Difference between revisions of "Μακάριος Αιγύπτιος - Macarius of Egypt/Sermones 64 ΛΟΓΟΙ Β-Δ"

From MacariusOfEgypt
Jump to: navigation, search
m (Text replace - "Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ." to "")
Line 1: Line 1:
Sermones 64
+
  ermones 64
 +
 
  
 
ΛΟΓΟΣ Βʹ.
 
ΛΟΓΟΣ Βʹ.
Line 7: Line 8:
 
1
 
1
 
   
 
   
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
οὖν ἄνωθεν, δι' ὃ προείρηται, ἔτι δὲ καὶ τὸν ἄνθρωπον ἀπατήσας, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν κτίσμα δεσποτικὸν εἰς ἑτέραν τινὰ οἰκονομίαν ἀφείθη. 2.2.8 ὥσπερ γὰρ σκληρὸς σίδηρος σκεῦος μὴ χρησιμεύων  γενέσθαι, ἄκμων  κατασκευάζεται, ἵνα δι' αὐτοῦ σκεύη ἕτερα καταρτισθῇ καὶ γὰρ ἐν τῷ Ἰὼβ περὶ αὐτοῦ φησιν· «ἕστηκε δὲ ὥσπερ ἄκμων ἀνήλατος», οὕτω καὶ ὁ πονηρὸς οὐ παραυτὰ εἰς τὴν γέενναν  ἔκτοτε κατεδικάσθη, ἀλλ' ἀπατήσας τὸν  ἄνθρωπον  ἠφείθη  καιροῖς τισι καὶ χρόνοις  δοκιμάσαι καὶ γυμνάσαι  πᾶσαν τὴν ἀνθρωπείαν κτίσιν, ἵνα τὸ τῶν ἀνθρώπων αὐτεξούσιον δι' αὐτοῦ δοκιμασθὲν γνωρισθῇ, τίνες  τὸν θεὸν ἀγαπήσαντες  κοινωνίαν  μετ' αὐτοῦ οὐκ ἐκτήσαντο, ἀλλὰ  καὶ πάντα πειρασμὸν δι' αὐτοῦ ἐπαγόμενον αὐτοῖς ὑπέμειναν καὶ πλέον τῷ θεῷ εὐηρέστησαν, ὡς ἐκ τῶν μνημονευομένων  ἁγίων ἐν ταῖς ἁγίαις γραφαῖς 2.2.9 δεδήλωται. διὸ καὶ λέγεται ἐξ ἀρχῆς τῷ Ἀδὰμ ὑπὸ τοῦ θεοῦ· «ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φάγῃ· ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρὸν, ἀπ' αὐτοῦ μόνου μὴ φάγῃ· ᾗ δ' ἂν ἡμέρᾳ φάγῃ, θανάτῳ τελευτήσεις», ὡς ὄντος ἤδη τινός, ἀφ' οὗ μὴ ὤφειλε  γεύσασθαι. προφυλαττόμενος γὰρ ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον τὴν ἐντολὴν εἰς ζωὴν αὐτῷ ἔθετοκατὰ γὰρ τὸ  μυστικώτερον  τοιοῦτόν  τινα  νοῦν  ἔχει  ὁ  γραφικὸς  λόγος  δένδρων  νοουμένων παραδείσου νοεροῦ, τῶν ἁγίων δυνάμεων,  καὶ αὐτοῦ ἐκείνου δένδρου τοῦ γινώσκειν καλὸν  καὶ  κακόν,  ἐκωλύθη  ἐξ  αὐτοῦ  ὑπὸ  τοῦ  θεοῦ,  τουτέστι  τούτῳ  καθόλου  μὴ κοινωνεῖν,  τῶν  δὲ  ἄλλων  πάντων  κοινωνὸς  καὶ  φίλος  καὶ  συνόμιλος  εἶναι.  2.3.1
 
οὖν ἄνωθεν, δι' ὃ προείρηται, ἔτι δὲ καὶ τὸν ἄνθρωπον ἀπατήσας, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν κτίσμα δεσποτικὸν εἰς ἑτέραν τινὰ οἰκονομίαν ἀφείθη. 2.2.8 ὥσπερ γὰρ σκληρὸς σίδηρος σκεῦος μὴ χρησιμεύων  γενέσθαι, ἄκμων  κατασκευάζεται, ἵνα δι' αὐτοῦ σκεύη ἕτερα καταρτισθῇ καὶ γὰρ ἐν τῷ Ἰὼβ περὶ αὐτοῦ φησιν· «ἕστηκε δὲ ὥσπερ ἄκμων ἀνήλατος», οὕτω καὶ ὁ πονηρὸς οὐ παραυτὰ εἰς τὴν γέενναν  ἔκτοτε κατεδικάσθη, ἀλλ' ἀπατήσας τὸν  ἄνθρωπον  ἠφείθη  καιροῖς τισι καὶ χρόνοις  δοκιμάσαι καὶ γυμνάσαι  πᾶσαν τὴν ἀνθρωπείαν κτίσιν, ἵνα τὸ τῶν ἀνθρώπων αὐτεξούσιον δι' αὐτοῦ δοκιμασθὲν γνωρισθῇ, τίνες  τὸν θεὸν ἀγαπήσαντες  κοινωνίαν  μετ' αὐτοῦ οὐκ ἐκτήσαντο, ἀλλὰ  καὶ πάντα πειρασμὸν δι' αὐτοῦ ἐπαγόμενον αὐτοῖς ὑπέμειναν καὶ πλέον τῷ θεῷ εὐηρέστησαν, ὡς ἐκ τῶν μνημονευομένων  ἁγίων ἐν ταῖς ἁγίαις γραφαῖς 2.2.9 δεδήλωται. διὸ καὶ λέγεται ἐξ ἀρχῆς τῷ Ἀδὰμ ὑπὸ τοῦ θεοῦ· «ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φάγῃ· ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρὸν, ἀπ' αὐτοῦ μόνου μὴ φάγῃ· ᾗ δ' ἂν ἡμέρᾳ φάγῃ, θανάτῳ τελευτήσεις», ὡς ὄντος ἤδη τινός, ἀφ' οὗ μὴ ὤφειλε  γεύσασθαι. προφυλαττόμενος γὰρ ὁ θεὸς τὸν ἄνθρωπον τὴν ἐντολὴν εἰς ζωὴν αὐτῷ ἔθετοκατὰ γὰρ τὸ  μυστικώτερον  τοιοῦτόν  τινα  νοῦν  ἔχει  ὁ  γραφικὸς  λόγος  δένδρων  νοουμένων παραδείσου νοεροῦ, τῶν ἁγίων δυνάμεων,  καὶ αὐτοῦ ἐκείνου δένδρου τοῦ γινώσκειν καλὸν  καὶ  κακόν,  ἐκωλύθη  ἐξ  αὐτοῦ  ὑπὸ  τοῦ  θεοῦ,  τουτέστι  τούτῳ  καθόλου  μὴ κοινωνεῖν,  τῶν  δὲ  ἄλλων  πάντων  κοινωνὸς  καὶ  φίλος  καὶ  συνόμιλος  εἶναι.  2.3.1
Line 24: Line 25:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
2
 
2
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
αὐτῆς ἐγεν2.3.7 νήθη ζωὴ καὶ σωτηρία πᾶσι τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ. ἦν οὖν ἤδη, ὡς προέφημεν, ἡ ἁμαρτία, ἥτις ἐστὶν ὁ σατανᾶς, καὶ πρὸ τῆς παραβάσεως Ἀδάμὡς καὶ μυστικώτερον  ἔστι  νοεῖν  τὰς γραφὰςκαὶ  διὰ «τὴν σκληρότητα καὶ ἀμετανόητον αὐτοῦ καρδίαν» ἔκτοτε κατεκρίθη «ἀπελθεῖν εἰς τὴν γέενναν». ἀλλὰ διὰ τὸ ἀπατηθῆναι τὸν ἄνθρωπον καὶ ἐκβληθῆναι αὐτὸν τοῦ παραδείσου ἀνακαλούμενος λοιπὸν τὸ ἴδιον πλάσμα ὁ θεὸς διὰ τοῦ δὲ γυμνασθῆναι  συνεχώρησεν.  ἀφείθη γὰρ τὸ λοιπὸν  ὥσπερ λῶρος ἢ ῥάβδος παιδείας, ἵνα ὡς οὐ θέλει δι' αὐτοῦ γένηται οἰκονομία μεγάλη καὶ κακῇ προαιρέσει συνεργήσῃ τῷ ἀγαθῷ, ἵνα αὐτὸς μὲν διὰ τὴν κακὴν καὶ ἄκαμπτον προαίρεσιν εἰς θάνατον πάντας ἀνθρώπους  ἄγειν ἀεὶ ἐπιθυμῶν  διὰ τῶν νικητῶν  ἁμαρτωλότερος καὶ καταδικώτερος γένηται, οἱ δὲ δίκαιοι μείζονα δόξαν 2.3.8 ἑαυτοῖς περιποιήσωνται. τὸ  γὰρ τοῦ πονηροῦ  θέλημα  πάντας  ἀνθρώπους  ἀπολέσαι θέλει,  διὸ καὶ  πειράζειν διαφόρως καὶ πολυτρόπως ἐπιχειρεῖ, ὥσπερ ὁ θεὸς «πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι θέλει», διὸ πολυτρόπως  καὶ διαφόρως  εὐεργετεῖ  ἐν  τῇ τῶν  χαρισμάτων  διανομῇ  κατὰ τὴν ἑκάστου  πίστιν.  ἀφείθη  οὖν  ἐν  μέσῳ  οὗτος  εἰς  δοκιμασίαν  καὶ  γυμναστήριον  τῆς ἀνθρωπότητος  μετὰ τὴν τοῦ Ἀδὰμ παράβασιν. ἀπατήσας γὰρ αὐτὸν ἔλαβεν ἀπ' αὐτοῦ τὴν ἐξουσίαν καὶ οὕτως αὐτοῦ κατακυριεύσας ἄρχων τοῦ αἰῶνος τούτου προσηγορεύθη.
 
αὐτῆς ἐγεν2.3.7 νήθη ζωὴ καὶ σωτηρία πᾶσι τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ. ἦν οὖν ἤδη, ὡς προέφημεν, ἡ ἁμαρτία, ἥτις ἐστὶν ὁ σατανᾶς, καὶ πρὸ τῆς παραβάσεως Ἀδάμὡς καὶ μυστικώτερον  ἔστι  νοεῖν  τὰς γραφὰςκαὶ  διὰ «τὴν σκληρότητα καὶ ἀμετανόητον αὐτοῦ καρδίαν» ἔκτοτε κατεκρίθη «ἀπελθεῖν εἰς τὴν γέενναν». ἀλλὰ διὰ τὸ ἀπατηθῆναι τὸν ἄνθρωπον καὶ ἐκβληθῆναι αὐτὸν τοῦ παραδείσου ἀνακαλούμενος λοιπὸν τὸ ἴδιον πλάσμα ὁ θεὸς διὰ τοῦ δὲ γυμνασθῆναι  συνεχώρησεν.  ἀφείθη γὰρ τὸ λοιπὸν  ὥσπερ λῶρος ἢ ῥάβδος παιδείας, ἵνα ὡς οὐ θέλει δι' αὐτοῦ γένηται οἰκονομία μεγάλη καὶ κακῇ προαιρέσει συνεργήσῃ τῷ ἀγαθῷ, ἵνα αὐτὸς μὲν διὰ τὴν κακὴν καὶ ἄκαμπτον προαίρεσιν εἰς θάνατον πάντας ἀνθρώπους  ἄγειν ἀεὶ ἐπιθυμῶν  διὰ τῶν νικητῶν  ἁμαρτωλότερος καὶ καταδικώτερος γένηται, οἱ δὲ δίκαιοι μείζονα δόξαν 2.3.8 ἑαυτοῖς περιποιήσωνται. τὸ  γὰρ τοῦ πονηροῦ  θέλημα  πάντας  ἀνθρώπους  ἀπολέσαι θέλει,  διὸ καὶ  πειράζειν διαφόρως καὶ πολυτρόπως ἐπιχειρεῖ, ὥσπερ ὁ θεὸς «πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι θέλει», διὸ πολυτρόπως  καὶ διαφόρως  εὐεργετεῖ  ἐν  τῇ τῶν  χαρισμάτων  διανομῇ  κατὰ τὴν ἑκάστου  πίστιν.  ἀφείθη  οὖν  ἐν  μέσῳ  οὗτος  εἰς  δοκιμασίαν  καὶ  γυμναστήριον  τῆς ἀνθρωπότητος  μετὰ τὴν τοῦ Ἀδὰμ παράβασιν. ἀπατήσας γὰρ αὐτὸν ἔλαβεν ἀπ' αὐτοῦ τὴν ἐξουσίαν καὶ οὕτως αὐτοῦ κατακυριεύσας ἄρχων τοῦ αἰῶνος τούτου προσηγορεύθη.
Line 46: Line 47:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
3
 
3
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ἐνεδείξατο τῆς ἐντολῆς τοῦ θεοῦ παρακοῦσαι ποιήσας καὶ δι' αὐτῆς τὸν Ἀδὰμ ἀπατήσας ὡς δι'  ὁμοίου  σκεύους· γυμνῶς  γὰρ τῷ Ἀδὰμ προσελθεῖν οὐκ ἐδύνατο, ἴσως διὰ τὴν περικειμένην αὐτῷ δόξαν. διὰ οὖν τῆς γυναικὸς κἀκεῖνον ἀπατήσας ἀφαιρεθῆναι αὐτοῦ τὴν δόξαν ἐποίησε, καὶ οὕτως εὑρέθη γυμνὸς καὶ εἶδε τὴν ἀσχημοσύνην αὐτοῦ, ἣν πρὸ τούτου οὐχ ἑώρα, τοῦ φρονήματος αὐτοῦ τοῖς οὐρανίοις κάλλεσιν ἐναπολαύοντος. μετὰ γὰρ τὴν παράβασιν τὰ νοήματα αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν κατηνέχθησαν καὶ τὸ ἁπλοῦν καὶ τὸ ἀγαθὸν  φρόνημα  αὐτοῦ  σαρκικῷ  φρονήματι  κακίας  συνεπλάκη.  ἐφράγη  γὰρ  ὁ παράδεισος καὶ ἡ φλογίνη  ῥομφαία ἐτέθη καὶ τὸ Χερουβεὶμ κωλύειν, ἵνα μὴ εἰσέλθῃ ὁ Ἀδὰμ καὶ φάγῃ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ ζήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα. 2.3.13 τοῦτο κατὰ μὲν τὸ ὁρατὸν οὕτω πιστεύομεν  γεγενῆσθαι  καθὼς εἴρηται, κατὰ δὲ τὸ κρυπτὸν  ἐν ἑκάστῃ ψυχῇ εὑρίσκεται· κύκλῳ γὰρ τῆς καρδίας περίκειται τὸ κάλυμμα τοῦ σκότους τοῦ πυρὸς τοῦ πνεύματος τοῦ κοσμικοῦ, μὴ ἐῶν τὸν νοῦν προσεγγίσαι τῷ θεῷ καὶ ἐμποδίζον, ἵνα μὴ ὡς θέλει ἡ ψυχὴ εὔχηται καὶ μηδὲ ὡς θέλει πιστεύῃ καὶ μηδὲ ὡς θέλει ἀγαπᾷ τὸν κύριον. ταῦτα δὲ αὐτῇ τῇ πείρᾳ γνωρίζουσιν οἱ τελείως ἑαυτοὺς τῷ κυρίῳ ἐπιδεδωκότες προσκαρτερεῖν ταῖς  εὐχαῖς  καὶ τελείαν  πρὸς τὸν  ἀντικείμενον  πάλην  ἀναλαβόντες.
 
ἐνεδείξατο τῆς ἐντολῆς τοῦ θεοῦ παρακοῦσαι ποιήσας καὶ δι' αὐτῆς τὸν Ἀδὰμ ἀπατήσας ὡς δι'  ὁμοίου  σκεύους· γυμνῶς  γὰρ τῷ Ἀδὰμ προσελθεῖν οὐκ ἐδύνατο, ἴσως διὰ τὴν περικειμένην αὐτῷ δόξαν. διὰ οὖν τῆς γυναικὸς κἀκεῖνον ἀπατήσας ἀφαιρεθῆναι αὐτοῦ τὴν δόξαν ἐποίησε, καὶ οὕτως εὑρέθη γυμνὸς καὶ εἶδε τὴν ἀσχημοσύνην αὐτοῦ, ἣν πρὸ τούτου οὐχ ἑώρα, τοῦ φρονήματος αὐτοῦ τοῖς οὐρανίοις κάλλεσιν ἐναπολαύοντος. μετὰ γὰρ τὴν παράβασιν τὰ νοήματα αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν κατηνέχθησαν καὶ τὸ ἁπλοῦν καὶ τὸ ἀγαθὸν  φρόνημα  αὐτοῦ  σαρκικῷ  φρονήματι  κακίας  συνεπλάκη.  ἐφράγη  γὰρ  ὁ παράδεισος καὶ ἡ φλογίνη  ῥομφαία ἐτέθη καὶ τὸ Χερουβεὶμ κωλύειν, ἵνα μὴ εἰσέλθῃ ὁ Ἀδὰμ καὶ φάγῃ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ ζήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα. 2.3.13 τοῦτο κατὰ μὲν τὸ ὁρατὸν οὕτω πιστεύομεν  γεγενῆσθαι  καθὼς εἴρηται, κατὰ δὲ τὸ κρυπτὸν  ἐν ἑκάστῃ ψυχῇ εὑρίσκεται· κύκλῳ γὰρ τῆς καρδίας περίκειται τὸ κάλυμμα τοῦ σκότους τοῦ πυρὸς τοῦ πνεύματος τοῦ κοσμικοῦ, μὴ ἐῶν τὸν νοῦν προσεγγίσαι τῷ θεῷ καὶ ἐμποδίζον, ἵνα μὴ ὡς θέλει ἡ ψυχὴ εὔχηται καὶ μηδὲ ὡς θέλει πιστεύῃ καὶ μηδὲ ὡς θέλει ἀγαπᾷ τὸν κύριον. ταῦτα δὲ αὐτῇ τῇ πείρᾳ γνωρίζουσιν οἱ τελείως ἑαυτοὺς τῷ κυρίῳ ἐπιδεδωκότες προσκαρτερεῖν ταῖς  εὐχαῖς  καὶ τελείαν  πρὸς τὸν  ἀντικείμενον  πάλην  ἀναλαβόντες.
Line 62: Line 63:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
4
 
4
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
τούτων  νίκη  ἐκείνῳ  αἰσχύνην  μεγάλην  ἐργάζεται. οὐ γὰρ ἔδει τὰ λογικὰ  κτίσματα ἅπλως ἀργεῖν ὡς τὰ ξύλα, ἀλλὰ γυμνασθῆναι καὶ δοκιμασθῆναι ἐχρῆν πρότερον, καὶ τὰ νικητήρια ὕστερον ἀπενέγκασθαι. 2.3.18 Ὥσπερ γὰρ ὁ ἐπὶ γῆς βασιλεὺς θεώριόν τι, εἰ τύχοι  ἱππικοῦ,  ἢ  θέατρον  ἵνα  οὕτως  εἴπω  κελεύσας  γενέσθαι,  αὐτὸς  ἄνωθεν καθεζόμενος  θεωρεῖ,  πῶς  ἡ  πυγμὴ  τῶν  ἀγωνιστῶν  γίνεται,  καὶ  ἕκαστον  ἅρμα κατασκευάσματα καὶ τέχνας τινὰς ποιεῖ εἰς πτῶσιν καὶ ἐμπόδιον τοῦ ἑτέρου, ἵνα νικῆσαι δυνηθῇ,  οὕτως ὁ πονηρὸς ἀεὶ εἰς πτῶσιν τοῦ ἀνθρώπου  ἑαυτὸν  ἑτοιμάζει, καὶ ὅλη αὐτοῦ ἡ τέχνη καὶ κακουργία, ἵνα τοῦτον παγιδεύσῃ καὶ ἐμποδίσῃ διὰ πλειόνων  καὶ διαφόρων  βρόχων  καὶ παγίδων,  ἤτοι διὰ φαινομένου  κέρδους ἢ πλούτου  ἢ σοφίας λόγων  κόσμου ἢ  διὰ  δόξαν  ἀνθρώπων  ἢ  ἡδονὴν  σαρκὸς ἢ  ἀρχῆς  τινος  ἢ  ζημιῶν βιωτικῶν  ἢ παθῶν σωματικῶν ἢ μαστίγων ἢ λογισμῶν πονηρῶν ἢ φοβερισμῶν τινων καὶ θλίψεων  ἔνδοθεν τῆς ψυχῆς κινουμένων  ὑπ' αὐτοῦ, ἵνα οἱῳδήποτε τρόπῳ πτῶσιν τῷ ἀνθρώπῳ ἀπεργάσηται. τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ἡ ψυχὴ ἔχουσα τοσαύτην τοῦ θεοῦ ἐπιρρέπουσαν δύναμιν εἰς βοήθειαν ἀγωνιζέσθω καὶ ἀντιμηχανάσθω  πρὸς τὰς ἐκείνου τέχνας,  ἵνα  δυνηθῇ  διὰ  πολλῆς  νήψεως  καὶ  ὑπομονῆς  καὶ  πίστεως  ἀγωνιζομένη ἐξειλῆσαι ἐξ αὐτοῦ καὶ τὴν νίκην κατ' αὐτοῦ ἀπενέγκασθαι. 2.3.19 Ῥάβδος οὖν παιδείας ἐστὶ καὶ λῶρος μαστιγῶν ὁ ἄρχων τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ διὰ πειρασμῶν καὶ θλίψεων διαφόρων  πάντες  οἱ  ἅγιοι  τελειοῦνται  καὶ  μεγάλην  δόξαν  καὶ  πλείονα  τιμὴν πορίζονται,  κἀκεῖνος  πλείονα  κόλασιν  γεέννης  διὰ  τὴν  κακὴν  προαίρεσιν  ἑαυτῷ παρασκευάζει. ὥσπερ γὰρ ἡ ῥάβδος ἀπὸ ζῶντος δένδρου ἐστὶν ἀφῃρημένη καὶ ὁ λῶρος ζῶντος  ζῴου ἐστὶ νεκρὸν δέρμα, εἰς  ὑπηρεσίαν δέ τινα  χρῄζουσιν εἰς παιδείαν  τοῖς νηπίοις, οὕτως ὁ πονηρὸς τῆς ἄνω χώρας τῶν ζώντων ἀποτμηθεὶς καὶ τοῦ οὐρανίου φρονήματος  νεκρωθεὶς καὶ ὅλως σαρκικῷ φρονήματι ἑαυτὸν  ἐκδεδωκὼς καὶ ἐπὶ γῆς ἕρπων διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν κτίσμα, ὡς οὐ θέλει μεγάλην δι' ἑαυτοῦ οἰκονομίαν ἀποτελεῖ, καθὼς εἴρηταί που· «συνεργεῖ τὸ πονηρὸν τῷ ἀγαθῷ προαιρέσει οὐ καλῇ». 2.3.20 ὅσοι γὰρ  ὄντως  ἐν  ἀληθείᾳ  ἀγαπῶσι  τὸν  θεὸν  καὶ  ὀπίσω  αὐτοῦ  κατὰ  τὰς  εὐαγγελικὰς ἐντολὰς πορεύεσθαι προθύμως θέλουσι πάντα πειρασμὸν ἐπαγόμενον ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ ὥσπερ  συνεργὸν  τῆς  βασιλείας  ἔχουσι  μαστιζόμενοι  ὑπ'  αὐτοῦ  καὶ  ἐμποδιζόμενοι ὀξυτέρως καὶ ταχυτέρως τῷ θεῷ προσεγγίζουσι τὴν ἀπ' αὐτοῦ ζητοῦντες βοήθειαν. οὐχ οἷον οὖν ὑπ' ἐκείνου ἐμποδιζόμενοι ἐγκόπτονται, ἀλλὰ ταχύτερον διὰ τὴν ὀρθὴν αὐτῶν καὶ ἀγαθὴν προαίρεσιν τελειοῦνται, ὀξυτέρως τῷ θεῷ προσεγγίζοντες, ὅσῳ πλεῖον ὑπὸ τοῦ πονηροῦ  2.3.21 μαστίζονται. καὶ πάσαις δὲ ψυχαῖς  ἀγαθὴν  καὶ καλὴν  ἐχούσαις προαίρεσιν καὶ τὰ δοκοῦντα θλιβερὰ εἰς ἀγαθὸν ἀντικαθίστανται,  καθὼς εἴρηται ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου· «τοῖς ἀγαπῶσι τὸν θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν». καὶ γὰρ πλοῦτος καὶ πενία, καὶ δόξα καὶ ἀδοξία, καὶ θλῖψις  καὶ ἄνεσις διὰ τὸ ὀρθὸν τῆς ψυχῆς αὐτῶν φρόνημα καὶ διὰ τὸ ἀγαπᾶν αὐτοὺς ἐξ ὅλης καρδίας τὸν θεὸν πάντα εἰς ἀγαθὸν αὐτοῖς συνεργεῖ. ὅσοι δὲ τῷ δοκεῖν μόνον θέλουσιν ἐξακολουθεῖν τῷ κυρίῳ καὶ ἐν τῇ βασιλείᾳ εὑρεθῆναι,  μὴ  ἀρνούμενοι  κατὰ  τὸ  εὐαγγέλιον  ἑαυτούς,  ὀλίγας  μάστιγας  ὑπὸ  τοῦ πονηροῦ  λαβόντες  ἢ ἐν ὀλίγοις  τισὶ πειρασμοῖς ἐξετασθέντες, εὐθέως  εἰς τὰ ὀπίσω στρέφονται μὴ γενναίως πρὸς τὰ πάθη πολεμοῦντες, ἀλλὰ φοβούμενοι τὰς θλίψεις καὶ τοὺς πειρασμοὺς τοῦ διαβόλου ὑποστέλλονται καὶ πάλιν ταῖς σαρκικαῖς ἡδοναῖς καὶ τῇ ἀπάτῃ τοῦ κόσμου ὑπ' αὐτοῦ ἐκπλανώμενοι συναπάγονται διὰ τὸ μὴ ἐξ ὅλης καρδίας αὐτοὺς 2.3.22 ἀγαπᾶν τὸν θεόν. ἵνα οὖν φανεροὶ γένωνται οἱ  θέλοντες  τῆς αἰωνίου ζωῆς τυχεῖν καὶ μετὰ πολλοῦ ἀγῶνος ὑπομένοντες πάντα πειρασμὸν καὶ θλῖψιν, ὅπως κτήσωνται τὴν αἰώνιον  ζωήν, καὶ οἱ δοκοῦντες  μὲν θέλειν, μὴ ὑπομένοντες  δὲ τὰς
 
τούτων  νίκη  ἐκείνῳ  αἰσχύνην  μεγάλην  ἐργάζεται. οὐ γὰρ ἔδει τὰ λογικὰ  κτίσματα ἅπλως ἀργεῖν ὡς τὰ ξύλα, ἀλλὰ γυμνασθῆναι καὶ δοκιμασθῆναι ἐχρῆν πρότερον, καὶ τὰ νικητήρια ὕστερον ἀπενέγκασθαι. 2.3.18 Ὥσπερ γὰρ ὁ ἐπὶ γῆς βασιλεὺς θεώριόν τι, εἰ τύχοι  ἱππικοῦ,  ἢ  θέατρον  ἵνα  οὕτως  εἴπω  κελεύσας  γενέσθαι,  αὐτὸς  ἄνωθεν καθεζόμενος  θεωρεῖ,  πῶς  ἡ  πυγμὴ  τῶν  ἀγωνιστῶν  γίνεται,  καὶ  ἕκαστον  ἅρμα κατασκευάσματα καὶ τέχνας τινὰς ποιεῖ εἰς πτῶσιν καὶ ἐμπόδιον τοῦ ἑτέρου, ἵνα νικῆσαι δυνηθῇ,  οὕτως ὁ πονηρὸς ἀεὶ εἰς πτῶσιν τοῦ ἀνθρώπου  ἑαυτὸν  ἑτοιμάζει, καὶ ὅλη αὐτοῦ ἡ τέχνη καὶ κακουργία, ἵνα τοῦτον παγιδεύσῃ καὶ ἐμποδίσῃ διὰ πλειόνων  καὶ διαφόρων  βρόχων  καὶ παγίδων,  ἤτοι διὰ φαινομένου  κέρδους ἢ πλούτου  ἢ σοφίας λόγων  κόσμου ἢ  διὰ  δόξαν  ἀνθρώπων  ἢ  ἡδονὴν  σαρκὸς ἢ  ἀρχῆς  τινος  ἢ  ζημιῶν βιωτικῶν  ἢ παθῶν σωματικῶν ἢ μαστίγων ἢ λογισμῶν πονηρῶν ἢ φοβερισμῶν τινων καὶ θλίψεων  ἔνδοθεν τῆς ψυχῆς κινουμένων  ὑπ' αὐτοῦ, ἵνα οἱῳδήποτε τρόπῳ πτῶσιν τῷ ἀνθρώπῳ ἀπεργάσηται. τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ἡ ψυχὴ ἔχουσα τοσαύτην τοῦ θεοῦ ἐπιρρέπουσαν δύναμιν εἰς βοήθειαν ἀγωνιζέσθω καὶ ἀντιμηχανάσθω  πρὸς τὰς ἐκείνου τέχνας,  ἵνα  δυνηθῇ  διὰ  πολλῆς  νήψεως  καὶ  ὑπομονῆς  καὶ  πίστεως  ἀγωνιζομένη ἐξειλῆσαι ἐξ αὐτοῦ καὶ τὴν νίκην κατ' αὐτοῦ ἀπενέγκασθαι. 2.3.19 Ῥάβδος οὖν παιδείας ἐστὶ καὶ λῶρος μαστιγῶν ὁ ἄρχων τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ διὰ πειρασμῶν καὶ θλίψεων διαφόρων  πάντες  οἱ  ἅγιοι  τελειοῦνται  καὶ  μεγάλην  δόξαν  καὶ  πλείονα  τιμὴν πορίζονται,  κἀκεῖνος  πλείονα  κόλασιν  γεέννης  διὰ  τὴν  κακὴν  προαίρεσιν  ἑαυτῷ παρασκευάζει. ὥσπερ γὰρ ἡ ῥάβδος ἀπὸ ζῶντος δένδρου ἐστὶν ἀφῃρημένη καὶ ὁ λῶρος ζῶντος  ζῴου ἐστὶ νεκρὸν δέρμα, εἰς  ὑπηρεσίαν δέ τινα  χρῄζουσιν εἰς παιδείαν  τοῖς νηπίοις, οὕτως ὁ πονηρὸς τῆς ἄνω χώρας τῶν ζώντων ἀποτμηθεὶς καὶ τοῦ οὐρανίου φρονήματος  νεκρωθεὶς καὶ ὅλως σαρκικῷ φρονήματι ἑαυτὸν  ἐκδεδωκὼς καὶ ἐπὶ γῆς ἕρπων διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν κτίσμα, ὡς οὐ θέλει μεγάλην δι' ἑαυτοῦ οἰκονομίαν ἀποτελεῖ, καθὼς εἴρηταί που· «συνεργεῖ τὸ πονηρὸν τῷ ἀγαθῷ προαιρέσει οὐ καλῇ». 2.3.20 ὅσοι γὰρ  ὄντως  ἐν  ἀληθείᾳ  ἀγαπῶσι  τὸν  θεὸν  καὶ  ὀπίσω  αὐτοῦ  κατὰ  τὰς  εὐαγγελικὰς ἐντολὰς πορεύεσθαι προθύμως θέλουσι πάντα πειρασμὸν ἐπαγόμενον ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ ὥσπερ  συνεργὸν  τῆς  βασιλείας  ἔχουσι  μαστιζόμενοι  ὑπ'  αὐτοῦ  καὶ  ἐμποδιζόμενοι ὀξυτέρως καὶ ταχυτέρως τῷ θεῷ προσεγγίζουσι τὴν ἀπ' αὐτοῦ ζητοῦντες βοήθειαν. οὐχ οἷον οὖν ὑπ' ἐκείνου ἐμποδιζόμενοι ἐγκόπτονται, ἀλλὰ ταχύτερον διὰ τὴν ὀρθὴν αὐτῶν καὶ ἀγαθὴν προαίρεσιν τελειοῦνται, ὀξυτέρως τῷ θεῷ προσεγγίζοντες, ὅσῳ πλεῖον ὑπὸ τοῦ πονηροῦ  2.3.21 μαστίζονται. καὶ πάσαις δὲ ψυχαῖς  ἀγαθὴν  καὶ καλὴν  ἐχούσαις προαίρεσιν καὶ τὰ δοκοῦντα θλιβερὰ εἰς ἀγαθὸν ἀντικαθίστανται,  καθὼς εἴρηται ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου· «τοῖς ἀγαπῶσι τὸν θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν». καὶ γὰρ πλοῦτος καὶ πενία, καὶ δόξα καὶ ἀδοξία, καὶ θλῖψις  καὶ ἄνεσις διὰ τὸ ὀρθὸν τῆς ψυχῆς αὐτῶν φρόνημα καὶ διὰ τὸ ἀγαπᾶν αὐτοὺς ἐξ ὅλης καρδίας τὸν θεὸν πάντα εἰς ἀγαθὸν αὐτοῖς συνεργεῖ. ὅσοι δὲ τῷ δοκεῖν μόνον θέλουσιν ἐξακολουθεῖν τῷ κυρίῳ καὶ ἐν τῇ βασιλείᾳ εὑρεθῆναι,  μὴ  ἀρνούμενοι  κατὰ  τὸ  εὐαγγέλιον  ἑαυτούς,  ὀλίγας  μάστιγας  ὑπὸ  τοῦ πονηροῦ  λαβόντες  ἢ ἐν ὀλίγοις  τισὶ πειρασμοῖς ἐξετασθέντες, εὐθέως  εἰς τὰ ὀπίσω στρέφονται μὴ γενναίως πρὸς τὰ πάθη πολεμοῦντες, ἀλλὰ φοβούμενοι τὰς θλίψεις καὶ τοὺς πειρασμοὺς τοῦ διαβόλου ὑποστέλλονται καὶ πάλιν ταῖς σαρκικαῖς ἡδοναῖς καὶ τῇ ἀπάτῃ τοῦ κόσμου ὑπ' αὐτοῦ ἐκπλανώμενοι συναπάγονται διὰ τὸ μὴ ἐξ ὅλης καρδίας αὐτοὺς 2.3.22 ἀγαπᾶν τὸν θεόν. ἵνα οὖν φανεροὶ γένωνται οἱ  θέλοντες  τῆς αἰωνίου ζωῆς τυχεῖν καὶ μετὰ πολλοῦ ἀγῶνος ὑπομένοντες πάντα πειρασμὸν καὶ θλῖψιν, ὅπως κτήσωνται τὴν αἰώνιον  ζωήν, καὶ οἱ δοκοῦντες  μὲν θέλειν, μὴ ὑπομένοντες  δὲ τὰς
Line 76: Line 77:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
5
 
5
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
θλίψεις μηδὲ τὰς ἡδονὰς τοῦ κόσμου τελείως ἀποστρεφόμενοι, ἀλλ' εἰς τὰ ὀπίσω πάλιν ἀπερχόμενοι ἀποδειχθῶσι μὴ φιλαλήθεις ὄντες μηδὲ θεὸν ὑπὲρ πάντα ἀγαπήσαντες, διὸ καὶ τῆς βασιλείας ἀπόβλητοι γίνονται. τούτου ἕνεκεν, ὡς προείρηται, ἀφείθη ἡ ῥάβδος αὕτη, τὸ τῆς πονηρίας ἕλκος ὡς κάμινός  τις  πυρός, ἵνα δι'  αὐτοῦ τὰ δόκιμα σκεύη πυρούμενα δοκιμώτερα καὶ στερεώτερα εὑρεθῇ, τὰ δὲ ἀδόκιμα  σαθρὰ καὶ εὔθρυπτα ἀποδειχθῇ, τὴν καῦσιν τοῦ πυρὸς ἐνεγκεῖν μὴ δυνηθέντα. 2.3.23 Ἵνα δὲ πληροφορεστέρως  ταῦτα  οὕτως  ἔχειν  ἀποδείξωμεν,  ἀπὸ τῶν  θεοπνεύστων  γραφῶν ὀλίγα  μνημονεύσωμεν  διηγήματα.  πόθεν  τοσαύτη δόξα καὶ κρότος ἐπουρανίων  καὶ ἐπιγείων  τοῖς  περὶ  τὸν  Ἀνανίαν  γενέσθαι  ἠδύνατο  καὶ  θεὸς  κηρυχθῆναι  καὶ φανερωθῆναι τότε τῷ κόσμῳ, ὅτι εἷς θεός ἐστιν ἐν οὐρανοῖς, εἰ μὴ παρεχώρησεν αὐτοὺς δοκιμασθῆναι,  συγχωρήσας  δὲ  καὶ  τὴν  μεγάλην  ἐκείνην  χρυσῆν  εἰκόνα  ὑπὸ  τοῦ βασιλέως  κατασκευασθῆναι  καὶ  πάντα  τὰ  ἔθνη  κατὰ  τὸ  βασιλικὸν  πρόσταγμα συναθροισθῆναι ὡς εἰς προσκύνησιν τῆς εἰκόνος, τοῦ πονηροῦ δηλονότι  ἐν τῷ  τότε βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ τοῦτο ἐπιχειρήσαντος καὶ τῶν γενναίων παίδων ἀνδραγαθησάντων  διὰ τῆς πίστεως αὐτῶν καὶ τῆς πρὸς κύριον πεποιθήσεως. ἑαυτοὺς γὰρ ἐκδότους δι'  αὐτὸν δεδωκότων, ἐκ μεταβολῆς διὰ τῶν θαυμασίων τοῦ δεσπότου εὑρέθη ἀντὶ τῆς εἰκόνος   προσκυνούμενος ὁ θεὸς   καὶ ὁ ὑπεναντίος   πλέον καταισχυνόμενος, ὅτι πᾶσαι αἱ κακουργίαι αὐτοῦ καὶ τέχναι ἐλύθησαν, καὶ ἣν ἐνόμιζε σπουδὴν εἰς ἀπώλειαν  ἀνθρώπων  ἐπιτελεῖν, καθ' ἑαυτοῦ γεγένηται. τότε γὰρ πάσῃ τῇ ἀνθρωπότητι  ἐγνωρίσθη,  ὅτι  ἔστι  θεὸς  ἐν  οὐρανοῖς  διὰ  τῆς  τῶν  τριῶν  παίδων ἀνδραγαθίας καὶ τελείας 2.3.24 πίστεως. καὶ γὰρ αὐτὸς ὁ ἀγὼν τοῖς ἑαυτοὺς τῷ κυρίῳ ἐκδεδωκόσι διάφορος τυγχάνει. ὁ μὲν γὰρ ἐν πεποιθήσει καὶ πίστει θαρρεῖ τῇ τοῦ θεοῦ δυνάμει, ὡς μηδὲν παθεῖν χαλεπὸν ὑπὸ ἀνθρώπων δυνάμενος διὰ τὴν σκεποῦσαν αὐτὸν δύναμιν τοῦ πνεύματος, καί φησι πρὸς τοὺς ἐναντίους ὢν δίκαιος· "1οὐδέν μοι κακὸν ποιῆσαι  δύνασθε·  ἔχω  γὰρ  τὸν  ὑπέρμαχον.  οὐ  πῦρ  με  ἀναλώσει,  οὐ  μάχαιρά  με ἀποκτενεῖ, οὐ θηρία μου θίγει, οὐδὲ ἕτερόν  μου τι κακὸν ἅψεται, ὅτι ἔχω θεὸν τὸν ἰσχυρότερον καὶ δυνατώτερον ὑμῶν, ὃς ἐκ πάντων  τῶν κακῶν ῥύσεταί με, ἵνα δειχθῇ ὅτι ἔχω ἐν οὐρανοῖς θεὸν ζῶντα."2 κατὰ τὴν πίστιν οὖν καὶ πεποίθησιν αὐτοῦ οὕτως συνεργεῖ ὁ θεὸς ὡς  ἐκ τῶν  μνημονευθέντων  ἀπεδείχθη.  τῷ  τοιούτῳ  ἡλίκοι  κρότοι ἐπαίνων  καὶ φωναὶ  ἐπουρανίων  2.3.25 καὶ ἐπιγείων  γίνονται. ὁμοίως ἄγεται  ἄλλος δίκαιος ἐπὶ ἄρχοντα εἰς παράβασιν ἀναγκαζόμενος, ὃς δίδωσιν ἑαυτὸν ἑτοίμως ὑπὲρ τοῦ θεοῦ ἀποθνῄσκειν καὶ εἰ τὰς χεῖρας  αὐτοῦ ἐκκόψουσιν, οὐ προσποιεῖται, καὶ εἰ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐξορύξουσιν, οὐ δέδοικε, καὶ ὡς οὐδὲν χαλεπὸν  παθὼν  οὕτως ἐστὶ λέγων ὅτι· "1ἔχω θεόν, ὃς ἀμείψεταί με ἀγαθοῖς ἐπουρανίοις καὶ πάλιν μὲ ὑγιῆ ἀποκαταστήσει ἐν δόξῃ"2, καὶ ἑτοίμως  τὸ μαρτύριον τοῦ θανάτου  ὑπέμεινε. τούτῳ ἡλίκαι  βοαὶ  καὶ κρότοι  ἐπουρανίων  καὶ  ἐπιγείων  γίνονται.  φησὶ  γὰρ  καὶ  ὁ  ἀπόστολος  περὶ  τῶν διαφόρως ἀθλούντων δικαίων «οἵτινες κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην,  ἐπέτυχον  ἐπαγγελιῶν,  ἔφραξαν  στόματα  λεόντων,  ἔσβεσαν  δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἰσχυροὶ ἐγένοντο ἐν πολέμῳ,  παρεμβολὰς  ἔκλιναν  ἀλλοτρίων.  ἔλαβον  γυναῖκες  ἐξ  ἀναστάσεως  τοὺς νεκροὺς  αὐτῶν»,  καὶ ἐπιφέρει  ἀναγκαίως  τούτων ἑτέρους  δικαίους  διὰ τοῦ παθεῖν ἀθλήσαντας λέγων· «ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, μὴ  προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν· ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας  ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς,   ἐν αἰγείοις δέρμασιν,   ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι,
 
θλίψεις μηδὲ τὰς ἡδονὰς τοῦ κόσμου τελείως ἀποστρεφόμενοι, ἀλλ' εἰς τὰ ὀπίσω πάλιν ἀπερχόμενοι ἀποδειχθῶσι μὴ φιλαλήθεις ὄντες μηδὲ θεὸν ὑπὲρ πάντα ἀγαπήσαντες, διὸ καὶ τῆς βασιλείας ἀπόβλητοι γίνονται. τούτου ἕνεκεν, ὡς προείρηται, ἀφείθη ἡ ῥάβδος αὕτη, τὸ τῆς πονηρίας ἕλκος ὡς κάμινός  τις  πυρός, ἵνα δι'  αὐτοῦ τὰ δόκιμα σκεύη πυρούμενα δοκιμώτερα καὶ στερεώτερα εὑρεθῇ, τὰ δὲ ἀδόκιμα  σαθρὰ καὶ εὔθρυπτα ἀποδειχθῇ, τὴν καῦσιν τοῦ πυρὸς ἐνεγκεῖν μὴ δυνηθέντα. 2.3.23 Ἵνα δὲ πληροφορεστέρως  ταῦτα  οὕτως  ἔχειν  ἀποδείξωμεν,  ἀπὸ τῶν  θεοπνεύστων  γραφῶν ὀλίγα  μνημονεύσωμεν  διηγήματα.  πόθεν  τοσαύτη δόξα καὶ κρότος ἐπουρανίων  καὶ ἐπιγείων  τοῖς  περὶ  τὸν  Ἀνανίαν  γενέσθαι  ἠδύνατο  καὶ  θεὸς  κηρυχθῆναι  καὶ φανερωθῆναι τότε τῷ κόσμῳ, ὅτι εἷς θεός ἐστιν ἐν οὐρανοῖς, εἰ μὴ παρεχώρησεν αὐτοὺς δοκιμασθῆναι,  συγχωρήσας  δὲ  καὶ  τὴν  μεγάλην  ἐκείνην  χρυσῆν  εἰκόνα  ὑπὸ  τοῦ βασιλέως  κατασκευασθῆναι  καὶ  πάντα  τὰ  ἔθνη  κατὰ  τὸ  βασιλικὸν  πρόσταγμα συναθροισθῆναι ὡς εἰς προσκύνησιν τῆς εἰκόνος, τοῦ πονηροῦ δηλονότι  ἐν τῷ  τότε βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ τοῦτο ἐπιχειρήσαντος καὶ τῶν γενναίων παίδων ἀνδραγαθησάντων  διὰ τῆς πίστεως αὐτῶν καὶ τῆς πρὸς κύριον πεποιθήσεως. ἑαυτοὺς γὰρ ἐκδότους δι'  αὐτὸν δεδωκότων, ἐκ μεταβολῆς διὰ τῶν θαυμασίων τοῦ δεσπότου εὑρέθη ἀντὶ τῆς εἰκόνος   προσκυνούμενος ὁ θεὸς   καὶ ὁ ὑπεναντίος   πλέον καταισχυνόμενος, ὅτι πᾶσαι αἱ κακουργίαι αὐτοῦ καὶ τέχναι ἐλύθησαν, καὶ ἣν ἐνόμιζε σπουδὴν εἰς ἀπώλειαν  ἀνθρώπων  ἐπιτελεῖν, καθ' ἑαυτοῦ γεγένηται. τότε γὰρ πάσῃ τῇ ἀνθρωπότητι  ἐγνωρίσθη,  ὅτι  ἔστι  θεὸς  ἐν  οὐρανοῖς  διὰ  τῆς  τῶν  τριῶν  παίδων ἀνδραγαθίας καὶ τελείας 2.3.24 πίστεως. καὶ γὰρ αὐτὸς ὁ ἀγὼν τοῖς ἑαυτοὺς τῷ κυρίῳ ἐκδεδωκόσι διάφορος τυγχάνει. ὁ μὲν γὰρ ἐν πεποιθήσει καὶ πίστει θαρρεῖ τῇ τοῦ θεοῦ δυνάμει, ὡς μηδὲν παθεῖν χαλεπὸν ὑπὸ ἀνθρώπων δυνάμενος διὰ τὴν σκεποῦσαν αὐτὸν δύναμιν τοῦ πνεύματος, καί φησι πρὸς τοὺς ἐναντίους ὢν δίκαιος· "1οὐδέν μοι κακὸν ποιῆσαι  δύνασθε·  ἔχω  γὰρ  τὸν  ὑπέρμαχον.  οὐ  πῦρ  με  ἀναλώσει,  οὐ  μάχαιρά  με ἀποκτενεῖ, οὐ θηρία μου θίγει, οὐδὲ ἕτερόν  μου τι κακὸν ἅψεται, ὅτι ἔχω θεὸν τὸν ἰσχυρότερον καὶ δυνατώτερον ὑμῶν, ὃς ἐκ πάντων  τῶν κακῶν ῥύσεταί με, ἵνα δειχθῇ ὅτι ἔχω ἐν οὐρανοῖς θεὸν ζῶντα."2 κατὰ τὴν πίστιν οὖν καὶ πεποίθησιν αὐτοῦ οὕτως συνεργεῖ ὁ θεὸς ὡς  ἐκ τῶν  μνημονευθέντων  ἀπεδείχθη.  τῷ  τοιούτῳ  ἡλίκοι  κρότοι ἐπαίνων  καὶ φωναὶ  ἐπουρανίων  2.3.25 καὶ ἐπιγείων  γίνονται. ὁμοίως ἄγεται  ἄλλος δίκαιος ἐπὶ ἄρχοντα εἰς παράβασιν ἀναγκαζόμενος, ὃς δίδωσιν ἑαυτὸν ἑτοίμως ὑπὲρ τοῦ θεοῦ ἀποθνῄσκειν καὶ εἰ τὰς χεῖρας  αὐτοῦ ἐκκόψουσιν, οὐ προσποιεῖται, καὶ εἰ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐξορύξουσιν, οὐ δέδοικε, καὶ ὡς οὐδὲν χαλεπὸν  παθὼν  οὕτως ἐστὶ λέγων ὅτι· "1ἔχω θεόν, ὃς ἀμείψεταί με ἀγαθοῖς ἐπουρανίοις καὶ πάλιν μὲ ὑγιῆ ἀποκαταστήσει ἐν δόξῃ"2, καὶ ἑτοίμως  τὸ μαρτύριον τοῦ θανάτου  ὑπέμεινε. τούτῳ ἡλίκαι  βοαὶ  καὶ κρότοι  ἐπουρανίων  καὶ  ἐπιγείων  γίνονται.  φησὶ  γὰρ  καὶ  ὁ  ἀπόστολος  περὶ  τῶν διαφόρως ἀθλούντων δικαίων «οἵτινες κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην,  ἐπέτυχον  ἐπαγγελιῶν,  ἔφραξαν  στόματα  λεόντων,  ἔσβεσαν  δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἰσχυροὶ ἐγένοντο ἐν πολέμῳ,  παρεμβολὰς  ἔκλιναν  ἀλλοτρίων.  ἔλαβον  γυναῖκες  ἐξ  ἀναστάσεως  τοὺς νεκροὺς  αὐτῶν»,  καὶ ἐπιφέρει  ἀναγκαίως  τούτων ἑτέρους  δικαίους  διὰ τοῦ παθεῖν ἀθλήσαντας λέγων· «ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, μὴ  προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν· ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας  ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς,   ἐν αἰγείοις δέρμασιν,   ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι,
Line 90: Line 91:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
6
 
