ἐν  τῷ  πυρὶ  ἀπώλετο.
 
ὁρᾷς ὅτι ἰδίῳ θελήματι δι' ἀγάπην τινὰ πρόσκαιρον παρ' ἑαυτὸν ἀγαπήσας ἐκεῖνα  ἐν  τῷ  πυρὶ  ἀπώλετο.
 
 
ὁμοίως  πάλιν  ἐν  θαλάσσῃ  στάσει  τινὶ  περιπεσόντες κλύδωνος τινὲς ἐναυάγησαν· καὶ ὃς μὲν ἀποδυσάμενος γυμνὸς εἰσῆλθεν ἐν τοῖς ὕδασιν ἑαυτὸν βουλόμενος σῶσαι καὶ οὕτως ὑπὸ τῶν κυμάτων τυπτόμενος καὶ ἄνωθεν αὐτῶν ἐπικολυμβῶν διὰ τὸ εὔλυτον αὐτὸν εἶναι ἠδυνήθη διεξελθεῖν τὴν πικρὰν θάλασσαν καὶ οὕτω τὴν 48-4-7 ψυχὴν αὐτοῦ περιεποιήσατο.
+
ὁμοίως  πάλιν  ἐν  θαλάσσῃ  στάσει  τινὶ  περιπεσόντες κλύδωνος τινὲς ἐναυάγησαν· καὶ ὃς μὲν ἀποδυσάμενος γυμνὸς εἰσῆλθεν ἐν τοῖς ὕδασιν ἑαυτὸν βουλόμενος σῶσαι καὶ οὕτως ὑπὸ τῶν κυμάτων τυπτόμενος καὶ ἄνωθεν αὐτῶν ἐπικολυμβῶν διὰ τὸ εὔλυτον αὐτὸν εἶναι ἠδυνήθη διεξελθεῖν τὴν πικρὰν θάλασσαν καὶ οὕτω τὴν 48-4-7 ψυχὴν αὐτοῦ περιεποιήσατο.
 
 
 
ἄλλος δέ τις βουλόμενος σῶσαί τινα τῶν ἐνδυμάτων αὐτοῦ ἐνόμισε δύνασθαι ἐκκολυμβῆσαι καὶ διεξελθεῖν σὺν ἐκείνοις, οἷς ᾖρε σὺν ἑαυτῷ, καὶ αὐτὰ ἐκεῖνα ἅπερ ἔλαβε κατεβάρησαν αὐτὸν καὶ κατεβάπτισαν ἐν τῷ βυθῷ τῆς θαλάσσης, καὶ ἀπώλετο δι' ὀλίγον κέρδος μὴ τὴν 48-4-8 ἑαυτοῦ ψυχὴν μόνην σῶσαι βουλευσάμενος.
 
ἄλλος δέ τις βουλόμενος σῶσαί τινα τῶν ἐνδυμάτων αὐτοῦ ἐνόμισε δύνασθαι ἐκκολυμβῆσαι καὶ διεξελθεῖν σὺν ἐκείνοις, οἷς ᾖρε σὺν ἑαυτῷ, καὶ αὐτὰ ἐκεῖνα ἅπερ ἔλαβε κατεβάρησαν αὐτὸν καὶ κατεβάπτισαν ἐν τῷ βυθῷ τῆς θαλάσσης, καὶ ἀπώλετο δι' ὀλίγον κέρδος μὴ τὴν 48-4-8 ἑαυτοῦ ψυχὴν μόνην σῶσαι βουλευσάμενος.
Line 2,880: Line 2,880:
 
ὁρᾷς, ὅτι θελήματι αὐτοῦ διὰ χαύνωσιν  καὶ ἄνοιαν καὶ ἀγάπην 48-4-9 τινῶν  πραγμάτων  εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν  ἀπηνέχθη.
 
ὁρᾷς, ὅτι θελήματι αὐτοῦ διὰ χαύνωσιν  καὶ ἄνοιαν καὶ ἀγάπην 48-4-9 τινῶν  πραγμάτων  εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν  ἀπηνέχθη.
 
 
οὕτω καὶ οἱ μὴ ταῖς ἐντολαῖς τοῦ κυρίου ἐξακολουθοῦντες καὶ μὴ ἑαυτοὺς ἀρνούμενοι καὶ μόνον τὸν κύριον ἀγαπῶντες, ἀλλὰ δεσμοῖς κόσμου γηΐνοις ἑκουσίως δεσμούμενοι καὶ ἀγάπῃ τινὶ σαρκικῇ κατεχόμενοι, ἐπελθόντος τοῦ πυρὸς τοῦ αἰωνίου εὑρεθέντες ἐν τῇ ἀγάπῃ τοῦ κόσμου καυθήσονται καὶ ὑπὸ τῆς πικρᾶς θαλάσσης τῆς πονηρᾶς καταβυθίζονται καὶ ὑπὸ τῆς αἰχμαλωσίας τῶν ἀλλοφύλων (τουτέστι τῶν πνευμάτων τῆς πονηρίας) αἰχμαλωτιζόμενοι  ἀπόλλυνται.
+
οὕτω καὶ οἱ μὴ ταῖς ἐντολαῖς τοῦ κυρίου ἐξακολουθοῦντες καὶ μὴ ἑαυτοὺς ἀρνούμενοι καὶ μόνον τὸν κύριον ἀγαπῶντες, ἀλλὰ δεσμοῖς κόσμου γηΐνοις ἑκουσίως δεσμούμενοι καὶ ἀγάπῃ τινὶ σαρκικῇ κατεχόμενοι, ἐπελθόντος τοῦ πυρὸς τοῦ αἰωνίου εὑρεθέντες ἐν τῇ ἀγάπῃ τοῦ κόσμου καυθήσονται καὶ ὑπὸ τῆς πικρᾶς θαλάσσης τῆς πονηρᾶς καταβυθίζονται καὶ ὑπὸ τῆς αἰχμαλωσίας τῶν ἀλλοφύλων (τουτέστι τῶν πνευμάτων τῆς πονηρίας) αἰχμαλωτιζόμενοι  ἀπόλλυνται.
 
 
 
48-4-10 Εἰ δὲ βούλει γνῶναι ἀγάπης ἀπηρτισμένης πρὸς κύριον  εὐθύτητα  ἐκ τῶν  θεοπνεύστων  γραφῶν  κατάμαθε· ἴδε  τὸν  Ἰὼβ  πῶς  πάντα ἀπεδύσατο ὥσπερ εἰπεῖν, ἅπερ ἦν κεκτημένος, τέκνα, κτήματα, ζῷα, παῖδας καὶ τὰ λοιπὰ ὑπάρχοντα· πῶς ἀποδυσάμενος ἔφυγε καὶ διέσωσεν ἑαυτὸν καὶ αὐτὸν τὸν χιτῶνα ἀφεὶς καὶ προσρίψας τῷ σατανᾷ καὶ μηδένα λόγον  βλασφημίας μήτε τῇ  καρδίᾳ μήτε τοῖς χείλεσι φθεγξάμενος  ἐνώπιον  τοῦ κυρίου, ἀλλὰ τοὐναντίον  ηὐλόγησε τὸν κύριον· «ὁ κύριος, γάρ φησιν, ἔδωκεν, ὁ κύριος ἀφείλετο· ὡς κύριος ἠθέλησεν, οὕτω καὶ ἐγένετο.
 
48-4-10 Εἰ δὲ βούλει γνῶναι ἀγάπης ἀπηρτισμένης πρὸς κύριον  εὐθύτητα  ἐκ τῶν  θεοπνεύστων  γραφῶν  κατάμαθε· ἴδε  τὸν  Ἰὼβ  πῶς  πάντα ἀπεδύσατο ὥσπερ εἰπεῖν, ἅπερ ἦν κεκτημένος, τέκνα, κτήματα, ζῷα, παῖδας καὶ τὰ λοιπὰ ὑπάρχοντα· πῶς ἀποδυσάμενος ἔφυγε καὶ διέσωσεν ἑαυτὸν καὶ αὐτὸν τὸν χιτῶνα ἀφεὶς καὶ προσρίψας τῷ σατανᾷ καὶ μηδένα λόγον  βλασφημίας μήτε τῇ  καρδίᾳ μήτε τοῖς χείλεσι φθεγξάμενος  ἐνώπιον  τοῦ κυρίου, ἀλλὰ τοὐναντίον  ηὐλόγησε τὸν κύριον· «ὁ κύριος, γάρ φησιν, ἔδωκεν, ὁ κύριος ἀφείλετο· ὡς κύριος ἠθέλησεν, οὕτω καὶ ἐγένετο.
Line 2,886: Line 2,886:
 
εἴη τὸ ὄνομα κυρίου εὐλογημένον».
 
εἴη τὸ ὄνομα κυρίου εὐλογημένον».
 
 
ἴδε ἀγάπης πρὸς κύριον ὁλοκλήρου εὐθύτητα, ὅτι οὐδὲν παρὰ τὸν κύριον  ἠγάπησεν πλὴν  αὐτὸν 48-4-11 μόνον.
+
ἴδε ἀγάπης πρὸς κύριον ὁλοκλήρου εὐθύτητα, ὅτι οὐδὲν παρὰ τὸν κύριον  ἠγάπησεν πλὴν  αὐτὸν 48-4-11 μόνον.
 
 
 
καὶ Ἀβραὰμ ἐνομίζετο κεκτῆσθαι πολλά, δοκιμασθεὶς δὲ ὑπὸ θεοῦ «ἐξελθεῖν ἐκ τῆς γῆς καὶ ἐκ τῆς συγγενείας καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ», εὐθέως ὥσπερ εἰπεῖν ἀπεδύσατο πάντα, πατρίδα γῆν,  συγγένειαν,  γο48-4-12 νεῖς,  καὶ ἐξηκολούθησε τῷ  λόγῳ  τοῦ θεοῦ.
 
καὶ Ἀβραὰμ ἐνομίζετο κεκτῆσθαι πολλά, δοκιμασθεὶς δὲ ὑπὸ θεοῦ «ἐξελθεῖν ἐκ τῆς γῆς καὶ ἐκ τῆς συγγενείας καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ», εὐθέως ὥσπερ εἰπεῖν ἀπεδύσατο πάντα, πατρίδα γῆν,  συγγένειαν,  γο48-4-12 νεῖς,  καὶ ἐξηκολούθησε τῷ  λόγῳ  τοῦ θεοῦ.
 
 
εἶτα μεταξὺ πολλῶν δοκιμασιῶν καὶ πειρασμῶν αὐτῷ γεγενημένων, τοῦτο μὲν τῆς γυναικὸς αὐτοῦ λαμβανομένης, τοῦτο δὲ ἐν ξενίᾳ διάγων καὶ ἀδικούμενος, καὶ εἰς πάντα ἀποδειχθείς, ὅτι θεὸν μόνον ἀγαπᾷ ὑπὲρ πάντα, ὕστερον τὸν δι' ἐπαγγελίας  καὶ διὰ πολλῶν  ἐτῶν υἱὸν  μονογενῆ  κατὰ  πολλὴν  ἐπιθυμίαν  ἐκτήσατο  καὶ  αἰτηθεὶς  τοῦτον  εἰς  θυσίαν
+
εἶτα μεταξὺ πολλῶν δοκιμασιῶν καὶ πειρασμῶν αὐτῷ γεγενημένων, τοῦτο μὲν τῆς γυναικὸς αὐτοῦ λαμβανομένης, τοῦτο δὲ ἐν ξενίᾳ διάγων καὶ ἀδικούμενος, καὶ εἰς πάντα ἀποδειχθείς, ὅτι θεὸν μόνον ἀγαπᾷ ὑπὲρ πάντα, ὕστερον τὸν δι' ἐπαγγελίας  καὶ διὰ πολλῶν  ἐτῶν υἱὸν  μονογενῆ  κατὰ  πολλὴν  ἐπιθυμίαν  ἐκτήσατο  καὶ  αἰτηθεὶς  τοῦτον  εἰς  θυσίαν
 
προθύμως δι' ἑαυτοῦ ἀνέφερεν, ἀποδυσάμενος αὐτὸν καὶ ἀληθῶς ἑαυτὸν ἀρνησάμενος· ἀπέδειξε, ὅτι  πάρεξ τοῦ θεοῦ ἄλλο  τι οὐκ ἠγάπησε διὰ τῆς τοῦ 48-4-13 μονογενοῦς προσκομίσεως.
 
προθύμως δι' ἑαυτοῦ ἀνέφερεν, ἀποδυσάμενος αὐτὸν καὶ ἀληθῶς ἑαυτὸν ἀρνησάμενος· ἀπέδειξε, ὅτι  πάρεξ τοῦ θεοῦ ἄλλο  τι οὐκ ἠγάπησε διὰ τῆς τοῦ 48-4-13 μονογενοῦς προσκομίσεως.
 
 
Line 2,899: Line 2,899:
 
οἱ τοιοῦτοι διεξελθεῖν ἕως τέλους δυνήσονται, οἱ ἐκ θελήματος  θεὸν  μόνον  ἀγαπήσαντες  πάντοτε  καὶ πάσης ἀγάπης κόσμου ἑαυτοὺς λελυκότες.
 
οἱ τοιοῦτοι διεξελθεῖν ἕως τέλους δυνήσονται, οἱ ἐκ θελήματος  θεὸν  μόνον  ἀγαπήσαντες  πάντοτε  καὶ πάσης ἀγάπης κόσμου ἑαυτοὺς λελυκότες.
 
 
  48-4-15  Ὀλίγοι  δὲ  πάνυ  σφόδρα  εὑρίσκονται  οἱ  τοιαύτην  ἀγάπην ἀναλαμβάνοντες καὶ πάσας τὰς ἡδονὰς καὶ ἐπιθυμίας ἀποστρεφόμενοι καὶ μακροθύμως τὰς ἐπαναστάσεις καὶ πειρασμοὺς τοῦ πονηροῦ  ὑπομένοντες.
+
48-4-15  Ὀλίγοι  δὲ  πάνυ  σφόδρα  εὑρίσκονται  οἱ  τοιαύτην  ἀγάπην ἀναλαμβάνοντες καὶ πάσας τὰς ἡδονὰς καὶ ἐπιθυμίας ἀποστρεφόμενοι καὶ μακροθύμως τὰς ἐπαναστάσεις καὶ πειρασμοὺς τοῦ πονηροῦ  ὑπομένοντες.
 
 
μὴ γὰρ ἐπειδὴ πολλοὶ ποταμοὺς παρερχόμενοι παρασύρονται ὑπὸ τῶν ὑδάτων, οὔκ εἰσιν οἱ παρερχόμενοι καὶ διαπερῶντες  γενναίως  τοὺς  θολεροὺς  τῶν  τοῦ  κόσμου  ἐπιθυμιῶν  καὶ  48-4-16 παντοδαπῶν καὶ ποικίλων πειρασμῶν ποταμούς; καὶ ἐπειδὴ πολλὰ πλοῖα ἐν τῇ θαλάσσῃ κλυδωνιζόμενα καὶ καλυπτόμενα ὑπὸ τῶν κυμάτων βυθίζονται, οὔκ εἰσι τὰ διαπερῶντα καὶ ἐπάνω τῶν κυμάτων  διοδεύοντα καὶ εἰς λιμένα εἰρήνης καταντήσαντα; διὰ τοῦτο πίστεως πολλῆς καὶ μακροθυμίας καὶ ἀγῶνος καὶ ὑπομονῆς καὶ πόνων καὶ ἀγώνων καὶ πείνης καὶ δίψης εἰς τὸ ἀγαθὸν καὶ ὀξύτητος καὶ ἀναιδείας καὶ διακρίσεως καὶ συνέσεως πάντοτε χρεία.
+
μὴ γὰρ ἐπειδὴ πολλοὶ ποταμοὺς παρερχόμενοι παρασύρονται ὑπὸ τῶν ὑδάτων, οὔκ εἰσιν οἱ παρερχόμενοι καὶ διαπερῶντες  γενναίως  τοὺς  θολεροὺς  τῶν  τοῦ  κόσμου  ἐπιθυμιῶν  καὶ  48-4-16 παντοδαπῶν καὶ ποικίλων πειρασμῶν ποταμούς; καὶ ἐπειδὴ πολλὰ πλοῖα ἐν τῇ θαλάσσῃ κλυδωνιζόμενα καὶ καλυπτόμενα ὑπὸ τῶν κυμάτων βυθίζονται, οὔκ εἰσι τὰ διαπερῶντα καὶ ἐπάνω τῶν κυμάτων  διοδεύοντα καὶ εἰς λιμένα εἰρήνης καταντήσαντα; διὰ τοῦτο πίστεως πολλῆς καὶ μακροθυμίας καὶ ἀγῶνος καὶ ὑπομονῆς καὶ πόνων καὶ ἀγώνων καὶ πείνης καὶ δίψης εἰς τὸ ἀγαθὸν καὶ ὀξύτητος καὶ ἀναιδείας καὶ διακρίσεως καὶ συνέσεως πάντοτε χρεία.
 
 
 
48-5-1 Οἱ γὰρ πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων  ἄνευ καμάτων καὶ ἱδρώτων  καὶ ἀγώνων  48-5-2 ἐπιτυχεῖν  τῆς  βασιλείας  βούλονται,  ὅπερ ἀδύνατόν  ἐστιν.
 
48-5-1 Οἱ γὰρ πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων  ἄνευ καμάτων καὶ ἱδρώτων  καὶ ἀγώνων  48-5-2 ἐπιτυχεῖν  τῆς  βασιλείας  βούλονται,  ὅπερ ἀδύνατόν  ἐστιν.
 
 
ὥσπερ ἐν κόσμῳ ἀπέρχονται ἄνδρες πρός τινα πλούσιον καὶ οἰκοδεσπότην ἐργάσασθαι εἰς θέρος ἢ εἰς ἕτερον ἔργον, ὅπως πορίσωνται ὧν χρῄζουσιν εἰς τὴν διατροφὴν αὐτῶν, εἰσὶ δὲ ἐν αὐτοῖς τινες σκληροὶ καὶ χαῦνοι καὶ ἄργοι, μὴ κάμνοντες δεόντως μηδὲ ἁρμοζόντως ἐργαζόμενοι, καὶ οὗτοι μηδὲν κοπιάσαντες μηδὲ καμόντες εἰς τὸν οἶκον τοῦ πλουσίου ἀνδρός, βούλονται τὸν αὐτὸν μισθὸν τοῖς ἀνδρείως καὶ ὀξέως καὶ ὅλῃ ἰσχύϊ καμοῦσιν λαβεῖν ὡς ἤδη τὸ αὐτὸ ἔργον πεποιηκό48-5-3 τες, τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπαναγινώσκομεν τὰς  γραφὰς  καὶ  μανθάνομεν,  πῶς  ὁ  δίκαιος  εὐηρέστησε τῷ  θεῷ,  πῶς  φίλος  καὶ συνόμιλος θεοῦ γέγονε,  καὶ  πάντες  δὲ οἱ πατέρες  πῶς  φίλοι  καὶ  κληρονόμοι  θεοῦ γεγόνασι, πόσας θλίψεις ὑπέμειναν, πόσα διὰ τὸν θεὸν ἔπαθον, πόσα ἠνδραγάθησαν καὶ ἠγωνίσαντο,  καὶ  μακαρίζωμεν αὐτοὺς καὶ τῶν  ἴσων αὐτοῖς  δρόμων καὶ ἀξιωμάτων τυχεῖν  βουλόμεθα  καὶ  ἐπιθυμοῦμεν προθύμως  τὰ ἔνδοξα  ἐκεῖνα  λαβεῖν  χαρίσματα, ὑπερβαίνοντες τοὺς πόνους αὐτῶν καὶ ἀγῶνας καὶ θλίψεις καὶ τὰ παθήματα καὶ τὰς μὲν τιμὰς αὐτῶν καὶ τὰ ἀξιώματα ἐπὶ θεοῦ οἷα κέκτηνται, προθύμως λαβεῖν θέλομεν, τοὺς δὲ καμάτους αὐτῶν καὶ πόνους καὶ ἀγῶνας οὐκ 48-5-4 ἀναδεχόμεθα.
+
ὥσπερ ἐν κόσμῳ ἀπέρχονται ἄνδρες πρός τινα πλούσιον καὶ οἰκοδεσπότην ἐργάσασθαι εἰς θέρος ἢ εἰς ἕτερον ἔργον, ὅπως πορίσωνται ὧν χρῄζουσιν εἰς τὴν διατροφὴν αὐτῶν, εἰσὶ δὲ ἐν αὐτοῖς τινες σκληροὶ καὶ χαῦνοι καὶ ἄργοι, μὴ κάμνοντες δεόντως μηδὲ ἁρμοζόντως ἐργαζόμενοι, καὶ οὗτοι μηδὲν κοπιάσαντες μηδὲ καμόντες εἰς τὸν οἶκον τοῦ πλουσίου ἀνδρός, βούλονται τὸν αὐτὸν μισθὸν τοῖς ἀνδρείως καὶ ὀξέως καὶ ὅλῃ ἰσχύϊ καμοῦσιν λαβεῖν ὡς ἤδη τὸ αὐτὸ ἔργον πεποιηκό48-5-3 τες, τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπαναγινώσκομεν τὰς  γραφὰς  καὶ  μανθάνομεν,  πῶς  ὁ  δίκαιος  εὐηρέστησε τῷ  θεῷ,  πῶς  φίλος  καὶ συνόμιλος θεοῦ γέγονε,  καὶ  πάντες  δὲ οἱ πατέρες  πῶς  φίλοι  καὶ  κληρονόμοι  θεοῦ γεγόνασι, πόσας θλίψεις ὑπέμειναν, πόσα διὰ τὸν θεὸν ἔπαθον, πόσα ἠνδραγάθησαν καὶ ἠγωνίσαντο,  καὶ  μακαρίζωμεν αὐτοὺς καὶ τῶν  ἴσων αὐτοῖς  δρόμων καὶ ἀξιωμάτων τυχεῖν  βουλόμεθα  καὶ  ἐπιθυμοῦμεν προθύμως  τὰ ἔνδοξα  ἐκεῖνα  λαβεῖν  χαρίσματα, ὑπερβαίνοντες τοὺς πόνους αὐτῶν καὶ ἀγῶνας καὶ θλίψεις καὶ τὰ παθήματα καὶ τὰς μὲν τιμὰς αὐτῶν καὶ τὰ ἀξιώματα ἐπὶ θεοῦ οἷα κέκτηνται, προθύμως λαβεῖν θέλομεν, τοὺς δὲ καμάτους αὐτῶν καὶ πόνους καὶ ἀγῶνας οὐκ 48-5-4 ἀναδεχόμεθα.
 
 
 
λέγω δέ σοι, ὅτι τούτων  καὶ πᾶς τις ἀνθρώπων  ἐπιθυμεῖ καὶ θέλει, καὶ πόρναι καὶ τελῶναι  καὶ ἄδικοι ἄνθρωποι, εὐκόλως βούλονται ἄνευ πόνων καὶ ἀγώνων τυχεῖν τῆς βασιλείας τῷ θέλειν δέ, ἄνευ τοῦ  κάμνειν, ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἐν μέσῳ πειρασμοὶ καὶ δοκιμασίαι πολλαὶ καὶ θλίψεις  καὶ ἀγῶνες  καὶ ἱδρῶτες πρόκεινται, ἵνα φανεροὶ γένωνται.
 
λέγω δέ σοι, ὅτι τούτων  καὶ πᾶς τις ἀνθρώπων  ἐπιθυμεῖ καὶ θέλει, καὶ πόρναι καὶ τελῶναι  καὶ ἄδικοι ἄνθρωποι, εὐκόλως βούλονται ἄνευ πόνων καὶ ἀγώνων τυχεῖν τῆς βασιλείας τῷ θέλειν δέ, ἄνευ τοῦ  κάμνειν, ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἐν μέσῳ πειρασμοὶ καὶ δοκιμασίαι πολλαὶ καὶ θλίψεις  καὶ ἀγῶνες  καὶ ἱδρῶτες πρόκεινται, ἵνα φανεροὶ γένωνται.
 
 
τίνες ἐξ ἀληθείας ἕως θανάτου ἐλθόντες  ἐξ ὅλης  προαιρέσεως καὶ θελήματος τὸν κύριον αὐτὸν μόνον ἠγάπησαν 48-5-5 καὶ οὐδὲν ἕτερον σὺν τῇ πρὸς αὐτὸν ἀγάπῃ περιπόθητον ἔσχον.
+
τίνες ἐξ ἀληθείας ἕως θανάτου ἐλθόντες  ἐξ ὅλης  προαιρέσεως καὶ θελήματος τὸν κύριον αὐτὸν μόνον ἠγάπησαν 48-5-5 καὶ οὐδὲν ἕτερον σὺν τῇ πρὸς αὐτὸν ἀγάπῃ περιπόθητον ἔσχον.
 
 
 
διὸ καὶ δικαίως τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν καταξιοῦνται, ἀρνησάμενοι ἑαυτοὺς κατὰ τὸν τοῦ κυρίου λόγον καὶ παρὰ τὴν ἰδίαν πνοὴν τὸν κύριον μόνον ἠγαπηκότες.
 
διὸ καὶ δικαίως τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν καταξιοῦνται, ἀρνησάμενοι ἑαυτοὺς κατὰ τὸν τοῦ κυρίου λόγον καὶ παρὰ τὴν ἰδίαν πνοὴν τὸν κύριον μόνον ἠγαπηκότες.
Line 2,927: Line 2,927:
 
48-5-9 Ὀφείλει  οὖν ἕκαστος ἀγωνίσασθαι καὶ σπουδάσαι διὰ πασῶν ἀρετῶν καὶ πιστεῦσαι, ἐντεῦθεν κτήσασθαι τὸν οἶκον ἐκεῖνον, ἵνα καταλυθείσης ἡμῶν τῆς οἰκίας τοῦ σώματος ἐκεῖ ἔχωμεν ἄλλον οἶκον ἐπουράνιον ἐν ᾧ κατηυλισθῇ ἡμῶν ἡ ψυχή.
 
48-5-9 Ὀφείλει  οὖν ἕκαστος ἀγωνίσασθαι καὶ σπουδάσαι διὰ πασῶν ἀρετῶν καὶ πιστεῦσαι, ἐντεῦθεν κτήσασθαι τὸν οἶκον ἐκεῖνον, ἵνα καταλυθείσης ἡμῶν τῆς οἰκίας τοῦ σώματος ἐκεῖ ἔχωμεν ἄλλον οἶκον ἐπουράνιον ἐν ᾧ κατηυλισθῇ ἡμῶν ἡ ψυχή.
 
 
«εἴγε  (φησί)  καὶ  μὴ  ἐκδυσάμενοι  γυμνοὶ  εὑρεθησόμεθα», τουτέστι  ἀπὸ  τῆς κοινωνίας  καὶ ἀνακράσεως τοῦ ἁγίου πνεύματος, εἰς ὃ μόνον  ἡ  48-5-10 πιστὴ ψυχὴ ἀναπαύεσθαι  δύναται.
+
«εἴγε  (φησί)  καὶ  μὴ  ἐκδυσάμενοι  γυμνοὶ  εὑρεθησόμεθα», τουτέστι  ἀπὸ  τῆς κοινωνίας  καὶ ἀνακράσεως τοῦ ἁγίου πνεύματος, εἰς ὃ μόνον  ἡ  48-5-10 πιστὴ ψυχὴ ἀναπαύεσθαι  δύναται.
 
 
διὰ  τοῦτο  γὰρ  οἱ  ὄντες  ἐν  ἀληθείᾳ  καὶ  δυνάμει  Χριστιανοὶ θαρροῦσι καὶ χαίρουσιν ἐξερχόμενοι τῆς σαρκός, ὅτι ἔχουσιν ἐκεῖνον  τὸν οἶκον τὸν ἀχειροποίητον,  ὃς οἶκος  ἐστὶν  ἡ  ἐνοικοῦσα ἐν  αὐτοῖς  τοῦ  πνεύματος  δύναμις.
+
διὰ  τοῦτο  γὰρ  οἱ  ὄντες  ἐν  ἀληθείᾳ  καὶ  δυνάμει  Χριστιανοὶ θαρροῦσι καὶ χαίρουσιν ἐξερχόμενοι τῆς σαρκός, ὅτι ἔχουσιν ἐκεῖνον  τὸν οἶκον τὸν ἀχειροποίητον,  ὃς οἶκος  ἐστὶν  ἡ  ἐνοικοῦσα ἐν  αὐτοῖς  τοῦ  πνεύματος  δύναμις.
 
 
ἐὰν καταλυθῇ  οὖν ἡ  τοῦ σώματος οἰκία, οὐ φοβοῦνται· ἔχουσι γὰρ τὴν ἐπουράνιον  τοῦ πνεύματος οἰκίαν καὶ τὴν δόξαν ἐκείνην τὴν ἄφθαρτον, ἥτις δόξα ἐν τῇ τότε ἡμέρᾳ τῆς ἀναστάσεως  οἰκοδομήσει  καὶ  δοξάσει 48-5-11  τὸν οἶκον  τοῦ  σώματος, ὥς  φησιν  ὁ ἀπόστολος· «ὁ ἐγείρας Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ζωοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ σώματα ἡμῶν διὰ τοῦ ἐνοικοῦντος αὐτοῦ πνεύματος ἐν ἡμῖν», καὶ πάλιν· «ἵνα ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ φανερωθῇ ἐν  τῇ  θνητῇ  σαρκὶ  ἡμῶν»  καὶ  «ἵνα  καταποθῇ  τὸ  θνητὸν  ὑπὸ  τῆς  ζωῆς».
+
ἐὰν καταλυθῇ  οὖν ἡ  τοῦ σώματος οἰκία, οὐ φοβοῦνται· ἔχουσι γὰρ τὴν ἐπουράνιον  τοῦ πνεύματος οἰκίαν καὶ τὴν δόξαν ἐκείνην τὴν ἄφθαρτον, ἥτις δόξα ἐν τῇ τότε ἡμέρᾳ τῆς ἀναστάσεως  οἰκοδομήσει  καὶ  δοξάσει 48-5-11  τὸν οἶκον  τοῦ  σώματος, ὥς  φησιν  ὁ ἀπόστολος· «ὁ ἐγείρας Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ζωοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ σώματα ἡμῶν διὰ τοῦ ἐνοικοῦντος αὐτοῦ πνεύματος ἐν ἡμῖν», καὶ πάλιν· «ἵνα ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ φανερωθῇ ἐν  τῇ  θνητῇ  σαρκὶ  ἡμῶν»  καὶ  «ἵνα  καταποθῇ  τὸ  θνητὸν  ὑπὸ  τῆς  ζωῆς».
 
 
48-6-1
+
48-6-1
 
Ἀγωνισώμεθα οὖν διὰ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐναρέτου πολιτείας ἐντεῦθεν κτήσασθαι τὸ ἔνδυμα  ἐκεῖνο,  ἵνα μὴ ἐκδυσάμενοι τὸ σῶμα γυμνοὶ  εὑρεθησόμεθα, καὶ οὐκ ἔστιν ὃ
 
Ἀγωνισώμεθα οὖν διὰ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐναρέτου πολιτείας ἐντεῦθεν κτήσασθαι τὸ ἔνδυμα  ἐκεῖνο,  ἵνα μὴ ἐκδυσάμενοι τὸ σῶμα γυμνοὶ  εὑρεθησόμεθα, καὶ οὐκ ἔστιν ὃ
 
δοξάσει ἡμῶν ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ τὴν σάρκα.
 
δοξάσει ἡμῶν ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ τὴν σάρκα.
Line 2,947: Line 2,947:
 
διὰ γὰρ τῆς δυνάμεως τοῦ ἡλίου τῆς δικαιοσύνης ἔνδοθεν ἐξέρχεται δόξα τοῦ ἁγίου πνεύματος, καλύπτουσα καὶ σκέπουσα τὰ σώματα τῶν  ἁγίων, 48-6-4 ἥνπερ δόξαν  εἶχε  νῦν  κεκρυμμένην  ἔνδον  τοῦ  σώματος.
 
διὰ γὰρ τῆς δυνάμεως τοῦ ἡλίου τῆς δικαιοσύνης ἔνδοθεν ἐξέρχεται δόξα τοῦ ἁγίου πνεύματος, καλύπτουσα καὶ σκέπουσα τὰ σώματα τῶν  ἁγίων, 48-6-4 ἥνπερ δόξαν  εἶχε  νῦν  κεκρυμμένην  ἔνδον  τοῦ  σώματος.
 
 
ὅπερ  γάρ  τις  ἔχει  νῦν,  αὐτὸ προέρχεται ἔξω τότε, «οὗτος, φησίν, μὴν πρῶτος ἔσται ὑμῖν ἐν τοῖς μησὶ τοῦ ἐνιαυτοῦ»· οὗτος χαρὰν προσφέρει πάσῃ τῇ κτίσει, οὗτος ἀμφιέννυσι τὰ γυμνὰ δένδρα, οὗτος τὰς πόας ἀνατέλλει,  οὗτος πᾶσι τοῖς  ζῴοις χαρὰν  προσφέρει τὴν  γῆν  διανοίγων,  οὗτος πρῶτος  τὴν  ἱλαρότητα  πᾶσι  δείκνυσιν,  οὗτος  ἐστὶ  τῶν  Χριστιανῶν  μὴν  πρῶτος Ξανθικός, ὅς ἐστιν ὁ τῆς ἀναστάσεως καιρός, ἐν ᾧ δοξασθήσονται τὰ σώματα αὐτῶν διὰ τοῦ  ἀπὸ  τοῦ  νῦν  ὄντος  ἐν  αὐτοῖς  φωτὸς  ἀρρήτου  (τουτέστι  τῆς  δυνάμεως  τοῦ πνεύματος), ὅπερ ἔσται αὐτοῖς τότε ἔνδυμα, βρῶσις, πόσις, ἀγαλλίασις,  χαρά, εἰρήνη, ἄμφιον  καὶ τὸ 48-6-5 πᾶν ζωὴ αἰώνιος.
+
ὅπερ  γάρ  τις  ἔχει  νῦν,  αὐτὸ προέρχεται ἔξω τότε, «οὗτος, φησίν, μὴν πρῶτος ἔσται ὑμῖν ἐν τοῖς μησὶ τοῦ ἐνιαυτοῦ»· οὗτος χαρὰν προσφέρει πάσῃ τῇ κτίσει, οὗτος ἀμφιέννυσι τὰ γυμνὰ δένδρα, οὗτος τὰς πόας ἀνατέλλει,  οὗτος πᾶσι τοῖς  ζῴοις χαρὰν  προσφέρει τὴν  γῆν  διανοίγων,  οὗτος πρῶτος  τὴν  ἱλαρότητα  πᾶσι  δείκνυσιν,  οὗτος  ἐστὶ  τῶν  Χριστιανῶν  μὴν  πρῶτος Ξανθικός, ὅς ἐστιν ὁ τῆς ἀναστάσεως καιρός, ἐν ᾧ δοξασθήσονται τὰ σώματα αὐτῶν διὰ τοῦ  ἀπὸ  τοῦ  νῦν  ὄντος  ἐν  αὐτοῖς  φωτὸς  ἀρρήτου  (τουτέστι  τῆς  δυνάμεως  τοῦ πνεύματος), ὅπερ ἔσται αὐτοῖς τότε ἔνδυμα, βρῶσις, πόσις, ἀγαλλίασις,  χαρά, εἰρήνη, ἄμφιον  καὶ τὸ 48-6-5 πᾶν ζωὴ αἰώνιος.
 
 
 
πᾶσα γὰρ καλλονή, λαμπρότης καὶ ὡραιότης οὐράνιος εἰς αὐτοὺς τὸ πνεῦμα τῆς θεότητος, ὅπερ ἀπὸ τοῦ νῦν δέξασθαι καταξιώθησαν, τότε γίνεται.
 
πᾶσα γὰρ καλλονή, λαμπρότης καὶ ὡραιότης οὐράνιος εἰς αὐτοὺς τὸ πνεῦμα τῆς θεότητος, ὅπερ ἀπὸ τοῦ νῦν δέξασθαι καταξιώθησαν, τότε γίνεται.
Line 2,963: Line 2,963:
 
γέγραπται γάρ· «καὶ  ὕδωρ  οὐκ  ἔπιεν».
 
γέγραπται γάρ· «καὶ  ὕδωρ  οὐκ  ἔπιεν».
 
 
ἀδύνατον  δὲ  τὴν  τοῦ  σώματος  φύσιν  ἄνευ  ἄρτου ἐπὶ
+
ἀδύνατον  δὲ  τὴν  τοῦ  σώματος  φύσιν  ἄνευ  ἄρτου ἐπὶ
 
τοσοῦτον ζῆσαι, εἰ μή τινος τροφῆς ἑτέρας πνευματικῆς  μετελάμβανεν, ἧσπερ τροφῆς ἀπὸ τοῦ νῦν ἁγίων ψυχαὶ ἀοράτως ἐκ τοῦ πνεύματος μεταλαμβάνουσι.
 
τοσοῦτον ζῆσαι, εἰ μή τινος τροφῆς ἑτέρας πνευματικῆς  μετελάμβανεν, ἧσπερ τροφῆς ἀπὸ τοῦ νῦν ἁγίων ψυχαὶ ἀοράτως ἐκ τοῦ πνεύματος μεταλαμβάνουσι.
 
 
Line 2,979: Line 2,979:
 
τούτων  δὲ  τὴν  δύναμιν  νῦν  ἔνδον  λαβεῖν  καταξιοῦνται  ἐν  ταῖς  ψυχαῖς  διὰ  τῆς κοινωνίας  τοῦ  ἁγίου  πνεύματος.
 
τούτων  δὲ  τὴν  δύναμιν  νῦν  ἔνδον  λαβεῖν  καταξιοῦνται  ἐν  ταῖς  ψυχαῖς  διὰ  τῆς κοινωνίας  τοῦ  ἁγίου  πνεύματος.
 
 
  διὸ  καὶ  ἐν  τῇ  ἀναστάσει  τὰ  σώματα  αὐτῶν
+
διὸ  καὶ  ἐν  τῇ  ἀναστάσει  τὰ  σώματα  αὐτῶν
 
καταξιωθήσονται ἐκείνων  τῶν  αἰωνίων  τοῦ πνεύματος  ἀγαθῶν  καὶ τῇ δόξῃ ἐκείνῃ ἀνακραθήσονται, ἧς ἀπὸ τοῦ νῦν αἱ ψυχαὶ αὐτῶν τὴν πεῖραν ἐδέξαντο.
 
καταξιωθήσονται ἐκείνων  τῶν  αἰωνίων  τοῦ πνεύματος  ἀγαθῶν  καὶ τῇ δόξῃ ἐκείνῃ ἀνακραθήσονται, ἧς ἀπὸ τοῦ νῦν αἱ ψυχαὶ αὐτῶν τὴν πεῖραν ἐδέξαντο.
 
 
Line 2,986: Line 2,986:
 
μέλλει  γὰρ ὁ Χριστὸς ἔρχεσθαι ἐξ οὐρανοῦ καὶ πάντα τὰ φῦλα τοῦ Ἀδὰμ ἀναστήσει, τοὺς ἀπ' αἰῶνος κοιμηθέντας  κατὰ τὰς  ἁγίας  γραφὰς  καὶ  εἰς  δύο  μερίσει πάντας,  καὶ  τοὺς  ἔχοντας  τὸ  ἴδιον  σημεῖον (τουτέστι τὴν σφραγῖδα τοῦ  πνεύματος) τούτους ὡς ἰδίους προσφωνήσας ἐκ δεξιῶν στήσει· «τὰ ἐμά, γάρ φησι, πρόβατα τῆς ἐμῆς φωνῆς ἀκούουσι καὶ 48-6-13 γινώσκω τὰ ἐμὰ  καὶ  γινώσκομαι  ὑπὸ  τῶν  ἐμῶν».
 
μέλλει  γὰρ ὁ Χριστὸς ἔρχεσθαι ἐξ οὐρανοῦ καὶ πάντα τὰ φῦλα τοῦ Ἀδὰμ ἀναστήσει, τοὺς ἀπ' αἰῶνος κοιμηθέντας  κατὰ τὰς  ἁγίας  γραφὰς  καὶ  εἰς  δύο  μερίσει πάντας,  καὶ  τοὺς  ἔχοντας  τὸ  ἴδιον  σημεῖον (τουτέστι τὴν σφραγῖδα τοῦ  πνεύματος) τούτους ὡς ἰδίους προσφωνήσας ἐκ δεξιῶν στήσει· «τὰ ἐμά, γάρ φησι, πρόβατα τῆς ἐμῆς φωνῆς ἀκούουσι καὶ 48-6-13 γινώσκω τὰ ἐμὰ  καὶ  γινώσκομαι  ὑπὸ  τῶν  ἐμῶν».
 
 
καὶ  τότε  δόξῃ  θείᾳ  τὰ  σώματα  τούτων περιβληθήσονται ἐκ τῶν ἀγαθῶν ἔργων καὶ δόξης πνεύματος, ἣν ἀπὸ τοῦ νῦν εἶχον ἐν ταῖς ψυχαῖς.
+
καὶ  τότε  δόξῃ  θείᾳ  τὰ  σώματα  τούτων περιβληθήσονται ἐκ τῶν ἀγαθῶν ἔργων καὶ δόξης πνεύματος, ἣν ἀπὸ τοῦ νῦν εἶχον ἐν ταῖς ψυχαῖς.
 
 
 
καὶ οὕτω δοξασθέντες τῷ θείῳ φωτὶ  καὶ εἰς οὐρανοὺς ἁρπαγέντες  «εἰς ἀπάντησιν  τοῦ  κυρίου  καὶ  εἰς  ἀέρα», κατὰ  τὸ  γεγραμμένον,  «πάντοτε  σὺν  κυρίῳ ἐσόμεθα», σὺν αὐτῷ βασιλεύοντες εἰς τοὺς ἀπεράντους αἰῶνας τῶν αἰώνων.
 
καὶ οὕτω δοξασθέντες τῷ θείῳ φωτὶ  καὶ εἰς οὐρανοὺς ἁρπαγέντες  «εἰς ἀπάντησιν  τοῦ  κυρίου  καὶ  εἰς  ἀέρα», κατὰ  τὸ  γεγραμμένον,  «πάντοτε  σὺν  κυρίῳ ἐσόμεθα», σὺν αὐτῷ βασιλεύοντες εἰς τοὺς ἀπεράντους αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Line 3,008: Line 3,008:
 
ὥσπερ γὰρ τὸ σῶμα ἔχει τὸν ὀφθαλμὸν ὁδηγόν, καὶ αὐτὸς ὁρῶν εὐθύνει ὅλον τὸ σῶμα εἰς εὐθύτητακαὶ ὑπόθου μοι διέρχεσθαι διὰ τόπων ὑλωδῶν  τινα καὶ ἀκανθῶν πεπληρωμένων καὶ βορβόρου, ἔνθα καὶ πῦρ ἀνάπτει καὶ ξίφη παραπεπήγασι, κρημνοί τε καὶ ὑδάτων  πλήθη  ἐκεῖσε τυγχάνει.
 
ὥσπερ γὰρ τὸ σῶμα ἔχει τὸν ὀφθαλμὸν ὁδηγόν, καὶ αὐτὸς ὁρῶν εὐθύνει ὅλον τὸ σῶμα εἰς εὐθύτητακαὶ ὑπόθου μοι διέρχεσθαι διὰ τόπων ὑλωδῶν  τινα καὶ ἀκανθῶν πεπληρωμένων καὶ βορβόρου, ἔνθα καὶ πῦρ ἀνάπτει καὶ ξίφη παραπεπήγασι, κρημνοί τε καὶ ὑδάτων  πλήθη  ἐκεῖσε τυγχάνει.
 
 
τὸ λοιπὸν  ὁ σπουδαῖος καὶ εὐκίνητος  ἔχων  τὸν ὀφθαλμὸν ὁδηγὸν πάνυ προσεχόντως παρέρχεται τοὺς χαλεποὺς ἐκείνους καὶ δεινοὺς καὶ  φοβεροὺς τόπους, συνέχων  πανταχόθεν  χερσὶ τὸν χιτῶνα  αὐτοῦ, ἵνα μὴ ἐν ταῖς ὕλαις καὶ ἀκάνθαις περισχισθῇ ἢ ἐν τῷ πυρὶ κατακαυθῇ ἢ ἐν τῷ βορβόρῳ ἀφανισθῇ ἢ ὑπὸ ξίφων  διακοπῇ, καὶ ὁ  ὀφθαλμὸς  ὁδηγεῖ ὅλον  τὸ σῶμα, φῶς  ὢν αὐτοῦ, ἵνα μὴ κρημνοῖς καταρραγῇ ἢ ὕδασι ποντισθῇ ἢ ἔν τινι καταβλαβῇ.
+
τὸ λοιπὸν  ὁ σπουδαῖος καὶ εὐκίνητος  ἔχων  τὸν ὀφθαλμὸν ὁδηγὸν πάνυ προσεχόντως παρέρχεται τοὺς χαλεποὺς ἐκείνους καὶ δεινοὺς καὶ  φοβεροὺς τόπους, συνέχων  πανταχόθεν  χερσὶ τὸν χιτῶνα  αὐτοῦ, ἵνα μὴ ἐν ταῖς ὕλαις καὶ ἀκάνθαις περισχισθῇ ἢ ἐν τῷ πυρὶ κατακαυθῇ ἢ ἐν τῷ βορβόρῳ ἀφανισθῇ ἢ ὑπὸ ξίφων  διακοπῇ, καὶ ὁ  ὀφθαλμὸς  ὁδηγεῖ ὅλον  τὸ σῶμα, φῶς  ὢν αὐτοῦ, ἵνα μὴ κρημνοῖς καταρραγῇ ἢ ὕδασι ποντισθῇ ἢ ἔν τινι καταβλαβῇ.
 
 
 
ὁ οὕτω γοργῶς καὶ συνετῶς διερχόμενος  φυλάσσει ἑαυτὸν  ἀβλαβῆ  καὶ  τὸν  χιτῶνα  τοῦ ἐνδύματος  αὐτοῦ  49-1-3 ἄσχιστον καὶ ἄκαυστον καὶ ἄσπιλον.
 
ὁ οὕτω γοργῶς καὶ συνετῶς διερχόμενος  φυλάσσει ἑαυτὸν  ἀβλαβῆ  καὶ  τὸν  χιτῶνα  τοῦ ἐνδύματος  αὐτοῦ  49-1-3 ἄσχιστον καὶ ἄκαυστον καὶ ἄσπιλον.
Line 3,019: Line 3,019:
 
τὸν αὐτὸν  τρόπον  καὶ ἡ ψυχὴ  φοροῦσα ὥσπερ χιτῶνα  ἄλλον  τὸ ἔνδυμα  τοῦ σώματος, ἔχουσα δὲ ὥσπερ ὀφθαλμὸν  τὸ γνωστικὸν  καὶ  διανοητικὸν καὶ διακριτικόν, εὐθύνον ὅλην τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα, παρερχομένη διὰ τῶν ὑλῶν  καὶ ἀκανθῶν  τοῦ κόσμου τούτου καὶ βορβόρου καὶ πυρὸς καὶ κρημνῶν (τουτέστιν ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν καὶ τῶν λοιπῶν  ἀτοπιῶν  τοῦ αἰῶνος τούτου), πανταχόθεν  ὀφείλει μετὰ νήψεως καὶ σπουδῆς καὶ ἀνδρείας συσφίγγειν καὶ φυλάσσειν ἑαυτὴν καὶ τὸν χιτῶνα τοῦ σώματος αὐτῆς, μή που περισχισθῇ ἐν ταῖς τοῦ κόσμου ὕλαις καὶ ἀκάνθαις τῶν μεριμνῶν καὶ ἀσχολιῶν καὶ περισπασμῶν  ἢ  πραγματειῶν  γηΐνων,  καὶ  ὑπὸ  49-1-5  τοῦ  πυρὸς  τῆς  ἐπιθυμίας παρακαυθῇ.
 
τὸν αὐτὸν  τρόπον  καὶ ἡ ψυχὴ  φοροῦσα ὥσπερ χιτῶνα  ἄλλον  τὸ ἔνδυμα  τοῦ σώματος, ἔχουσα δὲ ὥσπερ ὀφθαλμὸν  τὸ γνωστικὸν  καὶ  διανοητικὸν καὶ διακριτικόν, εὐθύνον ὅλην τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα, παρερχομένη διὰ τῶν ὑλῶν  καὶ ἀκανθῶν  τοῦ κόσμου τούτου καὶ βορβόρου καὶ πυρὸς καὶ κρημνῶν (τουτέστιν ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν καὶ τῶν λοιπῶν  ἀτοπιῶν  τοῦ αἰῶνος τούτου), πανταχόθεν  ὀφείλει μετὰ νήψεως καὶ σπουδῆς καὶ ἀνδρείας συσφίγγειν καὶ φυλάσσειν ἑαυτὴν καὶ τὸν χιτῶνα τοῦ σώματος αὐτῆς, μή που περισχισθῇ ἐν ταῖς τοῦ κόσμου ὕλαις καὶ ἀκάνθαις τῶν μεριμνῶν καὶ ἀσχολιῶν καὶ περισπασμῶν  ἢ  πραγματειῶν  γηΐνων,  καὶ  ὑπὸ  49-1-5  τοῦ  πυρὸς  τῆς  ἐπιθυμίας παρακαυθῇ.
 
 
ὀφείλει  γὰρ  τὸν  ὀφθαλμὸν  ἀποστρέφειν  τοῦ  μὴ  ὁρᾶν  πονηρά,  τὸ  οὖς ὁμοίως τοῦ μὴ ἀκοῦσαι κακά, τοὺς πόδας ἀπὸ ἐπιτηδευμάτων  κακῶν ἐπέχειν.
+
ὀφείλει  γὰρ  τὸν  ὀφθαλμὸν  ἀποστρέφειν  τοῦ  μὴ  ὁρᾶν  πονηρά,  τὸ  οὖς ὁμοίως τοῦ μὴ ἀκοῦσαι κακά, τοὺς πόδας ἀπὸ ἐπιτηδευμάτων  κακῶν ἐπέχειν.
 
 
 
ἔχει γὰρ θέλημα  ἡ ψυχὴ  τοῦ ἀποστρέψαι καὶ κωλῦσαι  τὰ μέλη  τοῦ  σώματος ἀπὸ κακίστων θελημάτων καὶ ἀκοῆς πονηρᾶς καὶ αἰσχρᾶς καὶ ἐπιτηδευμάτων πονηρῶν καὶ κοσμικῶν.
 