6
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
κακουχούμενοι, ἐπ'  ἐρημίαις πλανώμενοι  καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος». ὁρᾷς πῶς τῶν τὸν θεὸν ἐν ἀληθείᾳ ἀγαπώντων  ὁ ἀγὼν καὶ ἡ ἄθλησις διαφόρως γίνεται διὰ τῆς αὐτῆς πίστεως, ἵνα διὰ τούτων δοξασθῇ ὁ θεὸς καὶ τῶν  λογικῶν  τῆς ἀνθρωπότητος  καὶ  αὐτεξουσίων κτισμάτων  γυμνασθέντων  καὶ δοκιμασθέντων  φανερωθῇ  τὰ  τίμια  σκεύη  καὶ  τὰ  ἄτιμα  ὁμοίως  ἐξ  αὐτεξουσίου προαιρέσεως ἀποδειχθῇ. 2.3.26 Ἠφείθη οὖν ὁ πονηρὸς ὡς ῥάβδος τῆς παιδείας εἰς τὴν μεσότητα τοῦ κόσμου. δοῦλος δὲ ὢν καὶ κτίσμα δεσποτικὸν οὐχ ὅσον θέλει πειράζει οὐδὲ ὅσον βούλεται ἐπιφέρει  τὰς θλίψεις  τοῖς ἀνθρώποις,  ἀλλ'  ὅσον τὸ δεσποτικὸν νεῦμα παραχωρήσει δοκιμασθῆναι τὴν ψυχήν. ἐπίσταται γὰρ ὡς θεός, πόσον ὑπομεῖναι δύναται ἡ ψυχή. διὸ τοσοῦτον καὶ παραχωρεῖ, ὥς φησιν ὁ ἀπόστολος· «πιστὸς δὲ ὁ θεός, οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δύνασθε, ἀλλὰ ποιήσει σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν τοῦ δύνασθαι ὑπενεγκεῖν». καὶ γίνονται  οἱ  πειρασμοὶ τῇ ἀγαπώσῃ τὸν θεὸν ψυχῇ διὰ τῆς δεσποτικῆς συγχωρήσεως εἰς αἰσχύνην καὶ κατάκρισιν τοῦ ἐχθροῦ καὶ εἰς νίκην καὶ δόξαν τοῦ ἀνθρώπου, ὥσπερ πάλιν τοῖς μὴ ὑπομένουσι γενναίως τὰς θλίψεις, ἀλλ' εἰς τὰ ὀπίσω στρεφομένοις εἰς αἰσχύνην καὶ ὄνειδος αἰώνιον οἱ σὺν τῷ πονηρῷ ἐν γεέννῃ  καταδικάζονται,  ἵνα  καὶ αὐτὸς  ὁ σατανᾶς  σὺν τοῖς  ὑπηκόοις  αὐτοῦ  τοῖς τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ ποιεῖν ἐξ ὅλης καρδίας μὴ βουλομένοις, πλέον ἐν γεέννῃ κατακριθῇ, καὶ οἱ ἀγωνιζόμενοι  καὶ τὰ πάθη τῆς  κακίας ὑποτάξαντες  δίκαιοι πλέον δοξασθῶσιν ὑπομείναντες γενναίως πάσας τὰς ἐπενεχθείσας αὐτοῖς θλίψεις καὶ τὸ τοῦ θεοῦ δίκαιον δειχθῇ  «ἑκάστῳ» ἀποδιδόντος  «κατὰ  τὰς  πράξεις  αὐτοῦ»,  καθὼς  γέγραπται,  καὶ  ἡ βασιλεία τῶν ἐκλεκτῶν συσταθῇ διὰ τῆς αὐτῶν τελείας ἀθλήσεως. 2.4.1 Ἐρώτησις. ∆ιὰ τί οἱ μὲν προσελθόντες τῇ ἀσκήσει ταχέως ἀξιοῦνται χάριτος, ἄλλοι δὲ χρόνῳ πολλῷ παραμείναντες οὐδέπω ἔτυχον τῆς τοιαύτης ἐνεργοῦς ἐπισκέψεως; Ἀπόκρισις. Ὁ λόγος τοῦ κυρίου ἀληθής ἐστιν ὁ εἰπών· «αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν· ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε· κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν». ἀπείη οὖν εἰπεῖν ὑμᾶς ὅτι· "1ὁ ζητῶν καὶ κρούων καὶ αἰτῶν  ἕως τέλους  οὐ τυγχάνει  τῶν  αἰτημάτων  αὐτοῦ"2.  μόνον  παρρησίαν ἐχέτω  ὁ ζητῶν ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ ἐν τῷ αὐτὸν τῷ νῷ καὶ τῇ διανοίᾳ πάντοτε ἐπιζητεῖν, ἀλλὰ καὶ τῇ σωματικῇ λατρείᾳ αὐτοῦ πάντοτε προσκαρτερεῖν, μὴ τοῖς κοσμικοῖς ἐμπλεκόμενον  πράγμασι  μηδὲ  τοῖς  πάθεσι  τῆς  κακίας  συνηδόμενον,  καὶ  λοιπὸν ἀδύνατον  αὐτὸν  ἀποτυχεῖν  τῆς  ζωῆς. δίκαιος  γὰρ καὶ ἀληθής  ἐστιν ὁ κύριος ὁ τῷ ἀψευδεῖ στόματι ἐπαγγειλάμενος  καὶ εἰπὼν  ὅτι· «πᾶν ὃ ἐὰν αἰτήσητέ με ἐν προσευχῇ πιστεύοντες λήψεσθε». οἱ γὰρ λέγοντες ὅτι· "1πάντα ἐὰν ποιήσῃ τις τὰ παραγγέλματα καὶ παραμείνῃ καὶ μὴ τύχῃ τῆς χάριτος ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, οὐδὲν ὠφέλησε"2, κακῶς λέγουσι καὶ ἀσυμφώνως τῶν θείων γραφῶν. εἰ γὰρ «ποτήριον ψυχροῦ» ἐν ἐπαγγελίᾳ ἕστηκε, πόσῳ μᾶλλον τοῖς διὰ τὸν θεὸν ἀναχωρήσασι τοῦ κόσμου καὶ ἁγνεύσασι καὶ ἀποταξαμένοις καὶ δεομένοις αὐτοῦ, νυκτὸς καὶ ἡμέρας αὐτὸν ἐπιποθοῦσι καὶ ζητοῦσι, δώσει ἃ ἐπηγγείλατο ἀγαθά. οὐ γάρ ἐστιν ἀδικία παρ' αὐτῷ, ἵνα τῶν ἀνθρωπίνων  ἔργων δι' ἡμῶν κατορθωθέντων  αὐτὸς τῆς ὑπὲρ φύσιν πνευματικῆς ἐν ἡμῖν κατορθώσεως καὶ τοῦ ἁγιασμοῦ ἀμελήσῃ. 2.4.2 Ἐν τούτῳ οὖν παρρησίαν ἔχωμεν, μόνον ἐν οἷς ἠρξάμεθα καλοῖς ἕως τέλους ἐμμείνωμεν  καὶ μὴ στραφῶμεν εἰς τὰ ὀπίσω. οἱ ἐναρξάμενοι ἁγνὴν τὴν σάρκα φυλάσσειν, ἵνα τούτῳ ἕως τέλους ἐμμείνωμεν  καὶ προσκαρτεροῦντες ταῖς εὐχαῖς εἰς τέλος ἐξομαλίσωμεν καὶ ἁπαξαπλῶς πᾶσιν ὁμοῦ τοῖς κατορθώμασι φανερὸν τέλος ἐπιθῶμεν· πάσης γὰρ  ἀρχῆς  τὸ τέλος ἐπίδοξον. ὁ γὰρ ἀκούσας τῶν λόγων  τοῦ θεοῦ καὶ πιστεύσας καὶ διακρίνας καὶ συνιείς, ἀναχωρήσας τε τῶν ἰδίων διὰ τὸν κύριον καὶ  προσκαρτερῶν  ταῖς  εὐχαῖς  καὶ  πάσαις  ταῖς  ἀρεταῖς  ἕως  τέλους  ἐμμένων,  οὐκ
 
κακουχούμενοι, ἐπ'  ἐρημίαις πλανώμενοι  καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος». ὁρᾷς πῶς τῶν τὸν θεὸν ἐν ἀληθείᾳ ἀγαπώντων  ὁ ἀγὼν καὶ ἡ ἄθλησις διαφόρως γίνεται διὰ τῆς αὐτῆς πίστεως, ἵνα διὰ τούτων δοξασθῇ ὁ θεὸς καὶ τῶν  λογικῶν  τῆς ἀνθρωπότητος  καὶ  αὐτεξουσίων κτισμάτων  γυμνασθέντων  καὶ δοκιμασθέντων  φανερωθῇ  τὰ  τίμια  σκεύη  καὶ  τὰ  ἄτιμα  ὁμοίως  ἐξ  αὐτεξουσίου προαιρέσεως ἀποδειχθῇ. 2.3.26 Ἠφείθη οὖν ὁ πονηρὸς ὡς ῥάβδος τῆς παιδείας εἰς τὴν μεσότητα τοῦ κόσμου. δοῦλος δὲ ὢν καὶ κτίσμα δεσποτικὸν οὐχ ὅσον θέλει πειράζει οὐδὲ ὅσον βούλεται ἐπιφέρει  τὰς θλίψεις  τοῖς ἀνθρώποις,  ἀλλ'  ὅσον τὸ δεσποτικὸν νεῦμα παραχωρήσει δοκιμασθῆναι τὴν ψυχήν. ἐπίσταται γὰρ ὡς θεός, πόσον ὑπομεῖναι δύναται ἡ ψυχή. διὸ τοσοῦτον καὶ παραχωρεῖ, ὥς φησιν ὁ ἀπόστολος· «πιστὸς δὲ ὁ θεός, οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δύνασθε, ἀλλὰ ποιήσει σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν τοῦ δύνασθαι ὑπενεγκεῖν». καὶ γίνονται  οἱ  πειρασμοὶ τῇ ἀγαπώσῃ τὸν θεὸν ψυχῇ διὰ τῆς δεσποτικῆς συγχωρήσεως εἰς αἰσχύνην καὶ κατάκρισιν τοῦ ἐχθροῦ καὶ εἰς νίκην καὶ δόξαν τοῦ ἀνθρώπου, ὥσπερ πάλιν τοῖς μὴ ὑπομένουσι γενναίως τὰς θλίψεις, ἀλλ' εἰς τὰ ὀπίσω στρεφομένοις εἰς αἰσχύνην καὶ ὄνειδος αἰώνιον οἱ σὺν τῷ πονηρῷ ἐν γεέννῃ  καταδικάζονται,  ἵνα  καὶ αὐτὸς  ὁ σατανᾶς  σὺν τοῖς  ὑπηκόοις  αὐτοῦ  τοῖς τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ ποιεῖν ἐξ ὅλης καρδίας μὴ βουλομένοις, πλέον ἐν γεέννῃ κατακριθῇ, καὶ οἱ ἀγωνιζόμενοι  καὶ τὰ πάθη τῆς  κακίας ὑποτάξαντες  δίκαιοι πλέον δοξασθῶσιν ὑπομείναντες γενναίως πάσας τὰς ἐπενεχθείσας αὐτοῖς θλίψεις καὶ τὸ τοῦ θεοῦ δίκαιον δειχθῇ  «ἑκάστῳ» ἀποδιδόντος  «κατὰ  τὰς  πράξεις  αὐτοῦ»,  καθὼς  γέγραπται,  καὶ  ἡ βασιλεία τῶν ἐκλεκτῶν συσταθῇ διὰ τῆς αὐτῶν τελείας ἀθλήσεως. 2.4.1 Ἐρώτησις. ∆ιὰ τί οἱ μὲν προσελθόντες τῇ ἀσκήσει ταχέως ἀξιοῦνται χάριτος, ἄλλοι δὲ χρόνῳ πολλῷ παραμείναντες οὐδέπω ἔτυχον τῆς τοιαύτης ἐνεργοῦς ἐπισκέψεως; Ἀπόκρισις. Ὁ λόγος τοῦ κυρίου ἀληθής ἐστιν ὁ εἰπών· «αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν· ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε· κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν». ἀπείη οὖν εἰπεῖν ὑμᾶς ὅτι· "1ὁ ζητῶν καὶ κρούων καὶ αἰτῶν  ἕως τέλους  οὐ τυγχάνει  τῶν  αἰτημάτων  αὐτοῦ"2.  μόνον  παρρησίαν ἐχέτω  ὁ ζητῶν ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ ἐν τῷ αὐτὸν τῷ νῷ καὶ τῇ διανοίᾳ πάντοτε ἐπιζητεῖν, ἀλλὰ καὶ τῇ σωματικῇ λατρείᾳ αὐτοῦ πάντοτε προσκαρτερεῖν, μὴ τοῖς κοσμικοῖς ἐμπλεκόμενον  πράγμασι  μηδὲ  τοῖς  πάθεσι  τῆς  κακίας  συνηδόμενον,  καὶ  λοιπὸν ἀδύνατον  αὐτὸν  ἀποτυχεῖν  τῆς  ζωῆς. δίκαιος  γὰρ καὶ ἀληθής  ἐστιν ὁ κύριος ὁ τῷ ἀψευδεῖ στόματι ἐπαγγειλάμενος  καὶ εἰπὼν  ὅτι· «πᾶν ὃ ἐὰν αἰτήσητέ με ἐν προσευχῇ πιστεύοντες λήψεσθε». οἱ γὰρ λέγοντες ὅτι· "1πάντα ἐὰν ποιήσῃ τις τὰ παραγγέλματα καὶ παραμείνῃ καὶ μὴ τύχῃ τῆς χάριτος ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, οὐδὲν ὠφέλησε"2, κακῶς λέγουσι καὶ ἀσυμφώνως τῶν θείων γραφῶν. εἰ γὰρ «ποτήριον ψυχροῦ» ἐν ἐπαγγελίᾳ ἕστηκε, πόσῳ μᾶλλον τοῖς διὰ τὸν θεὸν ἀναχωρήσασι τοῦ κόσμου καὶ ἁγνεύσασι καὶ ἀποταξαμένοις καὶ δεομένοις αὐτοῦ, νυκτὸς καὶ ἡμέρας αὐτὸν ἐπιποθοῦσι καὶ ζητοῦσι, δώσει ἃ ἐπηγγείλατο ἀγαθά. οὐ γάρ ἐστιν ἀδικία παρ' αὐτῷ, ἵνα τῶν ἀνθρωπίνων  ἔργων δι' ἡμῶν κατορθωθέντων  αὐτὸς τῆς ὑπὲρ φύσιν πνευματικῆς ἐν ἡμῖν κατορθώσεως καὶ τοῦ ἁγιασμοῦ ἀμελήσῃ. 2.4.2 Ἐν τούτῳ οὖν παρρησίαν ἔχωμεν, μόνον ἐν οἷς ἠρξάμεθα καλοῖς ἕως τέλους ἐμμείνωμεν  καὶ μὴ στραφῶμεν εἰς τὰ ὀπίσω. οἱ ἐναρξάμενοι ἁγνὴν τὴν σάρκα φυλάσσειν, ἵνα τούτῳ ἕως τέλους ἐμμείνωμεν  καὶ προσκαρτεροῦντες ταῖς εὐχαῖς εἰς τέλος ἐξομαλίσωμεν καὶ ἁπαξαπλῶς πᾶσιν ὁμοῦ τοῖς κατορθώμασι φανερὸν τέλος ἐπιθῶμεν· πάσης γὰρ  ἀρχῆς  τὸ τέλος ἐπίδοξον. ὁ γὰρ ἀκούσας τῶν λόγων  τοῦ θεοῦ καὶ πιστεύσας καὶ διακρίνας καὶ συνιείς, ἀναχωρήσας τε τῶν ἰδίων διὰ τὸν κύριον καὶ  προσκαρτερῶν  ταῖς  εὐχαῖς  καὶ  πάσαις  ταῖς  ἀρεταῖς  ἕως  τέλους  ἐμμένων,  οὐκ
Line 104: Line 105:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
7
 
7
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ἀποτεύξεται τῆς ἐπαγγελίας; μόνον ἵνα εὑρεθῇς ἐν τούτοις, ὅτε σου ἡ ψυχὴ ἀπὸ τῆς σαρκὸς  παραλαμβάνεται,  ἀγωνιζόμενος,  σπουδάζων,  προσδοκῶν  τὴν  ἐπαγγελίαν, προσκαρτερῶν,  πιστεύων,  ἐν  διακρίσει  ζητῶν,  κἀγώ  σοι  λέγω  ὅτι  μετὰ  χαρᾶς  σε προσδέξεται καὶ  παρρησίαν  ἔχεις  καὶ  τῆς  βασιλείας  ἄξιος  γίνῃ,  καὶ  οἱ  τοῦ  κυρίου ἄγγελοι ἀπαντῶσι σοι καὶ δέχονταί σε εἰς τὴν ζωήν. ὁ γὰρ τοιοῦτος ἐν λεπτότητι διὰ τῆς πίστεως καὶ προθυμίας ἤδη κοινωνεῖ  τῷ θεῷ καὶ τοῦ κυρίου ἐστὶν  ἐργάτης. ὡς γάρ φησιν ὁ κύριος· «ὁ βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτήν, ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ», καίτοι γὰρ σωματικῶς μὴ ἀπέλθων καὶ μιανθεὶς πρὸς αὐτὴν ἤδη ὡς  μοιχεύσας  λελόγισται.  οὕτως  ὁ  ἀποστραφεὶς  ἐκ  πάντων  τῶν  κακῶν  καὶ
 
ἀποτεύξεται τῆς ἐπαγγελίας; μόνον ἵνα εὑρεθῇς ἐν τούτοις, ὅτε σου ἡ ψυχὴ ἀπὸ τῆς σαρκὸς  παραλαμβάνεται,  ἀγωνιζόμενος,  σπουδάζων,  προσδοκῶν  τὴν  ἐπαγγελίαν, προσκαρτερῶν,  πιστεύων,  ἐν  διακρίσει  ζητῶν,  κἀγώ  σοι  λέγω  ὅτι  μετὰ  χαρᾶς  σε προσδέξεται καὶ  παρρησίαν  ἔχεις  καὶ  τῆς  βασιλείας  ἄξιος  γίνῃ,  καὶ  οἱ  τοῦ  κυρίου ἄγγελοι ἀπαντῶσι σοι καὶ δέχονταί σε εἰς τὴν ζωήν. ὁ γὰρ τοιοῦτος ἐν λεπτότητι διὰ τῆς πίστεως καὶ προθυμίας ἤδη κοινωνεῖ  τῷ θεῷ καὶ τοῦ κυρίου ἐστὶν  ἐργάτης. ὡς γάρ φησιν ὁ κύριος· «ὁ βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτήν, ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ», καίτοι γὰρ σωματικῶς μὴ ἀπέλθων καὶ μιανθεὶς πρὸς αὐτὴν ἤδη ὡς  μοιχεύσας  λελόγισται.  οὕτως  ὁ  ἀποστραφεὶς  ἐκ  πάντων  τῶν  κακῶν  καὶ
Line 122: Line 123:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
8
 
8
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ἁγιασμὸν τοῦ πνεύματος, δι' οὗ εἰσάγονται εἰς τὴν τελείαν ἐργασίαν τῶν ἐντολῶν  τοῦ Χριστοῦ· καθ'  ἕτερον δὲ δι' αὐτῆς τῆς ἀναστάσεως τῶν  σωμάτων  ἐν διαφόρῳ  δόξῃ ἐγειρομένων. τὸ δὲ «διαφέρει ἐν δόξῃ» ἐν τῇ τῶν χαρισμάτων διαφορᾷ, ἐπειδὴ «ᾧ μὲν δίδοται λόγος σοφίας, ἄλλῳ δὲ λόγος γνώσεως» καὶ τὰ ἑξῆς. 2.6.2 Ὥσπερ γὰρ λαμπάδες πολλαὶ  ἑνὶ μὲν ἐλαίῳ  καὶ ἑνὶ πυρὶ ἀνημμέναι  τυγχάνουσιν,  οὐκ  ἴσῳ τῷ μέτρῳ τὴν αὐγὴνεἰ τύχοιτοῦ πυρὸς φαίνουσι, διὰ τὸ τὴν μὲν μείζονα τὴν δὲ ἐλάττονα εἶναι, οὕτω καὶ  τὰ χαρίσματα τὰ διὰ πλειόνων  κατορθωμάτων  (τουτέστι τῷ  ἐλαίῳ)  αὐξηθέντα περισσοτέραν ἔχει τὴν φαιδρότητα τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου. 2.6.3 Καὶ ὥσπερ ἐν πόλει πολλῶν ὄντων τῶν ἐν αὐτῇ οἰκούντων  καὶ ἑνὶ ἄρτῳ καὶ ἑνὶ ὕδατι τρεφομένων  οἱ μὲν εἰσὶν αὐτῶν  ἄνδρες, οἱ δὲ νήπιοι, καὶ διαφορὰ πολλὴ ἐν αὐτοῖς ἐστι. 2.6.4 Καὶ ὥσπερ σῖτος ἐν τῇ αὐτῇ χώρᾳ ἐσπαρμένος διαφόρους σταχύας ἀνατέλλει πὴ μὲν πλείονας πὴ δὲ ἐλάττονας,  ἐν  τῇ  αὐτῇ  δὲ χώρᾳ,  καὶ  ἐν  τῇ  αὐτῇ  ἅλωνι  συνάγεται  καὶ  ἐν  τῇ  αὐτῇ ἀποθήκῃ  ἀποτίθεται,  οὕτω  καὶ  ἐν  τῇ  ἀναστάσει  τῶν  νεκρῶν  διαφορὰ  δόξης  τοῖς ἀνισταμένοις κεχάρισται κατὰ τὴν ἀξίαν τῶν κατορθωμάτων  καὶ κατὰ τὴν μετουσίαν τοῦ ἀπὸ τοῦ νῦν οἰκοῦντος ἐν αὐτοῖς ἁγίου πνεύματος, ἑνὸς ὄντος τοῦ περὶ αὐτοὺς φωτόςὡς  καὶ τοῦ περὶ τοὺς ἀστέραςκαὶ μιᾶς τῆς τοῦ θεοῦ δωρεᾶς κατὰ τὴν ἀξίαν τῶν νῦν  κατορθωμάτων  ἐπαστραπτούσης τοῖς ἀνισταμένοις. εἰ γὰρ καὶ μικρότερός ἐστιν
 
ἁγιασμὸν τοῦ πνεύματος, δι' οὗ εἰσάγονται εἰς τὴν τελείαν ἐργασίαν τῶν ἐντολῶν  τοῦ Χριστοῦ· καθ'  ἕτερον δὲ δι' αὐτῆς τῆς ἀναστάσεως τῶν  σωμάτων  ἐν διαφόρῳ  δόξῃ ἐγειρομένων. τὸ δὲ «διαφέρει ἐν δόξῃ» ἐν τῇ τῶν χαρισμάτων διαφορᾷ, ἐπειδὴ «ᾧ μὲν δίδοται λόγος σοφίας, ἄλλῳ δὲ λόγος γνώσεως» καὶ τὰ ἑξῆς. 2.6.2 Ὥσπερ γὰρ λαμπάδες πολλαὶ  ἑνὶ μὲν ἐλαίῳ  καὶ ἑνὶ πυρὶ ἀνημμέναι  τυγχάνουσιν,  οὐκ  ἴσῳ τῷ μέτρῳ τὴν αὐγὴνεἰ τύχοιτοῦ πυρὸς φαίνουσι, διὰ τὸ τὴν μὲν μείζονα τὴν δὲ ἐλάττονα εἶναι, οὕτω καὶ  τὰ χαρίσματα τὰ διὰ πλειόνων  κατορθωμάτων  (τουτέστι τῷ  ἐλαίῳ)  αὐξηθέντα περισσοτέραν ἔχει τὴν φαιδρότητα τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου. 2.6.3 Καὶ ὥσπερ ἐν πόλει πολλῶν ὄντων τῶν ἐν αὐτῇ οἰκούντων  καὶ ἑνὶ ἄρτῳ καὶ ἑνὶ ὕδατι τρεφομένων  οἱ μὲν εἰσὶν αὐτῶν  ἄνδρες, οἱ δὲ νήπιοι, καὶ διαφορὰ πολλὴ ἐν αὐτοῖς ἐστι. 2.6.4 Καὶ ὥσπερ σῖτος ἐν τῇ αὐτῇ χώρᾳ ἐσπαρμένος διαφόρους σταχύας ἀνατέλλει πὴ μὲν πλείονας πὴ δὲ ἐλάττονας,  ἐν  τῇ  αὐτῇ  δὲ χώρᾳ,  καὶ  ἐν  τῇ  αὐτῇ  ἅλωνι  συνάγεται  καὶ  ἐν  τῇ  αὐτῇ ἀποθήκῃ  ἀποτίθεται,  οὕτω  καὶ  ἐν  τῇ  ἀναστάσει  τῶν  νεκρῶν  διαφορὰ  δόξης  τοῖς ἀνισταμένοις κεχάρισται κατὰ τὴν ἀξίαν τῶν κατορθωμάτων  καὶ κατὰ τὴν μετουσίαν τοῦ ἀπὸ τοῦ νῦν οἰκοῦντος ἐν αὐτοῖς ἁγίου πνεύματος, ἑνὸς ὄντος τοῦ περὶ αὐτοὺς φωτόςὡς  καὶ τοῦ περὶ τοὺς ἀστέραςκαὶ μιᾶς τῆς τοῦ θεοῦ δωρεᾶς κατὰ τὴν ἀξίαν τῶν νῦν  κατορθωμάτων  ἐπαστραπτούσης τοῖς ἀνισταμένοις. εἰ γὰρ καὶ μικρότερός ἐστιν
Line 146: Line 147:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
9
 
9
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
καὶ διὰ τοῦτο πίπτουσι. δύναται γὰρ καὶ ἀπὸ ἰδίων καὶ φυσικῶν λογισμῶν πλανᾶσθαι ὁ ἄνθρωποςἀμελῶν ἢ καταφρονῶν ἢ 2.9.2 καυχώμενος ἢ φυσιούμενος ἢ ἐπαιρόμενος. καὶ ἄκουε τί λέγει Παῦλος ὁ ἐλεύθερος· «ἵνα, φησί, μὴ ὑπεραίρωμαι, ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκί,  ἄγγελος  σατάν».  ὁρᾷς  ὅτι  καὶ  οἱ  ἐν  τηλικούτοις  μέτροις  πνευματικοῖς καταντήσαντες  ἀσφαλείας πολλῆς χρῄζουσιν. ἐὰν γὰρ μὴ δῷ πρόφασιν καὶ ὁρμὴν τῷ σατανᾷ ὁ ἄνθρωπος, οὐ κυριεύει αὐτοῦ. βίᾳ γὰρ οὐ λαμβάνει αὐτὸν οὔτε ὁ κύριος οὔτε ὁ σατανᾶς,  ἀλλ'  εὐαρεστήσας  καὶ  συμφωνήσας  τῇ  χάριτι  τελειοῦται  εἰς  αὐτήν,  μὴ συμφωνήσας  δέ,  κἂν  γεννηθῇ,  τουτέστι  μέτοχος  πνεύματος  γένηται,  αὐτὸς  αἴτιος γίνεται τοῦ πεσεῖν εἰς τὰ θελήματα τοῦ σατανᾶ. εἰ γὰρ βίᾳ ἐλάμβανεν ὁ σατανᾶς καὶ βίᾳ ὁ κύριος, οὐκ ἦν αἴτιος ὁ  ἄνθρωπος  ὑπάγων  εἰς γέενναν,  καὶ οὐκ ἦν ἐπαινετὸς  εἰς βασιλείαν ἀπερχόμενος. 2.10.1 Ἐρώτησις. Τί ποιήσει ἄνθρωπος ἀποπλανώμενος ὑπὸ τοῦ σατανᾶ ὡς  δι'  εὐλογοφανῶν  τινων  ἢ ὡς  δι'  ὁμοίου  φωτὸς  ἀποκαλύψεως  χάριτος; Ἀπόκρισις. ∆ιὰ τοῦτο πολλῆς διακρίσεως χρείαν ἔχει ὁ ἄνθρωπος, ἵνα τὴν τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ διαφορὰν  ἀκριβῶς ἐπιγινώσκῃ  καὶ τὰς ποικίλας  τέχνας  τοῦ πονηροῦ διὰ λόγων  καὶ φαντασιῶν  πολλοὺς  πλανῶντος  διακρίνων 2.10.2 συνήσῃ. ὥσπερ γάρ τις βουλόμενος  δοκιμάσαι τὴν  σωφροσύνην  τῆς ἑαυτοῦ γαμετῆςεἰ  ἀπέλθῃ νυκτὸς  πρὸς αὐτὴν  ὡς ἀλλότριός  τις  ἁμαρτῆσαι θέλων,  κἀκείνη  κράζει καὶ τύπτει  αὐτόν, χαίρει ἐκεῖνος ὅτι τὴν σωφροσύνην αὐτῆς ἐν ἀκριβείᾳ φυλάσσει· οὕτω μετὰ δοκιμασίας καὶ γνώσεως, μετὰ διακρίσεως καὶ αὐτοὺς τοὺς οὐρανίους  προσδέχου. ἐὰν γὰρ ἀποβάλῃς αὐτοὺς τοὺς οὐρανίους διὰ τοὺς οὐχ οὐρανίους, χαίρουσι καὶ πλέον σοι διδόασιν οἱ τοῦ κυρίου μετασχεῖν τῆς χάριτος καὶ ἐμπλησθῆναι ἐν πνευματικῇ ἀπολαύσει διὰ τὴν πρὸς τὸν κύριον ἀγάπην. μὴ οὖν ταχὺ σεαυτὸν ἐπιδίδου ἐλαφρότητι φερόμενος, ἀλλὰ μένων βαρὺς καὶ μετὰ δοκιμασίας ἀκριβοῦς τὸ καλὸν κατέχων  τὸ 2.10.3 πονηρὸν ἀπόθου. εἰ γὰρ  ἔχεις  ἀγαπητὸν  φίλον,  ἔστι  δέ  τις  ἐχθρὸς  αὐτοῦ  εἰς  πρόσωπον  τοῦ  φίλου συνερχόμενοςκαὶ δέξῃ τὸν ἐχθρὸν ὡς φίλον, ὑβρίζεις σου τὸν φίλον, ὅτι τὸν ἐχθρὸν αὐτοῦ δεξιοῦσαι. 2.10.4 Ὀφείλεις οὖν δοκιμάζειν καὶ διακρίνειν, καὶ τότε ἐμπιστεύειν. τῆς δὲ χάριτος φανερά ἐστι τὰ ἐνεργήματα, ἅπερ ἡ ἁμαρτία κἂν μετασχηματίζηται εἰς πρόσωπον ἀγαθόν, παρασχεῖν οὐ δύναται. οἶδε, γάρ φησι, ὁ σατανᾶς καὶ εἰς ἄγγελον φωτὸς μετασχηματισθῆναι, δηλονότι πρὸς τὸ ἀπατῆσαι. ἀλλὰ κἂν εἰς ὁράσεις λαμπρὰς μετασχηματιζόμενος  φαντάζῃ  τὴν  ψυχὴν  βουλόμενος  πλανῆσαι,  ἐνέργειαν  ἀγαθὴν παρασχεῖν οὐ δύναται, δι' ἧς ἀκριβῶς γνωρίζεται. οὔτε γὰρ ἀγάπην εἰς θεὸν καὶ εἰς τοὺς ἀδελφοὺς ἐνεργῆσαι δύναται, εἰ μὴ τάχα τῦφον καὶ ὑψηλοφροσύνην, οὐ πραότητα, οὐκ ἐπιείκειαν, οὐ ταπείνωσιν, οὐ χαράν, οὐκ εἰρήνην, οὐ κατάστασιν λογισμῶν, οὐ μῖσος τοῦ  κόσμου, οὐκ  ἀνάπαυσιν  πνευματικὴν  εἰς  θεόν,  οὐκ  ἐπιθυμίαν  τῶν  οὐρανίων ἀγαθῶν, οὐχ ἡδονὰς καὶ πάθη παύει ἅπερ ἐστὶ τῆς χάριτος ἐνεργήματα. «ὁ γὰρ καρπὸς τοῦ πνεύματός  ἐστιν 2.10.5 ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη» καὶ τὰ ἑξῆς. ἐκ τῆς ἐνεργείας οὖν γνώσῃ τὸ ἐλλαμφθὲν  εἰς τὴν ψυχήν σου νοερὸν φῶς, εἰ τοῦ θεοῦ ἐστιν, ἢ τοῦ σατανᾶ ἐστιν. ἀλλὰ  καὶ  αὐτὴ ἡ ψυχὴ  ἐὰν  ἔχῃ  διάκρισιν, εὐθέως  ἐκ τῆς  νοερᾶς αἰσθήσεως γινώσκει τὴν διαφοράν. ὥσπερ γὰρ ὅμοιον θρίδαξ πικρίδι ἢ ὄξος οἴνῳ ὅμοιον μὲν εἶναι τῇ ὁράσει δύναται,  ἀλλ' ἐκ τῆς γεύσεως ὁ λάρυγξ  γνωρίζει  τὴν  ἑκάστου διαφοράν, οὕτως ἡ ψυχὴ ἐκ τῆς αἰσθήσεως τῆς νοερᾶς καὶ τῆς ἐνεργείας  γνωρίζει καὶ τὰ τοῦ πνεύματος  χαρίσματα καὶ τὰ τοῦ σατανᾶ φαντάσματα. 2.11.1 Ἐρώτησις. Τί ἐστιν  ὅτι
 
καὶ διὰ τοῦτο πίπτουσι. δύναται γὰρ καὶ ἀπὸ ἰδίων καὶ φυσικῶν λογισμῶν πλανᾶσθαι ὁ ἄνθρωποςἀμελῶν ἢ καταφρονῶν ἢ 2.9.2 καυχώμενος ἢ φυσιούμενος ἢ ἐπαιρόμενος. καὶ ἄκουε τί λέγει Παῦλος ὁ ἐλεύθερος· «ἵνα, φησί, μὴ ὑπεραίρωμαι, ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκί,  ἄγγελος  σατάν».  ὁρᾷς  ὅτι  καὶ  οἱ  ἐν  τηλικούτοις  μέτροις  πνευματικοῖς καταντήσαντες  ἀσφαλείας πολλῆς χρῄζουσιν. ἐὰν γὰρ μὴ δῷ πρόφασιν καὶ ὁρμὴν τῷ σατανᾷ ὁ ἄνθρωπος, οὐ κυριεύει αὐτοῦ. βίᾳ γὰρ οὐ λαμβάνει αὐτὸν οὔτε ὁ κύριος οὔτε ὁ σατανᾶς,  ἀλλ'  εὐαρεστήσας  καὶ  συμφωνήσας  τῇ  χάριτι  τελειοῦται  εἰς  αὐτήν,  μὴ συμφωνήσας  δέ,  κἂν  γεννηθῇ,  τουτέστι  μέτοχος  πνεύματος  γένηται,  αὐτὸς  αἴτιος γίνεται τοῦ πεσεῖν εἰς τὰ θελήματα τοῦ σατανᾶ. εἰ γὰρ βίᾳ ἐλάμβανεν ὁ σατανᾶς καὶ βίᾳ ὁ κύριος, οὐκ ἦν αἴτιος ὁ  ἄνθρωπος  ὑπάγων  εἰς γέενναν,  καὶ οὐκ ἦν ἐπαινετὸς  εἰς βασιλείαν ἀπερχόμενος. 2.10.1 Ἐρώτησις. Τί ποιήσει ἄνθρωπος ἀποπλανώμενος ὑπὸ τοῦ σατανᾶ ὡς  δι'  εὐλογοφανῶν  τινων  ἢ ὡς  δι'  ὁμοίου  φωτὸς  ἀποκαλύψεως  χάριτος; Ἀπόκρισις. ∆ιὰ τοῦτο πολλῆς διακρίσεως χρείαν ἔχει ὁ ἄνθρωπος, ἵνα τὴν τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ διαφορὰν  ἀκριβῶς ἐπιγινώσκῃ  καὶ τὰς ποικίλας  τέχνας  τοῦ πονηροῦ διὰ λόγων  καὶ φαντασιῶν  πολλοὺς  πλανῶντος  διακρίνων 2.10.2 συνήσῃ. ὥσπερ γάρ τις βουλόμενος  δοκιμάσαι τὴν  σωφροσύνην  τῆς ἑαυτοῦ γαμετῆςεἰ  ἀπέλθῃ νυκτὸς  πρὸς αὐτὴν  ὡς ἀλλότριός  τις  ἁμαρτῆσαι θέλων,  κἀκείνη  κράζει καὶ τύπτει  αὐτόν, χαίρει ἐκεῖνος ὅτι τὴν σωφροσύνην αὐτῆς ἐν ἀκριβείᾳ φυλάσσει· οὕτω μετὰ δοκιμασίας καὶ γνώσεως, μετὰ διακρίσεως καὶ αὐτοὺς τοὺς οὐρανίους  προσδέχου. ἐὰν γὰρ ἀποβάλῃς αὐτοὺς τοὺς οὐρανίους διὰ τοὺς οὐχ οὐρανίους, χαίρουσι καὶ πλέον σοι διδόασιν οἱ τοῦ κυρίου μετασχεῖν τῆς χάριτος καὶ ἐμπλησθῆναι ἐν πνευματικῇ ἀπολαύσει διὰ τὴν πρὸς τὸν κύριον ἀγάπην. μὴ οὖν ταχὺ σεαυτὸν ἐπιδίδου ἐλαφρότητι φερόμενος, ἀλλὰ μένων βαρὺς καὶ μετὰ δοκιμασίας ἀκριβοῦς τὸ καλὸν κατέχων  τὸ 2.10.3 πονηρὸν ἀπόθου. εἰ γὰρ  ἔχεις  ἀγαπητὸν  φίλον,  ἔστι  δέ  τις  ἐχθρὸς  αὐτοῦ  εἰς  πρόσωπον  τοῦ  φίλου συνερχόμενοςκαὶ δέξῃ τὸν ἐχθρὸν ὡς φίλον, ὑβρίζεις σου τὸν φίλον, ὅτι τὸν ἐχθρὸν αὐτοῦ δεξιοῦσαι. 2.10.4 Ὀφείλεις οὖν δοκιμάζειν καὶ διακρίνειν, καὶ τότε ἐμπιστεύειν. τῆς δὲ χάριτος φανερά ἐστι τὰ ἐνεργήματα, ἅπερ ἡ ἁμαρτία κἂν μετασχηματίζηται εἰς πρόσωπον ἀγαθόν, παρασχεῖν οὐ δύναται. οἶδε, γάρ φησι, ὁ σατανᾶς καὶ εἰς ἄγγελον φωτὸς μετασχηματισθῆναι, δηλονότι πρὸς τὸ ἀπατῆσαι. ἀλλὰ κἂν εἰς ὁράσεις λαμπρὰς μετασχηματιζόμενος  φαντάζῃ  τὴν  ψυχὴν  βουλόμενος  πλανῆσαι,  ἐνέργειαν  ἀγαθὴν παρασχεῖν οὐ δύναται, δι' ἧς ἀκριβῶς γνωρίζεται. οὔτε γὰρ ἀγάπην εἰς θεὸν καὶ εἰς τοὺς ἀδελφοὺς ἐνεργῆσαι δύναται, εἰ μὴ τάχα τῦφον καὶ ὑψηλοφροσύνην, οὐ πραότητα, οὐκ ἐπιείκειαν, οὐ ταπείνωσιν, οὐ χαράν, οὐκ εἰρήνην, οὐ κατάστασιν λογισμῶν, οὐ μῖσος τοῦ  κόσμου, οὐκ  ἀνάπαυσιν  πνευματικὴν  εἰς  θεόν,  οὐκ  ἐπιθυμίαν  τῶν  οὐρανίων ἀγαθῶν, οὐχ ἡδονὰς καὶ πάθη παύει ἅπερ ἐστὶ τῆς χάριτος ἐνεργήματα. «ὁ γὰρ καρπὸς τοῦ πνεύματός  ἐστιν 2.10.5 ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη» καὶ τὰ ἑξῆς. ἐκ τῆς ἐνεργείας οὖν γνώσῃ τὸ ἐλλαμφθὲν  εἰς τὴν ψυχήν σου νοερὸν φῶς, εἰ τοῦ θεοῦ ἐστιν, ἢ τοῦ σατανᾶ ἐστιν. ἀλλὰ  καὶ  αὐτὴ ἡ ψυχὴ  ἐὰν  ἔχῃ  διάκρισιν, εὐθέως  ἐκ τῆς  νοερᾶς αἰσθήσεως γινώσκει τὴν διαφοράν. ὥσπερ γὰρ ὅμοιον θρίδαξ πικρίδι ἢ ὄξος οἴνῳ ὅμοιον μὲν εἶναι τῇ ὁράσει δύναται,  ἀλλ' ἐκ τῆς γεύσεως ὁ λάρυγξ  γνωρίζει  τὴν  ἑκάστου διαφοράν, οὕτως ἡ ψυχὴ ἐκ τῆς αἰσθήσεως τῆς νοερᾶς καὶ τῆς ἐνεργείας  γνωρίζει καὶ τὰ τοῦ πνεύματος  χαρίσματα καὶ τὰ τοῦ σατανᾶ φαντάσματα. 2.11.1 Ἐρώτησις. Τί ἐστιν  ὅτι
Line 161: Line 162:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
10
 
10
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
σῶμα ἁμαρτάνει, τουτέστιν εἰς τὴν ἰδίαν αὐτοῦ γυναῖκα. ἕτερον δὲ τρόπον βαθύτερον εἰς τὸ πνευματικόν· τὸ σῶμά σου γὰρ ὁ κύριός ἐστιν, ὥς φησι Παῦλος· «ὑμεῖς δέ ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ 2.11.2 μέρους». ὥσπερ γὰρ κατὰ τὸ σωματικὸν ἡ Εὔα ἐκ τοῦ Ἀδὰμ ἐλήφθη καὶ εἰ μὴ συνήφθη αὐτῇ ὁ Ἀδάμ, καρπὸν τεκνογονίας  οὐκ ἐποίει, οὕτως ἐὰν  μὴ  διὰ  τῆς  χάριτος  συναφθῇ  ἡ  ψυχὴ  Χριστῷ ἐν  τῇ  κοινωνίᾳ  τοῦ  πνεύματος, καρποὺς πνευματικοὺς καὶ ἐπουρανίους τελείων ἀρετῶν οὐ δύναται ποιῆσαι «ἔσονται, γάρ φησιν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν», καὶ ἐπάγει ὁ ἀπόστολος πνευματικῶς ἀλληγορῶν τὴν γραφήν· «τὸ μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν, ἐγὼ δὲ λέγω  εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν ἐκκλησίαν», ἥτις ἐστὶ ψυχαὶ ἁγίων. οὐκοῦν τὸ σῶμά σου ὁ κύριός ἐστιν. ἐὰν οὖν ἡ ψυχὴ κοινωνῇ ἀοράτως  ἐν τοῖς διαλογισμοῖς διὰ τῶν κρυφίων  παθῶν  τῷ πονηρῷ ὥσπερ ἀλλοτρίῳ  ἀνδρί,  «εἰς  τὸ  ἴδιον  σῶμα  ἁμαρτάνει»,  τουτέστιν  εἰς  τὸν  κύριον.  2.12.1
 
σῶμα ἁμαρτάνει, τουτέστιν εἰς τὴν ἰδίαν αὐτοῦ γυναῖκα. ἕτερον δὲ τρόπον βαθύτερον εἰς τὸ πνευματικόν· τὸ σῶμά σου γὰρ ὁ κύριός ἐστιν, ὥς φησι Παῦλος· «ὑμεῖς δέ ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ 2.11.2 μέρους». ὥσπερ γὰρ κατὰ τὸ σωματικὸν ἡ Εὔα ἐκ τοῦ Ἀδὰμ ἐλήφθη καὶ εἰ μὴ συνήφθη αὐτῇ ὁ Ἀδάμ, καρπὸν τεκνογονίας  οὐκ ἐποίει, οὕτως ἐὰν  μὴ  διὰ  τῆς  χάριτος  συναφθῇ  ἡ  ψυχὴ  Χριστῷ ἐν  τῇ  κοινωνίᾳ  τοῦ  πνεύματος, καρποὺς πνευματικοὺς καὶ ἐπουρανίους τελείων ἀρετῶν οὐ δύναται ποιῆσαι «ἔσονται, γάρ φησιν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν», καὶ ἐπάγει ὁ ἀπόστολος πνευματικῶς ἀλληγορῶν τὴν γραφήν· «τὸ μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν, ἐγὼ δὲ λέγω  εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν ἐκκλησίαν», ἥτις ἐστὶ ψυχαὶ ἁγίων. οὐκοῦν τὸ σῶμά σου ὁ κύριός ἐστιν. ἐὰν οὖν ἡ ψυχὴ κοινωνῇ ἀοράτως  ἐν τοῖς διαλογισμοῖς διὰ τῶν κρυφίων  παθῶν  τῷ πονηρῷ ὥσπερ ἀλλοτρίῳ  ἀνδρί,  «εἰς  τὸ  ἴδιον  σῶμα  ἁμαρτάνει»,  τουτέστιν  εἰς  τὸν  κύριον.  2.12.1
Line 177: Line 178:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
11
 
11
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
θεοῦ  ἐν  τῷ  χαλκῷ  ὄφει  τότε  κατασκηνούσης,  οὕτως  οἱ  δεδηγμένοι  ὑπὸ  τῶν πνευματικῶν  ὄφεων  τῆς  κακίας  καὶ  τῷ  θανατικῷ  ἰῷ  τῶν  παθῶν  τετρωμένοι,  ἵνα πρόσχωσι καὶ πιστεύσωσι νεκρῷ σώματι ἐσταυρωμένῳ καὶ οὕτως ἰαθῶσιν, ὅπερ ἐστὶν
 
θεοῦ  ἐν  τῷ  χαλκῷ  ὄφει  τότε  κατασκηνούσης,  οὕτως  οἱ  δεδηγμένοι  ὑπὸ  τῶν πνευματικῶν  ὄφεων  τῆς  κακίας  καὶ  τῷ  θανατικῷ  ἰῷ  τῶν  παθῶν  τετρωμένοι,  ἵνα πρόσχωσι καὶ πιστεύσωσι νεκρῷ σώματι ἐσταυρωμένῳ καὶ οὕτως ἰαθῶσιν, ὅπερ ἐστὶν
Line 196: Line 197:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
12
 
12
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ἁγιαζόμενα προχωροῦσι. δι' ὧν οὖν ὁ διάβολος ἐν ἀρχῇ ἐμίανε καὶ θάνατον τῷ κόσμῳ ἐξειργάσατο,  διὰ  τούτων  ὁ  κύριος  καθαρισμὸν  καὶ  ζωὴν  τῷ  κόσμῳ  ᾠκονόμησεν ἀναλύων  πάσας  τὰς  ἐκείνου  μηχανάς.  2.12.11 Εἰσὶ καὶ  λίθοι  τίμιοι  εἰς  μυστήριον κείμενοι, ἐν οἷς ὁ λεγόμενος μαγνίτης. οὗτος διὰ τῆς ἑαυτοῦ σκιᾶς σίδηρον ἁρπάζει, καὶ διήκουσα ἡ δύναμις τοῦ λίθου διὰ τοῦ σιδήρου ἄλλον  ἁρπάζει σίδηρον καὶ πάλιν δι' ἐκείνου ἕτερον, εἰς τύπον τῶν τιμίων  καὶ ἁγίων λίθων  τῶν μελλόντων κυλίεσθαι ἐπὶ τῆς  γῆς,  ὡς  ὁ  προφήτης  εἶπεν·  «ὅτι  λίθοι  ἅγιοι  κυλίονται  ἐπὶ  τῆς  γῆς»,  ἤτοι  ὁ πρωτότυπος, ὁ ἀκρογωνιαῖος καὶ τίμιος λίθος ὁ κύριος καὶ οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι. καὶ γὰρ ἡ σκιὰ Πέτρου νεκρὸν ἤγειρε καὶ τοῦ κυρίου τὸ δι' ἡμᾶς νεκρωθὲν  σῶμα ἐπισκιάσαν εἰς τοὺς νεκροὺς ἱκανοὺς ἤγειρε.  κατελθὼν  γὰρ εἰς τὸν ᾅδην πολλοὺς ἀνήγαγε· 2.12.12
 
ἁγιαζόμενα προχωροῦσι. δι' ὧν οὖν ὁ διάβολος ἐν ἀρχῇ ἐμίανε καὶ θάνατον τῷ κόσμῳ ἐξειργάσατο,  διὰ  τούτων  ὁ  κύριος  καθαρισμὸν  καὶ  ζωὴν  τῷ  κόσμῳ  ᾠκονόμησεν ἀναλύων  πάσας  τὰς  ἐκείνου  μηχανάς.  2.12.11 Εἰσὶ καὶ  λίθοι  τίμιοι  εἰς  μυστήριον κείμενοι, ἐν οἷς ὁ λεγόμενος μαγνίτης. οὗτος διὰ τῆς ἑαυτοῦ σκιᾶς σίδηρον ἁρπάζει, καὶ διήκουσα ἡ δύναμις τοῦ λίθου διὰ τοῦ σιδήρου ἄλλον  ἁρπάζει σίδηρον καὶ πάλιν δι' ἐκείνου ἕτερον, εἰς τύπον τῶν τιμίων  καὶ ἁγίων λίθων  τῶν μελλόντων κυλίεσθαι ἐπὶ τῆς  γῆς,  ὡς  ὁ  προφήτης  εἶπεν·  «ὅτι  λίθοι  ἅγιοι  κυλίονται  ἐπὶ  τῆς  γῆς»,  ἤτοι  ὁ πρωτότυπος, ὁ ἀκρογωνιαῖος καὶ τίμιος λίθος ὁ κύριος καὶ οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι. καὶ γὰρ ἡ σκιὰ Πέτρου νεκρὸν ἤγειρε καὶ τοῦ κυρίου τὸ δι' ἡμᾶς νεκρωθὲν  σῶμα ἐπισκιάσαν εἰς τοὺς νεκροὺς ἱκανοὺς ἤγειρε.  κατελθὼν  γὰρ εἰς τὸν ᾅδην πολλοὺς ἀνήγαγε· 2.12.12
Line 222: Line 223:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
13
 
13
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ὠμβρεῖτο, «τὰ ὄρη ἐσκίρτων ὡς κριοί, οἱ βουνοὶ ἥλλοντο ὡς ἀρνία προβάτων», θάλασσα ἰδοῦσα ἔφυγε σχιζομένη, Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω. αὕτη ἡ πέτρα καὶ ποταμοὺς ἐξομβρεῖ  εἰς  τύπον  τοῦ  2.12.17  κυρίου,  ἀφ'  οὗ  ποταμοὶ  πνευματικοὶ  ἔμελλον ἐκπορεύεσθαι. καὶ νῦν  δέ, εἴ τις πιστεύων  κτήσεται τὴν  ἀληθινὴν  καὶ πνευματικὴν πέτραν καὶ ῥάβδον τῆς δυνάμεως αὐτοῦ ἐν τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ, πᾶσαν εὐεργεσίαν ἄρρητον καὶ πᾶσαν ἀπόλαυσιν ἄφθαρτον ἐν ἑαυτῷ ἐν πληροφορίᾳ εὑρήσει. 2.12.18 Σπουδάσωμεν τοίνυν, ἀδελφοί, ὅλοι ὅλους ἑαυτοὺς τῷ κυρίῳ ἀποδοῦναι, παντὸς γηΐνου περισπασμοῦ καὶ πάσης ἐπιθυμίας ἑαυτοὺς αἴροντες, καὶ εἰς τὴν πρὸς αὐτὸν εὐαρέστησιν καὶ λατρείαν ψυχήν  τε καὶ σῶμα  τελείως  ἀφιερώσωμεν, ἵνα τῆς οὐρανίου δωρεᾶς τοῦ πνεύματος ἐντεῦθεν  καταξιωθέντες  καὶ  δι'  αὐτοῦ  πάσης  κακίας  τὴν  λύτρωσιν  λαβόντες  καὶ τελείως ἁγιασθέντες καὶ ἄμωμοι διὰ τῆς χάριτος ἀποκατασταθέντες, τῆς αἰωνίου ζωῆς κληρονόμοι γενώμεθα ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ προσκύνησις σὺν τῷ ἀνάρχῳ αὐτοῦ πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ  καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ καὶ προσκυνητῷ πνεύματι νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
 
ὠμβρεῖτο, «τὰ ὄρη ἐσκίρτων ὡς κριοί, οἱ βουνοὶ ἥλλοντο ὡς ἀρνία προβάτων», θάλασσα ἰδοῦσα ἔφυγε σχιζομένη, Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω. αὕτη ἡ πέτρα καὶ ποταμοὺς ἐξομβρεῖ  εἰς  τύπον  τοῦ  2.12.17  κυρίου,  ἀφ'  οὗ  ποταμοὶ  πνευματικοὶ  ἔμελλον ἐκπορεύεσθαι. καὶ νῦν  δέ, εἴ τις πιστεύων  κτήσεται τὴν  ἀληθινὴν  καὶ πνευματικὴν πέτραν καὶ ῥάβδον τῆς δυνάμεως αὐτοῦ ἐν τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ, πᾶσαν εὐεργεσίαν ἄρρητον καὶ πᾶσαν ἀπόλαυσιν ἄφθαρτον ἐν ἑαυτῷ ἐν πληροφορίᾳ εὑρήσει. 2.12.18 Σπουδάσωμεν τοίνυν, ἀδελφοί, ὅλοι ὅλους ἑαυτοὺς τῷ κυρίῳ ἀποδοῦναι, παντὸς γηΐνου περισπασμοῦ καὶ πάσης ἐπιθυμίας ἑαυτοὺς αἴροντες, καὶ εἰς τὴν πρὸς αὐτὸν εὐαρέστησιν καὶ λατρείαν ψυχήν  τε καὶ σῶμα  τελείως  ἀφιερώσωμεν, ἵνα τῆς οὐρανίου δωρεᾶς τοῦ πνεύματος ἐντεῦθεν  καταξιωθέντες  καὶ  δι'  αὐτοῦ  πάσης  κακίας  τὴν  λύτρωσιν  λαβόντες  καὶ τελείως ἁγιασθέντες καὶ ἄμωμοι διὰ τῆς χάριτος ἀποκατασταθέντες, τῆς αἰωνίου ζωῆς κληρονόμοι γενώμεθα ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ προσκύνησις σὺν τῷ ἀνάρχῳ αὐτοῦ πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ  καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ καὶ προσκυνητῷ πνεύματι νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Line 242: Line 243:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
14
 
14
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
λόγος ἐμφανίσῃ  αὐτῇ τὴν  ἑαυτοῦ δόξαν. ἐπεὶ οὖν ἡ ψυχὴ  ἰδίῳ  θελήματι  ἐξέδωκεν ἑαυτὴν  πνεύμασι  τῆς  πονηρίας,  ὁδηγεῖται  ὑπ'  αὐτῶν  καὶ  κινεῖται  ἐν  αὐτῇ  πάθη ἀσωτίαςλέγω δὴ τὸ πνεῦμα τῆς γαστριμαργίαςἐμποιεῖ πολυποσίαν τε καὶ πολυβρωσίαν τρυφήν  τε  καὶ  σπατάλην,  ὑποτίθεται  δὲ  τῇ  ψυχῇ  μακροὺς  χρόνους,  ὥστε  αὐτὴν συναγαγεῖν  χρήματα ἐν τῷ αἰῶνι  τούτῳ, περισπῶν αὐτήν, ἵνα ἐν τῷ μέλλοντι  αἰῶνι ἀναξίαν  αὐτὴν  ἐργάσηται. οὐ μόνον  δὲ ἀλλὰ  καὶ  ἡ  τρυφή τε καὶ σπατάλη, καθὼς προείπομεν, τὴν φιλαργυρίαν  τε καὶ πλεονεξίαν  καὶ λογισμοὺς ῥυπαροὺς ἐμποιεῖ, καὶ οὕτως  ἕκαστον πνεῦμα  τὸ 3.1.7 ἑαυτοῦ  πάθος  ἐγκινεῖ.  ταῦτα  οὖν  γινώσκων  ὁ  τῆς ἀληθείας λόγος, ὁ κύριος ἡμῶν, ὃς ὑπέδειξεν ἡμῖν ὁδὸν διὰ τοῦ εὐαγγελίου φησί· «μὴ μεριμνήσητε περὶ τῆς αὔριον», καὶ διὰ τῆς ὑπομνήσεως ταύτης τοῦ μὴ μεριμνᾶν περὶ τῆς αὔριον τὴν ὑπόθεσιν τῶν πονηρῶν πνευμάτων ἀπελαύνει τοῦ μὴ προσέχειν βρώσει καὶ πόσει καὶ μὴ μεριμνᾶν χρόνους μακρούς, ἀλλ' ὡς διδάσκει ἡμᾶς ὁ ζῶν λόγος διὰ τοῦ εὐαγγελίου·  «ὁμοία  ἐστὶν  ἡ  βασιλεία  τῶν  οὐρανῶν  κόκκῳ  σινάπεως,  ὃν  λαβὼν ἄνθρωπος  ἔσπειρεν ἐν  τῷ  ἰδίῳ  ἀγρῷ». 3.1.8 Ὥσπερ γὰρ ὄρνεον  ἱπτάμενον  εἰς  τὴν πεδιάδα γῆν διώκεται ὑπὸ τῶν  πονηρῶν  ὀρνέων, ὥστε τὸ ὄρνεον ἐκεῖνο διαιρεθῆναι καὶ βρωθῆναι ὑπ' αὐτῶν, ἐὰν δὲ περιβλέψηται  τὸ ὄρνεον ἐκεῖνο εἴς τινα τόπον, ἐν ᾧ παμμέγεθες  δένδρον  ἐρρίζωται,  καὶ  καταφύγῃ  εἰς  αὐτό,  ῥύεται  ἀπὸ  τῶν  πονηρῶν ὀρνέων, οὕτως δὴ καὶ ἡ ψυχὴ ἐσκόρπισται ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ πετομένη ἀπὸ ἀνατολῶν εἰς δυσμὰς καὶ ἀπὸ ἄρκτου εἰς μεσημβρίαν διωκομένη ὑπὸ τῶν πονηρῶν πνευμάτων εἰς τὰ ἔργα τοῦ αἰῶνος τούτου. ὅτε δὲ κατανοήσει  ἡ ψυχὴ τὸ δένδρον τῆς ἀληθείας καὶ ἐγκαταφεύξει  εἰς  αὐτὸ  καὶ  κατασκηνώσει  ἐν  τοῖς  κλάδοις  αὐτοῦ,  ῥύεται  ἀπὸ  τῶν πονηρῶν πνευμάτων  καὶ ἀδυνατοῦσιν εἰσελθεῖν εἰς αὐτήν, ἔξωθεν δὲ  ἐπιθηρεύουσιν αὐτήν, πότε ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ λόγου, καὶ κατισχύσουσιν αὐτῆς. ὅταν δὲ ἔλθῃ εἰς τοὺς κλάδους τοῦ λόγου ἡ ψυχή, ὑπομονῆς χρεία καὶ μακροθυμίας, ἕως οὗ διαβλέψωσιν οἱ τῆς  ψυχῆς  ὀφθαλμοὶ  καὶ  κατανοήσῃ  τὸν  καρπὸν  καὶ  μεταλάβῃ  καὶ  ἐμπλησθῇ, ἵνα μηκέτι ᾖ ἀνάγκη ἔξω τοῦ λόγου περιπατεῖν. 3.2.1 Πῶς δὲ κατανοήσωμεν τὴν ὁδὸν τοῦ λόγου; ὥσπερ τις ὁδεύων ἐν βασιλικῇ στράτᾳ πορεύεται ἐπὶ τὴν πόλιν, ἐν ᾗ ὁ βασιλεὺς κατοικεῖ, καὶ ἐναρξάμενος τῆς ὁδοῦ κατανοεῖ  τὰ σημεῖα μηδαμοῦ παραφερόμενος εἰς ἕτερον  τόπον  καὶ  οὐκ  ἐκλυθεὶς  χαυνώσει  καὶ  ἀμελήσει,  μᾶλλον  δὲ  σπουδάζων κατανοήσει, πόσον διάστημα ἔχει ἕως τῆς πόλεωςἀπὸ  γὰρ τῶν  σημείων  γνωρίζει  τὸ διάστημα, οὕτω γνωρίσωμεν τὴν ὁδὸν τοῦ πνεύματος, καθὼς ὑπέδειξεν ἡμῖν ὁ σωτήρ.
 