ἔχει γὰρ θέλημα  ἡ ψυχὴ  τοῦ ἀποστρέψαι καὶ κωλῦσαι  τὰ μέλη  τοῦ  σώματος ἀπὸ κακίστων θελημάτων καὶ ἀκοῆς πονηρᾶς καὶ αἰσχρᾶς καὶ ἐπιτηδευμάτων πονηρῶν καὶ κοσμικῶν.
Line 3,025: Line 3,025:
 
ἀποστρέφει ἑαυτὴν ἀπὸ ῥεμβασμῶν, φυλάσσουσα τὴν καρδίαν τοῦ μὴ ῥέμβεσθαι καὶ ἐξ49-1-6 απλοῦσθαι  ἐν  τῷ  κόσμῳ  τὰ  μέλη  αὐτῆς  τὰ  τῶν  λογισμῶν.
 
ἀποστρέφει ἑαυτὴν ἀπὸ ῥεμβασμῶν, φυλάσσουσα τὴν καρδίαν τοῦ μὴ ῥέμβεσθαι καὶ ἐξ49-1-6 απλοῦσθαι  ἐν  τῷ  κόσμῳ  τὰ  μέλη  αὐτῆς  τὰ  τῶν  λογισμῶν.
 
 
καὶ  οὕτως ἀγωνιζομένη  καὶ  σπουδάζουσα καὶ ἔχουσα πάντοτε  ἐν πολλῇ  προσοχῇ τὰ μέλη τοῦ σώματος ἀπὸ τῶν τοῦ κόσμου τούτου ἐπιθυμιῶν  καὶ ἐπιτηδευμάτων  κακῶν ἄσχιστον καὶ  ἄκαυστον  καὶ  ἀβορβόρωτον  καὶ  ἄσπιλον  τὸν  καλὸν  χιτῶνα  τοῦ  σώματος διαφυλάσσει καὶ ἑαυτὴν διὰ τοῦ γνωστικοῦ καὶ διανοητικοῦ καὶ διακριτικοῦ τῆς ψυχῆς ὄμματος ἄτρωτον διατηρεῖ, τὸ δὲ πᾶν διὰ τῆς τοῦ κυρίου δυνάμεως φυλαχθήσεται, αὐτὴ ἑαυτὴν ὅση δύναμις πάντοθεν  συσφίγγουσα καὶ πάσης ἐπιθυμίας  κοσμικῆς πρότερον ἀποστρέφουσα καὶ οὕτως ὑπὸ κυρίου βοηθουμένη εἰς τὸ ἐξ ἀληθείας φυλαχθῆναι αὐτὴν ἀπὸ τῶν παγίδων καὶ ἐπιθυμιῶν 49-1-7 καὶ ἡδονῶν ποικίλων τοῦ κόσμου τούτου.
+
καὶ  οὕτως ἀγωνιζομένη  καὶ  σπουδάζουσα καὶ ἔχουσα πάντοτε  ἐν πολλῇ  προσοχῇ τὰ μέλη τοῦ σώματος ἀπὸ τῶν τοῦ κόσμου τούτου ἐπιθυμιῶν  καὶ ἐπιτηδευμάτων  κακῶν ἄσχιστον καὶ  ἄκαυστον  καὶ  ἀβορβόρωτον  καὶ  ἄσπιλον  τὸν  καλὸν  χιτῶνα  τοῦ  σώματος διαφυλάσσει καὶ ἑαυτὴν διὰ τοῦ γνωστικοῦ καὶ διανοητικοῦ καὶ διακριτικοῦ τῆς ψυχῆς ὄμματος ἄτρωτον διατηρεῖ, τὸ δὲ πᾶν διὰ τῆς τοῦ κυρίου δυνάμεως φυλαχθήσεται, αὐτὴ ἑαυτὴν ὅση δύναμις πάντοθεν  συσφίγγουσα καὶ πάσης ἐπιθυμίας  κοσμικῆς πρότερον ἀποστρέφουσα καὶ οὕτως ὑπὸ κυρίου βοηθουμένη εἰς τὸ ἐξ ἀληθείας φυλαχθῆναι αὐτὴν ἀπὸ τῶν παγίδων καὶ ἐπιθυμιῶν 49-1-7 καὶ ἡδονῶν ποικίλων τοῦ κόσμου τούτου.
 
 
 
ἐπὰν γὰρ  ἴδῃ  ὁ  κύριος  ψυχήν  τινα  οὕτως  ἀποστρεφομένην  τὰς  τοῦ  κόσμου ἡδονὰς  καὶ περισπασμοὺς καὶ ἀσχολίας καὶ μερίμνας ὑλικὰς καὶ δεσμοὺς γηΐνους καὶ ῥεμβασμοὺς λογισμῶν  κοσμικῶν καὶ ματαίων, καὶ τὸ σῶμα καὶ ἑαυτὴν ἀπὸ τούτων πάντων  μετὰ πάσης προσοχῆς  διαφυλασσομένην,  δίδωσι  τὴν  ἰδίαν  τῆς  χάριτος  αὐτοῦ  βοήθειαν, ἄπτωτον  διεξερχομένην καλῶς τὸν ἐνεστῶτα πονηρὸν αἰῶνα τοῦ σκότους  διατηρῶν αὐτήν, καὶ οὕτως  ἐπαίνων  οὐρανίων  τεύξεται,  ὅτι  τὸν  χιτῶνα  τοῦ σώματος αὐτῆς διεφύλαξε  καὶ  ἑαυτήν,  ὅσον  τὸ  ἐν  αὐτῇ  δύνατον,  πᾶσαν  ἐπιθυμίαν  κόσμου ἀποστραφεῖσα καὶ μισήσασα καὶ ὑπ' αὐτοῦ βοηθηθεῖσα τὸν δρό49-1-8 μον τοῦ σταδίου τοῦ κόσμου τούτου καλῶς διεξῆλθεν.
 
ἐπὰν γὰρ  ἴδῃ  ὁ  κύριος  ψυχήν  τινα  οὕτως  ἀποστρεφομένην  τὰς  τοῦ  κόσμου ἡδονὰς  καὶ περισπασμοὺς καὶ ἀσχολίας καὶ μερίμνας ὑλικὰς καὶ δεσμοὺς γηΐνους καὶ ῥεμβασμοὺς λογισμῶν  κοσμικῶν καὶ ματαίων, καὶ τὸ σῶμα καὶ ἑαυτὴν ἀπὸ τούτων πάντων  μετὰ πάσης προσοχῆς  διαφυλασσομένην,  δίδωσι  τὴν  ἰδίαν  τῆς  χάριτος  αὐτοῦ  βοήθειαν, ἄπτωτον  διεξερχομένην καλῶς τὸν ἐνεστῶτα πονηρὸν αἰῶνα τοῦ σκότους  διατηρῶν αὐτήν, καὶ οὕτως  ἐπαίνων  οὐρανίων  τεύξεται,  ὅτι  τὸν  χιτῶνα  τοῦ σώματος αὐτῆς διεφύλαξε  καὶ  ἑαυτήν,  ὅσον  τὸ  ἐν  αὐτῇ  δύνατον,  πᾶσαν  ἐπιθυμίαν  κόσμου ἀποστραφεῖσα καὶ μισήσασα καὶ ὑπ' αὐτοῦ βοηθηθεῖσα τὸν δρό49-1-8 μον τοῦ σταδίου τοῦ κόσμου τούτου καλῶς διεξῆλθεν.
Line 3,034: Line 3,034:
 
τί γὰρ ποιήσει ὁ θεὸς τῷ ἰδίῳ θελήματι  παραδίδοντι  ἑαυτὸν  τῷ  κόσμῳ  καὶ  ἀπατωμένῳ  ταῖς  ἡδοναῖς  αὐτοῦ  καὶ ῥεμβασμοῖς  λογισμῶν  ὑλικῶν  ἐκπλανωμένῳ;  ἐκείνῳ  γὰρ  βοήθειαν  δίδωσι  τῷ ἀποστρεφομένῳ πάντα τὰ γήϊνα καὶ ὁρώμενα καὶ βίᾳ τὴν διάνοιαν πάντοτε πρὸς κύριον ἕλκοντι  καὶ ἀρνουμένῳ  ἑαυτὸν  καὶ αὐτὸν  μόνον  ἐπιζητοῦντι.
 
τί γὰρ ποιήσει ὁ θεὸς τῷ ἰδίῳ θελήματι  παραδίδοντι  ἑαυτὸν  τῷ  κόσμῳ  καὶ  ἀπατωμένῳ  ταῖς  ἡδοναῖς  αὐτοῦ  καὶ ῥεμβασμοῖς  λογισμῶν  ὑλικῶν  ἐκπλανωμένῳ;  ἐκείνῳ  γὰρ  βοήθειαν  δίδωσι  τῷ ἀποστρεφομένῳ πάντα τὰ γήϊνα καὶ ὁρώμενα καὶ βίᾳ τὴν διάνοιαν πάντοτε πρὸς κύριον ἕλκοντι  καὶ ἀρνουμένῳ  ἑαυτὸν  καὶ αὐτὸν  μόνον  ἐπιζητοῦντι.
 
 
τοῦτον  διατηρεῖ  τὸν φυλασσόμενον πανταχόθεν  ἑαυτὸν ἐκ τῶν  παγίδων  καὶ βρόχων τῆς  ὕλης, τὸν μετὰ
+
τοῦτον  διατηρεῖ  τὸν φυλασσόμενον πανταχόθεν  ἑαυτὸν ἐκ τῶν  παγίδων  καὶ βρόχων τῆς  ὕλης, τὸν μετὰ
 
φόβου καὶ τρόμου τὴν ἑαυτοῦ σωτηρίαν κατεργαζόμενον καὶ μετὰ πάσης προσοχῆς διὰ τῶν  παγίδων  καὶ ἀκανθῶν  καὶ βορβόρου τοῦ κόσμου τούτου παρερχόμενον  καὶ μὴ ἁπλούμενον μὲν ἐν λογισμοῖς κοσμικοῖς, ἀλλ' ἑαυτὸν πάντοτε συνέχοντα ὅση δύναμις καὶ τὴν  τοῦ θεοῦ βοήθειαν  ἐπιζητοῦντα  καὶ  τῷ ἐλέει  αὐτοῦ ἐλπίζοντα  καὶ διὰ τῆς χάριτος σῳζόμενον.
 
φόβου καὶ τρόμου τὴν ἑαυτοῦ σωτηρίαν κατεργαζόμενον καὶ μετὰ πάσης προσοχῆς διὰ τῶν  παγίδων  καὶ ἀκανθῶν  καὶ βορβόρου τοῦ κόσμου τούτου παρερχόμενον  καὶ μὴ ἁπλούμενον μὲν ἐν λογισμοῖς κοσμικοῖς, ἀλλ' ἑαυτὸν πάντοτε συνέχοντα ὅση δύναμις καὶ τὴν  τοῦ θεοῦ βοήθειαν  ἐπιζητοῦντα  καὶ  τῷ ἐλέει  αὐτοῦ ἐλπίζοντα  καὶ διὰ τῆς χάριτος σῳζόμενον.
 
 
Line 3,055: Line 3,055:
 
ἂν δὲ εἰς τὴν φύσιν αὐτῶν μόνον ἀπομείνωσι, μωραὶ εὑρίσκονται καὶ τέκνα τοῦ κόσμου ἀποδείκνυνται.
 
ἂν δὲ εἰς τὴν φύσιν αὐτῶν μόνον ἀπομείνωσι, μωραὶ εὑρίσκονται καὶ τέκνα τοῦ κόσμου ἀποδείκνυνται.
 
 
οὐκ ἀπεδύσαντο γὰρ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου, κἂν τῷ 49-2-4 δοκεῖν  νομίζωσι δι' εὐλογοφανείας  τινὰς  τοῦ  νυμφίου  εἶναι νύμφαι.
+
οὐκ ἀπεδύσαντο γὰρ τὸ πνεῦμα τοῦ κόσμου, κἂν τῷ 49-2-4 δοκεῖν  νομίζωσι δι' εὐλογοφανείας  τινὰς  τοῦ  νυμφίου  εἶναι νύμφαι.
 
 
 
ὥσπερ γὰρ αἱ ψυχαὶ αἱ ὅλαι ἐξ ὅλου τῷ κυρίῳ προσκολλώμεναι· ἐκεῖ ἔχουσι τοὺς λογισμοὺς αὐτῶν, ἐκεῖ εὔχονται, ἐκεῖ περιπατοῦσι, ἐκεῖ καταποθοῦνται εἰς τὴν τοῦ κυρίου ἀγάπην, διὸ καὶ ἄπτωτοι τυγχάνουσιν.
 
ὥσπερ γὰρ αἱ ψυχαὶ αἱ ὅλαι ἐξ ὅλου τῷ κυρίῳ προσκολλώμεναι· ἐκεῖ ἔχουσι τοὺς λογισμοὺς αὐτῶν, ἐκεῖ εὔχονται, ἐκεῖ περιπατοῦσι, ἐκεῖ καταποθοῦνται εἰς τὴν τοῦ κυρίου ἀγάπην, διὸ καὶ ἄπτωτοι τυγχάνουσιν.
Line 3,097: Line 3,097:
 
θεότητος, ἀληθῶς «ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη», ὅσα τὸ πνεῦμα τοῦ κυρίου γίνεται  εἰς ἀνάπαυσιν καὶ ἀγαλλίασιν  καὶ τρυφὴν καὶ  ζωὴν  αἰώνιον  τῆς  ἀξίας  ψυχῆς.
 
θεότητος, ἀληθῶς «ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη», ὅσα τὸ πνεῦμα τοῦ κυρίου γίνεται  εἰς ἀνάπαυσιν καὶ ἀγαλλίασιν  καὶ τρυφὴν καὶ  ζωὴν  αἰώνιον  τῆς  ἀξίας  ψυχῆς.
 
 
σωματοποιεῖ  γὰρ  ἑαυτὸν  καὶ  εἰς  βρῶσιν πνευματικὴν  καὶ  ἐνδύματα  καὶ  κάλλη  ἀλάλητα,  ἵνα  ἀναπαύσῃ  ἀνεκλαλήτως  καὶ ἀφράστως καὶ ἐμπλήσῃ εὐφροσύνης πνευματικῆς τὴν 49-2-15 ἀξίαν καὶ πιστὴν ψυχήν, ὥς φησιν ὁ κύριος· «ὁ τρώγων τοῦτον τὸν ἄρτον ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα», καί· «ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς», καί· «ὁ πίνων  ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, γενήσεται αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου 49-2-16 εἰς ζωὴν αἰώνιον», «καὶ πάντες (φησὶ) τὸ αὐτὸ πνεῦμα ἐφωτίσθημεν».
+
σωματοποιεῖ  γὰρ  ἑαυτὸν  καὶ  εἰς  βρῶσιν πνευματικὴν  καὶ  ἐνδύματα  καὶ  κάλλη  ἀλάλητα,  ἵνα  ἀναπαύσῃ  ἀνεκλαλήτως  καὶ ἀφράστως καὶ ἐμπλήσῃ εὐφροσύνης πνευματικῆς τὴν 49-2-15 ἀξίαν καὶ πιστὴν ψυχήν, ὥς φησιν ὁ κύριος· «ὁ τρώγων τοῦτον τὸν ἄρτον ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα», καί· «ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς», καί· «ὁ πίνων  ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, γενήσεται αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου 49-2-16 εἰς ζωὴν αἰώνιον», «καὶ πάντες (φησὶ) τὸ αὐτὸ πνεῦμα ἐφωτίσθημεν».
 
 
 
καὶ οὕτως ἑκάστῳ τῶν ἁγίων ὤφθη ὡς ἠθέλησε καὶ ὡς συνέφερεν, οἷον ἄλλως τῷ Ἀβραάμ, ἄλλως τῷ Ἰσαάκ, ἄλλως τῷ Ἰακώβ, ἄλλως τῷ Νῶε, τῷ ∆ανιήλ, τῷ
 
καὶ οὕτως ἑκάστῳ τῶν ἁγίων ὤφθη ὡς ἠθέλησε καὶ ὡς συνέφερεν, οἷον ἄλλως τῷ Ἀβραάμ, ἄλλως τῷ Ἰσαάκ, ἄλλως τῷ Ἰακώβ, ἄλλως τῷ Νῶε, τῷ ∆ανιήλ, τῷ
Line 3,105: Line 3,105:
 
καὶ ἐγὼ νομίζω, ὅτι κατὰ πᾶσαν ὥραν Μωϋσῆς εἰς ἐκείνην τὴν πνευματικὴν τράπεζαν εἰσερχόμενος ἐνετρύφα καὶ ἀπήλαυεν ἐν τῷ ὄρει ἐν τῇ διὰ τεσσαράκοντα  ἡμερῶν  νηστείᾳ.
 
καὶ ἐγὼ νομίζω, ὅτι κατὰ πᾶσαν ὥραν Μωϋσῆς εἰς ἐκείνην τὴν πνευματικὴν τράπεζαν εἰσερχόμενος ἐνετρύφα καὶ ἀπήλαυεν ἐν τῷ ὄρει ἐν τῇ διὰ τεσσαράκοντα  ἡμερῶν  νηστείᾳ.
 
 
καὶ  ἑκάστῳ  τῶν  ἁγίων  ὡς  ἠθέλησεν  ὤφθη  εἰς  τὸ ἀναπαῦσαι καὶ σῶσαι καὶ ζωοποιῆσαι 49-2-17 καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν.
+
καὶ  ἑκάστῳ  τῶν  ἁγίων  ὡς  ἠθέλησεν  ὤφθη  εἰς  τὸ ἀναπαῦσαι καὶ σῶσαι καὶ ζωοποιῆσαι 49-2-17 καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν.
 
 
 
πάντα γὰρ  αὐτῷ  εὐχερῆ  ἃ  βούλεται,  καὶ  ὡς  θέλει  σμικρύνει  ἑαυτὸν  σωματοποιῶν  καὶ μεταμορφούμενος καὶ ὀπτανόμενος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν, ὢν ὃ ἔστι.
 
πάντα γὰρ  αὐτῷ  εὐχερῆ  ἃ  βούλεται,  καὶ  ὡς  θέλει  σμικρύνει  ἑαυτὸν  σωματοποιῶν  καὶ μεταμορφούμενος καὶ ὀπτανόμενος τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν, ὢν ὃ ἔστι.
Line 3,122: Line 3,122:
 
ἐκείνη γὰρ αὐτῆς ἐστι ζωὴ ἀληθινὴ καὶ ἀνάπαυσις πνευματική, ἡ τοῦ ἐπουρανίου νυμφίου ἄρρητος κοινωνία.
 
ἐκείνη γὰρ αὐτῆς ἐστι ζωὴ ἀληθινὴ καὶ ἀνάπαυσις πνευματική, ἡ τοῦ ἐπουρανίου νυμφίου ἄρρητος κοινωνία.
 
 
εἰ γὰρ σαρκικῆς κοινωνίας  ἀγάπη  (γάμου λέγω)  χωρίζει  πατρός, μητρός, ἀδελφῶν, καὶ πάντα ἐξώτερα αὐτοῦ ἐστιν ἐν τῷ νῷ, κἂν ἀγαπᾷ τί, ἐξωτέρως ἀγαπᾷ, τὴν δὲ διάθεσιν αὐτοῦ ὅλην εἰς τὴν σύνοικον αὐτοῦ κέκτηται, καὶ πάσης ἀγάπης ἐκείνη ἡ τῆς σαρκὸς κοινωνία λύσειν δύναταιἀντὶ «τούτου (γάρ φησι) καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα  καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ προσκολληθήσεται τῇ ἰδίᾳ γυναικί, καὶ ἔσονται οἱ
+
εἰ γὰρ σαρκικῆς κοινωνίας  ἀγάπη  (γάμου λέγω)  χωρίζει  πατρός, μητρός, ἀδελφῶν, καὶ πάντα ἐξώτερα αὐτοῦ ἐστιν ἐν τῷ νῷ, κἂν ἀγαπᾷ τί, ἐξωτέρως ἀγαπᾷ, τὴν δὲ διάθεσιν αὐτοῦ ὅλην εἰς τὴν σύνοικον αὐτοῦ κέκτηται, καὶ πάσης ἀγάπης ἐκείνη ἡ τῆς σαρκὸς κοινωνία λύσειν δύναταιἀντὶ «τούτου (γάρ φησι) καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα  καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ προσκολληθήσεται τῇ ἰδίᾳ γυναικί, καὶ ἔσονται οἱ
 
49-3-4 δύο εἰς σάρκα μίαν».
 
49-3-4 δύο εἰς σάρκα μίαν».
 
 
Line 3,128: Line 3,128:
 
περισσὰ αὐτοῖς καταφανήσεται διὰ τὸ νενικῆσθαι τῷ ἐπουρανίῳ πόθῳ καὶ τῇ τρώσει καὶ τῷ  ἔρωτι  τῷ  θείῳ  ἡνῶσθαι.
 
περισσὰ αὐτοῖς καταφανήσεται διὰ τὸ νενικῆσθαι τῷ ἐπουρανίῳ πόθῳ καὶ τῇ τρώσει καὶ τῷ  ἔρωτι  τῷ  θείῳ  ἡνῶσθαι.
 
 
ἐκεῖ  γὰρ  ὅλοι  δι'  ὅλου  ζῶσιν,  ἐκεῖ  λογίζονται,  ἐκεῖ περιπατοῦσιν, ἐκεῖ ὁ νοῦς αὐτῶν πάντοτε διατρίβει νενικημένος τῷ θείῳ καὶ ἐπουρανίῳ ἔρωτι  καὶ  πόθῳ  ἡμέρῳ  καὶ  πνευματικῷ.
+
ἐκεῖ  γὰρ  ὅλοι  δι'  ὅλου  ζῶσιν,  ἐκεῖ  λογίζονται,  ἐκεῖ περιπατοῦσιν, ἐκεῖ ὁ νοῦς αὐτῶν πάντοτε διατρίβει νενικημένος τῷ θείῳ καὶ ἐπουρανίῳ ἔρωτι  καὶ  πόθῳ  ἡμέρῳ  καὶ  πνευματικῷ.
 
 
49-4-1  Τὸ  λοιπόν,  ὦ  ἀδελφοὶ  ἀγαπητοί, τοιούτων  ἀγαθῶν  προκειμένων  καὶ τοιούτων  ἡμῖν  ἐπαγγελιῶν  δοθεισῶν  πάντα  τὰ ἐμπόδια ἀπορρήξωμεν ἀφ' ἑαυτῶν καὶ πᾶσαν ἀγάπην κόσμου ἀποστραφῶμεν καὶ πρὸς ἐκεῖνα τὰ ἀγαθὰ μόνα καὶ ζήτησιν καὶ πόνον  διὰ πίστεως ἐκδῶμεν, ἵνα δυνηθῶμεν τυχεῖν ἐκείνης τῆς ἀρρήτου ἀγάπης τοῦ πνεύματος, περὶ ἧς ὁ μακάριος Παῦλος πολλὰ παρῄνεσεν  ὥστε  σπεύδειν  ἡμᾶς  πρὸς  αὐτὴν  λέγων·  «διώκετε  τὴν  ἀγάπην»,  ἵνα δυνηθῶμεν  ἐκ  τῆς  σκληρότητος  ἡμῶν  τῆς  ἀλλοιώσεως  τῆς  δεξιᾶς  τοῦ  ὑψίστου καταξιωθῆναι  καὶ εἰς ἡμερότητα καὶ ἀνάπαυσιν  πνευματικὴν  ἐλθεῖν  ἔρωτι θείῳ τοῦ πνεύματος τρωθέντες.
+
49-4-1  Τὸ  λοιπόν,  ὦ  ἀδελφοὶ  ἀγαπητοί, τοιούτων  ἀγαθῶν  προκειμένων  καὶ τοιούτων  ἡμῖν  ἐπαγγελιῶν  δοθεισῶν  πάντα  τὰ ἐμπόδια ἀπορρήξωμεν ἀφ' ἑαυτῶν καὶ πᾶσαν ἀγάπην κόσμου ἀποστραφῶμεν καὶ πρὸς ἐκεῖνα τὰ ἀγαθὰ μόνα καὶ ζήτησιν καὶ πόνον  διὰ πίστεως ἐκδῶμεν, ἵνα δυνηθῶμεν τυχεῖν ἐκείνης τῆς ἀρρήτου ἀγάπης τοῦ πνεύματος, περὶ ἧς ὁ μακάριος Παῦλος πολλὰ παρῄνεσεν  ὥστε  σπεύδειν  ἡμᾶς  πρὸς  αὐτὴν  λέγων·  «διώκετε  τὴν  ἀγάπην»,  ἵνα δυνηθῶμεν  ἐκ  τῆς  σκληρότητος  ἡμῶν  τῆς  ἀλλοιώσεως  τῆς  δεξιᾶς  τοῦ  ὑψίστου καταξιωθῆναι  καὶ εἰς ἡμερότητα καὶ ἀνάπαυσιν  πνευματικὴν  ἐλθεῖν  ἔρωτι θείῳ τοῦ πνεύματος τρωθέντες.
 
 
 
ἰδοὺ γὰρ ὁ κύριος φιλανθρωπεύεται  καὶ σπλαγχνίζεται ἐφ' ἡμᾶς, ἐκδεχόμενος πότε ἐπιστρέψομεν ὅλοι ἐξ ὅλου πρὸς αὐτὸν τῶν ἐναν49-4-2 τίων ἑαυτοὺς αἴροντες.
 
ἰδοὺ γὰρ ὁ κύριος φιλανθρωπεύεται  καὶ σπλαγχνίζεται ἐφ' ἡμᾶς, ἐκδεχόμενος πότε ἐπιστρέψομεν ὅλοι ἐξ ὅλου πρὸς αὐτὸν τῶν ἐναν49-4-2 τίων ἑαυτοὺς αἴροντες.
 
 
εἰ  καὶ  ἡμεῖς  διὰ  πολλὴν  ἄγνοιαν  καὶ  νηπιότητα  καὶ  πρόληψιν  κακίας ἀποστρεφόμεθα  τὴν  ζωὴν  καὶ  ἐμπόδια  πολλὰ  τιθέαμεν  ἑαυτοῖς,  μὴ  βουλόμενοι  ἐξ ἀληθείας  μετανοῆσαι·  αὐτὸς  δὲ  πολὺ  σπλαγχνίζεται  καὶ  χρηστεύεται  ἐφ'  ἡμᾶς μακροθυμῶν, πότε  προσέλθωμεν αὐτῷ  ἐξ ἀληθείας  καὶ φωτισθῶμεν  τὸν  ἔσω ἡμῶν ἄνθρωπον,  ἵνα μὴ καταισχυνθείη  τὰ  πρόσωπα 49-4-3 ἡμῶν ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως.
+
εἰ  καὶ  ἡμεῖς  διὰ  πολλὴν  ἄγνοιαν  καὶ  νηπιότητα  καὶ  πρόληψιν  κακίας ἀποστρεφόμεθα  τὴν  ζωὴν  καὶ  ἐμπόδια  πολλὰ  τιθέαμεν  ἑαυτοῖς,  μὴ  βουλόμενοι  ἐξ ἀληθείας  μετανοῆσαι·  αὐτὸς  δὲ  πολὺ  σπλαγχνίζεται  καὶ  χρηστεύεται  ἐφ'  ἡμᾶς μακροθυμῶν, πότε  προσέλθωμεν αὐτῷ  ἐξ ἀληθείας  καὶ φωτισθῶμεν  τὸν  ἔσω ἡμῶν ἄνθρωπον,  ἵνα μὴ καταισχυνθείη  τὰ  πρόσωπα 49-4-3 ἡμῶν ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως.
 
 
 
εἰ καὶ δύσκολον ἡμῖν καταφαίνεται προσελθεῖν διὰ τὴν σκληρὰν τῆς ἀρετῆς ἄσκησιν, μᾶλλον δὲ  διὰ  τὴν  ὑπόθεσιν  καὶ  συμβουλίαν  τοῦ  ἀντικειμένου,  βουλομένου  πάντας  ἡμᾶς ἀποστρέφειν τοῦ ἀγαθοῦ, ὁ δὲ κύριος μακροθυμεῖ καὶ σπλαγχνίζεται ἐκδεχόμενος τὴν ἡμετέραν  ἐπιστροφήν,  καὶ ἁμαρτανόντων  ἡμῶν  ἀνέχεται  ἀναμένων  τὴν  μετάνοιαν ἡμῶν καὶ πιπτόντων ἡμῶν οὐκ ἐπαισχύνεται πάλιν δέξασθαι ἡμᾶς, καθὼς εἴρηται ἐν τῷ προφήτῃ· «μὴ ὁ πίπτων οὐκ ἀνίσταται ἢ ὁ ἀποστρέφων οὐκ ἐπιστρέφει»; 49-4-4 μόνον ἡμεῖς ὀλίγον διανήψωμεν ἔννοιαν ἀγαθὴν κτησάμενοι καὶ ἐπιστρέψωμεν εὐθέως πρὸς αὐτὸν βοήθειαν παρ' αὐτοῦ ἐπιζητοῦντες, καὶ αὐτὸς ἕτοιμός ἐστι τοῦ σῶσαι ἡμᾶς.
 
εἰ καὶ δύσκολον ἡμῖν καταφαίνεται προσελθεῖν διὰ τὴν σκληρὰν τῆς ἀρετῆς ἄσκησιν, μᾶλλον δὲ  διὰ  τὴν  ὑπόθεσιν  καὶ  συμβουλίαν  τοῦ  ἀντικειμένου,  βουλομένου  πάντας  ἡμᾶς ἀποστρέφειν τοῦ ἀγαθοῦ, ὁ δὲ κύριος μακροθυμεῖ καὶ σπλαγχνίζεται ἐκδεχόμενος τὴν ἡμετέραν  ἐπιστροφήν,  καὶ ἁμαρτανόντων  ἡμῶν  ἀνέχεται  ἀναμένων  τὴν  μετάνοιαν ἡμῶν καὶ πιπτόντων ἡμῶν οὐκ ἐπαισχύνεται πάλιν δέξασθαι ἡμᾶς, καθὼς εἴρηται ἐν τῷ προφήτῃ· «μὴ ὁ πίπτων οὐκ ἀνίσταται ἢ ὁ ἀποστρέφων οὐκ ἐπιστρέφει»; 49-4-4 μόνον ἡμεῖς ὀλίγον διανήψωμεν ἔννοιαν ἀγαθὴν κτησάμενοι καὶ ἐπιστρέψωμεν εὐθέως πρὸς αὐτὸν βοήθειαν παρ' αὐτοῦ ἐπιζητοῦντες, καὶ αὐτὸς ἕτοιμός ἐστι τοῦ σῶσαι ἡμᾶς.
Line 3,153: Line 3,153:
 
παραδιδοὺς  ἡμᾶς  εἰς  τέλος  τῇ  κακίᾳ  καὶ  τῇ  τοῦ  κόσμου  ἀπάτῃ  μηδὲ  ἐῶν  ἡμᾶς ἀπολέσθαι,  διὰ  πολλὴν  χρηστότητα  καὶ  49-4-8  μακροθυμίαν  ἀποσκοπῶν,  πότε ἐπιστρέψωμεν.
 
παραδιδοὺς  ἡμᾶς  εἰς  τέλος  τῇ  κακίᾳ  καὶ  τῇ  τοῦ  κόσμου  ἀπάτῃ  μηδὲ  ἐῶν  ἡμᾶς ἀπολέσθαι,  διὰ  πολλὴν  χρηστότητα  καὶ  49-4-8  μακροθυμίαν  ἀποσκοπῶν,  πότε ἐπιστρέψωμεν.
 
 
  ἀλλὰ  μήποτε  ἡμεῖς  καταφρονητικῇ    ἐννοίᾳ  συζῶντες καὶ  ταῖς προλήψεσιν ἡμῶν συναπαγόμενοι  τὸ τοῦ ἀποστόλου ῥητὸν βεβαιώσωμεν εἰς ἡμᾶς τὸ λέγον· «ἢ τοῦ  πλούτου τῆς χρηστότητος αὐτοῦ καὶ τῆς ἀνοχῆς καὶ τῆς μακροθυμίας καταφρονεῖς, ἀγνοῶν ὅτι τὸ χρηστὸν τοῦ θεοῦ εἰς μετάνοιάν σε ἄγει»; ἐὰν γὰρ τῇ πολλῇ χρηστότητι  καὶ  τῇ  μακροθυμίᾳ  καὶ  τῇ  ἀνοχῇ  τοῦ  θεοῦ  πλέον  ἁμαρτήματα  ἐπὶ ἁμαρτήμασι προσθῶμεν καὶ κατάκρισιν μείζονα διὰ τῆς ἀμελείας καὶ καταφρονήσεως ἑαυτῶν  πορισόμεθα,  ἐπιφέρομεν  ἑαυτοῖς  τὸ  ἀκόλουθον  τοῦ  ῥητοῦ·  «κατὰ  δὲ  τὴν σκληρότητά σου καὶ ἀμετανόητον  καρδίαν θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργὴν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καὶ ἀποκαλύψεως  καὶ δικαιοκρισίας τοῦ θεοῦ», ὅτε ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ· πολλῇ γὰρ ἀγαθότητι καὶ ἀνεκδιηγήτῳ μακροθυμίᾳ καὶ ἀνεκφράστῳ κέχρηται ὁ θεὸς  ἐπὶ  τῷ  γένει  τῶν  ἀνθρώπων.
+
ἀλλὰ  μήποτε  ἡμεῖς  καταφρονητικῇ    ἐννοίᾳ  συζῶντες καὶ  ταῖς προλήψεσιν ἡμῶν συναπαγόμενοι  τὸ τοῦ ἀποστόλου ῥητὸν βεβαιώσωμεν εἰς ἡμᾶς τὸ λέγον· «ἢ τοῦ  πλούτου τῆς χρηστότητος αὐτοῦ καὶ τῆς ἀνοχῆς καὶ τῆς μακροθυμίας καταφρονεῖς, ἀγνοῶν ὅτι τὸ χρηστὸν τοῦ θεοῦ εἰς μετάνοιάν σε ἄγει»; ἐὰν γὰρ τῇ πολλῇ χρηστότητι  καὶ  τῇ  μακροθυμίᾳ  καὶ  τῇ  ἀνοχῇ  τοῦ  θεοῦ  πλέον  ἁμαρτήματα  ἐπὶ ἁμαρτήμασι προσθῶμεν καὶ κατάκρισιν μείζονα διὰ τῆς ἀμελείας καὶ καταφρονήσεως ἑαυτῶν  πορισόμεθα,  ἐπιφέρομεν  ἑαυτοῖς  τὸ  ἀκόλουθον  τοῦ  ῥητοῦ·  «κατὰ  δὲ  τὴν σκληρότητά σου καὶ ἀμετανόητον  καρδίαν θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργὴν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καὶ ἀποκαλύψεως  καὶ δικαιοκρισίας τοῦ θεοῦ», ὅτε ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ· πολλῇ γὰρ ἀγαθότητι καὶ ἀνεκδιηγήτῳ μακροθυμίᾳ καὶ ἀνεκφράστῳ κέχρηται ὁ θεὸς  ἐπὶ  τῷ  γένει  τῶν  ἀνθρώπων.
 
 
μόνον  ἡμεῖς  διανῆψαι  θελήσωμεν  καὶ  ἐξ ὅλου ἐπιστραφῆναι  πρὸς  αὐτὸν  σπουδάσωμεν,  ἵνα  σωτηρίας  αἰωνίου  τυχεῖν  δυνηθῶμεν.
+
μόνον  ἡμεῖς  διανῆψαι  θελήσωμεν  καὶ  ἐξ ὅλου ἐπιστραφῆναι  πρὸς  αὐτὸν  σπουδάσωμεν,  ἵνα  σωτηρίας  αἰωνίου  τυχεῖν  δυνηθῶμεν.
 
 
  
 
49-5-1 Εἰ δὲ βούλει γνῶναι τὴν τοῦ θεοῦ πολλὴν μακροθυμίαν καὶ χρηστότητα, ἀπὸ τῶν θεοπνεύστων  γραφῶν  τὴν  γνῶσιν  λάμβανε.
 
49-5-1 Εἰ δὲ βούλει γνῶναι τὴν τοῦ θεοῦ πολλὴν μακροθυμίαν καὶ χρηστότητα, ἀπὸ τῶν θεοπνεύστων  γραφῶν  τὴν  γνῶσιν  λάμβανε.
 
 
ἀπόβλεψον  εἰς  τὸν  Ἰσραήλ,  ἐξ  οὗ  οἱ
+
ἀπόβλεψον  εἰς  τὸν  Ἰσραήλ,  ἐξ  οὗ  οἱ
 
πατέρες, οἷς αἱ ἐπαγγελίαι  ὡρίσθησαν, «ἐξ ὧν  ὁ Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα», ἐν οἷς ἡ λατρεία καὶ ἡ  διαθήκη, πόσα ἥμαρτον, ποσάκις ἐξετράπησαν, καὶ αὐτὸς οὐκ εἴασεν αὐτοὺς εἰς τέλος.
 
πατέρες, οἷς αἱ ἐπαγγελίαι  ὡρίσθησαν, «ἐξ ὧν  ὁ Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα», ἐν οἷς ἡ λατρεία καὶ ἡ  διαθήκη, πόσα ἥμαρτον, ποσάκις ἐξετράπησαν, καὶ αὐτὸς οὐκ εἴασεν αὐτοὺς εἰς τέλος.
 
 
Line 3,171: Line 3,171:
 
ὑπέβαλον  καὶ  τὰ  τῶν  ἀτίμων  ἄξια  αὐτῷ  ἐνδειξάμενοι  ὕστερον  σταυροῦ  θανάτου ἐτιμω49-5-3  ρήσαντο.
 
ὑπέβαλον  καὶ  τὰ  τῶν  ἀτίμων  ἄξια  αὐτῷ  ἐνδειξάμενοι  ὕστερον  σταυροῦ  θανάτου ἐτιμω49-5-3  ρήσαντο.
 
 
καὶ  ἐν  τούτῳ  τῷ  μεγάλῳ  προσκόμματι  καὶ  ὑπερβάλλοντι παραπτώματι αἱ ἁμαρτίαι αὐτῶν ὑπερπληθύνασαι ἐπληρώθησαν, καὶ οὕτω λοιπὸν  εἰς
+
καὶ  ἐν  τούτῳ  τῷ  μεγάλῳ  προσκόμματι  καὶ  ὑπερβάλλοντι παραπτώματι αἱ ἁμαρτίαι αὐτῶν ὑπερπληθύνασαι ἐπληρώθησαν, καὶ οὕτω λοιπὸν  εἰς
 
τέλος ἀφείθησαν, τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐκεῖθεν ἀναχωρήσαντος, ὅτε «τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη» καὶ ὁ ναὸς αὐτῶν καὶ ἡ πόλις παραδοθεῖσα τοῖς ἔθνεσι κατεσκάφη καὶ ἠρημώθη κατὰ τὴν  τοῦ  κυρίου ἀπόφασιν· «οὐ μὴ μείνῃ  λίθος  ἐπὶ λίθῳ  ἕως οὗ
 
τέλος ἀφείθησαν, τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐκεῖθεν ἀναχωρήσαντος, ὅτε «τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη» καὶ ὁ ναὸς αὐτῶν καὶ ἡ πόλις παραδοθεῖσα τοῖς ἔθνεσι κατεσκάφη καὶ ἠρημώθη κατὰ τὴν  τοῦ  κυρίου ἀπόφασιν· «οὐ μὴ μείνῃ  λίθος  ἐπὶ λίθῳ  ἕως οὗ
 
καταλυθῇ», καὶ οὕτως εἰς τέλος παρεδόθησαν καὶ διεσκορπίσθησαν ἐν πάσῃ τῇ γῇ, ὑπὸ τῶν  αἰχμαλωτισάντων  αὐτοὺς  τότε  βασι49-5-4 λέων  μηκέτι  εἰς  τοὺς  ἰδίους  τόπους
 
καταλυθῇ», καὶ οὕτως εἰς τέλος παρεδόθησαν καὶ διεσκορπίσθησαν ἐν πάσῃ τῇ γῇ, ὑπὸ τῶν  αἰχμαλωτισάντων  αὐτοὺς  τότε  βασι49-5-4 λέων  μηκέτι  εἰς  τοὺς  ἰδίους  τόπους
 
ἐπανακάμψαι  κελευσθέντες.
 
ἐπανακάμψαι  κελευσθέντες.
 
 
οὕτω  καὶ  ἐφ'  ἑκάστῳ  ἡμῶν  χρηστὸς  ὢν  καὶ  ἀγαθὸς μακροθυμεῖ, ὁρῶν πόσα ἕκαστος προσκόπτει, καὶ ἡσυχάζει ἐκδεχόμενος πότε ἀνανήψῃ καὶ  ἀποστραφῇ  ἀπὸ  τοῦ  μηκέτι  προσκόπτειν,  ἐν  πολλῇ  ἀγάπῃ  καὶ  χαρᾷ  τὸν
+
οὕτω  καὶ  ἐφ'  ἑκάστῳ  ἡμῶν  χρηστὸς  ὢν  καὶ  ἀγαθὸς μακροθυμεῖ, ὁρῶν πόσα ἕκαστος προσκόπτει, καὶ ἡσυχάζει ἐκδεχόμενος πότε ἀνανήψῃ καὶ  ἀποστραφῇ  ἀπὸ  τοῦ  μηκέτι  προσκόπτειν,  ἐν  πολλῇ  ἀγάπῃ  καὶ  χαρᾷ  τὸν
 
ἐπιστρέφοντα ἀπὸ τῶν τῆς ἁμαρτίας προσκομμάτων δεχόμενος.
 
ἐπιστρέφοντα ἀπὸ τῶν τῆς ἁμαρτίας προσκομμάτων δεχόμενος.
 
 
Line 3,187: Line 3,187:
 
49-5-6 Οὕτως ἐπὶ Σοδόμων  γέγονεν·  οἱ  πολλὰ  ἁμαρτάνοντες  καὶ  μὴ  ἐπιστρέφοντες  ὕστερον  τοιούτῳ τολμήματι  προσέκοψαν  ἐπὶ  τῶν  ἀγγέλωνἀρσενοκοιτίαν    εἰς  αὐτοὺς  ἐργάσασθαι τολμήσαντες,  ὡς  μηκέτι  ἔχειν  αὐτοὺς  μετάνοιαν.
 
49-5-6 Οὕτως ἐπὶ Σοδόμων  γέγονεν·  οἱ  πολλὰ  ἁμαρτάνοντες  καὶ  μὴ  ἐπιστρέφοντες  ὕστερον  τοιούτῳ τολμήματι  προσέκοψαν  ἐπὶ  τῶν  ἀγγέλωνἀρσενοκοιτίαν    εἰς  αὐτοὺς  ἐργάσασθαι τολμήσαντες,  ὡς  μηκέτι  ἔχειν  αὐτοὺς  μετάνοιαν.
 
 
ἐπλήρωσαν  γὰρ  τὸν  ὅρον  τῶν ἁμαρτιῶν καὶ ὑπερέβησαν, διὸ καὶ πυρίκαυστοι ὑπὸ τῆς θείας δίκης γεγόνασιν.
+
ἐπλήρωσαν  γὰρ  τὸν  ὅρον  τῶν ἁμαρτιῶν καὶ ὑπερέβησαν, διὸ καὶ πυρίκαυστοι ὑπὸ τῆς θείας δίκης γεγόνασιν.
 
 
 
οὕτως ἐπὶ  Νῶε  πολλὰ  προσκόπτοντες  καὶ  μὴ  μετανοοῦντες  εἰς  τηλικαῦτα  ἁμαρτήματα ἔφθασαν, ὥστε εἰς τέλος πᾶσαν τὴν γῆν 49-5-7 καταφθαρῆναι.
 
οὕτως ἐπὶ  Νῶε  πολλὰ  προσκόπτοντες  καὶ  μὴ  μετανοοῦντες  εἰς  τηλικαῦτα  ἁμαρτήματα ἔφθασαν, ὥστε εἰς τέλος πᾶσαν τὴν γῆν 49-5-7 καταφθαρῆναι.
Line 3,197: Line 3,197:
 
διὸ καὶ εἰς  τέλος  ἡ  θεία  δίκη  ἠνάλωσεν  αὐτοὺς  καὶ  διέφθειρε  καὶ  49-5-8 ἐν  τοῖς  ὕδασι κατεπόντισε,  μηδὲ  τῆς  ὁρωμένης  ζωῆς  ἀξίους  κρίνας.
 
διὸ καὶ εἰς  τέλος  ἡ  θεία  δίκη  ἠνάλωσεν  αὐτοὺς  καὶ  διέφθειρε  καὶ  49-5-8 ἐν  τοῖς  ὕδασι κατεπόντισε,  μηδὲ  τῆς  ὁρωμένης  ζωῆς  ἀξίους  κρίνας.
 
 
ὁμοίως  τοῦ  Ἰσραήλ,  καθὼς προείρηται,  πολλὰ  προσκόπτοντος  καὶ  ἁμαρτάνοντος  καὶ  τοὺς  προφήτας  τοῦ  θεοῦ ἀποκτένοντος  καὶ πολλὰ κακοποιοῦντος ἐμακροθύμει ὁ θεὸς ἡσυχάζων εἰς μετάνοιαν αὐτοὺς  ἐκδεχόμενος ἔσχατον δὲ εἰς τοιοῦτον  προσέκοψαν, ὅθεν συντριβέντες οὐκέτι ἐξηγέρθησαν.
+
ὁμοίως  τοῦ  Ἰσραήλ,  καθὼς προείρηται,  πολλὰ  προσκόπτοντος  καὶ  ἁμαρτάνοντος  καὶ  τοὺς  προφήτας  τοῦ  θεοῦ ἀποκτένοντος  καὶ πολλὰ κακοποιοῦντος ἐμακροθύμει ὁ θεὸς ἡσυχάζων εἰς μετάνοιαν αὐτοὺς  ἐκδεχόμενος ἔσχατον δὲ εἰς τοιοῦτον  προσέκοψαν, ὅθεν συντριβέντες οὐκέτι ἐξηγέρθησαν.
 
 
 
εἰς τὸ δεσποτικὸν γὰρ ἀξίωμα τὰς ἑαυτῶν  χεῖρας ἐπέβαλον.
 
εἰς τὸ δεσποτικὸν γὰρ ἀξίωμα τὰς ἑαυτῶν  χεῖρας ἐπέβαλον.
Line 3,207: Line 3,207:
 
ἐκεῖνοι δὲ ἀνεπλήρωσαν τὸν ὅρον τῶν ἁμαρτιῶν καὶ ὑπερεπλεόνασαν, διὸ καὶ εἰς τέλος ὑπὸ τοῦ θεοῦ ἐγκατελείφθησαν.
 
ἐκεῖνοι δὲ ἀνεπλήρωσαν τὸν ὅρον τῶν ἁμαρτιῶν καὶ ὑπερεπλεόνασαν, διὸ καὶ εἰς τέλος ὑπὸ τοῦ θεοῦ ἐγκατελείφθησαν.
 
 
49-6-1 Ταῦτα δὲ διὰ πλειόνων  διεξήλθομεν, ἀγαπητοί, ἀπὸ  γραφικῶν  ἐννοιῶν  συνιστῶντες πρὸς τὸ δεῖν ἡμᾶς τάχιον  σπουδάσαι ἐπιστρέψαι πρὸς αὐτὸν πάσης συνηθείας καὶ προλήψεως ἀναχωροῦντας χρηστευόμενον καὶ ἐκδεχόμενον  ἀεὶ ἡμᾶς καὶ ἐπιστρέφοντας μετὰ χαρὰς πολλῆς προσδεχόμενον, ἵνα μὴ ἐπαύξῃ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ἡ καταφρόνησις εἰς ἡμᾶς καὶ τὰ προσκόμματα πλέον εἰς ἡμᾶς  προστίθηται  καὶ  διὰ  τοῦτο  τὴν  ὀργὴν  τοῦ  θεοῦ  ἐπενέγκωμεν  ἑαυτοῖς.
+
49-6-1 Ταῦτα δὲ διὰ πλειόνων  διεξήλθομεν, ἀγαπητοί, ἀπὸ  γραφικῶν  ἐννοιῶν  συνιστῶντες πρὸς τὸ δεῖν ἡμᾶς τάχιον  σπουδάσαι ἐπιστρέψαι πρὸς αὐτὸν πάσης συνηθείας καὶ προλήψεως ἀναχωροῦντας χρηστευόμενον καὶ ἐκδεχόμενον  ἀεὶ ἡμᾶς καὶ ἐπιστρέφοντας μετὰ χαρὰς πολλῆς προσδεχόμενον, ἵνα μὴ ἐπαύξῃ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ἡ καταφρόνησις εἰς ἡμᾶς καὶ τὰ προσκόμματα πλέον εἰς ἡμᾶς  προστίθηται  καὶ  διὰ  τοῦτο  τὴν  ὀργὴν  τοῦ  θεοῦ  ἐπενέγκωμεν  ἑαυτοῖς.
 
 
49-6-2 σπεύσωμεν τοίνυν  προσελθεῖν  αὐτῷ  ἐξ ὅλης  καρδίας  μὴ ἀπελπίζοντες  τῆς  ἑαυτῶν σωτηρίας,  ὅπερ  καὶ  αὐτὸ  αὐτῆς  τῆς  κακίας  πανούργευμα  τυγχάνει,  ὑπομνήσει προλαβουσῶν ἁμαρτιῶν  εἰς  ἀπελπισμὸν  φέρον τὸν ἄνθρωπον  καὶ εἰς χαύνωσιν  καὶ ὀλιγωρίαν καὶ ῥαθυμίαν, ἵνα μὴ ἐπιστρέψας καὶ προσελθὼν τῷ 49-6-3 κυρίῳ σωτηρίας τεύξηται.
+
49-6-2 σπεύσωμεν τοίνυν  προσελθεῖν  αὐτῷ  ἐξ ὅλης  καρδίας  μὴ ἀπελπίζοντες  τῆς  ἑαυτῶν σωτηρίας,  ὅπερ  καὶ  αὐτὸ  αὐτῆς  τῆς  κακίας  πανούργευμα  τυγχάνει,  ὑπομνήσει προλαβουσῶν ἁμαρτιῶν  εἰς  ἀπελπισμὸν  φέρον τὸν ἄνθρωπον  καὶ εἰς χαύνωσιν  καὶ ὀλιγωρίαν καὶ ῥαθυμίαν, ἵνα μὴ ἐπιστρέψας καὶ προσελθὼν τῷ 49-6-3 κυρίῳ σωτηρίας τεύξηται.
 