λόγος ἐμφανίσῃ  αὐτῇ τὴν  ἑαυτοῦ δόξαν. ἐπεὶ οὖν ἡ ψυχὴ  ἰδίῳ  θελήματι  ἐξέδωκεν ἑαυτὴν  πνεύμασι  τῆς  πονηρίας,  ὁδηγεῖται  ὑπ'  αὐτῶν  καὶ  κινεῖται  ἐν  αὐτῇ  πάθη ἀσωτίαςλέγω δὴ τὸ πνεῦμα τῆς γαστριμαργίαςἐμποιεῖ πολυποσίαν τε καὶ πολυβρωσίαν τρυφήν  τε  καὶ  σπατάλην,  ὑποτίθεται  δὲ  τῇ  ψυχῇ  μακροὺς  χρόνους,  ὥστε  αὐτὴν συναγαγεῖν  χρήματα ἐν τῷ αἰῶνι  τούτῳ, περισπῶν αὐτήν, ἵνα ἐν τῷ μέλλοντι  αἰῶνι ἀναξίαν  αὐτὴν  ἐργάσηται. οὐ μόνον  δὲ ἀλλὰ  καὶ  ἡ  τρυφή τε καὶ σπατάλη, καθὼς προείπομεν, τὴν φιλαργυρίαν  τε καὶ πλεονεξίαν  καὶ λογισμοὺς ῥυπαροὺς ἐμποιεῖ, καὶ οὕτως  ἕκαστον πνεῦμα  τὸ 3.1.7 ἑαυτοῦ  πάθος  ἐγκινεῖ.  ταῦτα  οὖν  γινώσκων  ὁ  τῆς ἀληθείας λόγος, ὁ κύριος ἡμῶν, ὃς ὑπέδειξεν ἡμῖν ὁδὸν διὰ τοῦ εὐαγγελίου φησί· «μὴ μεριμνήσητε περὶ τῆς αὔριον», καὶ διὰ τῆς ὑπομνήσεως ταύτης τοῦ μὴ μεριμνᾶν περὶ τῆς αὔριον τὴν ὑπόθεσιν τῶν πονηρῶν πνευμάτων ἀπελαύνει τοῦ μὴ προσέχειν βρώσει καὶ πόσει καὶ μὴ μεριμνᾶν χρόνους μακρούς, ἀλλ' ὡς διδάσκει ἡμᾶς ὁ ζῶν λόγος διὰ τοῦ εὐαγγελίου·  «ὁμοία  ἐστὶν  ἡ  βασιλεία  τῶν  οὐρανῶν  κόκκῳ  σινάπεως,  ὃν  λαβὼν ἄνθρωπος  ἔσπειρεν ἐν  τῷ  ἰδίῳ  ἀγρῷ». 3.1.8 Ὥσπερ γὰρ ὄρνεον  ἱπτάμενον  εἰς  τὴν πεδιάδα γῆν διώκεται ὑπὸ τῶν  πονηρῶν  ὀρνέων, ὥστε τὸ ὄρνεον ἐκεῖνο διαιρεθῆναι καὶ βρωθῆναι ὑπ' αὐτῶν, ἐὰν δὲ περιβλέψηται  τὸ ὄρνεον ἐκεῖνο εἴς τινα τόπον, ἐν ᾧ παμμέγεθες  δένδρον  ἐρρίζωται,  καὶ  καταφύγῃ  εἰς  αὐτό,  ῥύεται  ἀπὸ  τῶν  πονηρῶν ὀρνέων, οὕτως δὴ καὶ ἡ ψυχὴ ἐσκόρπισται ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ πετομένη ἀπὸ ἀνατολῶν εἰς δυσμὰς καὶ ἀπὸ ἄρκτου εἰς μεσημβρίαν διωκομένη ὑπὸ τῶν πονηρῶν πνευμάτων εἰς τὰ ἔργα τοῦ αἰῶνος τούτου. ὅτε δὲ κατανοήσει  ἡ ψυχὴ τὸ δένδρον τῆς ἀληθείας καὶ ἐγκαταφεύξει  εἰς  αὐτὸ  καὶ  κατασκηνώσει  ἐν  τοῖς  κλάδοις  αὐτοῦ,  ῥύεται  ἀπὸ  τῶν πονηρῶν πνευμάτων  καὶ ἀδυνατοῦσιν εἰσελθεῖν εἰς αὐτήν, ἔξωθεν δὲ  ἐπιθηρεύουσιν αὐτήν, πότε ἐξέλθῃ ἀπὸ τοῦ λόγου, καὶ κατισχύσουσιν αὐτῆς. ὅταν δὲ ἔλθῃ εἰς τοὺς κλάδους τοῦ λόγου ἡ ψυχή, ὑπομονῆς χρεία καὶ μακροθυμίας, ἕως οὗ διαβλέψωσιν οἱ τῆς  ψυχῆς  ὀφθαλμοὶ  καὶ  κατανοήσῃ  τὸν  καρπὸν  καὶ  μεταλάβῃ  καὶ  ἐμπλησθῇ, ἵνα μηκέτι ᾖ ἀνάγκη ἔξω τοῦ λόγου περιπατεῖν. 3.2.1 Πῶς δὲ κατανοήσωμεν τὴν ὁδὸν τοῦ λόγου; ὥσπερ τις ὁδεύων ἐν βασιλικῇ στράτᾳ πορεύεται ἐπὶ τὴν πόλιν, ἐν ᾗ ὁ βασιλεὺς κατοικεῖ, καὶ ἐναρξάμενος τῆς ὁδοῦ κατανοεῖ  τὰ σημεῖα μηδαμοῦ παραφερόμενος εἰς ἕτερον  τόπον  καὶ  οὐκ  ἐκλυθεὶς  χαυνώσει  καὶ  ἀμελήσει,  μᾶλλον  δὲ  σπουδάζων κατανοήσει, πόσον διάστημα ἔχει ἕως τῆς πόλεωςἀπὸ  γὰρ τῶν  σημείων  γνωρίζει  τὸ διάστημα, οὕτω γνωρίσωμεν τὴν ὁδὸν τοῦ πνεύματος, καθὼς ὑπέδειξεν ἡμῖν ὁ σωτήρ.
Line 261: Line 262:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
15
 
15
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
πενθεῖ δὲ ἡ ψυχή, μή ποτε ἡττηθεῖσα πάλιν ἀποθάνῃ, καὶ οὕτω προκόπτει ἐν τῇ ὁδῷ. πενθικὴ  δέ  ἐστιν  μὴ  ἐπιδεχομένη  δόξαν  καὶ  ἀγαλλίασιν  τοῦ  αἰῶνος  τούτου,  ἀλλὰ προβλέπει τὴν δόξαν τοῦ πρώτου ἀνθρώπου τὴν πρὸ τῆς παρακοῆς, καὶ οὕτως ἐν πένθει οὖσα,  πότε  καταλάβῃ  τὴν  δόξαν  ἐκείνην,  ἐκεῖ  ἐμμένει  οὕτως,  ἕως  οὗ  ἔλθῃ  ὁ παράκλητος,  καὶ  παρακληθήσεται  ὑπ'  αὐτοῦ.  3.2.4  «Μακάριοι οἱ  πραεῖς  ὅτι  αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν». ἐπειδὴ διὰ τὴν παρακοὴν ἰδίῳ θελήματι τὴν γῆν τῆς καρδίας ἔδωκε τῷ ἀντιδίκῳ  καὶ κολακευτικῷ  τρόπῳ δουλεύει ἡ ψυχὴ τῇ ἁμαρτίᾳ, μὴ ἔχουσα ἐξουσίαν τῆς ἑαυτῆς οὐσίας καὶ μὴ δυναμένη  καθ'  ἑαυτὴν  ἐκδιῶξαι  τὸν  ἀντίδικον, πορεύεται  πράως  πρὸς  τὸν  νομοθέτην  τοῦ  πνεύματος,  μαστιζομένη  δὲ  ὑπὸ  τοῦ ἀντιδίκου  καὶ μὴ ὑπακούουσα αὐτοῦ ἀποβλέπει πρὸς τὸν νομοθέτην  καὶ διὰ πολλῶν θλίψεων  μακροθυμεῖ  καὶ  ὑπομένει,  καὶ  ἀπεκδέχεται,  πότε  ὁ  νομοθέτης  Χριστὸς ἐγγράψει τὸν νόμον τοῦ πνεύματος εἰς τὴν πρᾶον καὶ ἡσύχιον καρδίαν τότε ἐκδιώκεται ὁ ἀντίδικος, καὶ ἀπολαμβάνει ἡ ψυχὴ τὴν ἑαυτῆς γῆν. τοιούτους πραεῖς  μακαρίζει ὁ σωτήρ, καὶ κληρονομοῦσι τὴν γῆν τῆς καρδίας. τοιαύτη καρδία μετὰ αἴνου δοξάζει τὸν νομοθέτην  ῥυόμενον  πτωχὸν  καὶ  πένητα  ἀπὸ  τῶν  διαρπαζόντων  αὐτόν.  3.2.5
 
πενθεῖ δὲ ἡ ψυχή, μή ποτε ἡττηθεῖσα πάλιν ἀποθάνῃ, καὶ οὕτω προκόπτει ἐν τῇ ὁδῷ. πενθικὴ  δέ  ἐστιν  μὴ  ἐπιδεχομένη  δόξαν  καὶ  ἀγαλλίασιν  τοῦ  αἰῶνος  τούτου,  ἀλλὰ προβλέπει τὴν δόξαν τοῦ πρώτου ἀνθρώπου τὴν πρὸ τῆς παρακοῆς, καὶ οὕτως ἐν πένθει οὖσα,  πότε  καταλάβῃ  τὴν  δόξαν  ἐκείνην,  ἐκεῖ  ἐμμένει  οὕτως,  ἕως  οὗ  ἔλθῃ  ὁ παράκλητος,  καὶ  παρακληθήσεται  ὑπ'  αὐτοῦ.  3.2.4  «Μακάριοι οἱ  πραεῖς  ὅτι  αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν». ἐπειδὴ διὰ τὴν παρακοὴν ἰδίῳ θελήματι τὴν γῆν τῆς καρδίας ἔδωκε τῷ ἀντιδίκῳ  καὶ κολακευτικῷ  τρόπῳ δουλεύει ἡ ψυχὴ τῇ ἁμαρτίᾳ, μὴ ἔχουσα ἐξουσίαν τῆς ἑαυτῆς οὐσίας καὶ μὴ δυναμένη  καθ'  ἑαυτὴν  ἐκδιῶξαι  τὸν  ἀντίδικον, πορεύεται  πράως  πρὸς  τὸν  νομοθέτην  τοῦ  πνεύματος,  μαστιζομένη  δὲ  ὑπὸ  τοῦ ἀντιδίκου  καὶ μὴ ὑπακούουσα αὐτοῦ ἀποβλέπει πρὸς τὸν νομοθέτην  καὶ διὰ πολλῶν θλίψεων  μακροθυμεῖ  καὶ  ὑπομένει,  καὶ  ἀπεκδέχεται,  πότε  ὁ  νομοθέτης  Χριστὸς ἐγγράψει τὸν νόμον τοῦ πνεύματος εἰς τὴν πρᾶον καὶ ἡσύχιον καρδίαν τότε ἐκδιώκεται ὁ ἀντίδικος, καὶ ἀπολαμβάνει ἡ ψυχὴ τὴν ἑαυτῆς γῆν. τοιούτους πραεῖς  μακαρίζει ὁ σωτήρ, καὶ κληρονομοῦσι τὴν γῆν τῆς καρδίας. τοιαύτη καρδία μετὰ αἴνου δοξάζει τὸν νομοθέτην  ῥυόμενον  πτωχὸν  καὶ  πένητα  ἀπὸ  τῶν  διαρπαζόντων  αὐτόν.  3.2.5
Line 286: Line 287:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
16
 
16
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ὅπερ ἐστὶ πῦρ 3.3.2 φλογιζόμενον.  μνησθῶμεν οὖν τοῦ εἰπόντος  ὅτι· «σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν». ὁ γὰρ βουλόμενος «εἰσελθεῖν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἰσχυροῦ καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ διαρπάσαι» οὐκ ἀγαπᾷ ὄγκον σώματος, ἀλλ' ἐνδυναμοῦται πνεύματι. πῶς δὲ δεῖ ἐνδυναμωθῆναι  φησὶν ὁ ἀπόστολος· ἡ σοφία τοῦ θεοῦ μωρία ἐστὶ τοῖς ἀνθρώποις. δεῖ οὖν πρῶτον ταπεινωθῆναι  καὶ ξένον γενέσθαι τοῦ αἰῶνος τούτου. ὁ γὰρ προφήτης δηλοῖ ἡμῖν· εἶδον τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου καὶ «τὸ εἶδος αὐτοῦ ἄτιμον, ἐκλεῖπον παρὰ πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων». ἐλθὼν δὲ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ καὶ ὁδὸς ἡμῖν γενόμενος καὶ πύλη τῆς ἄνω πόλεως, ὑπέδειξεν ἡμῖν ἐν ταπεινῇ καρδίᾳ ἐν τῷ αἰῶνι  τούτῳ  μωροὺς  γενέσθαι.  3.3.3 ∆εῖ  οὖν  τὸν  βουλόμενον  υἱὸν  θεοῦ  γενέσθαι κατανοῆσαι ἑαυτόν, εἴ ἐστι τὸ εἶδος ἑαυτοῦ «ἄτιμον, ἐκλεῖπον παρὰ πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν  ἀνθρώπων»,  εἰ  ἠτιμάσθη  καὶ  οὐκ  ἐταράχθη,  εἰ  τὸν  νῶτον  ἑαυτοῦ  ἔδωκεν  εἰς μάστιγας καὶ τὸ πρόσωπον ἑαυτοῦ οὐκ ἀπέστρεψεν «ἀπὸ αἰσχύνης ἐμπτυσμάτων», μὴ ἀγαπῶν δόξαν, ἀλλὰ καὶ διδομένην ἀποβαλλόμενος, μὴ κάλλος τοῦ νῦν αἰῶνος, ἀλλὰ διωκόμενος  καὶ μαστιζόμενος, ὑπὸ τῆς τοῦ ἀντικειμένου  δυνάμεως ὀνειδιζόμενος καὶ ἐξουδενούμενος ὑπὸ πάντων, ἑαυτὸν ἐλάττονα ποιῶν καταπατούμενος ὑπὸ πάντων, ὡς μὴ ἔχων  «ποῦ  τὴν κεφαλὴν  κλῖναι»  καὶ ἀναπαυθῆναι,  πολεμούμενος  κρυπτῶς  καὶ φανερῶς,  ὁρατῶς  καὶ  ἀοράτως  ἐν  πολλῷ  ἀγῶνι,  ὑποφέρων  τὸν  κόπον,  τῷ  νοῒ ἀντιμαχόμενος    καὶ  προκόπτων,  ἵνα  ᾖ  ἀληθῶς  «υἱὸς  ὑψίστου».  ἐπὶ  γῆς  γὰρ περιπατοῦντος «τὸ πολίτευμα αὐτοῦ ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει», καὶ σοφὸς βιάζεται τῆς ἄνω πόλεως γενέσθαι. καὶ οὕτως ἰδὼν ὁ κύριος τὸν κόπον καὶ τὸν ἀγῶνα τῆς ψυχῆς ὅτι ἐστένωσεν ἑαυτὴν ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, τότε ἐμφανίζεται  ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ὁ εἰπών·
 
ὅπερ ἐστὶ πῦρ 3.3.2 φλογιζόμενον.  μνησθῶμεν οὖν τοῦ εἰπόντος  ὅτι· «σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν». ὁ γὰρ βουλόμενος «εἰσελθεῖν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἰσχυροῦ καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ διαρπάσαι» οὐκ ἀγαπᾷ ὄγκον σώματος, ἀλλ' ἐνδυναμοῦται πνεύματι. πῶς δὲ δεῖ ἐνδυναμωθῆναι  φησὶν ὁ ἀπόστολος· ἡ σοφία τοῦ θεοῦ μωρία ἐστὶ τοῖς ἀνθρώποις. δεῖ οὖν πρῶτον ταπεινωθῆναι  καὶ ξένον γενέσθαι τοῦ αἰῶνος τούτου. ὁ γὰρ προφήτης δηλοῖ ἡμῖν· εἶδον τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου καὶ «τὸ εἶδος αὐτοῦ ἄτιμον, ἐκλεῖπον παρὰ πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων». ἐλθὼν δὲ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ καὶ ὁδὸς ἡμῖν γενόμενος καὶ πύλη τῆς ἄνω πόλεως, ὑπέδειξεν ἡμῖν ἐν ταπεινῇ καρδίᾳ ἐν τῷ αἰῶνι  τούτῳ  μωροὺς  γενέσθαι.  3.3.3 ∆εῖ  οὖν  τὸν  βουλόμενον  υἱὸν  θεοῦ  γενέσθαι κατανοῆσαι ἑαυτόν, εἴ ἐστι τὸ εἶδος ἑαυτοῦ «ἄτιμον, ἐκλεῖπον παρὰ πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν  ἀνθρώπων»,  εἰ  ἠτιμάσθη  καὶ  οὐκ  ἐταράχθη,  εἰ  τὸν  νῶτον  ἑαυτοῦ  ἔδωκεν  εἰς μάστιγας καὶ τὸ πρόσωπον ἑαυτοῦ οὐκ ἀπέστρεψεν «ἀπὸ αἰσχύνης ἐμπτυσμάτων», μὴ ἀγαπῶν δόξαν, ἀλλὰ καὶ διδομένην ἀποβαλλόμενος, μὴ κάλλος τοῦ νῦν αἰῶνος, ἀλλὰ διωκόμενος  καὶ μαστιζόμενος, ὑπὸ τῆς τοῦ ἀντικειμένου  δυνάμεως ὀνειδιζόμενος καὶ ἐξουδενούμενος ὑπὸ πάντων, ἑαυτὸν ἐλάττονα ποιῶν καταπατούμενος ὑπὸ πάντων, ὡς μὴ ἔχων  «ποῦ  τὴν κεφαλὴν  κλῖναι»  καὶ ἀναπαυθῆναι,  πολεμούμενος  κρυπτῶς  καὶ φανερῶς,  ὁρατῶς  καὶ  ἀοράτως  ἐν  πολλῷ  ἀγῶνι,  ὑποφέρων  τὸν  κόπον,  τῷ  νοῒ ἀντιμαχόμενος    καὶ  προκόπτων,  ἵνα  ᾖ  ἀληθῶς  «υἱὸς  ὑψίστου».  ἐπὶ  γῆς  γὰρ περιπατοῦντος «τὸ πολίτευμα αὐτοῦ ἐν οὐρανοῖς ὑπάρχει», καὶ σοφὸς βιάζεται τῆς ἄνω πόλεως γενέσθαι. καὶ οὕτως ἰδὼν ὁ κύριος τὸν κόπον καὶ τὸν ἀγῶνα τῆς ψυχῆς ὅτι ἐστένωσεν ἑαυτὴν ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, τότε ἐμφανίζεται  ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ὁ εἰπών·
Line 309: Line 310:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
17
 
17
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
γενομένη  καὶ εἰς οἴησιν ἐλθοῦσα· ἡ δὲ οἴησις κάλυμμά  ἐστι ψυχῆς  καὶ οὐ δύναται γνῶναι  ἑαυτήν. ὢ φιλανθρωπίας  τοῦ μεγάλου δεσπότου, «ὃς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι»  πολυμερῶς  νύσσει  τὴν  ψυχήν,  ἵνα  ἐξυπνισθῇ.  3.3.8  Ὥσπερ  γὰρ  ὁ οἰκοδεσπότης ἔχων  ἀμπελῶνα  καὶ προσέρχεται ἀνθρώπῳ  μισθῷ συλλαβεῖν αὐτὸν εἰς τὸν  ἀμπελῶνα  καὶ  ὁ μὲν  ἀμπελὼν  αἱ  ἐντολαί  εἰσιν,  ὁ δὲ  λόγος  ὡς  οἰκοδεσπότης προσκαλεῖται τὸν ἄνθρωπον μισθῷ εἰς τὸν ἀμπελῶνα, ἵνα ἐργασάμενος τὰς  ἐντολὰς ἐπιγνῶ  ἑαυτὸν καὶ οὕτως ἡ ψυχὴ ἀναλαβοῦσα τὰς ἐντολὰς  εἰς τὴν γῆν τῆς καρδίας ἐργάζεται  τὴν γῆν, ἔχουσα καλὴν  φυτείαν  ἐν ἑαυτῇ καὶ πολὺν  καρπὸν ἀναδείξας ὁ ἀμπελὼν ἁπλοῦται ἐν ταῖς ἐντολαῖς σκιαζόμενος ὑπ' αὐτῶν, ἵνα μὴ ὑπὸ τοῦ καύματος ἐκλείπῃ, λέγω  δὴ ὑπὸ τῆς τοῦ ἀντικειμένου  δυνάμεως. τότε ἡ ψυχὴ ἐν μεγάλῃ χαρᾷ γενομένη ἀπεκδέχεται τὸν οἰκοδεσπότην, πότε ἔλθῃ ὁ λόγος καὶ ἐπισκέψεται τὴν αὐτοῦ φυτείαν θάλλουσαν ἐν τῇ γῇ ἐκείνῃ. τότε ὁ οἰκοδεσπότης χαίρει ἐπὶ τῷ ἐργασαμένῳ τὸν ἀμπελῶνα. τότε ἡ ψυχὴ ἀναπαύεται ἐν τῷ λόγῳ. 3.3.9 Ἔκβαλε οὖν τὴν κρυφίαν πέτραν τὴν ἄκαρπον ἐκ τῆς γῆς τῆς καρδίας καὶ πᾶσαν τὴν λεπτολιθίαν, ἀνάλεξαι «ἀκάνθας τε καὶ τριβόλους» καὶ μὴ ἀκηδιάσῃς οὐ γὰρ μόνος ἐργάζῃ· ἔστι γὰρ θεία δύναμις ἔν σοι συνεργοῦσα. μὴ οὖν ἐκκακήσῃς καὶ ἀκηδιάσῃς σπεῦσον, ἵνα καταλάβῃς, ἵνα ἀναπαυθῇς ἐν τῷ λόγῳ καὶ θυγάτηρ ὑψίστου κληθήσῃ. φησὶ γάρ· "1ποῦ εἰσι τὰ τέκνα σου;"2 καὶ τί ἀπεκρίθη, φησίν, ἐν τῷ λόγῳ  μου; μακάριοι οἱ ἀόκνῳ  σπουδῇ  τρέχοντες,  ὅτι αὐτοὶ καταλαβόντες ἀναπαυθήσονται. οὐαὶ δὲ τῇ ψυχῇ ἐκείνῃ, ᾕτινι οὐκ ἐμέλησε περὶ τῆς γῆς τῆς  καρδίαςκαὶ  οὐ  παρεκάλησε  τὸν  οἰκοδεσπότην,  ἵνα  λάβῃ  σφύραν  καὶ  μοχλοὺς σιδηροῦς,  ἵνα  ἐκβάλῃ  τὴν  κρυφίαν  καὶ  ἄκαρπον  πέτρανοὔτε  περὶ  τῆς  λεπτολιθίας ἐμέλησεν, ἀλλ'  οὕτω  χερσώδης ὑπάρχει  ὁ πᾶς τόπος ὅλος ἔρημος. ὑπερτίθεται  οὖν ἡμέραν καὶ ἡμέραν καὶ τὸ ἔξωθεν σχῆμα μόνον φυλάσσει μὴ ἀτενίσασα εἰς ἑαυτήν, ἀλλ' ἐν ὑψηλοφροσύνῃ καὶ κενοδοξίᾳ ἐστὶ «πρὸς τὸ θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις». ἡ τοιαύτη ψυχὴ ἀπέχει τὸν μισθὸν αὐτῆς. 3.4.1 Τί δὲ ποιήσει, ὅταν ἀναλύσῃ ἐκ τοῦ σώματος, ὅταν ἑκάστη ψυχὴ ἀναδείξῃ τὸν ἑαυτῆς ἀμπελῶνα  τῷ δεσπότῃ; τί εἴπῃ ἡ ψυχὴ ἐκείνη τὴν ἑαυτῆς  γῆν  ἔρημον  καὶ  χερσώδη  καταλείψασα,  ἄλλας  δὲ  ψυχὰς  θεωροῦσα  ὅτι εἰργάσαντο  τὴν  ἑαυτῶν  γῆν  καὶ  ἐν  πολλῇ  δόξῃ ὑπάρχουσι. φησὶ  γάρ·  «λάμψει  τὰ πρόσωπα αὐτῶν  ὡς ὁ ἥλιος».  ὅταν οὖν ἴδῃ ἡ ψυχὴ  ἐκείνη  τοιαύτην  δόξαν ἑτέρων ψυχῶν, τότε νοήσει ὅτι ἐνεπαίχθη  ὑπὸ τῆς ὑψηλοφροσύνης καὶ κενοδοξίας θεωροῦσα
 
γενομένη  καὶ εἰς οἴησιν ἐλθοῦσα· ἡ δὲ οἴησις κάλυμμά  ἐστι ψυχῆς  καὶ οὐ δύναται γνῶναι  ἑαυτήν. ὢ φιλανθρωπίας  τοῦ μεγάλου δεσπότου, «ὃς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι»  πολυμερῶς  νύσσει  τὴν  ψυχήν,  ἵνα  ἐξυπνισθῇ.  3.3.8  Ὥσπερ  γὰρ  ὁ οἰκοδεσπότης ἔχων  ἀμπελῶνα  καὶ προσέρχεται ἀνθρώπῳ  μισθῷ συλλαβεῖν αὐτὸν εἰς τὸν  ἀμπελῶνα  καὶ  ὁ μὲν  ἀμπελὼν  αἱ  ἐντολαί  εἰσιν,  ὁ δὲ  λόγος  ὡς  οἰκοδεσπότης προσκαλεῖται τὸν ἄνθρωπον μισθῷ εἰς τὸν ἀμπελῶνα, ἵνα ἐργασάμενος τὰς  ἐντολὰς ἐπιγνῶ  ἑαυτὸν καὶ οὕτως ἡ ψυχὴ ἀναλαβοῦσα τὰς ἐντολὰς  εἰς τὴν γῆν τῆς καρδίας ἐργάζεται  τὴν γῆν, ἔχουσα καλὴν  φυτείαν  ἐν ἑαυτῇ καὶ πολὺν  καρπὸν ἀναδείξας ὁ ἀμπελὼν ἁπλοῦται ἐν ταῖς ἐντολαῖς σκιαζόμενος ὑπ' αὐτῶν, ἵνα μὴ ὑπὸ τοῦ καύματος ἐκλείπῃ, λέγω  δὴ ὑπὸ τῆς τοῦ ἀντικειμένου  δυνάμεως. τότε ἡ ψυχὴ ἐν μεγάλῃ χαρᾷ γενομένη ἀπεκδέχεται τὸν οἰκοδεσπότην, πότε ἔλθῃ ὁ λόγος καὶ ἐπισκέψεται τὴν αὐτοῦ φυτείαν θάλλουσαν ἐν τῇ γῇ ἐκείνῃ. τότε ὁ οἰκοδεσπότης χαίρει ἐπὶ τῷ ἐργασαμένῳ τὸν ἀμπελῶνα. τότε ἡ ψυχὴ ἀναπαύεται ἐν τῷ λόγῳ. 3.3.9 Ἔκβαλε οὖν τὴν κρυφίαν πέτραν τὴν ἄκαρπον ἐκ τῆς γῆς τῆς καρδίας καὶ πᾶσαν τὴν λεπτολιθίαν, ἀνάλεξαι «ἀκάνθας τε καὶ τριβόλους» καὶ μὴ ἀκηδιάσῃς οὐ γὰρ μόνος ἐργάζῃ· ἔστι γὰρ θεία δύναμις ἔν σοι συνεργοῦσα. μὴ οὖν ἐκκακήσῃς καὶ ἀκηδιάσῃς σπεῦσον, ἵνα καταλάβῃς, ἵνα ἀναπαυθῇς ἐν τῷ λόγῳ καὶ θυγάτηρ ὑψίστου κληθήσῃ. φησὶ γάρ· "1ποῦ εἰσι τὰ τέκνα σου;"2 καὶ τί ἀπεκρίθη, φησίν, ἐν τῷ λόγῳ  μου; μακάριοι οἱ ἀόκνῳ  σπουδῇ  τρέχοντες,  ὅτι αὐτοὶ καταλαβόντες ἀναπαυθήσονται. οὐαὶ δὲ τῇ ψυχῇ ἐκείνῃ, ᾕτινι οὐκ ἐμέλησε περὶ τῆς γῆς τῆς  καρδίαςκαὶ  οὐ  παρεκάλησε  τὸν  οἰκοδεσπότην,  ἵνα  λάβῃ  σφύραν  καὶ  μοχλοὺς σιδηροῦς,  ἵνα  ἐκβάλῃ  τὴν  κρυφίαν  καὶ  ἄκαρπον  πέτρανοὔτε  περὶ  τῆς  λεπτολιθίας ἐμέλησεν, ἀλλ'  οὕτω  χερσώδης ὑπάρχει  ὁ πᾶς τόπος ὅλος ἔρημος. ὑπερτίθεται  οὖν ἡμέραν καὶ ἡμέραν καὶ τὸ ἔξωθεν σχῆμα μόνον φυλάσσει μὴ ἀτενίσασα εἰς ἑαυτήν, ἀλλ' ἐν ὑψηλοφροσύνῃ καὶ κενοδοξίᾳ ἐστὶ «πρὸς τὸ θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις». ἡ τοιαύτη ψυχὴ ἀπέχει τὸν μισθὸν αὐτῆς. 3.4.1 Τί δὲ ποιήσει, ὅταν ἀναλύσῃ ἐκ τοῦ σώματος, ὅταν ἑκάστη ψυχὴ ἀναδείξῃ τὸν ἑαυτῆς ἀμπελῶνα  τῷ δεσπότῃ; τί εἴπῃ ἡ ψυχὴ ἐκείνη τὴν ἑαυτῆς  γῆν  ἔρημον  καὶ  χερσώδη  καταλείψασα,  ἄλλας  δὲ  ψυχὰς  θεωροῦσα  ὅτι εἰργάσαντο  τὴν  ἑαυτῶν  γῆν  καὶ  ἐν  πολλῇ  δόξῃ ὑπάρχουσι. φησὶ  γάρ·  «λάμψει  τὰ πρόσωπα αὐτῶν  ὡς ὁ ἥλιος».  ὅταν οὖν ἴδῃ ἡ ψυχὴ  ἐκείνη  τοιαύτην  δόξαν ἑτέρων ψυχῶν, τότε νοήσει ὅτι ἐνεπαίχθη  ὑπὸ τῆς ὑψηλοφροσύνης καὶ κενοδοξίας θεωροῦσα
Line 329: Line 330:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
18
 
18
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη». ὁ τοιοῦτος ὡπλίσατο κατὰ τὸν ἀποστολικὸν λόγον «θώρακα δικαιοσύνης» ἐνδυσάμενος καὶ τὰ ἑξῆς, καὶ οὕτως ἐν καιρῷ πολέμου χαλιναγωγεῖ  τὸν ἑαυτοῦ ἵππον, ἵνα κατὰ τὰ ἴχνη τοῦ νοῦ † βαδίζῃ ὁ ἵππος· εἰ δ' οὖν † τῇ ἑαυτοῦ ἀσυνεσίᾳ χρησάμενος ἁρπάζει τὸν ἐπάνω αὐτοῦ ἄοπλον ὄντα καὶ ἐν μέσῳ τῆς παρεμβολῆς  τῶν  ἀλλοφύλων  ῥίπτει,  τότε  καταγελᾶται  ὑπὸ τῶν  ἀλλοφύλων,  ὅτι  ὁ ἔνδοξος στρατιώτης παρελήφθη  ὑπ' αὐτῶν, καὶ 3.4.4 χρῶνται  αὐτῷ κατὰ τὸν ἑαυτῶν νόμον. ἐπειδὴ οὖν ἡ ψυχὴ κυρία ἐστὶ τοῦ σώματος, ἔχει τὸ σῶμα ὥσπερ τὸν ἵππον, ἡ ψυχὴ  χαλιναγωγεῖ  τὸ  σῶμα  καὶ  ὁδηγεῖ  αὐτό,  καθὼς  ὁδηγεῖ  τὸ  πνεῦμα.  ἐὰν  δὲ καταληφθῇ  ἡ ψυχὴ  τῷ φρονήματι  τῷ  σαρκικῷ, κατὰ  τὰ  ἐπιτηδεύματα  τῆς  σαρκὸς πορεύεται.  ταῖς  τοιαύταις  ψυχαῖς  τὸ  πνεῦμα  παραγγέλλει  διὰ  τοῦ  προφήτου·  «μὴ γίνεσθε ὡς ἵππος καὶ ἡμίονος, οἷς οὔκ ἐστι σύνεσις».  ψυχὴ γὰρ σαρκικῷ φρονήματι συναπαγομένη ἵππος καὶ ἡμίονος τυγχάνει καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῇ σύνεσις ἀγάπης ὅπου γὰρ ζῆλος καὶ ὀργή, ἔρις τε καὶ ὑψηλοφροσύνη, οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῇ σύνεσις ἀγάπης. καθὼς οὖν προείπομεν, ψυχὴ ἐνηδυνομένη  σαρκικαῖς ἡδοναῖς· ὄντως  ἁρπάζεται ὑπ' αὐτῶν  καὶ  ἐν  μέσῳ τῆς  παρεμβολῆς τῶν  πνευμάτων  τῆς  πονηρίας  εὑρίσκεται, καὶ καταγελᾶται ὑπ' αὐτῶν καὶ ἐξουδενεῖται. 3.4.5 Οὐ μικρὸς οὖν ἀγὼν πρόκειται, ἀδελφοί, διαρρῆξαί τε τὸν θάνατον καὶ διελθεῖν εἰς τὴν ζωήν. φησὶ γάρ· «ἡ βασιλεία ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν», ἡ ἀνάπαυσις καὶ ἡ χαρὰ καὶ εὐφροσύνη. ἐντὸς δὲ εὑρίσκεται ὁ αἰχμαλωτίζων  καὶ πολεμῶν, ὅ ἐστι θάνατος καὶ ἀπώλεια τῆς ψυχῆς. μὴ οὖν ἀναπαυέσθω ἡ ψυχή, ἕως οὗ θάψῃ ἐπιμελῶς  τὰ αἰχμαλωτίζοντα  αὐτήν. τότε «ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμὸς» διὰ τὸ ῥαγῆναι ὕδωρ «ἐν γῇ διψώσῃ» καὶ γέγονεν ἡ ἔρημος εἰς πλῆθος ὑδάτων. ἰδοὺ γὰρ ἐπηγγείλατο  τὴν  ἔρημον καρδίαν πλῆσαι ὕδατος ζῶντος, πρῶτον  διὰ τοῦ προφήτου·
 
καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη». ὁ τοιοῦτος ὡπλίσατο κατὰ τὸν ἀποστολικὸν λόγον «θώρακα δικαιοσύνης» ἐνδυσάμενος καὶ τὰ ἑξῆς, καὶ οὕτως ἐν καιρῷ πολέμου χαλιναγωγεῖ  τὸν ἑαυτοῦ ἵππον, ἵνα κατὰ τὰ ἴχνη τοῦ νοῦ † βαδίζῃ ὁ ἵππος· εἰ δ' οὖν † τῇ ἑαυτοῦ ἀσυνεσίᾳ χρησάμενος ἁρπάζει τὸν ἐπάνω αὐτοῦ ἄοπλον ὄντα καὶ ἐν μέσῳ τῆς παρεμβολῆς  τῶν  ἀλλοφύλων  ῥίπτει,  τότε  καταγελᾶται  ὑπὸ τῶν  ἀλλοφύλων,  ὅτι  ὁ ἔνδοξος στρατιώτης παρελήφθη  ὑπ' αὐτῶν, καὶ 3.4.4 χρῶνται  αὐτῷ κατὰ τὸν ἑαυτῶν νόμον. ἐπειδὴ οὖν ἡ ψυχὴ κυρία ἐστὶ τοῦ σώματος, ἔχει τὸ σῶμα ὥσπερ τὸν ἵππον, ἡ ψυχὴ  χαλιναγωγεῖ  τὸ  σῶμα  καὶ  ὁδηγεῖ  αὐτό,  καθὼς  ὁδηγεῖ  τὸ  πνεῦμα.  ἐὰν  δὲ καταληφθῇ  ἡ ψυχὴ  τῷ φρονήματι  τῷ  σαρκικῷ, κατὰ  τὰ  ἐπιτηδεύματα  τῆς  σαρκὸς πορεύεται.  ταῖς  τοιαύταις  ψυχαῖς  τὸ  πνεῦμα  παραγγέλλει  διὰ  τοῦ  προφήτου·  «μὴ γίνεσθε ὡς ἵππος καὶ ἡμίονος, οἷς οὔκ ἐστι σύνεσις».  ψυχὴ γὰρ σαρκικῷ φρονήματι συναπαγομένη ἵππος καὶ ἡμίονος τυγχάνει καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῇ σύνεσις ἀγάπης ὅπου γὰρ ζῆλος καὶ ὀργή, ἔρις τε καὶ ὑψηλοφροσύνη, οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῇ σύνεσις ἀγάπης. καθὼς οὖν προείπομεν, ψυχὴ ἐνηδυνομένη  σαρκικαῖς ἡδοναῖς· ὄντως  ἁρπάζεται ὑπ' αὐτῶν  καὶ  ἐν  μέσῳ τῆς  παρεμβολῆς τῶν  πνευμάτων  τῆς  πονηρίας  εὑρίσκεται, καὶ καταγελᾶται ὑπ' αὐτῶν καὶ ἐξουδενεῖται. 3.4.5 Οὐ μικρὸς οὖν ἀγὼν πρόκειται, ἀδελφοί, διαρρῆξαί τε τὸν θάνατον καὶ διελθεῖν εἰς τὴν ζωήν. φησὶ γάρ· «ἡ βασιλεία ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν», ἡ ἀνάπαυσις καὶ ἡ χαρὰ καὶ εὐφροσύνη. ἐντὸς δὲ εὑρίσκεται ὁ αἰχμαλωτίζων  καὶ πολεμῶν, ὅ ἐστι θάνατος καὶ ἀπώλεια τῆς ψυχῆς. μὴ οὖν ἀναπαυέσθω ἡ ψυχή, ἕως οὗ θάψῃ ἐπιμελῶς  τὰ αἰχμαλωτίζοντα  αὐτήν. τότε «ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμὸς» διὰ τὸ ῥαγῆναι ὕδωρ «ἐν γῇ διψώσῃ» καὶ γέγονεν ἡ ἔρημος εἰς πλῆθος ὑδάτων. ἰδοὺ γὰρ ἐπηγγείλατο  τὴν  ἔρημον καρδίαν πλῆσαι ὕδατος ζῶντος, πρῶτον  διὰ τοῦ προφήτου·
Line 344: Line 345:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
19
 
19
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
τὴν ἐξουσίαν ποιεῖν  ὃ θέλει  ἀφόβως  ὁ βασιλεὺς ζητεῖ  τὸν  οἰκονόμον·  "1ποῦ εἶ  ᾧ ἐνεπίστευσα τὴν πόλιν μου; διὰ τί μου ἀπέστης; τί μου κατέγνως; οὐ γὰρ ἦν πάντα τὰ ἐν τῇ πόλει ὑπ' ἐξουσίαν σήν; καὶ ἵνα τί μου παρήκουσας τῆς ἐντολῆς καὶ ὑπήκουσας τοῦ τυράννου; καὶ νῦν ὁρῶ σε ὑποτεταγμένον ὡς δοῦλον αὐτοῦ. σοὶ ἐθεμελίωσα πόλιν, ἵνα μοι  συμβασιλεύσῃς, σὺ δὲ  ἀπέστης  ἀπ'  ἐμοῦ  καὶ  ὁρᾷς  σεαυτὸν  γυμνὸν  καὶ  μηδὲν κεκτημένον. εἰ δὲ βούλει ἐπαναδραμεῖν εἰς τὸν τόπον σου καὶ ἀπολαβεῖν τὴν δόξαν σου, ὥσπερ ἐγκατέλιπες  τὰς ἐντολάς  μου καὶ ἐποίησας τὸ διάταγμα τοῦ ἀντάρτου, οὕτως ἐγκαταλιπὼν  τὸ διάταγμα τοῦ ἀντάρτου οὗ ὑπήκουσας, ἐπιστράφηθι πρός με ποιῶν τὸ θέλημά μου. πλὴν ἐν πολλῷ  κόπῳ καὶ «ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου» ἀπολάβῃς τὸν πλοῦτόν  σου. ἀκαμάτως  γὰρ  λαβὼν  καὶ  μὴ εἰδὼς  τὸν  κόπον  οὕτως  ἀπώλεσας  καὶ παρέδωκας  τὴν  κληρονομίαν  σου."2  3.5.1  Ἐπίγνωμεν  οὖν,  ἀδελφοί,  ἕκαστος  τί ἀπωλέσαμεν, καὶ ἀναλάβωμεν  τὸν θρῆνον τοῦ προφήτου·  ὄντως γὰρ «ἡ κληρονομία ἡμῶν μετεστράφη ἀλλοτρίοις  καὶ οἱ οἶκοι ἡμῶν ξένοις» διὰ τὸ παρακοῦσαι ἡμᾶς τῆς ἐντολῆς  τὰ  ἑαυτῶν  θελήματα  ἐκτελοῦντας  καὶ  ἡδυνομένους  ἐν  τοῖς  ῥυπαροῖς  καὶ γηΐνοις λογισμοῖς. ἀποστὰς γὰρ νοῦς ἀπὸ τῶν  ἐντολῶν  ἀσχολεῖται ὑφ' ὧν κατέχεται λογισμῶν τῆς πονηρίας καὶ ἐν αὐτοῖς ἔγκειται. ἀπὸ πολλοῦ οὖν διαστήματός ἐστιν ἡ ψυχὴ  ἀπὸ τοῦ θεοῦ, καὶ ὄντως  «ὀρφανοὶ ἐγενήθημεν»  ὡς μὴ ἔχοντες  πατέρα. 3.5.2 τοῦτο οὖν ἀγωνιζέσθω ὁ ἔχων πόνον ψυχῆς, τὸ  καθαίρειν πονηροὺς «λογισμοὺς καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ», καὶ οὕτω βιαζομένου τὸν ναὸν τοῦ  θεοῦ ἄσπιλον  φυλάσσειν, ἔρχεται  ὁ ἐπαγγειλάμενος  καὶ  εἰπών·  «ἐνοικήσω  καὶ ἐμπεριπατήσω»  ἐν  ὑμῖν.  τότε  ἀπολαμβάνει  τὴν  ἑαυτῆς  κληρονομίαν  ἡ  ψυχὴ  καὶ καταξιοῦται ναὸς γενέσθαι θεοῦ, ἐκδιώξασα τὸν πονηρὸν καὶ τὸν στρατὸν αὐτοῦ, καὶ λοιπὸν βασιλεύει. πῶς ἠγάπησεν ὁ θεὸς τὴν ψυχὴν καὶ ἐτίμησεν αὐτήν, ἐν ὁμοιώσει καὶ εἰκόνι  ἑαυτοῦ  δοξάσας αὐτήν,  καὶ  αὐτὴ  ἠθέτησεν  αὐτὸν  παροργίσασα αὐτόν.  3.5.3
 
τὴν ἐξουσίαν ποιεῖν  ὃ θέλει  ἀφόβως  ὁ βασιλεὺς ζητεῖ  τὸν  οἰκονόμον·  "1ποῦ εἶ  ᾧ ἐνεπίστευσα τὴν πόλιν μου; διὰ τί μου ἀπέστης; τί μου κατέγνως; οὐ γὰρ ἦν πάντα τὰ ἐν τῇ πόλει ὑπ' ἐξουσίαν σήν; καὶ ἵνα τί μου παρήκουσας τῆς ἐντολῆς καὶ ὑπήκουσας τοῦ τυράννου; καὶ νῦν ὁρῶ σε ὑποτεταγμένον ὡς δοῦλον αὐτοῦ. σοὶ ἐθεμελίωσα πόλιν, ἵνα μοι  συμβασιλεύσῃς, σὺ δὲ  ἀπέστης  ἀπ'  ἐμοῦ  καὶ  ὁρᾷς  σεαυτὸν  γυμνὸν  καὶ  μηδὲν κεκτημένον. εἰ δὲ βούλει ἐπαναδραμεῖν εἰς τὸν τόπον σου καὶ ἀπολαβεῖν τὴν δόξαν σου, ὥσπερ ἐγκατέλιπες  τὰς ἐντολάς  μου καὶ ἐποίησας τὸ διάταγμα τοῦ ἀντάρτου, οὕτως ἐγκαταλιπὼν  τὸ διάταγμα τοῦ ἀντάρτου οὗ ὑπήκουσας, ἐπιστράφηθι πρός με ποιῶν τὸ θέλημά μου. πλὴν ἐν πολλῷ  κόπῳ καὶ «ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου» ἀπολάβῃς τὸν πλοῦτόν  σου. ἀκαμάτως  γὰρ  λαβὼν  καὶ  μὴ εἰδὼς  τὸν  κόπον  οὕτως  ἀπώλεσας  καὶ παρέδωκας  τὴν  κληρονομίαν  σου."2  3.5.1  Ἐπίγνωμεν  οὖν,  ἀδελφοί,  ἕκαστος  τί ἀπωλέσαμεν, καὶ ἀναλάβωμεν  τὸν θρῆνον τοῦ προφήτου·  ὄντως γὰρ «ἡ κληρονομία ἡμῶν μετεστράφη ἀλλοτρίοις  καὶ οἱ οἶκοι ἡμῶν ξένοις» διὰ τὸ παρακοῦσαι ἡμᾶς τῆς ἐντολῆς  τὰ  ἑαυτῶν  θελήματα  ἐκτελοῦντας  καὶ  ἡδυνομένους  ἐν  τοῖς  ῥυπαροῖς  καὶ γηΐνοις λογισμοῖς. ἀποστὰς γὰρ νοῦς ἀπὸ τῶν  ἐντολῶν  ἀσχολεῖται ὑφ' ὧν κατέχεται λογισμῶν τῆς πονηρίας καὶ ἐν αὐτοῖς ἔγκειται. ἀπὸ πολλοῦ οὖν διαστήματός ἐστιν ἡ ψυχὴ  ἀπὸ τοῦ θεοῦ, καὶ ὄντως  «ὀρφανοὶ ἐγενήθημεν»  ὡς μὴ ἔχοντες  πατέρα. 3.5.2 τοῦτο οὖν ἀγωνιζέσθω ὁ ἔχων πόνον ψυχῆς, τὸ  καθαίρειν πονηροὺς «λογισμοὺς καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ», καὶ οὕτω βιαζομένου τὸν ναὸν τοῦ  θεοῦ ἄσπιλον  φυλάσσειν, ἔρχεται  ὁ ἐπαγγειλάμενος  καὶ  εἰπών·  «ἐνοικήσω  καὶ ἐμπεριπατήσω»  ἐν  ὑμῖν.  τότε  ἀπολαμβάνει  τὴν  ἑαυτῆς  κληρονομίαν  ἡ  ψυχὴ  καὶ καταξιοῦται ναὸς γενέσθαι θεοῦ, ἐκδιώξασα τὸν πονηρὸν καὶ τὸν στρατὸν αὐτοῦ, καὶ λοιπὸν βασιλεύει. πῶς ἠγάπησεν ὁ θεὸς τὴν ψυχὴν καὶ ἐτίμησεν αὐτήν, ἐν ὁμοιώσει καὶ εἰκόνι  ἑαυτοῦ  δοξάσας αὐτήν,  καὶ  αὐτὴ  ἠθέτησεν  αὐτὸν  παροργίσασα αὐτόν.  3.5.3
Line 366: Line 367:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
20
 
20
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ὑπὸ τῆς τοῦ ἀντικειμένου  δυνάμεως «ὡς χνοῦς» ἐπαρθῶμεν, μᾶλλον δὲ ἑνωθέντες  τῇ ἐντολῇ  ἐπιρροίᾳ  πνεύματος  αὐξηθῶμεν  κατὰ τὸ εἰρημένον  φυτόν.  3.5.6 Ὥσπερ γὰρ βρέφος γεννηθὲν  εἰκών  ἐστι  τελείου  ἀνδρός, οὕτω  δὴ καὶ  ἡ ψυχὴ  εἰκών  ἐστι τοῦ ποιήσαντος αὐτήν. καὶ ὥσπερ παιδίον κατὰ μέρος αὐξανόμενον ἐκ μέρους γινώσκει τὸν πατέρα, ἐλθὸν  δὲ εἰς ἡλικίαν  παιδεύεται τῇ τοῦ πατρὸς  σοφίᾳ καὶ τότε ἐπιγινώσκει πατὴρ υἱὸν τελείως καὶ υἱὸς πατέρα καὶ ἀποκαλύπτεται ὁ τοῦ πατρὸς θησαυρὸς τῷ υἱῷ, οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ ἔμελλε προκόπτειν πρὸ τῆς παρακοῆς καὶ ἔρχεσθαι εἰς ἄνδρα τέλειον, διὰ δὲ τὴν παρακοὴν καὶ ἡ εἰκονικὴ ἀγάπη ἐκαλύφθη. μέρος δέ τι κέκτηται ἐξ αὐτῆς, εἰς πόντον  δὲ  ἀγνωσίας  ἐνέδυ  καὶ  εἰς  πέλαγος  λήθης  καὶ  εἰς  ὄγκον  πλάνης  κατε3.5.7 βιβάσθη καὶ ἐν πύλαις ᾅδου κατέλυσε. ἀπὸ πολλοῦ οὖν διαστήματος ἐμακρύνθη ἀπὸ τῆς ἐντολῆς ἡ ψυχὴ καὶ οὐκ ἠδύνατο ἑνωθῆναι αὐτῇ οὐδὲ ἐπιγνῶναι, ἀλλὰ ὁ θεὸς πρῶτον μὲν διὰ τῶν  προφητῶν  ἐπέστρεφεν αὐτὴν πάλιν  εἰς  ἐπίγνωσιν, ἐπ'  ἐσχάτων δὲ τῶν καιρῶν ὁ ἀκατάληπτος  καὶ ἀπερινόητος καὶ μήτε ἀρχὴν ἔχων μήτε τέλος, ἡ μακαρία τριάς, ἡ ἀμέριστος βουλὴ καὶ ἀπέραντος οὐσία, οὗτος ὁ θεὸς ἡμῶν ὁ ἀνεξερεύνητος καὶ ἀνεκδιήγητος,  αὐτὸς  ἑαυτὸν  ἐντολὴν  ἐποίησε κατ'  οἰκονομίαν  δι'  ἡμᾶς ἀποστείλας αὐτὸς  3.5.8  ἑαυτόν.  ἐλθὼν  οὖν  ὁ υἱὸς παρὰ τοῦ πατρὸς διεσκέδασε τὸν  βυθὸν  τῆς ἀγνωσίας τήν τε λήθην καὶ τὴν πλάνην  καὶ πύλας ᾅδου μὴ ἀνοιγομένας  διέρρηξε καὶ εἰσῆλθεν  ἐπὶ  τὴν  πεπλανημένην  ψυχήν,  ἵνα  αὐτὸν  ἡ  ψυχὴ  ὑπόδειγμα  λαβοῦσα ἀκολουθήσῃ τῇ ἐντολῇ ἕως πρώτης εἰκόνος, ἵνα τότε κατὰ μέρος ἑνωθῇ καὶ κραθῇ τῇ ἐντολῇ  καὶ ἕν τι γένηται  μετ' αὐτῆς, ἵνα  ἐκ τῆς παρακοῆς ἔλθῃ  εἰς τὴν  εἰκονικὴν ἀγάπην, ἐκ δὲ τῆς εἰκονικῆς διὰ τῆς ἐντολῆς εὕρῃ τὴν 3.5.9 ἀνάπαυσιν, ἀγάπην τὴν μηδέποτε τρεπομένην. ἰδοὺ ὁ Ἰησοῦς βαπτίζεται ὑπὸ Ἰωάννου ἁγιάσας μὲν τὰ ὕδατα, καθὼς  γέγραπται,  ψυχῶν  δὲ  πιστῶν  ὑποδείξας  συγχώρησιν  παραπτωμάτων.  ἔπειτα μαρτυρεῖ Ἰωάννης ὅτι εἶδον «τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ» «ἐρχόμενον ἐπ' αὐτὸν» τὸν Ἰησοῦν. ὁ δὲ ἀποστέλλων καὶ ὁ ἀποστελλόμενος καὶ ἐφ' ὃν ἀπεστάλη ἕν εἰσι. κατ' οἰκονομίαν οὖν,  καθὼς  προείπομεν,  ὑπέδειξε  διὰ  τοὺς  μέλλοντας  προκόπτειν  καὶ  «εἰς  ἄνδρα τέλειον» ἔρχεσθαι. πειραζόμενος δὲ κατ' οἰκονομίαν καὶ μέχρι τῆς ἀγγελικῆς διακονίας ὑποδεικνύει τὴν ἐλευθερίαν τῆς ψυχῆς. ἔπειτα ὀνειδισμοὺς καὶ ἐξουθενώσεις, ὕβρεις τε καὶ ῥαπίσματα καὶ ἀνακρίσεις ὑπὸ ἀρχόντων μέχρι τοῦ σταυροῦ 3.5.10 ὑπέδειξε. καθὼς οὖν ἔπαθεν ὁ σωτήρ, ἀναλαβέτω ἡ ψυχὴ εἰς ἑαυτήν, ἵνα προσέχῃ. πῶς δεῖ ἀπαντῆσαι πρὸς τοὺς ὀνειδίζοντας  καὶ ἐξουδενοῦντας καὶ σταυροῦντας αὐτήν, ἵνα γένηται  ὡσεὶ κωφὸς καὶ ἄλαλος, μὴ ἀνοίγων  τὸ στόμα, καθὼς ὑπέδειξε, καὶ οὕτω κατὰ τὰ ἴχνη τοῦ ὑποδείξαντος βαδίζουσα, ἵνα προβλέπῃ τὴν ἐνέργειαν καὶ λεπτότητα τῆς πονηρίας καὶ ὡς  ἐν  σταυρῷ ἐμπεπηγμένων  τῶν  ἥλων  μετὰ  κραυγῆς  ἰσχυρᾶς βοησάτω πρὸς τὸν δυνάμενον αὐτὴν ῥύσασθαι ἐκ θανάτου. εἰπάτω δέ· «ἀπὸ τῶν κρυφίων μου καθάρισόν με, καὶ  ἀπὸ  ἀλλοτρίων  φεῖσαι  τοῦ  δούλου  σου. ἐὰν  μή μου  κατακυριεύσωσι, τότε ἄμωμος ἔσομαι καὶ καθαρισθήσομαι ἀπὸ ἁμαρτίας», ἵνα καθαρισθεῖσα ἄμωμος γένηται. τότε εὑρίσκει τὸν ὑποτάξαντα αὐτῷ τὰ πάντα, τότε ἀνακιρνᾶται ἡ ψυχὴ τῇ ἐντολῇ, τότε θαμβοῦται καὶ βασιλεύει καὶ ἀναπαύεται. 3.6.1 ∆ιὰ γὰρ τὴν παρακοὴν ὑπὸ ὑλικῶν  καὶ ῥυπαρῶν  λογισμῶν  καταποθεῖσα ἄλογος  γέγονεν.  οὐ μικρόν ἐστιν, ἀδελφοί,  ἐκ τῆς τοιαύτης ὕλης ἐξελθεῖν καὶ κατανοῆσαι τὴν λεπτότητα τῆς πονηρίας καὶ διελθεῖν, ἵνα ἀνάρχῳ  νοῒ  συγκραθῇ.  ὦ  ἀγάπη  ἀνεκλάλητος  καὶ  εὐσπλαγχνία  καὶ  οἰκτιρμοὶ  τοῦ δεσπότου. ἑαυτὸν  ὀρνέῳ  παρεικάζει, ἵνα  ἡ ἐν  πλάνῃ  ψυχὴ  εἰς τὰς πτέρυγας  αὐτοῦ καταφύγῃ,  καί φησιν  ὁ ζωοποιὸς  λόγος· «ποσάκις ἠθέλησα  ἐπισυναγαγεῖν  ὑμᾶς, ὃν τρόπον ὄρνις τὰ νοσσιὰ ἑαυτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας, καὶ οὐκ ἠθελήσατε»; ἰδοῦ ἥπλωσε τὰς
 
ὑπὸ τῆς τοῦ ἀντικειμένου  δυνάμεως «ὡς χνοῦς» ἐπαρθῶμεν, μᾶλλον δὲ ἑνωθέντες  τῇ ἐντολῇ  ἐπιρροίᾳ  πνεύματος  αὐξηθῶμεν  κατὰ τὸ εἰρημένον  φυτόν.  3.5.6 Ὥσπερ γὰρ βρέφος γεννηθὲν  εἰκών  ἐστι  τελείου  ἀνδρός, οὕτω  δὴ καὶ  ἡ ψυχὴ  εἰκών  ἐστι τοῦ ποιήσαντος αὐτήν. καὶ ὥσπερ παιδίον κατὰ μέρος αὐξανόμενον ἐκ μέρους γινώσκει τὸν πατέρα, ἐλθὸν  δὲ εἰς ἡλικίαν  παιδεύεται τῇ τοῦ πατρὸς  σοφίᾳ καὶ τότε ἐπιγινώσκει πατὴρ υἱὸν τελείως καὶ υἱὸς πατέρα καὶ ἀποκαλύπτεται ὁ τοῦ πατρὸς θησαυρὸς τῷ υἱῷ, οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ ἔμελλε προκόπτειν πρὸ τῆς παρακοῆς καὶ ἔρχεσθαι εἰς ἄνδρα τέλειον, διὰ δὲ τὴν παρακοὴν καὶ ἡ εἰκονικὴ ἀγάπη ἐκαλύφθη. μέρος δέ τι κέκτηται ἐξ αὐτῆς, εἰς πόντον  δὲ  ἀγνωσίας  ἐνέδυ  καὶ  εἰς  πέλαγος  λήθης  καὶ  εἰς  ὄγκον  πλάνης  κατε3.5.7 βιβάσθη καὶ ἐν πύλαις ᾅδου κατέλυσε. ἀπὸ πολλοῦ οὖν διαστήματος ἐμακρύνθη ἀπὸ τῆς ἐντολῆς ἡ ψυχὴ καὶ οὐκ ἠδύνατο ἑνωθῆναι αὐτῇ οὐδὲ ἐπιγνῶναι, ἀλλὰ ὁ θεὸς πρῶτον μὲν διὰ τῶν  προφητῶν  ἐπέστρεφεν αὐτὴν πάλιν  εἰς  ἐπίγνωσιν, ἐπ'  ἐσχάτων δὲ τῶν καιρῶν ὁ ἀκατάληπτος  καὶ ἀπερινόητος καὶ μήτε ἀρχὴν ἔχων μήτε τέλος, ἡ μακαρία τριάς, ἡ ἀμέριστος βουλὴ καὶ ἀπέραντος οὐσία, οὗτος ὁ θεὸς ἡμῶν ὁ ἀνεξερεύνητος καὶ ἀνεκδιήγητος,  αὐτὸς  ἑαυτὸν  ἐντολὴν  ἐποίησε κατ'  οἰκονομίαν  δι'  ἡμᾶς ἀποστείλας αὐτὸς  3.5.8  ἑαυτόν.  ἐλθὼν  οὖν  ὁ υἱὸς παρὰ τοῦ πατρὸς διεσκέδασε τὸν  βυθὸν  τῆς ἀγνωσίας τήν τε λήθην καὶ τὴν πλάνην  καὶ πύλας ᾅδου μὴ ἀνοιγομένας  διέρρηξε καὶ εἰσῆλθεν  ἐπὶ  τὴν  πεπλανημένην  ψυχήν,  ἵνα  αὐτὸν  ἡ  ψυχὴ  ὑπόδειγμα  λαβοῦσα ἀκολουθήσῃ τῇ ἐντολῇ ἕως πρώτης εἰκόνος, ἵνα τότε κατὰ μέρος ἑνωθῇ καὶ κραθῇ τῇ ἐντολῇ  καὶ ἕν τι γένηται  μετ' αὐτῆς, ἵνα  ἐκ τῆς παρακοῆς ἔλθῃ  εἰς τὴν  εἰκονικὴν ἀγάπην, ἐκ δὲ τῆς εἰκονικῆς διὰ τῆς ἐντολῆς εὕρῃ τὴν 3.5.9 ἀνάπαυσιν, ἀγάπην τὴν μηδέποτε τρεπομένην. ἰδοὺ ὁ Ἰησοῦς βαπτίζεται ὑπὸ Ἰωάννου ἁγιάσας μὲν τὰ ὕδατα, καθὼς  γέγραπται,  ψυχῶν  δὲ  πιστῶν  ὑποδείξας  συγχώρησιν  παραπτωμάτων.  ἔπειτα μαρτυρεῖ Ἰωάννης ὅτι εἶδον «τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ» «ἐρχόμενον ἐπ' αὐτὸν» τὸν Ἰησοῦν. ὁ δὲ ἀποστέλλων καὶ ὁ ἀποστελλόμενος καὶ ἐφ' ὃν ἀπεστάλη ἕν εἰσι. κατ' οἰκονομίαν οὖν,  καθὼς  προείπομεν,  ὑπέδειξε  διὰ  τοὺς  μέλλοντας  προκόπτειν  καὶ  «εἰς  ἄνδρα τέλειον» ἔρχεσθαι. πειραζόμενος δὲ κατ' οἰκονομίαν καὶ μέχρι τῆς ἀγγελικῆς διακονίας ὑποδεικνύει τὴν ἐλευθερίαν τῆς ψυχῆς. ἔπειτα ὀνειδισμοὺς καὶ ἐξουθενώσεις, ὕβρεις τε καὶ ῥαπίσματα καὶ ἀνακρίσεις ὑπὸ ἀρχόντων μέχρι τοῦ σταυροῦ 3.5.10 ὑπέδειξε. καθὼς οὖν ἔπαθεν ὁ σωτήρ, ἀναλαβέτω ἡ ψυχὴ εἰς ἑαυτήν, ἵνα προσέχῃ. πῶς δεῖ ἀπαντῆσαι πρὸς τοὺς ὀνειδίζοντας  καὶ ἐξουδενοῦντας καὶ σταυροῦντας αὐτήν, ἵνα γένηται  ὡσεὶ κωφὸς καὶ ἄλαλος, μὴ ἀνοίγων  τὸ στόμα, καθὼς ὑπέδειξε, καὶ οὕτω κατὰ τὰ ἴχνη τοῦ ὑποδείξαντος βαδίζουσα, ἵνα προβλέπῃ τὴν ἐνέργειαν καὶ λεπτότητα τῆς πονηρίας καὶ ὡς  ἐν  σταυρῷ ἐμπεπηγμένων  τῶν  ἥλων  μετὰ  κραυγῆς  ἰσχυρᾶς βοησάτω πρὸς τὸν δυνάμενον αὐτὴν ῥύσασθαι ἐκ θανάτου. εἰπάτω δέ· «ἀπὸ τῶν κρυφίων μου καθάρισόν με, καὶ  ἀπὸ  ἀλλοτρίων  φεῖσαι  τοῦ  δούλου  σου. ἐὰν  μή μου  κατακυριεύσωσι, τότε ἄμωμος ἔσομαι καὶ καθαρισθήσομαι ἀπὸ ἁμαρτίας», ἵνα καθαρισθεῖσα ἄμωμος γένηται. τότε εὑρίσκει τὸν ὑποτάξαντα αὐτῷ τὰ πάντα, τότε ἀνακιρνᾶται ἡ ψυχὴ τῇ ἐντολῇ, τότε θαμβοῦται καὶ βασιλεύει καὶ ἀναπαύεται. 3.6.1 ∆ιὰ γὰρ τὴν παρακοὴν ὑπὸ ὑλικῶν  καὶ ῥυπαρῶν  λογισμῶν  καταποθεῖσα ἄλογος  γέγονεν.  οὐ μικρόν ἐστιν, ἀδελφοί,  ἐκ τῆς τοιαύτης ὕλης ἐξελθεῖν καὶ κατανοῆσαι τὴν λεπτότητα τῆς πονηρίας καὶ διελθεῖν, ἵνα ἀνάρχῳ  νοῒ  συγκραθῇ.  ὦ  ἀγάπη  ἀνεκλάλητος  καὶ  εὐσπλαγχνία  καὶ  οἰκτιρμοὶ  τοῦ δεσπότου. ἑαυτὸν  ὀρνέῳ  παρεικάζει, ἵνα  ἡ ἐν  πλάνῃ  ψυχὴ  εἰς τὰς πτέρυγας  αὐτοῦ καταφύγῃ,  καί φησιν  ὁ ζωοποιὸς  λόγος· «ποσάκις ἠθέλησα  ἐπισυναγαγεῖν  ὑμᾶς, ὃν τρόπον ὄρνις τὰ νοσσιὰ ἑαυτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας, καὶ οὐκ ἠθελήσατε»; ἰδοῦ ἥπλωσε τὰς
Line 380: Line 381:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
21
 
21
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
πτέρυγας αὐτοῦ καὶ ἐκδέχεται  τὴν ψυχήν,  πότε εἰσέλθῃ 3.6.2 καὶ ἀναπαυθῇ  ἐν ταῖς πτέρυξιν αὐτοῦ. ὥσπερ γὰρ ὄρνεον ἐκ δευτέρου γεννᾶται,  πρῶτον  μὲν ἐν καλύμματι, ἔπειτα ἐκ δευτέρου ἀναλαμβανόμενον  ὑπὸ τὰς πτέρυγας, καὶ ὂν μὲν ἐν τῷ καλύμματι ὑπὸ  τῆς  θερμότητος  πυροῦται  τὸ  εἶδος,  ὅ  ἐστιν  ὁ  νεοσσός, περιαιρομένου  δὲ  τοῦ καλύμματος ἐμμένει ἐν ταῖς πτέρυξι τῆς μητρός, ἕως ὅτου αὐξηθῇ «εἰς μέτρον ἡλικίας» τῆς μητρὸς αὐτοῦ καὶ τὰ ἑξῆς, ὥστε αὐτὸ εἰς οὐρανὸν ἵπτασθαι καὶ  ἐπάνω γενέσθαι πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν βουλομένων διελεῖν αὐτὸ καὶ ἀπολέσαι· οὕτω δὴ καὶ ἡ ψυχὴ ἐλθοῦσα  εἰς  τὸν  κόσμον,  εἰσέρχεται  διὰ  τῶν  προφητῶν  εἰς  τὸ  τῆς  δικαιοσύνης ἐργαστήριον  καὶ  νόμον  φυλάσσει,  ἐλθὼν  δὲ  ὁ  ζωοποιὸς  λόγος  διδάσκει  ἡμᾶς περισσεύειν τὴν δικαιοσύνην «πλεῖον τῶν γραμματέων 3.6.3 καὶ Φαρισαίων». αἰνίττεται δὲ ἡμῖν ἐπάνω γενέσθαι τοῦ νόμου, φησὶ  γάρ· «ὁ ἀγαπῶν  με ἀγαπηθήσεται ὑπὸ τοῦ πατρός  μου, κἀγὼ  ἀγαπήσω  αὐτὸν  καὶ  ἐμφανίσω  αὐτῷ  ἐμαυτόν».  καὶ  τὰ  πλεῖστα ἐντελλόμενός  ἐστιν, ἵνα εἰσέλθωμεν εἰς τὰς πτέρυγας τῆς μητρὸς ἡμῶν (τουτέστιν εἰς τὰς  ἐντολὰς  αὐτοῦ).  πυρουμένη  γὰρ  ἡ  ψυχὴ  ὑπὸ  τοῦ  λόγου  καὶ  ἐνδυναμωθεῖσα περιαιρεῖ τὸ κάλυμμα καὶ ἀναγεννᾶται  ἐν πνεύματι,  ἀνακαλυφθεὶς  δὲ Χριστὸς αὐτῇ ἐκράθη ἀπερι3.6.4 ορίστῳ πηγῇ καὶ ἀνάρχῳ νοΐ. γνῶθι οὖν, ψυχή, ἐὰν ᾖ ἐν ταῖς πτέρυξι τῆς μητρός σου καὶ μὴ ἐξέλθῃς,  ἵνα μὴ ὑπὸ ὄφεων  ἀναλωθήσῃ. ἦλθε γὰρ ὁ σωτὴρ ἀνακαινίσαι καὶ ζωοποιῆσαι τὴν ψυχὴν καὶ ἐκδαπανῆσαι τὸ ἀλλότριον, ὅ ἐστι τυφλὴ καὶ νυκτερίνη ἐπισπορά, ἵνα τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην ἐπιδείξηται καὶ πλεονάσῃ ἐν αὐτῇ, ἵνα διελθοῦσα ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας μίξῃ γόνιμον φῶς φωτὶ μακαρίῳ. Ὦ πτέρυγες ἡπλωμέναι, ὦ σπλάγχνα πατρός. Ἀμήν.
 
πτέρυγας αὐτοῦ καὶ ἐκδέχεται  τὴν ψυχήν,  πότε εἰσέλθῃ 3.6.2 καὶ ἀναπαυθῇ  ἐν ταῖς πτέρυξιν αὐτοῦ. ὥσπερ γὰρ ὄρνεον ἐκ δευτέρου γεννᾶται,  πρῶτον  μὲν ἐν καλύμματι, ἔπειτα ἐκ δευτέρου ἀναλαμβανόμενον  ὑπὸ τὰς πτέρυγας, καὶ ὂν μὲν ἐν τῷ καλύμματι ὑπὸ  τῆς  θερμότητος  πυροῦται  τὸ  εἶδος,  ὅ  ἐστιν  ὁ  νεοσσός, περιαιρομένου  δὲ  τοῦ καλύμματος ἐμμένει ἐν ταῖς πτέρυξι τῆς μητρός, ἕως ὅτου αὐξηθῇ «εἰς μέτρον ἡλικίας» τῆς μητρὸς αὐτοῦ καὶ τὰ ἑξῆς, ὥστε αὐτὸ εἰς οὐρανὸν ἵπτασθαι καὶ  ἐπάνω γενέσθαι πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν βουλομένων διελεῖν αὐτὸ καὶ ἀπολέσαι· οὕτω δὴ καὶ ἡ ψυχὴ ἐλθοῦσα  εἰς  τὸν  κόσμον,  εἰσέρχεται  διὰ  τῶν  προφητῶν  εἰς  τὸ  τῆς  δικαιοσύνης ἐργαστήριον  καὶ  νόμον  φυλάσσει,  ἐλθὼν  δὲ  ὁ  ζωοποιὸς  λόγος  διδάσκει  ἡμᾶς περισσεύειν τὴν δικαιοσύνην «πλεῖον τῶν γραμματέων 3.6.3 καὶ Φαρισαίων». αἰνίττεται δὲ ἡμῖν ἐπάνω γενέσθαι τοῦ νόμου, φησὶ  γάρ· «ὁ ἀγαπῶν  με ἀγαπηθήσεται ὑπὸ τοῦ πατρός  μου, κἀγὼ  ἀγαπήσω  αὐτὸν  καὶ  ἐμφανίσω  αὐτῷ  ἐμαυτόν».  καὶ  τὰ  πλεῖστα ἐντελλόμενός  ἐστιν, ἵνα εἰσέλθωμεν εἰς τὰς πτέρυγας τῆς μητρὸς ἡμῶν (τουτέστιν εἰς τὰς  ἐντολὰς  αὐτοῦ).  πυρουμένη  γὰρ  ἡ  ψυχὴ  ὑπὸ  τοῦ  λόγου  καὶ  ἐνδυναμωθεῖσα περιαιρεῖ τὸ κάλυμμα καὶ ἀναγεννᾶται  ἐν πνεύματι,  ἀνακαλυφθεὶς  δὲ Χριστὸς αὐτῇ ἐκράθη ἀπερι3.6.4 ορίστῳ πηγῇ καὶ ἀνάρχῳ νοΐ. γνῶθι οὖν, ψυχή, ἐὰν ᾖ ἐν ταῖς πτέρυξι τῆς μητρός σου καὶ μὴ ἐξέλθῃς,  ἵνα μὴ ὑπὸ ὄφεων  ἀναλωθήσῃ. ἦλθε γὰρ ὁ σωτὴρ ἀνακαινίσαι καὶ ζωοποιῆσαι τὴν ψυχὴν καὶ ἐκδαπανῆσαι τὸ ἀλλότριον, ὅ ἐστι τυφλὴ καὶ νυκτερίνη ἐπισπορά, ἵνα τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην ἐπιδείξηται καὶ πλεονάσῃ ἐν αὐτῇ, ἵνα διελθοῦσα ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας μίξῃ γόνιμον φῶς φωτὶ μακαρίῳ. Ὦ πτέρυγες ἡπλωμέναι, ὦ σπλάγχνα πατρός. Ἀμήν.
Line 403: Line 404:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
22
 
22
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
προαιρέσει ἕκαστος ὑποδέχεται  τοῦ θεοῦ αὐτῷ διδόντος. 4.2.1 Ἐρώτησις. Ἀλλ' ἐπειδή τινες  μὴ  ἀκούσαντες τὸν λόγον  ὡς χρή, ἀκούσαντες δὲ τοῦ εὐαγγελίου  ὅτι ἐάν τις
 
προαιρέσει ἕκαστος ὑποδέχεται  τοῦ θεοῦ αὐτῷ διδόντος. 4.2.1 Ἐρώτησις. Ἀλλ' ἐπειδή τινες  μὴ  ἀκούσαντες τὸν λόγον  ὡς χρή, ἀκούσαντες δὲ τοῦ εὐαγγελίου  ὅτι ἐάν τις
Line 426: Line 427:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
23
 
23
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
μέσον πέλαγος, ὥσπερ καταποντίζεται τὸ ὅλον σου καὶ ἀφανὲς γίνεται, ἀλλ' ὅσῳ κατὰ βάθους κατέρχεται καὶ εἰσέρχεται, πάλιν θέλει αὐτὴ ἡ φύσις ἀναβῆναι καὶ ἐπιπλεῦσαι καὶ ἐξελθεῖν  εἰς τὸν  λιμένα καὶ ἰδεῖν τοὺς ἐπὶ γῆς ἀνθρώπους, οὕτω καὶ τὸ πνεῦμα· εἰσέρχεταί  τις  εἰς  βάθος  τῆς  θεότητος  πολὺ  καὶ  εἰς  πέλαγος  χάριτος,  καὶ  πάλιν μνημονεύει  τῶν  ἑταίρων  αὐτοῦ  καὶ  αὐτὴ  ἡ  φύσις  θέλει  ἀπελθεῖν  πρὸς  ἀδελφούς, ἀποπληρῶσαι  ἀγάπην,  πληροφορῆσαι  εἰς  λόγον.  Ἐρώτησις.  Πῶς  δύναται  τὰ  δύο πρόσωπα εἶναι ἐν τῇ καρδίᾳ, ἡ χάρις καὶ ἡ ἁμαρτία; Ἀπόκρισις. Ὥσπερ ἐὰν ᾖ πῦρ ἔξωθεν χαλκίου, λοιπὸν ἐὰν ὑποβάλῃς ξύλα, ἰδοὺ ἔκπυρον γίνεται, καὶ τὸ ἔσωθεν τοῦ σκεύους ἑψεῖται  καὶ βράζει, ἔξωθεν τοῦ πυρὸς ὑποκαίοντος. ἐὰν δέ τις ἀμελήσῃ καὶ μὴ βάλῃ ξύλα, ἄρχεται  χλιαρώτερον  γίνεσθαι τὸ πῦρ καὶ ὥσπερ κατασβέννυσθαι, οὕτω καὶ ἡ χάρις, τὸ πῦρ τὸ οὐράνιον, καὶ ἔσωθέν σού ἐστι καὶ ἔξωθεν. λοιπὸν ὅταν εὔξῃ καὶ δῷς τοὺς λογισμούς σου εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ κυρίου, ἴδε ὑπέβαλες τὰ ξύλα καὶ γίνονται ὅλοι οἱ λογισμοί σου πῦρ καὶ βάπτονται εἰς τὸν λογισμὸν τοῦ θεοῦ καὶ ὑποχωρεῖν ἡ ἁμαρτία ὡς  ἐξωτέρω  γίνεσθαι  αὐτήν,  ἀλλὰ  καὶ  ἔσωθεν  4.5.2 σοῦ  ἐστιν  καὶ  ἔξωθέν  σου ἐμφαίνεται. ὀλίγον δὲ ἐὰν ἀμελήσῃ τις ἢ εἰς κοσμικὰ πράγματα ἢ εἰς ῥεμβασμόν, πάλιν εἰσέρχεται  ἡ  κακία  καὶ  ἐνδύονται  τὴν  ψυχὴν  καὶ  ὅλον  τὸν  ἄνθρωπον  θλίβουσι· μνημονεύει  γὰρ  ἡ  ψυχὴ  τῆς  προτέρας  ἀναπαύσεως.  ἄρχεται  οὖν  δεῖσθαι  καὶ συνεχέστερον  ταλαιπωρεῖν.  πάλιν  προσέσχεν  ὁ  νοῦς  πρὸς  τὸν  θεὸν  καὶ  ἤρξατο προσεγγίζειν  αὐτῷ  ἡ προτέρα ἀνάπαυσις,  ἄρχεται  σφοδρότερον  ἐπιζητεῖν·  "1δέομαί σου"2, λέγων,  "1κύριε"2, κατὰ  μικρὸν  μικρὸν  προστίθεται  αὐτῷ  τὸ  πῦρ  ἐξάπτειν, ἀνεπαύθη ἡ ψυχή. 4.5.3 ὥσπερ τὸ ἄγκιστρον κατὰ μικρὸν αἴρει ἐκ τοῦ βυθοῦ τὸν ἰχθύν, εἰ γὰρ μὴ τοῦτο ἦν καὶ ἐγεύετο τοῦ πικροῦ θανάτου, πῶς ἐδύνου διακρῖναι τὸ πικρὸν ἀπὸ τοῦ γλυκέως καὶ τὸν θάνατον  ἀπὸ τῆς ζωῆς καὶ εὐχαριστῆσαι τῷ ζωοποιῷ. 4.6.1
 
μέσον πέλαγος, ὥσπερ καταποντίζεται τὸ ὅλον σου καὶ ἀφανὲς γίνεται, ἀλλ' ὅσῳ κατὰ βάθους κατέρχεται καὶ εἰσέρχεται, πάλιν θέλει αὐτὴ ἡ φύσις ἀναβῆναι καὶ ἐπιπλεῦσαι καὶ ἐξελθεῖν  εἰς τὸν  λιμένα καὶ ἰδεῖν τοὺς ἐπὶ γῆς ἀνθρώπους, οὕτω καὶ τὸ πνεῦμα· εἰσέρχεταί  τις  εἰς  βάθος  τῆς  θεότητος  πολὺ  καὶ  εἰς  πέλαγος  χάριτος,  καὶ  πάλιν μνημονεύει  τῶν  ἑταίρων  αὐτοῦ  καὶ  αὐτὴ  ἡ  φύσις  θέλει  ἀπελθεῖν  πρὸς  ἀδελφούς, ἀποπληρῶσαι  ἀγάπην,  πληροφορῆσαι  εἰς  λόγον.  Ἐρώτησις.  Πῶς  δύναται  τὰ  δύο πρόσωπα εἶναι ἐν τῇ καρδίᾳ, ἡ χάρις καὶ ἡ ἁμαρτία; Ἀπόκρισις. Ὥσπερ ἐὰν ᾖ πῦρ ἔξωθεν χαλκίου, λοιπὸν ἐὰν ὑποβάλῃς ξύλα, ἰδοὺ ἔκπυρον γίνεται, καὶ τὸ ἔσωθεν τοῦ σκεύους ἑψεῖται  καὶ βράζει, ἔξωθεν τοῦ πυρὸς ὑποκαίοντος. ἐὰν δέ τις ἀμελήσῃ καὶ μὴ βάλῃ ξύλα, ἄρχεται  χλιαρώτερον  γίνεσθαι τὸ πῦρ καὶ ὥσπερ κατασβέννυσθαι, οὕτω καὶ ἡ χάρις, τὸ πῦρ τὸ οὐράνιον, καὶ ἔσωθέν σού ἐστι καὶ ἔξωθεν. λοιπὸν ὅταν εὔξῃ καὶ δῷς τοὺς λογισμούς σου εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ κυρίου, ἴδε ὑπέβαλες τὰ ξύλα καὶ γίνονται ὅλοι οἱ λογισμοί σου πῦρ καὶ βάπτονται εἰς τὸν λογισμὸν τοῦ θεοῦ καὶ ὑποχωρεῖν ἡ ἁμαρτία ὡς  ἐξωτέρω  γίνεσθαι  αὐτήν,  ἀλλὰ  καὶ  ἔσωθεν  4.5.2 σοῦ  ἐστιν  καὶ  ἔξωθέν  σου ἐμφαίνεται. ὀλίγον δὲ ἐὰν ἀμελήσῃ τις ἢ εἰς κοσμικὰ πράγματα ἢ εἰς ῥεμβασμόν, πάλιν εἰσέρχεται  ἡ  κακία  καὶ  ἐνδύονται  τὴν  ψυχὴν  καὶ  ὅλον  τὸν  ἄνθρωπον  θλίβουσι· μνημονεύει  γὰρ  ἡ  ψυχὴ  τῆς  προτέρας  ἀναπαύσεως.  ἄρχεται  οὖν  δεῖσθαι  καὶ συνεχέστερον  ταλαιπωρεῖν.  πάλιν  προσέσχεν  ὁ  νοῦς  πρὸς  τὸν  θεὸν  καὶ  ἤρξατο προσεγγίζειν  αὐτῷ  ἡ προτέρα ἀνάπαυσις,  ἄρχεται  σφοδρότερον  ἐπιζητεῖν·  "1δέομαί σου"2, λέγων,  "1κύριε"2, κατὰ  μικρὸν  μικρὸν  προστίθεται  αὐτῷ  τὸ  πῦρ  ἐξάπτειν, ἀνεπαύθη ἡ ψυχή. 4.5.3 ὥσπερ τὸ ἄγκιστρον κατὰ μικρὸν αἴρει ἐκ τοῦ βυθοῦ τὸν ἰχθύν, εἰ γὰρ μὴ τοῦτο ἦν καὶ ἐγεύετο τοῦ πικροῦ θανάτου, πῶς ἐδύνου διακρῖναι τὸ πικρὸν ἀπὸ τοῦ γλυκέως καὶ τὸν θάνατον  ἀπὸ τῆς ζωῆς καὶ εὐχαριστῆσαι τῷ ζωοποιῷ. 4.6.1
Line 449: Line 450:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
24
 
24
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ὁ λέων εἰς τὸ κλονεῖν  κεῖται, καὶ ὁ σατανᾶς εἰς τὸ ἀφανίζειν  τὰς ψυχάς. 4.6.4 Πῶς ὅτε ἦσαν οἱ τρεῖς  παῖδες  ἐν  τῇ πυρᾷ, ἔχαιρεν  ὁ κύριος καὶ ἔλεγε τοῖς  ἀγγέλοις  αὐτοῦ· ἄγωμεν, ἴδωμεν σώματα δικαίων (τοῦ Ἀδὰμ) πῶς αἱ τρίχες τῶν ὄψεων αὐτῶν ἐνίκησαν τὸ πῦρ. πῶς πάλιν ἐθεώρουν τὴν Θέκλαν εἰσελθοῦσαν εἰς τὸ θέατρον, ἐκεῖ λέοντες κατ' αὐτῆς καὶ ταῦροι, ἐκεῖ θηρία πολλά, ἐκεῖ φωναί. ἡ δὲ ἔχουσα τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην καὶ τὸν νοῦν εἰς οὐρανούς, πάντων  ἐκείνων  περιεγένετο. ὀφείλει οὖν ὁ νοῦς ἕτοιμος εἶναι καὶ ηὐτρεπισμένος εἰς τὸν πόλεμον καὶ μὴ φοβεῖσθαι τὰς ἀπειλὰς τοῦ  ἐχθροῦ. πάσας παρ'  αὐτοῦ τὰς ἁρμολογίας καὶ τέχνας  καὶ τὰ μάγγανα καὶ τὰς συμπήξεις, ἃς ἐπιφέρει τοῖς νοήμασι καὶ τοῖς λογισμοῖς τῶν ἀνθρώπων διὰ τῆς 4.6.5 πίστεως ὁ κύριος καταλύει καὶ θριαμβεύει, μόνον σὺ μὴ φοβηθῇς. Ὥσπερ ἐκεῖ ἔλεγον τῷ βασιλεῖ οἱ τρεῖς παῖδες "1βάλλεις ἡμᾶς εἰς τὸ πῦρ καὶ οὐκ ἀποθνῄσκομεν"2, οὕτω καὶ σὺ εἰπὲ τῷ σατανᾷ. "1οὐ φοβοῦμαί σε, υἱὲ πλάνης. εἰ καὶ ἐπιφέρεις μοὶ  πληγὰς καὶ πειρασμούς, ἔχω τὸν θεόν, ἔχω τὸν Ἰησοῦν τὸν καταναλίσκοντά  σε τῷ πνεύματι  τοῦ στόματος αὐτοῦ, τὸν κολάσει αἰωνίᾳ τιμωρούμενόν σε. καὶ ἐὰν φάγῃς μοὺ ὅλα τὰ μέλη, οὐ φοβοῦμαί σε οὐδὲ ἀποθνῄσκω."2 ὥσπερ ἵνα ᾖ μάρτυς καὶ κόψουσιν αὐτοῦ τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας καὶ ὅλα τὰ  μέλη  καὶ ἔτι οὗτος θαρσῶν καὶ πιστεύων  εἰς τὸν κύριον λέγει τῷ κόπτοντι· "1ποίει ὃ θέλεις. δυνατός ἐστιν ὁ θεός, ᾧ πιστεύω, ὅτι ἐμὲ μὲν σώσει, σὲ δὲ αἰωνίῳ πυρὶ κολάσει."2 μὴ φοβηθῇς οὖν τὸν σατανᾶν ἀνδρίσαι καὶ ἀγωνίσαι κατ' αὐτοῦ. εἰπὲ αὐτῷ· "1ἔχω θεὸν τὸν κολάζοντά σε, σατανᾶ."2 εἰς ἓν δὲ μέρος 4.6.6 σκληρότερός σού ἐστιν ὁ σατανᾶς. οἷον ἐκεῖ τὸν Παῦλον εἰς τὸ φαινόμενον ἔσυραν εἰς τὸ θέατρον καὶ ἔβαλον εἰς θηρία, τὸ μὲν ἀντιστῆναι οὐκ ἠδύνατο, τὸ δὲ εἰσελθεῖνεἰσῆλθεν,  οὕτω καὶ σὺ τὸ μὲν εἰσελθεῖν εἰς τὸ θέατρον τῆς καρδίας καὶ συρῆναι καὶ κρατηθῆναι ὑπὸ τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων καὶ τῶν ἰοβόλων θηρίων, ὡς οὐ θέλεις, κατασύρῃ καὶ ἄκων πάσχεις, τὸ δὲ ἀντιστῆναι  καὶ ἀγωνίσασθαι  τῆς  φύσεως  σού ἐστι ὥστε καὶ τῆς  βοηθείας 4.6.7 τοῦ κυρίου περιγενέσθαι. Καὶ γὰρ ὁ ἅγιος Παῦλος  τότε  διὰ πίστεως καὶ θείας δυνάμεως συνεργούσης περιεγένετο τῶν θηρίων. νοήματα δὲ καὶ προαιρέσεις αἱ δεθεῖσαι εἰς τὴν ἀγάπην καὶ ἔθη κακά, ἃ συνεγενήθησαν, δυσχερῶς λύονται καὶ ἀφίστανται. πολλοὶ γάρ εἰσι καὶ ἀγαπῶσι τὰς κακὰς συνηθείας, εἰς ἃς ἀνεστράφησαν, εἰς ἡδονὰς αἰσχρὰς ἢ εἰς φιλαργυρίαν  ἢ  εἰς  ἔπαρσιν,  τοῦτο  ὥσπερ  οὐκ  εὐκόλως  ἀποτίθεται,  ὁμοίως  πάλιν νοήματα καὶ λογισμοὶ οἱ δεθέντες εἰς τὴν ἀγάπην  τοῦ κυρίου καὶ ἀναστραφέντες εἰς
 
ὁ λέων εἰς τὸ κλονεῖν  κεῖται, καὶ ὁ σατανᾶς εἰς τὸ ἀφανίζειν  τὰς ψυχάς. 4.6.4 Πῶς ὅτε ἦσαν οἱ τρεῖς  παῖδες  ἐν  τῇ πυρᾷ, ἔχαιρεν  ὁ κύριος καὶ ἔλεγε τοῖς  ἀγγέλοις  αὐτοῦ· ἄγωμεν, ἴδωμεν σώματα δικαίων (τοῦ Ἀδὰμ) πῶς αἱ τρίχες τῶν ὄψεων αὐτῶν ἐνίκησαν τὸ πῦρ. πῶς πάλιν ἐθεώρουν τὴν Θέκλαν εἰσελθοῦσαν εἰς τὸ θέατρον, ἐκεῖ λέοντες κατ' αὐτῆς καὶ ταῦροι, ἐκεῖ θηρία πολλά, ἐκεῖ φωναί. ἡ δὲ ἔχουσα τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην καὶ τὸν νοῦν εἰς οὐρανούς, πάντων  ἐκείνων  περιεγένετο. ὀφείλει οὖν ὁ νοῦς ἕτοιμος εἶναι καὶ ηὐτρεπισμένος εἰς τὸν πόλεμον καὶ μὴ φοβεῖσθαι τὰς ἀπειλὰς τοῦ  ἐχθροῦ. πάσας παρ'  αὐτοῦ τὰς ἁρμολογίας καὶ τέχνας  καὶ τὰ μάγγανα καὶ τὰς συμπήξεις, ἃς ἐπιφέρει τοῖς νοήμασι καὶ τοῖς λογισμοῖς τῶν ἀνθρώπων διὰ τῆς 4.6.5 πίστεως ὁ κύριος καταλύει καὶ θριαμβεύει, μόνον σὺ μὴ φοβηθῇς. Ὥσπερ ἐκεῖ ἔλεγον τῷ βασιλεῖ οἱ τρεῖς παῖδες "1βάλλεις ἡμᾶς εἰς τὸ πῦρ καὶ οὐκ ἀποθνῄσκομεν"2, οὕτω καὶ σὺ εἰπὲ τῷ σατανᾷ. "1οὐ φοβοῦμαί σε, υἱὲ πλάνης. εἰ καὶ ἐπιφέρεις μοὶ  πληγὰς καὶ πειρασμούς, ἔχω τὸν θεόν, ἔχω τὸν Ἰησοῦν τὸν καταναλίσκοντά  σε τῷ πνεύματι  τοῦ στόματος αὐτοῦ, τὸν κολάσει αἰωνίᾳ τιμωρούμενόν σε. καὶ ἐὰν φάγῃς μοὺ ὅλα τὰ μέλη, οὐ φοβοῦμαί σε οὐδὲ ἀποθνῄσκω."2 ὥσπερ ἵνα ᾖ μάρτυς καὶ κόψουσιν αὐτοῦ τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας καὶ ὅλα τὰ  μέλη  καὶ ἔτι οὗτος θαρσῶν καὶ πιστεύων  εἰς τὸν κύριον λέγει τῷ κόπτοντι· "1ποίει ὃ θέλεις. δυνατός ἐστιν ὁ θεός, ᾧ πιστεύω, ὅτι ἐμὲ μὲν σώσει, σὲ δὲ αἰωνίῳ πυρὶ κολάσει."2 μὴ φοβηθῇς οὖν τὸν σατανᾶν ἀνδρίσαι καὶ ἀγωνίσαι κατ' αὐτοῦ. εἰπὲ αὐτῷ· "1ἔχω θεὸν τὸν κολάζοντά σε, σατανᾶ."2 εἰς ἓν δὲ μέρος 4.6.6 σκληρότερός σού ἐστιν ὁ σατανᾶς. οἷον ἐκεῖ τὸν Παῦλον εἰς τὸ φαινόμενον ἔσυραν εἰς τὸ θέατρον καὶ ἔβαλον εἰς θηρία, τὸ μὲν ἀντιστῆναι οὐκ ἠδύνατο, τὸ δὲ εἰσελθεῖνεἰσῆλθεν,  οὕτω καὶ σὺ τὸ μὲν εἰσελθεῖν εἰς τὸ θέατρον τῆς καρδίας καὶ συρῆναι καὶ κρατηθῆναι ὑπὸ τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων καὶ τῶν ἰοβόλων θηρίων, ὡς οὐ θέλεις, κατασύρῃ καὶ ἄκων πάσχεις, τὸ δὲ ἀντιστῆναι  καὶ ἀγωνίσασθαι  τῆς  φύσεως  σού ἐστι ὥστε καὶ τῆς  βοηθείας 4.6.7 τοῦ κυρίου περιγενέσθαι. Καὶ γὰρ ὁ ἅγιος Παῦλος  τότε  διὰ πίστεως καὶ θείας δυνάμεως συνεργούσης περιεγένετο τῶν θηρίων. νοήματα δὲ καὶ προαιρέσεις αἱ δεθεῖσαι εἰς τὴν ἀγάπην καὶ ἔθη κακά, ἃ συνεγενήθησαν, δυσχερῶς λύονται καὶ ἀφίστανται. πολλοὶ γάρ εἰσι καὶ ἀγαπῶσι τὰς κακὰς συνηθείας, εἰς ἃς ἀνεστράφησαν, εἰς ἡδονὰς αἰσχρὰς ἢ εἰς φιλαργυρίαν  ἢ  εἰς  ἔπαρσιν,  τοῦτο  ὥσπερ  οὐκ  εὐκόλως  ἀποτίθεται,  ὁμοίως  πάλιν νοήματα καὶ λογισμοὶ οἱ δεθέντες εἰς τὴν ἀγάπην  τοῦ κυρίου καὶ ἀναστραφέντες εἰς
Line 469: Line 470:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
25
 
25
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
καὶ ποιήσῃ τοὺς λόγους αὐτῆς θεϊκούς, λογικούς, οὐρανίους καὶ διδάξῃ αὐτὴν εὐχὴν ἀληθινήν, ἀπερίσπαστον, 4.7.2 ἀρέμβαστον. εἰ δὲ καὶ εἰς εὐχὴν κείμενοι τοῖς λογισμοῖς ἔξω ῥεμβόμεθα καὶ μὴ συνάγομεν ἑαυτούς, ἀλλ' ἐπιδίδομεν καὶ χαυνοῦμεν ἑαυτοὺς τοῖς λογισμοῖς τῆς ἁμαρτίας καὶ μὴ τὸ θέλημα ἡμῶν ἕλκῃ καὶ βιάζηται τοὺς λογισμοὺς πρὸς τὸν κύριον, πῶς αὐτὸς ὁ κύριος θελήματι τῷ ἑαυτοῦ ἔλθῃ πρὸς ἡμᾶς καὶ ἐξ ἀληθείας συναγάγῃ ἡμᾶς πρὸς ἑαυτὸν ἡμῶν χαυνωμένων  καὶ ῥεμβομένων ἔξω τοῖς λογισμοῖς; (ἐὰν τὸ σῶμα εἰς εὐχὴν  δὴ κεῖται, οὐκ ἀφίῃς τὸν κύριον ἐλθεῖν  πρός  σε τῷ ἑαυτοῦ θελήματι,  ὥσπερ οὐδὲ σὺ τῷ  σῷ θελήματι  σπεύδεις πρὸς αὐτόν). 4.7.3 Πᾶσα γὰρ ἡ εὐαρέστησις τῷ θεῷ καὶ ἡ διακονία  τῆς ψυχῆς  ἐν τοῖς  λογισμοῖς ἐστιν. σπούδασον ἔσωθεν ἀρέσαι αὐτῷ πάντοτε, ἔσωθεν προσδοκῶν αὐτόν, ἀεὶ σπουδαίως ἔσωθεν ζητῶν αὐτὸν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς καὶ βιαζόμενος καὶ ἀναγκάζων  τὸ ἑαυτοῦ θέλημα καὶ τὴν προαίρεσιν διαπαντὸς πρὸς αὐτόν, καὶ ὄψει πῶς καὶ αὐτὸς τῷ θελήματι αὐτοῦ ἔρχεται πρός σε καὶ μονὴν ποιεῖται παρὰ σοί. ὅσον γὰρ σὺ τὸν νοῦν σου  ἀναγκάζεις εἰς τὴν ζήτησιν αὐτοῦ, αὐτὸς πολὺ μᾶλλον ἀναγκάζεται ὑπὸ τῆς εὐσπλαγχνίας καὶ χρηστότητος αὐτοῦ ἐλθεῖν πρός σε καὶ ἀναπαῦσαί σε πνευματικῶς. οὐκ ἀφέστηκέ σου ὅλως, ἕστηκεν ἀοράτως πρός σε, θεωρῶν σου τὸν νοῦν, τοὺς διαλογισμούς, τὰς ἐνθυμήσεις, θεωρῶν πῶς ζητεῖς αὐτόν· εἰ ἐξ ὅλης ψυχῆς, εἰ μὴ νωθρῶς, εἰ μὴ ἀμελείᾳ καὶ χαυνώσει νοός, εἰ μὴ τοῖς πάθεσι τῆς ἀτιμίας συνεργῶν. 4.7.4 καὶ ὅτε ἴδῃ σε ὅτι πάντοτε σπουδαίως ἕλκεις πανταχόθεν  τοὺς  διαλογισμούς  σου  πρὸς  τὴν  αὐτοῦ  μόνην  ζήτησιν,  τότε  αὐτὸς φανεροῦται καὶ ἐπιφαίνεται τῇ ψυχῇ σου ἀρρήτῳ καὶ ἐπιθυμητικῷ κάλλει καταλάμπων σε καὶ οὕτω βοηθείας τῆς ἐξ αὐτοῦ μεταδίδωσί σοι καὶ τὴν νίκην ἐν σοὶ πᾶσαν ποιεῖται, ῥυόμενός σε ἐκ τῶν  ἀοράτων  ἐχθρῶν  σου, θεωρήσας πρότερον τὴν σὴν πρὸς αὐτὸν ὀρθὴν καὶ ἀπερίσπαστον ζήτησιν καὶ τοῦ νοός σου τὴν προσδοκίαν ἀδιαλείπτως καὶ τὴν εἰς αὐτὸν εὐθείαν ἀγάπην καὶ οὕτω διδάσκει σε καὶ δίδωσί σοι ἀληθινὴν εὐχήν, ἀγάπην ἀληθινήν, πίστιν ἀληθείας καὶ ἀληθινὴν χαράν, ἥτις αὐτός ἐστιν ὁ κύριος πάντα ἐν σοὶ γινόμενος. 4.8.1 Εἰσέρχεται γάρ τις κλῖναι γόνυ, καὶ ἡ καρδία πληροῦται ἐκ τῆς θείας ἐνεργείας καὶ εὐφραίνεται ἡ ψυχὴ μετὰ τοῦ κυρίου ὡς νύμφη μετὰ τοῦ νυμφίου κατὰ τὸν  λόγον  Ἠσαΐου τοῦ  προφήτου  λέγοντος·  «ὃν  τρόπον  εὐφραίνεται  νυμφίος  ἐπὶ νύμφῃ, οὕτως εὐφρανθήσεται κύριος ἐπί σοι». καὶ συμβαίνει ὅτι ἀσχολεῖται ὁ τοιοῦτος πᾶσαν ἡμέραν καὶ ἐν μιᾷ ὥρᾳ δίδωσιν ἑαυτὸν εἰς εὐχὴν καὶ ἁρπάζεται ἐν τῇ προσευχῇ ὁ ἔσω  ἄνθρωπος  εἰς  ἄπειρον  βάθος  ἐκείνου  τοῦ  αἰῶνος  ἐν  ἡδύτητι  πολλῇ,  ὥστε ξενίζεσθαι τὸν νοῦν ὅλον ὄντα μετέωρον καὶ ἡρπασμένον ἐκεῖ, ὥστε κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρὸν  λήθην  γενέσθαι  ἐν  τοῖς  λογισμοῖς  τοῦ  φρονήματος  τοῦ  ἐπιγείου,  διὰ  τὸ μεστωθῆναι τοὺς λογισμοὺς καὶ αἰχμαλωτισθῆναι  εἰς τὰ θεῖα  καὶ ἐπουράνια, εἰς τὰ ἀπέραντα  καὶ  ἀκατάληπτα  πράγματα,  εἰς  θαυμάσιά  τινα,  ἃ  ἀνθρωπίνῳ  στόματι φρασθῆναι ἀδύνατον, ὥστε ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ εὔχεσθαι καὶ λέγειν ὅτι "1εἴθε ἀπῆλθεν ἡ ψυχὴ  σὺν  τῇ  εὐχῇ"2.  Ἐρώτησις. Εἰ πάντοτε  εἰσέρχεται  ὁ  ἄνθρωπος  εἰς  ἐκεῖνα  τὰ πράγματα; Ἀπόκρισις. Ἡ μὲν χάρις ἀδιαλείπτως  σύνεστι καὶ ἐρρίζωται καὶ ἐζύμωται ἐκ νέας ἡλικίας καὶ ὡς φυσικὸν καὶ πεπηγμένον ἐγένετο αὐτὸ τὸ συνὸν τῷ ἀνθρώπῳ, μία δὲ οὖσα ἡ χάρις πολυτρόπως ὡς θέλει πρὸς τὸ συμφέρον τῷ ἀνθρώπῳ οἰκονομεῖ. ποτὲ μὲν πλέον ἐκκαίεται καὶ ἀνάπτεται τὸ πῦρ, ποτὲ δὲ ὥσπερ πραΰτερον καὶ μαλακώτερον καὶ  τοῦτο  τὸ  φῶς  κατὰ  καιρούς  τινας  πλέον  ὑφάπτεται  καὶ  λάμπει,  ποτὲ  δὲ ὑποστέλλεται  καὶ στυγνάζει, καίτοι ἡ λαμπὰς πάντοτε  καιομένη ἐστὶ καὶ λάμπουσα, ὅταν  δὲ φαιδρυνθῇ,  πλέον  ἐν  μέθῃ  ἐξετάζεται  τῆς  ἀγάπης  τοῦ  θεοῦ, πότε  δὲ κατ' οἰκονομίαν ἐνδίδωσι, καίτοι συνὸν τὸ φῶς ἀμβλύτερόν ἐστι. 4.9.2 Πλὴν καὶ ἐπεφάνη
 