 
 
εἰ δὲ τοῦτο ἡμῖν δύσκολον καταφαίνεται καὶ ἀδύνατον ὡς προλελημμένοις ἔν τισι  καὶ  τοῦτο  αὐτό,  ὡς  προείρηται,  τῆς  κακίας  ὑποτιθεμένης,  ἵνα  μὴ  τῷ  κυρίῳ προσέλθωμεν σπλαγχνιζομένῳ  ἐφ' ἡμᾶς, μνημονεύσωμεν  καὶ ἀπίδωμεν, πῶς ὁ κύριος ἐπιδημήσας τῇ χρηστότητι αὐτοῦ τυφλοὺς ἀναβλέψαι ἐποίησε, παραλυτικοὺς ἐθεράπευσε,  πᾶσαν  νόσον  ἰάσατο,  νεκροὺς  εἰς  καταφθορὰν  καὶ  ἀφανισμὸν  ἤδη τυγχάνοντας ἀνέστησε, κωφοὺς ἀκοῦσαι πεποίηκε λεγεῶνας  δαιμόνων ἀπήλασεν ἀπὸ
 
εἰ δὲ τοῦτο ἡμῖν δύσκολον καταφαίνεται καὶ ἀδύνατον ὡς προλελημμένοις ἔν τισι  καὶ  τοῦτο  αὐτό,  ὡς  προείρηται,  τῆς  κακίας  ὑποτιθεμένης,  ἵνα  μὴ  τῷ  κυρίῳ προσέλθωμεν σπλαγχνιζομένῳ  ἐφ' ἡμᾶς, μνημονεύσωμεν  καὶ ἀπίδωμεν, πῶς ὁ κύριος ἐπιδημήσας τῇ χρηστότητι αὐτοῦ τυφλοὺς ἀναβλέψαι ἐποίησε, παραλυτικοὺς ἐθεράπευσε,  πᾶσαν  νόσον  ἰάσατο,  νεκροὺς  εἰς  καταφθορὰν  καὶ  ἀφανισμὸν  ἤδη τυγχάνοντας ἀνέστησε, κωφοὺς ἀκοῦσαι πεποίηκε λεγεῶνας  δαιμόνων ἀπήλασεν ἀπὸ
Line 3,231: Line 3,231:
 
ἀντίληψιν  διὰ τούτων  πάντων  προετρέψατο.
 
ἀντίληψιν  διὰ τούτων  πάντων  προετρέψατο.
 
 
διὰ γὰρ τοὺς ἁμαρτωλοὺς  ἦλθεν,  ἵνα ἐπιστρέψῃ πρὸς  αὐτὸν καὶ ἰάσηται τοὺς πιστεύοντας αὐτῷ.
+
διὰ γὰρ τοὺς ἁμαρτωλοὺς  ἦλθεν,  ἵνα ἐπιστρέψῃ πρὸς  αὐτὸν καὶ ἰάσηται τοὺς πιστεύοντας αὐτῷ.
 
 
 
ἡμεῖς μόνον  τῶν  κακῶν προλήψεων  ἀρῶμεν  ἑαυτούς,  ὅσον  τὸ  ἐν  ἡμῖν  δυνατόν,  καὶ  μισήσωμεν  τὰ  φαῦλα ἐπιτηδεύματα  καὶ  τὰς  τοῦ  κόσμου  ἀπάτας,  καὶ  τοὺς  πονηροὺς  καὶ  ματαίους διαλογισμοὺς τοὺς ἐν ἡμῖν ἀποστραφῶμεν καὶ πάντοτε πρὸς αὐτὸν ὅση δύναμις ἡμῖν ἐκ προαιρέσεως προσκολληθῶμεν  καὶ αὐτὸς ἑτοί49-6-8 μως ποιεῖ  ἡμῖν  τὴν  παρ'  αὐτοῦ βοήθειαν.
 
ἡμεῖς μόνον  τῶν  κακῶν προλήψεων  ἀρῶμεν  ἑαυτούς,  ὅσον  τὸ  ἐν  ἡμῖν  δυνατόν,  καὶ  μισήσωμεν  τὰ  φαῦλα ἐπιτηδεύματα  καὶ  τὰς  τοῦ  κόσμου  ἀπάτας,  καὶ  τοὺς  πονηροὺς  καὶ  ματαίους διαλογισμοὺς τοὺς ἐν ἡμῖν ἀποστραφῶμεν καὶ πάντοτε πρὸς αὐτὸν ὅση δύναμις ἡμῖν ἐκ προαιρέσεως προσκολληθῶμεν  καὶ αὐτὸς ἑτοί49-6-8 μως ποιεῖ  ἡμῖν  τὴν  παρ'  αὐτοῦ βοήθειαν.
Line 3,258: Line 3,258:
 
διὸ τῆς θείας καὶ οὐρανίου  δυνάμεως χρεία γεγένηται ταύτῃ  συνενωθῆναι  καὶ συμπλακῆναι,  ἵνα  δι'  αὐτῆς  τὴν  λύτρωσιν  τῶν  παθῶν  καὶ βοήθειαν  ἐν  ταῖς  ἀρεταῖς  κτησαμένη  ἐπὶ  τὴν  ἐργασίαν  τῶν  ἀρετῶν  τῆς  ἀρχαίας καθαρότητος καταντῆσαι δυνηθῇ, καὶ οὕτω τοὺς τῆς δικαιοσύνης καρποὺς ἐντελεῖς τῷ κυρίῳ  ἀποδώσῃ.
 
διὸ τῆς θείας καὶ οὐρανίου  δυνάμεως χρεία γεγένηται ταύτῃ  συνενωθῆναι  καὶ συμπλακῆναι,  ἵνα  δι'  αὐτῆς  τὴν  λύτρωσιν  τῶν  παθῶν  καὶ βοήθειαν  ἐν  ταῖς  ἀρεταῖς  κτησαμένη  ἐπὶ  τὴν  ἐργασίαν  τῶν  ἀρετῶν  τῆς  ἀρχαίας καθαρότητος καταντῆσαι δυνηθῇ, καὶ οὕτω τοὺς τῆς δικαιοσύνης καρποὺς ἐντελεῖς τῷ κυρίῳ  ἀποδώσῃ.
 
 
διὸ  καὶ  τοῦ  κυρίου  ἐπιδημία  γεγένηται,  προοικονομήσαντος  διὰ πατέρων,  διὰ  προφητῶν,  ἵνα  τῇ  τῶν  ἀνθρώπων  ἀσθενείᾳ  βοηθήσῃ  καὶ  διὰ  τοῦ πνεύματος  αὐτοῦ  τὰς  καρδίας  τῶν  πιστευόντων  ἐργάσηται,  ὅπως  τοὺς  οὐρανίους καρποὺς τῆς χάριτος ἐνεγκεῖν δυνη50-1-3 θῶσιν.
+
διὸ  καὶ  τοῦ  κυρίου  ἐπιδημία  γεγένηται,  προοικονομήσαντος  διὰ πατέρων,  διὰ  προφητῶν,  ἵνα  τῇ  τῶν  ἀνθρώπων  ἀσθενείᾳ  βοηθήσῃ  καὶ  διὰ  τοῦ πνεύματος  αὐτοῦ  τὰς  καρδίας  τῶν  πιστευόντων  ἐργάσηται,  ὅπως  τοὺς  οὐρανίους καρποὺς τῆς χάριτος ἐνεγκεῖν δυνη50-1-3 θῶσιν.
 
 
 
ἑκάστῳ γὰρ τῶν φαινομένων  ἐὰν μὴ κοινωνήσῃ  ἑτέρα τις ξένη φύσις εἰς βοήθειαν αὐτῆς τῆς ἐργασίας αὐτοῦ, καθ'  ἑαυτὸ μόνον ἀνέργαστον καὶ ἀνεπιτήδειον  καὶ ἄπορόν ἐστι κοσμήσεως, δι' ἑαυτοῦ μόνου τὴν διακόσμησιν τῆς εὐπρεπείας ἀδυνάτως ἔχον ἐπιτελεῖν.
 
ἑκάστῳ γὰρ τῶν φαινομένων  ἐὰν μὴ κοινωνήσῃ  ἑτέρα τις ξένη φύσις εἰς βοήθειαν αὐτῆς τῆς ἐργασίας αὐτοῦ, καθ'  ἑαυτὸ μόνον ἀνέργαστον καὶ ἀνεπιτήδειον  καὶ ἄπορόν ἐστι κοσμήσεως, δι' ἑαυτοῦ μόνου τὴν διακόσμησιν τῆς εὐπρεπείας ἀδυνάτως ἔχον ἐπιτελεῖν.
Line 3,271: Line 3,271:
 
ἢ ὥσπερ ἐὰν ᾖ οἶκος καὶ ᾖ ἐκ τῆς γῆς πᾶσα ἡ τούτου ἐπισκευή· χρῄζει αὐτοῦ τοῦ ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἡλίου φωτός, ὅπερ οὐκ ἔστι τῆς φύσεως αὐτοῦ, ἵνα τὴν εὐπρέπειαν καὶ τὴν  ὡραιότητα  διὰ 50-1-6 τῆς ἐλλάμψεως  τοῦ φωτὸς  ἔχειν  δύνηται.
 
ἢ ὥσπερ ἐὰν ᾖ οἶκος καὶ ᾖ ἐκ τῆς γῆς πᾶσα ἡ τούτου ἐπισκευή· χρῄζει αὐτοῦ τοῦ ἐξ οὐρανοῦ καὶ ἡλίου φωτός, ὅπερ οὐκ ἔστι τῆς φύσεως αὐτοῦ, ἵνα τὴν εὐπρέπειαν καὶ τὴν  ὡραιότητα  διὰ 50-1-6 τῆς ἐλλάμψεως  τοῦ φωτὸς  ἔχειν  δύνηται.
 
 
τὸν  αὐτὸν τρόπον καὶ ἡ ἀνθρωπεία φύσις ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν τῶν παθῶν πεσοῦσα καὶ ἐν ἀσθενείᾳ τῶν ἀρετῶν γενομένη ἀδυνάτως ἔχει ἑαυτῇ βοηθῆσαι καὶ ἐκφυγεῖν ἀπὸ τῆς τῶν παθῶν καταδυναστείας,  ἵνα  καρποὺς  τῶν  ἀρετῶν  τελείους  τῷ  ἐπουρανίῳ  δε50-1-7 σπότῃ ἀποδοῦναι δυνηθῇ.
+
τὸν  αὐτὸν τρόπον καὶ ἡ ἀνθρωπεία φύσις ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν τῶν παθῶν πεσοῦσα καὶ ἐν ἀσθενείᾳ τῶν ἀρετῶν γενομένη ἀδυνάτως ἔχει ἑαυτῇ βοηθῆσαι καὶ ἐκφυγεῖν ἀπὸ τῆς τῶν παθῶν καταδυναστείας,  ἵνα  καρποὺς  τῶν  ἀρετῶν  τελείους  τῷ  ἐπουρανίῳ  δε50-1-7 σπότῃ ἀποδοῦναι δυνηθῇ.
 
 
 
διὸ εὐδόκησεν ὁ  ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος  θεὸς τῇ πολλῇ αὐτοῦ χρηστότητι πλοῦτον ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸν πνευματικὸν ἡμῖν χαρίσασθαι, τουτέστι τὸ τοῦ Χριστοῦ πνεῦμα μὴ ὂν ἐκ τῆς ἡμετέρας φύσεως ἡμεῖς μὲν γάρ ἐσμεν κτίσμα, αὐτὸ δὲ ἀκτιστόν ἐστιν, ἵνα αὐτὸ τῇ ἰδίᾳ ἐπιστήμῃ καὶ τέχνῃ ἐργασάμενον καὶ γεωργῆσαν τῶν πιστῶν  τὰς καρδίας εὐτρεπίσῃ τὰς ὅλῳ  θελήματι  ἑαυτὰς ἐπιδούσας τῷ πνευματικῷ γεωργῷ, ὅπως τὸν ἐξ οὐρανοῦ ὄμβρον τῆς χάριτος δεξάμεναι δυνηθῶσι τοὺς καρποὺς τοῦ  πνεύματος  καρποφορῆσαι  καὶ  τῆς  δικαιοσύνης  τὰ  γεννήματα  τῷ  ἐπουρανίῳ δεσπότῃ ἐντελῆ  ἀποδοῦναι  καὶ  τότε τὴν ἐξ οὐρανοῦ εὐλογίαν  κληρονομῆσαι.
 
διὸ εὐδόκησεν ὁ  ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος  θεὸς τῇ πολλῇ αὐτοῦ χρηστότητι πλοῦτον ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸν πνευματικὸν ἡμῖν χαρίσασθαι, τουτέστι τὸ τοῦ Χριστοῦ πνεῦμα μὴ ὂν ἐκ τῆς ἡμετέρας φύσεως ἡμεῖς μὲν γάρ ἐσμεν κτίσμα, αὐτὸ δὲ ἀκτιστόν ἐστιν, ἵνα αὐτὸ τῇ ἰδίᾳ ἐπιστήμῃ καὶ τέχνῃ ἐργασάμενον καὶ γεωργῆσαν τῶν πιστῶν  τὰς καρδίας εὐτρεπίσῃ τὰς ὅλῳ  θελήματι  ἑαυτὰς ἐπιδούσας τῷ πνευματικῷ γεωργῷ, ὅπως τὸν ἐξ οὐρανοῦ ὄμβρον τῆς χάριτος δεξάμεναι δυνηθῶσι τοὺς καρποὺς τοῦ  πνεύματος  καρποφορῆσαι  καὶ  τῆς  δικαιοσύνης  τὰ  γεννήματα  τῷ  ἐπουρανίῳ δεσπότῃ ἐντελῆ  ἀποδοῦναι  καὶ  τότε τὴν ἐξ οὐρανοῦ εὐλογίαν  κληρονομῆσαι.
Line 3,283: Line 3,283:
 
ἀποκαταστῆσαι εἰ μὴ τὸ ξένον τῆς ἡμετέρας φύσεως, ὅπερ ἐστὶν ἡ τοῦ θείου πνεύματος δύναμις.
 
ἀποκαταστῆσαι εἰ μὴ τὸ ξένον τῆς ἡμετέρας φύσεως, ὅπερ ἐστὶν ἡ τοῦ θείου πνεύματος δύναμις.
 
 
ἐπιφοιτήσασα γὰρ τῇ πιστῇ ψυχῇ πᾶσαν σκληρότητα καὶ πᾶν πονηρὸν  καὶ
+
ἐπιφοιτήσασα γὰρ τῇ πιστῇ ψυχῇ πᾶσαν σκληρότητα καὶ πᾶν πονηρὸν  καὶ
 
ἐπείσακτον πάθος διαλύσει καὶ εἰς τὴν ἀρχαίαν εὐγένειαν τῆς καθαρότητος τῶν ἀρετῶν ἀποκαταστήσει.
 
ἐπείσακτον πάθος διαλύσει καὶ εἰς τὴν ἀρχαίαν εὐγένειαν τῆς καθαρότητος τῶν ἀρετῶν ἀποκαταστήσει.
 
 
50-1-10 Ἐν καιρῷ χειμῶνος  αἱ πικρίαι τῶν  σκληρῶν ἀνέμων καὶ τὰ κρύη τῶν  παγετῶν  μεταβάλλει  καὶ μεταποιεῖ  τὴν  γῆν  ἀπὸ τῆς  ἁπαλῆς  φύσεως  εἰς
+
50-1-10 Ἐν καιρῷ χειμῶνος  αἱ πικρίαι τῶν  σκληρῶν ἀνέμων καὶ τὰ κρύη τῶν  παγετῶν  μεταβάλλει  καὶ μεταποιεῖ  τὴν  γῆν  ἀπὸ τῆς  ἁπαλῆς  φύσεως  εἰς
 
πολλὴν σκληρότητα καὶ τραχύτητα.
 
πολλὴν σκληρότητα καὶ τραχύτητα.
 
 
Line 3,325: Line 3,325:
 
καὶ τίς δύναται ταύτην εἰς τὴν ἀρχαίαν ἐκείνην καὶ καθαρὰν καὶ ἁπαλωτάτην ἕξιν ἀποκαταστῆσαι καὶ τῷ τοῦ θεοῦ  νόμῳ  ἐν ἀληθείᾳ ὑποταγῆναι,  ἐν πάσῃ τῇ τῶν ἐντολῶν  ἀμώμῳ ἐργασίᾳ ποιῆσαι, εἰ μὴ τὸ ξένον τῆς φύσεως ἡμῶν, ὁ τῆς δικαιοσύνης ἥλιος Χριστός, εἰς αὐτὴν ἐλλάμψῃ ταῖς τῶν μαρμαρυγῶν αὐτοῦ ἡδυτάταις ἀκτῖσιν, ἵν' οὕτω δυνηθῇ τῇ ἰδίᾳ τοῦ ἐπουρανίου καὶ ἁγίου πυρὸς θερμότητι διαλῦσαι πᾶσαν τὴν πικρὰν τοῦ σκότους τῶν παθῶν  κακίαν καὶ εἰς τὴν ἰδίαν ἀγαθότητα τῶν  προτέρων ἀρετῶν ἀποκαταστῆσαι τὴν πιστὴν καὶ ὅλην ἑαυτὴν ἀποδοῦσαν τῷ κυρίῳ ψυχήν; ἐὰν μὴ γάρ τις τὸ ἴδιον  θέλημα ἐξ ὁλοκλήρου παραστήσῃ τῷ κυρίῳ, κατὰ πάντα ἑαυτὸν ἀποδεδωκώς,  οὐκ  ἂν  ἐκείνης  τῆς  λυτρώσεως  καὶ  καθαρότητος  τεύξηται.
 
καὶ τίς δύναται ταύτην εἰς τὴν ἀρχαίαν ἐκείνην καὶ καθαρὰν καὶ ἁπαλωτάτην ἕξιν ἀποκαταστῆσαι καὶ τῷ τοῦ θεοῦ  νόμῳ  ἐν ἀληθείᾳ ὑποταγῆναι,  ἐν πάσῃ τῇ τῶν ἐντολῶν  ἀμώμῳ ἐργασίᾳ ποιῆσαι, εἰ μὴ τὸ ξένον τῆς φύσεως ἡμῶν, ὁ τῆς δικαιοσύνης ἥλιος Χριστός, εἰς αὐτὴν ἐλλάμψῃ ταῖς τῶν μαρμαρυγῶν αὐτοῦ ἡδυτάταις ἀκτῖσιν, ἵν' οὕτω δυνηθῇ τῇ ἰδίᾳ τοῦ ἐπουρανίου καὶ ἁγίου πυρὸς θερμότητι διαλῦσαι πᾶσαν τὴν πικρὰν τοῦ σκότους τῶν παθῶν  κακίαν καὶ εἰς τὴν ἰδίαν ἀγαθότητα τῶν  προτέρων ἀρετῶν ἀποκαταστῆσαι τὴν πιστὴν καὶ ὅλην ἑαυτὴν ἀποδοῦσαν τῷ κυρίῳ ψυχήν; ἐὰν μὴ γάρ τις τὸ ἴδιον  θέλημα ἐξ ὁλοκλήρου παραστήσῃ τῷ κυρίῳ, κατὰ πάντα ἑαυτὸν ἀποδεδωκώς,  οὐκ  ἂν  ἐκείνης  τῆς  λυτρώσεως  καὶ  καθαρότητος  τεύξηται.
 
 
50-2-1
+
50-2-1
 
Μακάριοι τοιγαροῦν  εἰσιν οἱ Χριστιανοὶ οἱ διὰ τῆς πίστεως αὐτῶν  καὶ δεήσεως καὶ πολλῆς  ἐν ἀρεταῖς σπουδῆς ταύτης τῆς ἀρρήτου καὶ αἰωνίου  εὐεργεσίας τετυχηκότες
 
Μακάριοι τοιγαροῦν  εἰσιν οἱ Χριστιανοὶ οἱ διὰ τῆς πίστεως αὐτῶν  καὶ δεήσεως καὶ πολλῆς  ἐν ἀρεταῖς σπουδῆς ταύτης τῆς ἀρρήτου καὶ αἰωνίου  εὐεργεσίας τετυχηκότες
 
καὶ τοῦ ἐπουρανίου ἀνθρώπου συμμέτοχοι γεγονότες  καὶ τῶν ἐπουρανίων  μυστηρίων τοῦ  πνεύματος  πείρᾳ  καὶ  αἰσθήσει  τὴν  γνῶσιν  παραλαβόντεςοὗτοι  κἂν  ἐπὶ  γῆς
 
καὶ τοῦ ἐπουρανίου ἀνθρώπου συμμέτοχοι γεγονότες  καὶ τῶν ἐπουρανίων  μυστηρίων τοῦ  πνεύματος  πείρᾳ  καὶ  αἰσθήσει  τὴν  γνῶσιν  παραλαβόντεςοὗτοι  κἂν  ἐπὶ  γῆς
Line 3,339: Line 3,339:
 
φησὶ γὰρ ὁ ἀπόστολος· «ἡμῶν δὲ τὸ πολίτευμα  ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει» καὶ πάλιν· «ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς οὐκ ἤκουσεν οὔτε ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ὁ θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν», καὶ  ἐπάγει·  50-2-3 «ἡμῖν  δὲ  ἀπεκάλυψεν  διὰ  τοῦ  πνεύματος  αὐτοῦ».
 
φησὶ γὰρ ὁ ἀπόστολος· «ἡμῶν δὲ τὸ πολίτευμα  ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει» καὶ πάλιν· «ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς οὐκ ἤκουσεν οὔτε ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ὁ θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν», καὶ  ἐπάγει·  50-2-3 «ἡμῖν  δὲ  ἀπεκάλυψεν  διὰ  τοῦ  πνεύματος  αὐτοῦ».
 
 
ὁρᾷς,  πόσῳ κρείττους  καὶ  μείζους  εἰσὶ  καὶ  δυνατώτεροι  καὶ  ἀληθινὸν  καὶ  αἰώνιον  ἔργον ἐργαζόμενοι παρὰ πάντας τοὺς ἐν τῇ γῇ ἀνθρώπους οἱ τοῦ θεοῦ ἄξιοι, ἤτοι μεγιστάνας ἢ δυνάστας ἢ σοφοὺς ἢ βασιλεῖς.
+
ὁρᾷς,  πόσῳ κρείττους  καὶ  μείζους  εἰσὶ  καὶ  δυνατώτεροι  καὶ  ἀληθινὸν  καὶ  αἰώνιον  ἔργον ἐργαζόμενοι παρὰ πάντας τοὺς ἐν τῇ γῇ ἀνθρώπους οἱ τοῦ θεοῦ ἄξιοι, ἤτοι μεγιστάνας ἢ δυνάστας ἢ σοφοὺς ἢ βασιλεῖς.
 
 
 
ὅπερ γὰρ οὐδεὶς ἀνθρώπων ποιεῖν δύναται, οὗτοι μόνοι ποιοῦσιν, ἐν οὐρανοῖς ἔργα πνευματικὰ καὶ μυστήρια οὐρανίων πραγμάτων ἀπὸ τοῦ νῦν καταλαμβάνειν  ἀξιούμενοι.
 
ὅπερ γὰρ οὐδεὶς ἀνθρώπων ποιεῖν δύναται, οὗτοι μόνοι ποιοῦσιν, ἐν οὐρανοῖς ἔργα πνευματικὰ καὶ μυστήρια οὐρανίων πραγμάτων ἀπὸ τοῦ νῦν καταλαμβάνειν  ἀξιούμενοι.
 
 
οὗτοι  οὖν εἰσιν  ἀληθῶς  οἱ σοφοί, οὗτοι δυνατοί,  οὗτοι εὐγενεῖς, οὗτοι ἔνδοξοι, οὗτοι πλούσιοι, οἱ τὴν οὐράνιον  συγγένειαν  τοῦ πνεύματος κτησάμενοι  καὶ  εἰς  τὴν  ἐπουράνιον  ἐκκλησίαν  τῶν  ἁγίων  καταμιγέντες  καὶ  τὸν ἐπουράνιον ἄνθρωπον  ἔνδοθεν ἐνδυσάμενοι, ὅσον δὲ εἰς τὸ φαινόμενον  πτωχοί εἰσιν, ἐνδεεῖς.
+
οὗτοι  οὖν εἰσιν  ἀληθῶς  οἱ σοφοί, οὗτοι δυνατοί,  οὗτοι εὐγενεῖς, οὗτοι ἔνδοξοι, οὗτοι πλούσιοι, οἱ τὴν οὐράνιον  συγγένειαν  τοῦ πνεύματος κτησάμενοι  καὶ  εἰς  τὴν  ἐπουράνιον  ἐκκλησίαν  τῶν  ἁγίων  καταμιγέντες  καὶ  τὸν ἐπουράνιον ἄνθρωπον  ἔνδοθεν ἐνδυσάμενοι, ὅσον δὲ εἰς τὸ φαινόμενον  πτωχοί εἰσιν, ἐνδεεῖς.
 
 
ὅμοιοι  τοῖς  λοιποῖς  ἀνθρώποις  ὡσαύτως  περιπατοῦσιν,  ὡσαύτως  διὰ  τῆς σαρκίνης γλώσσης ὁμιλοῦσι καὶ κοπιῶντες  καὶ πεινῶντες  καὶ καθεύδοντες  διὰ τὸ μὴ εἶναι καιρὸν νῦν  τῆς  σαρκὸς τὴν ἀφθαρσίαν ἀπολαβεῖν· τοῦτο γὰρ ἐν τῇ ἀναστάσει τετήρηται.
+
ὅμοιοι  τοῖς  λοιποῖς  ἀνθρώποις  ὡσαύτως  περιπατοῦσιν,  ὡσαύτως  διὰ  τῆς σαρκίνης γλώσσης ὁμιλοῦσι καὶ κοπιῶντες  καὶ πεινῶντες  καὶ καθεύδοντες  διὰ τὸ μὴ εἶναι καιρὸν νῦν  τῆς  σαρκὸς τὴν ἀφθαρσίαν ἀπολαβεῖν· τοῦτο γὰρ ἐν τῇ ἀναστάσει τετήρηται.
 
 
 
50-2-4 Οἱ οὖν δυνάμενοι νοῆσαι τοὺς ὄντως Χριστιανούς, τίνες εἰσὶν ἔνδοθεν, ὁρῶσι πόση διαφορὰ μεταξὺ αὐτῶν  καὶ πάντων τῶν τοῦ κόσμου ἀνθρώπων  ἐστί.
 
50-2-4 Οἱ οὖν δυνάμενοι νοῆσαι τοὺς ὄντως Χριστιανούς, τίνες εἰσὶν ἔνδοθεν, ὁρῶσι πόση διαφορὰ μεταξὺ αὐτῶν  καὶ πάντων τῶν τοῦ κόσμου ἀνθρώπων  ἐστί.
Line 3,351: Line 3,351:
 
καὶ γὰρ  ἐπὶ  τοῦ  κυρίου  οὕτως  ἦν  ἐν  ἐκείνῳ  τῷ  καιρῷ·  προσήρχοντο  οἱ  θεραπεύεσθαι θέλοντες  ὡς  ἀνθρώπῳ  σαρκοφόρῳ,  ἐγγιζόντων  δὲ  αὐτῶν  ὁ  ἔσωθεν  ἀόρατος  τοῖς ὀφθαλμοῖς  τοῦ  σώματος  οὐράνιος  λόγος  θεὸς  τὰ  παράδοξα καὶ  θαυμάσια  ἐπετέλει σημεῖα, μάλιστα  τοῖς  μετὰ  πίστεως  προσερχομένοις  αὐτῷ.
 
καὶ γὰρ  ἐπὶ  τοῦ  κυρίου  οὕτως  ἦν  ἐν  ἐκείνῳ  τῷ  καιρῷ·  προσήρχοντο  οἱ  θεραπεύεσθαι θέλοντες  ὡς  ἀνθρώπῳ  σαρκοφόρῳ,  ἐγγιζόντων  δὲ  αὐτῶν  ὁ  ἔσωθεν  ἀόρατος  τοῖς ὀφθαλμοῖς  τοῦ  σώματος  οὐράνιος  λόγος  θεὸς  τὰ  παράδοξα καὶ  θαυμάσια  ἐπετέλει σημεῖα, μάλιστα  τοῖς  μετὰ  πίστεως  προσερχομένοις  αὐτῷ.
 
 
ὅθεν  καὶ  ὁ διάβολος  οὐ μικρῶς  ἐθορυβεῖτο  κλεπτόμενος  ὑπὸ τῆς  σαρκὸς τοῦ  κυρίου· ἡσυχάζοντος  γὰρ τοῦ κυρίου ἐκεῖνος ἐταράσσετο, θεωρῶν μὲν ἔξωθεν ἄνθρωπον  ὡς πάντας ἀνθρώπους, δι' αὐτοῦ  δὲ μεγάλα  θαυμάσια  ἐκτελουμένα  βλέπων  ἐθαμβεῖτο  καὶ συνείχετο  φόβῳ  τί ποιήσει, ὅτι τὸ ὁρώμενον μὲν αὐτοῦ ἄνθρωπος ἦν κοπιῶν καὶ πεινῶν καὶ καθεύδων, τὰ δι' αὐτοῦ δὲ γινόμενα οὐκ ἦν ἀνθρώ50-2-5 που.
+
ὅθεν  καὶ  ὁ διάβολος  οὐ μικρῶς  ἐθορυβεῖτο  κλεπτόμενος  ὑπὸ τῆς  σαρκὸς τοῦ  κυρίου· ἡσυχάζοντος  γὰρ τοῦ κυρίου ἐκεῖνος ἐταράσσετο, θεωρῶν μὲν ἔξωθεν ἄνθρωπον  ὡς πάντας ἀνθρώπους, δι' αὐτοῦ  δὲ μεγάλα  θαυμάσια  ἐκτελουμένα  βλέπων  ἐθαμβεῖτο  καὶ συνείχετο  φόβῳ  τί ποιήσει, ὅτι τὸ ὁρώμενον μὲν αὐτοῦ ἄνθρωπος ἦν κοπιῶν καὶ πεινῶν καὶ καθεύδων, τὰ δι' αὐτοῦ δὲ γινόμενα οὐκ ἦν ἀνθρώ50-2-5 που.
 
 
 
διὰ γὰρ τὰ ἀνθρώπινα τοῦ κυρίου πάθη τυφλωθεὶς τῇ ἀγνοίᾳ τῆς κακίας αὐτοῦ καὶ νομίσας ἄνθρωπον εἶναι τὸν κύριον ὡς ἕνα τῶν δικαίων εἰς τὴν κατ' αὐτοῦ ἀναίρεσιν διὰ τῶν ὑπηκόων αὐτοῦ ἐπεχείρησε.
 
διὰ γὰρ τὰ ἀνθρώπινα τοῦ κυρίου πάθη τυφλωθεὶς τῇ ἀγνοίᾳ τῆς κακίας αὐτοῦ καὶ νομίσας ἄνθρωπον εἶναι τὸν κύριον ὡς ἕνα τῶν δικαίων εἰς τὴν κατ' αὐτοῦ ἀναίρεσιν διὰ τῶν ὑπηκόων αὐτοῦ ἐπεχείρησε.
Line 3,379: Line 3,379:
 
θεώριόν τι καὶ ὡς εἰπεῖν θέατρόν τι ἀγαγεῖν ὁ κύριος ἠθέλησε συναχθέντων πάντων  τῶν  ἐθνῶν,  ὡσαύτως  καὶ  τῶν  ἄνω  δυνάμεων  τῶν  ἐπουρανίων,  ἵνα  ἴδωσι πάντες τὰς ἀριστείας καὶ τὰ ἀνδραγαθήματα τῶν τοῦ θεοῦ δούλων.
 
θεώριόν τι καὶ ὡς εἰπεῖν θέατρόν τι ἀγαγεῖν ὁ κύριος ἠθέλησε συναχθέντων πάντων  τῶν  ἐθνῶν,  ὡσαύτως  καὶ  τῶν  ἄνω  δυνάμεων  τῶν  ἐπουρανίων,  ἵνα  ἴδωσι πάντες τὰς ἀριστείας καὶ τὰ ἀνδραγαθήματα τῶν τοῦ θεοῦ δούλων.
 
 
διὸ προβάλλεται τοὺς τρεῖς  παῖδας Ἀνανίαν, Ἀζαρίαν, Μισαήλ, καὶ διεβλήθησαν τῷ βασιλεῖ, ὅτι "1τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ ᾗ ἔστησας οὐ προσκυ50-3-2 νοῦσιν.
+
διὸ προβάλλεται τοὺς τρεῖς  παῖδας Ἀνανίαν, Ἀζαρίαν, Μισαήλ, καὶ διεβλήθησαν τῷ βασιλεῖ, ὅτι "1τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ ᾗ ἔστησας οὐ προσκυ50-3-2 νοῦσιν.
 
 
 
"2 ἄγονται τοίνυν οἱ τρεῖς παῖδες ἐν τῷ μέσῳ.
 
"2 ἄγονται τοίνυν οἱ τρεῖς παῖδες ἐν τῷ μέσῳ.
Line 3,401: Line 3,401:
 
ἰδοὺ τοῦτο τὸ θέατρον εἰς τὴν  τῶν  δούλων  τοῦ θεοῦ δοκιμασίαν  γέγονε.
 
ἰδοὺ τοῦτο τὸ θέατρον εἰς τὴν  τῶν  δούλων  τοῦ θεοῦ δοκιμασίαν  γέγονε.
 
 
«θέατρον, γάρ φησιν  ὁ  ἀπόστολος,  ἐγενήθημεν  καὶ  ἀγγέλοις  καὶ  ἀνθρώποις».
+
«θέατρον, γάρ φησιν  ὁ  ἀπόστολος,  ἐγενήθημεν  καὶ  ἀγγέλοις  καὶ  ἀνθρώποις».
 
 
ὁρᾷς  ὅτι,  καθὼς προειρήκαμεν, καὶ οἱ ἐπουράνιοι συνέρχονται εἰς τὰς τῶν ἁγίων  ἀνδραγαθίας.
+
ὁρᾷς  ὅτι,  καθὼς προειρήκαμεν, καὶ οἱ ἐπουράνιοι συνέρχονται εἰς τὰς τῶν ἁγίων  ἀνδραγαθίας.
 
 
 
50-3-4
 
50-3-4
Line 3,427: Line 3,427:
 
μόνος γὰρ καὶ αὐτὸς σὺν τοῖς ἰδίοις  διασωθεὶς  τὸν  κόσμον  ἐνίκησε.
 
μόνος γὰρ καὶ αὐτὸς σὺν τοῖς ἰδίοις  διασωθεὶς  τὸν  κόσμον  ἐνίκησε.
 
 
πάντων  γὰρ  εἰς  ἀπώλειαν  καὶ  ἀφανισμὸν χωρησάντων αὐτὸς ἠδυνήθη μόνος τὴν τοῦ θεοῦ ὀργὴν διαφυγεῖν διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν τελείαν  εὐαρέστησιν.
+
πάντων  γὰρ  εἰς  ἀπώλειαν  καὶ  ἀφανισμὸν χωρησάντων αὐτὸς ἠδυνήθη μόνος τὴν τοῦ θεοῦ ὀργὴν διαφυγεῖν διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν τελείαν  εὐαρέστησιν.
 
 
 
50-4-1 Ταῦτα δὲ ἀπεδείξαμεν,  ἀγαπητοὶ  ἀδελφοί,  συνιστῶντες ἡλίκοι εἰσὶν τῇ δυνάμει οἱ τελείοι Χριστιανοί, ὥστε πάντα τὰ φαινόμενα καὶ πάντα τὸν κόσμον νικᾶν αὐτούς.
 
50-4-1 Ταῦτα δὲ ἀπεδείξαμεν,  ἀγαπητοὶ  ἀδελφοί,  συνιστῶντες ἡλίκοι εἰσὶν τῇ δυνάμει οἱ τελείοι Χριστιανοί, ὥστε πάντα τὰ φαινόμενα καὶ πάντα τὸν κόσμον νικᾶν αὐτούς.
Line 3,433: Line 3,433:
 
καὶ τὰ τῆς πονηρίας δὲ πνεύματα τούτοις πολεμοῦντα ἡττῶνται, καὶ πάντων τούτων ἀνώτεροι οἱ ἄξιοι δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ τυγχάνουσι διὰ τὴν ἐν αὐτοῖς οἰκοῦσαν τοῦ θεοῦ δύναμιν.
 
καὶ τὰ τῆς πονηρίας δὲ πνεύματα τούτοις πολεμοῦντα ἡττῶνται, καὶ πάντων τούτων ἀνώτεροι οἱ ἄξιοι δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ τυγχάνουσι διὰ τὴν ἐν αὐτοῖς οἰκοῦσαν τοῦ θεοῦ δύναμιν.
 
 
πάντα  γὰρ τὰ  φαινόμενα  καὶ τὰ ἀόρατα τῆς πονηρίας πνεύματα  τούτοις  ἐναντιοῦται  καὶ πολεμεῖ.
+
πάντα  γὰρ τὰ  φαινόμενα  καὶ τὰ ἀόρατα τῆς πονηρίας πνεύματα  τούτοις  ἐναντιοῦται  καὶ πολεμεῖ.
 
 
διπλοῦς  τοίνυν  ἐστὶ τοῖς Χριστιανοῖς ὁ πόλεμος καὶ διπλῆ «ἡ πάλη», πρός τε τὰ ὁρώμενα τῷ ὀφθαλμῷ  τούτῳ καὶ «πρὸς τὰς ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας» τοῦ κοσμοκράτορος.
+
διπλοῦς  τοίνυν  ἐστὶ τοῖς Χριστιανοῖς ὁ πόλεμος καὶ διπλῆ «ἡ πάλη», πρός τε τὰ ὁρώμενα τῷ ὀφθαλμῷ  τούτῳ καὶ «πρὸς τὰς ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας» τοῦ κοσμοκράτορος.
 
 
 
τὰ γὰρ τοῖς ὀφθαλμοῖς  τούτοις βλεπόμενα ἐρεθίζει καὶ γαργαλίζει  καὶ προτρέπεται  τὴν  ψυχὴν  εἰς τὸ ἐν  τούτοις  δεδέσθαι καὶ κατέχεσθαι καὶ ἥδεσθαι, μᾶλλον δὲ 50-4-2 αὐτὴ ἡ κακία εἰς τὰ φαινόμενα  δεσμεῖ τοὺς ὑπηκόους αὐτῇ.
 
τὰ γὰρ τοῖς ὀφθαλμοῖς  τούτοις βλεπόμενα ἐρεθίζει καὶ γαργαλίζει  καὶ προτρέπεται  τὴν  ψυχὴν  εἰς τὸ ἐν  τούτοις  δεδέσθαι καὶ κατέχεσθαι καὶ ἥδεσθαι, μᾶλλον δὲ 50-4-2 αὐτὴ ἡ κακία εἰς τὰ φαινόμενα  δεσμεῖ τοὺς ὑπηκόους αὐτῇ.
Line 3,449: Line 3,449:
 
ὁμοίως  καὶ  ὁ  ἄλλος·  «ζεύγη  βοῶν  ἠγόρασα,  καὶ  ὑπάγω  δοκιμάσαι  αὐτά,  ἔχε  με παρῃτημένον».
 
ὁμοίως  καὶ  ὁ  ἄλλος·  «ζεύγη  βοῶν  ἠγόρασα,  καὶ  ὑπάγω  δοκιμάσαι  αὐτά,  ἔχε  με παρῃτημένον».
 
 
ὡσαύτως  καὶ  ὁ  ἕτερος·  «γυναῖκα  ἔγημα,  καὶ  οὐ  δύναμαι  ἐλθεῖν».
+
ὡσαύτως  καὶ  ὁ  ἕτερος·  «γυναῖκα  ἔγημα,  καὶ  οὐ  δύναμαι  ἐλθεῖν».
 
 
 
φανερὸν  δέ, ὅτι ταῦτα τὰ βλεπόμενά  εἰσι, δι'  ἅπερ οὐκ 50-4-4 ἠδυνήθησαν  εἰς  τοὺς γάμους τοῦ βασιλέως ἀπελθεῖν.
 
φανερὸν  δέ, ὅτι ταῦτα τὰ βλεπόμενά  εἰσι, δι'  ἅπερ οὐκ 50-4-4 ἠδυνήθησαν  εἰς  τοὺς γάμους τοῦ βασιλέως ἀπελθεῖν.
 
 
διπλοῦς τοίνυν  ἐστὶν ὁ πόλεμος τοῖς Χριστιανοῖς, ὡς προείρηται, καὶ διπλοῦν  ἀγῶνα καὶ πυκτὴν ἔχει ἀγωνίσασθαι ἕκαστος καὶ θλιβῆναι  ὁ βουλόμενος  εὐαρεστῆσαι τῷ  κυρίῳ.
+
διπλοῦς τοίνυν  ἐστὶν ὁ πόλεμος τοῖς Χριστιανοῖς, ὡς προείρηται, καὶ διπλοῦν  ἀγῶνα καὶ πυκτὴν ἔχει ἀγωνίσασθαι ἕκαστος καὶ θλιβῆναι  ὁ βουλόμενος  εὐαρεστῆσαι τῷ  κυρίῳ.
 
 
 
ὅταν γάρ τις ἀναχωρήσῃ ἀπὸ τῶν  γονέων,  ἀπὸ γυναικὸς ἢ κτημάτων ἢ τρυφῆς ἢ πατρίδος ἢ συνηθειῶν καὶ νικήσῃ ὥσπερ εἰπεῖν ταῦτα καὶ καταγωνίσηταικαὶ  ταῦτα γὰρ πόλεμός ἐστι, τότε συναγαγὼν ἑαυτὸν καὶ σχολάζων τῷ κυρίῳ καὶ ἐγκύψας ἔνδον ἐν τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ ἔχει πάλιν πόλεμον καὶ ἀγῶνα μέγαν πρὸς ἀντικειμένας  δυνάμεις,  πρὸς ἀοράτους ἐχθροὺς καὶ ἐνεργείας  σκότους, πρὸς ἃ πολεμῆσαι αὐτὸν καὶ ἀγωνίσασθαι χρὴ ἀναλαβόντα  ὅπλα οὐράνια, ἵνα δυνηθῇ  50-4-5 νικῆσαι τὸν δεινὸν καὶ πικρὸν τῆς κακίας πόλεμον.
 
ὅταν γάρ τις ἀναχωρήσῃ ἀπὸ τῶν  γονέων,  ἀπὸ γυναικὸς ἢ κτημάτων ἢ τρυφῆς ἢ πατρίδος ἢ συνηθειῶν καὶ νικήσῃ ὥσπερ εἰπεῖν ταῦτα καὶ καταγωνίσηταικαὶ  ταῦτα γὰρ πόλεμός ἐστι, τότε συναγαγὼν ἑαυτὸν καὶ σχολάζων τῷ κυρίῳ καὶ ἐγκύψας ἔνδον ἐν τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ ἔχει πάλιν πόλεμον καὶ ἀγῶνα μέγαν πρὸς ἀντικειμένας  δυνάμεις,  πρὸς ἀοράτους ἐχθροὺς καὶ ἐνεργείας  σκότους, πρὸς ἃ πολεμῆσαι αὐτὸν καὶ ἀγωνίσασθαι χρὴ ἀναλαβόντα  ὅπλα οὐράνια, ἵνα δυνηθῇ  50-4-5 νικῆσαι τὸν δεινὸν καὶ πικρὸν τῆς κακίας πόλεμον.
Line 3,479: Line 3,479:
 
ἀλλὰ  καὶ  ὁ  κύριος  περὶ  τοῦ  διπλοῦ  τούτου πολέμου, τοῦ τε διὰ τῶν φαινομένων  καὶ τοῦ διὰ τοῦ πονηροῦ γινομένου αἰνισσόμενος ἔλεγε· «τίς βασιλεὺς ἀπερχόμενος συμβαλεῖν ἑτέρῳ βασιλεῖ εἰς πόλεμον οὐχὶ καθίσας συμψηφίζει  καὶ  θεωρεῖ  εἰ  δύναται  ἀπαντῆσαι  μετὰ  δέκα  χιλιάδων  τῷ  μετὰ  εἴκοσι χιλιάδων  ἐρχομένῳ; ἐπεὶ ἔτι αὐτοῦ πόρρω ὄντος πρεσβείαν ἀποστείλας ἐρωτᾷ τὰ πρὸς εἰρήνην».
 
ἀλλὰ  καὶ  ὁ  κύριος  περὶ  τοῦ  διπλοῦ  τούτου πολέμου, τοῦ τε διὰ τῶν φαινομένων  καὶ τοῦ διὰ τοῦ πονηροῦ γινομένου αἰνισσόμενος ἔλεγε· «τίς βασιλεὺς ἀπερχόμενος συμβαλεῖν ἑτέρῳ βασιλεῖ εἰς πόλεμον οὐχὶ καθίσας συμψηφίζει  καὶ  θεωρεῖ  εἰ  δύναται  ἀπαντῆσαι  μετὰ  δέκα  χιλιάδων  τῷ  μετὰ  εἴκοσι χιλιάδων  ἐρχομένῳ; ἐπεὶ ἔτι αὐτοῦ πόρρω ὄντος πρεσβείαν ἀποστείλας ἐρωτᾷ τὰ πρὸς εἰρήνην».
 
 
καὶ  διδάσκει  λέγων·  "1ὅρα  πῶς  ὀφείλεις  ἀγωνίσασθαι  καὶ  ὅλον  ἑαυτὸν δοῦναι, ὡς εἰδώς, ὅτι τοιούτους μέλλεις πολέμους 50-4-8 ἀγωνίζεσθαι φανερούς τε καὶ κρυφίους.
+
καὶ  διδάσκει  λέγων·  "1ὅρα  πῶς  ὀφείλεις  ἀγωνίσασθαι  καὶ  ὅλον  ἑαυτὸν δοῦναι, ὡς εἰδώς, ὅτι τοιούτους μέλλεις πολέμους 50-4-8 ἀγωνίζεσθαι φανερούς τε καὶ κρυφίους.
 
 
 
"2 καὶ γὰρ Μωϋσῆς τὴν σκιὰν τῆς ἀληθείας προεκτυπῶν  ἐκέλευσε κήρυκα βοᾶν ἐν τῷ λαῷ, ἐπὰν ἔμελλεν εἰς πόλεμον ἐξέρχεσθαι· εἴ τις (φησὶ) δειλός, μὴ ἐξέλθῃ ἐν τῷ πολέμῳ, μήποτε δειλανδρήσας καὶ τὰς τῶν ἄλλων καρδίας εἰς δειλίαν ἐνέγκῃ καὶ εἰς τὰ ὀπίσω 50-4-9 στρέψῃ.
 
"2 καὶ γὰρ Μωϋσῆς τὴν σκιὰν τῆς ἀληθείας προεκτυπῶν  ἐκέλευσε κήρυκα βοᾶν ἐν τῷ λαῷ, ἐπὰν ἔμελλεν εἰς πόλεμον ἐξέρχεσθαι· εἴ τις (φησὶ) δειλός, μὴ ἐξέλθῃ ἐν τῷ πολέμῳ, μήποτε δειλανδρήσας καὶ τὰς τῶν ἄλλων καρδίας εἰς δειλίαν ἐνέγκῃ καὶ εἰς τὰ ὀπίσω 50-4-9 στρέψῃ.
Line 3,495: Line 3,495:
 
ἐγγυμνάσηται.
 
ἐγγυμνάσηται.
 
 
ὥσπερ  γὰρ  τήρωνες  νεόλεκτοι  λαμβάνοντες  προσφάτως  τὰ  ὅπλα ἐγγυμνάζεσθαι καὶ μελετᾶν ἐν τοῖς ὅπλοις ὀφείλουσι, καὶ τότε εἰσέρχεσθαι εἰς πόλεμον,
+
ὥσπερ  γὰρ  τήρωνες  νεόλεκτοι  λαμβάνοντες  προσφάτως  τὰ  ὅπλα ἐγγυμνάζεσθαι καὶ μελετᾶν ἐν τοῖς ὅπλοις ὀφείλουσι, καὶ τότε εἰσέρχεσθαι εἰς πόλεμον,
 
ἔστι δὲ ἄλλος ὃς ἤδη εἰσερχόμενος καὶ ἐξερχόμενος εἰς πολέμους πολλοὺς οὐ ξενίζεται, ἀλλὰ μετὰ θάρσους καρδίας μηδὲν δεδιὼς ἀπέρχεται, οὕτω καὶ ἐνταῦθα οἱ λαμβάνοντες τὰ ἐξ οὐρανοῦ ὅπλα  πνευματικὰ  πρῶτον  ἐν αὐτοῖς διαγυμνάζονται  ὑπὸ τῆς χάριτος
 
ἔστι δὲ ἄλλος ὃς ἤδη εἰσερχόμενος καὶ ἐξερχόμενος εἰς πολέμους πολλοὺς οὐ ξενίζεται, ἀλλὰ μετὰ θάρσους καρδίας μηδὲν δεδιὼς ἀπέρχεται, οὕτω καὶ ἐνταῦθα οἱ λαμβάνοντες τὰ ἐξ οὐρανοῦ ὅπλα  πνευματικὰ  πρῶτον  ἐν αὐτοῖς διαγυμνάζονται  ὑπὸ τῆς χάριτος
 
ὁδηγούμενοι  καὶ  κυβερνώμενοι  καὶ  διδασκόμενοι,  πῶς  δεῖ  τοῖς  ἀοράτοις  ἐχθροῖς πολεμεῖν, καὶ οὕτως εἰς τὸν «πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας» πόλεμον κατέρχονται, ἵνα μὴ ὦσιν ὥσπερ δειλιῶντες  καὶ ξενιζόμενοι, εἰσὶ δὲ ἄλλοι οἷς λοιπὸν  ὁ πόλεμος
 
ὁδηγούμενοι  καὶ  κυβερνώμενοι  καὶ  διδασκόμενοι,  πῶς  δεῖ  τοῖς  ἀοράτοις  ἐχθροῖς πολεμεῖν, καὶ οὕτως εἰς τὸν «πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας» πόλεμον κατέρχονται, ἵνα μὴ ὦσιν ὥσπερ δειλιῶντες  καὶ ξενιζόμενοι, εἰσὶ δὲ ἄλλοι οἷς λοιπὸν  ὁ πόλεμος
Line 3,527: Line 3,527:
 
καὶ ὅσον ἂν προκοπῆς πνευματικῆς ἐν ἑαυταῖς αἴσθωνται, τοσοῦτον μᾶλλον  ἔκπεινοι  καὶ ἔκδιψοι  εἰς τὴν  μετάληψιν  καὶ αὔξησιν τῆς  χάριτος ὑπάρχουσι.
 
καὶ ὅσον ἂν προκοπῆς πνευματικῆς ἐν ἑαυταῖς αἴσθωνται, τοσοῦτον μᾶλλον  ἔκπεινοι  καὶ ἔκδιψοι  εἰς τὴν  μετάληψιν  καὶ αὔξησιν τῆς  χάριτος ὑπάρχουσι.
 