καὶ ποιήσῃ τοὺς λόγους αὐτῆς θεϊκούς, λογικούς, οὐρανίους καὶ διδάξῃ αὐτὴν εὐχὴν ἀληθινήν, ἀπερίσπαστον, 4.7.2 ἀρέμβαστον. εἰ δὲ καὶ εἰς εὐχὴν κείμενοι τοῖς λογισμοῖς ἔξω ῥεμβόμεθα καὶ μὴ συνάγομεν ἑαυτούς, ἀλλ' ἐπιδίδομεν καὶ χαυνοῦμεν ἑαυτοὺς τοῖς λογισμοῖς τῆς ἁμαρτίας καὶ μὴ τὸ θέλημα ἡμῶν ἕλκῃ καὶ βιάζηται τοὺς λογισμοὺς πρὸς τὸν κύριον, πῶς αὐτὸς ὁ κύριος θελήματι τῷ ἑαυτοῦ ἔλθῃ πρὸς ἡμᾶς καὶ ἐξ ἀληθείας συναγάγῃ ἡμᾶς πρὸς ἑαυτὸν ἡμῶν χαυνωμένων  καὶ ῥεμβομένων ἔξω τοῖς λογισμοῖς; (ἐὰν τὸ σῶμα εἰς εὐχὴν  δὴ κεῖται, οὐκ ἀφίῃς τὸν κύριον ἐλθεῖν  πρός  σε τῷ ἑαυτοῦ θελήματι,  ὥσπερ οὐδὲ σὺ τῷ  σῷ θελήματι  σπεύδεις πρὸς αὐτόν). 4.7.3 Πᾶσα γὰρ ἡ εὐαρέστησις τῷ θεῷ καὶ ἡ διακονία  τῆς ψυχῆς  ἐν τοῖς  λογισμοῖς ἐστιν. σπούδασον ἔσωθεν ἀρέσαι αὐτῷ πάντοτε, ἔσωθεν προσδοκῶν αὐτόν, ἀεὶ σπουδαίως ἔσωθεν ζητῶν αὐτὸν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς καὶ βιαζόμενος καὶ ἀναγκάζων  τὸ ἑαυτοῦ θέλημα καὶ τὴν προαίρεσιν διαπαντὸς πρὸς αὐτόν, καὶ ὄψει πῶς καὶ αὐτὸς τῷ θελήματι αὐτοῦ ἔρχεται πρός σε καὶ μονὴν ποιεῖται παρὰ σοί. ὅσον γὰρ σὺ τὸν νοῦν σου  ἀναγκάζεις εἰς τὴν ζήτησιν αὐτοῦ, αὐτὸς πολὺ μᾶλλον ἀναγκάζεται ὑπὸ τῆς εὐσπλαγχνίας καὶ χρηστότητος αὐτοῦ ἐλθεῖν πρός σε καὶ ἀναπαῦσαί σε πνευματικῶς. οὐκ ἀφέστηκέ σου ὅλως, ἕστηκεν ἀοράτως πρός σε, θεωρῶν σου τὸν νοῦν, τοὺς διαλογισμούς, τὰς ἐνθυμήσεις, θεωρῶν πῶς ζητεῖς αὐτόν· εἰ ἐξ ὅλης ψυχῆς, εἰ μὴ νωθρῶς, εἰ μὴ ἀμελείᾳ καὶ χαυνώσει νοός, εἰ μὴ τοῖς πάθεσι τῆς ἀτιμίας συνεργῶν. 4.7.4 καὶ ὅτε ἴδῃ σε ὅτι πάντοτε σπουδαίως ἕλκεις πανταχόθεν  τοὺς  διαλογισμούς  σου  πρὸς  τὴν  αὐτοῦ  μόνην  ζήτησιν,  τότε  αὐτὸς φανεροῦται καὶ ἐπιφαίνεται τῇ ψυχῇ σου ἀρρήτῳ καὶ ἐπιθυμητικῷ κάλλει καταλάμπων σε καὶ οὕτω βοηθείας τῆς ἐξ αὐτοῦ μεταδίδωσί σοι καὶ τὴν νίκην ἐν σοὶ πᾶσαν ποιεῖται, ῥυόμενός σε ἐκ τῶν  ἀοράτων  ἐχθρῶν  σου, θεωρήσας πρότερον τὴν σὴν πρὸς αὐτὸν ὀρθὴν καὶ ἀπερίσπαστον ζήτησιν καὶ τοῦ νοός σου τὴν προσδοκίαν ἀδιαλείπτως καὶ τὴν εἰς αὐτὸν εὐθείαν ἀγάπην καὶ οὕτω διδάσκει σε καὶ δίδωσί σοι ἀληθινὴν εὐχήν, ἀγάπην ἀληθινήν, πίστιν ἀληθείας καὶ ἀληθινὴν χαράν, ἥτις αὐτός ἐστιν ὁ κύριος πάντα ἐν σοὶ γινόμενος. 4.8.1 Εἰσέρχεται γάρ τις κλῖναι γόνυ, καὶ ἡ καρδία πληροῦται ἐκ τῆς θείας ἐνεργείας καὶ εὐφραίνεται ἡ ψυχὴ μετὰ τοῦ κυρίου ὡς νύμφη μετὰ τοῦ νυμφίου κατὰ τὸν  λόγον  Ἠσαΐου τοῦ  προφήτου  λέγοντος·  «ὃν  τρόπον  εὐφραίνεται  νυμφίος  ἐπὶ νύμφῃ, οὕτως εὐφρανθήσεται κύριος ἐπί σοι». καὶ συμβαίνει ὅτι ἀσχολεῖται ὁ τοιοῦτος πᾶσαν ἡμέραν καὶ ἐν μιᾷ ὥρᾳ δίδωσιν ἑαυτὸν εἰς εὐχὴν καὶ ἁρπάζεται ἐν τῇ προσευχῇ ὁ ἔσω  ἄνθρωπος  εἰς  ἄπειρον  βάθος  ἐκείνου  τοῦ  αἰῶνος  ἐν  ἡδύτητι  πολλῇ,  ὥστε ξενίζεσθαι τὸν νοῦν ὅλον ὄντα μετέωρον καὶ ἡρπασμένον ἐκεῖ, ὥστε κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρὸν  λήθην  γενέσθαι  ἐν  τοῖς  λογισμοῖς  τοῦ  φρονήματος  τοῦ  ἐπιγείου,  διὰ  τὸ μεστωθῆναι τοὺς λογισμοὺς καὶ αἰχμαλωτισθῆναι  εἰς τὰ θεῖα  καὶ ἐπουράνια, εἰς τὰ ἀπέραντα  καὶ  ἀκατάληπτα  πράγματα,  εἰς  θαυμάσιά  τινα,  ἃ  ἀνθρωπίνῳ  στόματι φρασθῆναι ἀδύνατον, ὥστε ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ εὔχεσθαι καὶ λέγειν ὅτι "1εἴθε ἀπῆλθεν ἡ ψυχὴ  σὺν  τῇ  εὐχῇ"2.  Ἐρώτησις. Εἰ πάντοτε  εἰσέρχεται  ὁ  ἄνθρωπος  εἰς  ἐκεῖνα  τὰ πράγματα; Ἀπόκρισις. Ἡ μὲν χάρις ἀδιαλείπτως  σύνεστι καὶ ἐρρίζωται καὶ ἐζύμωται ἐκ νέας ἡλικίας καὶ ὡς φυσικὸν καὶ πεπηγμένον ἐγένετο αὐτὸ τὸ συνὸν τῷ ἀνθρώπῳ, μία δὲ οὖσα ἡ χάρις πολυτρόπως ὡς θέλει πρὸς τὸ συμφέρον τῷ ἀνθρώπῳ οἰκονομεῖ. ποτὲ μὲν πλέον ἐκκαίεται καὶ ἀνάπτεται τὸ πῦρ, ποτὲ δὲ ὥσπερ πραΰτερον καὶ μαλακώτερον καὶ  τοῦτο  τὸ  φῶς  κατὰ  καιρούς  τινας  πλέον  ὑφάπτεται  καὶ  λάμπει,  ποτὲ  δὲ ὑποστέλλεται  καὶ στυγνάζει, καίτοι ἡ λαμπὰς πάντοτε  καιομένη ἐστὶ καὶ λάμπουσα, ὅταν  δὲ φαιδρυνθῇ,  πλέον  ἐν  μέθῃ  ἐξετάζεται  τῆς  ἀγάπης  τοῦ  θεοῦ, πότε  δὲ κατ' οἰκονομίαν ἐνδίδωσι, καίτοι συνὸν τὸ φῶς ἀμβλύτερόν ἐστι. 4.9.2 Πλὴν καὶ ἐπεφάνη
Line 483: Line 484:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
26
 
26
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
τισὶ τὸ σημεῖον τοῦ σταυροῦ διὰ φωτὸς καὶ προσεπάγη τῷ ἔσω ἀνθρώπῳ. ἄλλοτε πάλιν ἐν εὐχῇ ὡς ἐν  ἐκστάσει γέγονεν  ὁ ἄνθρωπος  καὶ εὑρέθη εἰς θυσιαστήριον ἑστὼς ἐν ἐκκλησίᾳ καὶ προσηνέχθησαν τῷ τοιούτῳ ἄρτοι τρεῖς ὡς δι' ἐλαίου ἐζυμωμένοι, καὶ ὅσῳ ἤσθιεν, ἐκεῖνο πλέον ηὔξανε καὶ ἐμηκύνετο. ἄλλοτε πάλιν ὥσπερ ἔνδυμά τι φωτεινὸν  ἦν οἷον οὐκ ἔστιν ἐπὶ τῆς γῆς εἰς τὸν αἰῶνα  τοῦτον  οὔτε  ὑπὸ ἀνθρωπίνων  χειρῶν δυνατὸν  κατασκευασθῆναι. καὶ ὃν τρόπον εἰς τὸ ὄρος ἀνελθόντος  τοῦ  κυρίου μετὰ Ἰωάννου  καὶ Πέτρου καὶ Ἰακώβου  μετεμορφώθη  τὰ ἱμάτια  αὐτοῦ  καὶ ἐξήστραψεν· οὕτως ἦν τὸ ἔνδυμα ἐκεῖνο καὶ ἐθαμβοῦτο καὶ ἐθαύμαζεν ὁ ἄνθρωπος ἐνδεδυμένος. ἐν ἄλλῳ  δὲ  καιρῷ  αὐτοῦ  τοῦ  φωτὸς  ἀδιαλείπτως  φαίνοντος  ἐν  τῇ  καρδίᾳ  ἠνοίγετο ἐνδότερον καὶ βαθύτερον καὶ  ἀπόκρυφον  φῶς καὶ ὁ καινὸς κόσμος καὶ ὁ φωτεινὸς συνῆν τῷ κυρίῳ αἰνῶν  καὶ δοξολογῶν,  ὥστε  ὅλον  τὸν  ἄνθρωπον  καταποθέντα  εἰς ἐκείνην  τὴν  γλυκύτητα  καὶ θεωρίαν  μηκέτι  ἔχειν  αὐτόν,  ἀλλ'  εἶναι  ὡς  μωρὸν  καὶ βάρβαρον τῷ κόσμῳ τούτῳ διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν ἀγάπην  καὶ ἡδύτητα καὶ διὰ  τὰ ἀπόκρυφα μυστήρια ὡς τὸν ἄνθρωπον κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἐλευθερωθέντα φθάσαι εἰς τὰ τέλεια μέτρα καὶ εἶναι καθαρὸν καὶ ἐλεύθερον ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας. 4.9.3 Ἀλλὰ μετὰ ταῦτα ὑπέστειλεν ἡ χάρις καὶ ἦλθε τὸ κάλυμμα τῆς ἐναντίας δυνάμεως· φαίνεται δέ πως μερικῶς, καὶ ἔστη εἰς βαθμὸν κατώτερον τῆς τελειότητος. ὡς ἵνα εἴπωμεν, δεῖ δεκαδύο βαθμοὺς  παρελθεῖν  τινα  καὶ  φθάσαι  εἰς  τὴν  τελειότητα.  ἐν  καιρῷ  τινι  ἔφθασε καταλαβεῖν ἐκεῖνο τὸ μέτρον καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὴν τελειότητα, πάλιν ἐνδίδωσιν ἡ χάρις καὶ κατέρχεται παρὰ ἕνα βαθμὸν καὶ στήκει εἰς τοὺς ἕνδεκα. εἷς δέ τις πλούσιος ἐν τῇ χάριτι  πάντοτε,  νυκτὸς  καὶ ἡμέρας εἰς τὰ τέλεια  μέτρα ἕστηκεν, ὢν  ἐλεύθερος καὶ καθαρὸς πάντοτε, αἰχμάλωτος καὶ μετέωρος. καὶ νῷ ἐδείχθη μοι ἐκεῖνα τὰ θαυμάσια καὶ ὧν πεῖραν ἔλαβεν ὁ ἄνθρωποςσυνῆν γὰρ αὐτῷ πάντοτεκαὶ οὐκ ἠδύνατο τὴν οἰκονομίαν τοῦ λόγου ἢ τὸ βάρος ὑποδέξασθαι  οὔτε ἠνείχετο  ἀκούειν τι ἢ μεριμνᾶν κἂν εἰς τὸ τυχὸν περὶ ἑαυτοῦ οὔτε περὶ τῆς αὔριον, εἰ μὴ μόνον κεῖσθαι ἐν μιᾷ γωνίᾳ μετέωρος καὶ μεμεθυσμένος.  ὥστε  τὸ  τέλειον  μέτρον  οὐκ  ἐδόθη,  ἵνα  δυνηθῇ  σχολάσαι  εἰς  τὴν μέριμναν  τῶν  ἀδελφῶν  καὶ εἰς τὴν διακονίαν  τοῦ λόγου πάλιν  «τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ» διαλέλυται.  4.9.4 Τὰ δὲ πράγματα οὕτως ἐστίν. ὡς γνοφώδης  τις δύναμις ἐπίκειται καὶ σκεπάζει ἐλαφρῶς ὡς ἀὴρ παχύς, καίτοι πάντοτε τῆς λαμπάδος καιομένης καὶ  φαινούσης,  ἀλλ'  ὥσπερ  ἐπίκειται  ἐκείνῳ  τῷ  φωτὶ  κάλυμμα·  ὅθεν  ὁμολογεῖ  ὁ τοιοῦτος, ὅτι οὐκ ἔστι τέλειος οὔτε ἐλεύθερος τὸ ὅλον ἐκ τῆς ἁμαρτίας· ὥστε εἰπεῖν καὶ ἐλεύθερος  καὶ  οὐκ  ἐλεύθερος  καὶ  διαλέλυται  καὶ  τέθραυσται  «τὸ  μεσότοιχον  τοῦ φραγμοῦ», καὶ πάλιν ἔν τινι οὐ διαλέλυται  τὸ ὅλον. οὔτε δὲ πάντοτε ἴση ἡ εὐχή ἐστι· ἔστι γὰρ καιρὸς ὅτε πλέον  ἐξάπτει καὶ παρακαλεῖ καὶ ἀναπαύει  καὶ ἔστι καιρὸς ὅτε ὑποστέλλει καὶ στυγνάζει, ὡς αὐτὴ ἡ χάρις οἰκονομεῖ πρὸς τὸ συμφέρον τῷ ἀνθρώπῳ. ὅμως εἰσελθὼν  εἰς τὸ μέτρον τὸ τέλειον ἐν καιροῖς καὶ γευσάμενος καὶ πεῖραν ἔχων ἐκείνου τοῦ αἰῶνος, ἀκμὴν δὲ οὐδένα εἶδον τέλειον Χριστιανὸν ἢ ἐλεύθερον, ἀλλὰ καὶ ἀναπαύεταί  τις  ἐν  τῇ  χάριτι  καὶ  εἰσέρχεται  εἰς μυστήρια καὶ  ἀποκαλύψεις  καὶ  εἰς ἡδύτητα πολλὴν  τῆς χάριτος, καὶ ἡ ἁμαρτία ἀκμὴν ἔσω  σύνεστιν. αὐτοὶ δὲ διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν χάριν καὶ τὸ ἐν αὐτοῖς φῶς  νομίζουσιν ἐλεύθεροι καὶ  τέλειοι  εἶναι, παρὰ ἀπειρίαν  σφαλλόμενοι, ἐπειδὴ ἔχουσι τῆς χάριτος ἐνέργειαν. ἀκμὴν δὲ οὐδένα εἶδον ἐλεύθερον, ἐπειδὴ κἀγὼ μερικῶς ἐν καιροῖς τισιν εἰσῆλθον εἰς τὸ μέτρον ἐκεῖνο καὶ οἶδα καταμαθεῖν, πῶς ἔστι τέλειος ὁ ἄνθρωπος. 4.10.1 Ἐρώτησις. Εἰπὲ ἡμῖν· σύ, ἐν ποίοις μέτροις εἶ; Ἀπόκρισις. Μετὰ τὸ σημεῖον τοῦ σταυροῦ νῦν ἡ χάρις οὕτως ἐνεργεῖ καὶ εἰρηνεύει ὅλα τὰ μέλη τῆς  καρδίας, ὥστε τὴν ψυχὴν  καθαρὰν γενομένην  ἐκ τῆς
 
τισὶ τὸ σημεῖον τοῦ σταυροῦ διὰ φωτὸς καὶ προσεπάγη τῷ ἔσω ἀνθρώπῳ. ἄλλοτε πάλιν ἐν εὐχῇ ὡς ἐν  ἐκστάσει γέγονεν  ὁ ἄνθρωπος  καὶ εὑρέθη εἰς θυσιαστήριον ἑστὼς ἐν ἐκκλησίᾳ καὶ προσηνέχθησαν τῷ τοιούτῳ ἄρτοι τρεῖς ὡς δι' ἐλαίου ἐζυμωμένοι, καὶ ὅσῳ ἤσθιεν, ἐκεῖνο πλέον ηὔξανε καὶ ἐμηκύνετο. ἄλλοτε πάλιν ὥσπερ ἔνδυμά τι φωτεινὸν  ἦν οἷον οὐκ ἔστιν ἐπὶ τῆς γῆς εἰς τὸν αἰῶνα  τοῦτον  οὔτε  ὑπὸ ἀνθρωπίνων  χειρῶν δυνατὸν  κατασκευασθῆναι. καὶ ὃν τρόπον εἰς τὸ ὄρος ἀνελθόντος  τοῦ  κυρίου μετὰ Ἰωάννου  καὶ Πέτρου καὶ Ἰακώβου  μετεμορφώθη  τὰ ἱμάτια  αὐτοῦ  καὶ ἐξήστραψεν· οὕτως ἦν τὸ ἔνδυμα ἐκεῖνο καὶ ἐθαμβοῦτο καὶ ἐθαύμαζεν ὁ ἄνθρωπος ἐνδεδυμένος. ἐν ἄλλῳ  δὲ  καιρῷ  αὐτοῦ  τοῦ  φωτὸς  ἀδιαλείπτως  φαίνοντος  ἐν  τῇ  καρδίᾳ  ἠνοίγετο ἐνδότερον καὶ βαθύτερον καὶ  ἀπόκρυφον  φῶς καὶ ὁ καινὸς κόσμος καὶ ὁ φωτεινὸς συνῆν τῷ κυρίῳ αἰνῶν  καὶ δοξολογῶν,  ὥστε  ὅλον  τὸν  ἄνθρωπον  καταποθέντα  εἰς ἐκείνην  τὴν  γλυκύτητα  καὶ θεωρίαν  μηκέτι  ἔχειν  αὐτόν,  ἀλλ'  εἶναι  ὡς  μωρὸν  καὶ βάρβαρον τῷ κόσμῳ τούτῳ διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν ἀγάπην  καὶ ἡδύτητα καὶ διὰ  τὰ ἀπόκρυφα μυστήρια ὡς τὸν ἄνθρωπον κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἐλευθερωθέντα φθάσαι εἰς τὰ τέλεια μέτρα καὶ εἶναι καθαρὸν καὶ ἐλεύθερον ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας. 4.9.3 Ἀλλὰ μετὰ ταῦτα ὑπέστειλεν ἡ χάρις καὶ ἦλθε τὸ κάλυμμα τῆς ἐναντίας δυνάμεως· φαίνεται δέ πως μερικῶς, καὶ ἔστη εἰς βαθμὸν κατώτερον τῆς τελειότητος. ὡς ἵνα εἴπωμεν, δεῖ δεκαδύο βαθμοὺς  παρελθεῖν  τινα  καὶ  φθάσαι  εἰς  τὴν  τελειότητα.  ἐν  καιρῷ  τινι  ἔφθασε καταλαβεῖν ἐκεῖνο τὸ μέτρον καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὴν τελειότητα, πάλιν ἐνδίδωσιν ἡ χάρις καὶ κατέρχεται παρὰ ἕνα βαθμὸν καὶ στήκει εἰς τοὺς ἕνδεκα. εἷς δέ τις πλούσιος ἐν τῇ χάριτι  πάντοτε,  νυκτὸς  καὶ ἡμέρας εἰς τὰ τέλεια  μέτρα ἕστηκεν, ὢν  ἐλεύθερος καὶ καθαρὸς πάντοτε, αἰχμάλωτος καὶ μετέωρος. καὶ νῷ ἐδείχθη μοι ἐκεῖνα τὰ θαυμάσια καὶ ὧν πεῖραν ἔλαβεν ὁ ἄνθρωποςσυνῆν γὰρ αὐτῷ πάντοτεκαὶ οὐκ ἠδύνατο τὴν οἰκονομίαν τοῦ λόγου ἢ τὸ βάρος ὑποδέξασθαι  οὔτε ἠνείχετο  ἀκούειν τι ἢ μεριμνᾶν κἂν εἰς τὸ τυχὸν περὶ ἑαυτοῦ οὔτε περὶ τῆς αὔριον, εἰ μὴ μόνον κεῖσθαι ἐν μιᾷ γωνίᾳ μετέωρος καὶ μεμεθυσμένος.  ὥστε  τὸ  τέλειον  μέτρον  οὐκ  ἐδόθη,  ἵνα  δυνηθῇ  σχολάσαι  εἰς  τὴν μέριμναν  τῶν  ἀδελφῶν  καὶ εἰς τὴν διακονίαν  τοῦ λόγου πάλιν  «τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ» διαλέλυται.  4.9.4 Τὰ δὲ πράγματα οὕτως ἐστίν. ὡς γνοφώδης  τις δύναμις ἐπίκειται καὶ σκεπάζει ἐλαφρῶς ὡς ἀὴρ παχύς, καίτοι πάντοτε τῆς λαμπάδος καιομένης καὶ  φαινούσης,  ἀλλ'  ὥσπερ  ἐπίκειται  ἐκείνῳ  τῷ  φωτὶ  κάλυμμα·  ὅθεν  ὁμολογεῖ  ὁ τοιοῦτος, ὅτι οὐκ ἔστι τέλειος οὔτε ἐλεύθερος τὸ ὅλον ἐκ τῆς ἁμαρτίας· ὥστε εἰπεῖν καὶ ἐλεύθερος  καὶ  οὐκ  ἐλεύθερος  καὶ  διαλέλυται  καὶ  τέθραυσται  «τὸ  μεσότοιχον  τοῦ φραγμοῦ», καὶ πάλιν ἔν τινι οὐ διαλέλυται  τὸ ὅλον. οὔτε δὲ πάντοτε ἴση ἡ εὐχή ἐστι· ἔστι γὰρ καιρὸς ὅτε πλέον  ἐξάπτει καὶ παρακαλεῖ καὶ ἀναπαύει  καὶ ἔστι καιρὸς ὅτε ὑποστέλλει καὶ στυγνάζει, ὡς αὐτὴ ἡ χάρις οἰκονομεῖ πρὸς τὸ συμφέρον τῷ ἀνθρώπῳ. ὅμως εἰσελθὼν  εἰς τὸ μέτρον τὸ τέλειον ἐν καιροῖς καὶ γευσάμενος καὶ πεῖραν ἔχων ἐκείνου τοῦ αἰῶνος, ἀκμὴν δὲ οὐδένα εἶδον τέλειον Χριστιανὸν ἢ ἐλεύθερον, ἀλλὰ καὶ ἀναπαύεταί  τις  ἐν  τῇ  χάριτι  καὶ  εἰσέρχεται  εἰς μυστήρια καὶ  ἀποκαλύψεις  καὶ  εἰς ἡδύτητα πολλὴν  τῆς χάριτος, καὶ ἡ ἁμαρτία ἀκμὴν ἔσω  σύνεστιν. αὐτοὶ δὲ διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν χάριν καὶ τὸ ἐν αὐτοῖς φῶς  νομίζουσιν ἐλεύθεροι καὶ  τέλειοι  εἶναι, παρὰ ἀπειρίαν  σφαλλόμενοι, ἐπειδὴ ἔχουσι τῆς χάριτος ἐνέργειαν. ἀκμὴν δὲ οὐδένα εἶδον ἐλεύθερον, ἐπειδὴ κἀγὼ μερικῶς ἐν καιροῖς τισιν εἰσῆλθον εἰς τὸ μέτρον ἐκεῖνο καὶ οἶδα καταμαθεῖν, πῶς ἔστι τέλειος ὁ ἄνθρωπος. 4.10.1 Ἐρώτησις. Εἰπὲ ἡμῖν· σύ, ἐν ποίοις μέτροις εἶ; Ἀπόκρισις. Μετὰ τὸ σημεῖον τοῦ σταυροῦ νῦν ἡ χάρις οὕτως ἐνεργεῖ καὶ εἰρηνεύει ὅλα τὰ μέλη τῆς  καρδίας, ὥστε τὴν ψυχὴν  καθαρὰν γενομένην  ἐκ τῆς
Line 497: Line 498:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
27
 
27
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
πολλῆς  χαρᾶς  ὡς  παιδίον  ἄκακον  καὶ  ἀφελὲς  φαίνεσθαι  καὶ  οὐκέτι  κατακρίνει  ὁ ἄνθρωπος Ἕλληνα ἢ Ἰουδαῖον ἢ ἁμαρτωλὸν ἢ κοσμικόν, ἀλλ' ὁ ἔσω ἄνθρωπος καθαρῷ ὀφθαλμῷ  πάντας ὁρᾷ καὶ χαίρει ἐπὶ ὅλῳ τῷ κόσμῳ καὶ πάντας θέλει προσκυνεῖν καὶ Ἕλληνας καὶ Ἰουδαίους ἀγαπᾷ. ἄλλῃ ὥρᾳ ὡς υἱὸς βασιλέως οὕτω θαρσεῖ τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ ὡς πατρί, καὶ ἀνοίγονται  αὐτῷ θύραι καὶ εἰσέρχεται ἔνδον εἰς πολλὰς μονάς, καὶ ὅσῳ εἰσέρχεται, πάλιν ἀνοίγονται  αὐτῷ, πρὸς λόγον ἀπὸ ἑκατὸν μονῶν ἄλλαι ἑκατὸν μοναὶ καὶ πλουτεῖ, καὶ ὅσῳ πλουτεῖ, πάλιν  ἄλλα καινότερα καὶ θαυμάσια δείκνυται αὐτῷ, καὶ ἐμπιστεύεται ὡς υἱὸς καὶ κληρονόμος πράγματα μὴ δυνάμενα ῥηθῆναι ὑπὸ φύσεως  ἀνθρωπίνης  ἢ  στόματι  καὶ  γλώσσῃ  διαρθρωθῆναι.  Ἄλλῃ  ὥρᾳ  λοιπὸν  ὡς πρέσβις θεοῦ ἐκ τῆς πολλῆς πρὸς αὐτὸν ἀγάπης ἄρχεται δέεσθαι ὑπὲρ τοῦ κόσμου, ἵνα σωθῇ ὅλος ὁ Ἀδὰμ ἐκκαιόμενος ἐκ  τῆς ἀγάπης. καὶ θέλων πάντας σωθῆναι διδάσκει λόγον  ζωῆς  καὶ  τὰ τῆς  βασιλείας  πρεσβεύων ὑπὲρ  Χριστοῦ καὶ  ἐξηγούμενος,  ὅσον δυνατόν  ἐστιν  ἀκοῦσαι μυστήριά τινα  ἐπουράνια  καὶ θεῖα τοῦ  ἀπείρου αἰῶνος  τοῦ ἀκατονομάστου καὶ ἀκαταλήπτου. 4.11.2 Ἄλλῃ ὥρᾳ ὁπλίζεται ὅλος ὁ ἄνθρωπος  τὴν πανοπλίαν τοῦ θεοῦ ἐνδεδυμένος καὶ λαμβάνει στρατιὰν ἐπουράνιον πνευμάτων ἁγίων καὶ ἄρχεται κατακόπτειν τὰς παρεμβολὰς τῶν ἐχθρῶν καὶ ποιεῖν ἐκεῖ σφαγὰς πολλῶν πτωμάτων. 4.11.3 Ἄλλῃ ὥρᾳ ἐνεργεῖ τῇ ψυχῇ καὶ εὐφραίνονται  μετ' ἀλλήλων  ἡ ψυχὴ καὶ ὁ κύριος καὶ ὁ ἄνθρωπός ἐστιν ἐν πολλῷ φωτὶ καὶ χαρᾷ πρός τε τὸν κύριον καὶ τοὺς ἀδελφούς, ὅμως δὲ ἡ λαμπὰς καὶ τὸ φῶς νυκτὸς καὶ ἡμέρας καίεται. τὸ δὲ ὅλον κατ' οἰκονομίαν οὐκ ἠλευθέρωται ὁ ἄνθρωπος καὶ σχεδὸν ὅλος ἠλευθέρωται καὶ ὅλος ἐστὶ καθαρὸς καὶ  σχεδὸν  οὔκ ἐστιν  ὡς  δεῖ. ὅμως  διακόπτεται  τὸ  4.11.4 μεσότοιχον  καὶ νενίκηται  ὁ θάνατος. ποτὲ δὲ ἡ λαμπὰς πλέον  ἐκκαίεται  καὶ φαιδρύνεται,  ὥστε μὴ δύνασθαι τὸν ἄνθρωπον φέρειν τὴν λαμπηδόνα ἐκείνην καὶ τὴν στιλβότητα, ἀλλὰ εἶναι ὡς ἐκλελυμένον. πάλιν καίτοι ἁπτόμενον τὸ φῶς ὥσπερ στυγνάζει καὶ ἐπίκειται ὥσπερ ἀήρ τις λεπτός, γνοφώδης, ὡς ἐπὶ δέρματος τῆς ἐναντίας  δυνάμεως. διὰ τοῦτο λέγει ὁ τοιοῦτος  ἄνθρωπος· ὅτι οὐκ εἰμὶ τὸ ὅλον  ἐλεύθερος. 4.12.1  Ἐρώτησις. ∆ιὰ τί οἱ μὴ ἔχοντες τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐν ἑαυτοῖς οὐ δύνανται ἄρτιον καὶ ζωηρὸν ἀποδοῦναι λόγον; Ἀπόκρισις. Ὥσπερ τὸ γεννώμενον  παιδίον ἐκ τῆς μήτρας σῶα τὰ μέλη ἔχον ἐξέρχεται καὶ μὴ ἔχον σίνος εἰς τὸ σῶμα, οὕτω καὶ οἱ γεννηθέντες  ἐκ τῆς χάριτος τοῦ πνεύματος καὶ εἰ ἐν σαρκὶ εἰς τὸν κόσμον τοῦτον φαίνονται, ἀλλὰ τῷ πνεύματι διόλου εἰς τὸν ἐκεῖ κόσμον εἰσὶ ἀναπεπαυμένοι, ὅθεν καὶ ἐγεννήθησαν, καὶ οὗτοι μόνοι δύνανται  τέλειον λόγον δοῦναι τοῖς ἀδελφοῖς, ἔχοντες  τὰ μέλη τοῦ πνεύματος  τέλεια ἐν ἑαυτοῖς. εἰ δέ τινες ἐκεῖθεν οὐκ ἐγεννήθησαν, οὐ δύναται παραδοῦναι λόγον πνευματικόν, ἐπειδὴ οὐκ ἔχουσι τὸ ζῶν πνεῦμα, ὅπερ ὑπαγορεύει αὐτοῖς τὰ ἐπουράνια. Καὶ ὥσπερ ἵνα  ἐὰν ᾗ παιδίον ἐκ μήτρας γεννώμενον  ἐπίμωμον ἢ χωλὸν ἢ τυφλὸν ἀπὸ γενετῆς, ὡς τέρας καὶ σημεῖόν ἐστι τῷ κόσμῳ, οὕτως εἰσὶν οἱ σοφοὶ οἱ θέλοντες ἑρμηνευταὶ εἶναι τῶν γραφῶν μὴ ἔχοντες τὸ οὐράνιον πνεῦμα· μηκέτι γὰρ κερασθέντες ἐν τῇ θεότητι ἐπίμωμοί εἰσι, μὴ ἔχοντες ὑγιῆ τὰ 4.13.2 μέλη, ἀλλ' ἐπιλήψιμον  λόγον καὶ σαθρὸν παραδιδόντες. καὶ ὥσπερ ἵνα  ᾗ  νόμισμα, ὃ εἰς  ἓν  μέρος δοκεῖ  ἔχειν  χάραγμα  καὶ  εἰς  τὸ  ἄλλο  μέρος βεβλαμμένον  ἐστὶ καὶ  ἄχρηστον,  μὴ  ἀπερχόμενον  εἰς  ἐμπορίαν,  οὕτως  εἰσὶ καὶ  οἱ βεβλαμμένοι ὄντες ὑπὸ τῆς ἐμπυρίας ἤγουν ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας· ὑπὸ γὰρ τοῦ νοὸς αὐτῶν ἤτοι σοφίας θέλουσι λαλεῖν τὰ οὐράνια, ὅθεν οὐκ ἐγεννήθησαν. 4.13.3 ἐπεὶ ὑπόστησόν μοι πρόσωπον ἕν, ὅτι ἔστι τις σοφός, παρθένος καὶ ἐν τοῖς φαινομένοις  ἀνεπίληπτος, νηστεύων, ἀγρυπνῶν, ἀποταξάμενος, ξένος τοῦ κόσμου, εὐχόμενος. λοιπὸν διαλέγομαι ἐγὼ πρὸς τοῦτον· παρθένος εἶ σύ; μᾶλλον σοῦ ἐγώ. πτωχὸς  εἶ; περισσότερον σοῦ ἐγώ.
 
πολλῆς  χαρᾶς  ὡς  παιδίον  ἄκακον  καὶ  ἀφελὲς  φαίνεσθαι  καὶ  οὐκέτι  κατακρίνει  ὁ ἄνθρωπος Ἕλληνα ἢ Ἰουδαῖον ἢ ἁμαρτωλὸν ἢ κοσμικόν, ἀλλ' ὁ ἔσω ἄνθρωπος καθαρῷ ὀφθαλμῷ  πάντας ὁρᾷ καὶ χαίρει ἐπὶ ὅλῳ τῷ κόσμῳ καὶ πάντας θέλει προσκυνεῖν καὶ Ἕλληνας καὶ Ἰουδαίους ἀγαπᾷ. ἄλλῃ ὥρᾳ ὡς υἱὸς βασιλέως οὕτω θαρσεῖ τῷ υἱῷ τοῦ θεοῦ ὡς πατρί, καὶ ἀνοίγονται  αὐτῷ θύραι καὶ εἰσέρχεται ἔνδον εἰς πολλὰς μονάς, καὶ ὅσῳ εἰσέρχεται, πάλιν ἀνοίγονται  αὐτῷ, πρὸς λόγον ἀπὸ ἑκατὸν μονῶν ἄλλαι ἑκατὸν μοναὶ καὶ πλουτεῖ, καὶ ὅσῳ πλουτεῖ, πάλιν  ἄλλα καινότερα καὶ θαυμάσια δείκνυται αὐτῷ, καὶ ἐμπιστεύεται ὡς υἱὸς καὶ κληρονόμος πράγματα μὴ δυνάμενα ῥηθῆναι ὑπὸ φύσεως  ἀνθρωπίνης  ἢ  στόματι  καὶ  γλώσσῃ  διαρθρωθῆναι.  Ἄλλῃ  ὥρᾳ  λοιπὸν  ὡς πρέσβις θεοῦ ἐκ τῆς πολλῆς πρὸς αὐτὸν ἀγάπης ἄρχεται δέεσθαι ὑπὲρ τοῦ κόσμου, ἵνα σωθῇ ὅλος ὁ Ἀδὰμ ἐκκαιόμενος ἐκ  τῆς ἀγάπης. καὶ θέλων πάντας σωθῆναι διδάσκει λόγον  ζωῆς  καὶ  τὰ τῆς  βασιλείας  πρεσβεύων ὑπὲρ  Χριστοῦ καὶ  ἐξηγούμενος,  ὅσον δυνατόν  ἐστιν  ἀκοῦσαι μυστήριά τινα  ἐπουράνια  καὶ θεῖα τοῦ  ἀπείρου αἰῶνος  τοῦ ἀκατονομάστου καὶ ἀκαταλήπτου. 4.11.2 Ἄλλῃ ὥρᾳ ὁπλίζεται ὅλος ὁ ἄνθρωπος  τὴν πανοπλίαν τοῦ θεοῦ ἐνδεδυμένος καὶ λαμβάνει στρατιὰν ἐπουράνιον πνευμάτων ἁγίων καὶ ἄρχεται κατακόπτειν τὰς παρεμβολὰς τῶν ἐχθρῶν καὶ ποιεῖν ἐκεῖ σφαγὰς πολλῶν πτωμάτων. 4.11.3 Ἄλλῃ ὥρᾳ ἐνεργεῖ τῇ ψυχῇ καὶ εὐφραίνονται  μετ' ἀλλήλων  ἡ ψυχὴ καὶ ὁ κύριος καὶ ὁ ἄνθρωπός ἐστιν ἐν πολλῷ φωτὶ καὶ χαρᾷ πρός τε τὸν κύριον καὶ τοὺς ἀδελφούς, ὅμως δὲ ἡ λαμπὰς καὶ τὸ φῶς νυκτὸς καὶ ἡμέρας καίεται. τὸ δὲ ὅλον κατ' οἰκονομίαν οὐκ ἠλευθέρωται ὁ ἄνθρωπος καὶ σχεδὸν ὅλος ἠλευθέρωται καὶ ὅλος ἐστὶ καθαρὸς καὶ  σχεδὸν  οὔκ ἐστιν  ὡς  δεῖ. ὅμως  διακόπτεται  τὸ  4.11.4 μεσότοιχον  καὶ νενίκηται  ὁ θάνατος. ποτὲ δὲ ἡ λαμπὰς πλέον  ἐκκαίεται  καὶ φαιδρύνεται,  ὥστε μὴ δύνασθαι τὸν ἄνθρωπον φέρειν τὴν λαμπηδόνα ἐκείνην καὶ τὴν στιλβότητα, ἀλλὰ εἶναι ὡς ἐκλελυμένον. πάλιν καίτοι ἁπτόμενον τὸ φῶς ὥσπερ στυγνάζει καὶ ἐπίκειται ὥσπερ ἀήρ τις λεπτός, γνοφώδης, ὡς ἐπὶ δέρματος τῆς ἐναντίας  δυνάμεως. διὰ τοῦτο λέγει ὁ τοιοῦτος  ἄνθρωπος· ὅτι οὐκ εἰμὶ τὸ ὅλον  ἐλεύθερος. 4.12.1  Ἐρώτησις. ∆ιὰ τί οἱ μὴ ἔχοντες τὸ ἅγιον πνεῦμα ἐν ἑαυτοῖς οὐ δύνανται ἄρτιον καὶ ζωηρὸν ἀποδοῦναι λόγον; Ἀπόκρισις. Ὥσπερ τὸ γεννώμενον  παιδίον ἐκ τῆς μήτρας σῶα τὰ μέλη ἔχον ἐξέρχεται καὶ μὴ ἔχον σίνος εἰς τὸ σῶμα, οὕτω καὶ οἱ γεννηθέντες  ἐκ τῆς χάριτος τοῦ πνεύματος καὶ εἰ ἐν σαρκὶ εἰς τὸν κόσμον τοῦτον φαίνονται, ἀλλὰ τῷ πνεύματι διόλου εἰς τὸν ἐκεῖ κόσμον εἰσὶ ἀναπεπαυμένοι, ὅθεν καὶ ἐγεννήθησαν, καὶ οὗτοι μόνοι δύνανται  τέλειον λόγον δοῦναι τοῖς ἀδελφοῖς, ἔχοντες  τὰ μέλη τοῦ πνεύματος  τέλεια ἐν ἑαυτοῖς. εἰ δέ τινες ἐκεῖθεν οὐκ ἐγεννήθησαν, οὐ δύναται παραδοῦναι λόγον πνευματικόν, ἐπειδὴ οὐκ ἔχουσι τὸ ζῶν πνεῦμα, ὅπερ ὑπαγορεύει αὐτοῖς τὰ ἐπουράνια. Καὶ ὥσπερ ἵνα  ἐὰν ᾗ παιδίον ἐκ μήτρας γεννώμενον  ἐπίμωμον ἢ χωλὸν ἢ τυφλὸν ἀπὸ γενετῆς, ὡς τέρας καὶ σημεῖόν ἐστι τῷ κόσμῳ, οὕτως εἰσὶν οἱ σοφοὶ οἱ θέλοντες ἑρμηνευταὶ εἶναι τῶν γραφῶν μὴ ἔχοντες τὸ οὐράνιον πνεῦμα· μηκέτι γὰρ κερασθέντες ἐν τῇ θεότητι ἐπίμωμοί εἰσι, μὴ ἔχοντες ὑγιῆ τὰ 4.13.2 μέλη, ἀλλ' ἐπιλήψιμον  λόγον καὶ σαθρὸν παραδιδόντες. καὶ ὥσπερ ἵνα  ᾗ  νόμισμα, ὃ εἰς  ἓν  μέρος δοκεῖ  ἔχειν  χάραγμα  καὶ  εἰς  τὸ  ἄλλο  μέρος βεβλαμμένον  ἐστὶ καὶ  ἄχρηστον,  μὴ  ἀπερχόμενον  εἰς  ἐμπορίαν,  οὕτως  εἰσὶ καὶ  οἱ βεβλαμμένοι ὄντες ὑπὸ τῆς ἐμπυρίας ἤγουν ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας· ὑπὸ γὰρ τοῦ νοὸς αὐτῶν ἤτοι σοφίας θέλουσι λαλεῖν τὰ οὐράνια, ὅθεν οὐκ ἐγεννήθησαν. 4.13.3 ἐπεὶ ὑπόστησόν μοι πρόσωπον ἕν, ὅτι ἔστι τις σοφός, παρθένος καὶ ἐν τοῖς φαινομένοις  ἀνεπίληπτος, νηστεύων, ἀγρυπνῶν, ἀποταξάμενος, ξένος τοῦ κόσμου, εὐχόμενος. λοιπὸν διαλέγομαι ἐγὼ πρὸς τοῦτον· παρθένος εἶ σύ; μᾶλλον σοῦ ἐγώ. πτωχὸς  εἶ; περισσότερον σοῦ ἐγώ.
Line 511: Line 512:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
28
 
28
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
νηστεύεις; μᾶλλον σοῦ ἐγώ. λοιπὸν ἐν τούτοις ἐγὼ περισσότερός σου· λέγω οὖν ὅτι οὐκ ὀφείλει τις ἐναπομεῖναι ἐν τούτοις τοῖς φαινομένοις καὶ οὐκ ὀφείλει ἀμεριμνεῖν ὁ νοῦς καὶ ἐπαναπαύεσθαι ἐν τούτοις ὡς ὢν τέλειος, ἀλλὰ ζητεῖν χρὴ τὸν νοῦν δύναμίν τινα ἐπουράνιον,  ἵνα  κερασθῇ ἐν  τῷ  νῷ  καὶ  ἐκδέξασθαι κατὰ πᾶσαν ὥραν  τὸ οὐράνιον δῶρον τοῦ τὴν φύσιν σου τοῖς φυσικοῖς καρποῖς μιγῆναι, ἵνα πάντα ἅπερ ποιῇς 4.13.4 καθαρῶς  ᾖς  ποιῶν.  καὶ  ὥσπερ ἵνα  ᾖ  βασιλεὺς  ἔχων  σῶα  τὰ  μέλη,  ἐὰν  μὴ  ᾖ  τὴν πορφύραν ἐνδεδυμένος,  οὐ προσκυνεῖται ὡς βασιλεύς, οὕτω καὶ σύ, εἰκῇ τὰ  φυσικὰ μέλη σῶα ἔχεις, ἐὰν μὴ ἐνδύσῃ πορφύραν πνεύματος οὐ στεφανοῦσθαι οὐδὲ εἰς θρόνον βασιλικὸν ἀναβῆναι δυνήσῃ· ἀλλὰ εἰκῆ ταῦτα περιφέρεις. 4.14.1 Ἐρώτησις. Ἐὰν δὲ εἰς ἔτη τριάκοντα ἢ τεσσαράκοντα μὴ δέξωμαι τὴν θείαν δύναμιν καὶ συμβῇ με ἐξελθεῖν ἐκ τοῦ βίου, τί; Ἀπόκρισις. Ἐγώ σοι πρὸς τοῦτο ἀποκρίνομαι, ὅτι οὐ κρίνει σε ὁ θεὸς ὡς βλάσφημον, ὅτι περισσοτέραν σπουδὴν ἐνεδείξω.  εἰπεῖν  σοι ἔχει  ὁ θεός, ὅτι ἐπειδὴ ἐξῆλθες ὀπίσω μου καὶ ἔκλαυσας καὶ ἐζήτησας νυκτὸς  καὶ ἡμέρας  καὶ παρ' ὃ ᾖς τὸ πρότερον  ἀμεριμνῶν  ἐν  τοῖς  φαινομένοις  καὶ  φυσιούμενος  ἐπ'  αὐτοῖς,  νῦν  πλέον ἐσπούδασας κατὰ τὰς γραφὰς ζητῶν τὴν ἀλήθειαν, ὥστε δέξασθαι τὴν θείαν δύναμιν ἐν ἑαυτῷ, οὐ κρίνω σε ἐν τούτῳ ὡς βλάσφημον· μὴ γένοιτο, ἀλλὰ δέχεται σε ὡς καλλίονα σεαυτοῦ γενόμενον παρ'  ὃ ᾖς τὸ  πρότερον. καὶ σὺ δὲ αὐτὸς δοκίμασον ἐν ἑαυτῷ καὶ διάκρινον ὅτι ἡ νῦν σου πολιτεία καὶ ἐργασία ἀνωτέρα ἐστίν. ἐγὼ δέ σοι λέγω κατὰ τὰς γραφάς, ὅτι «ὁ ζητῶν εὑρίσκει, καὶ ὁ αἰτῶν λαμβάνει, καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται».
 
νηστεύεις; μᾶλλον σοῦ ἐγώ. λοιπὸν ἐν τούτοις ἐγὼ περισσότερός σου· λέγω οὖν ὅτι οὐκ ὀφείλει τις ἐναπομεῖναι ἐν τούτοις τοῖς φαινομένοις καὶ οὐκ ὀφείλει ἀμεριμνεῖν ὁ νοῦς καὶ ἐπαναπαύεσθαι ἐν τούτοις ὡς ὢν τέλειος, ἀλλὰ ζητεῖν χρὴ τὸν νοῦν δύναμίν τινα ἐπουράνιον,  ἵνα  κερασθῇ ἐν  τῷ  νῷ  καὶ  ἐκδέξασθαι κατὰ πᾶσαν ὥραν  τὸ οὐράνιον δῶρον τοῦ τὴν φύσιν σου τοῖς φυσικοῖς καρποῖς μιγῆναι, ἵνα πάντα ἅπερ ποιῇς 4.13.4 καθαρῶς  ᾖς  ποιῶν.  καὶ  ὥσπερ ἵνα  ᾖ  βασιλεὺς  ἔχων  σῶα  τὰ  μέλη,  ἐὰν  μὴ  ᾖ  τὴν πορφύραν ἐνδεδυμένος,  οὐ προσκυνεῖται ὡς βασιλεύς, οὕτω καὶ σύ, εἰκῇ τὰ  φυσικὰ μέλη σῶα ἔχεις, ἐὰν μὴ ἐνδύσῃ πορφύραν πνεύματος οὐ στεφανοῦσθαι οὐδὲ εἰς θρόνον βασιλικὸν ἀναβῆναι δυνήσῃ· ἀλλὰ εἰκῆ ταῦτα περιφέρεις. 4.14.1 Ἐρώτησις. Ἐὰν δὲ εἰς ἔτη τριάκοντα ἢ τεσσαράκοντα μὴ δέξωμαι τὴν θείαν δύναμιν καὶ συμβῇ με ἐξελθεῖν ἐκ τοῦ βίου, τί; Ἀπόκρισις. Ἐγώ σοι πρὸς τοῦτο ἀποκρίνομαι, ὅτι οὐ κρίνει σε ὁ θεὸς ὡς βλάσφημον, ὅτι περισσοτέραν σπουδὴν ἐνεδείξω.  εἰπεῖν  σοι ἔχει  ὁ θεός, ὅτι ἐπειδὴ ἐξῆλθες ὀπίσω μου καὶ ἔκλαυσας καὶ ἐζήτησας νυκτὸς  καὶ ἡμέρας  καὶ παρ' ὃ ᾖς τὸ πρότερον  ἀμεριμνῶν  ἐν  τοῖς  φαινομένοις  καὶ  φυσιούμενος  ἐπ'  αὐτοῖς,  νῦν  πλέον ἐσπούδασας κατὰ τὰς γραφὰς ζητῶν τὴν ἀλήθειαν, ὥστε δέξασθαι τὴν θείαν δύναμιν ἐν ἑαυτῷ, οὐ κρίνω σε ἐν τούτῳ ὡς βλάσφημον· μὴ γένοιτο, ἀλλὰ δέχεται σε ὡς καλλίονα σεαυτοῦ γενόμενον παρ'  ὃ ᾖς τὸ  πρότερον. καὶ σὺ δὲ αὐτὸς δοκίμασον ἐν ἑαυτῷ καὶ διάκρινον ὅτι ἡ νῦν σου πολιτεία καὶ ἐργασία ἀνωτέρα ἐστίν. ἐγὼ δέ σοι λέγω κατὰ τὰς γραφάς, ὅτι «ὁ ζητῶν εὑρίσκει, καὶ ὁ αἰτῶν λαμβάνει, καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται».
Line 526: Line 527:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
29
 
29
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
δηλονότι οὐρανία δύναμις ᾤκει ἐν 4.15.3 τῷ σώματι αὐτοῦ καὶ διὰ Μωϋσέως ἐποίει τοιαῦτα σημεῖα. ὁ ∆αβὶδ πῶς ἐδύνατο ἄνευ ὅπλου κατὰ τοιούτου γίγαντος συμβαλεῖν εἰς πόλεμον; λέγει γὰρ ὁ θεὸς τῷ  ∆αβὶδ ἀποθέσθαι αὐτὸν τὰ ὅπλα καὶ γυμνὸν  ἀπελθεῖν πρὸς αὐτόν, καὶ ὁ ἀλλόφυλος κατεγέλα αὐτοῦ. καὶ ὅτε ἔρριψεν ὁ ∆αβὶδ τὸν λίθον κατὰ τοῦ ἀλλοφύλου, διὰ τῆς χειρὸς τοῦ ∆αβὶδ χεὶρ θεοῦ ὡδήγει τὸν λίθον, ὅπως ἀπέλθῃ κατ' αὐτοῦ καὶ αὐτὴ ἡ θεία δύναμις ἀπέκτεινεν αὐτόν. οὐ γὰρ ἐδύνατο ὁ ∆αβὶδ ἀσθενὴς ὢν κατὰ τὸ σῶμα νικῆσαι τοιοῦτον  γενναῖον,  εἰ μὴ 4.15.4 θεία δύναμις  συνῆν αὐτῷ ἡ ποιήσασα  τὴν  νίκην.  Ἰησοῦς  ὁ  τοῦ  Ναυὴ  ὅτε  ἀπῆλθεν  εἰς  τὴν  πόλιν  Ἰεριχώ, περιεκαθέσθη ἑπτὰ ἡμέρας μηδὲν δυνάμενος τῇ ἰδίᾳ φύσει ποιῆσαι. ἐκέλευσεν οὖν αὐτῷ ὁ θεὸς συλλέγειν  κιθάρας καὶ σάλπιγγας, καὶ οὕτως ἀφ' ἑαυτῶν  τὰ τείχη ἔπεσον τῆς πόλεως. ὁμοίως καὶ ὅτε ἀπῆλθεν εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας, λέγει τῷ Ἰησοῦ ὁ κύριος· "1ἄπελθε  εἰς  πόλεμον."2  λέγει  ὁ  Ἰησοῦς τῷ  κυρίῳ·  "1ζῇ  κύριος,  οὐ  μὴ  ἄνευ  σου ἀπέλθω."2 καὶ τίς ἐστιν ὁ ἐπιτάξας τῷ ἡλίῳ, ὥστε στῆναι αὐτὸν εἰς ἄλλας δύο ὥρας ἐν τῇ συμβολῇ τοῦ πολέμου; αὕτη ἡ φύσις ἐδύνατο ἐπιτάξαι; ἢ ἡ δύναμις ἡ συνοῦσα αὐτῷ ἐπέταξε 4.15.5 τῷ ἡλίῳ καὶ ἐπήκουσε καὶ ἐποίησε τὴν νίκην; Μωϋσῆς ὅτε συνέβαλε τῷ Ἀμαλήκ, ὅτε μὲν ἐξέτεινε τὰς χεῖρας πρὸς τὸν θεόν, ἐπάτει τὸν Ἀμαλήκ, ὅτε δὲ ἔκλινε τὰς χεῖρας, περιεγένετο ὁ Ἀμαλήκ. 4.15.6 Ὅτε ἀκούεις ταῦτα γενόμενα, μὴ μακράν σου ἀπέλθῃ ὁ νοῦς, ἐπειδὴ ἐκεῖνα τύπος ἦν καὶ σκιὰ τῶν ἀληθινῶν  πραγμάτων. ἀνάλαβε οὖν πρὸς ἑαυτόν. ὅτε γὰρ ἐκτείνῃς τὰς χεῖρας τοῦ νοός σου καὶ τοὺς λογισμούς σου εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ θελήσεις προσκολληθῆναι τῷ κυρίῳ, κατώτερος τῶν λογισμῶν σου γίνεται ὁ σατανᾶς, καὶ πατεῖς αὐτόν, ὅταν δὲ κλίνῃ σου ὁ λογισμὸς ἤγουν ὁ νοῦς ἐπὶ τὰ γήϊνα καὶ σαρκικά, ἀνώτερος τῶν λογισμῶν σου γίνεται ὁ σατανᾶς. καὶ ὥσπερ ἐκεῖ τὰ τείχη ἔπεσαν διὰ δυνάμεως θεοῦ, οὕτω καὶ νῦν τὰ τείχη τῆς κακίας τὰ κωλύοντα  τὸν νοῦν καὶ αἱ πόλεις τοῦ σατανᾶ καὶ οἱ ἐχθροὶ ἐξολοθρεύ4.15.7 ονται διὰ δυνάμεως θεοῦ. εἰ οὖν κατὰ τὸ εἰρημένον εἰς τὴν σκιὰν οὕτω συνῆν τοῖς δικαίοις ἡ δύναμις τοῦ θεοῦ ποιοῦσα θαυμάσια φοβερὰ καὶ φανερὰ,  ἀλλ' εἰ καὶ ἔξωθεν σημεῖα ἐποίουν διὰ τῆς θείας δυνάμεως, ἀλλ' ἔσωθεν δὲ ᾤκει ἐν αὐτοῖς ἡ θεία χάρις, ὁμοίως καὶ εἰς τοὺς προφήτας, ὅτε  χρεία ἦν πράγματα μεγάλα εἰπεῖν τῷ κόσμῳ, ἐνήργει εἰς αὐτοὺς καὶ διηκόνει τὸ πνεῦμα ἐν ταῖς ψυχαῖς, τοῦ προφητεύειν καὶ λαλεῖν. οὐ πάντοτε δὲ ἐλάλουν, ἀλλ' ὅτε ἤθελε τὸ 4.15.8 ἐν αὐτοῖς πνεῦμα· πλὴν ἡ δύναμις πάντοτε συνῆν. εἰ οὖν εἰς τὴν σκιὰν τοσοῦτον ἐξεχύθη τὸ πνεῦμα, πόσῳ μᾶλλον εἰς τὴν καινὴν διαθήκην, εἰς τὴν ἔλευσιν τοῦ κυρίου, ὅπου ἐγένετο ἡ ἔκχυσις καὶ ἡ μέθη τοῦ πνεύματος. «ἐκχέω, γάρ φησιν, ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα». διὰ τοῦτο γὰρ εἶπε· «μεθ' ὑμῶν ἔσομαι ἕως τῆς συντελείας  τοῦ αἰῶνος».  «πᾶς γὰρ ὁ ζητῶν  εὑρίσκει». «εἰ γὰρ ὑμεῖς πονηροὶ  ὄντες οἴδατε ἀγαθὰ δόματα διδόναι  τοῖς τέκνοις  ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον  ὁ πατὴρ ὁ οὐράνιος δίδωσι πνεῦμα ἅγιον τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν». 4.15.9 ἐκείνη ἡ δύναμις ἡ ἐξ ἀρχῆς γενομένη μετὰ τῶν πατέρων καὶ  μετὰ τῶν ἀποστόλων, ἡ αὐτὴ ἵνα κατασκηνώσῃ εἰς ἡμᾶς καὶ ἀναπαύσῃ ἡμᾶς. 4.16.1 Ἐρώτησις. Ἐπειδή τινες λέγουσιν, ὅτι οἱ θρόνοι καὶ οἱ στέφανοι κτίσματά εἰσι καὶ οὐχὶ πνεύματα, πῶς ὀφείλομεν  ἀκοῦσαι;  Ἀπόκρισις. Ὁ θρόνος τῆς θεότητος ὁ νοῦς ἡμῶν ἐστι, καὶ πάλιν ὁ θρόνος τοῦ νοῦ ἡ θεότης ἐστὶ καὶ τὸ πνεῦμα. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ σατανᾶς καὶ αἱ δυνάμεις καὶ ἄρχοντες διὰ τῆς παραβάσεως τῆς ἐντολῆς ἐνεκάθισαν εἰς τὴν καρδίαν καὶ εἰς τὸν νοῦν καὶ εἰς τὸ σῶμα τοῦ Ἀδὰμ ὡς εἰς θρόνον ἴδιον. λοιπὸν οὖν διὰ τοῦτο ἦλθεν ὁ κύριος καὶ ἔλαβεν ἐκ τῆς παρθένου τὸ σῶμα. εἰ γὰρ ἠθέλησε γυμνῇ τῇ θεότητι κατελθεῖν, τίς ἠδύνατο ὑπενεγκεῖν;  ἀλλὰ διὰ τοῦ ὀργάνου τοῦ σώματος λαλεῖ τοῖς ἀνθρώποις. λοιπὸν οὖν τὸ σῶμα, εἰς ὃ ἐνεκαθέζοντο τὰ πονηρὰ
 
δηλονότι οὐρανία δύναμις ᾤκει ἐν 4.15.3 τῷ σώματι αὐτοῦ καὶ διὰ Μωϋσέως ἐποίει τοιαῦτα σημεῖα. ὁ ∆αβὶδ πῶς ἐδύνατο ἄνευ ὅπλου κατὰ τοιούτου γίγαντος συμβαλεῖν εἰς πόλεμον; λέγει γὰρ ὁ θεὸς τῷ  ∆αβὶδ ἀποθέσθαι αὐτὸν τὰ ὅπλα καὶ γυμνὸν  ἀπελθεῖν πρὸς αὐτόν, καὶ ὁ ἀλλόφυλος κατεγέλα αὐτοῦ. καὶ ὅτε ἔρριψεν ὁ ∆αβὶδ τὸν λίθον κατὰ τοῦ ἀλλοφύλου, διὰ τῆς χειρὸς τοῦ ∆αβὶδ χεὶρ θεοῦ ὡδήγει τὸν λίθον, ὅπως ἀπέλθῃ κατ' αὐτοῦ καὶ αὐτὴ ἡ θεία δύναμις ἀπέκτεινεν αὐτόν. οὐ γὰρ ἐδύνατο ὁ ∆αβὶδ ἀσθενὴς ὢν κατὰ τὸ σῶμα νικῆσαι τοιοῦτον  γενναῖον,  εἰ μὴ 4.15.4 θεία δύναμις  συνῆν αὐτῷ ἡ ποιήσασα  τὴν  νίκην.  Ἰησοῦς  ὁ  τοῦ  Ναυὴ  ὅτε  ἀπῆλθεν  εἰς  τὴν  πόλιν  Ἰεριχώ, περιεκαθέσθη ἑπτὰ ἡμέρας μηδὲν δυνάμενος τῇ ἰδίᾳ φύσει ποιῆσαι. ἐκέλευσεν οὖν αὐτῷ ὁ θεὸς συλλέγειν  κιθάρας καὶ σάλπιγγας, καὶ οὕτως ἀφ' ἑαυτῶν  τὰ τείχη ἔπεσον τῆς πόλεως. ὁμοίως καὶ ὅτε ἀπῆλθεν εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας, λέγει τῷ Ἰησοῦ ὁ κύριος· "1ἄπελθε  εἰς  πόλεμον."2  λέγει  ὁ  Ἰησοῦς τῷ  κυρίῳ·  "1ζῇ  κύριος,  οὐ  μὴ  ἄνευ  σου ἀπέλθω."2 καὶ τίς ἐστιν ὁ ἐπιτάξας τῷ ἡλίῳ, ὥστε στῆναι αὐτὸν εἰς ἄλλας δύο ὥρας ἐν τῇ συμβολῇ τοῦ πολέμου; αὕτη ἡ φύσις ἐδύνατο ἐπιτάξαι; ἢ ἡ δύναμις ἡ συνοῦσα αὐτῷ ἐπέταξε 4.15.5 τῷ ἡλίῳ καὶ ἐπήκουσε καὶ ἐποίησε τὴν νίκην; Μωϋσῆς ὅτε συνέβαλε τῷ Ἀμαλήκ, ὅτε μὲν ἐξέτεινε τὰς χεῖρας πρὸς τὸν θεόν, ἐπάτει τὸν Ἀμαλήκ, ὅτε δὲ ἔκλινε τὰς χεῖρας, περιεγένετο ὁ Ἀμαλήκ. 4.15.6 Ὅτε ἀκούεις ταῦτα γενόμενα, μὴ μακράν σου ἀπέλθῃ ὁ νοῦς, ἐπειδὴ ἐκεῖνα τύπος ἦν καὶ σκιὰ τῶν ἀληθινῶν  πραγμάτων. ἀνάλαβε οὖν πρὸς ἑαυτόν. ὅτε γὰρ ἐκτείνῃς τὰς χεῖρας τοῦ νοός σου καὶ τοὺς λογισμούς σου εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ θελήσεις προσκολληθῆναι τῷ κυρίῳ, κατώτερος τῶν λογισμῶν σου γίνεται ὁ σατανᾶς, καὶ πατεῖς αὐτόν, ὅταν δὲ κλίνῃ σου ὁ λογισμὸς ἤγουν ὁ νοῦς ἐπὶ τὰ γήϊνα καὶ σαρκικά, ἀνώτερος τῶν λογισμῶν σου γίνεται ὁ σατανᾶς. καὶ ὥσπερ ἐκεῖ τὰ τείχη ἔπεσαν διὰ δυνάμεως θεοῦ, οὕτω καὶ νῦν τὰ τείχη τῆς κακίας τὰ κωλύοντα  τὸν νοῦν καὶ αἱ πόλεις τοῦ σατανᾶ καὶ οἱ ἐχθροὶ ἐξολοθρεύ4.15.7 ονται διὰ δυνάμεως θεοῦ. εἰ οὖν κατὰ τὸ εἰρημένον εἰς τὴν σκιὰν οὕτω συνῆν τοῖς δικαίοις ἡ δύναμις τοῦ θεοῦ ποιοῦσα θαυμάσια φοβερὰ καὶ φανερὰ,  ἀλλ' εἰ καὶ ἔξωθεν σημεῖα ἐποίουν διὰ τῆς θείας δυνάμεως, ἀλλ' ἔσωθεν δὲ ᾤκει ἐν αὐτοῖς ἡ θεία χάρις, ὁμοίως καὶ εἰς τοὺς προφήτας, ὅτε  χρεία ἦν πράγματα μεγάλα εἰπεῖν τῷ κόσμῳ, ἐνήργει εἰς αὐτοὺς καὶ διηκόνει τὸ πνεῦμα ἐν ταῖς ψυχαῖς, τοῦ προφητεύειν καὶ λαλεῖν. οὐ πάντοτε δὲ ἐλάλουν, ἀλλ' ὅτε ἤθελε τὸ 4.15.8 ἐν αὐτοῖς πνεῦμα· πλὴν ἡ δύναμις πάντοτε συνῆν. εἰ οὖν εἰς τὴν σκιὰν τοσοῦτον ἐξεχύθη τὸ πνεῦμα, πόσῳ μᾶλλον εἰς τὴν καινὴν διαθήκην, εἰς τὴν ἔλευσιν τοῦ κυρίου, ὅπου ἐγένετο ἡ ἔκχυσις καὶ ἡ μέθη τοῦ πνεύματος. «ἐκχέω, γάρ φησιν, ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα». διὰ τοῦτο γὰρ εἶπε· «μεθ' ὑμῶν ἔσομαι ἕως τῆς συντελείας  τοῦ αἰῶνος».  «πᾶς γὰρ ὁ ζητῶν  εὑρίσκει». «εἰ γὰρ ὑμεῖς πονηροὶ  ὄντες οἴδατε ἀγαθὰ δόματα διδόναι  τοῖς τέκνοις  ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον  ὁ πατὴρ ὁ οὐράνιος δίδωσι πνεῦμα ἅγιον τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν». 4.15.9 ἐκείνη ἡ δύναμις ἡ ἐξ ἀρχῆς γενομένη μετὰ τῶν πατέρων καὶ  μετὰ τῶν ἀποστόλων, ἡ αὐτὴ ἵνα κατασκηνώσῃ εἰς ἡμᾶς καὶ ἀναπαύσῃ ἡμᾶς. 4.16.1 Ἐρώτησις. Ἐπειδή τινες λέγουσιν, ὅτι οἱ θρόνοι καὶ οἱ στέφανοι κτίσματά εἰσι καὶ οὐχὶ πνεύματα, πῶς ὀφείλομεν  ἀκοῦσαι;  Ἀπόκρισις. Ὁ θρόνος τῆς θεότητος ὁ νοῦς ἡμῶν ἐστι, καὶ πάλιν ὁ θρόνος τοῦ νοῦ ἡ θεότης ἐστὶ καὶ τὸ πνεῦμα. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ σατανᾶς καὶ αἱ δυνάμεις καὶ ἄρχοντες διὰ τῆς παραβάσεως τῆς ἐντολῆς ἐνεκάθισαν εἰς τὴν καρδίαν καὶ εἰς τὸν νοῦν καὶ εἰς τὸ σῶμα τοῦ Ἀδὰμ ὡς εἰς θρόνον ἴδιον. λοιπὸν οὖν διὰ τοῦτο ἦλθεν ὁ κύριος καὶ ἔλαβεν ἐκ τῆς παρθένου τὸ σῶμα. εἰ γὰρ ἠθέλησε γυμνῇ τῇ θεότητι κατελθεῖν, τίς ἠδύνατο ὑπενεγκεῖν;  ἀλλὰ διὰ τοῦ ὀργάνου τοῦ σώματος λαλεῖ τοῖς ἀνθρώποις. λοιπὸν οὖν τὸ σῶμα, εἰς ὃ ἐνεκαθέζοντο τὰ πονηρὰ
Line 540: Line 541:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
30
 
30
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
πνεύματα, ἀπεξέδυσεν ὁ κύριος καὶ ἐνεδύσατο τὸ σῶμα «ἀπεκδυσάμενος τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας» καὶ ἐποίησεν ἐκεῖνο τὸ σῶμα ἴδιον θρόνον τοῦ πνεύματος αὐτοῦ. ὥσπερ καὶ  ἡ Μαρία λέγει  ὅτι  «ἐποίησέ μοι μεγαλεῖα  ὁ δυνατός».  «καθεῖλε  δυνάστας  ἀπὸ θρόνων», τὰ ἀρχοντικὰ πνεύματα τῆς  πονηρίας ἀπὸ τῶν θρόνων τῶν νοημάτων  καὶ τῶν λογισμῶν, ὅπου ἐνεπολιτεύοντο,  καθεῖλε καὶ ἐκαθάρισε τὴν συνείδησιν ὁ κύριος καὶ ἑαυτῷ θρόνον ἐποίησε τὸν νοῦν καὶ τὸ σῶμα καὶ τοὺς λογισμούς. Ἐρώτησις. Τί οὖν ἐστιν  ὃ  εἶπε·  «καθήσεσθε ἐπὶ  δώδεκα  θρόνους  κρίνοντες  τὰς  δώδεκα  φυλὰς  τοῦ Ἰσραήλ»; Ἀπόκρισις. Τοῦτο εὑρίσκομεν ὅτι ἐπὶ τῆς γῆς ἐγένετο, ὅτε ἀνελήφθη ὁ κύριος εἰς τοὺς οὐρανούς. ἔπεμψε γὰρ τὸ πνεῦμα τὸ παράκλητον ἐπὶ τοὺς δώδεκα ἀποστόλους, τὴν ἁγίαν αὐτοῦ δύναμιν, ἥτις ἐλθοῦσα κατεσκήνωσε καὶ ἐνεκαθέσθη εἰς τοὺς θρόνους τῶν νοημάτων  αὐτῶν. καὶ ἴδε οἱ  παρεστῶτες λέγουσιν·  «ὅτι γλεύκους μεμεστωμένοι εἰσί». λοιπὸν ἤρξατο Πέτρος κρίνειν αὐτούς, λέγων περὶ τοῦ Ἰησοῦ ὅτι "1ἄνδρα δυνατὸν ἐν  λόγῳ  καὶ  ἐν  σημείοις  ὑμεῖς  ἐσταυρώσατε  κρεμάσαντες  ἐπὶ  ξύλου"2,  καὶ  ποιεῖ θαυμάσια  καὶ  διαρρήσσει  τοὺς  λίθους  τῶν  μνημείων  καὶ  ἐγείρει  τοὺς  νεκρούς. γέγραπται δὲ ὅτι· «ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα, καὶ προφητεύσουσιν οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες» καὶ νῦν πληροῦται. ἦλθον οὖν εἰς μετάνοιαν  κατηχηθέντες  ὑπὸ τοῦ Πέτρου πολλοί, ὡς γενέσθαι κόσμον θεοῦ ἐκλεκτόν. 4.17.2 Ὁρᾷς πῶς ἀρχὴ κρίσεως τότε γέγονεν, ἐκεῖ γὰρ ἐφάνη κόσμος καινός. ὧδε δὲ ἐδόθη αὐτοῖς ἐξουσία τοῦ καθεσθῆναι ἐν  τῷ κόσμῳ τούτῳ καὶ κρῖναι καίτοι μελλόντων  αὐτῶν  καθέζεσθαι  καὶ  ποιεῖν  κρίσιν  ἐπὶ  τῆς  παρουσίας  αὐτοῦ  ἐν  τῇ ἀναστάσει τῶν νεκρῶν, ὧδε γίνεται  τοῦ ἁγίου πνεύματος καθεσθέντος ἐν τῷ  θρόνῳ τῶν  νοημάτων  αὐτῶν. ἀλλὰ  καὶ τὰ διαδήματα, ἅπερ λαμβάνουσιν  οἱ Χριστιανοὶ ἐν ἐκείνῳ τῷ  αἰῶνι, οὐκ εἰσὶ κτίσματακαὶ οἱ λέγοντες  κακῶς λέγουσιν, ἀλλὰ ταῦτα τὸ πνεῦμα  μεταμορφούμενον  ὑποδεικνύει.  τί  λέγει  ὁ ἀπόστολος περὶ Ἱερουσαλὴμ τῆς ἐπουρανίου, ὅτι «αὕτη ἐστὶ μήτηρ πάντων  ἡμῶν», εἰς ἣν ὁμολογοῦμεν. περὶ δὲ τοῦ ἐνδύματος, οὗ φοροῦσιν  οἱ Χριστιανοί, δηλονότι  αὐτὸ  τὸ  πνεῦμα  ἀμφιάζει  αὐτούς.
 
πνεύματα, ἀπεξέδυσεν ὁ κύριος καὶ ἐνεδύσατο τὸ σῶμα «ἀπεκδυσάμενος τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας» καὶ ἐποίησεν ἐκεῖνο τὸ σῶμα ἴδιον θρόνον τοῦ πνεύματος αὐτοῦ. ὥσπερ καὶ  ἡ Μαρία λέγει  ὅτι  «ἐποίησέ μοι μεγαλεῖα  ὁ δυνατός».  «καθεῖλε  δυνάστας  ἀπὸ θρόνων», τὰ ἀρχοντικὰ πνεύματα τῆς  πονηρίας ἀπὸ τῶν θρόνων τῶν νοημάτων  καὶ τῶν λογισμῶν, ὅπου ἐνεπολιτεύοντο,  καθεῖλε καὶ ἐκαθάρισε τὴν συνείδησιν ὁ κύριος καὶ ἑαυτῷ θρόνον ἐποίησε τὸν νοῦν καὶ τὸ σῶμα καὶ τοὺς λογισμούς. Ἐρώτησις. Τί οὖν ἐστιν  ὃ  εἶπε·  «καθήσεσθε ἐπὶ  δώδεκα  θρόνους  κρίνοντες  τὰς  δώδεκα  φυλὰς  τοῦ Ἰσραήλ»; Ἀπόκρισις. Τοῦτο εὑρίσκομεν ὅτι ἐπὶ τῆς γῆς ἐγένετο, ὅτε ἀνελήφθη ὁ κύριος εἰς τοὺς οὐρανούς. ἔπεμψε γὰρ τὸ πνεῦμα τὸ παράκλητον ἐπὶ τοὺς δώδεκα ἀποστόλους, τὴν ἁγίαν αὐτοῦ δύναμιν, ἥτις ἐλθοῦσα κατεσκήνωσε καὶ ἐνεκαθέσθη εἰς τοὺς θρόνους τῶν νοημάτων  αὐτῶν. καὶ ἴδε οἱ  παρεστῶτες λέγουσιν·  «ὅτι γλεύκους μεμεστωμένοι εἰσί». λοιπὸν ἤρξατο Πέτρος κρίνειν αὐτούς, λέγων περὶ τοῦ Ἰησοῦ ὅτι "1ἄνδρα δυνατὸν ἐν  λόγῳ  καὶ  ἐν  σημείοις  ὑμεῖς  ἐσταυρώσατε  κρεμάσαντες  ἐπὶ  ξύλου"2,  καὶ  ποιεῖ θαυμάσια  καὶ  διαρρήσσει  τοὺς  λίθους  τῶν  μνημείων  καὶ  ἐγείρει  τοὺς  νεκρούς. γέγραπται δὲ ὅτι· «ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα, καὶ προφητεύσουσιν οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες» καὶ νῦν πληροῦται. ἦλθον οὖν εἰς μετάνοιαν  κατηχηθέντες  ὑπὸ τοῦ Πέτρου πολλοί, ὡς γενέσθαι κόσμον θεοῦ ἐκλεκτόν. 4.17.2 Ὁρᾷς πῶς ἀρχὴ κρίσεως τότε γέγονεν, ἐκεῖ γὰρ ἐφάνη κόσμος καινός. ὧδε δὲ ἐδόθη αὐτοῖς ἐξουσία τοῦ καθεσθῆναι ἐν  τῷ κόσμῳ τούτῳ καὶ κρῖναι καίτοι μελλόντων  αὐτῶν  καθέζεσθαι  καὶ  ποιεῖν  κρίσιν  ἐπὶ  τῆς  παρουσίας  αὐτοῦ  ἐν  τῇ ἀναστάσει τῶν νεκρῶν, ὧδε γίνεται  τοῦ ἁγίου πνεύματος καθεσθέντος ἐν τῷ  θρόνῳ τῶν  νοημάτων  αὐτῶν. ἀλλὰ  καὶ τὰ διαδήματα, ἅπερ λαμβάνουσιν  οἱ Χριστιανοὶ ἐν ἐκείνῳ τῷ  αἰῶνι, οὐκ εἰσὶ κτίσματακαὶ οἱ λέγοντες  κακῶς λέγουσιν, ἀλλὰ ταῦτα τὸ πνεῦμα  μεταμορφούμενον  ὑποδεικνύει.  τί  λέγει  ὁ ἀπόστολος περὶ Ἱερουσαλὴμ τῆς ἐπουρανίου, ὅτι «αὕτη ἐστὶ μήτηρ πάντων  ἡμῶν», εἰς ἣν ὁμολογοῦμεν. περὶ δὲ τοῦ ἐνδύματος, οὗ φοροῦσιν  οἱ Χριστιανοί, δηλονότι  αὐτὸ  τὸ  πνεῦμα  ἀμφιάζει  αὐτούς.
Line 557: Line 558:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
31
 
31
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
κακὸν εἰς γυμνασίαν  τῷ ἀνθρώπῳ. πλὴν τὸ κακὸν ἐσκότωται καὶ τετύφλωται  καὶ οὐ δύναται  ἰδεῖν  τὸ  καθαρὸν καὶ λεπτὸν  τοῦ θεοῦ. εἰ δὲ λέγεις  ἴδιον  τόπον  ἔχειν  τὸν σατανᾶν καὶ ἴδιον τὸν θεόν, ποιεῖς αὐτὸν μὴ ἐν παντὶ ὄντα καὶ περιγραπτὸν εἰς ἐκεῖνον τὸν τόπον, ἔνθα κατοικεῖ. ἡμεῖς δὲ λέγομεν τὸν θεὸν ἀκατάληπτον  καὶ ἀπερίγραπτον καὶ πάντα ἐν αὐτῷ εἶναι, καὶ μὴ μιαίνεσθαι τὸ ἀγαθὸν ὑπὸ τοῦ κακοῦ. μὴ γάρ, ἐπειδὴ ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ ἥλιος καὶ τὰ ὄρη ἐν αὐτῷ τῷ θεῷ εἰσι καὶ δι' αὐτοῦ συνεστήκασι, μὴ καὶ αὐτὰ θεὸς ἐγένετο; τὰ δημιουργήματα εἰς τὴν ἰδίαν τάξιν πέπηκται, καὶ ὁ δημιουργὸς συνὼν  τοῖς  κτίσμασι  θεός  ἐστι.  Ἐρώτησις. Ἐπειδὴ  ἡ  ἁμαρτία  «μεταμορφοῦται  εἰς ἄγγελον  φωτὸς»  καὶ  παρόμοια  τῆς  χάριτος  φέρει,  πῶς  ἵνα  νοήσῃ  ἄνθρωπος  «τὰς μεθοδείας τοῦ διαβόλου», καὶ πῶς δέξηται καὶ διακρίνῃ τὰ τῆς χάριτος; Ἀπόκρισις. Τὰ τῆς χάριτος χαρὰν ἔχει, εἰρήνην, ἀγάπην,  ἀλήθειαν,  καὶ ὅταν δέξηται τὴν ἀλήθειαν, ἀναγκάζει  τὸν  ἄνθρωπον  ἀλήθειαν  ἐπιζητεῖν.  τὰ  δὲ  τῆς  ἁμαρτίας  ἀειδή  ἐστι, τεταραγμένα, οὐκ ἔχει ἀγάπην καὶ χαρὰν πρὸς τὸν θεόν. ὥσπερ ἐστὶν ἡ πικρὶς ὁμοία τῆς θρίδακοςἀλλὰ  τὸ μὲν γλυκύ, τὸ δὲ πικρὸν εἶναι καὶ παρόμοιον, οὕτω καὶ ἐν αὐτῇ τῇ χάριτι ἔστιν ὁμοίωμα 4.20.2 ἀληθείας  καὶ ἔστιν αὐτὴ ἡ ὑπόστασις τῆς ἀληθείας. οἷον ἔστιν ἡ αὐγὴ τοῦ ἡλίου καὶ αὐτὸς ὁ κύκλος, ἄλλως ἡ αὐγὴ φαίνει καὶ ἄλλως τὸ φῶς τὸ ἀποκείμενον ἐν τῷ κύκλῳ. ἔστι λύχνος ἅπτων εἰς οἶκον, ἄλλος ἐστὶν ἅπτων πανταχοῦ. ἄλλη οὖν ἡ αὐγὴ ἡ ἁπτομένη ἐν αὐτῷ τῷ λύχνῳ, λαμπροτέρα καὶ φαιδροτέρα. οὕτως ἐστίν, ὅτε ὡς μακρόθεν αὐτοῦ ὁράσεις τινὰς  βλέπει ὁ ἄνθρωπος καὶ χαίρει ἐν αὐταῖς ταῖς ὁράσεσι, καὶ ἔστιν ἄλλος καὶ εἰσέρχεται εἰς αὐτὸν ἡ δύναμις τοῦ θεοῦ καὶ κατέχει αὐτοῦ τὰ μέλη καὶ τὴν καρδίαν καὶ αἰχμαλωτίζει  τὸν νοῦν 4.20.3 εἰς ἀγάπην θεοῦ. τὸν Πέτρον  ὅτε ἐκράτησαν καὶ ἔβαλον εἰς φυλακήν, ὡς ἦν αὐτὸς ἐγκεκλεισμένος, ἦλθεν ἄγγελος καὶ διέρρηξε τὰ δεσμὰ αὐτοῦ καὶ ἐξέβαλεν αὐτόν, καὶ αὐτὸς ὥσπερ ἐν ἐκστάσει ὢν  ἐνόμιζεν  ὅραμα εἶναι. 4.21.1  Ἐρώτησις. Καὶ πῶς πίπτουσιν  οἱ ἐνεργούμενοι  ὑπὸ χάριτος  θεοῦ;  Ἀπόκρισις.  Αὐτοὶ  οἱ  λογισμοὶ  οἱ  καθαροὶ  ἐν  τῇ  ἰδίᾳ  φύσει  αὐτοὶ ὀλισθαίνουσι καὶ πίπτουσιν. ἔρχεται γὰρ ἐπαίρεσθαι καὶ κατακρίνειν καὶ λέγειν· "1σὺ ἁμαρτωλὸς εἶ"2, ἔχει δὲ ἑαυτὸν δίκαιον. οὐκ οἶδας, τί λέγει Παῦλος· «ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκί, ἄγγελος σατᾶν, ἵνα με κολαφίζῃ, ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι»;  ἔχει γὰρ ἡ καθαρὰ φύσις  τὸ ἐπαίρεσθαι. Ἐρώτησις. Εἰ δύναταί  τις  διὰ φωτὸς  ἰδεῖν  τὴν  ἑαυτοῦ ψυχήν, ἐπειδή τινες τὴν ἀποκάλυψιν ἀναιροῦσι καὶ λέγουσι, διὰ γνώσεως καὶ αἰσθήσεως εἶναι τὴν ὅρασιν; Ἀπόκρισις. Ἔστιν αἴσθησις καὶ ἔστιν ὅρασις καὶ ἔστι φωτισμός. καὶ οὗτος ὁ ἔχων  τὸν φωτισμὸν μειζότερός ἐστι τοῦ ἔχοντος  τὴν αἴσθησιν. ἐφωτίσθη  γὰρ ὁ νοῦς αὐτοῦ, ὅτι μερίδα τινὰ μειζοτέραν ἔλαβε παρὰ τοῦτον τὸν τὴν αἴσθησιν ἔχοντα, ἐπειδὴ εἶδέ τινα  πληροφορίαν  ἐν  ἑαυτῷ  ὁράσεων. πλὴν  ἄλλο  ἐστὶν  ἀποκάλυψις  καὶ ἄλλο φωτισμός. ἀνωτέρα δέ ἐστιν ἡ ἀποκάλυψις,  ὅτι πράγματα μεγάλα καὶ μυστήρια θεοῦ ἀποκαλύπτεται  τῇ ψυχῇ. Ἐρώτησις. Εἰ βλέπει τις διὰ φωτὸς θεϊκοῦ καὶ ἀποκαλύψεως τὴν  ψυχήν;  Ἀπόκρισις. Ὥσπερ οἱ ὀφθαλμοὶ  οὗτοι βλέπουσι τὸν  ἥλιον, οὕτω  καὶ οἱ φωτισθέντες  βλέπουσι  τὴν  εἰκόνα  τῆς  ψυχῆς,  ἀλλὰ  ταῦτα  ὀλίγοι  καὶ  Χριστιανοί. Ἐρώτησις. Εἰ ἔχει  μορφὴν  ἢ  εἰκόνα  ἡ  ψυχή;  Ἀπόκρισις. Ἔχει  εἰκόνα  καὶ  μορφὴν ὁμοιάζουσαν τῷ ἀγγέλῳ, ὥσπερ καὶ οἱ ἄγγελοι ἔχουσιν εἰκόνα καὶ μορφήν. καὶ ὥσπερ ὁ ἔξω ἄνθρωπος ἔχει εἰκόνα, οὕτω καὶ ὁ ἔσω ὁμοίαν τῷ ἀγγέλῳ ἔχει εἰκόνα καὶ οὐ τῷ ἔξω ἀνθρώπῳ. Ἐρώτησις. Εἰ ἄλλος ἐστὶ νοῦς καὶ ἄλλη ψυχή; Ἀπόκρισις. Ὥσπερ τὰ μέλη τοῦ σώματος πολλὰ ὄντα εἷς ἄνθρωπος λέγεται, οὕτω καὶ μέλη ψυχῆς ἐστι πολλά, νοῦς, συνείδησις,  λογισμοὶ θέλημα κατηγοροῦντες  καὶ ἀπολογούμενοι.  ἀλλὰ  ταῦτα  εἰς ἕν εἰσιν ἀποδεδεμένα. μέλη ἐστὶ ψυχῆς, μία δέ ἐστι ψυχή, εἷς ὁ ἔσω ἄνθρωπος. ὥσπερ δὲ οἱ
 
κακὸν εἰς γυμνασίαν  τῷ ἀνθρώπῳ. πλὴν τὸ κακὸν ἐσκότωται καὶ τετύφλωται  καὶ οὐ δύναται  ἰδεῖν  τὸ  καθαρὸν καὶ λεπτὸν  τοῦ θεοῦ. εἰ δὲ λέγεις  ἴδιον  τόπον  ἔχειν  τὸν σατανᾶν καὶ ἴδιον τὸν θεόν, ποιεῖς αὐτὸν μὴ ἐν παντὶ ὄντα καὶ περιγραπτὸν εἰς ἐκεῖνον τὸν τόπον, ἔνθα κατοικεῖ. ἡμεῖς δὲ λέγομεν τὸν θεὸν ἀκατάληπτον  καὶ ἀπερίγραπτον καὶ πάντα ἐν αὐτῷ εἶναι, καὶ μὴ μιαίνεσθαι τὸ ἀγαθὸν ὑπὸ τοῦ κακοῦ. μὴ γάρ, ἐπειδὴ ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ ἥλιος καὶ τὰ ὄρη ἐν αὐτῷ τῷ θεῷ εἰσι καὶ δι' αὐτοῦ συνεστήκασι, μὴ καὶ αὐτὰ θεὸς ἐγένετο; τὰ δημιουργήματα εἰς τὴν ἰδίαν τάξιν πέπηκται, καὶ ὁ δημιουργὸς συνὼν  τοῖς  κτίσμασι  θεός  ἐστι.  Ἐρώτησις. Ἐπειδὴ  ἡ  ἁμαρτία  «μεταμορφοῦται  εἰς ἄγγελον  φωτὸς»  καὶ  παρόμοια  τῆς  χάριτος  φέρει,  πῶς  ἵνα  νοήσῃ  ἄνθρωπος  «τὰς μεθοδείας τοῦ διαβόλου», καὶ πῶς δέξηται καὶ διακρίνῃ τὰ τῆς χάριτος; Ἀπόκρισις. Τὰ τῆς χάριτος χαρὰν ἔχει, εἰρήνην, ἀγάπην,  ἀλήθειαν,  καὶ ὅταν δέξηται τὴν ἀλήθειαν, ἀναγκάζει  τὸν  ἄνθρωπον  ἀλήθειαν  ἐπιζητεῖν.  τὰ  δὲ  τῆς  ἁμαρτίας  ἀειδή  ἐστι, τεταραγμένα, οὐκ ἔχει ἀγάπην καὶ χαρὰν πρὸς τὸν θεόν. ὥσπερ ἐστὶν ἡ πικρὶς ὁμοία τῆς θρίδακοςἀλλὰ  τὸ μὲν γλυκύ, τὸ δὲ πικρὸν εἶναι καὶ παρόμοιον, οὕτω καὶ ἐν αὐτῇ τῇ χάριτι ἔστιν ὁμοίωμα 4.20.2 ἀληθείας  καὶ ἔστιν αὐτὴ ἡ ὑπόστασις τῆς ἀληθείας. οἷον ἔστιν ἡ αὐγὴ τοῦ ἡλίου καὶ αὐτὸς ὁ κύκλος, ἄλλως ἡ αὐγὴ φαίνει καὶ ἄλλως τὸ φῶς τὸ ἀποκείμενον ἐν τῷ κύκλῳ. ἔστι λύχνος ἅπτων εἰς οἶκον, ἄλλος ἐστὶν ἅπτων πανταχοῦ. ἄλλη οὖν ἡ αὐγὴ ἡ ἁπτομένη ἐν αὐτῷ τῷ λύχνῳ, λαμπροτέρα καὶ φαιδροτέρα. οὕτως ἐστίν, ὅτε ὡς μακρόθεν αὐτοῦ ὁράσεις τινὰς  βλέπει ὁ ἄνθρωπος καὶ χαίρει ἐν αὐταῖς ταῖς ὁράσεσι, καὶ ἔστιν ἄλλος καὶ εἰσέρχεται εἰς αὐτὸν ἡ δύναμις τοῦ θεοῦ καὶ κατέχει αὐτοῦ τὰ μέλη καὶ τὴν καρδίαν καὶ αἰχμαλωτίζει  τὸν νοῦν 4.20.3 εἰς ἀγάπην θεοῦ. τὸν Πέτρον  ὅτε ἐκράτησαν καὶ ἔβαλον εἰς φυλακήν, ὡς ἦν αὐτὸς ἐγκεκλεισμένος, ἦλθεν ἄγγελος καὶ διέρρηξε τὰ δεσμὰ αὐτοῦ καὶ ἐξέβαλεν αὐτόν, καὶ αὐτὸς ὥσπερ ἐν ἐκστάσει ὢν  ἐνόμιζεν  ὅραμα εἶναι. 4.21.1  Ἐρώτησις. Καὶ πῶς πίπτουσιν  οἱ ἐνεργούμενοι  ὑπὸ χάριτος  θεοῦ;  Ἀπόκρισις.  Αὐτοὶ  οἱ  λογισμοὶ  οἱ  καθαροὶ  ἐν  τῇ  ἰδίᾳ  φύσει  αὐτοὶ ὀλισθαίνουσι καὶ πίπτουσιν. ἔρχεται γὰρ ἐπαίρεσθαι καὶ κατακρίνειν καὶ λέγειν· "1σὺ ἁμαρτωλὸς εἶ"2, ἔχει δὲ ἑαυτὸν δίκαιον. οὐκ οἶδας, τί λέγει Παῦλος· «ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκί, ἄγγελος σατᾶν, ἵνα με κολαφίζῃ, ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι»;  ἔχει γὰρ ἡ καθαρὰ φύσις  τὸ ἐπαίρεσθαι. Ἐρώτησις. Εἰ δύναταί  τις  διὰ φωτὸς  ἰδεῖν  τὴν  ἑαυτοῦ ψυχήν, ἐπειδή τινες τὴν ἀποκάλυψιν ἀναιροῦσι καὶ λέγουσι, διὰ γνώσεως καὶ αἰσθήσεως εἶναι τὴν ὅρασιν; Ἀπόκρισις. Ἔστιν αἴσθησις καὶ ἔστιν ὅρασις καὶ ἔστι φωτισμός. καὶ οὗτος ὁ ἔχων  τὸν φωτισμὸν μειζότερός ἐστι τοῦ ἔχοντος  τὴν αἴσθησιν. ἐφωτίσθη  γὰρ ὁ νοῦς αὐτοῦ, ὅτι μερίδα τινὰ μειζοτέραν ἔλαβε παρὰ τοῦτον τὸν τὴν αἴσθησιν ἔχοντα, ἐπειδὴ εἶδέ τινα  πληροφορίαν  ἐν  ἑαυτῷ  ὁράσεων. πλὴν  ἄλλο  ἐστὶν  ἀποκάλυψις  καὶ ἄλλο φωτισμός. ἀνωτέρα δέ ἐστιν ἡ ἀποκάλυψις,  ὅτι πράγματα μεγάλα καὶ μυστήρια θεοῦ ἀποκαλύπτεται  τῇ ψυχῇ. Ἐρώτησις. Εἰ βλέπει τις διὰ φωτὸς θεϊκοῦ καὶ ἀποκαλύψεως τὴν  ψυχήν;  Ἀπόκρισις. Ὥσπερ οἱ ὀφθαλμοὶ  οὗτοι βλέπουσι τὸν  ἥλιον, οὕτω  καὶ οἱ φωτισθέντες  βλέπουσι  τὴν  εἰκόνα  τῆς  ψυχῆς,  ἀλλὰ  ταῦτα  ὀλίγοι  καὶ  Χριστιανοί. Ἐρώτησις. Εἰ ἔχει  μορφὴν  ἢ  εἰκόνα  ἡ  ψυχή;  Ἀπόκρισις. Ἔχει  εἰκόνα  καὶ  μορφὴν ὁμοιάζουσαν τῷ ἀγγέλῳ, ὥσπερ καὶ οἱ ἄγγελοι ἔχουσιν εἰκόνα καὶ μορφήν. καὶ ὥσπερ ὁ ἔξω ἄνθρωπος ἔχει εἰκόνα, οὕτω καὶ ὁ ἔσω ὁμοίαν τῷ ἀγγέλῳ ἔχει εἰκόνα καὶ οὐ τῷ ἔξω ἀνθρώπῳ. Ἐρώτησις. Εἰ ἄλλος ἐστὶ νοῦς καὶ ἄλλη ψυχή; Ἀπόκρισις. Ὥσπερ τὰ μέλη τοῦ σώματος πολλὰ ὄντα εἷς ἄνθρωπος λέγεται, οὕτω καὶ μέλη ψυχῆς ἐστι πολλά, νοῦς, συνείδησις,  λογισμοὶ θέλημα κατηγοροῦντες  καὶ ἀπολογούμενοι.  ἀλλὰ  ταῦτα  εἰς ἕν εἰσιν ἀποδεδεμένα. μέλη ἐστὶ ψυχῆς, μία δέ ἐστι ψυχή, εἷς ὁ ἔσω ἄνθρωπος. ὥσπερ δὲ οἱ
Line 571: Line 572:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
32
 
32
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ἔξω ὀφθαλμοὶ  βλέπουσι μακρὰν τὰς ἀκάνθας καὶ τοὺς κρημνοὺς καὶ τοὺς βόθρους, οὕτω καὶ ὁ νοῦς προβλέπει γοργότερος ὢν τῆς ἀντικειμένης  δυνάμεως τὰς τέχνας καὶ τὰς  ἐπισκευὰς  καὶ  προασφαλίζεται  τὴν  ψυχήν,  ὡς  ὀφθαλμὸς  ὢν  τῆς  ψυχῆς.  Οἱ Χριστιανοὶ ἄλλου  αἰῶνός  εἰσι,  γέννημα  καινόν,  τέκνα  πνεύματος  ἁγίου,  φωτεινοί, ὅμοιοι  τοῦ πατρὸς  αὐτῶν,  τοῦ  Ἀδὰμ τοῦ  πνευματικοῦ,  τοῦ  φωτεινοῦ,  ἐκείνης  τῆς πόλεως, ἐκείνου τοῦ γένους, ἐκείνης τῆς δυνάμεως. οὔκ εἰσι τοῦ κόσμου τούτου, ἄλλου κόσμου εἰσίν· αὐτὸς γὰρ λέγει· «οὐκ ἐστὲ ἐκ τοῦ κόσμου 4.26.2 τούτου, ὡς ἐγὼ οὔκ εἰμι ἐκ τοῦ  κόσμου τούτου». ὥσπερ γὰρ ἔμπορος ἀπὸ  πολλῶν  μονῶν  ἀπερχόμενος  καὶ πολυπλασιάζων  αὐτοῦ τὴν  ἐμπορίαν  ἀποστέλλει  τοῖς  ἰδίοις  ἐπὶ τῷ  κτισθῆναι  αὐτῷ παραδείσους, οἴκους, ἐνδύματα ἀναγκαῖα, καὶ ὅταν ἀναλύσῃ εἰς τὰ ἴδια, πάλιν πλοῦτον πολὺν ἐπιφέρεται, καὶ μετὰ πολλῆς χαρᾶς δέχονται αὐτὸν οἱ ἴδιοι αὐτοῦ, οὕτω πολλῷ μᾶλλον εἰς τὸ πνευματικόν,  ὅσοι  ἐμπορεύονται τὸν πλοῦτον  τὸν ἐπουράνιον, οἴδασι τούτους οἱ συμπολῖται αὐτῶν, τουτέστι τῶν ἁγίων τὰ πνεύματα καὶ τῶν ἀγγέλων, καὶ θαυμάζουσιν ὅτι εἰς μέγα πλοῦτον ἐνέπεσον οἱ ἀδελφοὶ ἡμῶν ἐπὶ τῆς γῆς. ἔχοντες οὖν τὸν κύριον μεθ' ἑαυτῶν ἐν τῇ ἀναλύσει, ἐν πολλῇ χαρᾷ ἀπέρχονται πρὸς τοὺς ἄνω, καὶ δέχονται  αὐτοὺς  οἱ τοῦ κυρίου ἐκεῖ, εὐτρεπίσαντες  αὐτοῖς  οἴκους καὶ παραδείσους, ἐνδύματα  ὁλόλαμπρα  καὶ  πολυτελῆ.  4.27.1 Ὅτι  καὶ  οἱ  πνευματικοὶ  καὶ  οἱ  ἔχοντες χαρίσματα πίπτουσιν  ἐπαιρόμενοι. Καὶ οἱ χρηστοὶ κατὰ φύσιν, ἐὰν μὴ ἀσφαλίσωνται, κατὰ μικρὸν δι' αὐτῆς τῆς χρηστότητος ὑποσύρονται, καὶ οἱ ἔχοντες σοφίαν δι' αὐτῆς τῆς  σοφίας  κλέπτονται.  χρὴ  οὖν  ἐν  πᾶσι  τοῖς  μέρεσι  συγκεκερασμένον  εἶναι  τὸν ἄνθρωπον, τὸ χρηστὸν μετὰ τοῦ ἀποτόμου, τὸ σοφὸν μετὰ διακρίσεως, τὸν λόγον μετὰ τοῦ ἔργου, τὸ ὅλον πεποιθέναι ἐπὶ τὸν θεὸν καὶ μὴ ἐφ' ἑαυτόν. 4.27.2 Οἱ λέγοντες  μὴ εἶναι  ἁμαρτίαν  ἐν  ἀνθρώπῳ  οὕτως  εἰσὶν  ὡς  ὑπὸ  πλημμύρας  ὑδάτων  πολλῶν καταπεποντισμένοι  καὶ ἀπαγόμενοι καὶ λέγοντες "1ἤχους ὑδάτων ἠκούσαμεν."2 οὕτω καὶ οὗτοι καταπεποντισμένοι ὑπὸ τοῦ βυθοῦ τῆς κακίας καὶ τῶν κυμάτων οὐ λέγουσιν εἶναι ἐν τῷ νῷ αὐτῶν καὶ  τοῖς λογισμοῖς τὴν ἁμαρτίαν. 4.27.3 Ἄλλοι εἰσὶν οἱ λόγον λαλοῦντες  μὴ  ἠρτυμένοι  τῷ  ἅλατι  τῷ  ἐπουρανίῳ,  ὥστε  διηγεῖσθαι  περὶ  τραπέζης βασιλικῆς καὶ μηδὲν  φαγεῖν  ἢ κτήσασθαι. ἄλλος  δέ  ἐστιν  ὁ θεασάμενος αὐτὸν  τὸν βασιλέα ἀνοιγέντων  τῶν θησαυρῶν καὶ εἰσελθὼν καὶ κληρονομήσας  καὶ φαγὼν  καὶ πιὼν  ἐκ τῶν  ἐδεσμάτων τῶν  πολυτελῶν.  4.27.4 Ὥσπερ δὲ ἵνα ᾖ μήτηρ ἔχουσα υἱὸν μονογενῆ, εὐειδέστατον, σοφόν, ἐφ' ᾧ ἔχει πάσας τὰς ἐλπίδας, καὶ συμβῇ τοῦτον θάψαι, πόνον ἔχει ἄπαυστον καὶ πένθος ἀπαραμύθητον, οὕτω καὶ ὁ νοῦς ὡς ἀποθανούσης τῆς ψυχῆς  ἀπὸ  4.27.5  θεοῦ  ὀφείλει  ἔχειν  πένθος  καὶ  πόνον  καὶ  δάκρυα  ἄπαυστα, συντετριμμένην ἔχειν τὴν καρδίαν καὶ εἶναι ὑπὸ φόβον καὶ μέριμναν, ἔχειν πείναν καὶ δίψαν τοῦ ἀγαθοῦ πάντοτε. καὶ τὸν τοιοῦτον λοιπὸν διαδέχεται χάρις θεοῦ καὶ ἐλπίς, καὶ οὐκέτι ἐστὶν ἐν τῷ τοιούτῳ πένθει, ἀλλ' ὡς εὑρὼν τὸν θησαυρὸν χαίρει καὶ πάλιν τρέμει, μήπως  ἀπολέσῃ αὐτόν.  ἐπέρχονται  γὰρ οἱ λῃσταί. 4.27.6 Ὥσπερ ἵνα  τις  εἰς πολλὰς λειτουργίας καὶ ζημίας ἐμπεσὼν μετὰ πολλοῦ καμάτου διαφύγῃ καὶ μετὰ ταῦτα ἐμπέσῃ εἰς περιουσίαν μεγάλην καὶ ὑπόστασιν πολλήν, καὶ οὗτος οὐκέτι δέδοικε ζημίας ἢ πενίαν  διὰ τὸν πλεονάσαντα πλοῦτον, οὕτω καὶ οἱ πνευματικοί, πρῶτον διελθόντες εἰς  τόπους  φοβερούς,  εἶτα  μεμεστωμένοι  χάριτος  οὐκέτι  δεδοίκασι  τοὺς  θέλοντας συλῆσαι αὐτούς,  ἐπειδὴ  ὁ πλοῦτος  σύνεστιν  αὐτοῖς,  ἔχουσι δὲ φόβον,  οὐ τὸν  τῶν ἀρχαρίων τῶν φοβουμένων  τὰ πονηρὰ πνεύματα, ἀλλὰ τὸν φόβον καὶ τὴν μέριμναν, πῶς διοικήσωσι 4.27.7 τὰ ἐμπιστευθέντα  αὐτοῖς πνευματικὰ  χαρίσματα. ἔχει δὲ οὗτος ἐξουδενωμένον  ἑαυτὸν παρὰ πάντας τοὺς ἀνθρώπους, καὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς καὶ τοὺς
 