 
καὶ  ὅσῳ  πνευματικῶς  πλουτοῦσι,  τοσούτῳ  μᾶλλον  ὡς  πενόμεναι  παρ' ἑαυταῖς εἰσιν, ἀκορέστως ἔχουσαι τῷ πνευματικῷ πόθῳ πρὸς τὸν οὐράνιον νυμφίον, ὥς φησιν ἡ γραφή· «οἱ τρώγοντές με ἔτι πεινάσουσι, καὶ οἱ πίνοντές  με· ἔτι διψήσουσιν».
+
καὶ  ὅσῳ  πνευματικῶς  πλουτοῦσι,  τοσούτῳ  μᾶλλον  ὡς  πενόμεναι  παρ' ἑαυταῖς εἰσιν, ἀκορέστως ἔχουσαι τῷ πνευματικῷ πόθῳ πρὸς τὸν οὐράνιον νυμφίον, ὥς φησιν ἡ γραφή· «οἱ τρώγοντές με ἔτι πεινάσουσι, καὶ οἱ πίνοντές  με· ἔτι διψήσουσιν».
 
 
  
Line 3,537: Line 3,537:
 
καὶ τῷ  φρονήματι  ταπεινούμεναι  μήτε ἔκπεινοι  οὖσαι εἰς τὸ τέλειον  τῆς  ἀπαθείας μέτρον μήτε πληρωθῆναι  τελείως τῆς χάριτος ἐν πάσῃ σπουδῇ καὶ πίστει ἐκδεξάμεναι, ἀλλ'  ἐπληροφορήθησαν  καὶ  ἐπανεπαύθησαν  καὶ  ἐναπέμειναν  εἰς  τὴν  ὀλίγην  τοῦ πνεύματος  παράκλησιν,  εἰς  ἔπαρσιν  μᾶλλον  ἤπερ  εἰς  ταπείνωσιν  προκόψασαι.
 
καὶ τῷ  φρονήματι  ταπεινούμεναι  μήτε ἔκπεινοι  οὖσαι εἰς τὸ τέλειον  τῆς  ἀπαθείας μέτρον μήτε πληρωθῆναι  τελείως τῆς χάριτος ἐν πάσῃ σπουδῇ καὶ πίστει ἐκδεξάμεναι, ἀλλ'  ἐπληροφορήθησαν  καὶ  ἐπανεπαύθησαν  καὶ  ἐναπέμειναν  εἰς  τὴν  ὀλίγην  τοῦ πνεύματος  παράκλησιν,  εἰς  ἔπαρσιν  μᾶλλον  ἤπερ  εἰς  ταπείνωσιν  προκόψασαι.
 
 
αἱ τοιαῦται ψυχαὶ καὶ οὗπερ κατηξιώθησαν χαρίσματος, ὁτεδήποτε ἀπογυμνοῦνται διὰ τὴν ἀμελῆ καταφρόνησιν καὶ τὸν μάταιον τῆς οἰήσεως αὐτῶν τῦφον.
+
αἱ τοιαῦται ψυχαὶ καὶ οὗπερ κατηξιώθησαν χαρίσματος, ὁτεδήποτε ἀπογυμνοῦνται διὰ τὴν ἀμελῆ καταφρόνησιν καὶ τὸν μάταιον τῆς οἰήσεως αὐτῶν τῦφον.
 
 
 
51-1-6 Ψυχὴ  γὰρ ἡ ἀληθῶς  φιλόθεος  καὶ  φιλόχριστος  κἂν  μυρίας  δικαιοσύνας  ποιήσῃ,  ὡς  οὐδὲν ἐργασαμένη  οὕτως  ἐν  ἑαυτῇ  ἐστι διὰ  τὸν  πρὸς  κύριον  πόθον  τὸν  ἀκόρεστον·  κἂν νηστείαις καὶ ἀγρυπνίαις τὸ σῶμα καταδαπανήσῃ, ὡς μηδέπω ἀρξαμένη ποιεῖν περὶ τὰς ἀρετὰς  διάκειται·  κἂν  χαρισμάτων  πνεύματος  διαφόρων  ἢ  ἀποκαλύψεων  καὶ μυστηρίων οὐρανίων τυχεῖν καταξιωθῇ, ὡς μηδὲν ἀκμὴν κεκτημένη ἐν ἑαυτῇ ἐστι διὰ τὴν ἄμετρον καὶ ἀκόρεστον πρὸς κύριον 51-1-7 ἀγάπην.
 
51-1-6 Ψυχὴ  γὰρ ἡ ἀληθῶς  φιλόθεος  καὶ  φιλόχριστος  κἂν  μυρίας  δικαιοσύνας  ποιήσῃ,  ὡς  οὐδὲν ἐργασαμένη  οὕτως  ἐν  ἑαυτῇ  ἐστι διὰ  τὸν  πρὸς  κύριον  πόθον  τὸν  ἀκόρεστον·  κἂν νηστείαις καὶ ἀγρυπνίαις τὸ σῶμα καταδαπανήσῃ, ὡς μηδέπω ἀρξαμένη ποιεῖν περὶ τὰς ἀρετὰς  διάκειται·  κἂν  χαρισμάτων  πνεύματος  διαφόρων  ἢ  ἀποκαλύψεων  καὶ μυστηρίων οὐρανίων τυχεῖν καταξιωθῇ, ὡς μηδὲν ἀκμὴν κεκτημένη ἐν ἑαυτῇ ἐστι διὰ τὴν ἄμετρον καὶ ἀκόρεστον πρὸς κύριον 51-1-7 ἀγάπην.
Line 3,545: Line 3,545:
 
καὶ τῆς αἰωνίου βασιλείας 51-1-8 οἰκητήριον καθαρὸν τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου  ἐνταῦθα  γενομένη.
 
καὶ τῆς αἰωνίου βασιλείας 51-1-8 οἰκητήριον καθαρὸν τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου  ἐνταῦθα  γενομένη.
 
 
εἰς  ταῦτα  δὲ  τὰ  μέτρα  ἐλθεῖν  ψυχὴν  οὔτε  ὑφ'  ἓν  οὔτε ἀδοκιμάστως ἔσται, ἀλλὰ διὰ πολλῶν πόνων καὶ ἀγώνων καὶ χρόνων καὶ σπουδῆς μετὰ δοκιμασίας καὶ πειρασμῶν ποικίλων τὴν πνευματικὴν αὔξησιν καὶ προκοπὴν λαμβάνει ἕως  τοῦ  τελείου  τῆς  ἀπαθείας  μέτρου,  ἐν  πᾶσιν  δὲ  εὑρεθεῖσα  ἀνδρεία  καὶ  πάντα πειρασμὸν ὑπὸ τῆς κακίας ἐπαγόμενον  ὑπομένουσα προθύμως καὶ γενναίως  τότε τῶν μεγάλων  τιμῶν  καὶ  χαρισμάτων  πνευματικῶν  καὶ  πλούτου  οὐρανίου  ἡ  ψυχὴ καταξιοῦται,  καὶ  οὕτω  τῆς  οὐρανίου  βασιλείας  κληρονόμος  καθίσταται  ἐν  Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας.
+
εἰς  ταῦτα  δὲ  τὰ  μέτρα  ἐλθεῖν  ψυχὴν  οὔτε  ὑφ'  ἓν  οὔτε ἀδοκιμάστως ἔσται, ἀλλὰ διὰ πολλῶν πόνων καὶ ἀγώνων καὶ χρόνων καὶ σπουδῆς μετὰ δοκιμασίας καὶ πειρασμῶν ποικίλων τὴν πνευματικὴν αὔξησιν καὶ προκοπὴν λαμβάνει ἕως  τοῦ  τελείου  τῆς  ἀπαθείας  μέτρου,  ἐν  πᾶσιν  δὲ  εὑρεθεῖσα  ἀνδρεία  καὶ  πάντα πειρασμὸν ὑπὸ τῆς κακίας ἐπαγόμενον  ὑπομένουσα προθύμως καὶ γενναίως  τότε τῶν μεγάλων  τιμῶν  καὶ  χαρισμάτων  πνευματικῶν  καὶ  πλούτου  οὐρανίου  ἡ  ψυχὴ καταξιοῦται,  καὶ  οὕτω  τῆς  οὐρανίου  βασιλείας  κληρονόμος  καθίσταται  ἐν  Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας.
 
 
 
Ἀμήν.
 
Ἀμήν.
Line 3,582: Line 3,582:
 
δι' ὃ καὶ ὁ σωτὴρ παραγέγονε, δι' ὃ καὶ πᾶσα ἡ τῆς εἰκόνος τῆς ἐκκλησίας διατύπωσις, ἵνα νοεραὶ οὐσίαι ψυχῶν πιστῶν διὰ τῆς ἐνεργείας τῆς χάριτος ἀνακτισθεῖσαι καὶ ἀνακαινισθεῖσαι καὶ μεταβολὴν  δεξάμεναι ζωὴν αἰώνιον  κληρονομῆσαι δυνηθῶσιν.
 
δι' ὃ καὶ ὁ σωτὴρ παραγέγονε, δι' ὃ καὶ πᾶσα ἡ τῆς εἰκόνος τῆς ἐκκλησίας διατύπωσις, ἵνα νοεραὶ οὐσίαι ψυχῶν πιστῶν διὰ τῆς ἐνεργείας τῆς χάριτος ἀνακτισθεῖσαι καὶ ἀνακαινισθεῖσαι καὶ μεταβολὴν  δεξάμεναι ζωὴν αἰώνιον  κληρονομῆσαι δυνηθῶσιν.
 
 
52-2-1 Ὅτι δὲ τὰ φαινόμενα τύπος καὶ σκιά εἰσι τῶν κρυφίων καὶ ὁ ὁρώμενος τοῦ ναοῦ τῆς καρδίας καὶ ὁ ἱερεὺς τοῦ ἀληθινοῦ  ἱερέως τῆς Χριστοῦ χάριτος καὶ πᾶσα ἡ λοιπὴ  τῆς φαινομένης οἰκονομίας  ἀκολουθία  τῶν  λογικῶν  (κατὰ  τὸν  ἔσω  ἄνθρωπον)  καὶ  κρυφίων πραγμάτων, τὴν καταφαινομένην τῆς ἐκκλησίας οἰκονομίαν καὶ διοίκησιν ἐνεργουμένην  εἰς ψυχὴν ὑπὸ τῆς χάριτος 52-2-2 ὑπόδειγμα λάβωμεν.
+
52-2-1 Ὅτι δὲ τὰ φαινόμενα τύπος καὶ σκιά εἰσι τῶν κρυφίων καὶ ὁ ὁρώμενος τοῦ ναοῦ τῆς καρδίας καὶ ὁ ἱερεὺς τοῦ ἀληθινοῦ  ἱερέως τῆς Χριστοῦ χάριτος καὶ πᾶσα ἡ λοιπὴ  τῆς φαινομένης οἰκονομίας  ἀκολουθία  τῶν  λογικῶν  (κατὰ  τὸν  ἔσω  ἄνθρωπον)  καὶ  κρυφίων πραγμάτων, τὴν καταφαινομένην τῆς ἐκκλησίας οἰκονομίαν καὶ διοίκησιν ἐνεργουμένην  εἰς ψυχὴν ὑπὸ τῆς χάριτος 52-2-2 ὑπόδειγμα λάβωμεν.
 
 
 
ὥσπερ οὖν κατὰ
 
ὥσπερ οὖν κατὰ
Line 3,589: Line 3,589:
 
ὥσπερ τις κόσμος καὶ δόξα τοῦ μυστηρίου, οὕτω καὶ ὁ Χριστιανός· ἐὰν ἔχῃ νηστείαν, ἀγρυπνίαν, ψαλμωδίαν, πᾶσαν ἄσκησιν καὶ πᾶσαν ἀρετήν, ἡ δὲ μυστικὴ τοῦ  πνεύματος  ἐνέργεια  ἐν  τῷ  θυσιαστηρίῳ τῆς  καρδίας  ὑπὸ  τῆς  χάριτος  ἐν  πάσῃ αἰσθήσει καὶ ἀναπαύσει πνευματικῇ  οὐκ ἐπιτελεῖται,  ἐλλειπής ἐστι πᾶσα ἡ ἀκολουθία τῆς  ἀσκήσεως, καὶ  σχεδὸν  ἀργά  εἰσι μὴ  ἔχοντα  τὴν  κεφαλήν,  τὴν  τοῦ  πνεύματος ἀγαλλίασιν ἐν καρδίᾳ  μυστικῶς ὑπὸ τῆς χάριτος ἐνεργουμένην.
 
ὥσπερ τις κόσμος καὶ δόξα τοῦ μυστηρίου, οὕτω καὶ ὁ Χριστιανός· ἐὰν ἔχῃ νηστείαν, ἀγρυπνίαν, ψαλμωδίαν, πᾶσαν ἄσκησιν καὶ πᾶσαν ἀρετήν, ἡ δὲ μυστικὴ τοῦ  πνεύματος  ἐνέργεια  ἐν  τῷ  θυσιαστηρίῳ τῆς  καρδίας  ὑπὸ  τῆς  χάριτος  ἐν  πάσῃ αἰσθήσει καὶ ἀναπαύσει πνευματικῇ  οὐκ ἐπιτελεῖται,  ἐλλειπής ἐστι πᾶσα ἡ ἀκολουθία τῆς  ἀσκήσεως, καὶ  σχεδὸν  ἀργά  εἰσι μὴ  ἔχοντα  τὴν  κεφαλήν,  τὴν  τοῦ  πνεύματος ἀγαλλίασιν ἐν καρδίᾳ  μυστικῶς ὑπὸ τῆς χάριτος ἐνεργουμένην.
 
 
ὥσπερ πάλιν  ἡ τοῦ πνεύματος ἀγάπη τὸ οὐράνιον μυστήριον τὸ τὴν ψυχὴν μεθύσκον ἐν τῇ ἀγαλλιάσει τῆς χάριτος οὐκ ἐνεργεῖται ἁπλῶς εἰς ἀσώτους καὶ ἀσελγεῖς ἀδιαφόρως, εἰ μὴ εἰς καρδίαν πιστὴν καὶ εὐλαβῆ καὶ πολιτείαν  καὶ ἄσκησιν ἀκριβῆ ἔχουσαν.
+
ὥσπερ πάλιν  ἡ τοῦ πνεύματος ἀγάπη τὸ οὐράνιον μυστήριον τὸ τὴν ψυχὴν μεθύσκον ἐν τῇ ἀγαλλιάσει τῆς χάριτος οὐκ ἐνεργεῖται ἁπλῶς εἰς ἀσώτους καὶ ἀσελγεῖς ἀδιαφόρως, εἰ μὴ εἰς καρδίαν πιστὴν καὶ εὐλαβῆ καὶ πολιτείαν  καὶ ἄσκησιν ἀκριβῆ ἔχουσαν.
 
 
 
ταῦτα γὰρ κόσμος καὶ ἀνάπαυσίς εἰσι τῆς τοῦ πνεύματος ἐνεργείας.
 
ταῦτα γὰρ κόσμος καὶ ἀνάπαυσίς εἰσι τῆς τοῦ πνεύματος ἐνεργείας.
Line 3,620: Line 3,620:
 
53-1-1 Τὸ πῦρ τὸ οὐράνιον τὸ τῆς θεότητος, ὅπερ δέχονται οἱ Χριστιανοὶ ἐντὸς αὐτῶν ἐν τῇ καρδίᾳ νῦν ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, τοῦτο αὐτὸ τὸ ἐντὸς τῆς καρδίας αὐτῶν διακονοῦν, ὅταν λυθῇ τὸ σῶμα ἐξώτερον γίνεται καὶ πάλιν συμπήσσει 53-1-2 τὰ μέλη καὶ  ποιεῖ  ἀνάστασιν  τῶν  λελυμένων  μελῶν.
 
53-1-1 Τὸ πῦρ τὸ οὐράνιον τὸ τῆς θεότητος, ὅπερ δέχονται οἱ Χριστιανοὶ ἐντὸς αὐτῶν ἐν τῇ καρδίᾳ νῦν ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, τοῦτο αὐτὸ τὸ ἐντὸς τῆς καρδίας αὐτῶν διακονοῦν, ὅταν λυθῇ τὸ σῶμα ἐξώτερον γίνεται καὶ πάλιν συμπήσσει 53-1-2 τὰ μέλη καὶ  ποιεῖ  ἀνάστασιν  τῶν  λελυμένων  μελῶν.
 
 
ὥσπερ δὲ τὸ ἐν  Ἱεροσολύμοις πῦρ τὸ διακονοῦν  ἐν  τῷ  θυσιαστηρίῳ, κατὰ τὸν  καιρὸν  τοῦ  αἰχμαλωτισμοῦ  ἦν  χωσθὲν  ἐν λάκκῳ καὶ αὐτὸ ἐκεῖνο ἐν τῷ γενέσθαι εἰρήνην καὶ ἐπανελθεῖν  τοὺς αἰχμαλωτισθέντας ὥσπερ ἀνεκαινίσθη καὶ συνήθως διηκόνει, οὕτω καὶ νῦν τὸ πιαινόμενον  σῶμα, ὅπερ μετὰ τὸ λυθῆναι αὐτὸ γίνεται βόρβορος, ἐργάζεται καὶ τὸ οὐράνιον πῦρ καὶ ἀνακαινίζει καὶ ἀνιστᾷ τὰ πεφθαρμένα σώματα.
+
ὥσπερ δὲ τὸ ἐν  Ἱεροσολύμοις πῦρ τὸ διακονοῦν  ἐν  τῷ  θυσιαστηρίῳ, κατὰ τὸν  καιρὸν  τοῦ  αἰχμαλωτισμοῦ  ἦν  χωσθὲν  ἐν λάκκῳ καὶ αὐτὸ ἐκεῖνο ἐν τῷ γενέσθαι εἰρήνην καὶ ἐπανελθεῖν  τοὺς αἰχμαλωτισθέντας ὥσπερ ἀνεκαινίσθη καὶ συνήθως διηκόνει, οὕτω καὶ νῦν τὸ πιαινόμενον  σῶμα, ὅπερ μετὰ τὸ λυθῆναι αὐτὸ γίνεται βόρβορος, ἐργάζεται καὶ τὸ οὐράνιον πῦρ καὶ ἀνακαινίζει καὶ ἀνιστᾷ τὰ πεφθαρμένα σώματα.
 
 
 
τὸ γὰρ νῦν ἐσώτερον ἐν τῇ καρδίᾳ ἐνοικοῦν  πῦρ τότε  ἐξώτερον  γίνεται  53-1-3  καὶ  ποιεῖ  ἀνάστασιν  τῶν  σωμάτων.
 
τὸ γὰρ νῦν ἐσώτερον ἐν τῇ καρδίᾳ ἐνοικοῦν  πῦρ τότε  ἐξώτερον  γίνεται  53-1-3  καὶ  ποιεῖ  ἀνάστασιν  τῶν  σωμάτων.
 
 
καὶ  γὰρ  ἐπὶ  τοῦ Ναβουχοδονόσορ τὸ πῦρ τὸ ὂν ἐν τῇ καμίνῳ οὐκ ἦν θεϊκόν, ἀλλ' ἦν κτίσμα, οἱ δὲ τρεῖς παῖδες διὰ τὴν δικαιοσύνην αὐτῶν ἐν τῷ φαινομένῳ πυρὶ ὄντες ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν εἶχον τὸ θεϊκὸν καὶ ἐπουράνιον πῦρ ἐντὸς τῶν λογισμῶν διακονοῦν καὶ ἐνεργοῦν ἐν αὐτοῖς καὶ αὐτὸ ἐκεῖνο ἐφάνη ἐξώτερον αὐτῶν· ἀνὰ μέσον γὰρ αὐτῶν ἔστη καὶ ἐπέσχε τὸ φαινόμενον πῦρ τοῦ μὴ καίειν καὶ βλάπτειν τοὺς δικαίους.
+
καὶ  γὰρ  ἐπὶ  τοῦ Ναβουχοδονόσορ τὸ πῦρ τὸ ὂν ἐν τῇ καμίνῳ οὐκ ἦν θεϊκόν, ἀλλ' ἦν κτίσμα, οἱ δὲ τρεῖς παῖδες διὰ τὴν δικαιοσύνην αὐτῶν ἐν τῷ φαινομένῳ πυρὶ ὄντες ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν εἶχον τὸ θεϊκὸν καὶ ἐπουράνιον πῦρ ἐντὸς τῶν λογισμῶν διακονοῦν καὶ ἐνεργοῦν ἐν αὐτοῖς καὶ αὐτὸ ἐκεῖνο ἐφάνη ἐξώτερον αὐτῶν· ἀνὰ μέσον γὰρ αὐτῶν ἔστη καὶ ἐπέσχε τὸ φαινόμενον πῦρ τοῦ μὴ καίειν καὶ βλάπτειν τοὺς δικαίους.
 
 
 
53-1-4 ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ Ἰσραὴλ ἐπειδὴ ὁ νοῦς αὐτῶν καὶ ὁ λογισμὸς ἐν προθέσει εἶχε τὸ μακρυνθῆναι ἀπὸ θεοῦ  ζῶντος  καὶ  εἰς  εἰδωλολατρείαν  τραπῆναι  ἠναγκάσθη  Ἀαρὼν  εἰπεῖν  αὐτοῖς ἐνεγκεῖν  τὰ σκεύη τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ  κόσμια, καὶ λοιπὸν ὁ χρυσὸς καὶ τὰ σκεύη, ἅπερ ἐνέβαλον εἰς τὸ πῦρ, εἴδωλον ἐγένετο.
 
53-1-4 ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τοῦ Ἰσραὴλ ἐπειδὴ ὁ νοῦς αὐτῶν καὶ ὁ λογισμὸς ἐν προθέσει εἶχε τὸ μακρυνθῆναι ἀπὸ θεοῦ  ζῶντος  καὶ  εἰς  εἰδωλολατρείαν  τραπῆναι  ἠναγκάσθη  Ἀαρὼν  εἰπεῖν  αὐτοῖς ἐνεγκεῖν  τὰ σκεύη τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ  κόσμια, καὶ λοιπὸν ὁ χρυσὸς καὶ τὰ σκεύη, ἅπερ ἐνέβαλον εἰς τὸ πῦρ, εἴδωλον ἐγένετο.
Line 3,630: Line 3,630:
 
ἴδε θαυμαστὸν πρᾶγμα, ὅπως ἐμιμήσατο τὸ πῦρ τὴν  προαίρεσιν αὐτῶν.
 
ἴδε θαυμαστὸν πρᾶγμα, ὅπως ἐμιμήσατο τὸ πῦρ τὴν  προαίρεσιν αὐτῶν.
 
 
ἐπειδὴ  γὰρ κατὰ πρόθεσιν ἐν  τῷ  κρυπτῷ  ἐν  τοῖς  λογισμοῖς αὐτῶν,  ἐβουλεύσαντο  τὴν  εἰδωλολατρίαν  καὶ τὸ πῦρ ὁμοίως  ἐμβληθέντα  τὰ σκεύη εἴδωλον εἰργάσατο, 53-1-5 καὶ λοιπὸν φαινομένως  εἰδωλολάτρησαν.
+
ἐπειδὴ  γὰρ κατὰ πρόθεσιν ἐν  τῷ  κρυπτῷ  ἐν  τοῖς  λογισμοῖς αὐτῶν,  ἐβουλεύσαντο  τὴν  εἰδωλολατρίαν  καὶ τὸ πῦρ ὁμοίως  ἐμβληθέντα  τὰ σκεύη εἴδωλον εἰργάσατο, 53-1-5 καὶ λοιπὸν φαινομένως  εἰδωλολάτρησαν.
 
 
 
ὥσπερ οὖν οἱ τρεῖς παῖδες  δικαιοσύνην  λογισάμενοι  ἐδέξαντο  ἐν  ἑαυτοῖς  τὸ  πῦρ  τοῦ  θεοῦ  καὶ προσεκύνησαν τῷ κυρίῳ ἐν ἀληθείᾳ, οὕτω καὶ νῦν δέχονται αἱ πισταὶ ψυχαὶ ἐκεῖνο τὸ θεϊκὸν καὶ ἐπουράνιον πῦρ ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ αὐτὸ ἐκεῖνο μορφοῖ
 
ὥσπερ οὖν οἱ τρεῖς παῖδες  δικαιοσύνην  λογισάμενοι  ἐδέξαντο  ἐν  ἑαυτοῖς  τὸ  πῦρ  τοῦ  θεοῦ  καὶ προσεκύνησαν τῷ κυρίῳ ἐν ἀληθείᾳ, οὕτω καὶ νῦν δέχονται αἱ πισταὶ ψυχαὶ ἐκεῖνο τὸ θεϊκὸν καὶ ἐπουράνιον πῦρ ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ αὐτὸ ἐκεῖνο μορφοῖ
Line 3,659: Line 3,659:
 
νῦν οὖν αὐτὸς ὁ πλάσας τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν αὐτὸς ἔρχεται καὶ διαλύει πᾶσαν τὴν ἀναστροφὴν τοῦ πονηροῦ καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ τὰ ἐπιτελούμενα ἐν τοῖς λογισμοῖς καὶ ἀνακαινίζει καὶ μορφοῖ εἰκόνα ἐπουράνιον  καὶ  ποιεῖ  καινὴν  ψυχήν,  ἵνα  γένηται  πάλιν  53-2-4 βασιλεὺς  Ἀδὰμ τοῦ θανάτου  καὶ  κύριος  τῶν  κτισμάτων.
 
νῦν οὖν αὐτὸς ὁ πλάσας τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν αὐτὸς ἔρχεται καὶ διαλύει πᾶσαν τὴν ἀναστροφὴν τοῦ πονηροῦ καὶ τὰ ἔργα αὐτοῦ τὰ ἐπιτελούμενα ἐν τοῖς λογισμοῖς καὶ ἀνακαινίζει καὶ μορφοῖ εἰκόνα ἐπουράνιον  καὶ  ποιεῖ  καινὴν  ψυχήν,  ἵνα  γένηται  πάλιν  53-2-4 βασιλεὺς  Ἀδὰμ τοῦ θανάτου  καὶ  κύριος  τῶν  κτισμάτων.
 
 
ὡς  εἰς  τὴν  σκιὰν  τοῦ  νόμου  Μωϋσῆς σωτὴρ ἐκαλεῖτο  τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ἐξέβαλεν  αὐτοὺς  ἐκ τῆς  Αἰγύπτου, οὕτω  νῦν  ὁ ἀληθινὸς λυτρωτὴς Χριστὸς εἰς τὰ κρύφια διέρχεται τῆς ψυχῆς καὶ ἐκβάλλει ἐκ τῆς σκοτεινῆς Αἰγύπτου καὶ τοῦ βαρυτάτου ζυγοῦ καὶ τῆς πικρᾶς δουλείας.
+
ὡς  εἰς  τὴν  σκιὰν  τοῦ  νόμου  Μωϋσῆς σωτὴρ ἐκαλεῖτο  τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ἐξέβαλεν  αὐτοὺς  ἐκ τῆς  Αἰγύπτου, οὕτω  νῦν  ὁ ἀληθινὸς λυτρωτὴς Χριστὸς εἰς τὰ κρύφια διέρχεται τῆς ψυχῆς καὶ ἐκβάλλει ἐκ τῆς σκοτεινῆς Αἰγύπτου καὶ τοῦ βαρυτάτου ζυγοῦ καὶ τῆς πικρᾶς δουλείας.
 
 
 
ἐντέλλεται οὖν ἡμῖν, ὥστε
 
ἐντέλλεται οὖν ἡμῖν, ὥστε
Line 3,672: Line 3,672:
 
ἐὰν γὰρ καὶ θελήσῃς  πάλιν  ἐπιστραφῆναι  εἰς  τὰ κτήματά  σου, οὐδὲν  εὑρίσκῃ τῶν  φαινομένων κεκτημένος.
 
ἐὰν γὰρ καὶ θελήσῃς  πάλιν  ἐπιστραφῆναι  εἰς  τὰ κτήματά  σου, οὐδὲν  εὑρίσκῃ τῶν  φαινομένων κεκτημένος.
 
 
καὶθέλεις  οὐ  θέλειςὅπου  ταῦτα  ἐθησαύρισας  καὶ  ἀπέθου,  ἀναγκάζῃ βλέπειν, ἤγουν πρὸς τὸν οὐρανόν· «ὅπου γὰρ ὁ θησαυρός, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία σου».
+
καὶθέλεις  οὐ  θέλειςὅπου  ταῦτα  ἐθησαύρισας  καὶ  ἀπέθου,  ἀναγκάζῃ βλέπειν, ἤγουν πρὸς τὸν οὐρανόν· «ὅπου γὰρ ὁ θησαυρός, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία σου».
 
 
  
Line 3,680: Line 3,680:
 
καὶ ἐνταῦθα δὲ τοῦτο οἰκονομικῶς  γίνεται.
 
καὶ ἐνταῦθα δὲ τοῦτο οἰκονομικῶς  γίνεται.
 
 
  οἱ  κατεχόμενοι  γὰρ  εἰς  τὰς  γηΐνας  μερίμνας  καὶ  εἰς  τὰς
+
οἱ  κατεχόμενοι  γὰρ  εἰς  τὰς  γηΐνας  μερίμνας  καὶ  εἰς  τὰς
 
εἰδωλολατρείας  καὶ εἰς τὰς ἡδονὰς τοῦ σατανᾶ καὶ εἰς πᾶσαν ἀσέβειαν διὰ τοιούτου τρόπου  μερικῶς  πως  ἀνανεύουσιν  ἐπὶ  τὰ  ἄνω  καὶ  ἀνακύψαντες  ἀπὸ  τῶν  κάτω προσέχουσιν ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ καὶ πάλιν ἀπ' ἐκείνων προκόψωσιν εἰς τὸ ὑψηλότατον, καὶ
 
εἰδωλολατρείας  καὶ εἰς τὰς ἡδονὰς τοῦ σατανᾶ καὶ εἰς πᾶσαν ἀσέβειαν διὰ τοιούτου τρόπου  μερικῶς  πως  ἀνανεύουσιν  ἐπὶ  τὰ  ἄνω  καὶ  ἀνακύψαντες  ἀπὸ  τῶν  κάτω προσέχουσιν ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ καὶ πάλιν ἀπ' ἐκείνων προκόψωσιν εἰς τὸ ὑψηλότατον, καὶ
 
οὕτω κατὰ μικρὸν προκόπτοντες εἰς τὸ ὑψηλότατον καὶ ἀνώτερον μέρος ἐπιγινώσκουσιν,  ὅτι  ἐστι θεὸς ὕψιστος  παρὰ 53-2-7 πᾶσαν τὴν  κτίσιν.
 
οὕτω κατὰ μικρὸν προκόπτοντες εἰς τὸ ὑψηλότατον καὶ ἀνώτερον μέρος ἐπιγινώσκουσιν,  ὅτι  ἐστι θεὸς ὕψιστος  παρὰ 53-2-7 πᾶσαν τὴν  κτίσιν.
 
 
οὕτω  καὶ  σὲ ἐκέλευσε πτωχὸν γενέσθαι καὶ πάντα πωλήσαντα  διαδοῦναι πτωχοῖς, ἵνα λοιπὸν  κἂν
+
οὕτω  καὶ  σὲ ἐκέλευσε πτωχὸν γενέσθαι καὶ πάντα πωλήσαντα  διαδοῦναι πτωχοῖς, ἵνα λοιπὸν  κἂν
 
θελήσῃς κάτω ἕρψαι ἐπὶ τῆς γῆς μὴ δυνηθῇς.
 
θελήσῃς κάτω ἕρψαι ἐπὶ τῆς γῆς μὴ δυνηθῇς.
 
 
Line 3,707: Line 3,707:
 
ἐνίκησεν οὖν  νεκρὸν  σῶμα τὸν  ζῶντα  ὄφιν.
 
ἐνίκησεν οὖν  νεκρὸν  σῶμα τὸν  ζῶντα  ὄφιν.
 
 
53-3-1 Καὶ τοῦτο  τὸ θαυμάσιον  «Ἰουδαίοις  μὲν
+
53-3-1 Καὶ τοῦτο  τὸ θαυμάσιον  «Ἰουδαίοις  μὲν
 
σκάνδαλον, ἔθνεσι δὲ μωρία».
 
σκάνδαλον, ἔθνεσι δὲ μωρία».
 
 
Line 3,744: Line 3,744:
 
τὸν  ᾅδην.
 
τὸν  ᾅδην.
 
 
κελεύω  οὖν,  ἔκβαλε  τὰς  ἐγκεκλεισμένας  ψυχὰς  (ἤγουν  τοῦ  Ἀδαμιαίου γένους).
+
κελεύω  οὖν,  ἔκβαλε  τὰς  ἐγκεκλεισμένας  ψυχὰς  (ἤγουν  τοῦ  Ἀδαμιαίου γένους).
 
 
  καὶ  οὕτω  λοιπὸν  αἱ  πονηραὶ  δυνάμεις  53-3-5  τρόμῳ  ἀποδιδόασι  τὸν ἐγκεκλεισμένον Ἀδάμ.
+
καὶ  οὕτω  λοιπὸν  αἱ  πονηραὶ  δυνάμεις  53-3-5  τρόμῳ  ἀποδιδόασι  τὸν ἐγκεκλεισμένον Ἀδάμ.
 
 
 
Ἀλλ' ὅταν ἀκούσῃς ὅτι ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐρρύσατο τὰς ψυχὰς
 
Ἀλλ' ὅταν ἀκούσῃς ὅτι ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐρρύσατο τὰς ψυχὰς
Line 3,753: Line 3,753:
 
ὁ γὰρ ᾅδης  καὶ  ἄνθρωπος  νοεῖται  χωρητικὸς  καὶ  κτητικὸς  τοῦ  πονηροῦ.
 
ὁ γὰρ ᾅδης  καὶ  ἄνθρωπος  νοεῖται  χωρητικὸς  καὶ  κτητικὸς  τοῦ  πονηροῦ.
 
 
κατέχει  οὖν  ὁ
+
κατέχει  οὖν  ὁ
 
θάνατος τὰς ψυχὰς τοῦ Ἀδάμ, ἤγουν ἐντὸς τοῦ σκότους εἰσὶν οἱ λογισμοὶ τῆς ψυχῆς ἐγκεκλεισμένοι.
 
θάνατος τὰς ψυχὰς τοῦ Ἀδάμ, ἤγουν ἐντὸς τοῦ σκότους εἰσὶν οἱ λογισμοὶ τῆς ψυχῆς ἐγκεκλεισμένοι.
 
 
καὶ  ὅταν  ἀκούσῃς  περὶ  μνημείου,  οὐ  τοῦτο  τὸ  φαινόμενόν  ἐστι· μνημεῖον γὰρ καὶ τάφος ἡ καρδία σου ἐστίν.
+
καὶ  ὅταν  ἀκούσῃς  περὶ  μνημείου,  οὐ  τοῦτο  τὸ  φαινόμενόν  ἐστι· μνημεῖον γὰρ καὶ τάφος ἡ καρδία σου ἐστίν.
 
 
 
ὅταν γὰρ ὁ ἄρχων τῆς κακίας καὶ οἱ ἄγγελοι
 
ὅταν γὰρ ὁ ἄρχων τῆς κακίας καὶ οἱ ἄγγελοι
Line 3,768: Line 3,768:
 
τῆς  σκοτεινῆς  φυλακῆς  τὴν  ἐγκεκλεισμένην  ψυχήν.
 
τῆς  σκοτεινῆς  φυλακῆς  τὴν  ἐγκεκλεισμένην  ψυχήν.
 
 
53-3-7  Ὃν  τρόπον  δὲ  ἵνα  ᾖ ἄνθρωπος καὶ δεθῇ χεῖρας καὶ πόδας ἁλύσεσι, καὶ ἔλθῃ τις ὁ διαλύων αὐτοῦ τὰ δεσμά, καὶ ἀφίησιν αὐτὸν ἐλεύθερον  περιπατεῖν ἐν ἀνεκτότητι, οὕτω τὴν δεδεμένην ψυχὴν
+
53-3-7  Ὃν  τρόπον  δὲ  ἵνα  ᾖ ἄνθρωπος καὶ δεθῇ χεῖρας καὶ πόδας ἁλύσεσι, καὶ ἔλθῃ τις ὁ διαλύων αὐτοῦ τὰ δεσμά, καὶ ἀφίησιν αὐτὸν ἐλεύθερον  περιπατεῖν ἐν ἀνεκτότητι, οὕτω τὴν δεδεμένην ψυχὴν
 
ταῖς ἁλύσεσι τοῦ  θανάτου  λύει  ὁ κύριος  ἀπὸ  τῶν  δεσμῶν  καὶ  ἀφίησιν  αὐτὴν  καὶ ἐλευθεροῖ τὸν  νοῦν ἀκόπως ἐν 53-3-8 ἀναπαύσει περιπατεῖν εἰς τὸν θεϊκὸν ἀέρα.
 
ταῖς ἁλύσεσι τοῦ  θανάτου  λύει  ὁ κύριος  ἀπὸ  τῶν  δεσμῶν  καὶ  ἀφίησιν  αὐτὴν  καὶ ἐλευθεροῖ τὸν  νοῦν ἀκόπως ἐν 53-3-8 ἀναπαύσει περιπατεῖν εἰς τὸν θεϊκὸν ἀέρα.
 
 
Line 3,793: Line 3,793:
 
εἰ τοίνυν  ἐν τούτοις τοῖς πράγμασι στήκει ὁ τοιοῦτος εἰς τὸν πόλεμον μετ' αὐτοῦ ἐστιν ὁ κύριος καὶ φυλάσσει αὐτὸν  καὶ  ἐπιζητεῖ  σπουδαίως  καὶ  κρούει τὴν  θύραν,  πότε  αὐτῷ  ἀνοίγει.
 
εἰ τοίνυν  ἐν τούτοις τοῖς πράγμασι στήκει ὁ τοιοῦτος εἰς τὸν πόλεμον μετ' αὐτοῦ ἐστιν ὁ κύριος καὶ φυλάσσει αὐτὸν  καὶ  ἐπιζητεῖ  σπουδαίως  καὶ  κρούει τὴν  θύραν,  πότε  αὐτῷ  ἀνοίγει.
 
 
πάλιν  εἰ φαίνεταί  σοι ἀδελφὸς χρηστός, ἐπιεικής, φιλάδελφος,  ἀγαθός, ὁ δὲ ὑπὸ χάριτος ἐστιν ὑπεστηριγμένος καὶ 53-4-2 ἀναπεπαυμένος.
+
πάλιν  εἰ φαίνεταί  σοι ἀδελφὸς χρηστός, ἐπιεικής, φιλάδελφος,  ἀγαθός, ὁ δὲ ὑπὸ χάριτος ἐστιν ὑπεστηριγμένος καὶ 53-4-2 ἀναπεπαυμένος.
 
 
ὁ δὲ μὴ ἔχων  θεμέλιον  οὐκ ἔχει τοσοῦτον φόβον θεοῦ, οὐδὲ συντέτριπται αὐτοῦ ἡ καρδία, οὐδέ ἐστιν ἐν φόβῳ οὐδὲ ἀσφαλίζεται αὐτοῦ  τὴν  καρδίαν  καὶ  τὰ  λοιπὰ  μέλη  τοῦ  μὴ  ἀτάκτως  πορεύεσθαι.
+
ὁ δὲ μὴ ἔχων  θεμέλιον  οὐκ ἔχει τοσοῦτον φόβον θεοῦ, οὐδὲ συντέτριπται αὐτοῦ ἡ καρδία, οὐδέ ἐστιν ἐν φόβῳ οὐδὲ ἀσφαλίζεται αὐτοῦ  τὴν  καρδίαν  καὶ  τὰ  λοιπὰ  μέλη  τοῦ  μὴ  ἀτάκτως  πορεύεσθαι.
 
 
 
οὗτος  ἀκμὴν ἀπολελυμένην ἔχει τὴν ψυχὴν αὐτοῦ· οὔπω γὰρ εἰσῆλθεν εἰς ἀγῶνα.
 
οὗτος  ἀκμὴν ἀπολελυμένην ἔχει τὴν ψυχὴν αὐτοῦ· οὔπω γὰρ εἰσῆλθεν εἰς ἀγῶνα.
Line 3,820: Line 3,820:
 
ὥσπερ γὰρ ἐγγύς ἐστι τὸ σῶμα τῆς ψυχῆς, οὕτως ἐγγύτερός ἐστιν ὁ κύριος τοῦ ἐλθεῖν καὶ ἀνοῖξαι τὰς κεκλεισμένας θύρας τῆς καρδίας καὶ δωρήσασθαι ἡμῖν πλοῦτον τὸν  οὐράνιον.
 
ὥσπερ γὰρ ἐγγύς ἐστι τὸ σῶμα τῆς ψυχῆς, οὕτως ἐγγύτερός ἐστιν ὁ κύριος τοῦ ἐλθεῖν καὶ ἀνοῖξαι τὰς κεκλεισμένας θύρας τῆς καρδίας καὶ δωρήσασθαι ἡμῖν πλοῦτον τὸν  οὐράνιον.
 
 
ἀγαθὸς  γάρ  ἐστι  καὶ  φιλάνθρωπος,  καὶ  ἀψευδεῖς  αὐτοῦ  εἰσιν  αἱ ἐπαγγελίαι,  μόνον  ἵνα  ὑπομείνωμεν  ἕως  τέλους  ἐπιζητοῦντες  αὐτόν.
+
ἀγαθὸς  γάρ  ἐστι  καὶ  φιλάνθρωπος,  καὶ  ἀψευδεῖς  αὐτοῦ  εἰσιν  αἱ ἐπαγγελίαι,  μόνον  ἵνα  ὑπομείνωμεν  ἕως  τέλους  ἐπιζητοῦντες  αὐτόν.
 
 
∆όξα  τοῖς οἰκτιρμοῖς αὐτοῦ καὶ τῷ ἀπείρῳ αὐτοῦ ἐλέει.
+
∆όξα  τοῖς οἰκτιρμοῖς αὐτοῦ καὶ τῷ ἀπείρῳ αὐτοῦ ἐλέει.
 
 
 
Ἀμήν.
 
Ἀμήν.
Line 3,840: Line 3,840:
 
ἰδοὺ  καὶ  τοῦτο  ἕκαστος ὑμῶν  ἑτοίμως  πεποίηκε  καὶ  ξένος  τῆς  ἑαυτοῦ πατρίδος διὰ τὸν θεὸν γεγένηται.
 
ἰδοὺ  καὶ  τοῦτο  ἕκαστος ὑμῶν  ἑτοίμως  πεποίηκε  καὶ  ξένος  τῆς  ἑαυτοῦ πατρίδος διὰ τὸν θεὸν γεγένηται.
 
 
54-1-3 ἀλλὰ ὑπομνήσομεν ὑμᾶς περὶ τοῦ δεῖν ταῖς εὐχαῖς ἐγκαρτερεῖν καὶ ταῖς νηστείαις κατὰ τὴν τοῦ κυρίου ἐπιταγὴν καὶ κατὰ τὴν τοῦ ἀποστόλου παραίνεσιν· ἔλεγε γὰρ ὁ κύριος· «παραβολὴν πρὸς τὸ πάντοτε προσεύχεσθαι καὶ  μὴ  ἐκκακεῖν»,  καὶ  ὁ  ἀπόστολος·  «ἀδιαλείπτως  προσεύχεσθε», ἀλλ'  ἰδοὺ  χάριτι Χριστοῦ ἐν 54-1-4 αὐτῷ τῷ ἔργῳ ὁρῶμεν ὑμᾶς διατελοῦντας καὶ εἰς αὐτὸ παραμένοντας.
+
54-1-3 ἀλλὰ ὑπομνήσομεν ὑμᾶς περὶ τοῦ δεῖν ταῖς εὐχαῖς ἐγκαρτερεῖν καὶ ταῖς νηστείαις κατὰ τὴν τοῦ κυρίου ἐπιταγὴν καὶ κατὰ τὴν τοῦ ἀποστόλου παραίνεσιν· ἔλεγε γὰρ ὁ κύριος· «παραβολὴν πρὸς τὸ πάντοτε προσεύχεσθαι καὶ  μὴ  ἐκκακεῖν»,  καὶ  ὁ  ἀπόστολος·  «ἀδιαλείπτως  προσεύχεσθε», ἀλλ'  ἰδοὺ  χάριτι Χριστοῦ ἐν 54-1-4 αὐτῷ τῷ ἔργῳ ὁρῶμεν ὑμᾶς διατελοῦντας καὶ εἰς αὐτὸ παραμένοντας.
 
 
 
ἀλλ' εἴπωμεν ὑμῖν ὅτι τῶν θεοπνεύστων γραφῶν ἐμπείρους ὑμᾶς εἶναι δεῖ καὶ ἐν αὐταῖς ἐντετρίφθαι πρὸς τὸ μὴ ἀμνημονεῖν τῶν τοῦ κυρίου ζώντων λογίων καὶ τῶν ἐντολῶν αὐτοῦ καὶ θείων παραγγελμάτωνἰδοὺ  χάριτι τοῦ κυρίου ἐν αὐταῖς γυμνάζεσθε καὶ τὴν μελέτην  ὑμῶν  διαπαντὸς  ἐν  αὐταῖς  ποιεῖσθε.
 
ἀλλ' εἴπωμεν ὑμῖν ὅτι τῶν θεοπνεύστων γραφῶν ἐμπείρους ὑμᾶς εἶναι δεῖ καὶ ἐν αὐταῖς ἐντετρίφθαι πρὸς τὸ μὴ ἀμνημονεῖν τῶν τοῦ κυρίου ζώντων λογίων καὶ τῶν ἐντολῶν αὐτοῦ καὶ θείων παραγγελμάτωνἰδοὺ  χάριτι τοῦ κυρίου ἐν αὐταῖς γυμνάζεσθε καὶ τὴν μελέτην  ὑμῶν  διαπαντὸς  ἐν  αὐταῖς  ποιεῖσθε.
 
 
54-1-5 λαλήσομεν  ὑμῖν  περὶ  τῆς  εἰς ἀλλήλους  ἀγάπης  καὶ  φιλαδελφίας  καὶ  ὑποταγῆς  καὶ  ταπεινώσεως  καὶ  τῆς  πρὸς ἀλλήλους τιμῆς ἰδοῦ ἕκαστος ὑμῶν σπουδάζει καὶ ἐν τούτοις ἑαυτὸν γυμνάζει καὶ ἐθίζει ἔθος ἀγαθόν.
+
54-1-5 λαλήσομεν  ὑμῖν  περὶ  τῆς  εἰς ἀλλήλους  ἀγάπης  καὶ  φιλαδελφίας  καὶ  ὑποταγῆς  καὶ  ταπεινώσεως  καὶ  τῆς  πρὸς ἀλλήλους τιμῆς ἰδοῦ ἕκαστος ὑμῶν σπουδάζει καὶ ἐν τούτοις ἑαυτὸν γυμνάζει καὶ ἐθίζει ἔθος ἀγαθόν.
 
 
 
54-2-1 Καλῶς τοίνυν, ὦ τέκνα, καὶ καθαρῶς προσεληλύθατε δουλεύειν καὶ εὐαρεστεῖν τῷ ἑαυτῶν δεσπότῃ Χριστῷ.
 
54-2-1 Καλῶς τοίνυν, ὦ τέκνα, καὶ καθαρῶς προσεληλύθατε δουλεύειν καὶ εὐαρεστεῖν τῷ ἑαυτῶν δεσπότῃ Χριστῷ.
Line 3,852: Line 3,852:
 
τοὺς γὰρ καθαρῶς καὶ ὁλοκλήρῳ προαιρέσει προσερχομένους τῷ κυρίῳ τούτους εἰς ἐκλογὴν  καὶ ζωὴν ὁρίζει τὴν αἰώνιον.
 
τοὺς γὰρ καθαρῶς καὶ ὁλοκλήρῳ προαιρέσει προσερχομένους τῷ κυρίῳ τούτους εἰς ἐκλογὴν  καὶ ζωὴν ὁρίζει τὴν αἰώνιον.
 
 
ἐπιζητεῖ τοίνυν  τοὺς προσεληλυθότας καὶ προσεγγίζοντας  αὐτῷ  καθαρῶς  (τουτέστιν  ὅλῃ  τῇ  προαιρέσει)  τοιούτους  εἶναι· φυλάσσειν τὸ σῶμα καθαρὸν ἀπὸ φθορᾶς, πορνείας τε καὶ κλοπῆς καὶ ψεύδους, λόγων τε ἀργῶν καὶ ματαίων, γαστριμαργίας τε καὶ πλεονεξίας πάσης καὶ τῶν λοιπῶν διὰ τοῦ σώματος  ἐπιτελουμένων  ἁμαρτημάτων,  καὶ  φυλάσσειν  τὴν  ψυχὴν  καθαρὰν  ἀπὸ λογισμῶν ματαίων 54-2-2 καὶ ῥυπαρῶν καὶ πονηρῶν καὶ μὴ συνδυάζειν τῇ κακίᾳ.
+
ἐπιζητεῖ τοίνυν  τοὺς προσεληλυθότας καὶ προσεγγίζοντας  αὐτῷ  καθαρῶς  (τουτέστιν  ὅλῃ  τῇ  προαιρέσει)  τοιούτους  εἶναι· φυλάσσειν τὸ σῶμα καθαρὸν ἀπὸ φθορᾶς, πορνείας τε καὶ κλοπῆς καὶ ψεύδους, λόγων τε ἀργῶν καὶ ματαίων, γαστριμαργίας τε καὶ πλεονεξίας πάσης καὶ τῶν λοιπῶν διὰ τοῦ σώματος  ἐπιτελουμένων  ἁμαρτημάτων,  καὶ  φυλάσσειν  τὴν  ψυχὴν  καθαρὰν  ἀπὸ λογισμῶν ματαίων 54-2-2 καὶ ῥυπαρῶν καὶ πονηρῶν καὶ μὴ συνδυάζειν τῇ κακίᾳ.
 
 
 
ὥσπερ γὰρ τὸ σῶμα φθείρεται  καὶ μιαίνεται, ἐπὰν κοινωνήσῃ  ἐν ἀκαθαρσίᾳ  ἑτέρῳ σώματι, οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ φθείρεται, ἐπὰν κοινωνῇ συνδυάζουσα ταῖς ἐνοχλούσαις τῆς κακίας δυνάμεσιν.
 
ὥσπερ γὰρ τὸ σῶμα φθείρεται  καὶ μιαίνεται, ἐπὰν κοινωνήσῃ  ἐν ἀκαθαρσίᾳ  ἑτέρῳ σώματι, οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ φθείρεται, ἐπὰν κοινωνῇ συνδυάζουσα ταῖς ἐνοχλούσαις τῆς κακίας δυνάμεσιν.
Line 3,858: Line 3,858:
 
ὥσπερ ὁ ἀπόστολός φησι· «ὁ φθείρας τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ (ὅ ἐστι τὸ σῶμα), φθερεῖ τοῦτον ὁ θεός», οὕτως ὁ φθείρων  τὴν ψυχὴν  καὶ τὸν νοῦν  καὶ συναινῶν  καὶ συνδυάζων  τῇ  συνούσῃ  κακίᾳ  τῶν  παθῶν  ἐν  τοῖς  ἀοράτοις  54-2-3 τῶν  λογισμῶν ἁμαρτήμασι τιμωρίαις ὑπαίτιος τυγχάνει.
 
ὥσπερ ὁ ἀπόστολός φησι· «ὁ φθείρας τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ (ὅ ἐστι τὸ σῶμα), φθερεῖ τοῦτον ὁ θεός», οὕτως ὁ φθείρων  τὴν ψυχὴν  καὶ τὸν νοῦν  καὶ συναινῶν  καὶ συνδυάζων  τῇ  συνούσῃ  κακίᾳ  τῶν  παθῶν  ἐν  τοῖς  ἀοράτοις  54-2-3 τῶν  λογισμῶν ἁμαρτήμασι τιμωρίαις ὑπαίτιος τυγχάνει.
 
 
ὡς οὖν φυλάσσεσθαι χρὴ τὸ σῶμα καθαρὸν ἀπὸ φανερῶν  καὶ ὁρατῶν ἁμαρτημάτων, ὅτι ναὸς θεοῦ ἐστιν, οὕτω φυλάσσεσθαι χρὴ καὶ τὴν ψυχὴν καθαρὰν ἀπὸ πονηρῶν καὶ ἀκαθάρτων λογισμῶν πρὸς τὸ μὴ φθείρεσθαι τὰ νοήματα ἑκουσίως καὶ τὸν νοῦν μολύνεσθαιὡς φησί που· «πάσῃ φυλακῇ τήρει σὴν
+
ὡς οὖν φυλάσσεσθαι χρὴ τὸ σῶμα καθαρὸν ἀπὸ φανερῶν  καὶ ὁρατῶν ἁμαρτημάτων, ὅτι ναὸς θεοῦ ἐστιν, οὕτω φυλάσσεσθαι χρὴ καὶ τὴν ψυχὴν καθαρὰν ἀπὸ πονηρῶν καὶ ἀκαθάρτων λογισμῶν πρὸς τὸ μὴ φθείρεσθαι τὰ νοήματα ἑκουσίως καὶ τὸν νοῦν μολύνεσθαιὡς φησί που· «πάσῃ φυλακῇ τήρει σὴν
 
καρδίαν· ἐκ γὰρ ταύτης ἔξοδοι ζωῆς», καὶ πάλιν· «σκολιῶν γὰρ λογισμοὶ χωρίζουσιν ἀπὸ θεοῦ», ὅτι  νύμφη ἐστὶ τοῦ μεγάλου βασιλέως Χριστοῦ· «ἡρμοσάμην γάρ, φησίν, ὑμᾶς 54-2-4 ἑνὶ ἀνδρὶ παρθένον ἁγνὴν παραστῆσαι τῷ Χριστῷ».
 
καρδίαν· ἐκ γὰρ ταύτης ἔξοδοι ζωῆς», καὶ πάλιν· «σκολιῶν γὰρ λογισμοὶ χωρίζουσιν ἀπὸ θεοῦ», ὅτι  νύμφη ἐστὶ τοῦ μεγάλου βασιλέως Χριστοῦ· «ἡρμοσάμην γάρ, φησίν, ὑμᾶς 54-2-4 ἑνὶ ἀνδρὶ παρθένον ἁγνὴν παραστῆσαι τῷ Χριστῷ».
 
 
 
οὕτω γὰρ εὐδόκησεν ὁ θεὸς καὶ οὕτω προσέταξε τοὺς προσερχομένους αὐτῷ καὶ ζητοῦντας αὐτὸν ἐνοικῆσαι καὶ  ἐμπεριπατῆσαι  ἐν  αὐτοῖς.
 
οὕτω γὰρ εὐδόκησεν ὁ θεὸς καὶ οὕτω προσέταξε τοὺς προσερχομένους αὐτῷ καὶ ζητοῦντας αὐτὸν ἐνοικῆσαι καὶ  ἐμπεριπατῆσαι  ἐν  αὐτοῖς.
 
 
δεῖ  τοίνυν  τὴν  ψυχὴν  καθαρὰν  φυλάσσειν,  τοῦ  μὴ συναινεῖν  καὶ  συνδυάζειν  τῇ  κακίᾳ  ἐν  τοῖς  διαλογισμοῖς,  καὶ  τὸ  σῶμα  καθαρὸν φυλάσσειν ἀπὸ φανερῶν πράξεων πονηρῶν.
+
δεῖ  τοίνυν  τὴν  ψυχὴν  καθαρὰν  φυλάσσειν,  τοῦ  μὴ συναινεῖν  καὶ  συνδυάζειν  τῇ  κακίᾳ  ἐν  τοῖς  διαλογισμοῖς,  καὶ  τὸ  σῶμα  καθαρὸν φυλάσσειν ἀπὸ φανερῶν πράξεων πονηρῶν.
 
 
 
οὐκ εὐδοκεῖ γὰρ ὁ θεὸς ἐν πόρνοις οἰκεῖν καὶ  ἀχρείοις  καὶ  μιαροῖς  καὶ  ἀσελγέσι,  καὶ  οὐκ  εὐδοκεῖ  κατοικεῖν  ἐν  ψυχαῖς φθειρομέναις ἑκουσίως τὰ νοήματα ἐν τοῖς ἀοράτοις πάθεσιν ὑπὸ τῆς συνούσης κακίας τοῦ πονηροῦ καὶ παλαιοῦ ἀνθρώπου.
 
οὐκ εὐδοκεῖ γὰρ ὁ θεὸς ἐν πόρνοις οἰκεῖν καὶ  ἀχρείοις  καὶ  μιαροῖς  καὶ  ἀσελγέσι,  καὶ  οὐκ  εὐδοκεῖ  κατοικεῖν  ἐν  ψυχαῖς φθειρομέναις ἑκουσίως τὰ νοήματα ἐν τοῖς ἀοράτοις πάθεσιν ὑπὸ τῆς συνούσης κακίας τοῦ πονηροῦ καὶ παλαιοῦ ἀνθρώπου.
Line 3,873: Line 3,873:
 
ἔνθα γὰρ  κοινωνεῖ  ψυχή, ἐκεῖ καὶ διακονεῖ.
 
ἔνθα γὰρ  κοινωνεῖ  ψυχή, ἐκεῖ καὶ διακονεῖ.
 
 
«ἀνθρώπων,  γάρ φησιν,  διεφθαρμένων  τὸν  νοῦν»,  καὶ πάλιν·  «μεμίανται αὐτῶν  καὶ ὁ νοῦς καὶ ἡ συνείδησις», καὶ πάλιν· «φοβοῦμαι μήπως ὡς ὁ ὄφις Εὔαν ἐξηπάτησεν ἐν τῇ πανουργίᾳ  αὐτοῦ, οὕτω  φθαρῇ τὰ 54-2-7 νοήματα  ὑμῶν  ἀπὸ τῆς ἁπλότητος  τῆς  εἰς  Χριστόν».
+
«ἀνθρώπων,  γάρ φησιν,  διεφθαρμένων  τὸν  νοῦν»,  καὶ πάλιν·  «μεμίανται αὐτῶν  καὶ ὁ νοῦς καὶ ἡ συνείδησις», καὶ πάλιν· «φοβοῦμαι μήπως ὡς ὁ ὄφις Εὔαν ἐξηπάτησεν ἐν τῇ πανουργίᾳ  αὐτοῦ, οὕτω  φθαρῇ τὰ 54-2-7 νοήματα  ὑμῶν  ἀπὸ τῆς ἁπλότητος  τῆς  εἰς  Χριστόν».
 
 
 
ὥστε  ἔστι  πορνεία  καὶ  φθορὰ  κρυπτῶς  ἐν  ψυχῇ  διὰ πονηρῶν λογισμῶν ἐπιτελουμένη καὶ γὰρ ἐν τῷ νόμῳ μυστήριον περὶ ψυχῆς ἐμφαῖνον τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τὰ καθαρὰ τετράποδα καὶ τὰ καθαρὰ πετεινὰ ἀπὸ τῶν ἀκαθάρτων διώρισε, τὰ δὲ καθαρὰ καθαροὺς καρποὺς τίκτει, οὕτως ὀφείλουσι τῆς ψυχῆς οἱ καθαροὶ τῆς ἰδίας φύσεως λογισμοὶ κεχωρίσθαι τῇ γνώσει τοῦ λόγου διὰ πολλῆς  σπουδῆς καὶ ἀγῶνος ἀπὸ τῶν τῆς ἐνοχλούσης ἁμαρτίας ἀκαθάρτων λογισμῶν, ἵνα ἡ ψυχὴ τοὺς τῆς ἰδίας φύσεως καθαροὺς λογισμοὺς διὰ τῆς τοῦ λόγου γνώσεως καθαροὺς ἀποτίκτῃ, καὶ μὴ συναίνουσα καὶ κοινωνοῦσα τῇ συνούσῃ κακίᾳ ἀκαθάρτους ἐννοίας ὡς φυσικοὺς δι' ἄγνοιαν  ἀποκυΐσκῃ.
 
ὥστε  ἔστι  πορνεία  καὶ  φθορὰ  κρυπτῶς  ἐν  ψυχῇ  διὰ πονηρῶν λογισμῶν ἐπιτελουμένη καὶ γὰρ ἐν τῷ νόμῳ μυστήριον περὶ ψυχῆς ἐμφαῖνον τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον τὰ καθαρὰ τετράποδα καὶ τὰ καθαρὰ πετεινὰ ἀπὸ τῶν ἀκαθάρτων διώρισε, τὰ δὲ καθαρὰ καθαροὺς καρποὺς τίκτει, οὕτως ὀφείλουσι τῆς ψυχῆς οἱ καθαροὶ τῆς ἰδίας φύσεως λογισμοὶ κεχωρίσθαι τῇ γνώσει τοῦ λόγου διὰ πολλῆς  σπουδῆς καὶ ἀγῶνος ἀπὸ τῶν τῆς ἐνοχλούσης ἁμαρτίας ἀκαθάρτων λογισμῶν, ἵνα ἡ ψυχὴ τοὺς τῆς ἰδίας φύσεως καθαροὺς λογισμοὺς διὰ τῆς τοῦ λόγου γνώσεως καθαροὺς ἀποτίκτῃ, καὶ μὴ συναίνουσα καὶ κοινωνοῦσα τῇ συνούσῃ κακίᾳ ἀκαθάρτους ἐννοίας ὡς φυσικοὺς δι' ἄγνοιαν  ἀποκυΐσκῃ.
 
 
διχηλοῦντά  φησι  καὶ  μηρυκώμενα  ταῦτα  καθαρὰ  τυγχάνει, τουτέστιν  ὅτι δεῖ ἕκαστον διχῶς  ἑαυτὸν ὁρᾶν ἀντιλέγοντα  καὶ  μὴ συμφωνοῦντα  τῇ συνούσῃ κακίᾳ τῶν παθῶν.
+
διχηλοῦντά  φησι  καὶ  μηρυκώμενα  ταῦτα  καθαρὰ  τυγχάνει, τουτέστιν  ὅτι δεῖ ἕκαστον διχῶς  ἑαυτὸν ὁρᾶν ἀντιλέγοντα  καὶ  μὴ συμφωνοῦντα  τῇ συνούσῃ κακίᾳ τῶν παθῶν.
 
 
 
54-3-1 Χρὴ τοίνυν  τὴν ψυχὴν  πρότερον ἐν τοῖς λογισμοῖς αὐτῆς διορίζειν καὶ διακρίνειν ἑαυτὴν διὰ τοῦ λόγου ἀπὸ τῆς κοινωνίας  τῆς ἁμαρτίας.
 
54-3-1 Χρὴ τοίνυν  τὴν ψυχὴν  πρότερον ἐν τοῖς λογισμοῖς αὐτῆς διορίζειν καὶ διακρίνειν ἑαυτὴν διὰ τοῦ λόγου ἀπὸ τῆς κοινωνίας  τῆς ἁμαρτίας.
Line 3,884: Line 3,884:
 
54-3-2 πνευμάτων,  ἅ ἐστι ῥίζαι τῶν  διαλογισμῶν.
 
54-3-2 πνευμάτων,  ἅ ἐστι ῥίζαι τῶν  διαλογισμῶν.
 
 
ὥσπερ γὰρ ἀνὴρ γεωργὸς  καλῶς ἐπιμελούμενος  τῆς  γῆς  πρότερον  ἀνανεοῖ  αὐτὴν  καὶ  καθαίρει  τὰς  ἀκάνθας  καὶ τριβόλους, καὶ οὕτω σπόρον καταβάλλει πρὸς τὸ ἐπιτηδείους καὶ ἐντελεῖς δοῦναι τοὺς καρπούς, οὕτω χρὴ τὸν βουλόμενον  εὐαρεστῆσαι κυρίῳ καὶ τὸν σπόρον τῆς χάριτος λαβεῖν προσδοκῶντα προκαθαίρειν καὶ ἀνανεοῦν  καὶ  προευτρεπίζειν  ὅση δύναμις ἐξ ἑαυτοῦ τὴν γῆν τῆς καρδίας αὐτοῦ, ἵνα ὁ σπόρος πεσὼν τοῦ πνεύματος ἐν τῇ καλῇ τῆς καρδίας γῇ πολυπλασίονας  καρποὺς καὶ 54-3-3 ἐντελεῖς  ἀποδώσει.
+
ὥσπερ γὰρ ἀνὴρ γεωργὸς  καλῶς ἐπιμελούμενος  τῆς  γῆς  πρότερον  ἀνανεοῖ  αὐτὴν  καὶ  καθαίρει  τὰς  ἀκάνθας  καὶ τριβόλους, καὶ οὕτω σπόρον καταβάλλει πρὸς τὸ ἐπιτηδείους καὶ ἐντελεῖς δοῦναι τοὺς καρπούς, οὕτω χρὴ τὸν βουλόμενον  εὐαρεστῆσαι κυρίῳ καὶ τὸν σπόρον τῆς χάριτος λαβεῖν προσδοκῶντα προκαθαίρειν καὶ ἀνανεοῦν  καὶ  προευτρεπίζειν  ὅση δύναμις ἐξ ἑαυτοῦ τὴν γῆν τῆς καρδίας αὐτοῦ, ἵνα ὁ σπόρος πεσὼν τοῦ πνεύματος ἐν τῇ καλῇ τῆς καρδίας γῇ πολυπλασίονας  καρποὺς καὶ 54-3-3 ἐντελεῖς  ἀποδώσει.
 
 
 
ἢ ὥσπερ τεχνίτης ἐπιτηδείως ἐργαζόμενος τὰ δέρματα τῶν ζῴων, τὰ λεγόμενα σωμάτια, τοὺς βεμβράνους.
 
ἢ ὥσπερ τεχνίτης ἐπιτηδείως ἐργαζόμενος τὰ δέρματα τῶν ζῴων, τὰ λεγόμενα σωμάτια, τοὺς βεμβράνους.
Line 3,902: Line 3,902:
 
καὶ ἔσομαι αὐτῶν θεὸς καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός», καὶ ἐπάγει ὁ ἀπόστολος· «ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς  ἀπὸ  παντὸς  μολυσμοῦ  σαρκὸς καὶ  πνεύματος».
 
καὶ ἔσομαι αὐτῶν θεὸς καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός», καὶ ἐπάγει ὁ ἀπόστολος· «ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς  ἀπὸ  παντὸς  μολυσμοῦ  σαρκὸς καὶ  πνεύματος».
 
 
54-3-6 τότε  τις  δυνήσεται ἀληθῶς ἐπιγνῶναι  θεὸν καὶ ζῆσαι τὴν αἰώνιον ζωήν.
+
54-3-6 τότε  τις  δυνήσεται ἀληθῶς ἐπιγνῶναι  θεὸν καὶ ζῆσαι τὴν αἰώνιον ζωήν.
 
 
 
εἰ δὲ μὴ ἐγγραφῶσιν οἱ νόμοι τοῦ πνεύματος  ἐν τῇ ψυχῇ, σὰρξ καὶ αἷμα ἐστὶν ἔτι ὁ  τοιοῦτος καὶ οὐδέπω εἴργασται ἡ καρδία ὡς ἀπαιτεῖ ὁ θεὸς οὐδὲ αἰωνίαν 54-3-7 κέκτηται ζωήν.
 
εἰ δὲ μὴ ἐγγραφῶσιν οἱ νόμοι τοῦ πνεύματος  ἐν τῇ ψυχῇ, σὰρξ καὶ αἷμα ἐστὶν ἔτι ὁ  τοιοῦτος καὶ οὐδέπω εἴργασται ἡ καρδία ὡς ἀπαιτεῖ ὁ θεὸς οὐδὲ αἰωνίαν 54-3-7 κέκτηται ζωήν.
Line 3,910: Line 3,910:
 
καὶ οὕτω συμφωνήσαντος  προσηκόντως τῇ χάριτι τοὺς νόμους τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς τελειότητος καὶ τῆς καταπαύσεως τῆς ζωῆς ὁ Χριστὸς ἐγγράφει ἐν τῇ ψυχῇ, νύμφην καθαρὰν αὐτὴν κατεργασάμενος εἰς τὴν ἰδίαν τῆς ἀφθάρτου ζωῆς κοινωνίαν,  καὶ τότε κολληθεῖσα τῷ κυρίῳ εἰς ἓν πνεῦμα γίνεται καὶ ζωὴν κληρονομεῖ τὴν αἰώνιον.
 
καὶ οὕτω συμφωνήσαντος  προσηκόντως τῇ χάριτι τοὺς νόμους τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς τελειότητος καὶ τῆς καταπαύσεως τῆς ζωῆς ὁ Χριστὸς ἐγγράφει ἐν τῇ ψυχῇ, νύμφην καθαρὰν αὐτὴν κατεργασάμενος εἰς τὴν ἰδίαν τῆς ἀφθάρτου ζωῆς κοινωνίαν,  καὶ τότε κολληθεῖσα τῷ κυρίῳ εἰς ἓν πνεῦμα γίνεται καὶ ζωὴν κληρονομεῖ τὴν αἰώνιον.
 
 
54-4-1 Πάσῃ τοίνυν  σπουδῇ καὶ παντὶ  ἀγῶνι  καὶ πόνῳ καὶ συνέσει καὶ ἱδρῶτι  ψυχῆς  τούτων  ἐπιτυχεῖν  σπουδάσωμεν,  ἐπιμελῶς  ἐργαζόμενοι  τὴν  ἑαυτῶν καρδίαν, πανταχόθεν περισκοποῦντες τὰς μαγγανείας καὶ κακουργίας καὶ τοὺς δό54-4-2 λους τοῦ πονηροῦ τῆς ἁμαρτίας πνεύματος.
+
54-4-1 Πάσῃ τοίνυν  σπουδῇ καὶ παντὶ  ἀγῶνι  καὶ πόνῳ καὶ συνέσει καὶ ἱδρῶτι  ψυχῆς  τούτων  ἐπιτυχεῖν  σπουδάσωμεν,  ἐπιμελῶς  ἐργαζόμενοι  τὴν  ἑαυτῶν καρδίαν, πανταχόθεν περισκοποῦντες τὰς μαγγανείας καὶ κακουργίας καὶ τοὺς δό54-4-2 λους τοῦ πονηροῦ τῆς ἁμαρτίας πνεύματος.
 
 
 
ὥσπερ γὰρ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ Παύλου ἐλάλησε· «πᾶσι πάντα ἐγενόμην, ἵνα τοὺς πάντας κερδήσω», οὕτω καὶ ἡ παντομίμητος κακία σπουδάζει πάντα  γενέσθαι, ἵνα τοὺς πάντας  ἀπολέσῃ.
 
ὥσπερ γὰρ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ Παύλου ἐλάλησε· «πᾶσι πάντα ἐγενόμην, ἵνα τοὺς πάντας κερδήσω», οὕτω καὶ ἡ παντομίμητος κακία σπουδάζει πάντα  γενέσθαι, ἵνα τοὺς πάντας  ἀπολέσῃ.
Line 3,925: Line 3,925:
 
ὁμοίως καὶ τοῖς λοιποῖς  ἀφομοιοῦται, ἵνα δι' ὁμοίων ἀπο54-4-3  λέσῃ  τὴν  ψυχὴν  προφάσει  εὐλογοφανεῖ.
 
ὁμοίως καὶ τοῖς λοιποῖς  ἀφομοιοῦται, ἵνα δι' ὁμοίων ἀπο54-4-3  λέσῃ  τὴν  ψυχὴν  προφάσει  εὐλογοφανεῖ.
 
 
  πανούργως  γὰρ  καὶ  δεινῶς προσέρχεται ἑκάστῳ ἐν πᾶσι καλοῖς ἀφωμοιωμένος,  ἵνα δυνηθῇ ἀγνοηθεὶς  ῥίψαι τινὰ εἰς  τὸ  ἴδιον  αὐτοῦ  θέλημα.
+
πανούργως  γὰρ  καὶ  δεινῶς προσέρχεται ἑκάστῳ ἐν πᾶσι καλοῖς ἀφωμοιωμένος,  ἵνα δυνηθῇ ἀγνοηθεὶς  ῥίψαι τινὰ εἰς  τὸ  ἴδιον  αὐτοῦ  θέλημα.
 
 
  «λογισμούς,  φησί,  καθαιροῦντες  καὶ  πᾶν  ὕψωμα ἐπαιρόμενον  κατὰ  τῆς  γνώσεως  τοῦ  θεοῦ».
+
«λογισμούς,  φησί,  καθαιροῦντες  καὶ  πᾶν  ὕψωμα ἐπαιρόμενον  κατὰ  τῆς  γνώσεως  τοῦ  θεοῦ».
 
 
ἴδε  μέχρι  ποῦ  τολμᾷ  καὶ  ἐπαίρεται, βουλόμενος ῥίψαι καὶ τοὺς ἤδη τὸν θεὸν ἐν ἐπιγνώσει  ἀληθείας  ἔχοντας.
+
ἴδε  μέχρι  ποῦ  τολμᾷ  καὶ  ἐπαίρεται, βουλόμενος ῥίψαι καὶ τοὺς ἤδη τὸν θεὸν ἐν ἐπιγνώσει  ἀληθείας  ἔχοντας.
 
 
 
«πάσῃ οὖν φυλακῇ χρῆ τηρεῖν τὴν ἑαυτῶν καρδίαν» καὶ πολλὴν παρὰ θεοῦ σύνεσιν αἰτεῖν, ἵνα δῷ ἡμῖν τὰς πανουργίας καὶ τέχνας τῆς κακίας ἐπιγινώσκειν, ὅπως 54-4-4 μὴ ἑαυτῷ ἡμᾶς ὁ πονηρὸς διὰ κακοτεχνίας περιποιήσηται.
 
«πάσῃ οὖν φυλακῇ χρῆ τηρεῖν τὴν ἑαυτῶν καρδίαν» καὶ πολλὴν παρὰ θεοῦ σύνεσιν αἰτεῖν, ἵνα δῷ ἡμῖν τὰς πανουργίας καὶ τέχνας τῆς κακίας ἐπιγινώσκειν, ὅπως 54-4-4 μὴ ἑαυτῷ ἡμᾶς ὁ πονηρὸς διὰ κακοτεχνίας περιποιήσηται.
Line 3,944: Line 3,944:
 
τὰ γὰρ κτήματα τῆς ὕλης ταύτης καὶ τὰ τῆς γῆς ἀγαθὰ ἔξωθέν εἰσι τοῦ ἀνθρώπου, ἐκεῖνα δὲ τὰ αἰώνια κτήματα καὶ τὰ ἀγαθὰ τὰ ἐξ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ νῦν τοῖς πιστοῖς διδόμενα ἔνδοθεν τῇ ψυχῇ καὶ τῇ καρδίᾳ παρὰ θεοῦ τοῖς  ἀξίοις  δέδοται.
 
τὰ γὰρ κτήματα τῆς ὕλης ταύτης καὶ τὰ τῆς γῆς ἀγαθὰ ἔξωθέν εἰσι τοῦ ἀνθρώπου, ἐκεῖνα δὲ τὰ αἰώνια κτήματα καὶ τὰ ἀγαθὰ τὰ ἐξ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ νῦν τοῖς πιστοῖς διδόμενα ἔνδοθεν τῇ ψυχῇ καὶ τῇ καρδίᾳ παρὰ θεοῦ τοῖς  ἀξίοις  δέδοται.
 
 
αὕτη  ἐστὶν  ἡ αἰώνιος  τοῦ  ἁγίου  πνεύματος παράκλησις ἐν τῇ ἀφθάρτῳ  τῆς χάριτος  κοινωνίᾳ.
+
αὕτη  ἐστὶν  ἡ αἰώνιος  τοῦ  ἁγίου  πνεύματος παράκλησις ἐν τῇ ἀφθάρτῳ  τῆς χάριτος  κοινωνίᾳ.
 
 
θησαυροὶ γάρ τινες  σκότους καὶ θανάτου ἐκβάλλονται  ἐκ τῆς ψυχῆς καὶ θησαυροὶ φωτὸς  ζωῆς ἐντίθενται  τοῖς ἀξίοις ἔνδοθεν.
+
θησαυροὶ γάρ τινες  σκότους καὶ θανάτου ἐκβάλλονται  ἐκ τῆς ψυχῆς καὶ θησαυροὶ φωτὸς  ζωῆς ἐντίθενται  τοῖς ἀξίοις ἔνδοθεν.
 
 
 
54-5-1 Καλῶς  τοίνυν  καὶ ἁρμοζόντως ἐποιήσατε ταῦτα ῥίψαντες τὰ τῆς γῆς νομιζόμενα ἀγαθὰ καὶ τῷ θεῷ  προσεληλύθατε, ὅπως κτήσησθε τὰ αἰώνια καὶ εἰς ἀεὶ παραμένοντα  ἀγαθά.
 
54-5-1 Καλῶς  τοίνυν  καὶ ἁρμοζόντως ἐποιήσατε ταῦτα ῥίψαντες τὰ τῆς γῆς νομιζόμενα ἀγαθὰ καὶ τῷ θεῷ  προσεληλύθατε, ὅπως κτήσησθε τὰ αἰώνια καὶ εἰς ἀεὶ παραμένοντα  ἀγαθά.
 
 
ψυχὴ  γὰρ  ἡ  φιλόθεος,  ἡ  ὀρθῇ  γνώσει  καὶ  ἀληθινῇ  φρονήσει προσερχομένη Χριστῷ οὐδὲν ἑαυτῇ ὅλως ἀποδίδωσιν ἀγαθὸν ἴδιον ἢ ὥς τι πεποιηκυῖα καὶ καμοῦσα ἢ ὡς γινώσκουσά τι, κἂν τὰ τῆς γῆς ὅλα χρήματα διαδῷ τοῖς πένησι, κἂν νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐσταυρῶται πρὸς μόνον Χριστὸν ἀφορῶσα καὶ καταλιποῦσα πάσας τὰς  τοῦ  αἰῶνος  τούτου  ἀσχολίας  καὶ  δεσμοὺς καὶ  περισπασμούς, κἂν  ἐν  νηστείαις πολλαῖς τὸ ἑαυτῆς σῶμα κατεδαπάνησεν ἢ εὐχαῖς καὶ ἀγρυπνίαις ἑαυτὴν ἀπέδωκε, κἂν ἐν πολλῇ γνώσει καὶ συνέσει τυγχάνῃ οὐδὲν ἑαυτὴν ἡγεῖται ἐπὶ θεοῦ καὶ ἀνθρώπων.
+
ψυχὴ  γὰρ  ἡ  φιλόθεος,  ἡ  ὀρθῇ  γνώσει  καὶ  ἀληθινῇ  φρονήσει προσερχομένη Χριστῷ οὐδὲν ἑαυτῇ ὅλως ἀποδίδωσιν ἀγαθὸν ἴδιον ἢ ὥς τι πεποιηκυῖα καὶ καμοῦσα ἢ ὡς γινώσκουσά τι, κἂν τὰ τῆς γῆς ὅλα χρήματα διαδῷ τοῖς πένησι, κἂν νυκτὸς καὶ ἡμέρας ἐσταυρῶται πρὸς μόνον Χριστὸν ἀφορῶσα καὶ καταλιποῦσα πάσας τὰς  τοῦ  αἰῶνος  τούτου  ἀσχολίας  καὶ  δεσμοὺς καὶ  περισπασμούς, κἂν  ἐν  νηστείαις πολλαῖς τὸ ἑαυτῆς σῶμα κατεδαπάνησεν ἢ εὐχαῖς καὶ ἀγρυπνίαις ἑαυτὴν ἀπέδωκε, κἂν ἐν πολλῇ γνώσει καὶ συνέσει τυγχάνῃ οὐδὲν ἑαυτὴν ἡγεῖται ἐπὶ θεοῦ καὶ ἀνθρώπων.
 
 
  
Line 3,959: Line 3,959:
 
ἡ οὖν φιλόθεος  ψυχὴ ἀποδίδωσι πάντα τῷ θεῷ ὡς αὐτοῦ κατευθύνοντος καὶ αὐτοῦ συνεργοῦντος, καὶ τότε ὁ θεὸς προσέχων τῇ ὑγιεῖ συνέσει καὶ ὀρθῇ γνώσει τῆς ψυχῆς πάλιν αὐτὸς ἐξ ἀληθείας πάντα ἀποδίδωσιν αὐτῇ καὶ ὡς αὐτῆς καμούσης καὶ αὐτῆς ἐργασαμένης τὸν  μισθὸν ἀποδίδωσι.
 
ἡ οὖν φιλόθεος  ψυχὴ ἀποδίδωσι πάντα τῷ θεῷ ὡς αὐτοῦ κατευθύνοντος καὶ αὐτοῦ συνεργοῦντος, καὶ τότε ὁ θεὸς προσέχων τῇ ὑγιεῖ συνέσει καὶ ὀρθῇ γνώσει τῆς ψυχῆς πάλιν αὐτὸς ἐξ ἀληθείας πάντα ἀποδίδωσιν αὐτῇ καὶ ὡς αὐτῆς καμούσης καὶ αὐτῆς ἐργασαμένης τὸν  μισθὸν ἀποδίδωσι.
 
 
54-5-3 Καὶ γὰρ  εἰ  βούλεται  ὁ  θεὸς  κριθῆναι  καὶ  λόγον  ποιῆσαι  οὐδὲν εὑρίσκεται ἴδιον τοῦ ἀνθρώπου.
+
54-5-3 Καὶ γὰρ  εἰ  βούλεται  ὁ  θεὸς  κριθῆναι  καὶ  λόγον  ποιῆσαι  οὐδὲν εὑρίσκεται ἴδιον τοῦ ἀνθρώπου.
 
 
 
τὰ γὰρ χρήματα καὶ πάντα τὰ ἐν τῷ κόσμῳ ἀγαθά, δι' ὧν εὐποιεῖ ἕκαστος τοῦ θεοῦ εἰσι.
 
τὰ γὰρ χρήματα καὶ πάντα τὰ ἐν τῷ κόσμῳ ἀγαθά, δι' ὧν εὐποιεῖ ἕκαστος τοῦ θεοῦ εἰσι.
Line 3,971: Line 3,971:
 
αὐτὸ τὸ εἶναι αὐτὸν χάριτι ἔχει ἀλλὰ ταύτην χάριν λαμβάνει ὁ θεὸς μεγίστην παρὰ τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἐν τούτῳ μεγάλως ἀναπαύεται, ἐν τῷ τὴν ψυχὴν ἐπιγνοῦσαν ἐν ἀληθινῇ συνέσει φρονήσεως καὶ ἀκριβεῖ γνώσει πίστεως καὶ καταμαθοῦσαν τὰ ὄντα ὡς ἔστι, πάντα ὅσα ποιεῖ καλὰ καὶ πάντα ὅσα κάμνει διὰ θεὸν καὶ πάντα ὅσα συνίησι καὶ γινώσκει αὐτῷ ἀνατίθεσθαι· καὶ αὐτῷ προσάπτειν καὶ ἑαυτὴν μηδὲν ὅλως ὑπολαμβάνειν ἀγαθὸν πεποιηκέναι ποτέ, ἀλλ' ἑαυτὴν καὶ τὰ ἑαυτῆς πάντα αὐτῷ 54-5-4 προσγράφειν.
 
αὐτὸ τὸ εἶναι αὐτὸν χάριτι ἔχει ἀλλὰ ταύτην χάριν λαμβάνει ὁ θεὸς μεγίστην παρὰ τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἐν τούτῳ μεγάλως ἀναπαύεται, ἐν τῷ τὴν ψυχὴν ἐπιγνοῦσαν ἐν ἀληθινῇ συνέσει φρονήσεως καὶ ἀκριβεῖ γνώσει πίστεως καὶ καταμαθοῦσαν τὰ ὄντα ὡς ἔστι, πάντα ὅσα ποιεῖ καλὰ καὶ πάντα ὅσα κάμνει διὰ θεὸν καὶ πάντα ὅσα συνίησι καὶ γινώσκει αὐτῷ ἀνατίθεσθαι· καὶ αὐτῷ προσάπτειν καὶ ἑαυτὴν μηδὲν ὅλως ὑπολαμβάνειν ἀγαθὸν πεποιηκέναι ποτέ, ἀλλ' ἑαυτὴν καὶ τὰ ἑαυτῆς πάντα αὐτῷ 54-5-4 προσγράφειν.
 
 
καὶ  ὅταν  ἴδῃ  ὁ θεὸς  τὴν  οὕτω  συνέσεως  πλήρη  ψυχὴν  αὐτῷ  πάντα ἀνατεθεικυῖαν  καὶ  χάριτι  αὐτοῦ  πάντα  ἔχειν  γνωρίσασαν,  τότε  δίδωσιν  αὐτῇ  ἐξ ἀληθείας  πάντα  τὰ αὐτῆς, ὅσαπερ ἐξ ἀρχῆς ἔδωκε.
+
καὶ  ὅταν  ἴδῃ  ὁ θεὸς  τὴν  οὕτω  συνέσεως  πλήρη  ψυχὴν  αὐτῷ  πάντα ἀνατεθεικυῖαν  καὶ  χάριτι  αὐτοῦ  πάντα  ἔχειν  γνωρίσασαν,  τότε  δίδωσιν  αὐτῇ  ἐξ ἀληθείας  πάντα  τὰ αὐτῆς, ὅσαπερ ἐξ ἀρχῆς ἔδωκε.
 
 
 
καὶ οὐ  μόνον  ταῦτα ἀλλὰ  πρὸς τούτοις καὶ ἑαυτὸν καὶ τὰ αὐτοῦ πάντα αὐτῇ χαρίζεται καὶ λέγει αὐτῇ· ἰδοὺ καὶ ἡ γῆ σὴ καὶ τὰ ἐν τῇ γῇ σά, καὶ τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον σόν, καὶ τὸ σῶμά μου σόν, ἡ ψυχὴ καὶ ἡ γνῶσις καὶ ἡ σύνεσίς μου σήκαὶ ὅλως ἐγὼ καὶ τὰ ἐμὰ σά ἐστιν.
 
καὶ οὐ  μόνον  ταῦτα ἀλλὰ  πρὸς τούτοις καὶ ἑαυτὸν καὶ τὰ αὐτοῦ πάντα αὐτῇ χαρίζεται καὶ λέγει αὐτῇ· ἰδοὺ καὶ ἡ γῆ σὴ καὶ τὰ ἐν τῇ γῇ σά, καὶ τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον σόν, καὶ τὸ σῶμά μου σόν, ἡ ψυχὴ καὶ ἡ γνῶσις καὶ ἡ σύνεσίς μου σήκαὶ ὅλως ἐγὼ καὶ τὰ ἐμὰ σά ἐστιν.
Line 3,979: Line 3,979:
 
ἐπὰν γὰρ ὁ θεὸς αὐτῆς ἐστι, δῆλον ὅτι καὶ τὰ αὐτοῦ πάντα καὶ οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας οἱ ἀπόκρυφοι αὐτῆς εἰσι, ὥς φησιν ὁ ἀπόστολος· «πάντα ὑμῶν ἐστιν, εἴτε κόσμος, εἴτε ζωὴ εἴτε θάνατος, εἴτε ἄγγελοι  εἴτε ἀρχαί,  εἴτε  ἐνεστῶτα  εἴτε  μέλλοντα».
 
ἐπὰν γὰρ ὁ θεὸς αὐτῆς ἐστι, δῆλον ὅτι καὶ τὰ αὐτοῦ πάντα καὶ οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας οἱ ἀπόκρυφοι αὐτῆς εἰσι, ὥς φησιν ὁ ἀπόστολος· «πάντα ὑμῶν ἐστιν, εἴτε κόσμος, εἴτε ζωὴ εἴτε θάνατος, εἴτε ἄγγελοι  εἴτε ἀρχαί,  εἴτε  ἐνεστῶτα  εἴτε  μέλλοντα».
 
 
54-5-5 Ὥσπερ γὰρ  ἐὰν  ᾖ  γυνὴ  εὐπρεπὴς  καὶ λαμβάνῃ αὐτὴν ἀνήρ τις πλούσιος πρὸς ἰδίαν συμβίωσιν καὶ κοινωνίαν· κἀκείνη πάντα τὰ ἑαυτῆς αὐτῷ προσενέγκῃ, ὁμοίως κἀκεῖνος πάντα τὰ ἑαυτοῦ αὐτῇ δώσει, καὶ γίνεται αὐτοῖς εἷς οἶκος, μία οὐσία, μία ὑπόστασις.
+
54-5-5 Ὥσπερ γὰρ  ἐὰν  ᾖ  γυνὴ  εὐπρεπὴς  καὶ λαμβάνῃ αὐτὴν ἀνήρ τις πλούσιος πρὸς ἰδίαν συμβίωσιν καὶ κοινωνίαν· κἀκείνη πάντα τὰ ἑαυτῆς αὐτῷ προσενέγκῃ, ὁμοίως κἀκεῖνος πάντα τὰ ἑαυτοῦ αὐτῇ δώσει, καὶ γίνεται αὐτοῖς εἷς οἶκος, μία οὐσία, μία ὑπόστασις.
 
 
 
καὶ οὐ μόνον αὕτη τῶν αὐτοῦ κυριεύει, ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ τοῦ σώματος  καταξιοῦται.
 
καὶ οὐ μόνον αὕτη τῶν αὐτοῦ κυριεύει, ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ τοῦ σώματος  καταξιοῦται.
Line 4,028: Line 4,028:
 
σεμίδαλιν καὶ  μέλι καὶ ἔλαιον ἔφαγες καὶ ὕστερον ἐπελάθου τὰς εὐεργεσίας μου καὶ ἀπῆλθες ὀπίσω τῶν ἐραστῶν σου καὶ ἐπόρνευσας ἐν τῇ ἰσχύι σου» καὶ ἐπὰν ἐσφάλλετο ὁ Ἰσραήλ, τότε  τοῖς  ἐχθροῖς  αὐτῶν  παρεδί54-6-6  δοντο.
 
σεμίδαλιν καὶ  μέλι καὶ ἔλαιον ἔφαγες καὶ ὕστερον ἐπελάθου τὰς εὐεργεσίας μου καὶ ἀπῆλθες ὀπίσω τῶν ἐραστῶν σου καὶ ἐπόρνευσας ἐν τῇ ἰσχύι σου» καὶ ἐπὰν ἐσφάλλετο ὁ Ἰσραήλ, τότε  τοῖς  ἐχθροῖς  αὐτῶν  παρεδί54-6-6  δοντο.
 
 
ταῦτα  δὲ ἐπὶ  ψυχῇ  μυστικῶς αἰνίττεται τὸ πνεῦμα τῇ διὰ τῆς χάριτος ἐπιγνούσῃ καὶ καθαρθείσῃ ἀπὸ ῥυπῶν πολλῶν πρότερον καὶ διὰ τῶν τοῦ ἁγίου πνεύματος κοσμίων κοσμηθείσῃ καὶ ἀμφίον οὐρανίου δυνάμεως  ἀμφιασθείσῃ  καὶ  θείων  καὶ  ἐπουρανίων    τροφῶν  μεταλαβούσῃ,  μὴ φρονησάσῃ δὲ ἐν πολλῇ συνέσει θείας γνώσεως καὶ μὴ δεόντως ἐν τῇ πνευματικῇ τῆς εὐαρεστήσεως τῶν ἐντολῶν  διακονίᾳ ἀναστραφείσῃ καὶ ἁρμοζόντως τὴν ὀφειλομένην τῷ ἐπουρανίῳ ἀνδρὶ Χριστῷ εὔνοιαν καὶ ἀγάπην καὶ σωφροσύνην μὴ διατηρησαμένῃ, καὶ εἶθ' οὕτως ὕστερον ἀπορριφείσῃ καὶ  ἐκβληθείσῃ τῆς ζωῆς, ἧς μέτοχος ἐγεγόνει.
+
ταῦτα  δὲ ἐπὶ  ψυχῇ  μυστικῶς αἰνίττεται τὸ πνεῦμα τῇ διὰ τῆς χάριτος ἐπιγνούσῃ καὶ καθαρθείσῃ ἀπὸ ῥυπῶν πολλῶν πρότερον καὶ διὰ τῶν τοῦ ἁγίου πνεύματος κοσμίων κοσμηθείσῃ καὶ ἀμφίον οὐρανίου δυνάμεως  ἀμφιασθείσῃ  καὶ  θείων  καὶ  ἐπουρανίων    τροφῶν  μεταλαβούσῃ,  μὴ φρονησάσῃ δὲ ἐν πολλῇ συνέσει θείας γνώσεως καὶ μὴ δεόντως ἐν τῇ πνευματικῇ τῆς εὐαρεστήσεως τῶν ἐντολῶν  διακονίᾳ ἀναστραφείσῃ καὶ ἁρμοζόντως τὴν ὀφειλομένην τῷ ἐπουρανίῳ ἀνδρὶ Χριστῷ εὔνοιαν καὶ ἀγάπην καὶ σωφροσύνην μὴ διατηρησαμένῃ, καὶ εἶθ' οὕτως ὕστερον ἀπορριφείσῃ καὶ  ἐκβληθείσῃ τῆς ζωῆς, ἧς μέτοχος ἐγεγόνει.
 
 
 
δύναται  γὰρ ὁ σατανᾶς καὶ κατὰ τῶν  φθασάντων  εἰς  τοιαῦτα μέτρα ἐπαίρεσθαι καὶ ὑψοῦσθαι.
 
δύναται  γὰρ ὁ σατανᾶς καὶ κατὰ τῶν  φθασάντων  εἰς  τοιαῦτα μέτρα ἐπαίρεσθαι καὶ ὑψοῦσθαι.
Line 4,054: Line 4,054:
 
καὶ ὅτε τῆς χάριτος καταξιωθῇ, τότε πολλῆς συνέσεως καὶ γνώσεως καὶ διακρίσεως χρεία, ἅπερ καὶ  ταῦτα  αὐτὸς  δίδωσι  ζητούσης  αὐτῆς  παρὰ  τῷ  θεῷ,  ὅπως  τις  εὐαρέστως  αὐτῷ διακονήσῃ τῷ πνεύματι,  ᾧ καταξιωθῇ  λαβεῖν  παρὰ  θεοῦ, καὶ ἐν μηδενὶ  κλαπῇ  ὑπὸ κακίας καὶ σφαλῇ ὑπὸ ἀγνωσίας καὶ ὑπὸ ἀφοβίας καὶ ὑπὸ ἀμελείας  παρατραπῇ, καὶ παρὰ τὸ δέον τοῦ δεσποτικοῦ θελήματος πράττῃ, ἐπεὶ τιμωρία καὶ θάνατος καὶ πένθος τῇ  τοιαύτῃ  ψυχῇ  κατεργάζεται.
 
καὶ ὅτε τῆς χάριτος καταξιωθῇ, τότε πολλῆς συνέσεως καὶ γνώσεως καὶ διακρίσεως χρεία, ἅπερ καὶ  ταῦτα  αὐτὸς  δίδωσι  ζητούσης  αὐτῆς  παρὰ  τῷ  θεῷ,  ὅπως  τις  εὐαρέστως  αὐτῷ διακονήσῃ τῷ πνεύματι,  ᾧ καταξιωθῇ  λαβεῖν  παρὰ  θεοῦ, καὶ ἐν μηδενὶ  κλαπῇ  ὑπὸ κακίας καὶ σφαλῇ ὑπὸ ἀγνωσίας καὶ ὑπὸ ἀφοβίας καὶ ὑπὸ ἀμελείας  παρατραπῇ, καὶ παρὰ τὸ δέον τοῦ δεσποτικοῦ θελήματος πράττῃ, ἐπεὶ τιμωρία καὶ θάνατος καὶ πένθος τῇ  τοιαύτῃ  ψυχῇ  κατεργάζεται.
 
 
54-7-4 Παρακαλέσωμεν  οὖν  τὸν  θεὸν  μετὰ  πάσης πίστεως τὴν διακονίαν τοῦ πνεύματος κατὰ τὸ αὐτοῦ θέλημα ἐπιτελεῖν ἐξαιρέτως, ὅσοι
+
54-7-4 Παρακαλέσωμεν  οὖν  τὸν  θεὸν  μετὰ  πάσης πίστεως τὴν διακονίαν τοῦ πνεύματος κατὰ τὸ αὐτοῦ θέλημα ἐπιτελεῖν ἐξαιρέτως, ὅσοι
 
τῆς  χάριτος  τοῦ  θεοῦ  κατηξιώθητε,  καὶ  μὴ  τῇ  καταφρονητικῇ  ἐννοίᾳ  συζῆν  καὶ συντρέφεσθαι,  ἵνα  οὕτως  εὐαρέστως αὐτῷ  πολιτευσάμενοι  καὶ  πνευματικῇ  λατρείᾳ κατὰ  τὸ  βούλημα  αὐτοῦ  λατρεύσαντες  ἀμώμως  εἰς  αἰῶνας  σὺν  αὐτῷ  τὴν  ζωὴν κληρονομήσωμεν  τὴν αἰώνιον  ἐν Χριστῷ  Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας.
 
τῆς  χάριτος  τοῦ  θεοῦ  κατηξιώθητε,  καὶ  μὴ  τῇ  καταφρονητικῇ  ἐννοίᾳ  συζῆν  καὶ συντρέφεσθαι,  ἵνα  οὕτως  εὐαρέστως αὐτῷ  πολιτευσάμενοι  καὶ  πνευματικῇ  λατρείᾳ κατὰ  τὸ  βούλημα  αὐτοῦ  λατρεύσαντες  ἀμώμως  εἰς  αἰῶνας  σὺν  αὐτῷ  τὴν  ζωὴν κληρονομήσωμεν  τὴν αἰώνιον  ἐν Χριστῷ  Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας.
 
 
Line 4,084: Line 4,084:
 
αἱ 55-1-7 γὰρ διάφοροι θλίψεις  καὶ οἱ πειρασμοὶ δεικνύουσι τὰς ἀναξίας καὶ ἀξίας ψυχάς, τὰς ἐχούσας πίστιν καὶ ἐλπίδα καὶ ὑπομονὴν καὶ τὰς μὴ ἐχούσας, ἵνα ἐν πᾶσιν ἀποδειχθεῖσαι δόκιμοι καὶ πισταὶ αἱ ἄξιαι ψυχαὶ ἕως τέλους ὑπομείνασαι καὶ τὴν ἐλπίδα  βεβαίως  κρατήσασαι καὶ  οὕτω  τὴν  ἀπολύτρωσιν  δεξάμεναι  διὰ τῆς  χάριτος δικαίως  τῆς βασιλείας  κληρονόμοι  γένωνται,  τὴν  ὑπομονὴν  τοίνυν  καὶ τὴν  ἐλπίδα ἑκάστη ψυχὴ βουλομένη εὐαρεστῆσαι  θεῷ  πρὸ παντὸς κρατείτω καὶ οὕτω δυνήσεται διεξελθεῖν  πᾶσαν ἐπανάστασιν  καὶ  θλῖψιν  τοῦ  πονηροῦ.
 
αἱ 55-1-7 γὰρ διάφοροι θλίψεις  καὶ οἱ πειρασμοὶ δεικνύουσι τὰς ἀναξίας καὶ ἀξίας ψυχάς, τὰς ἐχούσας πίστιν καὶ ἐλπίδα καὶ ὑπομονὴν καὶ τὰς μὴ ἐχούσας, ἵνα ἐν πᾶσιν ἀποδειχθεῖσαι δόκιμοι καὶ πισταὶ αἱ ἄξιαι ψυχαὶ ἕως τέλους ὑπομείνασαι καὶ τὴν ἐλπίδα  βεβαίως  κρατήσασαι καὶ  οὕτω  τὴν  ἀπολύτρωσιν  δεξάμεναι  διὰ τῆς  χάριτος δικαίως  τῆς βασιλείας  κληρονόμοι  γένωνται,  τὴν  ὑπομονὴν  τοίνυν  καὶ τὴν  ἐλπίδα ἑκάστη ψυχὴ βουλομένη εὐαρεστῆσαι  θεῷ  πρὸ παντὸς κρατείτω καὶ οὕτω δυνήσεται διεξελθεῖν  πᾶσαν ἐπανάστασιν  καὶ  θλῖψιν  τοῦ  πονηροῦ.
 
 
55-2-1 Οὐδὲ γὰρ  τοσοῦτον παραχωρεῖ ὁ θεὸς ψυχὴν  ἐπ' αὐτὸν ἐλπίζουσαν καὶ αὐτὸν ὑπομένουσαν πειρασθῆναι, ὥστε καὶ ἐξαπορηθῆναι καὶ παραδοθῆναι εἰς πειρασμοὺς καὶ θλίψεις, ἃς οὐ  δύναται ὑπενέγκειν, καθὼς ὁ ἀπόστολός φησιν· «πιστὸς ὁ θεός, ὃς οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δύνασθε, ἀλλὰ 55-2-2 ποιήσει σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν τοῦ δύνασθαι ὑπενέγκειν».
+
55-2-1 Οὐδὲ γὰρ  τοσοῦτον παραχωρεῖ ὁ θεὸς ψυχὴν  ἐπ' αὐτὸν ἐλπίζουσαν καὶ αὐτὸν ὑπομένουσαν πειρασθῆναι, ὥστε καὶ ἐξαπορηθῆναι καὶ παραδοθῆναι εἰς πειρασμοὺς καὶ θλίψεις, ἃς οὐ  δύναται ὑπενέγκειν, καθὼς ὁ ἀπόστολός φησιν· «πιστὸς ὁ θεός, ὃς οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δύνασθε, ἀλλὰ 55-2-2 ποιήσει σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν τοῦ δύνασθαι ὑπενέγκειν».
 