ἔξω ὀφθαλμοὶ  βλέπουσι μακρὰν τὰς ἀκάνθας καὶ τοὺς κρημνοὺς καὶ τοὺς βόθρους, οὕτω καὶ ὁ νοῦς προβλέπει γοργότερος ὢν τῆς ἀντικειμένης  δυνάμεως τὰς τέχνας καὶ τὰς  ἐπισκευὰς  καὶ  προασφαλίζεται  τὴν  ψυχήν,  ὡς  ὀφθαλμὸς  ὢν  τῆς  ψυχῆς.  Οἱ Χριστιανοὶ ἄλλου  αἰῶνός  εἰσι,  γέννημα  καινόν,  τέκνα  πνεύματος  ἁγίου,  φωτεινοί, ὅμοιοι  τοῦ πατρὸς  αὐτῶν,  τοῦ  Ἀδὰμ τοῦ  πνευματικοῦ,  τοῦ  φωτεινοῦ,  ἐκείνης  τῆς πόλεως, ἐκείνου τοῦ γένους, ἐκείνης τῆς δυνάμεως. οὔκ εἰσι τοῦ κόσμου τούτου, ἄλλου κόσμου εἰσίν· αὐτὸς γὰρ λέγει· «οὐκ ἐστὲ ἐκ τοῦ κόσμου 4.26.2 τούτου, ὡς ἐγὼ οὔκ εἰμι ἐκ τοῦ  κόσμου τούτου». ὥσπερ γὰρ ἔμπορος ἀπὸ  πολλῶν  μονῶν  ἀπερχόμενος  καὶ πολυπλασιάζων  αὐτοῦ τὴν  ἐμπορίαν  ἀποστέλλει  τοῖς  ἰδίοις  ἐπὶ τῷ  κτισθῆναι  αὐτῷ παραδείσους, οἴκους, ἐνδύματα ἀναγκαῖα, καὶ ὅταν ἀναλύσῃ εἰς τὰ ἴδια, πάλιν πλοῦτον πολὺν ἐπιφέρεται, καὶ μετὰ πολλῆς χαρᾶς δέχονται αὐτὸν οἱ ἴδιοι αὐτοῦ, οὕτω πολλῷ μᾶλλον εἰς τὸ πνευματικόν,  ὅσοι  ἐμπορεύονται τὸν πλοῦτον  τὸν ἐπουράνιον, οἴδασι τούτους οἱ συμπολῖται αὐτῶν, τουτέστι τῶν ἁγίων τὰ πνεύματα καὶ τῶν ἀγγέλων, καὶ θαυμάζουσιν ὅτι εἰς μέγα πλοῦτον ἐνέπεσον οἱ ἀδελφοὶ ἡμῶν ἐπὶ τῆς γῆς. ἔχοντες οὖν τὸν κύριον μεθ' ἑαυτῶν ἐν τῇ ἀναλύσει, ἐν πολλῇ χαρᾷ ἀπέρχονται πρὸς τοὺς ἄνω, καὶ δέχονται  αὐτοὺς  οἱ τοῦ κυρίου ἐκεῖ, εὐτρεπίσαντες  αὐτοῖς  οἴκους καὶ παραδείσους, ἐνδύματα  ὁλόλαμπρα  καὶ  πολυτελῆ.  4.27.1 Ὅτι  καὶ  οἱ  πνευματικοὶ  καὶ  οἱ  ἔχοντες χαρίσματα πίπτουσιν  ἐπαιρόμενοι. Καὶ οἱ χρηστοὶ κατὰ φύσιν, ἐὰν μὴ ἀσφαλίσωνται, κατὰ μικρὸν δι' αὐτῆς τῆς χρηστότητος ὑποσύρονται, καὶ οἱ ἔχοντες σοφίαν δι' αὐτῆς τῆς  σοφίας  κλέπτονται.  χρὴ  οὖν  ἐν  πᾶσι  τοῖς  μέρεσι  συγκεκερασμένον  εἶναι  τὸν ἄνθρωπον, τὸ χρηστὸν μετὰ τοῦ ἀποτόμου, τὸ σοφὸν μετὰ διακρίσεως, τὸν λόγον μετὰ τοῦ ἔργου, τὸ ὅλον πεποιθέναι ἐπὶ τὸν θεὸν καὶ μὴ ἐφ' ἑαυτόν. 4.27.2 Οἱ λέγοντες  μὴ εἶναι  ἁμαρτίαν  ἐν  ἀνθρώπῳ  οὕτως  εἰσὶν  ὡς  ὑπὸ  πλημμύρας  ὑδάτων  πολλῶν καταπεποντισμένοι  καὶ ἀπαγόμενοι καὶ λέγοντες "1ἤχους ὑδάτων ἠκούσαμεν."2 οὕτω καὶ οὗτοι καταπεποντισμένοι ὑπὸ τοῦ βυθοῦ τῆς κακίας καὶ τῶν κυμάτων οὐ λέγουσιν εἶναι ἐν τῷ νῷ αὐτῶν καὶ  τοῖς λογισμοῖς τὴν ἁμαρτίαν. 4.27.3 Ἄλλοι εἰσὶν οἱ λόγον λαλοῦντες  μὴ  ἠρτυμένοι  τῷ  ἅλατι  τῷ  ἐπουρανίῳ,  ὥστε  διηγεῖσθαι  περὶ  τραπέζης βασιλικῆς καὶ μηδὲν  φαγεῖν  ἢ κτήσασθαι. ἄλλος  δέ  ἐστιν  ὁ θεασάμενος αὐτὸν  τὸν βασιλέα ἀνοιγέντων  τῶν θησαυρῶν καὶ εἰσελθὼν καὶ κληρονομήσας  καὶ φαγὼν  καὶ πιὼν  ἐκ τῶν  ἐδεσμάτων τῶν  πολυτελῶν.  4.27.4 Ὥσπερ δὲ ἵνα ᾖ μήτηρ ἔχουσα υἱὸν μονογενῆ, εὐειδέστατον, σοφόν, ἐφ' ᾧ ἔχει πάσας τὰς ἐλπίδας, καὶ συμβῇ τοῦτον θάψαι, πόνον ἔχει ἄπαυστον καὶ πένθος ἀπαραμύθητον, οὕτω καὶ ὁ νοῦς ὡς ἀποθανούσης τῆς ψυχῆς  ἀπὸ  4.27.5  θεοῦ  ὀφείλει  ἔχειν  πένθος  καὶ  πόνον  καὶ  δάκρυα  ἄπαυστα, συντετριμμένην ἔχειν τὴν καρδίαν καὶ εἶναι ὑπὸ φόβον καὶ μέριμναν, ἔχειν πείναν καὶ δίψαν τοῦ ἀγαθοῦ πάντοτε. καὶ τὸν τοιοῦτον λοιπὸν διαδέχεται χάρις θεοῦ καὶ ἐλπίς, καὶ οὐκέτι ἐστὶν ἐν τῷ τοιούτῳ πένθει, ἀλλ' ὡς εὑρὼν τὸν θησαυρὸν χαίρει καὶ πάλιν τρέμει, μήπως  ἀπολέσῃ αὐτόν.  ἐπέρχονται  γὰρ οἱ λῃσταί. 4.27.6 Ὥσπερ ἵνα  τις  εἰς πολλὰς λειτουργίας καὶ ζημίας ἐμπεσὼν μετὰ πολλοῦ καμάτου διαφύγῃ καὶ μετὰ ταῦτα ἐμπέσῃ εἰς περιουσίαν μεγάλην καὶ ὑπόστασιν πολλήν, καὶ οὗτος οὐκέτι δέδοικε ζημίας ἢ πενίαν  διὰ τὸν πλεονάσαντα πλοῦτον, οὕτω καὶ οἱ πνευματικοί, πρῶτον διελθόντες εἰς  τόπους  φοβερούς,  εἶτα  μεμεστωμένοι  χάριτος  οὐκέτι  δεδοίκασι  τοὺς  θέλοντας συλῆσαι αὐτούς,  ἐπειδὴ  ὁ πλοῦτος  σύνεστιν  αὐτοῖς,  ἔχουσι δὲ φόβον,  οὐ τὸν  τῶν ἀρχαρίων τῶν φοβουμένων  τὰ πονηρὰ πνεύματα, ἀλλὰ τὸν φόβον καὶ τὴν μέριμναν, πῶς διοικήσωσι 4.27.7 τὰ ἐμπιστευθέντα  αὐτοῖς πνευματικὰ  χαρίσματα. ἔχει δὲ οὗτος ἐξουδενωμένον  ἑαυτὸν παρὰ πάντας τοὺς ἀνθρώπους, καὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς καὶ τοὺς
Line 585: Line 586:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
33
 
33
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ἀτάκτους, καὶ ὅσῳ εἰς πλοῦτον χάριτος καὶ φωτός ἐστι, τοσοῦτον ἔχει ἑαυτὸν πένητα καὶ ἐμφυτευθέντα  ἐν αὐτῷ ὡς φυσικὸν τὸν τοιοῦτον λογισμόν, καὶ ὅσον εἰσβαίνει εἰς γνῶσιν  θεοῦ  τοσοῦτον  ἔχει  ἑαυτὸν  ἰδιώτην,  καὶ  ὅσῳ  μανθάνει  ὡς  μηδὲν  εἰδὼς διάκειται. ταῦτα δὲ ἡ χάρις διακονοῦσα ὡς φύσιν τινὰ ἀπεργάζεται ἐν τῇ ψυχῇ. 4.27.8
 
ἀτάκτους, καὶ ὅσῳ εἰς πλοῦτον χάριτος καὶ φωτός ἐστι, τοσοῦτον ἔχει ἑαυτὸν πένητα καὶ ἐμφυτευθέντα  ἐν αὐτῷ ὡς φυσικὸν τὸν τοιοῦτον λογισμόν, καὶ ὅσον εἰσβαίνει εἰς γνῶσιν  θεοῦ  τοσοῦτον  ἔχει  ἑαυτὸν  ἰδιώτην,  καὶ  ὅσῳ  μανθάνει  ὡς  μηδὲν  εἰδὼς διάκειται. ταῦτα δὲ ἡ χάρις διακονοῦσα ὡς φύσιν τινὰ ἀπεργάζεται ἐν τῇ ψυχῇ. 4.27.8
Line 612: Line 613:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
34
 
34
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
δίδωσιν. οὕτω καὶ ὁ θεὸς τὴν ἰδίαν φύσιν μετὰ τῶν ἑαυτοῦ τιμίων ἐμπιστεύει τῇ ψυχῇ.
 
δίδωσιν. οὕτω καὶ ὁ θεὸς τὴν ἰδίαν φύσιν μετὰ τῶν ἑαυτοῦ τιμίων ἐμπιστεύει τῇ ψυχῇ.
Line 628: Line 629:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
35
 
35
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
κακά. οἱ οὖν συγγαργαλιζόμενοι  καὶ συνηδόμενοι ἔνδον ἐν τῇ καρδίᾳ ἐπιτελοῦσι τὴν πορνείαν, καὶ οὕτω νεμομένου τοῦ κακοῦ καταπίπτουσι καὶ εἰς φανερὰν πορνείαν. τὸ αὐτὸ νόει καὶ περὶ τῆς φιλαργυρίας καὶ 4.29.14 κενοδοξίας, τυφώσεως, ζήλου, θυμοῦ. ὥσπερ ἵνα  τις  κληθῇ  εἰς ἄριστον καὶ  παρατεθῇ ἐδέσματα πολλά.  λοιπὸν  ἡ ἁμαρτία ὑποβάλλει πάντων ἅψασθαι, 4.29.15 καὶ οὕτως ἡ ψυχὴ συνηδομένη βαρύνεται. ὄρη γάρ ἐστι δύσβατα ἐν μέσῳ καὶ ποταμοὶ καὶ πλῆθος δρακόντων  καὶ θηρίων  ἰοβόλων  καὶ ἑρπετῶν. καὶ ὥσπερ ἵνα ᾖ κῆτος καὶ καταπίῃ τὸν ἄνθρωπον  ἐν τῇ κοιλίᾳ, οὕτω καὶ ἡ ἁμαρτία  καταπίνει  τὰς  ψυχάς.  φλόγες  πυρός  εἰσι  καίουσαι  καὶ  «βέλη  πεπυ4.29.16 ρωμένα». ἐνεμήθη γὰρ τὸ κακὸν ἐν ταῖς ψυχαῖς καὶ ἐθεμελίωσεν. οἱ δὲ φρόνιμοι, ὅταν ἐπαναστῇ τὰ πάθη, οὐχ ὑπακούουσιν, ἀλλὰ μετὰ τὸ ἄρξασθαι ὑποβάλλειν ἀπωθοῦνται καὶ ὀργίζονται ταῖς κακαῖς ἐπιθυμίαις καὶ ἑαυτῶν ἔχοροι γίνονται. ὁ γὰρ σατανᾶς πολὺ θέλει τῇ ψυχῇ ἐπαναπαυθῆναι καὶ ἐφαπλωθῆναι, 4.29.17 καὶ θλίβεται καὶ στενοχωρεῖται μὴ ὑπακουούσης αὐτῆς τῆς ψυχῆς. εἰσὶ δέ τινες κρατούμενοι ὑπὸ θείας δυνάμεως,  οἱ ἐὰν  ἴδωσι νέον  μετὰ  γυναικός,  εἰ καὶ οὐ λογίζονταί  τινα  ὅλως, οὐδὲ μιαίνεται ὁ νοῦς αὐτῶν, οὐδὲ ἐπιτελοῦσιν ἔνδον ἁμαρτίαν, ἀλλ' οὔπω ἐστὶ τῷ τοιούτῳ πράγματι θαρρῆσαι. εἰσὶ δὲ ἄλλοι, εἰς οὓς τελείως πέπαυται τὰ πάθη καὶ κατεσβέσθη καὶ ἐξηράνθη· ἀλλὰ τὰ μέτρα ταῦτα τῶν μεγάλων  εἰσίν. 4.29.18 Ὥσπερ οἱ ἔμπειροι γυμνοὶ κατέρχονται  εἰς  βυθὸν  θαλάσσης  καὶ  εἰς  θάνατον  τοῦ  ὕδατος,  ἵνα  ἐκεῖ  εὕρωσι μαργαρίτας προχωροῦντας εἰς τὸν στέφανον τοῦ βασιλέως καὶ εἰς τὴν πορφύραν, οὕτω καὶ  οἱ  μονάζοντες  γυμνοὶ  ἐξέρχονται  ἐκ  τοῦ  κόσμου  καὶ  κατέρχονται  εἰς  βυθὸν θαλάσσης τῆς κακίας καὶ εἰς τὴν ἄβυσσον τοῦ σκότους καὶ ἀπὸ τῶν βαθέων λαμβάνουσι καὶ ἀναφέρουσι λίθους τιμίους καὶ  μαργαρίτας προχωροῦντας  εἰς τὸν στέφανον τοῦ Χριστοῦ, εἰς τὴν ἐκκλησίαν τὴν ἐπουράνιον, εἰς αἰῶνα καινὸν καὶ πόλιν φωτεινὴν  καὶ δῆμον  ἀγγελικόν.  4.29.19 Ὥσπερ γὰρ  ἐν  τῇ  σαγήνῃ  πολλὰ  εἴδη  ἐμπίπτει,  καὶ  τὰ ἀχρηστότερα πάλιν  ὁ θηρατὴς εἰς τὸν βυθὸν ῥίπτει, οὕτω καὶ ἡ σαγήνη τῆς χάριτος ἐφαπλοῦται  εἰς πάντας  καὶ ζητεῖ ἀνάπαυσιν, καὶ οἱ ἄνθρωποι  οὐχ ὑπακούουσιν· διὰ τοῦτο πάλιν εἰς αὐτὸν τὸν βυθὸν τοῦ σκότους ῥίπτονται. 4.29.20 Ὥσπερ γὰρ ὁ χρυσὸς ἀπὸ πολλῆς ἄμμου πλυνόμενος εὑρίσκεται ὡς κέγχρος, 4.29.21 οὕτω καὶ ἀπὸ πολλῶν ὀλίγοι  εἰσὶ δόκιμοι,  ἐπειδὴ οἱ  ἔχοντες  τὸ  ἔργον  τῆς  βασιλείας  φανεροί  εἰσι καὶ  οἱ κοσμοῦντες τὸν  λόγον  αὐτῶν  φαίνονται,  ὁμοίως  δὲ καὶ οἱ  ἠρτυμένοι  τῷ  ἅλατι  τῷ ἐπουρανίῳ καὶ ἐκ τῶν θησαυρῶν τοῦ πνεύματος λαλοῦντες. καὶ φαίνεται σκεύη, ἐν οἷς ὁ θεὸς εὐδοκεῖ καὶ δίδωσι τὴν ἑαυτοῦ χάριν. καὶ ἄλλοι μετὰ πολλῆς ὑπομονῆς δέχονται τὴν  ἁγιαστικὴν δύναμιν, καθὼς ὁ κύριος θέλει πολυτρόπως. ὁ οὖν λαλῶν, ἐὰν μὴ ᾖ ὁδηγούμενος ὑπὸ φωτὸς  οὐρανίου καὶ σοφίας, οὐ δύναται  πληροφορεῖν  τὸν ἑκάστου νοῦν, ἐπειδὴ πολλαί εἰσιν αἱ προαιρέσεις, αἱ μὲν ἐν πολέμῳ, ἄλλαι ἐν ἀναπαύσει. 4.29.22
 
κακά. οἱ οὖν συγγαργαλιζόμενοι  καὶ συνηδόμενοι ἔνδον ἐν τῇ καρδίᾳ ἐπιτελοῦσι τὴν πορνείαν, καὶ οὕτω νεμομένου τοῦ κακοῦ καταπίπτουσι καὶ εἰς φανερὰν πορνείαν. τὸ αὐτὸ νόει καὶ περὶ τῆς φιλαργυρίας καὶ 4.29.14 κενοδοξίας, τυφώσεως, ζήλου, θυμοῦ. ὥσπερ ἵνα  τις  κληθῇ  εἰς ἄριστον καὶ  παρατεθῇ ἐδέσματα πολλά.  λοιπὸν  ἡ ἁμαρτία ὑποβάλλει πάντων ἅψασθαι, 4.29.15 καὶ οὕτως ἡ ψυχὴ συνηδομένη βαρύνεται. ὄρη γάρ ἐστι δύσβατα ἐν μέσῳ καὶ ποταμοὶ καὶ πλῆθος δρακόντων  καὶ θηρίων  ἰοβόλων  καὶ ἑρπετῶν. καὶ ὥσπερ ἵνα ᾖ κῆτος καὶ καταπίῃ τὸν ἄνθρωπον  ἐν τῇ κοιλίᾳ, οὕτω καὶ ἡ ἁμαρτία  καταπίνει  τὰς  ψυχάς.  φλόγες  πυρός  εἰσι  καίουσαι  καὶ  «βέλη  πεπυ4.29.16 ρωμένα». ἐνεμήθη γὰρ τὸ κακὸν ἐν ταῖς ψυχαῖς καὶ ἐθεμελίωσεν. οἱ δὲ φρόνιμοι, ὅταν ἐπαναστῇ τὰ πάθη, οὐχ ὑπακούουσιν, ἀλλὰ μετὰ τὸ ἄρξασθαι ὑποβάλλειν ἀπωθοῦνται καὶ ὀργίζονται ταῖς κακαῖς ἐπιθυμίαις καὶ ἑαυτῶν ἔχοροι γίνονται. ὁ γὰρ σατανᾶς πολὺ θέλει τῇ ψυχῇ ἐπαναπαυθῆναι καὶ ἐφαπλωθῆναι, 4.29.17 καὶ θλίβεται καὶ στενοχωρεῖται μὴ ὑπακουούσης αὐτῆς τῆς ψυχῆς. εἰσὶ δέ τινες κρατούμενοι ὑπὸ θείας δυνάμεως,  οἱ ἐὰν  ἴδωσι νέον  μετὰ  γυναικός,  εἰ καὶ οὐ λογίζονταί  τινα  ὅλως, οὐδὲ μιαίνεται ὁ νοῦς αὐτῶν, οὐδὲ ἐπιτελοῦσιν ἔνδον ἁμαρτίαν, ἀλλ' οὔπω ἐστὶ τῷ τοιούτῳ πράγματι θαρρῆσαι. εἰσὶ δὲ ἄλλοι, εἰς οὓς τελείως πέπαυται τὰ πάθη καὶ κατεσβέσθη καὶ ἐξηράνθη· ἀλλὰ τὰ μέτρα ταῦτα τῶν μεγάλων  εἰσίν. 4.29.18 Ὥσπερ οἱ ἔμπειροι γυμνοὶ κατέρχονται  εἰς  βυθὸν  θαλάσσης  καὶ  εἰς  θάνατον  τοῦ  ὕδατος,  ἵνα  ἐκεῖ  εὕρωσι μαργαρίτας προχωροῦντας εἰς τὸν στέφανον τοῦ βασιλέως καὶ εἰς τὴν πορφύραν, οὕτω καὶ  οἱ  μονάζοντες  γυμνοὶ  ἐξέρχονται  ἐκ  τοῦ  κόσμου  καὶ  κατέρχονται  εἰς  βυθὸν θαλάσσης τῆς κακίας καὶ εἰς τὴν ἄβυσσον τοῦ σκότους καὶ ἀπὸ τῶν βαθέων λαμβάνουσι καὶ ἀναφέρουσι λίθους τιμίους καὶ  μαργαρίτας προχωροῦντας  εἰς τὸν στέφανον τοῦ Χριστοῦ, εἰς τὴν ἐκκλησίαν τὴν ἐπουράνιον, εἰς αἰῶνα καινὸν καὶ πόλιν φωτεινὴν  καὶ δῆμον  ἀγγελικόν.  4.29.19 Ὥσπερ γὰρ  ἐν  τῇ  σαγήνῃ  πολλὰ  εἴδη  ἐμπίπτει,  καὶ  τὰ ἀχρηστότερα πάλιν  ὁ θηρατὴς εἰς τὸν βυθὸν ῥίπτει, οὕτω καὶ ἡ σαγήνη τῆς χάριτος ἐφαπλοῦται  εἰς πάντας  καὶ ζητεῖ ἀνάπαυσιν, καὶ οἱ ἄνθρωποι  οὐχ ὑπακούουσιν· διὰ τοῦτο πάλιν εἰς αὐτὸν τὸν βυθὸν τοῦ σκότους ῥίπτονται. 4.29.20 Ὥσπερ γὰρ ὁ χρυσὸς ἀπὸ πολλῆς ἄμμου πλυνόμενος εὑρίσκεται ὡς κέγχρος, 4.29.21 οὕτω καὶ ἀπὸ πολλῶν ὀλίγοι  εἰσὶ δόκιμοι,  ἐπειδὴ οἱ  ἔχοντες  τὸ  ἔργον  τῆς  βασιλείας  φανεροί  εἰσι καὶ  οἱ κοσμοῦντες τὸν  λόγον  αὐτῶν  φαίνονται,  ὁμοίως  δὲ καὶ οἱ  ἠρτυμένοι  τῷ  ἅλατι  τῷ ἐπουρανίῳ καὶ ἐκ τῶν θησαυρῶν τοῦ πνεύματος λαλοῦντες. καὶ φαίνεται σκεύη, ἐν οἷς ὁ θεὸς εὐδοκεῖ καὶ δίδωσι τὴν ἑαυτοῦ χάριν. καὶ ἄλλοι μετὰ πολλῆς ὑπομονῆς δέχονται τὴν  ἁγιαστικὴν δύναμιν, καθὼς ὁ κύριος θέλει πολυτρόπως. ὁ οὖν λαλῶν, ἐὰν μὴ ᾖ ὁδηγούμενος ὑπὸ φωτὸς  οὐρανίου καὶ σοφίας, οὐ δύναται  πληροφορεῖν  τὸν ἑκάστου νοῦν, ἐπειδὴ πολλαί εἰσιν αἱ προαιρέσεις, αἱ μὲν ἐν πολέμῳ, ἄλλαι ἐν ἀναπαύσει. 4.29.22
Line 646: Line 647:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
36
 
36
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
εἰσι, προθυμοποιοῦντες τὴν ψυχήν, αὐτοὶ δὲ οὗτοι οἱ λόγοι ἔργων χρῄζουσιν. ἰδοὺ γὰρ γραφαὶ καὶ νόμος καὶ διδάσκαλοι καὶ ὁ θεὸς λαλοῦσι λόγους, ἵνα οὗτοι οἱ λόγοι ἐν ἔργῳ γένωνται τῇ 4.30.2 ψυχῇ. καὶ γὰρ ἐλθὼν ὁ κύριος ἐπὶ τῆς γῆς ἔργον ἐποίησεν ἐν αὐτῇ, εἰργάσατο γὰρ τὴν χερσωθεῖσαν γῆν καὶ ἐρημωθεῖσαν καὶ ἐξέβαλεν ἐξ αὐτῆς ἀκάνθας καὶ  τριβόλους  καὶ  ἔλαβεν  ἐξ  αὐτῆς  φυτὸν  νέον  καὶ  ἐφύτευσεν  ἐν  αὐτῇ  οὐράνιον φυτείαν  καινήν. εἰ γὰρ ἤθελε γυμνῇ τῇ θεότητι κατελθεῖν  ἐπὶ γῆς, οὔτε οἱ ἄνθρωποι ἠδύναντο  ἰδεῖν  τὴν  δόξαν  αὐτοῦ  οὔτε  αὐτὸς  ὁ  θάνατος  ἠδύνατο  ὑπενεγκεῖν  οὔτε ὑποστῆναι ἡ κτίσις. ἀλλ' εἰς ἓν μέρος ἔθηκε τῆς δόξης αὐτοῦ τὸ μέγεθος καὶ ἐχρήσατο ἐργαλείοις γεωργικοῖς καὶ σχῆμα ἀνέλαβε γεωργοῦ, ὁμοίως δὲ καὶ ἐνδύματα ἐνεδύσατο τὰ σκεύη τοῦ σώματος καὶ τῆς ψυχῆς καὶ οὕτως εἰσελθὼν τὴν ἔρημον γῆν τῆς καρδίας εἰργάσατο. εἰ γὰρ τὴν δόξαν Μωϋσέως ὑπενεγκεῖν Ἰσραὴλ οὐκ ἠδυνήθη, πόσῳ μᾶλλον τὴν θεϊκὴν δόξαν οὐδεὶς ἐδύνατο ὑποστῆναι. ἀνέλαβεν οὖν σχῆμα γεωργοῦ καὶ ἔνδυμα ζευγηλάτου. ὥσπερ ἵνα ᾖ ἐργάτης καὶ λάβῃ τὰ ἐργατικὰ σκεύη καὶ τὰ τοῦ ἀρότρου καὶ οὕτω σκάψῃ τὴν γῆν, οὕτως ὁ κύριος λαβὼν τὸ ἔνδυμα τὸ ἐργατικὸν ἔβαλεν ἐργάτας εἰς τὴν γῆν καὶ εἰργάσατο καὶ ἔσκαψε κατὰ βάθους καὶ ἔβαλε σπόρον ἐπουράνιον. 4.30.3
 
εἰσι, προθυμοποιοῦντες τὴν ψυχήν, αὐτοὶ δὲ οὗτοι οἱ λόγοι ἔργων χρῄζουσιν. ἰδοὺ γὰρ γραφαὶ καὶ νόμος καὶ διδάσκαλοι καὶ ὁ θεὸς λαλοῦσι λόγους, ἵνα οὗτοι οἱ λόγοι ἐν ἔργῳ γένωνται τῇ 4.30.2 ψυχῇ. καὶ γὰρ ἐλθὼν ὁ κύριος ἐπὶ τῆς γῆς ἔργον ἐποίησεν ἐν αὐτῇ, εἰργάσατο γὰρ τὴν χερσωθεῖσαν γῆν καὶ ἐρημωθεῖσαν καὶ ἐξέβαλεν ἐξ αὐτῆς ἀκάνθας καὶ  τριβόλους  καὶ  ἔλαβεν  ἐξ  αὐτῆς  φυτὸν  νέον  καὶ  ἐφύτευσεν  ἐν  αὐτῇ  οὐράνιον φυτείαν  καινήν. εἰ γὰρ ἤθελε γυμνῇ τῇ θεότητι κατελθεῖν  ἐπὶ γῆς, οὔτε οἱ ἄνθρωποι ἠδύναντο  ἰδεῖν  τὴν  δόξαν  αὐτοῦ  οὔτε  αὐτὸς  ὁ  θάνατος  ἠδύνατο  ὑπενεγκεῖν  οὔτε ὑποστῆναι ἡ κτίσις. ἀλλ' εἰς ἓν μέρος ἔθηκε τῆς δόξης αὐτοῦ τὸ μέγεθος καὶ ἐχρήσατο ἐργαλείοις γεωργικοῖς καὶ σχῆμα ἀνέλαβε γεωργοῦ, ὁμοίως δὲ καὶ ἐνδύματα ἐνεδύσατο τὰ σκεύη τοῦ σώματος καὶ τῆς ψυχῆς καὶ οὕτως εἰσελθὼν τὴν ἔρημον γῆν τῆς καρδίας εἰργάσατο. εἰ γὰρ τὴν δόξαν Μωϋσέως ὑπενεγκεῖν Ἰσραὴλ οὐκ ἠδυνήθη, πόσῳ μᾶλλον τὴν θεϊκὴν δόξαν οὐδεὶς ἐδύνατο ὑποστῆναι. ἀνέλαβεν οὖν σχῆμα γεωργοῦ καὶ ἔνδυμα ζευγηλάτου. ὥσπερ ἵνα ᾖ ἐργάτης καὶ λάβῃ τὰ ἐργατικὰ σκεύη καὶ τὰ τοῦ ἀρότρου καὶ οὕτω σκάψῃ τὴν γῆν, οὕτως ὁ κύριος λαβὼν τὸ ἔνδυμα τὸ ἐργατικὸν ἔβαλεν ἐργάτας εἰς τὴν γῆν καὶ εἰργάσατο καὶ ἔσκαψε κατὰ βάθους καὶ ἔβαλε σπόρον ἐπουράνιον. 4.30.3
Line 671: Line 672:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
37
 
37
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
παραβάσεως τῆς  ἐντολῆς  εἰκόνα  μέν  τινα  εἶχε  τοῦ  πρώτου  ἀνθρώπου,  ψυχὴν  δὲ ἐπουράνιον οὐκ εἶχεν οὔτε εἰκόνα θεϊκὴν ζῶσαν ἐν ἑαυτῷ. διὰ τοῦτο νεκρός ἐστιν ἀπὸ τοῦ θεοῦ καὶ οὔτε πτερὰ  ἔχει, ἵνα πετασθῇ εἰς τὸν  θεϊκὸν  ἀέρα, οὔτε φῶς  ἔχει ἵνα φωτισθῇ καὶ σχῇ κληρονομίαν μετὰ τοῦ ἐπουρανίου φωτός. 4.30.6 Εἰσῆλθε ζύμη παλαιὰ τοῦ  σκότους  καὶ  ἐζύμωσεν  ὅλον  τὸν  Ἀδάμ,  ζύμη  τοῦ  ἐχθροῦ,  καὶ  ἔν  τινι  μέρει συνεφυράθη αὐτὸς ὁ Ἀδὰμ μετὰ τῆς κακίας. εἰκόνα μὲν εἶχε τοῦ πλάσματος τοῦ πρώτου, ἐν θεῷ δὲ ζῆν οὐκ ἠδύνατο καὶ οὐδεὶς τούτῳ ἴσχυσε δοῦναι ζωὴν ἢ δύναμιν οὔτε ψυχὴν κινοῦσαν  αὐτόν,  οὔτε  Μωϋσῆς  οὔτε  προφῆται,  μόνην  δὲ  σκιάν  τινα  ἔφερον  καὶ ἐπαγγελίαν ὅτι ἔρχεται 4.30.7 ὁ λυτρωτής. ὥσπερ δὲ βασιλεὺς ὁρᾷ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ καὶ προσεγγίζει αὐτῇ καὶ σπουδαίως προσέχει, ἐπειδὴ ἰδία αὐτοῦ ἐστιν εἰκών, οὕτω καὶ ὁ κύριος  ἀπέστειλε  τὴν  εἰκόνα  αὐτοῦ  διὰ νόμου, ὕστερον δὲ ἐπηκολούθησεν  αὐτὴ  ἡ ὑπόστασις.  γεγραμμένον  γὰρ  ἦν  ἐν  τῷ  νόμῳ,  ὅτι  ὅπου  ἂν  εὑρεθῇ  παλαιὰ  ζύμη ἐξολοθρευθήσεται. οὕτως οὖν παραγενόμενος ὁ κύριος ἐπ' ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν πᾶσαν τὴν παλαιὰν ζύμην τὴν ἐξαφανίσασαν τὸν νοῦν καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ Ἀδὰμ ἐκαθάρισε καὶ ἐξωλόθρευσε καὶ ἔβαλε νέον προζύμιον εἰς τὴν γῆν τοῦ Ἀδὰμ καὶ πάλιν ἀνεζύμωσε τὸν Ἀδὰμ ζύμῃ ἐπουρανίῳ. 4.30.8 Εἰ οὖν οἱ λόγοι καλοί εἰσιν, ἀλλὰ σκία εἰσὶ τῶν ἀληθινῶν πραγμάτων.  εἰκόνος γὰρ ζώσης χρεία, ἵνα ἐλθοῦσα ἡ ἐπουράνιος εἰκὼν τοῦ Χριστοῦ κερασθῇ μετὰ τῆς ψυχῆς, καὶ  τότε δύναται  ζῆν ἐν θεῷ, ἵνα λάβῃ πτερὰ ἐκεῖθεν τοῦ πνεύματος καὶ χεῖρας καὶ πόδας καὶ ὀφθαλμοὺς τοῦ περιπατεῖν εἰς ἀέρα θεϊκὸν καὶ ἰδεῖν τὸ φῶς τὸ οὐράνιον καὶ ἐργάζεσθαι ἔργον θεϊκόν. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τεχνῖται οἱ τὰ εἴδωλα ποιήσαντες  διὰ ξύλου καὶ χαλκωμάτων  καὶ χρυσοῦ καὶ ἀργύρων  ἐποίησαν  εἰκόνας ἀνθρώπων  καὶ ζῴων καὶ θηρίων. ἄπελθε ἐκεῖ ζήτησον· οὐ ψυχὴν εὑρίσκεις, οὐ φωνὴν ἀκούεις, ἵνα ἀποκρίνηταί σοι ὀφθαλμοὺς γὰρ ἔχουσι καὶ οὐ βλέπουσι, πόδας ἔχουσι καὶ οὐ περιπατήσουσιν. 4.30.9 Ἔστη οὖν ὁ κύριος εἰς τὸ μέσον τοῦ στοιχείου τῆς γῆς, καὶ ἰδοὺ διὰ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ ὅλον τὸν κόσμον συνήγαγε πρὸς ἑαυτόν. τὸ γὰρ φορτίον αὐτοῦ μεμέστωται παντοίων  ἀγαθῶν. καὶ ἔστησε τὴν πανήγυριν αὐτοῦ πεπληρωμένην παντοίων  εἰδῶν πολυτίμων  βασιλικῶν. πάντα οὖν εὑρίσκεις ἐκεῖ, προτρέπεται πάντας καὶ συνάγει ὅλον τὸν Ἀδὰμ λέγων· πραγματευτής εἰμι καὶ ἡ πανήγυρίς μου γέμει. ἰατρός εἰμι καὶ ἔχω φαρμάκων εἴδη πολλά. ὁ χωλὸς λάβῃ φάρμακον τὸ ἰώμενον τὴν ἀσθένειαν αὐτοῦ καὶ  ὁ κυλλὸς  δέξεται φάρμακον τὸ ἰώμενον  τὸ πάθος αὐτοῦ, ὁ τυφλὸς  λάβῃ κολλύριον τὸ ἀνοῖγον τὴν πήρωσιν αὐτοῦ, ὁ νεκρὸς λάβῃ ψυχὴν τὴν κινοῦσαν αὐτὸν καὶ ζωοποιηθήσεται ἐκ τῆς νεκρώσεως αὐτοῦ. 4.30.10 Ὥσπερ γὰρ διὰ τοῦ σώματος τοῦ Ἀδάμ, τοῦ πρώτου ἀνθρώπου, κατέστρεψεν ὁ θάνατος ὅλον τὸν κόσμον καὶ ἀντῆρε καὶ ὑψηλοφρόνησεν,  οὕτως  πάλιν  ὁ  κύριος  δι'  αὐτοῦ  τοῦ  σώματος,  οὗπερ  ἀνέλαβε, κατεπάτησε καὶ ἦρε τὰ σκῦλα ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου, ἐλευθερώσας αὐτοὺς ἐκ τοῦ πικροῦ ζυγοῦ τῆς δουλείας, ἀπέστειλε γὰρ τὸ δίκτυον καὶ προσέδησε τὸ βάρος τοῦ σώματος, καὶ οὕτως  κατῆλθεν  εἰς  τὰ  καταχθόνια  καὶ  ἐποίησε  πόλεμον  πρὸς  τὸν  θάνατον  καὶ ἀνήγαγεν ἐλεύθερον τὸν Ἀδάμ, καὶ κάτω οὖν αὐτὸς ἐποίησε τὴν νίκην καὶ ἄνω ἐπὶ τῆς γῆς αὐτὸς διὰ τοῦ σταυροῦ κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν. 4.30.11 Προσκολληθῶμεν οὖν αὐτῷ νυκτὸς καὶ ἡμέρας καὶ διακονήσωμεν ἑαυτοὺς καὶ εἰς πάντα μιμησώμεθα αὐτόν. ὥσπερ γὰρ σὺ τρέχεις ὀπίσω αὐτοῦ, οὕτω καὶ αὐτὸς κατελθὼν ἐξ ἁγίων οὐρανῶν ἦλθεν ὀπίσω σου εἰς ἀναζήτησιν καὶ ἔλαβε μορφὴν  δούλου, ἵνα ἐκ τῆς δουλείας σε ῥύσηται, καὶ ἀφῆκε πλοῦτον καὶ ἔλαβε πτωχείαν, ἵνα σε ἐλευθερώσῃ ἐκ τῆς δουλείας τῆς πτωχείας ἐγεύσατο θανάτου ὁ ἀθάνατος, ἵνα σε τὸν τεθανατωμένον  ζωοποιήσῃ ἐκ τοῦ θανάτου σου εἰσῆλθεν εἰς πάθη καὶ θλίψεις, ἵνα σε ἐκ τῶν παθῶν καὶ πειρασμῶν ῥύσηται. αὐτὸς
 
παραβάσεως τῆς  ἐντολῆς  εἰκόνα  μέν  τινα  εἶχε  τοῦ  πρώτου  ἀνθρώπου,  ψυχὴν  δὲ ἐπουράνιον οὐκ εἶχεν οὔτε εἰκόνα θεϊκὴν ζῶσαν ἐν ἑαυτῷ. διὰ τοῦτο νεκρός ἐστιν ἀπὸ τοῦ θεοῦ καὶ οὔτε πτερὰ  ἔχει, ἵνα πετασθῇ εἰς τὸν  θεϊκὸν  ἀέρα, οὔτε φῶς  ἔχει ἵνα φωτισθῇ καὶ σχῇ κληρονομίαν μετὰ τοῦ ἐπουρανίου φωτός. 4.30.6 Εἰσῆλθε ζύμη παλαιὰ τοῦ  σκότους  καὶ  ἐζύμωσεν  ὅλον  τὸν  Ἀδάμ,  ζύμη  τοῦ  ἐχθροῦ,  καὶ  ἔν  τινι  μέρει συνεφυράθη αὐτὸς ὁ Ἀδὰμ μετὰ τῆς κακίας. εἰκόνα μὲν εἶχε τοῦ πλάσματος τοῦ πρώτου, ἐν θεῷ δὲ ζῆν οὐκ ἠδύνατο καὶ οὐδεὶς τούτῳ ἴσχυσε δοῦναι ζωὴν ἢ δύναμιν οὔτε ψυχὴν κινοῦσαν  αὐτόν,  οὔτε  Μωϋσῆς  οὔτε  προφῆται,  μόνην  δὲ  σκιάν  τινα  ἔφερον  καὶ ἐπαγγελίαν ὅτι ἔρχεται 4.30.7 ὁ λυτρωτής. ὥσπερ δὲ βασιλεὺς ὁρᾷ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ καὶ προσεγγίζει αὐτῇ καὶ σπουδαίως προσέχει, ἐπειδὴ ἰδία αὐτοῦ ἐστιν εἰκών, οὕτω καὶ ὁ κύριος  ἀπέστειλε  τὴν  εἰκόνα  αὐτοῦ  διὰ νόμου, ὕστερον δὲ ἐπηκολούθησεν  αὐτὴ  ἡ ὑπόστασις.  γεγραμμένον  γὰρ  ἦν  ἐν  τῷ  νόμῳ,  ὅτι  ὅπου  ἂν  εὑρεθῇ  παλαιὰ  ζύμη ἐξολοθρευθήσεται. οὕτως οὖν παραγενόμενος ὁ κύριος ἐπ' ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν πᾶσαν τὴν παλαιὰν ζύμην τὴν ἐξαφανίσασαν τὸν νοῦν καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ Ἀδὰμ ἐκαθάρισε καὶ ἐξωλόθρευσε καὶ ἔβαλε νέον προζύμιον εἰς τὴν γῆν τοῦ Ἀδὰμ καὶ πάλιν ἀνεζύμωσε τὸν Ἀδὰμ ζύμῃ ἐπουρανίῳ. 4.30.8 Εἰ οὖν οἱ λόγοι καλοί εἰσιν, ἀλλὰ σκία εἰσὶ τῶν ἀληθινῶν πραγμάτων.  εἰκόνος γὰρ ζώσης χρεία, ἵνα ἐλθοῦσα ἡ ἐπουράνιος εἰκὼν τοῦ Χριστοῦ κερασθῇ μετὰ τῆς ψυχῆς, καὶ  τότε δύναται  ζῆν ἐν θεῷ, ἵνα λάβῃ πτερὰ ἐκεῖθεν τοῦ πνεύματος καὶ χεῖρας καὶ πόδας καὶ ὀφθαλμοὺς τοῦ περιπατεῖν εἰς ἀέρα θεϊκὸν καὶ ἰδεῖν τὸ φῶς τὸ οὐράνιον καὶ ἐργάζεσθαι ἔργον θεϊκόν. καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τεχνῖται οἱ τὰ εἴδωλα ποιήσαντες  διὰ ξύλου καὶ χαλκωμάτων  καὶ χρυσοῦ καὶ ἀργύρων  ἐποίησαν  εἰκόνας ἀνθρώπων  καὶ ζῴων καὶ θηρίων. ἄπελθε ἐκεῖ ζήτησον· οὐ ψυχὴν εὑρίσκεις, οὐ φωνὴν ἀκούεις, ἵνα ἀποκρίνηταί σοι ὀφθαλμοὺς γὰρ ἔχουσι καὶ οὐ βλέπουσι, πόδας ἔχουσι καὶ οὐ περιπατήσουσιν. 4.30.9 Ἔστη οὖν ὁ κύριος εἰς τὸ μέσον τοῦ στοιχείου τῆς γῆς, καὶ ἰδοὺ διὰ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ ὅλον τὸν κόσμον συνήγαγε πρὸς ἑαυτόν. τὸ γὰρ φορτίον αὐτοῦ μεμέστωται παντοίων  ἀγαθῶν. καὶ ἔστησε τὴν πανήγυριν αὐτοῦ πεπληρωμένην παντοίων  εἰδῶν πολυτίμων  βασιλικῶν. πάντα οὖν εὑρίσκεις ἐκεῖ, προτρέπεται πάντας καὶ συνάγει ὅλον τὸν Ἀδὰμ λέγων· πραγματευτής εἰμι καὶ ἡ πανήγυρίς μου γέμει. ἰατρός εἰμι καὶ ἔχω φαρμάκων εἴδη πολλά. ὁ χωλὸς λάβῃ φάρμακον τὸ ἰώμενον τὴν ἀσθένειαν αὐτοῦ καὶ  ὁ κυλλὸς  δέξεται φάρμακον τὸ ἰώμενον  τὸ πάθος αὐτοῦ, ὁ τυφλὸς  λάβῃ κολλύριον τὸ ἀνοῖγον τὴν πήρωσιν αὐτοῦ, ὁ νεκρὸς λάβῃ ψυχὴν τὴν κινοῦσαν αὐτὸν καὶ ζωοποιηθήσεται ἐκ τῆς νεκρώσεως αὐτοῦ. 4.30.10 Ὥσπερ γὰρ διὰ τοῦ σώματος τοῦ Ἀδάμ, τοῦ πρώτου ἀνθρώπου, κατέστρεψεν ὁ θάνατος ὅλον τὸν κόσμον καὶ ἀντῆρε καὶ ὑψηλοφρόνησεν,  οὕτως  πάλιν  ὁ  κύριος  δι'  αὐτοῦ  τοῦ  σώματος,  οὗπερ  ἀνέλαβε, κατεπάτησε καὶ ἦρε τὰ σκῦλα ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου, ἐλευθερώσας αὐτοὺς ἐκ τοῦ πικροῦ ζυγοῦ τῆς δουλείας, ἀπέστειλε γὰρ τὸ δίκτυον καὶ προσέδησε τὸ βάρος τοῦ σώματος, καὶ οὕτως  κατῆλθεν  εἰς  τὰ  καταχθόνια  καὶ  ἐποίησε  πόλεμον  πρὸς  τὸν  θάνατον  καὶ ἀνήγαγεν ἐλεύθερον τὸν Ἀδάμ, καὶ κάτω οὖν αὐτὸς ἐποίησε τὴν νίκην καὶ ἄνω ἐπὶ τῆς γῆς αὐτὸς διὰ τοῦ σταυροῦ κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν. 4.30.11 Προσκολληθῶμεν οὖν αὐτῷ νυκτὸς καὶ ἡμέρας καὶ διακονήσωμεν ἑαυτοὺς καὶ εἰς πάντα μιμησώμεθα αὐτόν. ὥσπερ γὰρ σὺ τρέχεις ὀπίσω αὐτοῦ, οὕτω καὶ αὐτὸς κατελθὼν ἐξ ἁγίων οὐρανῶν ἦλθεν ὀπίσω σου εἰς ἀναζήτησιν καὶ ἔλαβε μορφὴν  δούλου, ἵνα ἐκ τῆς δουλείας σε ῥύσηται, καὶ ἀφῆκε πλοῦτον καὶ ἔλαβε πτωχείαν, ἵνα σε ἐλευθερώσῃ ἐκ τῆς δουλείας τῆς πτωχείας ἐγεύσατο θανάτου ὁ ἀθάνατος, ἵνα σε τὸν τεθανατωμένον  ζωοποιήσῃ ἐκ τοῦ θανάτου σου εἰσῆλθεν εἰς πάθη καὶ θλίψεις, ἵνα σε ἐκ τῶν παθῶν καὶ πειρασμῶν ῥύσηται. αὐτὸς
Line 685: Line 686:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
38
 
38
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
γὰρ ὁ σατανᾶς νομίσας αὐτὸν ἄνθρωπον εἶναι ἀπῆλθε πειράσαι αὐτὸν καὶ τῷ σώματι αὐτοῦ  ἐνόμιζεν  ἐμπαίζειν,  καὶ  εὑρέθη  δι'  αὐτοῦ  τοῦ  σώματος  ἐμπίπτων  καὶ κατακρινόμενος. 4.30.12  Εἰσὶ δέ  τινες,  οἵτινες  ἐὰν  ἀναστῶσι  διακονῆσαι  ἀδελφοῖς, ὥσπερ βάρος ἡγοῦνται, κλεπτόμενοι  ὑπὸ  τῆς ἁμαρτίας. ἆρα οὐ βλέπεις ὅτι ὁ κύριος ἐλθὼν ὑπέδειξεν ὁδὸν καὶ εἰς τὸ σωματικὸν καὶ εἰς τὸ πνευματικόν; λαβὼν γὰρ λέντιον περιεζώσατο καὶ ἔνιψε τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν. οὕτως εἶ λιθοκάρδιος, ὅτι οὐ κινεῖταί σου ἡ καρδία εἰς ζῆλον δικαιοσύνης καὶ ἐξακολουθεῖς  τῷ κυρίῳ καὶ δουλεύεις τοῖς ἀδελφοῖς; 4.30.13 Περὶ τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου λέγει ἡ μήτηρ αὐτῶν· κύριε, θέλω «ἵνα οἱ δύο μου υἱοὶ καθίσωσιν εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων».  ἀπεκρίθη ὁ κύριος·
 
γὰρ ὁ σατανᾶς νομίσας αὐτὸν ἄνθρωπον εἶναι ἀπῆλθε πειράσαι αὐτὸν καὶ τῷ σώματι αὐτοῦ  ἐνόμιζεν  ἐμπαίζειν,  καὶ  εὑρέθη  δι'  αὐτοῦ  τοῦ  σώματος  ἐμπίπτων  καὶ κατακρινόμενος. 4.30.12  Εἰσὶ δέ  τινες,  οἵτινες  ἐὰν  ἀναστῶσι  διακονῆσαι  ἀδελφοῖς, ὥσπερ βάρος ἡγοῦνται, κλεπτόμενοι  ὑπὸ  τῆς ἁμαρτίας. ἆρα οὐ βλέπεις ὅτι ὁ κύριος ἐλθὼν ὑπέδειξεν ὁδὸν καὶ εἰς τὸ σωματικὸν καὶ εἰς τὸ πνευματικόν; λαβὼν γὰρ λέντιον περιεζώσατο καὶ ἔνιψε τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν. οὕτως εἶ λιθοκάρδιος, ὅτι οὐ κινεῖταί σου ἡ καρδία εἰς ζῆλον δικαιοσύνης καὶ ἐξακολουθεῖς  τῷ κυρίῳ καὶ δουλεύεις τοῖς ἀδελφοῖς; 4.30.13 Περὶ τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου λέγει ἡ μήτηρ αὐτῶν· κύριε, θέλω «ἵνα οἱ δύο μου υἱοὶ καθίσωσιν εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων».  ἀπεκρίθη ὁ κύριος·
Line 710: Line 711:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
39
 