 
 
οὐδὲ γὰρ ὅσον βούλεται ὁ πονηρὸς πειράζει καὶ θλίβει τὴν ψυχήν, ἀλλ' ὅσον παραχωρεῖται αὐτῷ ὑπὸ τοῦ θεοῦ, μόνον ἡ ψυχὴ γενναίως  κρατείτω τὴν ἐλπίδα καὶ ἐν πίστει ἐκδεχέσθω τὴν παρ' αὐτοῦ βοήθειαν καὶ ἀντίληψιν.
 
οὐδὲ γὰρ ὅσον βούλεται ὁ πονηρὸς πειράζει καὶ θλίβει τὴν ψυχήν, ἀλλ' ὅσον παραχωρεῖται αὐτῷ ὑπὸ τοῦ θεοῦ, μόνον ἡ ψυχὴ γενναίως  κρατείτω τὴν ἐλπίδα καὶ ἐν πίστει ἐκδεχέσθω τὴν παρ' αὐτοῦ βοήθειαν καὶ ἀντίληψιν.
 
 
καὶ ἀμήχανον αὐτὴν ἐγκαταλειφθῆναι,  ὅσον γὰρ ἀγωνίζεται διὰ πίστεως καὶ ἐλπίδος προσφεύγουσα τῷ θεῷ καὶ τὴν παρ' αὐτοῦ βοήθειαν ἐκδεχομένη, τοσοῦτον 55-2-3 ταχύτερον λυτροῦται αὐτὴν ὁ κύριος πάσης περιεχούσης θλίψεως.
+
καὶ ἀμήχανον αὐτὴν ἐγκαταλειφθῆναι,  ὅσον γὰρ ἀγωνίζεται διὰ πίστεως καὶ ἐλπίδος προσφεύγουσα τῷ θεῷ καὶ τὴν παρ' αὐτοῦ βοήθειαν ἐκδεχομένη, τοσοῦτον 55-2-3 ταχύτερον λυτροῦται αὐτὴν ὁ κύριος πάσης περιεχούσης θλίψεως.
 
 
 
οἶδε γὰρ αὐτὸς πόσον ὀφείλει  εἰς δοκιμασίαν καὶ παιδείαν  καὶ πειρασμοὺς εἰσελθεῖν ἡ ψυχὴ καὶ τοσοῦτον παραχωρεῖ, μόνον  αὐτὴ τῆς ὑπομονῆς  καὶ ἐλπίδος  ἐγκρατὴς  γενέσθω  εἰς  τέλος  καὶ οὐ μὴ καταισχυνθῇ,  καθὼς εἴρηται· «ἡ θλῖψις  (γὰρ) ὑπομονὴν κατεργάζεται, ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν, ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα· 55-2-4 ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει» καὶ πάλιν· «ὡς θεοῦ διάκονοι, ἐν ὑπομονῇ πολλῇ, ἐν θλίψεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν στενοχωρίαις» καὶ τὰ ἑξῆς.
 
οἶδε γὰρ αὐτὸς πόσον ὀφείλει  εἰς δοκιμασίαν καὶ παιδείαν  καὶ πειρασμοὺς εἰσελθεῖν ἡ ψυχὴ καὶ τοσοῦτον παραχωρεῖ, μόνον  αὐτὴ τῆς ὑπομονῆς  καὶ ἐλπίδος  ἐγκρατὴς  γενέσθω  εἰς  τέλος  καὶ οὐ μὴ καταισχυνθῇ,  καθὼς εἴρηται· «ἡ θλῖψις  (γὰρ) ὑπομονὴν κατεργάζεται, ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν, ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα· 55-2-4 ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει» καὶ πάλιν· «ὡς θεοῦ διάκονοι, ἐν ὑπομονῇ πολλῇ, ἐν θλίψεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν στενοχωρίαις» καὶ τὰ ἑξῆς.
Line 4,094: Line 4,094:
 
καὶ ὁ κύριός φησιν· «ὁ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται» καὶ· «ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν» καὶ ἀλλαχοῦ λέγει· «τίς ἐπίστευσε τῷ κυρίῳ καὶ κατῃσχύνθη; ἢ τίς ἐνέμεινε τῷ φόβῳ αὐτοῦ καὶ ἐγκατελείφθη; ἢ τίς 55-2-5 ἐπεκαλέσατο αὐτόν, καὶ ὑπερεῖδεν αὐτόν;» εἰ γὰρ  ὀλίγης  συνέσεως  καὶ  νοὸς  μετέχοντες  ἄνθρωποι  ἐπίστανται  δοκιμάζειν  καὶ διακρίνειν, πόσον βάρος καὶ γόμον ἕκαστον τῶν ζῴων βαστάσαι δύναται, οἷον ἡμιόνος ἢ ὄνος ἢ κάμηλος, καὶ τοσοῦτον ἐπιφορτίζουσι  κατὰ τὴν  δύναμιν  τοῦ ζῴου· καὶ ὁ κεραμεὺς πλάσας τὰ σκεύη, εἰ μὴ ἐν τῇ καμίνῳ αὐτὰ βάλῃ, ἵνα πυρωθέντα στερεωθῇ, ἐπιτήδεια  εἰς χρῆσιν ἀνθρώποις  οὐ ποιεῖ, ἐπίσταται δὲ πόσον ἐν τῷ πυρὶ χρὴ  αὐτὰ ἐαθῆναι, ἕως οὗ χρήσιμα γένηται, καὶ οὔτε ὑπὲρ τὸ δέον ἀφίησιν αὐτὰ ἐν τῇ καμίνῳ, ἵνα μὴ διαρραγέντα καταφθαρῇ, οὔτε δὲ πάλιν 55-2-6 ἐλλείπει, ἵνα μὴ ἀποίητα καὶ ἄχρηστα ᾖεἰ οὖν ἐπὶ τῶν φαινομένων  τοσαύτην διάκρισιν καὶ γνῶσιν  οἱ ἄνθρωποι κέκτηνται, πόσῳ μᾶλλον ὁ θεός, ὢν ἀκατάληπτος καὶ ἄφραστος γνῶσις καὶ σύνεσις καὶ ὅλος σοφία ὑπάρχων, ἐπίσταται πόσων δοκιμασιῶν καὶ θλίψεων καὶ πειρασμῶν χρῄζουσιν ψυχαὶ αἱ αὐτῷ  εὐαρεστεῖν  θέλουσαι  καὶ  τῆς  αἰωνίου  ζωῆς  τυχεῖν  ἐπιποθοῦσαι.
 
καὶ ὁ κύριός φησιν· «ὁ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται» καὶ· «ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν» καὶ ἀλλαχοῦ λέγει· «τίς ἐπίστευσε τῷ κυρίῳ καὶ κατῃσχύνθη; ἢ τίς ἐνέμεινε τῷ φόβῳ αὐτοῦ καὶ ἐγκατελείφθη; ἢ τίς 55-2-5 ἐπεκαλέσατο αὐτόν, καὶ ὑπερεῖδεν αὐτόν;» εἰ γὰρ  ὀλίγης  συνέσεως  καὶ  νοὸς  μετέχοντες  ἄνθρωποι  ἐπίστανται  δοκιμάζειν  καὶ διακρίνειν, πόσον βάρος καὶ γόμον ἕκαστον τῶν ζῴων βαστάσαι δύναται, οἷον ἡμιόνος ἢ ὄνος ἢ κάμηλος, καὶ τοσοῦτον ἐπιφορτίζουσι  κατὰ τὴν  δύναμιν  τοῦ ζῴου· καὶ ὁ κεραμεὺς πλάσας τὰ σκεύη, εἰ μὴ ἐν τῇ καμίνῳ αὐτὰ βάλῃ, ἵνα πυρωθέντα στερεωθῇ, ἐπιτήδεια  εἰς χρῆσιν ἀνθρώποις  οὐ ποιεῖ, ἐπίσταται δὲ πόσον ἐν τῷ πυρὶ χρὴ  αὐτὰ ἐαθῆναι, ἕως οὗ χρήσιμα γένηται, καὶ οὔτε ὑπὲρ τὸ δέον ἀφίησιν αὐτὰ ἐν τῇ καμίνῳ, ἵνα μὴ διαρραγέντα καταφθαρῇ, οὔτε δὲ πάλιν 55-2-6 ἐλλείπει, ἵνα μὴ ἀποίητα καὶ ἄχρηστα ᾖεἰ οὖν ἐπὶ τῶν φαινομένων  τοσαύτην διάκρισιν καὶ γνῶσιν  οἱ ἄνθρωποι κέκτηνται, πόσῳ μᾶλλον ὁ θεός, ὢν ἀκατάληπτος καὶ ἄφραστος γνῶσις καὶ σύνεσις καὶ ὅλος σοφία ὑπάρχων, ἐπίσταται πόσων δοκιμασιῶν καὶ θλίψεων καὶ πειρασμῶν χρῄζουσιν ψυχαὶ αἱ αὐτῷ  εὐαρεστεῖν  θέλουσαι  καὶ  τῆς  αἰωνίου  ζωῆς  τυχεῖν  ἐπιποθοῦσαι.
 
 
καὶ  οὕτως ὑπομένουσαι γενναίως  καὶ πιστῶς ἐν ἐλπίδι  πᾶσαν θλῖψιν  μέχρι τέλους τότε δόκιμοι καὶ ἐπιτήδειοι τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν καθίστανται.
+
καὶ  οὕτως ὑπομένουσαι γενναίως  καὶ πιστῶς ἐν ἐλπίδι  πᾶσαν θλῖψιν  μέχρι τέλους τότε δόκιμοι καὶ ἐπιτήδειοι τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν καθίστανται.
 
 
 
55-2-7 ὥσπερ γὰρ τὸ εἶδος  τῆς καννάβεως οὐ χρησιμεύει εἰς τὸ γενέσθαι ἐξ αὐτοῦ νήματα λεπτότατα, ἐὰν μὴ πολλὰ
 
55-2-7 ὥσπερ γὰρ τὸ εἶδος  τῆς καννάβεως οὐ χρησιμεύει εἰς τὸ γενέσθαι ἐξ αὐτοῦ νήματα λεπτότατα, ἐὰν μὴ πολλὰ
Line 4,131: Line 4,131:
 
55-4-2 ὅσον τοίνυν ὁ πονηρὸς καθ' ἡμῶν ἐπεγείρεται, ἡμεῖς ἐὰν εὑρεθῶμεν ἐν ὑπομονῇ καὶ ἀνδρείᾳ ἑτοίμως ἔχοντες ἕως θανάτου ὑπομένειν  διὰ τὴν εἰς τὸν κύριον ἐλπίδα, πᾶσαι αὐτοῦ αἱ καθ' ἡμῶν  μηχαναὶ  λύονται.
 
55-4-2 ὅσον τοίνυν ὁ πονηρὸς καθ' ἡμῶν ἐπεγείρεται, ἡμεῖς ἐὰν εὑρεθῶμεν ἐν ὑπομονῇ καὶ ἀνδρείᾳ ἑτοίμως ἔχοντες ἕως θανάτου ὑπομένειν  διὰ τὴν εἰς τὸν κύριον ἐλπίδα, πᾶσαι αὐτοῦ αἱ καθ' ἡμῶν  μηχαναὶ  λύονται.
 
 
ἔχομεν  γὰρ τὸν  ὑπερασπιστὴν ἡμῶν  καὶ  ὑπέρμαχον  Ἰησοῦν,  ὃς  καὶ  ἡμῖν  θλιβομένοις  καὶ  ἐλπίζουσιν  ἐπ'  αὐτὸν ὑπομονὴν  δίδωσιν, κἀκεῖνος καταισχυνθήσεται ἡμῶν τὰ νικητήρια  55-4-3 τῶν  πόνων (τουτέστιν τὴν βασιλείαν κυρίου) κομιζομένων.
+
ἔχομεν  γὰρ τὸν  ὑπερασπιστὴν ἡμῶν  καὶ  ὑπέρμαχον  Ἰησοῦν,  ὃς  καὶ  ἡμῖν  θλιβομένοις  καὶ  ἐλπίζουσιν  ἐπ'  αὐτὸν ὑπομονὴν  δίδωσιν, κἀκεῖνος καταισχυνθήσεται ἡμῶν τὰ νικητήρια  55-4-3 τῶν  πόνων (τουτέστιν τὴν βασιλείαν κυρίου) κομιζομένων.
 
 
 
γενώμεθα ὡς ἄκμονες τυπτόμενοι καὶ μὴ ἐνδιδόντες μηδὲ τύπους χαυνώσεως ἢ ὀλιγωρίας ἢ ἀκηδίας διὰ τῶν μαστίγων τῶν πειρασμῶν δεχόμενοι, δερόμενοι νικήσωμεν  τὸν  ἀντίπαλον  διὰ τῆς ὑπομονῆς.
 
γενώμεθα ὡς ἄκμονες τυπτόμενοι καὶ μὴ ἐνδιδόντες μηδὲ τύπους χαυνώσεως ἢ ὀλιγωρίας ἢ ἀκηδίας διὰ τῶν μαστίγων τῶν πειρασμῶν δεχόμενοι, δερόμενοι νικήσωμεν  τὸν  ἀντίπαλον  διὰ τῆς ὑπομονῆς.
Line 4,137: Line 4,137:
 
ὁ γὰρ κύριος ἡμῶν εἰς τὸν αἰῶνα τοῦτον διώδευσε, μαστιζόμενος, ὀνειδιζόμενος, διωκόμενος, ἐμπαιζόμενος,  ἐμπτυόμενος,  ἔσχατον  δὲ  καὶ  ἀτίμῳ  θανάτῳ  σταυροῦ  ὑπὸ  ἀνόμων τετιμώρηται.
 
ὁ γὰρ κύριος ἡμῶν εἰς τὸν αἰῶνα τοῦτον διώδευσε, μαστιζόμενος, ὀνειδιζόμενος, διωκόμενος, ἐμπαιζόμενος,  ἐμπτυόμενος,  ἔσχατον  δὲ  καὶ  ἀτίμῳ  θανάτῳ  σταυροῦ  ὑπὸ  ἀνόμων τετιμώρηται.
 
 
  καὶ  πάντα  ὑπήνεγκε  ἐκεῖνα  διὰ  τὴν  ἡμετέραν  σωτηρίαν  «ἡμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμὸν» ζωῆς, ἵνα δι' ἧς ὁδοῦ πειρασμῶν καὶ θλίψεων καὶ θανάτου αὐτὸς διώδευσε,  τῇ αὐτῇ ὁδῷ διοδεύσωσι οἱ εἰς αὐτὸν  ἐν ἀληθείᾳ  πιστεύοντες  καὶ
+
καὶ  πάντα  ὑπήνεγκε  ἐκεῖνα  διὰ  τὴν  ἡμετέραν  σωτηρίαν  «ἡμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμὸν» ζωῆς, ἵνα δι' ἧς ὁδοῦ πειρασμῶν καὶ θλίψεων καὶ θανάτου αὐτὸς διώδευσε,  τῇ αὐτῇ ὁδῷ διοδεύσωσι οἱ εἰς αὐτὸν  ἐν ἀληθείᾳ  πιστεύοντες  καὶ
 
«συγκληρονόμοι» αὐτοῦ γενέσθαι βουλόμενοι, ἵνα ὥσπερ αὐτὸς διὰ πολλῶν  παθῶν, ἔσχατον  δὲ  θανὼν ἐπὶ  σταυροῦ ἐνίκησε  καὶ  σταυρωθεὶς  ἐσταύρωσε καὶ  ἀποθανὼν ἐθανάτωσε  κατακρίνας  τὴν  ἁμαρτίαν  διὰ  τῆς  σαρκὸς  καὶ  κατ55-4-4 αργήσας  τὰς ἀντικειμένας  δυνάμεις,  καθὼς  εἴρηται·  «ἀπεκδυσάμενος  γὰρ  τὰς  ἀρχὰς  καὶ  τὰς ἐξουσίας» ἐπὶ σταυροῦ «ἐδειγμάτισε θριαμβεύσας τὰς ἐν αὐτῷ», οὕτω καὶ ἡμεῖς πᾶσαν ἐπανάστασιν καὶ θλῖψιν  τοῦ πονηροῦ ἐὰν ὑπομείνωμεν  ἕως θανάτου, τότε νικήσομεν τὸν ἀντίπαλον  διὰ τῆς πίστεως καὶ ὑπομονῆς καὶ τῆς εἰς τὸν κύριον ἐλπίδος, καὶ οὕτω δόκιμοι  εὑρεθέντες  τῆς  ἀπολυτρώσεως  ἀξιούμεθα  καὶ τοῦ ἁγιασμοῦ τοῦ πνεύματος πληρούμεθα  καὶ  τῆς  αἰωνίου  ζωῆς  κληρονόμοι  γινόμεθα,  ἧς  γένοιτε  πάντας  ἡμᾶς
 
«συγκληρονόμοι» αὐτοῦ γενέσθαι βουλόμενοι, ἵνα ὥσπερ αὐτὸς διὰ πολλῶν  παθῶν, ἔσχατον  δὲ  θανὼν ἐπὶ  σταυροῦ ἐνίκησε  καὶ  σταυρωθεὶς  ἐσταύρωσε καὶ  ἀποθανὼν ἐθανάτωσε  κατακρίνας  τὴν  ἁμαρτίαν  διὰ  τῆς  σαρκὸς  καὶ  κατ55-4-4 αργήσας  τὰς ἀντικειμένας  δυνάμεις,  καθὼς  εἴρηται·  «ἀπεκδυσάμενος  γὰρ  τὰς  ἀρχὰς  καὶ  τὰς ἐξουσίας» ἐπὶ σταυροῦ «ἐδειγμάτισε θριαμβεύσας τὰς ἐν αὐτῷ», οὕτω καὶ ἡμεῖς πᾶσαν ἐπανάστασιν καὶ θλῖψιν  τοῦ πονηροῦ ἐὰν ὑπομείνωμεν  ἕως θανάτου, τότε νικήσομεν τὸν ἀντίπαλον  διὰ τῆς πίστεως καὶ ὑπομονῆς καὶ τῆς εἰς τὸν κύριον ἐλπίδος, καὶ οὕτω δόκιμοι  εὑρεθέντες  τῆς  ἀπολυτρώσεως  ἀξιούμεθα  καὶ τοῦ ἁγιασμοῦ τοῦ πνεύματος πληρούμεθα  καὶ  τῆς  αἰωνίου  ζωῆς  κληρονόμοι  γινόμεθα,  ἧς  γένοιτε  πάντας  ἡμᾶς
 
ἐπιτυχεῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας.
 
ἐπιτυχεῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας.
Line 4,146: Line 4,146:
 
εἰς γὰρ τὸν πνευματικὸν  ἀγῶνα ἡ κατὰ τοῦ ἀντικειμένου νίκη διὰ παθῶν καὶ  θανάτου  γίνεται.
 
εἰς γὰρ τὸν πνευματικὸν  ἀγῶνα ἡ κατὰ τοῦ ἀντικειμένου νίκη διὰ παθῶν καὶ  θανάτου  γίνεται.
 
 
πάσχοντες  καὶ  θανατούμενοι  διὰ  τὸν  κύριον  προθύμως  τότε νικῶμεν  τὸν  ἀντικείμενον.
+
πάσχοντες  καὶ  θανατούμενοι  διὰ  τὸν  κύριον  προθύμως  τότε νικῶμεν  τὸν  ἀντικείμενον.
 
 
  εἰ  οὖν  βουλόμεθα  πᾶσαν  θλῖψιν  καὶ  πειρασμοὺς  μὴ ἐπιπόνους  καὶ  σκληροὺς  ἡγεῖσθαι,  ἀλλ'  εὐχερῶς  ὑπομένειν  πᾶσαν  τοῦ  πονηροῦ ἐπανάστασιν, τὸν ὑπὲρ τοῦ κυρίου θάνατον πρὸ ὀφθαλμῶν πάντοτε ἐν ἐπιθυμίᾳ ἔχωμεν καὶ καθὼς εἴρηται ὑπὸ τοῦ κυρίου καθ' ἡμέραν τὸν σταυρὸν αἴροντες (ὅ ἐστι θάνατος) ἀκολουθῶμεν αὐτῷ ὀπίσω, καὶ οὕτως εὐχερῶς ὑπομένωμεν πᾶσαν θλῖψιν ἤτοι κρυπτὴν ἤτοι φανεράν.
+
εἰ  οὖν  βουλόμεθα  πᾶσαν  θλῖψιν  καὶ  πειρασμοὺς  μὴ ἐπιπόνους  καὶ  σκληροὺς  ἡγεῖσθαι,  ἀλλ'  εὐχερῶς  ὑπομένειν  πᾶσαν  τοῦ  πονηροῦ ἐπανάστασιν, τὸν ὑπὲρ τοῦ κυρίου θάνατον πρὸ ὀφθαλμῶν πάντοτε ἐν ἐπιθυμίᾳ ἔχωμεν καὶ καθὼς εἴρηται ὑπὸ τοῦ κυρίου καθ' ἡμέραν τὸν σταυρὸν αἴροντες (ὅ ἐστι θάνατος) ἀκολουθῶμεν αὐτῷ ὀπίσω, καὶ οὕτως εὐχερῶς ὑπομένωμεν πᾶσαν θλῖψιν ἤτοι κρυπτὴν ἤτοι φανεράν.
 
 
 
55-4-6 εἰ γὰρ θάνατον ὑπὲρ τοῦ κυρίου ἐν ἐπιθυμίᾳ προσδοκῶμεν καὶ πρὸ ὀφθαλμῶν  πάντοτε  ἐπιποθοῦντες  ἔχομεν,  πόσῳ  μᾶλλον  οἵας  ἂν  βαρείας  θλίψεις εὐχερῶς καὶ εὐκόλως μετὰ χαρᾶς ὑπομενοῦμεν.
 
55-4-6 εἰ γὰρ θάνατον ὑπὲρ τοῦ κυρίου ἐν ἐπιθυμίᾳ προσδοκῶμεν καὶ πρὸ ὀφθαλμῶν  πάντοτε  ἐπιποθοῦντες  ἔχομεν,  πόσῳ  μᾶλλον  οἵας  ἂν  βαρείας  θλίψεις εὐχερῶς καὶ εὐκόλως μετὰ χαρᾶς ὑπομενοῦμεν.
Line 4,177: Line 4,177:
 
εἰς τὴν πραότητα ὁμοίως ἑαυτὸν βιαζέτω, καὶ μὴ θελούσης τῆς καρδίας, ὥς φησιν ὁ κύριος· «μάθετε ἀπ' ἐμοῦ, ὅτι  πραός εἰμι  καὶ  ταπεινὸς  τῇ  καρδίᾳ, καὶ  εὑρήσετε ἀνάπαυσιν  ταῖς  ψυχαῖς ὑμῶν».
 
εἰς τὴν πραότητα ὁμοίως ἑαυτὸν βιαζέτω, καὶ μὴ θελούσης τῆς καρδίας, ὥς φησιν ὁ κύριος· «μάθετε ἀπ' ἐμοῦ, ὅτι  πραός εἰμι  καὶ  ταπεινὸς  τῇ  καρδίᾳ, καὶ  εὑρήσετε ἀνάπαυσιν  ταῖς  ψυχαῖς ὑμῶν».
 
 
56-1-3 ὁμοίως  εἰς  τὸ  εἶναι  ἐλεήμονα,  χρηστόν,  εὔσπλαγχνον,  ἀγαθόν,  ὅση δύναμις ἑαυτὸν ἐθιζέτω κἂν μετὰ βίας, ὥς φησιν ὁ κύριος· «γίνεσθε ἀγαθοὶ καὶ χρηστοί, καθὼς ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος», καὶ πάλιν· «γίνεσθε οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν  τοῖς  οὐρανοῖς  οἰκτίρμων  ἐστί», καὶ πάλιν  φησίν· «ἐὰν  ἀγαπᾶτέ  με, τὰς ἐντολάς μου τηρήσετε», καὶ πάλιν· «βιάζεσθε, βιασταὶ γὰρ ἁρπάζουσι τὴν βασιλείαν τῶν
+
56-1-3 ὁμοίως  εἰς  τὸ  εἶναι  ἐλεήμονα,  χρηστόν,  εὔσπλαγχνον,  ἀγαθόν,  ὅση δύναμις ἑαυτὸν ἐθιζέτω κἂν μετὰ βίας, ὥς φησιν ὁ κύριος· «γίνεσθε ἀγαθοὶ καὶ χρηστοί, καθὼς ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος», καὶ πάλιν· «γίνεσθε οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν  τοῖς  οὐρανοῖς  οἰκτίρμων  ἐστί», καὶ πάλιν  φησίν· «ἐὰν  ἀγαπᾶτέ  με, τὰς ἐντολάς μου τηρήσετε», καὶ πάλιν· «βιάζεσθε, βιασταὶ γὰρ ἁρπάζουσι τὴν βασιλείαν τῶν
 
οὐρανῶν», καὶ τό· «ἀγωνίζεσθε εἰσελθεῖν διὰ τῆς στενῆς πύλης».
 
οὐρανῶν», καὶ τό· «ἀγωνίζεσθε εἰσελθεῖν διὰ τῆς στενῆς πύλης».
 
 
Line 4,204: Line 4,204:
 
εἰς πάντας τοὺς τοῦ κυρίου τρόπους, εἰς πᾶσαν ἄσκησιν ἀρετῆς καὶ πολιτείας ἀγαθῆς καὶ καλῆς, εἰς πᾶσαν ἀναστροφὴν ἀγαθότητος, εἰς πᾶσαν ταπεινοφροσύνην  πραότητος καὶ εἰς τὸ μὴ ἐπαίρεσθαι 56-2-2 καὶ ὑψηλοφρονεῖν καὶ φυσιοῦσθαι καὶ λαλεῖν κατά τινος, εἰς ταῦτα πάντα ὀφείλει βιάζεσθαι ἑαυτὸν ὁ θέλων εὐδοκιμῆσαι καὶ εὐαρεστῆσαι Χριστῷ, ἵνα οὕτως ὁ κύριος ἰδὼν αὐτοῦ τὴν προαίρεσιν καὶ προθυμίαν τὴν τοῦ οὕτως εἰς πᾶσαν ἁπλότητα  καὶ ἀγαθότητα καὶ ταπεινοφροσύνην  καὶ ἀγάπην  καὶ εὐχὴν  ἄγχοντος  καὶ ἄγοντος ἑαυτὸν μετὰ βίας, δώσει αὐτῷ ἑαυτὸν ὅλον, ποιῶν ἐξ ἀληθείας ταῦτα πάντα καθαρῶς ἐν αὐτῷ καὶ ἀκόπως καὶ ἀβιάστως, ἃ πρὶν οὐδὲ μετὰ βίας φυλάξαι ἠδύνατο διὰ τὴν  ἐν  αὐτῷ  οἰκοῦσαν  ἁμαρτίαν.
 
εἰς πάντας τοὺς τοῦ κυρίου τρόπους, εἰς πᾶσαν ἄσκησιν ἀρετῆς καὶ πολιτείας ἀγαθῆς καὶ καλῆς, εἰς πᾶσαν ἀναστροφὴν ἀγαθότητος, εἰς πᾶσαν ταπεινοφροσύνην  πραότητος καὶ εἰς τὸ μὴ ἐπαίρεσθαι 56-2-2 καὶ ὑψηλοφρονεῖν καὶ φυσιοῦσθαι καὶ λαλεῖν κατά τινος, εἰς ταῦτα πάντα ὀφείλει βιάζεσθαι ἑαυτὸν ὁ θέλων εὐδοκιμῆσαι καὶ εὐαρεστῆσαι Χριστῷ, ἵνα οὕτως ὁ κύριος ἰδὼν αὐτοῦ τὴν προαίρεσιν καὶ προθυμίαν τὴν τοῦ οὕτως εἰς πᾶσαν ἁπλότητα  καὶ ἀγαθότητα καὶ ταπεινοφροσύνην  καὶ ἀγάπην  καὶ εὐχὴν  ἄγχοντος  καὶ ἄγοντος ἑαυτὸν μετὰ βίας, δώσει αὐτῷ ἑαυτὸν ὅλον, ποιῶν ἐξ ἀληθείας ταῦτα πάντα καθαρῶς ἐν αὐτῷ καὶ ἀκόπως καὶ ἀβιάστως, ἃ πρὶν οὐδὲ μετὰ βίας φυλάξαι ἠδύνατο διὰ τὴν  ἐν  αὐτῷ  οἰκοῦσαν  ἁμαρτίαν.
 
 
καὶ  γίνεται  αὐτῷ  ταῦτα  πάντα  τὰ  τῆς  ἀρετῆς ἐπιτηδεύματα ὥσπερ φύσις· τὸ λοιπὸν γὰρ ὁ κύριος ἐλθὼν καὶ γενόμενος ἐν αὐτῷκαὶ αὐτὸς ἐν τῷ κυρίῳ, αὐτὸς ποιεῖ ἐν αὐτῷ τὰς ἰδίας ἐντολὰς ἄνευ καμάτου, πληρῶν αὐτὸν τοῖς καρ56-2-3 ποῖς τοῦ πνεύματος.
+
καὶ  γίνεται  αὐτῷ  ταῦτα  πάντα  τὰ  τῆς  ἀρετῆς ἐπιτηδεύματα ὥσπερ φύσις· τὸ λοιπὸν γὰρ ὁ κύριος ἐλθὼν καὶ γενόμενος ἐν αὐτῷκαὶ αὐτὸς ἐν τῷ κυρίῳ, αὐτὸς ποιεῖ ἐν αὐτῷ τὰς ἰδίας ἐντολὰς ἄνευ καμάτου, πληρῶν αὐτὸν τοῖς καρ56-2-3 ποῖς τοῦ πνεύματος.
 
 
 
εἰ δὲ εἰς εὐχὴν μόνον (ὡς εἴρηται) βιάζεται ἑαυτόν τις, ἕως οὗ λάβῃ τι χάρισμα παρὰ τοῦ θεοῦ, εἰς ταῦτα δὲἤγουν εἰς τὴν ταπεινοφροσύνην, καὶ  εἰς  τὰς  ἄλλας  ἀρετὰςὁμοίως  ἑαυτὸν  οὐ  βιάζεται  καὶ  ἐθίζει  καὶ  ἄγχει;  οὐχ  ὅτι δυνατὸν  ἐξ  ἀληθείας  καθαρῶς καὶ ἀμώμως  ποιῆσαι, ἀλλ'  οὕτω  χρὴ προευτρεπίζειν ἑαυτὸν ὡς δυνατὸν εἰς τὸ ἀγαθόν; ἐνίοτε γίνεται πρὸς αὐτὸν θεία χάρις αἰτοῦντα καὶ δεόμενον· ἀγαθὸς γὰρ καὶ χρηστός ἐστιν ὁ  θεὸς καὶ τοῖς αἰτοῦσιν  αὐτὸν  δίδωσι τὰ αἰτήματα αὐτῶν.
 
εἰ δὲ εἰς εὐχὴν μόνον (ὡς εἴρηται) βιάζεται ἑαυτόν τις, ἕως οὗ λάβῃ τι χάρισμα παρὰ τοῦ θεοῦ, εἰς ταῦτα δὲἤγουν εἰς τὴν ταπεινοφροσύνην, καὶ  εἰς  τὰς  ἄλλας  ἀρετὰςὁμοίως  ἑαυτὸν  οὐ  βιάζεται  καὶ  ἐθίζει  καὶ  ἄγχει;  οὐχ  ὅτι δυνατὸν  ἐξ  ἀληθείας  καθαρῶς καὶ ἀμώμως  ποιῆσαι, ἀλλ'  οὕτω  χρὴ προευτρεπίζειν ἑαυτὸν ὡς δυνατὸν εἰς τὸ ἀγαθόν; ἐνίοτε γίνεται πρὸς αὐτὸν θεία χάρις αἰτοῦντα καὶ δεόμενον· ἀγαθὸς γὰρ καὶ χρηστός ἐστιν ὁ  θεὸς καὶ τοῖς αἰτοῦσιν  αὐτὸν  δίδωσι τὰ αἰτήματα αὐτῶν.
Line 4,210: Line 4,210:
 
μὴ ἐθίσας δὲ καὶ προευτρεπίσας ἑαυτὸν εἰς τὰς προειρημένας ἀρετὰς ἢ ἀπόλλει τὴν χάριν ἢ λαμβάνων  πίπτει ὑψηλοφρονήσας ἢ οὐ προκόπτει καὶ  αὔξει ἐν χάριτι τῇ πρὸς αὐτὸν γινομένῃ, ἐπειδὴ ταῖς ἐντολαῖς τοῦ κυρίου ἑαυτὸν ἐκ προαιρέσεως οὐ  δίδωσι.
 
μὴ ἐθίσας δὲ καὶ προευτρεπίσας ἑαυτὸν εἰς τὰς προειρημένας ἀρετὰς ἢ ἀπόλλει τὴν χάριν ἢ λαμβάνων  πίπτει ὑψηλοφρονήσας ἢ οὐ προκόπτει καὶ  αὔξει ἐν χάριτι τῇ πρὸς αὐτὸν γινομένῃ, ἐπειδὴ ταῖς ἐντολαῖς τοῦ κυρίου ἑαυτὸν ἐκ προαιρέσεως οὐ  δίδωσι.
 
 
  τὸ  γὰρ  κατοικητήριον  καὶ  ἡ  ἀνάπαυσις  τοῦ  πνεύματός  ἐστιν  ἡ ταπεινοφροσύνη,  ἡ  ἀγάπη,  ἡ  πραότης  καὶ  αἱ  λοιπαὶ  τοῦ  κυρίου  ἐντολαί.
+
τὸ  γὰρ  κατοικητήριον  καὶ  ἡ  ἀνάπαυσις  τοῦ  πνεύματός  ἐστιν  ἡ ταπεινοφροσύνη,  ἡ  ἀγάπη,  ἡ  πραότης  καὶ  αἱ  λοιπαὶ  τοῦ  κυρίου  ἐντολαί.
 
 
  56-2-4
+
56-2-4
 
Ὀφείλουσιν  οὖν οἱ βουλόμενοι  ἐξ ἀληθείας  εὐαρεστῆσαι τῷ θεῷ καὶ δέξασθαι παρ' αὐτοῦ τὴν ἐπουράνιον τοῦ πνεύματος χάριν καὶ αὐξῆσαι καὶ τελειωθῆναι  ἐν τῷ ἁγίῳ πνεύματι εἰς πάσας τὰς ἐντολὰς τοῦ κυρίου βιάζεσθαι πρῶτον ἑαυτοὺς καὶ μὴ θελούσης τῆς καρδίας ὑποτάσσειν αὐτὴν κατὰ τὸ εἰρημένον· «διὰ τοῦτο πρὸς πάσας τὰς ἐντολάς σου κατωρθούμην, πᾶσαν ὁδὸν ἄδικον ἐμίσησα».
 
Ὀφείλουσιν  οὖν οἱ βουλόμενοι  ἐξ ἀληθείας  εὐαρεστῆσαι τῷ θεῷ καὶ δέξασθαι παρ' αὐτοῦ τὴν ἐπουράνιον τοῦ πνεύματος χάριν καὶ αὐξῆσαι καὶ τελειωθῆναι  ἐν τῷ ἁγίῳ πνεύματι εἰς πάσας τὰς ἐντολὰς τοῦ κυρίου βιάζεσθαι πρῶτον ἑαυτοὺς καὶ μὴ θελούσης τῆς καρδίας ὑποτάσσειν αὐτὴν κατὰ τὸ εἰρημένον· «διὰ τοῦτο πρὸς πάσας τὰς ἐντολάς σου κατωρθούμην, πᾶσαν ὁδὸν ἄδικον ἐμίσησα».
 
 
 
ὡς γάρ τις εἰς τὴν προσκαρτέρησιν τῆς εὐχῆς βιάζεται ἑαυτὸν καὶ ἄγχει, ἕως οὗ κατορθώσει τοῦτο, ὁμοίως καὶ εἰς πάντα τὰ τῆς ἀρετῆς ἐπιτηδεύματα  ἐὰν θέλῃ  τις  βιάζεται καὶ ἄγχει  ἑαυτὸν  καὶ ἐθίζει ἔθος 56-2-5 ἀγαθόν·  καὶ  οὕτως  αἰτούμενος  καὶ  δεόμενος  τοῦ  κυρίου  διαπαντὸς  καὶ  τυχὼν  τῆς αἰτήσεως καὶ μεταλαβὼν εἰς γεῦσιν θεοῦ καὶ πνεύματος ἁγίου μέτοχος γενόμενος αὔξει καὶ θάλλει ἐν αὐτῷ τὸ  χάρισμα  τοῦ πνεύματος τὸ δοθὲν αὐτῷ, ἀναπαυόμενον  ἐν τῇ ταπεινοφροσύνῃ  αὐτοῦ ἣν  ἐζήτησε καὶ  ἐν τῇ ἀγάπῃ καὶ πραότητι, αὐτὸ τὸ πνεῦμα χαρίζεται  αὐτῷ  πάντα  καὶ  διδάσκει  αὐτὸν  ἀληθινὴν  ταπεινοφροσύνην,  ἀληθινὴν ἀγάπην, ἀληθινὴν πραότητα, εἰς ἣν προεβιβάσατο καὶ ἐζήτησε καὶ ἐμερίμνησε καὶ ἐδόθη αὐτῷ·  καὶ  οὕτως  αὐξήσας  καὶ  τελειωθεὶς  ἐν  θεῷ  κληρονόμος  τῆς  βασιλείας  τῶν οὐρανῶν  γίνεται.
 
ὡς γάρ τις εἰς τὴν προσκαρτέρησιν τῆς εὐχῆς βιάζεται ἑαυτὸν καὶ ἄγχει, ἕως οὗ κατορθώσει τοῦτο, ὁμοίως καὶ εἰς πάντα τὰ τῆς ἀρετῆς ἐπιτηδεύματα  ἐὰν θέλῃ  τις  βιάζεται καὶ ἄγχει  ἑαυτὸν  καὶ ἐθίζει ἔθος 56-2-5 ἀγαθόν·  καὶ  οὕτως  αἰτούμενος  καὶ  δεόμενος  τοῦ  κυρίου  διαπαντὸς  καὶ  τυχὼν  τῆς αἰτήσεως καὶ μεταλαβὼν εἰς γεῦσιν θεοῦ καὶ πνεύματος ἁγίου μέτοχος γενόμενος αὔξει καὶ θάλλει ἐν αὐτῷ τὸ  χάρισμα  τοῦ πνεύματος τὸ δοθὲν αὐτῷ, ἀναπαυόμενον  ἐν τῇ ταπεινοφροσύνῃ  αὐτοῦ ἣν  ἐζήτησε καὶ  ἐν τῇ ἀγάπῃ καὶ πραότητι, αὐτὸ τὸ πνεῦμα χαρίζεται  αὐτῷ  πάντα  καὶ  διδάσκει  αὐτὸν  ἀληθινὴν  ταπεινοφροσύνην,  ἀληθινὴν ἀγάπην, ἀληθινὴν πραότητα, εἰς ἣν προεβιβάσατο καὶ ἐζήτησε καὶ ἐμερίμνησε καὶ ἐδόθη αὐτῷ·  καὶ  οὕτως  αὐξήσας  καὶ  τελειωθεὶς  ἐν  θεῷ  κληρονόμος  τῆς  βασιλείας  τῶν οὐρανῶν  γίνεται.
 
 
ὁ γὰρ  ταπεινὸς  οὐδέποτε  πίπτει.
+
ὁ γὰρ  ταπεινὸς  οὐδέποτε  πίπτει.
 
 
πῶς  γὰρ  καὶ  πεσεῖται  ὑποκάτω πάντων  ὤν;  μεγάλη  ταπείνωσις  ἡ  ὑψηλοφροσύνη,  μεγάλη  ὕψωσις  καὶ  ἀξίωμα  ἡ ταπεινοφροσύνη.
+
πῶς  γὰρ  καὶ  πεσεῖται  ὑποκάτω πάντων  ὤν;  μεγάλη  ταπείνωσις  ἡ  ὑψηλοφροσύνη,  μεγάλη  ὕψωσις  καὶ  ἀξίωμα  ἡ ταπεινοφροσύνη.
 
 
56-2-6  Καὶ  ἡμεῖς  οὖν  ἐθίσωμεν  ἑαυτοὺς  καὶ  ἄξωμεν  εἰς  τὴν ταπεινοφροσύνην,  καὶ μὴ θελούσης  τῆς  καρδίας, καὶ εἰς τὴν  πραότητα καὶ εἰς τὴν ἀγάπην,  δεόμενοι  καὶ  παρακαλοῦντες  τὸν  θεὸν  ἐν  πίστει  καὶ  ἐλπίδι  καὶ  ἀγάπῃ ἀδιαλείπτως ἐν τῇ προσδοκίᾳ ταύτῃ καὶ σκοπῶμεν, ἵνα ἀποστείλῃ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ἡμῶν, ἵνα εὐξώμεθα καὶ προσκυνήσωμεν ἐν πνεύματι τῷ πατρί.
+
56-2-6  Καὶ  ἡμεῖς  οὖν  ἐθίσωμεν  ἑαυτοὺς  καὶ  ἄξωμεν  εἰς  τὴν ταπεινοφροσύνην,  καὶ μὴ θελούσης  τῆς  καρδίας, καὶ εἰς τὴν  πραότητα καὶ εἰς τὴν ἀγάπην,  δεόμενοι  καὶ  παρακαλοῦντες  τὸν  θεὸν  ἐν  πίστει  καὶ  ἐλπίδι  καὶ  ἀγάπῃ ἀδιαλείπτως ἐν τῇ προσδοκίᾳ ταύτῃ καὶ σκοπῶμεν, ἵνα ἀποστείλῃ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ἡμῶν, ἵνα εὐξώμεθα καὶ προσκυνήσωμεν ἐν πνεύματι τῷ πατρί.
 
 
 
56-2-7 καὶ αὐτὸ τὸ πνεῦμα εὔξηται ἐν ἡμῖν, ἵνα αὐτὸ τὸ πνεῦμα διδάξῃ ἡμᾶς εὐχὴν ἀληθινήν, ἣν καὶ νῦν βιαζόμενοι οὐκ ἔχομεν, ταπεινοφροσύνην  τε ἀληθινήν,  πραότητα, ἀγάπην, ἃ
 
56-2-7 καὶ αὐτὸ τὸ πνεῦμα εὔξηται ἐν ἡμῖν, ἵνα αὐτὸ τὸ πνεῦμα διδάξῃ ἡμᾶς εὐχὴν ἀληθινήν, ἣν καὶ νῦν βιαζόμενοι οὐκ ἔχομεν, ταπεινοφροσύνην  τε ἀληθινήν,  πραότητα, ἀγάπην, ἃ
Line 4,261: Line 4,261:
 
παρακλήσει τῆς  χάριτος  ἧς κατηξιώθη  ὑπτιώθη  χαυνωθεὶς  ἀπὸ τόνου  καὶ σπουδῆς συνεχοῦς  καὶ  ἀδιαλείπτου  ἀγῶνος.
 
παρακλήσει τῆς  χάριτος  ἧς κατηξιώθη  ὑπτιώθη  χαυνωθεὶς  ἀπὸ τόνου  καὶ σπουδῆς συνεχοῦς  καὶ  ἀδιαλείπτου  ἀγῶνος.
 
 
ὁ τοιοῦτος  οὖν  ἐν  ἀληθείᾳ  ἄξιος θεοῦ καὶ υἱὸς βασιλείας  τυγχάνει.
+
ὁ τοιοῦτος  οὖν  ἐν  ἀληθείᾳ  ἄξιος θεοῦ καὶ υἱὸς βασιλείας  τυγχάνει.
 
 
57-1-5  Πάντα  οὖν  τὰ  ἐν  κόσμῳ  ὡς  ἀποδέδεικται  κατὰ  τοῦ κεχαυνωμένου  καὶ  ὀλιγοπίστου  καὶ  τῷ  φρονήματι  νηπίου  ἐμπόδια  ἐστὶ  πρὸς  τὴν αἰώνιον ζωήν, εἴτε τὰ θλιβερὰ καὶ ἐπίπονα πάθη ἢ νόσοι ἢ πενία ἢ ὕβρις ἢ ἀδοξία ἢ καὶ ὁ τῆς κακίας ἐν κρυπτῷ γινόμενος  πόλεμος, ἤτοι τὰ ἔντιμα, ὁ πλοῦτος,  ἡ  δόξα, οἱ ἔπαινοι, οἱ μακαρισμοί· ταῦτα πάντα κατὰ τοῦ ἀνθρώπου  τοῦ νηπιάζοντος  57-1-6 τῇ φρονήσει ἐμπόδια ἐστὶ πρὸς τὴν αἰώνιον  ζωήν.
+
57-1-5  Πάντα  οὖν  τὰ  ἐν  κόσμῳ  ὡς  ἀποδέδεικται  κατὰ  τοῦ κεχαυνωμένου  καὶ  ὀλιγοπίστου  καὶ  τῷ  φρονήματι  νηπίου  ἐμπόδια  ἐστὶ  πρὸς  τὴν αἰώνιον ζωήν, εἴτε τὰ θλιβερὰ καὶ ἐπίπονα πάθη ἢ νόσοι ἢ πενία ἢ ὕβρις ἢ ἀδοξία ἢ καὶ ὁ τῆς κακίας ἐν κρυπτῷ γινόμενος  πόλεμος, ἤτοι τὰ ἔντιμα, ὁ πλοῦτος,  ἡ  δόξα, οἱ ἔπαινοι, οἱ μακαρισμοί· ταῦτα πάντα κατὰ τοῦ ἀνθρώπου  τοῦ νηπιάζοντος  57-1-6 τῇ φρονήσει ἐμπόδια ἐστὶ πρὸς τὴν αἰώνιον  ζωήν.
 
 
 
ἀντιστρέψας δὲ πάλιν εὑρήσεις ταῦτα πάντα ὑπὲρ τοῦ ἀνθρώπου τοῦ πιστοῦ καὶ συνετοῦ καὶ ἀνδρείου τυγχάνοντα καὶ ὥσπερ σύνεργα τῆς βασιλείας αὐτῷ γινόμενα τοῦ κατὰ ἀλήθειαν ἀγαπῶντος τὸν θεὸν καὶ τὰς ἐντολὰς  αὐτοῦ ποιεῖν ἐπιθυμοῦντος, ὅτι  πάντα τὰ ἐν τῷ κόσμῳ ἐμπόδια νομιζόμενα διαρρήξας, νικήσας καὶ ὑπερβὰς μόνον θεὸν ἠγάπησε καὶ αὐτῷ μόνῳ προσεπλάκη· ὥς φησιν ὁ προφήτης· «σχοινία ἁμαρτωλῶν  περιεπλάκησάν μοι, καὶ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην».
 
ἀντιστρέψας δὲ πάλιν εὑρήσεις ταῦτα πάντα ὑπὲρ τοῦ ἀνθρώπου τοῦ πιστοῦ καὶ συνετοῦ καὶ ἀνδρείου τυγχάνοντα καὶ ὥσπερ σύνεργα τῆς βασιλείας αὐτῷ γινόμενα τοῦ κατὰ ἀλήθειαν ἀγαπῶντος τὸν θεὸν καὶ τὰς ἐντολὰς  αὐτοῦ ποιεῖν ἐπιθυμοῦντος, ὅτι  πάντα τὰ ἐν τῷ κόσμῳ ἐμπόδια νομιζόμενα διαρρήξας, νικήσας καὶ ὑπερβὰς μόνον θεὸν ἠγάπησε καὶ αὐτῷ μόνῳ προσεπλάκη· ὥς φησιν ὁ προφήτης· «σχοινία ἁμαρτωλῶν  περιεπλάκησάν μοι, καὶ τοῦ νόμου σου οὐκ ἐπελαθόμην».
Line 4,269: Line 4,269:
 
καὶ ὁ ἀπόστολός φησι· «τοῖς ἀγαπῶσι τὸν θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς τὸ ἀγαθόν».
 
καὶ ὁ ἀπόστολός φησι· «τοῖς ἀγαπῶσι τὸν θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς τὸ ἀγαθόν».
 
 
Καὶ ἡμεῖς  τοίνυν  ὀρθῷ  φρονήματι  καὶ  πιστῇ  διανοίᾳ  ἑαυτοὺς  τῷ  κυρίῳ ἀποδιδόντες  καὶ  ὡς  ἡμετέρῳ  δεσπότῃ  καὶ  κτίστῃ  ἀκολουθοῦντες  ἀγάπην  ἐκ προαιρέσεως διὰ τῆς τῶν ἐντολῶν ἐργασίας ἐπιδειξώμεθα, ἵνα διὰ τῶν τοιούτων ἔργων καὶ δι' ὀρθοῦ φρονήματος τῶν πνευματικῶν ἐπαγγελιῶν  καταξιωθέντες  ἐντεῦθεν  καὶ τὴν  καρδίαν  διὰ  τῆς  χάριτος  ἁγιασθέντες  καὶ  τῷ  πνεύματι  συνενωθέντες  τῆς ἐπουρανίου βασιλείας κληρονόμοι γενώμεθα  ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ  ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰώνας.
+
Καὶ ἡμεῖς  τοίνυν  ὀρθῷ  φρονήματι  καὶ  πιστῇ  διανοίᾳ  ἑαυτοὺς  τῷ  κυρίῳ ἀποδιδόντες  καὶ  ὡς  ἡμετέρῳ  δεσπότῃ  καὶ  κτίστῃ  ἀκολουθοῦντες  ἀγάπην  ἐκ προαιρέσεως διὰ τῆς τῶν ἐντολῶν ἐργασίας ἐπιδειξώμεθα, ἵνα διὰ τῶν τοιούτων ἔργων καὶ δι' ὀρθοῦ φρονήματος τῶν πνευματικῶν ἐπαγγελιῶν  καταξιωθέντες  ἐντεῦθεν  καὶ τὴν  καρδίαν  διὰ  τῆς  χάριτος  ἁγιασθέντες  καὶ  τῷ  πνεύματι  συνενωθέντες  τῆς ἐπουρανίου βασιλείας κληρονόμοι γενώμεθα  ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ  ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰώνας.
 
 
 
Ἀμήν.
 
Ἀμήν.
Line 4,287: Line 4,287:
 
καὶ γὰρ οὐ δεδόξασται τὸ δεδοξασμένον  ἐν  τούτῳ  τῷ  μέρει  ἕνεκεν  τῆς  ὑπερβαλλούσης  δόξης.
 
καὶ γὰρ οὐ δεδόξασται τὸ δεδοξασμένον  ἐν  τούτῳ  τῷ  μέρει  ἕνεκεν  τῆς  ὑπερβαλλούσης  δόξης.
 
 
εἰ  γὰρ  τὸ καταργούμενον  διὰ δόξης πολλῷ μᾶλλον τὸ μένον ἐν δόξῃ».
+
εἰ  γὰρ  τὸ καταργούμενον  διὰ δόξης πολλῷ μᾶλλον τὸ μένον ἐν δόξῃ».
 
 
 
«τὸ καταργούμενον» δὲ εἴρηκε  διὰ  τὸ  τῷ  σώματι  Μωσέως περικεῖσθαι  τὴν  δόξαν  τοῦ  φωτός.
 
«τὸ καταργούμενον» δὲ εἴρηκε  διὰ  τὸ  τῷ  σώματι  Μωσέως περικεῖσθαι  τὴν  δόξαν  τοῦ  φωτός.
 
 
καὶ  ἐπάγει·
+
καὶ  ἐπάγει·
 
«ἔχοντες οὖν τοιαύτην ἐλπίδα πολλῇ παρρησίᾳ χρώμεθα».
 
«ἔχοντες οὖν τοιαύτην ἐλπίδα πολλῇ παρρησίᾳ χρώμεθα».
 
 
Line 4,297: Line 4,297:
 
ἀνθρώπου  προσώπῳ  τοῖς  ἀξίοις  ἀϊδίως  καὶ  ἀθανάτως  καὶ  ἀκαταργήτως·  58-1-3 ἐλλάμπεσθαι.
 
ἀνθρώπου  προσώπῳ  τοῖς  ἀξίοις  ἀϊδίως  καὶ  ἀθανάτως  καὶ  ἀκαταργήτως·  58-1-3 ἐλλάμπεσθαι.
 
 
  φησὶ  γοῦν·  «ἡμεῖς  δὲ  πάντες»  (τουτέστιν  οἱ  τελείᾳ  πίστει  ἐκ  τοῦ πνεύματος γεννηθέντες) «ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν κυρίου κατοπτριζόμεθα τὴν αὐτὴν εἰκόνα μεταμορφούμενοι ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν, καθάπερ ἀπὸ κυρίου πνεύματος» «ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ», δηλονότι τῷ τῆς ψυχῆς, καί· «ἡνίκα δὲ ἐπιστρέψῃ τις πρὸς κύριον, περιαιρεῖται τὸ κάλυμμα.
+
φησὶ  γοῦν·  «ἡμεῖς  δὲ  πάντες»  (τουτέστιν  οἱ  τελείᾳ  πίστει  ἐκ  τοῦ πνεύματος γεννηθέντες) «ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν κυρίου κατοπτριζόμεθα τὴν αὐτὴν εἰκόνα μεταμορφούμενοι ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν, καθάπερ ἀπὸ κυρίου πνεύματος» «ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ», δηλονότι τῷ τῆς ψυχῆς, καί· «ἡνίκα δὲ ἐπιστρέψῃ τις πρὸς κύριον, περιαιρεῖται τὸ κάλυμμα.
 
 
 
58-1-4 ὁ δὲ κύριος τὸ πνεῦμά ἐστι».
 
58-1-4 ὁ δὲ κύριος τὸ πνεῦμά ἐστι».
Line 4,316: Line 4,316:
 
ἡ γὰρ ἐπουράνιος  εἰκὼν  τοῦ  πνεύματος  τῇ  ἀξίᾳ  καὶ  πιστῇ  ψυχῇ  ἑνωθεῖσα  οὐρανίαν  καὶ πνευματικὴν  αὐτὴν  κατὰ τὴν  ἰδίαν  τῆς  ἁγιότητος  ἀπεργάζεται χάριν.
 
ἡ γὰρ ἐπουράνιος  εἰκὼν  τοῦ  πνεύματος  τῇ  ἀξίᾳ  καὶ  πιστῇ  ψυχῇ  ἑνωθεῖσα  οὐρανίαν  καὶ πνευματικὴν  αὐτὴν  κατὰ τὴν  ἰδίαν  τῆς  ἁγιότητος  ἀπεργάζεται χάριν.
 
 
«καθὼς» γὰρ
+
«καθὼς» γὰρ
 
«ἐφορέσαμεν τὴν  εἰκόνα  τοῦ χοϊκοῦ,  φορέσωμεν  καὶ  τὴν  εἰκόνα  τοῦ  ἐπουρανίου».
 
«ἐφορέσαμεν τὴν  εἰκόνα  τοῦ χοϊκοῦ,  φορέσωμεν  καὶ  τὴν  εἰκόνα  τοῦ  ἐπουρανίου».
 
 
Line 4,342: Line 4,342:
 
58-3-2 καὶ καθάπερ ἐν χειμῶνι  ὃν ἔχουσι τὰ ξύλα ἔνδον κεκρυμμένον καρπὸν αὐτὸν ἐν τῷ θέρει ἢ ἐν τῷ ἔαρι ἔξω προκομίζουσιν, οὕτω καὶ αἱ ψυχαὶ οὓς καρποὺς ἔνδον ἠγωνίσαντο κτήσασθαι, αὐτοὶ προέλθωσι τότε ἐπὶ τοῦ σώματος ἔξω καὶ τῶν μὲν ἁγίων ἡ θεοειδὴς τοῦ πνεύματος καὶ ἐπουράνιος εἰκὼν ἀπὸ τοῦ  νῦν  ἔνδον  τυπωθεῖσα  καὶ  τὸ  σῶμα θεοειδὲς  καὶ  φωτοειδὲς  καὶ  οὐράνιον  ἔξω ἀπεργάσεται  τότε.
 
58-3-2 καὶ καθάπερ ἐν χειμῶνι  ὃν ἔχουσι τὰ ξύλα ἔνδον κεκρυμμένον καρπὸν αὐτὸν ἐν τῷ θέρει ἢ ἐν τῷ ἔαρι ἔξω προκομίζουσιν, οὕτω καὶ αἱ ψυχαὶ οὓς καρποὺς ἔνδον ἠγωνίσαντο κτήσασθαι, αὐτοὶ προέλθωσι τότε ἐπὶ τοῦ σώματος ἔξω καὶ τῶν μὲν ἁγίων ἡ θεοειδὴς τοῦ πνεύματος καὶ ἐπουράνιος εἰκὼν ἀπὸ τοῦ  νῦν  ἔνδον  τυπωθεῖσα  καὶ  τὸ  σῶμα θεοειδὲς  καὶ  φωτοειδὲς  καὶ  οὐράνιον  ἔξω ἀπεργάσεται  τότε.
 
 
τῶν  δὲ  ἀναξίων  καὶ  ἁμαρτωλῶν  τὸ  σκοτεινὸν  τοῦ  κοσμικοῦ πνεύματος κάλυμμα τὴν ψυχὴν ἐκάλυψε καὶ διὰ τῆς ἐνεργείας τῶν παθῶν καὶ ἔργων τῶν πονηρῶν ἀσχήμονα καὶ σκοτεινὴν ἀπεργαζόμενον νῦν, καὶ τὸ σῶμα σκοτεινὸν καὶ ἄμορφον καὶ αἰσχύνης πεπληρωμένον  ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ 58-3-3 ἀποδείξει.
+
τῶν  δὲ  ἀναξίων  καὶ  ἁμαρτωλῶν  τὸ  σκοτεινὸν  τοῦ  κοσμικοῦ πνεύματος κάλυμμα τὴν ψυχὴν ἐκάλυψε καὶ διὰ τῆς ἐνεργείας τῶν παθῶν καὶ ἔργων τῶν πονηρῶν ἀσχήμονα καὶ σκοτεινὴν ἀπεργαζόμενον νῦν, καὶ τὸ σῶμα σκοτεινὸν καὶ ἄμορφον καὶ αἰσχύνης πεπληρωμένον  ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ 58-3-3 ἀποδείξει.
 
 
 
ὥσπερ γὰρ ἐν τῇ παραβάσει  τοῦ Ἀδὰμ τὴν ἀπόφασιν ἐκ τοῦ θεοῦ λαβόντος  τὸ «ᾗ δ' ἂν ἡμέρᾳ φάγητε, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε», πρότερον ἐπὶ τῆς ψυχῆς τοῦτο συνέβη τῶν νοερῶν καὶ ἀθανάτων  αὐτῆς  αἰσθητηρίων  ἀπὸ  τῆς  ἐπουρανίου  καὶ  πνευματικῆς  ἀπολαύσεως σβεσθέντων καὶ νεκρωθέντων  καὶ σκότει καλυφθέντων,  ὕστερον δὲ ὁ τοῦ σώματος θάνατος  μετὰ  ἐνακόσια  τριάκοντα  ἔτη  γέγονεν,  οὕτω  νῦν  πάλιν  καταλλαγέντος Χριστοῦ τῇ ἀνθρωπότητι  καὶ σαρκωθέντος καὶ σταυρὸν καὶ θάνατον διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν καὶ ἀνάκλησιν ὑπομείναντος  τὴν πιστεύουσαν ἐν ἀληθείᾳ ψυχὴν  ἐν σαρκὶ οὖσαν  ἔτι  ἀποκαθίστησιν  εἰς  τὴν  τῶν  ἀρρήτων  μυστηρίων  καὶ  οὐρανίων  φωτῶν ἀπόλαυσιν καὶ ἐλευθεροῖ  αὐτὴν ἐκ τῆς σκοτίας τοῦ καλύμματος τῶν παθῶν  διὰ τῆς κοινωνίας  τοῦ πνεύματος  καὶ τὰ νοερὰ  αὐτῆς αἰσθητήρια πάλιν  ἀποκαθίστησι θείῳ φωτὶ ταύτην διὰ τῆς χάριτος δοξάζων.
 
ὥσπερ γὰρ ἐν τῇ παραβάσει  τοῦ Ἀδὰμ τὴν ἀπόφασιν ἐκ τοῦ θεοῦ λαβόντος  τὸ «ᾗ δ' ἂν ἡμέρᾳ φάγητε, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε», πρότερον ἐπὶ τῆς ψυχῆς τοῦτο συνέβη τῶν νοερῶν καὶ ἀθανάτων  αὐτῆς  αἰσθητηρίων  ἀπὸ  τῆς  ἐπουρανίου  καὶ  πνευματικῆς  ἀπολαύσεως σβεσθέντων καὶ νεκρωθέντων  καὶ σκότει καλυφθέντων,  ὕστερον δὲ ὁ τοῦ σώματος θάνατος  μετὰ  ἐνακόσια  τριάκοντα  ἔτη  γέγονεν,  οὕτω  νῦν  πάλιν  καταλλαγέντος Χριστοῦ τῇ ἀνθρωπότητι  καὶ σαρκωθέντος καὶ σταυρὸν καὶ θάνατον διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν καὶ ἀνάκλησιν ὑπομείναντος  τὴν πιστεύουσαν ἐν ἀληθείᾳ ψυχὴν  ἐν σαρκὶ οὖσαν  ἔτι  ἀποκαθίστησιν  εἰς  τὴν  τῶν  ἀρρήτων  μυστηρίων  καὶ  οὐρανίων  φωτῶν ἀπόλαυσιν καὶ ἐλευθεροῖ  αὐτὴν ἐκ τῆς σκοτίας τοῦ καλύμματος τῶν παθῶν  διὰ τῆς κοινωνίας  τοῦ πνεύματος  καὶ τὰ νοερὰ  αὐτῆς αἰσθητήρια πάλιν  ἀποκαθίστησι θείῳ φωτὶ ταύτην διὰ τῆς χάριτος δοξάζων.
Line 4,377: Line 4,377:
 
ἐντολῶν θεοῦ ὥσπερ ὑπὸ ἄστρων καταυγάζονται, πίστει καὶ φόβῳ θεοῦ ἀναστρεφόμενοι  οὔκ εἰσι τὸ ὅλον  ἐν τῇ ζοφώδει  καὶ ζοφερᾷ νυκτί·  διὸ καὶ ἐλπίδα σωτηρίας ἔχειν  δύνανται.
 
ἐντολῶν θεοῦ ὥσπερ ὑπὸ ἄστρων καταυγάζονται, πίστει καὶ φόβῳ θεοῦ ἀναστρεφόμενοι  οὔκ εἰσι τὸ ὅλον  ἐν τῇ ζοφώδει  καὶ ζοφερᾷ νυκτί·  διὸ καὶ ἐλπίδα σωτηρίας ἔχειν  δύνανται.
 
 
59-1-5 Ὥσπερ γὰρ ἐκ διαφόρων  τεχνῶν  καὶ ἐκ διαφόρων
+
59-1-5 Ὥσπερ γὰρ ἐκ διαφόρων  τεχνῶν  καὶ ἐκ διαφόρων
 
ἐπιτηδευμάτων  οἱ  ἄνθρωποι  ἐν  τῷ  κόσμῳ  τούτῳ  τὸν  πλοῦτον  συνάγουσι  καὶ  ἐκ διαφόρων τρόπων  ἐν ταῖς ἀρχοντικαῖς  τάξεσι τὸ κέρδος τοῦ χρυσοῦ πορίζεται καὶ ἐκ
 
ἐπιτηδευμάτων  οἱ  ἄνθρωποι  ἐν  τῷ  κόσμῳ  τούτῳ  τὸν  πλοῦτον  συνάγουσι  καὶ  ἐκ διαφόρων τρόπων  ἐν ταῖς ἀρχοντικαῖς  τάξεσι τὸ κέρδος τοῦ χρυσοῦ πορίζεται καὶ ἐκ
 
διαφόρων κτημάτων ἢ ζῴων ἢ ἄλλων τινῶν τῷ οἰκοδεσπότῃ ὁ χρυσὸς συνάγεται, οὕτω καὶ ἐκ διαφόρων χαρισμάτων (καθὼς εἴρηται· «ἔχοντες δὲ χαρίσματα κατὰ τὴν χάριν τοῦ θεοῦ τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν διάφορα») καὶ ἐκ διαφόρων ἀσκήσεων καὶ ἐκ δικαιωμάτων
 
διαφόρων κτημάτων ἢ ζῴων ἢ ἄλλων τινῶν τῷ οἰκοδεσπότῃ ὁ χρυσὸς συνάγεται, οὕτω καὶ ἐκ διαφόρων χαρισμάτων (καθὼς εἴρηται· «ἔχοντες δὲ χαρίσματα κατὰ τὴν χάριν τοῦ θεοῦ τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν διάφορα») καὶ ἐκ διαφόρων ἀσκήσεων καὶ ἐκ δικαιωμάτων
Line 4,388: Line 4,388:
 
εἰς  τελειότητα  ἀπαύστως  καὶ  ἀνενδότως  τρέχοντες.
 
εἰς  τελειότητα  ἀπαύστως  καὶ  ἀνενδότως  τρέχοντες.
 
 
οἱ  γὰρ  διὰ  μακροθυμίας  καὶ ὑπομονῆς τὰς τέχνας ἐργαζόμενοι κατὰ μικρὸν κατὰ μέρος πλουτοῦσιν ἢ καὶ ἔνδοξοι τῷ κόσμῳ γίνονται, οἱ δὲ μίσθιοι Εἱλῶται οἱ ὀκνηροί, οἱ εὐθέως τὸ ἐμπῖπτον ἐσθίοντες, μὴ μετὰ μακροθυμίας κάμνοντες, ἀεὶ γυμνοὶ 59-1-7 καὶ πένητες ἀπομένουσιν.
+
οἱ  γὰρ  διὰ  μακροθυμίας  καὶ ὑπομονῆς τὰς τέχνας ἐργαζόμενοι κατὰ μικρὸν κατὰ μέρος πλουτοῦσιν ἢ καὶ ἔνδοξοι τῷ κόσμῳ γίνονται, οἱ δὲ μίσθιοι Εἱλῶται οἱ ὀκνηροί, οἱ εὐθέως τὸ ἐμπῖπτον ἐσθίοντες, μὴ μετὰ μακροθυμίας κάμνοντες, ἀεὶ γυμνοὶ 59-1-7 καὶ πένητες ἀπομένουσιν.
 
 
 
οὕτως οἱ ἀεὶ ἐπ' ἐλπίδι  τὰ τῆς ἀρετῆς ἔργα μετὰ μακροθυμίας καὶ ὑπομονῆς σπουδαίως ἐμπονοῦσι καὶ πιστῶς ἀπεκδέχονται  τὴν ἐπουράνιον ἐλπίδα καὶ τὴν ἀντίληψιν  τῆς χάριτος πρὸ ὀφθαλμῶν  ἔχοντες,  ἀληθῶς  οὗτοι  πλοῦτον  τὸν  τοῦ  πνεύματος  συνάγουσι  διὰ  τῆς ὑπομονῆς  αὐτῶν καὶ μακροθυμίας καὶ πόνου καὶ δεήσεως, διὸ καὶ ἔνδοξοι τῷ αἰῶνι ἐκείνῳ παρὰ θεῷ εὑρίσκονται, οἱ δὲ ἀνυπομόνητοι,  οἱ μόνον εἰς τὸ λαβεῖν τὴν χάριν ἕτοιμοι, τὸ δὲ πονεῖν καὶ κάμνειν καὶ ἐν πᾶσι θεῷ εὐαρεστεῖν μὴ ὑπομένοντες ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ, ἀπογυμνοῦνται  καὶ ἧς κατηξιώθησαν χάριτος.
 
οὕτως οἱ ἀεὶ ἐπ' ἐλπίδι  τὰ τῆς ἀρετῆς ἔργα μετὰ μακροθυμίας καὶ ὑπομονῆς σπουδαίως ἐμπονοῦσι καὶ πιστῶς ἀπεκδέχονται  τὴν ἐπουράνιον ἐλπίδα καὶ τὴν ἀντίληψιν  τῆς χάριτος πρὸ ὀφθαλμῶν  ἔχοντες,  ἀληθῶς  οὗτοι  πλοῦτον  τὸν  τοῦ  πνεύματος  συνάγουσι  διὰ  τῆς ὑπομονῆς  αὐτῶν καὶ μακροθυμίας καὶ πόνου καὶ δεήσεως, διὸ καὶ ἔνδοξοι τῷ αἰῶνι ἐκείνῳ παρὰ θεῷ εὑρίσκονται, οἱ δὲ ἀνυπομόνητοι,  οἱ μόνον εἰς τὸ λαβεῖν τὴν χάριν ἕτοιμοι, τὸ δὲ πονεῖν καὶ κάμνειν καὶ ἐν πᾶσι θεῷ εὐαρεστεῖν μὴ ὑπομένοντες ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ, ἀπογυμνοῦνται  καὶ ἧς κατηξιώθησαν χάριτος.
Line 4,404: Line 4,404:
 
καὶ οὕτω δύναται παραμένων καὶ ἐπικαλούμενος τὸν κύριον ἐν πίστει ἀδιακρίτῳ καὶ ὑπομονῇ πολλῇ καὶ τὴν παρ' αὐτοῦ βοήθειαν ἐκδεχόμενος τυχεῖν ἐκείνης τῆς ἔνδοθεν λυτρώσεως τῶν δεσμῶν καὶ τριγχῶν καὶ φραγμῶν  καὶ σκότους πνευμάτων  πονηρίας, ἅπερ 59-2-4 εἰσὶν αἱ τῶν  κρυπτῶν παθῶν  ἐνέργειαι.
 
καὶ οὕτω δύναται παραμένων καὶ ἐπικαλούμενος τὸν κύριον ἐν πίστει ἀδιακρίτῳ καὶ ὑπομονῇ πολλῇ καὶ τὴν παρ' αὐτοῦ βοήθειαν ἐκδεχόμενος τυχεῖν ἐκείνης τῆς ἔνδοθεν λυτρώσεως τῶν δεσμῶν καὶ τριγχῶν καὶ φραγμῶν  καὶ σκότους πνευμάτων  πονηρίας, ἅπερ 59-2-4 εἰσὶν αἱ τῶν  κρυπτῶν παθῶν  ἐνέργειαι.
 
 
οὗτος  δὲ  ὁ  πόλεμος  διὰ  χάριτος  καὶ  δυνάμεως  θεοῦ  δύναται καταργεῖσθαι.
+
οὗτος  δὲ  ὁ  πόλεμος  διὰ  χάριτος  καὶ  δυνάμεως  θεοῦ  δύναται καταργεῖσθαι.
 
 
 
δι' ἑαυτοῦ γάρ τινα ῥυσθῆναι τῆς ἐναντιότητος καὶ πλάνης τῶν λογισμῶν καὶ  παθῶν  ἀοράτων  ἀμήχανον,  μόνον  δὲ  τὸ  ἀντιλέγειν  καὶ  ἀντιπίπτειν  καὶ  μὴ συνήδεσθαι αὐτοῖς δυνατόν.
 
δι' ἑαυτοῦ γάρ τινα ῥυσθῆναι τῆς ἐναντιότητος καὶ πλάνης τῶν λογισμῶν καὶ  παθῶν  ἀοράτων  ἀμήχανον,  μόνον  δὲ  τὸ  ἀντιλέγειν  καὶ  ἀντιπίπτειν  καὶ  μὴ συνήδεσθαι αὐτοῖς δυνατόν.
 
 
εἰ δὲ τοῖς φαινομένοις  τις ἐνέχεται  τοῦ κόσμου τούτου πράγμασι  καὶ  δεσμοῖς  ποικίλοις  γηΐνοις  κεκράτηται  καὶ  τοῖς  πάθεσι  τῆς  κακίας
+
εἰ δὲ τοῖς φαινομένοις  τις ἐνέχεται  τοῦ κόσμου τούτου πράγμασι  καὶ  δεσμοῖς  ποικίλοις  γηΐνοις  κεκράτηται  καὶ  τοῖς  πάθεσι  τῆς  κακίας
 
συναπάγεται,  οὐδὲ ἐπιγινώσκει  ὅτι ἐστὶν ἄλλη  πάλη καὶ πυκτὴ  καὶ πόλεμος  ἔνδον.
 
συναπάγεται,  οὐδὲ ἐπιγινώσκει  ὅτι ἐστὶν ἄλλη  πάλη καὶ πυκτὴ  καὶ πόλεμος  ἔνδον.
 
 
Line 4,415: Line 4,415:
 
ἐὰν  γὰρ  μή,  ὡς  προέφημεν,  ἀγωνισάμενος ἀρνήσηται τὸν κόσμον καὶ λύσῃ ἑαυτὸν ἀπὸ τῶν γηΐνων ἐπιθυμιῶν ἐξ ὅλης καρδίας καὶ ὅλος ἐξ ὅλου  θελήσῃ τῷ  κυρίῳ  προσκαρτερεῖν, οὐκ ἐπιγινώσκει  τὴν  κρυπτὴν  τῶν πνευμάτων  τῆς πονηρίας πάλην καὶ τὰ κρυπτὰ τῆς κακίας πάθη, ἀλλ' ἐστὶν ἀλλότριος ἑαυτοῦ, ὡς οὐκ οἶδε τραύματα καὶ πάθη ἔχων κρυπτὰ καὶ ἀγνοῶν  αὐτά, ἐπειδὴ εἰς τὰ φαινόμενα  δέδεται  καὶ εἰς  τὰ  τοῦ κόσμου πράγματα  ἑκὼν  ἐνέχεται.
 
ἐὰν  γὰρ  μή,  ὡς  προέφημεν,  ἀγωνισάμενος ἀρνήσηται τὸν κόσμον καὶ λύσῃ ἑαυτὸν ἀπὸ τῶν γηΐνων ἐπιθυμιῶν ἐξ ὅλης καρδίας καὶ ὅλος ἐξ ὅλου  θελήσῃ τῷ  κυρίῳ  προσκαρτερεῖν, οὐκ ἐπιγινώσκει  τὴν  κρυπτὴν  τῶν πνευμάτων  τῆς πονηρίας πάλην καὶ τὰ κρυπτὰ τῆς κακίας πάθη, ἀλλ' ἐστὶν ἀλλότριος ἑαυτοῦ, ὡς οὐκ οἶδε τραύματα καὶ πάθη ἔχων κρυπτὰ καὶ ἀγνοῶν  αὐτά, ἐπειδὴ εἰς τὰ φαινόμενα  δέδεται  καὶ εἰς  τὰ  τοῦ κόσμου πράγματα  ἑκὼν  ἐνέχεται.
 
 
59-2-6 Τῷ γὰρ ἀρνησαμένῳ κατὰ ἀλήθειαν τὸν κόσμον καὶ ἀγωνισαμένῳ καὶ ἀπορρίψαντι ἀφ' ἑαυτοῦ τὸ φόρτιον τῆς γῆς καὶ τῶν ματαίων ἀσχολιῶν καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν σαρκικῶν καὶ δόξης καὶ ἀρχῆς καὶ τιμῶν ἀνθρωπίνων,  ἄραντι ἑαυτὸν καὶ ἐξ ὅλης καρδίας  τούτων πάντων ἀναχωρήσαντι εἰς τοῦτον τὸν ἀγῶνα ὁ κύριος κρυπτῶς βοηθεῖ κατὰ τὸ μέτρον τοῦ θελήματος τῆς ἀρνήσεως τοῦ κόσμουκαὶ σταθεὶς εἰς τὴν τοῦ κυρίου λατρείαν καὶ προσκαρτερήσας ὅλος ἐξ ὅλου (σώματι τε καὶ ψυχῇ λέγω), ἐκεῖνος εὑρίσκει ἐναντιότητα καὶ πάθη κρυπτὰ καὶ δεσμοὺς  ἀοράτους  καὶ πόλεμον ἀφανῆ  καὶ ἀγῶνα καὶ ἄθλησιν κρυπτήν, καὶ οὕτω δεηθεὶς τοῦ κυρίου ἐν πίστει καὶ λαβὼν  ὅπλα ἐξ οὐρανοῦ τὰ τοῦ πνεύματος, ἅπερ κατέλεξεν ὁ μακάριος ἀπόστολος, «τὸν θώρακα τῆς δικαιοσύνης» καὶ
+
59-2-6 Τῷ γὰρ ἀρνησαμένῳ κατὰ ἀλήθειαν τὸν κόσμον καὶ ἀγωνισαμένῳ καὶ ἀπορρίψαντι ἀφ' ἑαυτοῦ τὸ φόρτιον τῆς γῆς καὶ τῶν ματαίων ἀσχολιῶν καὶ ἐπιθυμιῶν καὶ ἡδονῶν σαρκικῶν καὶ δόξης καὶ ἀρχῆς καὶ τιμῶν ἀνθρωπίνων,  ἄραντι ἑαυτὸν καὶ ἐξ ὅλης καρδίας  τούτων πάντων ἀναχωρήσαντι εἰς τοῦτον τὸν ἀγῶνα ὁ κύριος κρυπτῶς βοηθεῖ κατὰ τὸ μέτρον τοῦ θελήματος τῆς ἀρνήσεως τοῦ κόσμουκαὶ σταθεὶς εἰς τὴν τοῦ κυρίου λατρείαν καὶ προσκαρτερήσας ὅλος ἐξ ὅλου (σώματι τε καὶ ψυχῇ λέγω), ἐκεῖνος εὑρίσκει ἐναντιότητα καὶ πάθη κρυπτὰ καὶ δεσμοὺς  ἀοράτους  καὶ πόλεμον ἀφανῆ  καὶ ἀγῶνα καὶ ἄθλησιν κρυπτήν, καὶ οὕτω δεηθεὶς τοῦ κυρίου ἐν πίστει καὶ λαβὼν  ὅπλα ἐξ οὐρανοῦ τὰ τοῦ πνεύματος, ἅπερ κατέλεξεν ὁ μακάριος ἀπόστολος, «τὸν θώρακα τῆς δικαιοσύνης» καὶ
 
«τὴν περικεφαλαίαν  τοῦ σωτηρίου» καὶ «τὸν θυρεὸν τῆς πίστεως» καὶ «τὴν μάχαιραν τοῦ πνεύματος», ὁπλισάμενος δυνήσεται «στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τὰς κρυπτὰς τοῦ
 
«τὴν περικεφαλαίαν  τοῦ σωτηρίου» καὶ «τὸν θυρεὸν τῆς πίστεως» καὶ «τὴν μάχαιραν τοῦ πνεύματος», ὁπλισάμενος δυνήσεται «στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τὰς κρυπτὰς τοῦ
 
διαβόλου» ἐν ταῖς ἐνεστώσαις πονηραῖς ἡμέραις· ἅπερ ὅπλα διὰ πάσης προσευχῆς καὶ προσκαρτερήσεως καὶ δεήσεως, τὸ δὲ πᾶν διὰ πίστεως πορισάμενος τὸν πρὸς τὰς ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας καὶ  τοὺς κοσμοκράτορας πόλεμον καταγωνίσασθαι δυνήσεται, καὶ οὕτω
 
διαβόλου» ἐν ταῖς ἐνεστώσαις πονηραῖς ἡμέραις· ἅπερ ὅπλα διὰ πάσης προσευχῆς καὶ προσκαρτερήσεως καὶ δεήσεως, τὸ δὲ πᾶν διὰ πίστεως πορισάμενος τὸν πρὸς τὰς ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας καὶ  τοὺς κοσμοκράτορας πόλεμον καταγωνίσασθαι δυνήσεται, καὶ οὕτω
Line 4,456: Line 4,456:
 
ὃ γάρ τις ἀγαπᾷ,  ἐκεῖνο  ὁ  θεὸς  αὐτοῦ  ἐστιν,  ὡς  εἴρηται·  «ᾧ  τις  ἥττηται,  τούτῳ  καὶ  60-2-5 δεδούλωται».
 
ὃ γάρ τις ἀγαπᾷ,  ἐκεῖνο  ὁ  θεὸς  αὐτοῦ  ἐστιν,  ὡς  εἴρηται·  «ᾧ  τις  ἥττηται,  τούτῳ  καὶ  60-2-5 δεδούλωται».
 
 
χρὴ γὰρ τὸν ὄντως  ζωῆς αἰωνίου  ὀρεγόμενον καὶ βασιλείας οὐρανῶν ἐπιθυμίαν ἔχοντα πάντων  τῶν τοῦ αἰῶνος τούτου ἀνώτερον καὶ μείζονα γενέσθαι καὶ ὑπερβῆναι πάντας ὅρους κοσμικοὺς καὶ πᾶσαν δόξαν γηΐνην  καὶ ὅλους δεσμοὺς ὕλης διαρρῆξαι καὶ τὴν ἐπουράνιον  τοῦ Χριστοῦ δόξαν μόνην ἀγαπῆσαι καὶ μηδὲν ἕτερον ἐκείνῃ τῇ  ἀγάπῃ μιγνύειν  καὶ ἀγαπᾶν 60-2-6 τι τοῦ βίου τούτου.
+
χρὴ γὰρ τὸν ὄντως  ζωῆς αἰωνίου  ὀρεγόμενον καὶ βασιλείας οὐρανῶν ἐπιθυμίαν ἔχοντα πάντων  τῶν τοῦ αἰῶνος τούτου ἀνώτερον καὶ μείζονα γενέσθαι καὶ ὑπερβῆναι πάντας ὅρους κοσμικοὺς καὶ πᾶσαν δόξαν γηΐνην  καὶ ὅλους δεσμοὺς ὕλης διαρρῆξαι καὶ τὴν ἐπουράνιον  τοῦ Χριστοῦ δόξαν μόνην ἀγαπῆσαι καὶ μηδὲν ἕτερον ἐκείνῃ τῇ  ἀγάπῃ μιγνύειν  καὶ ἀγαπᾶν 60-2-6 τι τοῦ βίου τούτου.
 
 
 
οἱ γὰρ θεοῦ ὄντως ἀληθινὴν  ἀγάπην  ἀναλαβόντες  ὥσπερ  μάχαιρα  δίστομος  πᾶσαν  ἄλλην  ἀγάπην διακόπτουσι καὶ πάντα δεσμὸν ὕλης διαρρήσσουσι καὶ οὐδέν τι τῶν φαινομένων  ψυχὴν ἐκείνην  κατέχειν  δύναται, οὐχ ἡδονή τις, οὐ δόξα,  οὐ πλοῦτος, οὐ δεσμὸς σαρκικός, οὐδέ τι τῶν τῆς ὕλης πραγμάτων, ἀλλ' ἡ μόνον θεὸν ἀγαπῶσα ψυχὴ σὺν αὐτῷ οὐδὲν ἕτερον  τοῦ  αἰῶνος  τούτου  ἀγαπᾷ.
 
οἱ γὰρ θεοῦ ὄντως ἀληθινὴν  ἀγάπην  ἀναλαβόντες  ὥσπερ  μάχαιρα  δίστομος  πᾶσαν  ἄλλην  ἀγάπην διακόπτουσι καὶ πάντα δεσμὸν ὕλης διαρρήσσουσι καὶ οὐδέν τι τῶν φαινομένων  ψυχὴν ἐκείνην  κατέχειν  δύναται, οὐχ ἡδονή τις, οὐ δόξα,  οὐ πλοῦτος, οὐ δεσμὸς σαρκικός, οὐδέ τι τῶν τῆς ὕλης πραγμάτων, ἀλλ' ἡ μόνον θεὸν ἀγαπῶσα ψυχὴ σὺν αὐτῷ οὐδὲν ἕτερον  τοῦ  αἰῶνος  τούτου  ἀγαπᾷ.
 
 
60-3-1 Ἀγώνων  τοίνυν  καὶ  πόνων  μεγάλων  καὶ ἰσχυρῶν ἐστι τὰς μεγάλας ἐπαγγελίας  τῆς αἰωνίου  ζωῆς καρπώσασθαι.
+
60-3-1 Ἀγώνων  τοίνυν  καὶ  πόνων  μεγάλων  καὶ ἰσχυρῶν ἐστι τὰς μεγάλας ἐπαγγελίας  τῆς αἰωνίου  ζωῆς καρπώσασθαι.
 
 
 
χρὴ γάρ τινα ὅλον  ἐξ ὅλου  ἑαυτὸν  τῷ  θεῷ  ἀποδοῦναι,  καθὼς  γέγραπται·  «ἐξ ὅλης  καρδίας  καὶ δυνάμεως καὶ ἰσχύος», καὶ ὅλῳ θελήματι καὶ νῷ ἀνακρεμάσαι ἑαυτὸν καὶ σταυρῶσαι ψυχῇ  καὶ  σώματι  διηνεκῶς  καὶ  ἀδιαλείπτως  ἐν  πάσαις ταῖς  ἁγίαις  ἐντολαῖς,  ὅπως δυνηθῇ τυχεῖν  τῆς ἐπηγγελμένης  ζωῆς τοῖς τὸν θεὸν ἀγαπῶσι καὶ αἰωνίου  βασιλείας καταξιωθῆναι.
 
χρὴ γάρ τινα ὅλον  ἐξ ὅλου  ἑαυτὸν  τῷ  θεῷ  ἀποδοῦναι,  καθὼς  γέγραπται·  «ἐξ ὅλης  καρδίας  καὶ δυνάμεως καὶ ἰσχύος», καὶ ὅλῳ θελήματι καὶ νῷ ἀνακρεμάσαι ἑαυτὸν καὶ σταυρῶσαι ψυχῇ  καὶ  σώματι  διηνεκῶς  καὶ  ἀδιαλείπτως  ἐν  πάσαις ταῖς  ἁγίαις  ἐντολαῖς,  ὅπως δυνηθῇ τυχεῖν  τῆς ἐπηγγελμένης  ζωῆς τοῖς τὸν θεὸν ἀγαπῶσι καὶ αἰωνίου  βασιλείας καταξιωθῆναι.
 
 
εἰ γὰρ ἐν τῇ ἐπιγείῳ  καὶ φθαρτῇ  καὶ παρερχομένῃ βασιλείᾳ  μεγάλοι ἱδρῶτες  καὶ  κάματοι  καὶ  πόλοι  καὶ  μόχθοι  ἀνύονται,  ὅπως  οἱ  τούτων  ὀρεγόμενοι δυνηθῶσι προκόψαι καὶ ἐν τιμῇ τινι ἢ δόξῃ ἀρχῆς παρερχομένης ἐλθεῖν, πόσῳ μᾶλλον ὑπὲρ τῆς  αἰωνίου  καὶ  ἀγήρω  ὅλῃ  προθυμίᾳ  μετὰ  χαρᾶς  προσήκει, 60-3-2 ὑπὲρ τοῦ τηλικαύτας ἀφθάρτους δόξας κληρονομῆσαι.
+
εἰ γὰρ ἐν τῇ ἐπιγείῳ  καὶ φθαρτῇ  καὶ παρερχομένῃ βασιλείᾳ  μεγάλοι ἱδρῶτες  καὶ  κάματοι  καὶ  πόλοι  καὶ  μόχθοι  ἀνύονται,  ὅπως  οἱ  τούτων  ὀρεγόμενοι δυνηθῶσι προκόψαι καὶ ἐν τιμῇ τινι ἢ δόξῃ ἀρχῆς παρερχομένης ἐλθεῖν, πόσῳ μᾶλλον ὑπὲρ τῆς  αἰωνίου  καὶ  ἀγήρω  ὅλῃ  προθυμίᾳ  μετὰ  χαρᾶς  προσήκει, 60-3-2 ὑπὲρ τοῦ τηλικαύτας ἀφθάρτους δόξας κληρονομῆσαι.
 
 
 
ἆρα δίκαιόν σοι καταφαίνεται, τὰ μὲν ἐπὶ γῆς πράγματα  καὶ  τὰς  παρερχομένας  καὶ  φθαρτὰς  δόξας τηλικούτων  καμάτων  καὶ πόνων δεῖσθαι, πρὸς δὲ τὸ κτήσασθαι τὰ ἀκήρατα καὶ αἰώνια καὶ σὺν Χριστῷ βασιλεῦσαι μὴ προσήκειν μηδὲ βραχύν τινα χρόνον  πονῆσαι καὶ ἀγωνίσασθαι; ἐγὼ οἶμαι, καὶ τῷ πάνυ βραχὺν νοῦν ἔχοντι δίκαιον καταφαίνεται  τοῦτο τὸ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ ἀθλῆσαι καὶ ἀγωνίσασθαι,  ὅπως  τὴν  νίκην  τις  εἰς  αἰῶνα  ἄρηται,  ἢ  ἐν  ὀλίγῳ  χρόνῳ  μὴ ἀνδραγαθήσαντα, ἀλλὰ χαυνωθέντα  καὶ ἐν γηΐναις  ἡδοναῖς ἀναστραφέντα τὸ ἥττημα καὶ 60-3-3 τὴν αἰσχύνην εἰς αἰῶνας ἀπενέγκασθαι.
 
ἆρα δίκαιόν σοι καταφαίνεται, τὰ μὲν ἐπὶ γῆς πράγματα  καὶ  τὰς  παρερχομένας  καὶ  φθαρτὰς  δόξας τηλικούτων  καμάτων  καὶ πόνων δεῖσθαι, πρὸς δὲ τὸ κτήσασθαι τὰ ἀκήρατα καὶ αἰώνια καὶ σὺν Χριστῷ βασιλεῦσαι μὴ προσήκειν μηδὲ βραχύν τινα χρόνον  πονῆσαι καὶ ἀγωνίσασθαι; ἐγὼ οἶμαι, καὶ τῷ πάνυ βραχὺν νοῦν ἔχοντι δίκαιον καταφαίνεται  τοῦτο τὸ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ ἀθλῆσαι καὶ ἀγωνίσασθαι,  ὅπως  τὴν  νίκην  τις  εἰς  αἰῶνα  ἄρηται,  ἢ  ἐν  ὀλίγῳ  χρόνῳ  μὴ ἀνδραγαθήσαντα, ἀλλὰ χαυνωθέντα  καὶ ἐν γηΐναις  ἡδοναῖς ἀναστραφέντα τὸ ἥττημα καὶ 60-3-3 τὴν αἰσχύνην εἰς αἰῶνας ἀπενέγκασθαι.
Line 4,505: Line 4,505:
 
ἴδε οὖν ἀγάπην δεσπότου καὶ χάριν πρὸς τὰ ἴδια τέκνα, πρὸς τὸν κατ' εἰκόνα αὐτοῦ γενόμενον ἄνθρωπον.
 
ἴδε οὖν ἀγάπην δεσπότου καὶ χάριν πρὸς τὰ ἴδια τέκνα, πρὸς τὸν κατ' εἰκόνα αὐτοῦ γενόμενον ἄνθρωπον.
 
 
61-1-3 καί μοι καιρὸς ἱστορῆσαι τὴν μεγίστην αὐτοῦ οἰκονομίαν  δι'  ὑποδείγματος καὶ  ἀναλαβὼν  τὸ πρόβλημα σαφέστερόν σοι παραστήσω τὸ εἰρημένον.
+
61-1-3 καί μοι καιρὸς ἱστορῆσαι τὴν μεγίστην αὐτοῦ οἰκονομίαν  δι'  ὑποδείγματος καὶ  ἀναλαβὼν  τὸ πρόβλημα σαφέστερόν σοι παραστήσω τὸ εἰρημένον.
 
 
 
κείσθω σοι ἐν παραδείγματι σαφεῖ πόλις  μεγίστη  καὶ  βασιλική,  ἣν  ἐπολιόρκησαν  ἀλλόφυλοι  ἢ  τύραννος  ἢ  ἄδικος βασιλεύς, ὃς τὴν μὴ ἀνήκουσαν αὐτῷ βασιλείαν καὶ πόλιν ἐκβιασάμενος καὶ εἰσελθὼν τοὺς οἰκοῦντας βίᾳ κατεδούλωσεν, ὕψωσε δὲ ἑαυτῷ πύργων ὑψώματα καὶ τείχη ὀχυρὰ καὶ δυσκαταγώνιστα, ἀντιμαχόμενος τῷ νομίμῳ βασιλεῖ καὶ δεσπότῃ, καὶ ᾠκοδόμησεν οἰκίας καὶ ἔστησεν εἰκόνας ἑαυτοῦ καὶ νόμους ἰδίους ἀνθισταμένους τῷ πρώτῳ βασιλεῖ, καὶ νόμισμα καὶ ἀργύριον ἴδιον ἐχάραξεν ἐν αὐτῇ καὶ εἰσήγαγε παρεμβολὰς ὁπλίτων ἐν τῇ  πόλει,  ὅπως  χειρώσηται  τοὺς  ἐνοικοῦντας  καὶ ὅπως  φυλάξῃ  τὴν  πόλιν,  μήποτε ἀποδράσαντες  αὐτοῦ  ἐξέλθωσι  τῆς  τούτου  δεσποτείας, ἀλλ'  ὅπως  κατάσχῃ  αὐτοὺς δούλους καὶ ὑποχειρίους ποιοῦντας βίᾳ καὶ ἀνάγκῃ τὸ ἴδιον ἔργον.
 
κείσθω σοι ἐν παραδείγματι σαφεῖ πόλις  μεγίστη  καὶ  βασιλική,  ἣν  ἐπολιόρκησαν  ἀλλόφυλοι  ἢ  τύραννος  ἢ  ἄδικος βασιλεύς, ὃς τὴν μὴ ἀνήκουσαν αὐτῷ βασιλείαν καὶ πόλιν ἐκβιασάμενος καὶ εἰσελθὼν τοὺς οἰκοῦντας βίᾳ κατεδούλωσεν, ὕψωσε δὲ ἑαυτῷ πύργων ὑψώματα καὶ τείχη ὀχυρὰ καὶ δυσκαταγώνιστα, ἀντιμαχόμενος τῷ νομίμῳ βασιλεῖ καὶ δεσπότῃ, καὶ ᾠκοδόμησεν οἰκίας καὶ ἔστησεν εἰκόνας ἑαυτοῦ καὶ νόμους ἰδίους ἀνθισταμένους τῷ πρώτῳ βασιλεῖ, καὶ νόμισμα καὶ ἀργύριον ἴδιον ἐχάραξεν ἐν αὐτῇ καὶ εἰσήγαγε παρεμβολὰς ὁπλίτων ἐν τῇ  πόλει,  ὅπως  χειρώσηται  τοὺς  ἐνοικοῦντας  καὶ ὅπως  φυλάξῃ  τὴν  πόλιν,  μήποτε ἀποδράσαντες  αὐτοῦ  ἐξέλθωσι  τῆς  τούτου  δεσποτείας, ἀλλ'  ὅπως  κατάσχῃ  αὐτοὺς δούλους καὶ ὑποχειρίους ποιοῦντας βίᾳ καὶ ἀνάγκῃ τὸ ἴδιον ἔργον.
Line 4,511: Line 4,511:
 
61-1-4 εἶτα χρόνου πολλοῦ  διεληλυθότος  καὶ  τούτων  ἐν  ἀσφαλείᾳ  κατεχόντων  τὴν  πόλιν  καὶ  τῶν ἐνοικούντων  δουλαγωγουμένων ἔρχεται ὁ βασιλεύς, ὁ δεσπότης τῶν πολιορκουμένων καὶ προαποστείλας φανερὰν αὐτοῖς κατέστησε τὴν ἄφιξιν καὶ ἔγνω, εἰ στέργουσι τὴν παρουσίαν καὶ τὴν ἐκδίκησιν καὶ οὕτω γνοὺς αὐτῶν  τὴν βουλὴν ὄλεθρον  φέρει τῷ ἀδίκῳ ἄρχοντι.
 
61-1-4 εἶτα χρόνου πολλοῦ  διεληλυθότος  καὶ  τούτων  ἐν  ἀσφαλείᾳ  κατεχόντων  τὴν  πόλιν  καὶ  τῶν ἐνοικούντων  δουλαγωγουμένων ἔρχεται ὁ βασιλεύς, ὁ δεσπότης τῶν πολιορκουμένων καὶ προαποστείλας φανερὰν αὐτοῖς κατέστησε τὴν ἄφιξιν καὶ ἔγνω, εἰ στέργουσι τὴν παρουσίαν καὶ τὴν ἐκδίκησιν καὶ οὕτω γνοὺς αὐτῶν  τὴν βουλὴν ὄλεθρον  φέρει τῷ ἀδίκῳ ἄρχοντι.
 
 
καθεῖλε  γὰρ παραγενόμενος  τὰ ὑψηλὰ τείχη  καὶ τὰ ὀχυρώματα, οἷς ἐπεποίθει,  καὶ  τὰς  εἰκόνας  ἠφάνισε  καὶ  τοὺς  νόμους  διεσκέδασε, καὶ  ἁπαξαπλῶς μετήλλαξε πάντα  τὰ ἔθη τὰ ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ ἐπεισαχθέντα τῇ πόλει καὶ αὐτὸν δήσας διέφθειρε καὶ ᾠκοδόμησεν αὐτὴν ἐκ δευτέρου καινὴν καὶ ἐποίησεν ὕψη καὶ τειχίσματα οὐρανομήκη πρὸς τὸ μηκέτι δυνηθῆναι  ἐπεισελθεῖν  πάλιν ἐχθρὸν καὶ κατακυριεῦσαι αὐτῆς,  καὶ  νόμους  εἰρηνικοὺς  ἔθετο  ἐν  αὐτῇ  καὶ  εἰκόνας  βασιλικὰς  καὶ  ἀργύριον δεδοκιμασμένον  ἐνεχάραξεν  ἐν  αὐτῇ,  καὶ  πάντα  τὰ  προστάγματα  εἰρηνικὰ  καὶ ἀναπαύσεως γέμοντα ποιήσας καὶ ποικίλως  διακοσμήσας ἐνῴκησεν ἐν αὐτῇ ἀρέσκων
+
καθεῖλε  γὰρ παραγενόμενος  τὰ ὑψηλὰ τείχη  καὶ τὰ ὀχυρώματα, οἷς ἐπεποίθει,  καὶ  τὰς  εἰκόνας  ἠφάνισε  καὶ  τοὺς  νόμους  διεσκέδασε, καὶ  ἁπαξαπλῶς μετήλλαξε πάντα  τὰ ἔθη τὰ ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ ἐπεισαχθέντα τῇ πόλει καὶ αὐτὸν δήσας διέφθειρε καὶ ᾠκοδόμησεν αὐτὴν ἐκ δευτέρου καινὴν καὶ ἐποίησεν ὕψη καὶ τειχίσματα οὐρανομήκη πρὸς τὸ μηκέτι δυνηθῆναι  ἐπεισελθεῖν  πάλιν ἐχθρὸν καὶ κατακυριεῦσαι αὐτῆς,  καὶ  νόμους  εἰρηνικοὺς  ἔθετο  ἐν  αὐτῇ  καὶ  εἰκόνας  βασιλικὰς  καὶ  ἀργύριον δεδοκιμασμένον  ἐνεχάραξεν  ἐν  αὐτῇ,  καὶ  πάντα  τὰ  προστάγματα  εἰρηνικὰ  καὶ ἀναπαύσεως γέμοντα ποιήσας καὶ ποικίλως  διακοσμήσας ἐνῴκησεν ἐν αὐτῇ ἀρέσκων
 
καὶ 61-1-5 ἀρεσκόμενος τοῖς εὐγνώμοσιν αὐτοῦ θεράπουσιν.
 
καὶ 61-1-5 ἀρεσκόμενος τοῖς εὐγνώμοσιν αὐτοῦ θεράπουσιν.
 
 
Line 4,532: Line 4,532:
 
61-1-10 κατασκευάσματα καὶ τὰς μηχανάς.
 
61-1-10 κατασκευάσματα καὶ τὰς μηχανάς.
 
 
πᾶσαν ἁπλῶς  τὴν  πόλιν  τῆς  κακίας  τὴν οἰκοδομηθεῖσαν  ὑπὸ τοῦ τυράννου  ὁ Χριστὸς ἐξερημοῖ καὶ καταλύει  καὶ κτίζει ἐκεῖ ἑαυτῷ  πόλιν  θεοῦ  καὶ  πύργους  καὶ  ὑψώματα  κατὰ  τῆς  γνώσεως  τοῦ  ἐχθροῦ  καὶ ὀχυρώματα ἄρρηκτα καὶ ἀκαταγώνιστα καὶ οἰκοδομὰς θείας οἰκοδομεῖ ἐν αὐτῇ πίστεως, ἀγάπης, χαρᾶς, ἐλπίδος, καὶ ἐν αὐτῇ τῇ ψυχῇ λατομεῖ σπείρας λογισμοὺς καὶ ἐννοίας εὐαρέστους τῷ θεῷ καὶ νόμους πνεύματος  ἁγίου κατατίθεται  ἐν αὐτῇ  καὶ ἀργύριον δόκιμον πεπυρωμένον ἑπταπλασίως δίδωσιν αὐτῇ καὶ εἰκόνα ἐπουράνιον φωτὸς θεϊκοῦ ἀνιστᾷ ἐν αὐτῇ καὶ ποιεῖ ἐν αὐτῇ πηγὴν ὕδατος καθαροῦ καὶ ζῶντος καὶ «ἁλλομένου εἰς ζωὴν  αἰώνιον»,  πηγάζουσαν εἰρήνην  καὶ ἀγαθότητα  καὶ χαρὰν καὶ εἰσάγει ἐν αὐτῇ παρεμβολὰς τῶν  ἁγίων  δυνάμεων φυλάσσειν αὐτὴν κατὰ τὸ εἰρημένον· «παρεμβαλεῖ ἄγγελος  κυρίου κύκλῳ  τῶν  φοβουμένων  αὐτὸν  καὶ ῥύσεται αὐτούς», καὶ ἐνδύματα ἐπουράνια ἐνδιδύσκει αὐτὴν καὶ ἐλευθερίαν τῶν ἰδίων λογισμῶν δίδωσιν αὐτῇ, ἵνα ἐν αὐτοῖς διακονῇ τῷ ἰδίῳ βασιλεῖ, καὶ ἁρμόζει αὐτὴν εἰς νύμφην  ἑαυτῷ εὐάρεστον καὶ κοινωνεῖ αὐτῇ κοινωνίαν  θείαν, μεταδιδοὺς αὐτῇ ἐκ τῆς οὐσίας τῆς ἀγαθότητος αὐτοῦ πνεύματος ἁγίου ἐμπίπλησιν αὐτῇ καὶ πᾶσαν εὐωδίαν καὶ ἀνάπαυσιν δίδωσιν αὐτῇ ἀντὶ τῶν  χρόνων,  ὧν  ἐταπεινώθη  καὶ  συνεκλείσθη  61-1-11 ὑπὸ  βασιλέα  σκότους  καὶ βασιλεύει αὐτῆς ἐν βασιλείᾳ εἰρηνικῇ.
+
πᾶσαν ἁπλῶς  τὴν  πόλιν  τῆς  κακίας  τὴν οἰκοδομηθεῖσαν  ὑπὸ τοῦ τυράννου  ὁ Χριστὸς ἐξερημοῖ καὶ καταλύει  καὶ κτίζει ἐκεῖ ἑαυτῷ  πόλιν  θεοῦ  καὶ  πύργους  καὶ  ὑψώματα  κατὰ  τῆς  γνώσεως  τοῦ  ἐχθροῦ  καὶ ὀχυρώματα ἄρρηκτα καὶ ἀκαταγώνιστα καὶ οἰκοδομὰς θείας οἰκοδομεῖ ἐν αὐτῇ πίστεως, ἀγάπης, χαρᾶς, ἐλπίδος, καὶ ἐν αὐτῇ τῇ ψυχῇ λατομεῖ σπείρας λογισμοὺς καὶ ἐννοίας εὐαρέστους τῷ θεῷ καὶ νόμους πνεύματος  ἁγίου κατατίθεται  ἐν αὐτῇ  καὶ ἀργύριον δόκιμον πεπυρωμένον ἑπταπλασίως δίδωσιν αὐτῇ καὶ εἰκόνα ἐπουράνιον φωτὸς θεϊκοῦ ἀνιστᾷ ἐν αὐτῇ καὶ ποιεῖ ἐν αὐτῇ πηγὴν ὕδατος καθαροῦ καὶ ζῶντος καὶ «ἁλλομένου εἰς ζωὴν  αἰώνιον»,  πηγάζουσαν εἰρήνην  καὶ ἀγαθότητα  καὶ χαρὰν καὶ εἰσάγει ἐν αὐτῇ παρεμβολὰς τῶν  ἁγίων  δυνάμεων φυλάσσειν αὐτὴν κατὰ τὸ εἰρημένον· «παρεμβαλεῖ ἄγγελος  κυρίου κύκλῳ  τῶν  φοβουμένων  αὐτὸν  καὶ ῥύσεται αὐτούς», καὶ ἐνδύματα ἐπουράνια ἐνδιδύσκει αὐτὴν καὶ ἐλευθερίαν τῶν ἰδίων λογισμῶν δίδωσιν αὐτῇ, ἵνα ἐν αὐτοῖς διακονῇ τῷ ἰδίῳ βασιλεῖ, καὶ ἁρμόζει αὐτὴν εἰς νύμφην  ἑαυτῷ εὐάρεστον καὶ κοινωνεῖ αὐτῇ κοινωνίαν  θείαν, μεταδιδοὺς αὐτῇ ἐκ τῆς οὐσίας τῆς ἀγαθότητος αὐτοῦ πνεύματος ἁγίου ἐμπίπλησιν αὐτῇ καὶ πᾶσαν εὐωδίαν καὶ ἀνάπαυσιν δίδωσιν αὐτῇ ἀντὶ τῶν  χρόνων,  ὧν  ἐταπεινώθη  καὶ  συνεκλείσθη  61-1-11 ὑπὸ  βασιλέα  σκότους  καὶ βασιλεύει αὐτῆς ἐν βασιλείᾳ εἰρηνικῇ.
 
 
 
ταῦτα τὰ χαρίσματα ἐδωρήσατο ἀπὸ τοῦ νῦν ὁ εὔσπλαγχνος  θεὸς μηνύσας τὴν ὁδὸν καὶ τὴν θύραν, ἐν ᾗ κρούοντες εὑρίσκομεν τὴν πολλὴν καὶ θαυμαστὴν αὐτοῦ εὐεργεσίαν.
 
ταῦτα τὰ χαρίσματα ἐδωρήσατο ἀπὸ τοῦ νῦν ὁ εὔσπλαγχνος  θεὸς μηνύσας τὴν ὁδὸν καὶ τὴν θύραν, ἐν ᾗ κρούοντες εὑρίσκομεν τὴν πολλὴν καὶ θαυμαστὴν αὐτοῦ εὐεργεσίαν.
Line 4,538: Line 4,538:
 
διπλᾶ οὖν αὐτοῦ τὰ χαρίσματα δέχεται γὰρ αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου τὴν ψυχὴν χαρᾷ, ἣν ἔσχεν Ἀδὰμ πρὸ τῆς παρακοῆς, μετὰ πάντων τῶν  λογισμῶν  61-1-12 αὐτῆς καὶ τὸν ἐπουράνιον  βασιλέα ἔχει νυμφίον  οἰκοῦντα ἐν αὐτῇ.
 
διπλᾶ οὖν αὐτοῦ τὰ χαρίσματα δέχεται γὰρ αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου τὴν ψυχὴν χαρᾷ, ἣν ἔσχεν Ἀδὰμ πρὸ τῆς παρακοῆς, μετὰ πάντων τῶν  λογισμῶν  61-1-12 αὐτῆς καὶ τὸν ἐπουράνιον  βασιλέα ἔχει νυμφίον  οἰκοῦντα ἐν αὐτῇ.
 
 
αὕτη  ἦν  ἡ  διπλῆ  μερίς,  ἣν  ἔλαβεν  Ἰωσὴφ  παρὰ  τοῦ  πατρός,  καὶ  ἡ  διπλῆ κληρονομία,  ἣν  εἶπεν  Ἰακὼβ  μερίδα  ἀγροῦ  «ἣν  ἐκτησάμην  ἐν  τῷ  τόξῳ  μου  καὶ ῥομφαίᾳ».
+
αὕτη  ἦν  ἡ  διπλῆ  μερίς,  ἣν  ἔλαβεν  Ἰωσὴφ  παρὰ  τοῦ  πατρός,  καὶ  ἡ  διπλῆ κληρονομία,  ἣν  εἶπεν  Ἰακὼβ  μερίδα  ἀγροῦ  «ἣν  ἐκτησάμην  ἐν  τῷ  τόξῳ  μου  καὶ ῥομφαίᾳ».
 
 
 
ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ κυρίου οὕτω λαμβάνεται, ὅτι τῶν ἀγγέλων  καὶ τῶν ἁγίων πάντων τῶν ἐπουρανίων  κληρονομίαν  ἐκέκτητο, ἐλθὼν  δὲ καὶ γενόμενος ἄνθρωπος ἐπολέμησε τῇ ἐναντίᾳ  δυνάμει καὶ κατεκυρίευσε «τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκὶ» καὶ τὴν κληρονομίαν ἔλαβε τῶν ἀνθρώπων  «ἐν τόξῳ καὶ ῥομφαίᾳ».
 
ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ κυρίου οὕτω λαμβάνεται, ὅτι τῶν ἀγγέλων  καὶ τῶν ἁγίων πάντων τῶν ἐπουρανίων  κληρονομίαν  ἐκέκτητο, ἐλθὼν  δὲ καὶ γενόμενος ἄνθρωπος ἐπολέμησε τῇ ἐναντίᾳ  δυνάμει καὶ κατεκυρίευσε «τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκὶ» καὶ τὴν κληρονομίαν ἔλαβε τῶν ἀνθρώπων  «ἐν τόξῳ καὶ ῥομφαίᾳ».
Line 4,554: Line 4,554:
 
τοῦτο δὲ ἐν μὲν τοῖς φανεροῖς ἐγένετο ἐπὶ τοῦ κυρίου, ὅτε ὑπὸ Ἡρώδου τὰ παίδια  ἀνῃρέθησαν,  ἐν  δὲ  τῷ  κρυπτῷ  οὕτως  νοεῖται.
 
τοῦτο δὲ ἐν μὲν τοῖς φανεροῖς ἐγένετο ἐπὶ τοῦ κυρίου, ὅτε ὑπὸ Ἡρώδου τὰ παίδια  ἀνῃρέθησαν,  ἐν  δὲ  τῷ  κρυπτῷ  οὕτως  νοεῖται.
 
 
«φωνὴ  ἐν  Ῥαμὰ»  ἐν  βουνῷ (τουτέστιν  ἐν τοῖς  ἐπουρανίοις) «ἠκούσθη, κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς·» Ῥαχὴλ  ἡ
+
«φωνὴ  ἐν  Ῥαμὰ»  ἐν  βουνῷ (τουτέστιν  ἐν τοῖς  ἐπουρανίοις) «ἠκούσθη, κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς·» Ῥαχὴλ  ἡ
 
ἀληθινὴ μήτηρ, ἡ ἐπουράνιος χάρις, τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, ἔκκλαιε τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν ἀνθρώπων, τοὺς ὑπὸ τὸν πονηρὸν ἄρχοντα ὄντας καὶ ἐν σκότει πεπεδημένους δεινῶς· ἔκλαιε δέ, ὅτι οὔκ εἰσιν ἐν τῇ ζωῇ 61-2-2 τοῦ πνεύματος, ἐν φωτὶ  ἀγαθότητος.
 
ἀληθινὴ μήτηρ, ἡ ἐπουράνιος χάρις, τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, ἔκκλαιε τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν ἀνθρώπων, τοὺς ὑπὸ τὸν πονηρὸν ἄρχοντα ὄντας καὶ ἐν σκότει πεπεδημένους δεινῶς· ἔκλαιε δέ, ὅτι οὔκ εἰσιν ἐν τῇ ζωῇ 61-2-2 τοῦ πνεύματος, ἐν φωτὶ  ἀγαθότητος.
 
 
Line 4,572: Line 4,572:
 
καὶ ὅσοι ἐπίστευσαν καὶ ἤλπισαν  καὶ ἠγάπησαν τὸ φῶς  ὑπὲρ τὸ σκότος ἔτυχον  τῆς ἐπαγγελίας καὶ  τῆς θείας ἀναγεννήσεως.
 
καὶ ὅσοι ἐπίστευσαν καὶ ἤλπισαν  καὶ ἠγάπησαν τὸ φῶς  ὑπὲρ τὸ σκότος ἔτυχον  τῆς ἐπαγγελίας καὶ  τῆς θείας ἀναγεννήσεως.
 
 
∆όξα τῇ εὐσπλάγχνῳ  μητρί, τῇ ἐπουρανίῳ πόλει τῶν ἁγίων.
+
∆όξα τῇ εὐσπλάγχνῳ  μητρί, τῇ ἐπουρανίῳ πόλει τῶν ἁγίων.
 
 
 
Ἀμήν.
 
Ἀμήν.
Line 4,589: Line 4,589:
 
62-1-2 γέλωτι  καὶ  βαδίσματι· σφοδρότητα  δὲ  ἀπόφευγε  προπετῆ.
 
62-1-2 γέλωτι  καὶ  βαδίσματι· σφοδρότητα  δὲ  ἀπόφευγε  προπετῆ.
 
 
οὕτω  γὰρ  ὁ  νοῦς διαμενεῖ βέβαιος, καὶ οὐχὶ ὑπὸ τῆς σφοδρότητος ταρχώδης γενόμενος ἀσθενὴς ἔσται καὶ βραχὺς περὶ φρόνησιν καὶ τῶν σκοτεινῶν νοερῶν, οὐδὲ ἡττηθήσεται μὲν γαστριμαργίας, ἡττηθήσεται δὲ ἐπὶ ζέοντος θυμοῦ, ἡττηθή62-1-3 σεται δὲ τῶν ἄλλων παθῶν· ἕτοιμον  αὐτοῖς ἅρπαγμα προκείμενος.
+
οὕτω  γὰρ  ὁ  νοῦς διαμενεῖ βέβαιος, καὶ οὐχὶ ὑπὸ τῆς σφοδρότητος ταρχώδης γενόμενος ἀσθενὴς ἔσται καὶ βραχὺς περὶ φρόνησιν καὶ τῶν σκοτεινῶν νοερῶν, οὐδὲ ἡττηθήσεται μὲν γαστριμαργίας, ἡττηθήσεται δὲ ἐπὶ ζέοντος θυμοῦ, ἡττηθή62-1-3 σεται δὲ τῶν ἄλλων παθῶν· ἕτοιμον  αὐτοῖς ἅρπαγμα προκείμενος.
 
 
 
τὸν γὰρ δὴ νοῦν προσήκει τῶν παθῶν ἐπικρατεῖν, ὑψηλὸν ἐφ' ἡσύχου θρόνου καθήμενον ἀφορῶντα πρὸς θεόν.
 
τὸν γὰρ δὴ νοῦν προσήκει τῶν παθῶν ἐπικρατεῖν, ὑψηλὸν ἐφ' ἡσύχου θρόνου καθήμενον ἀφορῶντα πρὸς θεόν.
Line 4,598: Line 4,598:
 
62-1-5 ἐξηρμένην  καὶ  βῆμα  ποδῶν  ἁβρὸν  καὶ  μετέωρον.
 
62-1-5 ἐξηρμένην  καὶ  βῆμα  ποδῶν  ἁβρὸν  καὶ  μετέωρον.
 
 
ἤπια  δέ  σοι  πρὸς  τοὺς ἀπαντῶντας ἔστω τὰ ῥήματα καὶ προσηγορίαι γλυκεῖαι, αἰδὼς δὲ πρὸς 62-1-6 γυναῖκας καὶ τὸ βλέμμα κάτω τετραμμένον εἰς γῆν.
+
ἤπια  δέ  σοι  πρὸς  τοὺς ἀπαντῶντας ἔστω τὰ ῥήματα καὶ προσηγορίαι γλυκεῖαι, αἰδὼς δὲ πρὸς 62-1-6 γυναῖκας καὶ τὸ βλέμμα κάτω τετραμμένον εἰς γῆν.
 
 
 
λαλεῖ δὲ περιεσκεμμένως πάντα καὶ τῇ φωνῇ τὸ  χρήσιμον  ἀποδίδου  τῇ  χρείᾳ  τῶν  ἀκουόντων  τὸ  φθέγμα  μετρῶν,  ἄχρι  δὴ  καὶ ἐξάκουστον εἴη καὶ μήτε διαφεύγοι  τὴν ἀκοὴν 62-1-7 τῶν παρόντων  ὑπὸ σμικρότητος μήτε  ὑπερβάλλοι  μεῖζον  τῇ  κραυγῇ.
 
λαλεῖ δὲ περιεσκεμμένως πάντα καὶ τῇ φωνῇ τὸ  χρήσιμον  ἀποδίδου  τῇ  χρείᾳ  τῶν  ἀκουόντων  τὸ  φθέγμα  μετρῶν,  ἄχρι  δὴ  καὶ ἐξάκουστον εἴη καὶ μήτε διαφεύγοι  τὴν ἀκοὴν 62-1-7 τῶν παρόντων  ὑπὸ σμικρότητος μήτε  ὑπερβάλλοι  μεῖζον  τῇ  κραυγῇ.
Line 4,620: Line 4,620:
 
καὶ μεθ'  ἡμέραν μὲν ἀνθρώποις  κοινοῦ  τὴν σεαυτοῦ φρόνησιν,  θεῷ δὲ πολλάκις  μὲν ἐν ἡμέρᾳ, ἐπὶ πλεῖστον  δὲ ἐν νυκτί.
 
καὶ μεθ'  ἡμέραν μὲν ἀνθρώποις  κοινοῦ  τὴν σεαυτοῦ φρόνησιν,  θεῷ δὲ πολλάκις  μὲν ἐν ἡμέρᾳ, ἐπὶ πλεῖστον  δὲ ἐν νυκτί.
 
 
μὴ οὖν ὕπνος ἐπικρατείτω  πολὺς τῶν πρὸς 62-1-14 θεὸν εὐχῶν  τε καὶ ὕμνων· θανάτῳ γὰρ ὁ μακρὸς ὕπνος  ἐφάμιλλος.
+
μὴ οὖν ὕπνος ἐπικρατείτω  πολὺς τῶν πρὸς 62-1-14 θεὸν εὐχῶν  τε καὶ ὕμνων· θανάτῳ γὰρ ὁ μακρὸς ὕπνος  ἐφάμιλλος.
 
 
πᾶσαν μὲν ἡμέραν ἀνθρώποις  ἀγαθόν τι ποιῶν  ἢ λέγων  διατέλει, μέτοχος  δὲ  ἀεὶ  Χριστοῦ  καθίστασο  τὴν  θείαν  αὐγὴν  καταλάμποντος  ἐξ  οὐρανοῦ· εὐφροσύνη 62-1-15 τε σοι διηνεκὴς καὶ ἄπαυστος ἔστω Χριστός.
+
πᾶσαν μὲν ἡμέραν ἀνθρώποις  ἀγαθόν τι ποιῶν  ἢ λέγων  διατέλει, μέτοχος  δὲ  ἀεὶ  Χριστοῦ  καθίστασο  τὴν  θείαν  αὐγὴν  καταλάμποντος  ἐξ  οὐρανοῦ· εὐφροσύνη 62-1-15 τε σοι διηνεκὴς καὶ ἄπαυστος ἔστω Χριστός.
 
 
 
μηδὲ λύε τὸν τῆς ψυχῆς
 
μηδὲ λύε τὸν τῆς ψυχῆς
Line 4,643: Line 4,643:
 
σοι πρὸς τὴν  ψυχὴν  τοῦτο  καλόν  (τὸ δέ σοι γῆρας ὥσπερ 62-1-20 πτέρυξι  τῇ  θείᾳ σκεπάσει  δυνάμει  περιβάλλον).
 
σοι πρὸς τὴν  ψυχὴν  τοῦτο  καλόν  (τὸ δέ σοι γῆρας ὥσπερ 62-1-20 πτέρυξι  τῇ  θείᾳ σκεπάσει  δυνάμει  περιβάλλον).
 
 
ταῦτα  εἰδὼς  καὶ  πρὸς  νόσους  τῆς  ψυχῆς  ἰσχυροὺς
+
ταῦτα  εἰδὼς  καὶ  πρὸς  νόσους  τῆς  ψυχῆς  ἰσχυροὺς
 
εὐθαρσὴς ὤνὥσπερ τίς ἀνὴρ ἐν σταδίοις ἀγωνιστὴς ἄριστος ἀτρέπτως τῇ δυνάμει τοὺς πόνους  ὑφίσταται  μηδ' ὑπὸ λύπης 62-1-21 πάνυ τι πιέζου τὴν ψυχήν.
 
εὐθαρσὴς ὤνὥσπερ τίς ἀνὴρ ἐν σταδίοις ἀγωνιστὴς ἄριστος ἀτρέπτως τῇ δυνάμει τοὺς πόνους  ὑφίσταται  μηδ' ὑπὸ λύπης 62-1-21 πάνυ τι πιέζου τὴν ψυχήν.
 
 
Line 4,689: Line 4,689:
 
εἰ δὲ νόσος εἴη ἐπικειμένη μὴ βαρύνου μηδ' εἴ τι ἄλλο σοι συμπίπτει δυσχερές, ἀλλὰ  γενναῖον  ἀνίστα τὸν  νοῦν, χάριτας ἀνάγων  θεῷ καὶ ἐν  μέσοις τοῖς ἐπιπόνοις πράγμασι ἅτε δὲ σοφώτερα τε 62-1-22 ἀνθρώπων  φρονοῦντι  καὶ ἅπερ οὐ δυνατὸν  οὐδὲ  ῥᾶον  ἀνθρώποις  εὑρεῖν.
 
εἰ δὲ νόσος εἴη ἐπικειμένη μὴ βαρύνου μηδ' εἴ τι ἄλλο σοι συμπίπτει δυσχερές, ἀλλὰ  γενναῖον  ἀνίστα τὸν  νοῦν, χάριτας ἀνάγων  θεῷ καὶ ἐν  μέσοις τοῖς ἐπιπόνοις πράγμασι ἅτε δὲ σοφώτερα τε 62-1-22 ἀνθρώπων  φρονοῦντι  καὶ ἅπερ οὐ δυνατὸν  οὐδὲ  ῥᾶον  ἀνθρώποις  εὑρεῖν.
 
 
ἐλέει  δὲ  κακουμένους,  καὶ  τὴν  παρὰ  θεοῦ βοήθειαν ἐπὶ  ἀνθρώποις  αἰτοῦ· ἐπινεύσει γὰρ αἰτοῦντι  τῷ φίλῳ  τὴν χάριν, καὶ τοῖς κακουμένοις ἐπικουρίαν παρέξει, τὴν αὐτοῦ δύναμιν γνώριμον ἀνθρώποις καθιστάναι βουλόμενος,  ὡς  ἂν  εἰς  ἐπίγνωσιν  ἐλθόντι  ἐπὶ  θεὸν  ἀνίωσι  καὶ  τῆς  αἰωνίου μακαριότητος  ἀπολαύσωσιν,  ἐπειδὰν  ὁ  τοῦ  θεοῦ  υἱὸς  παραγένηται  τὰ  ἀγαθὰ  τοῖς δικαίοις ἀποκαθιστῶν.
+
ἐλέει  δὲ  κακουμένους,  καὶ  τὴν  παρὰ  θεοῦ βοήθειαν ἐπὶ  ἀνθρώποις  αἰτοῦ· ἐπινεύσει γὰρ αἰτοῦντι  τῷ φίλῳ  τὴν χάριν, καὶ τοῖς κακουμένοις ἐπικουρίαν παρέξει, τὴν αὐτοῦ δύναμιν γνώριμον ἀνθρώποις καθιστάναι βουλόμενος,  ὡς  ἂν  εἰς  ἐπίγνωσιν  ἐλθόντι  ἐπὶ  θεὸν  ἀνίωσι  καὶ  τῆς  αἰωνίου μακαριότητος  ἀπολαύσωσιν,  ἐπειδὰν  ὁ  τοῦ  θεοῦ  υἱὸς  παραγένηται  τὰ  ἀγαθὰ  τοῖς δικαίοις ἀποκαθιστῶν.
 
 
 
62-1-23 Καλὸν τὸ φοβεῖσθαι ἀεὶ καὶ μὴ ἐμπιστεύειν ἑαυτῷ κατὰ πάντα  τρόπον, ἵνα μὴ βυθισθῇ τις κακῶς.
 
62-1-23 Καλὸν τὸ φοβεῖσθαι ἀεὶ καὶ μὴ ἐμπιστεύειν ἑαυτῷ κατὰ πάντα  τρόπον, ἵνα μὴ βυθισθῇ τις κακῶς.
Line 4,701: Line 4,701:
 
καὶ ὁ Χριστιανὸς ὀφείλει  διὰ τὸν θεὸν ἀεὶ φοβεῖσθαι καὶ μὴ 62-1-26 καταφρονεῖν.
 
καὶ ὁ Χριστιανὸς ὀφείλει  διὰ τὸν θεὸν ἀεὶ φοβεῖσθαι καὶ μὴ 62-1-26 καταφρονεῖν.
 
 
ὁ θέλων σωθῆναι ἀγωνίσηται, τι θέλει ὁ θεός.
+
ὁ θέλων σωθῆναι ἀγωνίσηται, τι θέλει ὁ θεός.
 
 
 
τοῦτό ἐστι τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ· ὁ ἀγαπῶν
 
τοῦτό ἐστι τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ· ὁ ἀγαπῶν
Line 4,708: Line 4,708:
 
ἤτω ταπεινὸς ἐνώπιον τοῦ θεοῦ  καὶ  ἀνθρώπων    προσέχων  ἀεὶ  τῇ  καρδίᾳ  καὶ  ἀνθιστάμενος  τοῖς  κακοῖς διαλογισμοῖς.
 
ἤτω ταπεινὸς ἐνώπιον τοῦ θεοῦ  καὶ  ἀνθρώπων    προσέχων  ἀεὶ  τῇ  καρδίᾳ  καὶ  ἀνθιστάμενος  τοῖς  κακοῖς διαλογισμοῖς.
 
 
καὶ  ὅταν  ἐκεῖ  προσέχῃ  τις,  ἀεὶ  δεῖ  αὐτὸν  καὶ  ἐν  φόβῳ  εἶναι  καὶ
+
καὶ  ὅταν  ἐκεῖ  προσέχῃ  τις,  ἀεὶ  δεῖ  αὐτὸν  καὶ  ἐν  φόβῳ  εἶναι  καὶ
 
ἀγαπητικὸν καὶ ταπεινὸν καὶ μέριμναν ἔχειν, πῶς ἀρέσει τῷ κυρίῳ καὶ ἀντιπολεμεῖν τῷ παλαιῷ ἀνθρώπῳ.
 
ἀγαπητικὸν καὶ ταπεινὸν καὶ μέριμναν ἔχειν, πῶς ἀρέσει τῷ κυρίῳ καὶ ἀντιπολεμεῖν τῷ παλαιῷ ἀνθρώπῳ.
 
 
Line 4,747: Line 4,747:
 
φησὶ  γὰρ  ὁ κύριος·  «ἐὰν  μὴ  ἀπέλθω,  ὁ παράκλητος  οὐκ ἔρχεται.
 
φησὶ  γὰρ  ὁ κύριος·  «ἐὰν  μὴ  ἀπέλθω,  ὁ παράκλητος  οὐκ ἔρχεται.
 
 
συμφέρει  ὑμῖν  ἵνα  ἐγὼ  ἀπέλθω»,  καὶ  πάλιν·  «ὑπάγω  καὶ ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς» καὶ «πάλιν ὄψομαι ὑμᾶς, καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία, καὶ τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς 63-1-5 αἴρει ἀφ' ὑμῶν».
+
συμφέρει  ὑμῖν  ἵνα  ἐγὼ  ἀπέλθω»,  καὶ  πάλιν·  «ὑπάγω  καὶ ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς» καὶ «πάλιν ὄψομαι ὑμᾶς, καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία, καὶ τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς 63-1-5 αἴρει ἀφ' ὑμῶν».
 
 
 
τότε γὰρ οἱ ἀπόστολοι θεωροῦντες  αὐτοῦ τὴν  σάρκα, οὐδέπω  τῆς  δυνάμεως  τοῦ  πνεύματος  εἰς  αὐτοὺς  ἐλθούσης,  ἐνόμιζον καταλιμπάνεσθαι ὑπὸ τοῦ κυρίου διὰ τὸ χωρίζεσθαι αὐτὸν ἀπ' αὐτῶν.
 
τότε γὰρ οἱ ἀπόστολοι θεωροῦντες  αὐτοῦ τὴν  σάρκα, οὐδέπω  τῆς  δυνάμεως  τοῦ  πνεύματος  εἰς  αὐτοὺς  ἐλθούσης,  ἐνόμιζον καταλιμπάνεσθαι ὑπὸ τοῦ κυρίου διὰ τὸ χωρίζεσθαι αὐτὸν ἀπ' αὐτῶν.
Line 4,753: Line 4,753:
 
ἀνελθὼν  δὲ καὶ καθίσας τὸ σῶμα ἐκ δεξιῶν τῆς μεγαλωσύνης τοῦ θεοῦ καὶ προσκυνηθεὶς ὑπὸ πασῶν τῶν  ἐπουρανίων  δυνάμεων  καὶ ἀγγέλων  καὶ ἀρχῶν  καὶ ἐξουσιῶν, τότε ἀπέστειλεν αὐτοῖς  κατὰ  τὴν  ἐπαγγελίαν  αὐτοῦ  τὸ  παράκλητον  πνεῦμα  ἐν  τῇ  ἡμέρᾳ  τῆς πεντεκοστῆς,  καὶ οὕτως  ἡ δύναμις  τοῦ πνεύματος  τοῦ παρακλήτου  ἐν  ταῖς  ψυχαῖς αὐτῶν ἐλθοῦσα κατέπαυσεν, ἀποκαλυφθέντων  τῶν ὀφθαλμῶν  τῆς καρδίας αὐτῶν καὶ τοῦ  καλύμματος  τῆς  κακίας  τελείως  ἀπ'  αὐτῶν  περιαιρεθέντος  καὶ  τῶν  παθῶν καταργηθέντων,  τότε λοιπὸν σοφισθέντες ὑπὸ τοῦ πνεύματος καὶ τέλειοι γεγονότες τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ ἐπέγνωσαν ἐν ἀληθείᾳ ποιεῖν διὰ τοῦ πνεύματος καὶ διδάσκαλοι καὶ ὁδηγοὶ  τῶν  ἀνθρώπων  γεγόνασι,  τοῦ  πνεύματος  ὁδηγοῦντος  αὐτοὺς  εἰς  πᾶσαν ἀλήθειαν  ὡς  ἡγεμονεύσαντος  καὶ  βασιλεύσαντος  63-1-6 τῶν  ψυχῶν  αὐτῶν.
 
ἀνελθὼν  δὲ καὶ καθίσας τὸ σῶμα ἐκ δεξιῶν τῆς μεγαλωσύνης τοῦ θεοῦ καὶ προσκυνηθεὶς ὑπὸ πασῶν τῶν  ἐπουρανίων  δυνάμεων  καὶ ἀγγέλων  καὶ ἀρχῶν  καὶ ἐξουσιῶν, τότε ἀπέστειλεν αὐτοῖς  κατὰ  τὴν  ἐπαγγελίαν  αὐτοῦ  τὸ  παράκλητον  πνεῦμα  ἐν  τῇ  ἡμέρᾳ  τῆς πεντεκοστῆς,  καὶ οὕτως  ἡ δύναμις  τοῦ πνεύματος  τοῦ παρακλήτου  ἐν  ταῖς  ψυχαῖς αὐτῶν ἐλθοῦσα κατέπαυσεν, ἀποκαλυφθέντων  τῶν ὀφθαλμῶν  τῆς καρδίας αὐτῶν καὶ τοῦ  καλύμματος  τῆς  κακίας  τελείως  ἀπ'  αὐτῶν  περιαιρεθέντος  καὶ  τῶν  παθῶν καταργηθέντων,  τότε λοιπὸν σοφισθέντες ὑπὸ τοῦ πνεύματος καὶ τέλειοι γεγονότες τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ ἐπέγνωσαν ἐν ἀληθείᾳ ποιεῖν διὰ τοῦ πνεύματος καὶ διδάσκαλοι καὶ ὁδηγοὶ  τῶν  ἀνθρώπων  γεγόνασι,  τοῦ  πνεύματος  ὁδηγοῦντος  αὐτοὺς  εἰς  πᾶσαν ἀλήθειαν  ὡς  ἡγεμονεύσαντος  καὶ  βασιλεύσαντος  63-1-6 τῶν  ψυχῶν  αὐτῶν.
 
 
ἡμεῖς τοίνυν ἐπὰν ἀκούωμεν τὸν λόγον τοῦ θεοῦ καὶ κλαίωμεν, παρακαλέσωμεν τὸν κύριον καὶ προσδοκήσωμεν αὐτὸν  ἀδιστάκτῳ πίστει ἐλθεῖν  ἐν ἡμῖν  τὸ  ἀληθῶς  ἀκοῦον καὶ προσευχόμενον πνεῦμα κατὰ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ.
+
ἡμεῖς τοίνυν ἐπὰν ἀκούωμεν τὸν λόγον τοῦ θεοῦ καὶ κλαίωμεν, παρακαλέσωμεν τὸν κύριον καὶ προσδοκήσωμεν αὐτὸν  ἀδιστάκτῳ πίστει ἐλθεῖν  ἐν ἡμῖν  τὸ  ἀληθῶς  ἀκοῦον καὶ προσευχόμενον πνεῦμα κατὰ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ.
 
 
 
τὰ γὰρ ἴδια τῆς ψυχῆς ἡμῶν κάλλη καὶ οἱ καρποὶ ἤγουν εὐχὴ καὶ κλαυθμοὶ ἢ ἀγάπη ἢ ἀκοὴ ἢ πίστις καὶ τὰ λοιπὰ τῶν ἀρετῶν  ἐπιτηδεύματα,  ἐπὰν  μιχθῇ  καὶ  κοινωνήσῃ  τῇ  τοῦ  πνεύματος  κοινωνίᾳ  καὶ ὥσπερ θυμίαμα ἐν πυρὶ βληθὲν πλουσίαν τὴν εὐωδίαν ἀποδώσει, τότε ἀληθῶς κατὰ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ πολιτευόμεθα καὶ μετὰ ἁγιότητος πάντα ἐπιτελοῦμεν.
 
τὰ γὰρ ἴδια τῆς ψυχῆς ἡμῶν κάλλη καὶ οἱ καρποὶ ἤγουν εὐχὴ καὶ κλαυθμοὶ ἢ ἀγάπη ἢ ἀκοὴ ἢ πίστις καὶ τὰ λοιπὰ τῶν ἀρετῶν  ἐπιτηδεύματα,  ἐπὰν  μιχθῇ  καὶ  κοινωνήσῃ  τῇ  τοῦ  πνεύματος  κοινωνίᾳ  καὶ ὥσπερ θυμίαμα ἐν πυρὶ βληθὲν πλουσίαν τὴν εὐωδίαν ἀποδώσει, τότε ἀληθῶς κατὰ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ πολιτευόμεθα καὶ μετὰ ἁγιότητος πάντα ἐπιτελοῦμεν.
Line 4,759: Line 4,759:
 
ἄνευ γὰρ τοῦ ἁγίου  πνεύματος  τὸ θέλημα  τοῦ θεοῦ οὐδεὶς  ἐπιγινώσκει.
 
ἄνευ γὰρ τοῦ ἁγίου  πνεύματος  τὸ θέλημα  τοῦ θεοῦ οὐδεὶς  ἐπιγινώσκει.
 
 
63-2-1 Ὥσπερ γὰρ ἐν  τῷ κόσμῳ ὡρμασμένη ἀνδρὶ γυνὴ πρὸ τοῦ συναφθῆναι 63-2-1 αὐτῷ ἔχει ἰδίους νόμους καὶ
+
63-2-1 Ὥσπερ γὰρ ἐν  τῷ κόσμῳ ὡρμασμένη ἀνδρὶ γυνὴ πρὸ τοῦ συναφθῆναι 63-2-1 αὐτῷ ἔχει ἰδίους νόμους καὶ
 
ἀναστροφὴν καὶ ἐργασίαν καὶ διαγωγὴν  κατὰ τὸ θέλημα αὐτῆς, ἐπὰν δὲ συναφθῇ καὶ κοινωνήσῃ  τῷ  ἀνδρὶ αὐτῆς, λοιπὸν ὑπὸ τὸ θέλημα τοῦ ἀνδρὸς καὶ τὴν  δεσποτείαν αὐτοῦ ἐστι, κἂν ἔχῃ ἰδίους νόμους καὶ ἴδιον θέλημα δεδούλωται  τῷ ἰδίῳ αὐτῆς ἀνδρὶ καὶ κατὰ τὸ θέλημα αὐτῆς οὐ πορεύεται.
 
ἀναστροφὴν καὶ ἐργασίαν καὶ διαγωγὴν  κατὰ τὸ θέλημα αὐτῆς, ἐπὰν δὲ συναφθῇ καὶ κοινωνήσῃ  τῷ  ἀνδρὶ αὐτῆς, λοιπὸν ὑπὸ τὸ θέλημα τοῦ ἀνδρὸς καὶ τὴν  δεσποτείαν αὐτοῦ ἐστι, κἂν ἔχῃ ἰδίους νόμους καὶ ἴδιον θέλημα δεδούλωται  τῷ ἰδίῳ αὐτῆς ἀνδρὶ καὶ κατὰ τὸ θέλημα αὐτῆς οὐ πορεύεται.
 
 
Line 4,778: Line 4,778:
 
ὅταν τοίνυν ἀκούσῃς  περὶ  κοινωνίας  καὶ  χορῶν  καὶ  ἑορτῶν  πνευματικῶν,  μηδὲν  ὑλικὸν  καὶ ἐπίγειον  ἐννοήσῃς  σαρκικῷ  φρονήματι  φερόμενος·  ταῦτα  γὰρ  σκιάς  τινας  καὶ ὑποδείγματα  λαμβάνομεν  διὰ  τὸ  ἑτέρως  μὴ  δύνασθαι  ἐμφάσεις  τῶν  πνευματικῶν μυστηρίων δοῦναι· ἐκεῖνα γὰρ πάντα τὰ πνευματικὰ  καὶ ἐπουράνια ἄρρητά ἐστι καὶ ἀνεκδιήγητα καὶ σαρκικοῖς ὀφθαλμοῖς ἀθεώρητα, ψυχῇ δὲ ἁγίᾳ καὶ πιστῇ εἰς κατάληψιν ἐρχομένῃ  καὶ ἡ  κοινωνία  τοῦ ἁγίου  πνεύματος  καὶ τὰ ἐνδύματα  καὶ οἱ ἐπουράνιοι θησαυροὶ  καὶ  οἱ  νόμοι  καὶ  οἱ  χοροὶ  καὶ  ἑορταὶ  τῶν  ἁγίων  ἀγγέλων.
 
ὅταν τοίνυν ἀκούσῃς  περὶ  κοινωνίας  καὶ  χορῶν  καὶ  ἑορτῶν  πνευματικῶν,  μηδὲν  ὑλικὸν  καὶ ἐπίγειον  ἐννοήσῃς  σαρκικῷ  φρονήματι  φερόμενος·  ταῦτα  γὰρ  σκιάς  τινας  καὶ ὑποδείγματα  λαμβάνομεν  διὰ  τὸ  ἑτέρως  μὴ  δύνασθαι  ἐμφάσεις  τῶν  πνευματικῶν μυστηρίων δοῦναι· ἐκεῖνα γὰρ πάντα τὰ πνευματικὰ  καὶ ἐπουράνια ἄρρητά ἐστι καὶ ἀνεκδιήγητα καὶ σαρκικοῖς ὀφθαλμοῖς ἀθεώρητα, ψυχῇ δὲ ἁγίᾳ καὶ πιστῇ εἰς κατάληψιν ἐρχομένῃ  καὶ ἡ  κοινωνία  τοῦ ἁγίου  πνεύματος  καὶ τὰ ἐνδύματα  καὶ οἱ ἐπουράνιοι θησαυροὶ  καὶ  οἱ  νόμοι  καὶ  οἱ  χοροὶ  καὶ  ἑορταὶ  τῶν  ἁγίων  ἀγγέλων.
 
 
  τῷ  πείρᾳ παραλαβόντι καὶ καταξιωθέντι τυχεῖν, γινώσκονται μόνον, ἀμυήτῳ δὲ αὐτῶν νοῆσαι ἢ καταλαβεῖν  ἀδύνατον  ἢ μόνον πίστει δέξασθαι  εὐλαβῶς  ὑπὲρ γὰρ νοῦν ἀνθρώπινόν ἐστιν· οὐ γάρ εἰσιν  ἐκ τοῦ αἰῶνος  τούτου  τὰ πνευματικὰ  63-2-4  καὶ ἐπουράνια,  τὰ προειρημένα τῶν μυστηρίων τοῦ πνεύματος ἀγαθά.
+
τῷ  πείρᾳ παραλαβόντι καὶ καταξιωθέντι τυχεῖν, γινώσκονται μόνον, ἀμυήτῳ δὲ αὐτῶν νοῆσαι ἢ καταλαβεῖν  ἀδύνατον  ἢ μόνον πίστει δέξασθαι  εὐλαβῶς  ὑπὲρ γὰρ νοῦν ἀνθρώπινόν ἐστιν· οὐ γάρ εἰσιν  ἐκ τοῦ αἰῶνος  τούτου  τὰ πνευματικὰ  63-2-4  καὶ ἐπουράνια,  τὰ προειρημένα τῶν μυστηρίων τοῦ πνεύματος ἀγαθά.
 
 
 
ὡς περὶ θεοῦ οὖν εὐλαβῶς καὶ περὶ πνευματικῶν  ἄκουε μυστηρίων, πίστει δεχόμενος  ἕως οὗ καταξιωθῇς  πιστεύων  καὶ αὐτὸς τούτων τυχεῖν, καὶ τότε γνώσῃ αὐτῇ τῇ πείρᾳ ψυχικοῖς ὀφθαλμοῖς, οἵων ἀγαθῶν καὶ οἵων μυστηρίων ψυχαὶ Χριστιανῶν καταξιοῦνται ἀπὸ τοῦ νῦν.
 
ὡς περὶ θεοῦ οὖν εὐλαβῶς καὶ περὶ πνευματικῶν  ἄκουε μυστηρίων, πίστει δεχόμενος  ἕως οὗ καταξιωθῇς  πιστεύων  καὶ αὐτὸς τούτων τυχεῖν, καὶ τότε γνώσῃ αὐτῇ τῇ πείρᾳ ψυχικοῖς ὀφθαλμοῖς, οἵων ἀγαθῶν καὶ οἵων μυστηρίων ψυχαὶ Χριστιανῶν καταξιοῦνται ἀπὸ τοῦ νῦν.
Line 4,803: Line 4,803:
 
τοῦτο γὰρ ἡγεῖται τὸ κάλλος αὐτῆς καὶ τὴν ἀξίαν εἶναι αὐτοῦ, ἐὰν  63-3-3 ᾖ  πτωχὴ  τῷ  πνεύματι.
 
τοῦτο γὰρ ἡγεῖται τὸ κάλλος αὐτῆς καὶ τὴν ἀξίαν εἶναι αὐτοῦ, ἐὰν  63-3-3 ᾖ  πτωχὴ  τῷ  πνεύματι.
 
 
τίς  οὖν  ἐστιν  ἡ  πτωχὴ  τῷ  πνεύματι  ψυχή;  ἡ ἐπιγινώσκουσα τὰ τραύματα αὐτῆς καὶ εἰδυῖα τὸ περιέχον αὐτὴν σκότος τῶν παθῶν καὶ τὴν δουλείαν καὶ τοὺς δεσμοὺς αὐτῆς ἐπισταμένη καὶ ἐπιζητοῦσα πάντοτε τὴν ἀπὸ τοῦ κυρίου λύτρωσιν.
+
τίς  οὖν  ἐστιν  ἡ  πτωχὴ  τῷ  πνεύματι  ψυχή;  ἡ ἐπιγινώσκουσα τὰ τραύματα αὐτῆς καὶ εἰδυῖα τὸ περιέχον αὐτὴν σκότος τῶν παθῶν καὶ τὴν δουλείαν καὶ τοὺς δεσμοὺς αὐτῆς ἐπισταμένη καὶ ἐπιζητοῦσα πάντοτε τὴν ἀπὸ τοῦ κυρίου λύτρωσιν.
 
 
 
αὕτη ἡ ψυχὴ ἡ βαστάζουσα πόνους καὶ ἀεὶ ἐπικαλουμένη καὶ δεομένη αὐτοῦ ἰάσεως τυχεῖν  καὶ ἐπὶ  μηδενὶ  τῶν  ἐπὶ γῆς ἀγαθῶν, οὐ θησαυρῷ βασιλικῷ, οὐ πλούτῳ, οὐ τρυφῇ, ἐπαναπαυομένη καὶ χαίρουσα, ἢ μόνον ζητοῦσα τὸν καλὸν ἰατρὸν καὶ ὑπ' αὐτοῦ τὴν ἴασιν καὶ τὴν θεραπείαν  δέξασθαι  προσδοκῶσα καὶ ἀναπαυθῆναι ἐλπίζουσα.
 
αὕτη ἡ ψυχὴ ἡ βαστάζουσα πόνους καὶ ἀεὶ ἐπικαλουμένη καὶ δεομένη αὐτοῦ ἰάσεως τυχεῖν  καὶ ἐπὶ  μηδενὶ  τῶν  ἐπὶ γῆς ἀγαθῶν, οὐ θησαυρῷ βασιλικῷ, οὐ πλούτῳ, οὐ τρυφῇ, ἐπαναπαυομένη καὶ χαίρουσα, ἢ μόνον ζητοῦσα τὸν καλὸν ἰατρὸν καὶ ὑπ' αὐτοῦ τὴν ἴασιν καὶ τὴν θεραπείαν  δέξασθαι  προσδοκῶσα καὶ ἀναπαυθῆναι ἐλπίζουσα.
Line 4,813: Line 4,813:
 
αὐτὸς γὰρ ἐρχόμενος  ἰᾶται αὐτὴν  καὶ θεραπεύει καὶ τὸ κάλλος  αὐτῆς ὑγιὲς ἀποκαθίστησι.
 
αὐτὸς γὰρ ἐρχόμενος  ἰᾶται αὐτὴν  καὶ θεραπεύει καὶ τὸ κάλλος  αὐτῆς ὑγιὲς ἀποκαθίστησι.
 
 
μόνον  αὐτὴ  μὴ  κοινωνεῖτο  ἐκ  προαιρέσεως  μηδὲ  συνδυαζέτω  τοῖς ἐνεργουμένοις  ἐν  αὐτῇ πάθεσιν, ἀλλὰ πρὸς κύριον βοάτω ὅλῃ δυνάμει, ἵνα διὰ τοῦ πνεύματος 63-3-6 αὐτοῦ λύτρωσιν πάσης κακίας δέξασθαι καταξιωθῇ.
+
μόνον  αὐτὴ  μὴ  κοινωνεῖτο  ἐκ  προαιρέσεως  μηδὲ  συνδυαζέτω  τοῖς ἐνεργουμένοις  ἐν  αὐτῇ πάθεσιν, ἀλλὰ πρὸς κύριον βοάτω ὅλῃ δυνάμει, ἵνα διὰ τοῦ πνεύματος 63-3-6 αὐτοῦ λύτρωσιν πάσης κακίας δέξασθαι καταξιωθῇ.
 
 
 
μακαρία τοίνυν ψυχὴ  ἡ πόνους  βαστάζουσα καὶ ἐπὶ  μηδενὶ  ἀναπαυομένη,  ἀλλ'  ἐπιζητοῦσα ἀεὶ τὸν καλὸν καὶ μόνον ἰατρὸν Χριστόν, ὅτι τῷ πόνῳ τῆς ζητήσεως αὐτῆς ὁ κύριος ἐπιστὰς ταχείαν  ποιήσει  τὴν  θεραπείαν.
 
μακαρία τοίνυν ψυχὴ  ἡ πόνους  βαστάζουσα καὶ ἐπὶ  μηδενὶ  ἀναπαυομένη,  ἀλλ'  ἐπιζητοῦσα ἀεὶ τὸν καλὸν καὶ μόνον ἰατρὸν Χριστόν, ὅτι τῷ πόνῳ τῆς ζητήσεως αὐτῆς ὁ κύριος ἐπιστὰς ταχείαν  ποιήσει  τὴν  θεραπείαν.
 
 
οὐαὶ  δὲ  ψυχῇ  τῇ  μὴ  γινωσκούσῃ  τὰ  ἴδια  αὐτῆς τραύματα, τὰ ἐκ τῆς ἐνεργείας τῶν παθῶν, ἀλλὰ νομιζούσῃ (ὡς ἐν ἀγνοίᾳ φερομένῃ) μηδὲν ἔχειν κακόν, καὶ ὑγιῆ τυγχάνειν  καὶ πλουσίαν, καίτοι ἢ ἐν γνώσει ἢ ἐν λόγῳ οὖσαν  πτωχὴν  καὶ τυφλὴν  καὶ τετραυματισμένην, διότι  δὲ καὶ ὁ ἰατρὸς αὐτὴν  οὐκ ἐπισκέπτεται καὶ θεραπεύει, ἑαυτὴν νομίζουσαν μὴ 63-3-7 εἶναι ἐν κακοῖς, ἀλλ' ἐν ὑγείᾳ διατελεῖν.
+
οὐαὶ  δὲ  ψυχῇ  τῇ  μὴ  γινωσκούσῃ  τὰ  ἴδια  αὐτῆς τραύματα, τὰ ἐκ τῆς ἐνεργείας τῶν παθῶν, ἀλλὰ νομιζούσῃ (ὡς ἐν ἀγνοίᾳ φερομένῃ) μηδὲν ἔχειν κακόν, καὶ ὑγιῆ τυγχάνειν  καὶ πλουσίαν, καίτοι ἢ ἐν γνώσει ἢ ἐν λόγῳ οὖσαν  πτωχὴν  καὶ τυφλὴν  καὶ τετραυματισμένην, διότι  δὲ καὶ ὁ ἰατρὸς αὐτὴν  οὐκ ἐπισκέπτεται καὶ θεραπεύει, ἑαυτὴν νομίζουσαν μὴ 63-3-7 εἶναι ἐν κακοῖς, ἀλλ' ἐν ὑγείᾳ διατελεῖν.
 
 
 
ὥσπερ γὰρ οἱ ἐπὶ γῆς ἰατροί, ὅπου δ' ἂν ἐπιδημῶσιν, ἀεὶ τοὺς ἀσθενοῦντας ἐπισκέπτονται καὶ περὶ τῶν  ἀσθενούντων  ἐρωτῶσι, παρερχόμενοι τοὺς ὑγιεῖς ἐξ ὧν οὐδὲν κέρδος λαμβάνουσι, καὶ ἀεὶ οἱ τοὺς πόνους καὶ τὰ  τραύματα βαστάζοντες τὸν ἰατρὸν ἠπειγμένως ἀνερευνῶσι.
 
ὥσπερ γὰρ οἱ ἐπὶ γῆς ἰατροί, ὅπου δ' ἂν ἐπιδημῶσιν, ἀεὶ τοὺς ἀσθενοῦντας ἐπισκέπτονται καὶ περὶ τῶν  ἀσθενούντων  ἐρωτῶσι, παρερχόμενοι τοὺς ὑγιεῖς ἐξ ὧν οὐδὲν κέρδος λαμβάνουσι, καὶ ἀεὶ οἱ τοὺς πόνους καὶ τὰ  τραύματα βαστάζοντες τὸν ἰατρὸν ἠπειγμένως ἀνερευνῶσι.
Line 4,831: Line 4,831:
 
ὢ τῆς τ