39
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
βίον.  ἀποβλέποντες  οὖν  καὶ  ἀφορῶντες  εἰς  τὸν  προειρημένον  θεμέλιον  χαίρειν ὀφείλομεν συμπάσχοντες τῷ Χριστῷ, λυπεῖσθαι δὲ ἡνίκα ἐν δόξῃ καὶ τιμῇ ἐσμέν, ὡς μὴ ἐπιβάντες  μηδὲ ἁψάμενοι  τῆς ὁδοῦ τοῦ κυρίου καὶ τῶν  ἀποστόλων·  πάντες  γὰρ διὰ θλίψεων  παρῆλθον  τὸν  βίον. οἱ οὖν  εἰσελθόντες  εἰς τὴν  ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης, ὡς ἄνθρωπος ἔχων πένθος ἀπαραμύθητον ἐπὶ μονογενεῖ υἱῷ ἀποθανόντι, οὕτως ἐν πένθει εἰσὶ καὶ λύπῃ καὶ δακρύοις. ἔστι δὲ τῷ τοιούτῳ πένθει χαρὰ καὶ τῷ τοιούτῳ πόνῳ καὶ τῇ θλίψει  παράκλησις ἀναπαύουσα καὶ τὰ δάκρυα καὶ οἱ ἐκ βάθους καρδίας  στεναγμοὶ τρυφᾶν ποιοῦσι τοὺς κεκτημένους· ἀναπαύονται  γὰρ καὶ ἥδονται ἐπὶ τῷ θλιβερῷ βίῳ καὶ οἱ τοιοῦτοι οἰκεῖοί εἰσι τῷ θεῷ. οἱ δὲ ὑπερβαίνοντες τοῦτο τὸ μέτρον ἐξήλειψαν πᾶν δάκρυον ἀπὸ προσώπου τῆς ψυχῆς καὶ ἀποθέμενοι διὰ τοῦ κυρίου τὸ πένθος χαρὰν καὶ ἀγάπην  ἀνέλαβον.  τοῦτο δὲ τὸ μέτρον  τῶν  τελείων  ἐστίν. 5.2.4 Ὀφείλουσιν  οὖν οἱ Χριστιανοὶ πᾶσαν προαίρεσιν ἐν ἀνεξικακίᾳ καὶ μακροθυμίᾳ βαστάζειν. κἂν εὕρῃς τινὰ τῶν ἀδελφῶν  σου εἰς βραχύ τι ἐκτραπέντα ἢ σφαλέντα, ἔχοντα δέ τινα εὐάρεστα, μὴ ἀποκόψῃς αὐτὸν τῆς ἐλπίδος. γέγραπται γάρ· «παρακαλεῖτε ἀλλήλους, ἵνα μὴ τὸ χωλὸν ἐκτραπῇ, ἰαθῇ δὲ μᾶλλον», εἰ δύναται ἐπιδέξασθαι θεραπείαν. κρεῖττον δὲ δουλεύειν πάσῃ προαιρέσει καὶ μὴ κρίνειν. εἰ δὲ σὺ κρίνεις τὸν πλησίον σου, ὅτι ἁμαρτωλός ἐστι, ἔχεις εἰπεῖν σὺ τῷ θεῷ ὅτι δίκαιός εἰμι; καὶ εἰ λέγεις ὅτι μιαρός ἐστι καὶ ἀκάθαρτος, καὶ σὺ τῷ θεῷ μιαρὸς εἶ καὶ ἀκάθαρτος. καὶ ὥσπερ σὺ ποιεῖς τῷ πλησίον σου, οὕτω καὶ σοὶ ὁ θεός. ἐὰν ἀγαπήσῃς τὸν πλησίον σου, ἔρχεται πρός σε ὁ θεὸς καὶ ἀγαπᾷ σε. ἐὰν δὲ εἴπης· ἰδιώτης ἐστὶ καὶ μιαρὸν νοῦν ἔχει, καὶ σὺ τῷ θεῷ ἰδιώτης εἶ καὶ βδελυκτὸς καὶ μηδὲν εἰδώς. καὶ ἐὰν ἀποστραφῇς τὸν πλησίον σου, καὶ ὁ κύριος ἀποστρέφεταί  σε καὶ  οὐ παραδέχεταί σε εἰς τὴν βασιλείαν. «ᾧ γὰρ μέτρῳ μετρεῖτε ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν». 5.2.5
 
βίον.  ἀποβλέποντες  οὖν  καὶ  ἀφορῶντες  εἰς  τὸν  προειρημένον  θεμέλιον  χαίρειν ὀφείλομεν συμπάσχοντες τῷ Χριστῷ, λυπεῖσθαι δὲ ἡνίκα ἐν δόξῃ καὶ τιμῇ ἐσμέν, ὡς μὴ ἐπιβάντες  μηδὲ ἁψάμενοι  τῆς ὁδοῦ τοῦ κυρίου καὶ τῶν  ἀποστόλων·  πάντες  γὰρ διὰ θλίψεων  παρῆλθον  τὸν  βίον. οἱ οὖν  εἰσελθόντες  εἰς τὴν  ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης, ὡς ἄνθρωπος ἔχων πένθος ἀπαραμύθητον ἐπὶ μονογενεῖ υἱῷ ἀποθανόντι, οὕτως ἐν πένθει εἰσὶ καὶ λύπῃ καὶ δακρύοις. ἔστι δὲ τῷ τοιούτῳ πένθει χαρὰ καὶ τῷ τοιούτῳ πόνῳ καὶ τῇ θλίψει  παράκλησις ἀναπαύουσα καὶ τὰ δάκρυα καὶ οἱ ἐκ βάθους καρδίας  στεναγμοὶ τρυφᾶν ποιοῦσι τοὺς κεκτημένους· ἀναπαύονται  γὰρ καὶ ἥδονται ἐπὶ τῷ θλιβερῷ βίῳ καὶ οἱ τοιοῦτοι οἰκεῖοί εἰσι τῷ θεῷ. οἱ δὲ ὑπερβαίνοντες τοῦτο τὸ μέτρον ἐξήλειψαν πᾶν δάκρυον ἀπὸ προσώπου τῆς ψυχῆς καὶ ἀποθέμενοι διὰ τοῦ κυρίου τὸ πένθος χαρὰν καὶ ἀγάπην  ἀνέλαβον.  τοῦτο δὲ τὸ μέτρον  τῶν  τελείων  ἐστίν. 5.2.4 Ὀφείλουσιν  οὖν οἱ Χριστιανοὶ πᾶσαν προαίρεσιν ἐν ἀνεξικακίᾳ καὶ μακροθυμίᾳ βαστάζειν. κἂν εὕρῃς τινὰ τῶν ἀδελφῶν  σου εἰς βραχύ τι ἐκτραπέντα ἢ σφαλέντα, ἔχοντα δέ τινα εὐάρεστα, μὴ ἀποκόψῃς αὐτὸν τῆς ἐλπίδος. γέγραπται γάρ· «παρακαλεῖτε ἀλλήλους, ἵνα μὴ τὸ χωλὸν ἐκτραπῇ, ἰαθῇ δὲ μᾶλλον», εἰ δύναται ἐπιδέξασθαι θεραπείαν. κρεῖττον δὲ δουλεύειν πάσῃ προαιρέσει καὶ μὴ κρίνειν. εἰ δὲ σὺ κρίνεις τὸν πλησίον σου, ὅτι ἁμαρτωλός ἐστι, ἔχεις εἰπεῖν σὺ τῷ θεῷ ὅτι δίκαιός εἰμι; καὶ εἰ λέγεις ὅτι μιαρός ἐστι καὶ ἀκάθαρτος, καὶ σὺ τῷ θεῷ μιαρὸς εἶ καὶ ἀκάθαρτος. καὶ ὥσπερ σὺ ποιεῖς τῷ πλησίον σου, οὕτω καὶ σοὶ ὁ θεός. ἐὰν ἀγαπήσῃς τὸν πλησίον σου, ἔρχεται πρός σε ὁ θεὸς καὶ ἀγαπᾷ σε. ἐὰν δὲ εἴπης· ἰδιώτης ἐστὶ καὶ μιαρὸν νοῦν ἔχει, καὶ σὺ τῷ θεῷ ἰδιώτης εἶ καὶ βδελυκτὸς καὶ μηδὲν εἰδώς. καὶ ἐὰν ἀποστραφῇς τὸν πλησίον σου, καὶ ὁ κύριος ἀποστρέφεταί  σε καὶ  οὐ παραδέχεταί σε εἰς τὴν βασιλείαν. «ᾧ γὰρ μέτρῳ μετρεῖτε ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν». 5.2.5
Line 725: Line 726:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
40
 
40
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
τὸν θεὸν μόνῳ λόγῳ ἐπιγνῷ,  ἀλλ' ἵνα ἔχῃ αὐτὸν ἐν τῇ καρδίᾳ ἐν πάσῃ αἰσθήσει καὶ ἐπιγνώσει.  διότι  μέγα  ἐστὶ τὸ ἀξίωμά  σου, ὦ  ἄνθρωπε,  ὑπερβαῖνον  πᾶσαν κτίσεως ποικιλίαν. πρόσεχε πῶς πλατὺς ὁ οὐρανὸς καὶ στίλβων τοῖς ἄστροις, καὶ οὐκ εὐδόκησεν ἐν αὐτῷ ὁ κύριος· καὶ ὁποῖοι ἐν αὐτῷ φωστῆρες, ὁποῖα δὲ καὶ πόση ἡ γῆ, καὶ πάντα παριδὼν ὁ θεὸς εἰς ἀγαθοὺς λογισμοὺς καὶ καρδίαν ἀνθρώπου  ἀναπαύεται. μόνος σὺ ναὸς ἐκλήθης θεοῦ καὶ οἰκητήριον θεότητος ἐγένου, εἰς τὸ καταλύειν καὶ κατασκηνοῦν τὸν κύριον. «ἐπὶ τίνα γὰρ ἐπιβλέψω ἢ ἐπὶ τὸν πρᾶον καὶ ἡσύχιον καὶ τρέμοντά μου τοὺς λόγους»; καὶ πάλιν· «ἐμφανίσω αὐτῷ ἐμαυτόν» καὶ ἐγὼ καὶ ὁ πατήρ μου «ἐλευσόμεθα καὶ μονὴν παρ' αὐτῷ ποιήσομεν». σὺ εἶ κτῆμα θεοῦ, σὺ εἶ κληρονομία τοῦ βασιλέως. μὴ καταφρονήσῃς αὐτοῦ, ὦ ἄνθρωπε, ἀλλ' ἐλθὲ ἐπὶ τὸν ἀγῶνα καὶ ἄθλησον, ἵνα καὶ τοῦ στεφάνου καταξιωθῇς ἔργῳ καὶ ἀληθείᾳ. πολλοὶ γάρ εἰσιν ἐξ ἡμῶν ἀκούοντες τὸν ἀπὸ τῶν  γραφῶν  λόγον  καὶ μηδέν, ὧν λέγουσιν αἱ γραφαί,  κεκτημένοι, ἀλλὰ ξένοι τῆς ἐργασίας καὶ τῆς αἰσθήσεως μόνον λαλεῖν εἰδότες. «ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται ἐὰν μὴ νομίμως  ἀθλήσῃ». χρεία δρόμου καὶ κόπου καὶ ἀγῶνος,  χρεία θλίψεως  καὶ πόνου, ἵνα τις ἀναπαυθῇ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. 5.2.8 Ὑποδείξω σοι ἀπὸ μέρους τὴν  ὑπερβολὴν  τοῦ  ἀποκειμένου  τοῖς  ἀθλοῦσι  πλούτου.  ὥσπερ ἐάν  τις  προσελθὼν βασιλεῖ  πορφύραν  ἐνδεδυμένῳ  εἴπῃ·  "1ἄφες  τὴν  βασιλικὴν  ἀξίαν,  ἀπόστηθι  τῆς τυραννικῆς δυναστείας, καὶ δεῦρο χοίρους νέμησον καὶ ἔνδυσαι χιτῶνας ῥυπαροὺς καὶ κατερρωγότας"2, οὕτω καὶ ὁ ἀνδρὶ πνευματικῷ κατηξιωμένῳ τῆς ἐπαγγελίας τοῦ θεοῦ καὶ ἀπογεγραμμένῳ ἐν τῇ ἐπουρανίῳ πόλει διδοὺς πλοῦτον ἢ ἀξίωμα ἢ κράτος γήϊνον δυσωδίαν καὶ ἀτιμίαν καὶ ὕβριν νομίζεται διδόναι, διότι ἐν ἐκείνοις τοῖς ἐπουρανίοις βυθίζονται, καὶ οἱ τοιοῦτοι πλουτοῦντες καὶ μεθυσκόμενοι μέθῃ πνευματικῇ καὶ ἄλλης γεγονότες  πόλεως πάντα τὰ φαινόμενα  φαντασίαν  ἡγοῦνται,  εἴτε δόξαν εἴτε λόγων δύναμιν καὶ κόμπον, πάντα σαλευόμενα καὶ μὴ ἐπιβεβηκότα βάσεως στερεᾶς. 5.2.9 Ἐάν τις ᾖ ἀπὸ ἀξιώματος, μὴ λογισάσθω καθ' ἑαυτὸν κατόρθωμά τι ἀξιόπιστον πεποιηκέναι, ἀφορῶν  εἰς τὴν ταπεινοφροσύνην  τοῦ Χριστοῦ καὶ τὰ ἐμπτύσματα, ἀλλὰ παιδευθήτω ὅτι ἄνθρωπός ἐστι, γῆ καὶ σποδὸς ὅλος, ἐπισκεψάσθω δὲ ἑαυτόν, εἰ υἱός ἐστι προφητῶν καὶ  ἀποστόλων.  ἐκτὸς  γὰρ  ἐκείνου  τοῦ  ἐπουρανίου  κτήματος,  ἐκτὸς  ἐκείνης  τῆς βασιλείας, ἐκτὸς τοῦ παρακλήτου ἐκείνου, τῆς ζωῆς καὶ τοῦ φωτός, ἐκτὸς τῆς τρυφῆς καὶ τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἀγαλλιάσεως κονιορτός ἐστι τὰ πάντα. 5.2.10 Μακάριαι αἱ ψυχαὶ τῶν  Χριστιανῶν, ὅτι ἔχουσι τὸν  ποιμένα  Ἰησοῦν Χριστὸν φωτίζοντα,  ὁδηγοῦντα. τί τούτου μεῖζον, ὅτι τὴν ὑπόστασιν αὐτοῦ καὶ τὴν φύσιν ἐμπιστεύει καὶ συγκιρνᾶται τῷ νῷ καὶ τοῖς λογισμοῖς, καὶ σκιρτῶσιν ὡς ἄρνες ἐν τῇ εὐλογημένῃ βασιλείᾳ; 5.2.11 Ἔστι γεωργὸς ἔμπειρος μετὰ πολλῆς τέχνης ἐργαζόμενος τὴν γῆν, καὶ διότι ἡ γῆ τραχεῖα καὶ ἄκαρπός ἐστιν, οὐδὲν ὤνησεν ἡ τέχνη τοῦ τεχνίτου. καὶ ἔστι στερρὰ γῆ καρποφόρος καὶ γονίμη, νικῶσα τῇ εὐκαρπίᾳ τὴν τῶν ἐμπονούντων  ἀπειρίαν. 5.2.12 Οἱ περιγενόμενοι τῶν παθῶν τῆς ἁμαρτίας οὗτοι καὶ τῶν σωματικῶν ἠλευθέρωνται  παθῶν, πόνων  καὶ πυρετῶν καὶ πάντοτε ὑγιεῖς εἰσιν. ἀλλ' οὐδὲ τοιοῦτοι ὄντες ἀμεριμνοῦσι παντελῶς. εἰ γὰρ  ἦσαν  οἱ  τοιοῦτοι  πάντοτε  ἀμέριμνοι,  ἐλεύθεροι,  ἀφειμένοι,  ὡς  ἀναγκαστικῇ δυνάμει ὄντες ἀγαθοί, ὑπὸ τῆς συνούσης χάριτος ἐγίνοντο τοιοῦτοι καὶ οὐκέτι ἐφαίνετο τὸ αὐτεξούσιον τοῦ ἀνθρώπου. ἐπεὶ οὖν μέσον ἐστὶ τὸ θέλημα, παραχωρεῖ ἡ χάρις καὶ ἐπέρχονται  αὐτοῖς θλίψεις καὶ πειρασμοί. οὔτε οὖν οἱ ἁμαρτωλοὶ πάντοτε  ἐν θλίψει εἰσὶν οὔτε οἱ δίκαιοι πάντοτε  ἀμέριμνοι. 5.3.1 Ἐρώτησις. Εἰ ὡς τῷ κυρίῳ ἐλάλησεν ὁ διάβολος, ὅτε αὐτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐπείρασεν εἰπών· «εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ, εἰπὲ ἵνα οἱ λίθοι οὗτοι ἄρτοι γένωνται», οὕτω καὶ τοὺς δικαίους πολεμεῖ, λαλῶν λόγους ἔξωθεν πρὸς τὸ
 
τὸν θεὸν μόνῳ λόγῳ ἐπιγνῷ,  ἀλλ' ἵνα ἔχῃ αὐτὸν ἐν τῇ καρδίᾳ ἐν πάσῃ αἰσθήσει καὶ ἐπιγνώσει.  διότι  μέγα  ἐστὶ τὸ ἀξίωμά  σου, ὦ  ἄνθρωπε,  ὑπερβαῖνον  πᾶσαν κτίσεως ποικιλίαν. πρόσεχε πῶς πλατὺς ὁ οὐρανὸς καὶ στίλβων τοῖς ἄστροις, καὶ οὐκ εὐδόκησεν ἐν αὐτῷ ὁ κύριος· καὶ ὁποῖοι ἐν αὐτῷ φωστῆρες, ὁποῖα δὲ καὶ πόση ἡ γῆ, καὶ πάντα παριδὼν ὁ θεὸς εἰς ἀγαθοὺς λογισμοὺς καὶ καρδίαν ἀνθρώπου  ἀναπαύεται. μόνος σὺ ναὸς ἐκλήθης θεοῦ καὶ οἰκητήριον θεότητος ἐγένου, εἰς τὸ καταλύειν καὶ κατασκηνοῦν τὸν κύριον. «ἐπὶ τίνα γὰρ ἐπιβλέψω ἢ ἐπὶ τὸν πρᾶον καὶ ἡσύχιον καὶ τρέμοντά μου τοὺς λόγους»; καὶ πάλιν· «ἐμφανίσω αὐτῷ ἐμαυτόν» καὶ ἐγὼ καὶ ὁ πατήρ μου «ἐλευσόμεθα καὶ μονὴν παρ' αὐτῷ ποιήσομεν». σὺ εἶ κτῆμα θεοῦ, σὺ εἶ κληρονομία τοῦ βασιλέως. μὴ καταφρονήσῃς αὐτοῦ, ὦ ἄνθρωπε, ἀλλ' ἐλθὲ ἐπὶ τὸν ἀγῶνα καὶ ἄθλησον, ἵνα καὶ τοῦ στεφάνου καταξιωθῇς ἔργῳ καὶ ἀληθείᾳ. πολλοὶ γάρ εἰσιν ἐξ ἡμῶν ἀκούοντες τὸν ἀπὸ τῶν  γραφῶν  λόγον  καὶ μηδέν, ὧν λέγουσιν αἱ γραφαί,  κεκτημένοι, ἀλλὰ ξένοι τῆς ἐργασίας καὶ τῆς αἰσθήσεως μόνον λαλεῖν εἰδότες. «ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται ἐὰν μὴ νομίμως  ἀθλήσῃ». χρεία δρόμου καὶ κόπου καὶ ἀγῶνος,  χρεία θλίψεως  καὶ πόνου, ἵνα τις ἀναπαυθῇ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. 5.2.8 Ὑποδείξω σοι ἀπὸ μέρους τὴν  ὑπερβολὴν  τοῦ  ἀποκειμένου  τοῖς  ἀθλοῦσι  πλούτου.  ὥσπερ ἐάν  τις  προσελθὼν βασιλεῖ  πορφύραν  ἐνδεδυμένῳ  εἴπῃ·  "1ἄφες  τὴν  βασιλικὴν  ἀξίαν,  ἀπόστηθι  τῆς τυραννικῆς δυναστείας, καὶ δεῦρο χοίρους νέμησον καὶ ἔνδυσαι χιτῶνας ῥυπαροὺς καὶ κατερρωγότας"2, οὕτω καὶ ὁ ἀνδρὶ πνευματικῷ κατηξιωμένῳ τῆς ἐπαγγελίας τοῦ θεοῦ καὶ ἀπογεγραμμένῳ ἐν τῇ ἐπουρανίῳ πόλει διδοὺς πλοῦτον ἢ ἀξίωμα ἢ κράτος γήϊνον δυσωδίαν καὶ ἀτιμίαν καὶ ὕβριν νομίζεται διδόναι, διότι ἐν ἐκείνοις τοῖς ἐπουρανίοις βυθίζονται, καὶ οἱ τοιοῦτοι πλουτοῦντες καὶ μεθυσκόμενοι μέθῃ πνευματικῇ καὶ ἄλλης γεγονότες  πόλεως πάντα τὰ φαινόμενα  φαντασίαν  ἡγοῦνται,  εἴτε δόξαν εἴτε λόγων δύναμιν καὶ κόμπον, πάντα σαλευόμενα καὶ μὴ ἐπιβεβηκότα βάσεως στερεᾶς. 5.2.9 Ἐάν τις ᾖ ἀπὸ ἀξιώματος, μὴ λογισάσθω καθ' ἑαυτὸν κατόρθωμά τι ἀξιόπιστον πεποιηκέναι, ἀφορῶν  εἰς τὴν ταπεινοφροσύνην  τοῦ Χριστοῦ καὶ τὰ ἐμπτύσματα, ἀλλὰ παιδευθήτω ὅτι ἄνθρωπός ἐστι, γῆ καὶ σποδὸς ὅλος, ἐπισκεψάσθω δὲ ἑαυτόν, εἰ υἱός ἐστι προφητῶν καὶ  ἀποστόλων.  ἐκτὸς  γὰρ  ἐκείνου  τοῦ  ἐπουρανίου  κτήματος,  ἐκτὸς  ἐκείνης  τῆς βασιλείας, ἐκτὸς τοῦ παρακλήτου ἐκείνου, τῆς ζωῆς καὶ τοῦ φωτός, ἐκτὸς τῆς τρυφῆς καὶ τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἀγαλλιάσεως κονιορτός ἐστι τὰ πάντα. 5.2.10 Μακάριαι αἱ ψυχαὶ τῶν  Χριστιανῶν, ὅτι ἔχουσι τὸν  ποιμένα  Ἰησοῦν Χριστὸν φωτίζοντα,  ὁδηγοῦντα. τί τούτου μεῖζον, ὅτι τὴν ὑπόστασιν αὐτοῦ καὶ τὴν φύσιν ἐμπιστεύει καὶ συγκιρνᾶται τῷ νῷ καὶ τοῖς λογισμοῖς, καὶ σκιρτῶσιν ὡς ἄρνες ἐν τῇ εὐλογημένῃ βασιλείᾳ; 5.2.11 Ἔστι γεωργὸς ἔμπειρος μετὰ πολλῆς τέχνης ἐργαζόμενος τὴν γῆν, καὶ διότι ἡ γῆ τραχεῖα καὶ ἄκαρπός ἐστιν, οὐδὲν ὤνησεν ἡ τέχνη τοῦ τεχνίτου. καὶ ἔστι στερρὰ γῆ καρποφόρος καὶ γονίμη, νικῶσα τῇ εὐκαρπίᾳ τὴν τῶν ἐμπονούντων  ἀπειρίαν. 5.2.12 Οἱ περιγενόμενοι τῶν παθῶν τῆς ἁμαρτίας οὗτοι καὶ τῶν σωματικῶν ἠλευθέρωνται  παθῶν, πόνων  καὶ πυρετῶν καὶ πάντοτε ὑγιεῖς εἰσιν. ἀλλ' οὐδὲ τοιοῦτοι ὄντες ἀμεριμνοῦσι παντελῶς. εἰ γὰρ  ἦσαν  οἱ  τοιοῦτοι  πάντοτε  ἀμέριμνοι,  ἐλεύθεροι,  ἀφειμένοι,  ὡς  ἀναγκαστικῇ δυνάμει ὄντες ἀγαθοί, ὑπὸ τῆς συνούσης χάριτος ἐγίνοντο τοιοῦτοι καὶ οὐκέτι ἐφαίνετο τὸ αὐτεξούσιον τοῦ ἀνθρώπου. ἐπεὶ οὖν μέσον ἐστὶ τὸ θέλημα, παραχωρεῖ ἡ χάρις καὶ ἐπέρχονται  αὐτοῖς θλίψεις καὶ πειρασμοί. οὔτε οὖν οἱ ἁμαρτωλοὶ πάντοτε  ἐν θλίψει εἰσὶν οὔτε οἱ δίκαιοι πάντοτε  ἀμέριμνοι. 5.3.1 Ἐρώτησις. Εἰ ὡς τῷ κυρίῳ ἐλάλησεν ὁ διάβολος, ὅτε αὐτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐπείρασεν εἰπών· «εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ, εἰπὲ ἵνα οἱ λίθοι οὗτοι ἄρτοι γένωνται», οὕτω καὶ τοὺς δικαίους πολεμεῖ, λαλῶν λόγους ἔξωθεν πρὸς τὸ
Line 739: Line 740:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
41
 
41
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
πειρᾶσαι; Ἀπόκρισις. Τοῖς μηδέπω τελειωθεῖσιν ὁ σατανᾶς ἐν μυστηρίῳ ἔσωθεν διὰ τῶν πονηρῶν  διαλογισμῶν  τῇ ψυχῇ  προσδιαλέγεται, τοὺς δὲ νηπιωτέρους  πολλάκις  καὶ ἔξωθεν  φαντάζει  παραφαινόμενος  ἐν  εἴδεσί τισι πρὸς τὸ ἁρπάσαι τὸν  νοῦν  αὐτῶν. μεγάλοις  δὲ  ἀνδράσιν,  οἵτινες  ἔσωθεν  αὐτὸν  ἐξέβαλον  διὰ  τῆς  θείας  δυνάμεως, ταρασσόμενος καὶ συνεχόμενος  ἐπιφαίνεται  πρὸς  τὸ μετεωρίσαι καὶ ἀσχολῆσαι τὸν νοῦν, τοῦ μὴ προσεγγίσαι τῷ θεῷ. 5.3.2 ὅταν γὰρ καθαρεύσῃ ὁ  νοῦς, βλέπει  αὐτὸν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν. καὶ τί θαυμαστόν, ὁπότε καὶ οἱ δίκαιοι ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν βλέπουσι τὸν Χριστόν; τί γὰρ λέγει Στέφανος; «ὁρῶ τοὺς οὐρανοὺς ἀνεῳγμένους καὶ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ἐστῶτα ἐκ δεξιῶν τοῦ θεοῦ». καὶ Παῦλον ἐν τῇ ἀρχῇ ἔξωθεν «περιήστραψε φῶς» καὶ ἐλάλησε· «τί με διώκεις»; καὶ περὶ τῶν  ἀποστόλων γέγραπται  ὅτι εἶδον γλώσσας πυρὸς διαμεριζομένας αὐτοῖς καὶ ὁ παρεστὼς ὄχλος εἶδε καὶ ἤκουσε τὸ γεγονός. 5.3.3 ἐπεὶ οὖν ὁ νοῦς οἶκός ἐστι τοῦ θεοῦ καὶ ὁ πονηρὸς ἐκβέβληται αὐτόθεν, οἱ πνευματικοὶ διὰ τὴν ἄκραν καθαρότητα ὁρῶσιν ὡς ἔσωθεν καὶ τὴν ἁμαρτίαν καὶ τὴν χάριν. τοῦτο οὖν ζητεῖται, ἵνα ὁ νοῦς παρὰ τῷ θεῷ ζῇ καὶ ἐρρῶται. καὶ ἐὰν θλιβῇ τὸ σῶμα καὶ ὅλον ἐξαφανισθῇ,  οὐδὲν  ἀδικεῖται  ἡ ψυχή. τί γὰρ ἔπαθεν  ἡ σὰρξ τοῦ περικειμένου  αὐτῇ χιτῶνος  διαρραγέντος; καὶ Ἰὼβ  «ἀπὸ κεφαλῆς  ἕως  ποδῶν  ἕλκει  πονηρῷ»  ὑπὸ τοῦ διαβόλου πληγείς, κατὰ νοῦν τί ἐβλάβη, ὁπότε ἦν ἐρρωμένος εἰς τὴν ἀγάπην καὶ πίστιν τὴν πρὸς τὸν θεόν; θεν φαίνεται,  οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ πανταχόθεν  φαίνεται  καὶ λάμπει. Ὥσπερ δὲ καὶ ἔμπειρος γεωργὸς κατὰ τὴν ποιότητα καὶ ὑπόστασιν τῆς γῆς ἐπιφέρει τὰ σπέρματα καὶ τὴν μὲν πυροὺς σπείρει, τὴν δὲ κριθὴν καὶ ἄλλην  ὄσπρια, καὶ ἑκάστην πρὸς τὸ μέτρον  τῆς ποιότητος  διοικεῖ  καὶ τὴν  μὲν  εἰς ἀμπελῶνα  ποιεῖ, τὴν  δὲ  εἰς ἐλαιῶνα,  οὕτω καὶ ὁ κύριος εἰς τὰς γαίας τῆς καρδίας ἐπιμετρεῖ τὴν χάριν κατὰ τὸ μέτρον τῆς πίστεως καὶ κατὰ τὴν ἕξιν τοῦ δεχομένου καί, καθὼς τὸ πνεῦμα βούλεται, ἐνεργεῖ ἐν τοῖς τρισὶ τούτοις τρόποις. καὶ μύριοι ἐὰν ὦσι πνευματοφόροι,  ἑτέρως καὶ ἑτέρως ἔχουσιν ἐπιφαινομένην  τὴν χάριν καὶ πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως. 5.2.2 Οἷον Ἀβραὰμ πλούσιος ὢν ἔλαβε τὴν χάριν τοῦ θεοῦ διὰ τὴν πίστιν, Ἠλίας διὰ τὴν ἀνδρείαν καὶ διὰ τὸ μονάζειν ἐν ἐρημίαις, Ἰὼβ διὰ τὴν ὑπομονήν, ∆αβὶδ διὰ τὴν ἀγαθότητα καὶ διὰ  τὸ  φιλάνθρωπον·  καὶ  ἓν  πνεῦμα  πάντες  ἔχοντες  διαφόρως  ἐνήργουν.  καὶ  οἱ ἀπόστολοι  κατ'  αὐτὴν  τὴν  ὥραν  λαβόντες  πάντες  τὸν  παράκλητον  πολυτρόπως μετέσχον. παρακεχώρηται δὲ καὶ τοῖς ἁμαρτωλοῖς εἶναι ἐν ἀδείᾳ διὰ τὸ αὐτεξούσιον τοῦ ἀνθρώπου  ὡς  οἰκονομεῖ  ἡ  χάρις.  5.2.3 Οἱ οὖν  Χριστιανοί, ὅταν  πειρασμοὶ  αὐτοῖς ἐπέλθωσιν, οὐκ ὀφείλουσι θαυμάζειν, ξενίζεσθαι δὲ μᾶλλον ἐν τῇ ἀνέσει καὶ ἀμεριμνίᾳ καὶ  ἀφορᾶν  εἰς  τὸν  κύριον  ἡμῶν  Ἰησοῦν  Χριστόν,  πῶς  γενόμενος  ἡμῶν  τύπος ἐμυκτηρίσθη καὶ ἔπαθε καὶ ἐσταυρώθη, καὶ πῶς τῶν ἀποστόλων οἱ μὲν ἐσταυρώθησαν, οἱ  δὲ  τὴν  κεφαλὴν  ἀπετμήθησαν,  ἄλλοι  «ἐν  φόνῳ  μαχαίρας  ἀπέθανον»,  καὶ  τῶν προφητῶν δὲ οἱ πλείους ἐν ἀτιμίαις ἐπλήρωσαν τὸν πάντα αὐτῶν βίον. ἀποβλέποντες οὖν καὶ ἀφορῶντες εἰς τὸν προειρημένον θεμέλιον χαίρειν ὀφείλομεν συμπάσχοντες τῷ Χριστῷ, λυπεῖσθαι δὲ ἡνίκα ἐν δόξῃ καὶ τιμῇ ἐσμέν, ὡς μὴ ἐπιβάντες μηδὲ ἁψάμενοι τῆς ὁδοῦ τοῦ κυρίου καὶ τῶν ἀποστόλων· πάντες γὰρ διὰ θλίψεων παρῆλθον τὸν βίον. οἱ οὖν  εἰσελθόντες  εἰς  τὴν  ὁδὸν  τῆς  δικαιοσύνης,  ὡς  ἄνθρωπος  ἔχων  πένθος ἀπαραμύθητον  ἐπὶ  μονογενεῖ  υἱῷ  ἀποθανόντι,  οὕτως  ἐν  πένθει  εἰσὶ  καὶ  λύπῃ  καὶ δακρύοις.  ἔστι  δὲ  τῷ  τοιούτῳ  πένθει  χαρὰ  καὶ  τῷ  τοιούτῳ  πόνῳ  καὶ  τῇ  θλίψει παράκλησις ἀναπαύουσα καὶ τὰ δάκρυα καὶ οἱ ἐκ βάθους καρδίας στεναγμοὶ τρυφᾶν ποιοῦσι τοὺς  κεκτημένους· ἀναπαύονται  γὰρ καὶ ἥδονται ἐπὶ τῷ θλιβερῷ βίῳ καὶ οἱ τοιοῦτοι  οἰκεῖοί εἰσι τῷ θεῷ.  οἱ  δὲ ὑπερβαίνοντες  τοῦτο τὸ μέτρον  ἐξήλειψαν  πᾶν
 
πειρᾶσαι; Ἀπόκρισις. Τοῖς μηδέπω τελειωθεῖσιν ὁ σατανᾶς ἐν μυστηρίῳ ἔσωθεν διὰ τῶν πονηρῶν  διαλογισμῶν  τῇ ψυχῇ  προσδιαλέγεται, τοὺς δὲ νηπιωτέρους  πολλάκις  καὶ ἔξωθεν  φαντάζει  παραφαινόμενος  ἐν  εἴδεσί τισι πρὸς τὸ ἁρπάσαι τὸν  νοῦν  αὐτῶν. μεγάλοις  δὲ  ἀνδράσιν,  οἵτινες  ἔσωθεν  αὐτὸν  ἐξέβαλον  διὰ  τῆς  θείας  δυνάμεως, ταρασσόμενος καὶ συνεχόμενος  ἐπιφαίνεται  πρὸς  τὸ μετεωρίσαι καὶ ἀσχολῆσαι τὸν νοῦν, τοῦ μὴ προσεγγίσαι τῷ θεῷ. 5.3.2 ὅταν γὰρ καθαρεύσῃ ὁ  νοῦς, βλέπει  αὐτὸν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν. καὶ τί θαυμαστόν, ὁπότε καὶ οἱ δίκαιοι ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν βλέπουσι τὸν Χριστόν; τί γὰρ λέγει Στέφανος; «ὁρῶ τοὺς οὐρανοὺς ἀνεῳγμένους καὶ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ἐστῶτα ἐκ δεξιῶν τοῦ θεοῦ». καὶ Παῦλον ἐν τῇ ἀρχῇ ἔξωθεν «περιήστραψε φῶς» καὶ ἐλάλησε· «τί με διώκεις»; καὶ περὶ τῶν  ἀποστόλων γέγραπται  ὅτι εἶδον γλώσσας πυρὸς διαμεριζομένας αὐτοῖς καὶ ὁ παρεστὼς ὄχλος εἶδε καὶ ἤκουσε τὸ γεγονός. 5.3.3 ἐπεὶ οὖν ὁ νοῦς οἶκός ἐστι τοῦ θεοῦ καὶ ὁ πονηρὸς ἐκβέβληται αὐτόθεν, οἱ πνευματικοὶ διὰ τὴν ἄκραν καθαρότητα ὁρῶσιν ὡς ἔσωθεν καὶ τὴν ἁμαρτίαν καὶ τὴν χάριν. τοῦτο οὖν ζητεῖται, ἵνα ὁ νοῦς παρὰ τῷ θεῷ ζῇ καὶ ἐρρῶται. καὶ ἐὰν θλιβῇ τὸ σῶμα καὶ ὅλον ἐξαφανισθῇ,  οὐδὲν  ἀδικεῖται  ἡ ψυχή. τί γὰρ ἔπαθεν  ἡ σὰρξ τοῦ περικειμένου  αὐτῇ χιτῶνος  διαρραγέντος; καὶ Ἰὼβ  «ἀπὸ κεφαλῆς  ἕως  ποδῶν  ἕλκει  πονηρῷ»  ὑπὸ τοῦ διαβόλου πληγείς, κατὰ νοῦν τί ἐβλάβη, ὁπότε ἦν ἐρρωμένος εἰς τὴν ἀγάπην καὶ πίστιν τὴν πρὸς τὸν θεόν; θεν φαίνεται,  οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ πανταχόθεν  φαίνεται  καὶ λάμπει. Ὥσπερ δὲ καὶ ἔμπειρος γεωργὸς κατὰ τὴν ποιότητα καὶ ὑπόστασιν τῆς γῆς ἐπιφέρει τὰ σπέρματα καὶ τὴν μὲν πυροὺς σπείρει, τὴν δὲ κριθὴν καὶ ἄλλην  ὄσπρια, καὶ ἑκάστην πρὸς τὸ μέτρον  τῆς ποιότητος  διοικεῖ  καὶ τὴν  μὲν  εἰς ἀμπελῶνα  ποιεῖ, τὴν  δὲ  εἰς ἐλαιῶνα,  οὕτω καὶ ὁ κύριος εἰς τὰς γαίας τῆς καρδίας ἐπιμετρεῖ τὴν χάριν κατὰ τὸ μέτρον τῆς πίστεως καὶ κατὰ τὴν ἕξιν τοῦ δεχομένου καί, καθὼς τὸ πνεῦμα βούλεται, ἐνεργεῖ ἐν τοῖς τρισὶ τούτοις τρόποις. καὶ μύριοι ἐὰν ὦσι πνευματοφόροι,  ἑτέρως καὶ ἑτέρως ἔχουσιν ἐπιφαινομένην  τὴν χάριν καὶ πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως. 5.2.2 Οἷον Ἀβραὰμ πλούσιος ὢν ἔλαβε τὴν χάριν τοῦ θεοῦ διὰ τὴν πίστιν, Ἠλίας διὰ τὴν ἀνδρείαν καὶ διὰ τὸ μονάζειν ἐν ἐρημίαις, Ἰὼβ διὰ τὴν ὑπομονήν, ∆αβὶδ διὰ τὴν ἀγαθότητα καὶ διὰ  τὸ  φιλάνθρωπον·  καὶ  ἓν  πνεῦμα  πάντες  ἔχοντες  διαφόρως  ἐνήργουν.  καὶ  οἱ ἀπόστολοι  κατ'  αὐτὴν  τὴν  ὥραν  λαβόντες  πάντες  τὸν  παράκλητον  πολυτρόπως μετέσχον. παρακεχώρηται δὲ καὶ τοῖς ἁμαρτωλοῖς εἶναι ἐν ἀδείᾳ διὰ τὸ αὐτεξούσιον τοῦ ἀνθρώπου  ὡς  οἰκονομεῖ  ἡ  χάρις.  5.2.3 Οἱ οὖν  Χριστιανοί, ὅταν  πειρασμοὶ  αὐτοῖς ἐπέλθωσιν, οὐκ ὀφείλουσι θαυμάζειν, ξενίζεσθαι δὲ μᾶλλον ἐν τῇ ἀνέσει καὶ ἀμεριμνίᾳ καὶ  ἀφορᾶν  εἰς  τὸν  κύριον  ἡμῶν  Ἰησοῦν  Χριστόν,  πῶς  γενόμενος  ἡμῶν  τύπος ἐμυκτηρίσθη καὶ ἔπαθε καὶ ἐσταυρώθη, καὶ πῶς τῶν ἀποστόλων οἱ μὲν ἐσταυρώθησαν, οἱ  δὲ  τὴν  κεφαλὴν  ἀπετμήθησαν,  ἄλλοι  «ἐν  φόνῳ  μαχαίρας  ἀπέθανον»,  καὶ  τῶν προφητῶν δὲ οἱ πλείους ἐν ἀτιμίαις ἐπλήρωσαν τὸν πάντα αὐτῶν βίον. ἀποβλέποντες οὖν καὶ ἀφορῶντες εἰς τὸν προειρημένον θεμέλιον χαίρειν ὀφείλομεν συμπάσχοντες τῷ Χριστῷ, λυπεῖσθαι δὲ ἡνίκα ἐν δόξῃ καὶ τιμῇ ἐσμέν, ὡς μὴ ἐπιβάντες μηδὲ ἁψάμενοι τῆς ὁδοῦ τοῦ κυρίου καὶ τῶν ἀποστόλων· πάντες γὰρ διὰ θλίψεων παρῆλθον τὸν βίον. οἱ οὖν  εἰσελθόντες  εἰς  τὴν  ὁδὸν  τῆς  δικαιοσύνης,  ὡς  ἄνθρωπος  ἔχων  πένθος ἀπαραμύθητον  ἐπὶ  μονογενεῖ  υἱῷ  ἀποθανόντι,  οὕτως  ἐν  πένθει  εἰσὶ  καὶ  λύπῃ  καὶ δακρύοις.  ἔστι  δὲ  τῷ  τοιούτῳ  πένθει  χαρὰ  καὶ  τῷ  τοιούτῳ  πόνῳ  καὶ  τῇ  θλίψει παράκλησις ἀναπαύουσα καὶ τὰ δάκρυα καὶ οἱ ἐκ βάθους καρδίας στεναγμοὶ τρυφᾶν ποιοῦσι τοὺς  κεκτημένους· ἀναπαύονται  γὰρ καὶ ἥδονται ἐπὶ τῷ θλιβερῷ βίῳ καὶ οἱ τοιοῦτοι  οἰκεῖοί εἰσι τῷ θεῷ.  οἱ  δὲ ὑπερβαίνοντες  τοῦτο τὸ μέτρον  ἐξήλειψαν  πᾶν
Line 753: Line 754:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
42
 
42
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
δάκρυον ἀπὸ προσώπου τῆς ψυχῆς καὶ ἀποθέμενοι διὰ τοῦ κυρίου τὸ πένθος χαρὰν καὶ ἀγάπην  ἀνέλαβον.  τοῦτο δὲ τὸ μέτρον τῶν  τελείων  ἐστίν. 5.2.4 Ὀφείλουσιν  οὖν οἱ Χριστιανοὶ πᾶσαν προαίρεσιν ἐν ἀνεξικακίᾳ καὶ μακροθυμίᾳ βαστάζειν. κἂν εὕρῃς τινὰ τῶν ἀδελφῶν  σου εἰς βραχύ τι ἐκτραπέντα ἢ σφαλέντα, ἔχοντα δέ τινα εὐάρεστα, μὴ ἀποκόψῃς αὐτὸν τῆς ἐλπίδος. γέγραπται γάρ· «παρακαλεῖτε ἀλλήλους, ἵνα μὴ τὸ χωλὸν ἐκτραπῇ, ἰαθῇ δὲ μᾶλλον», εἰ δύναται ἐπιδέξασθαι θεραπείαν.  κρεῖττον δὲ δουλεύειν πάσῃ προαιρέσει καὶ μὴ κρίνειν. εἰ δὲ σὺ κρίνεις τὸν πλησίον σου, ὅτι ἁμαρτωλός ἐστι, ἔχεις εἰπεῖν σὺ τῷ θεῷ ὅτι δίκαιός εἰμι; καὶ εἰ λέγεις ὅτι μιαρός ἐστι καὶ ἀκάθαρτος, καὶ σὺ τῷ θεῷ μιαρὸς εἶ καὶ ἀκάθαρτος. καὶ ὥσπερ σὺ ποιεῖς τῷ πλησίον σου, οὕτω καὶ σοὶ ὁ θεός. ἐὰν ἀγαπήσῃς τὸν πλησίον σου, ἔρχεται πρός σε ὁ θεὸς καὶ ἀγαπᾷ σε. ἐὰν δὲ εἴπης· ἰδιώτης ἐστὶ καὶ μιαρὸν νοῦν ἔχει, καὶ σὺ τῷ θεῷ ἰδιώτης εἶ καὶ βδελυκτὸς καὶ μηδὲν εἰδώς. καὶ ἐὰν ἀποστραφῇς τὸν πλησίον  σου, καὶ ὁ κύριος ἀποστρέφεταί  σε καὶ οὐ παραδέχεταί σε εἰς τὴν βασιλείαν. «ᾧ γὰρ μέτρῳ μετρεῖτε ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν». 5.2.5
 
δάκρυον ἀπὸ προσώπου τῆς ψυχῆς καὶ ἀποθέμενοι διὰ τοῦ κυρίου τὸ πένθος χαρὰν καὶ ἀγάπην  ἀνέλαβον.  τοῦτο δὲ τὸ μέτρον τῶν  τελείων  ἐστίν. 5.2.4 Ὀφείλουσιν  οὖν οἱ Χριστιανοὶ πᾶσαν προαίρεσιν ἐν ἀνεξικακίᾳ καὶ μακροθυμίᾳ βαστάζειν. κἂν εὕρῃς τινὰ τῶν ἀδελφῶν  σου εἰς βραχύ τι ἐκτραπέντα ἢ σφαλέντα, ἔχοντα δέ τινα εὐάρεστα, μὴ ἀποκόψῃς αὐτὸν τῆς ἐλπίδος. γέγραπται γάρ· «παρακαλεῖτε ἀλλήλους, ἵνα μὴ τὸ χωλὸν ἐκτραπῇ, ἰαθῇ δὲ μᾶλλον», εἰ δύναται ἐπιδέξασθαι θεραπείαν.  κρεῖττον δὲ δουλεύειν πάσῃ προαιρέσει καὶ μὴ κρίνειν. εἰ δὲ σὺ κρίνεις τὸν πλησίον σου, ὅτι ἁμαρτωλός ἐστι, ἔχεις εἰπεῖν σὺ τῷ θεῷ ὅτι δίκαιός εἰμι; καὶ εἰ λέγεις ὅτι μιαρός ἐστι καὶ ἀκάθαρτος, καὶ σὺ τῷ θεῷ μιαρὸς εἶ καὶ ἀκάθαρτος. καὶ ὥσπερ σὺ ποιεῖς τῷ πλησίον σου, οὕτω καὶ σοὶ ὁ θεός. ἐὰν ἀγαπήσῃς τὸν πλησίον σου, ἔρχεται πρός σε ὁ θεὸς καὶ ἀγαπᾷ σε. ἐὰν δὲ εἴπης· ἰδιώτης ἐστὶ καὶ μιαρὸν νοῦν ἔχει, καὶ σὺ τῷ θεῷ ἰδιώτης εἶ καὶ βδελυκτὸς καὶ μηδὲν εἰδώς. καὶ ἐὰν ἀποστραφῇς τὸν πλησίον  σου, καὶ ὁ κύριος ἀποστρέφεταί  σε καὶ οὐ παραδέχεταί σε εἰς τὴν βασιλείαν. «ᾧ γὰρ μέτρῳ μετρεῖτε ἀντιμετρηθήσεται ὑμῖν». 5.2.5
Line 768: Line 769:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
43
 
43
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
καταφρονήσῃς αὐτοῦ, ὦ ἄνθρωπε, ἀλλ' ἐλθὲ ἐπὶ τὸν ἀγῶνα καὶ ἄθλησον, ἵνα καὶ τοῦ στεφάνου καταξιωθῇς ἔργῳ καὶ ἀληθείᾳ. πολλοὶ γάρ εἰσιν ἐξ ἡμῶν ἀκούοντες τὸν ἀπὸ τῶν  γραφῶν  λόγον  καὶ  μηδέν, ὧν λέγουσιν αἱ γραφαί, κεκτημένοι, ἀλλὰ ξένοι τῆς ἐργασίας καὶ τῆς αἰσθήσεως μόνον λαλεῖν εἰδότες. «ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται ἐὰν μὴ νομίμως  ἀθλήσῃ». χρεία δρόμου καὶ κόπου καὶ  ἀγῶνος,  χρεία θλίψεως  καὶ πόνου, ἵνα τις ἀναπαυθῇ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. 5.2.8 Ὑποδείξω σοι ἀπὸ μέρους τὴν  ὑπερβολὴν  τοῦ  ἀποκειμένου  τοῖς  ἀθλοῦσι  πλούτου.  ὥσπερ ἐάν  τις  προσελθὼν βασιλεῖ  πορφύραν  ἐνδεδυμένῳ  εἴπῃ·  "1ἄφες  τὴν  βασιλικὴν  ἀξίαν,  ἀπόστηθι  τῆς τυραννικῆς δυναστείας, καὶ δεῦρο χοίρους νέμησον καὶ ἔνδυσαι χιτῶνας ῥυπαροὺς καὶ κατερρωγότας"2, οὕτω καὶ ὁ ἀνδρὶ πνευματικῷ κατηξιωμένῳ τῆς ἐπαγγελίας τοῦ θεοῦ καὶ ἀπογεγραμμένῳ ἐν τῇ ἐπουρανίῳ πόλει διδοὺς πλοῦτον ἢ ἀξίωμα ἢ κράτος γήϊνον δυσωδίαν καὶ ἀτιμίαν καὶ ὕβριν νομίζεται διδόναι, διότι ἐν ἐκείνοις τοῖς ἐπουρανίοις βυθίζονται, καὶ οἱ τοιοῦτοι πλουτοῦντες καὶ μεθυσκόμενοι μέθῃ πνευματικῇ καὶ ἄλλης γεγονότες πόλεως  πάντα τὰ φαινόμενα  φαντασίαν  ἡγοῦνται,  εἴτε δόξαν εἴτε λόγων δύναμιν καὶ κόμπον, πάντα σαλευόμενα καὶ μὴ ἐπιβεβηκότα βάσεως στερεᾶς. 5.2.9 Ἐάν τις ᾖ ἀπὸ ἀξιώματος, μὴ λογισάσθω καθ' ἑαυτὸν κατόρθωμά τι ἀξιόπιστον πεποιηκέναι, ἀφορῶν  εἰς τὴν ταπεινοφροσύνην  τοῦ Χριστοῦ καὶ τὰ ἐμπτύσματα, ἀλλὰ παιδευθήτω ὅτι ἄνθρωπός ἐστι, γῆ καὶ σποδὸς ὅλος, ἐπισκεψάσθω δὲ ἑαυτόν, εἰ υἱός ἐστι προφητῶν καὶ  ἀποστόλων.  ἐκτὸς  γὰρ  ἐκείνου  τοῦ  ἐπουρανίου  κτήματος,  ἐκτὸς  ἐκείνης  τῆς βασιλείας, ἐκτὸς τοῦ παρακλήτου ἐκείνου, τῆς ζωῆς καὶ τοῦ φωτός, ἐκτὸς τῆς τρυφῆς καὶ τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἀγαλλιάσεως κονιορτός ἐστι τὰ πάντα. 5.2.10 Μακάριαι αἱ ψυχαὶ τῶν  Χριστιανῶν, ὅτι ἔχουσι τὸν ποιμένα  Ἰησοῦν Χριστὸν φωτίζοντα,  ὁδηγοῦντα. τί τούτου μεῖζον, ὅτι τὴν ὑπόστασιν αὐτοῦ καὶ τὴν φύσιν ἐμπιστεύει καὶ συγκιρνᾶται τῷ νῷ καὶ τοῖς λογισμοῖς, καὶ σκιρτῶσιν ὡς ἄρνες ἐν τῇ εὐλογημένῃ βασιλείᾳ; 5.2.11 Ἔστι γεωργὸς ἔμπειρος μετὰ πολλῆς τέχνης ἐργαζόμενος τὴν γῆν, καὶ διότι ἡ γῆ τραχεῖα καὶ ἄκαρπός ἐστιν, οὐδὲν ὤνησεν ἡ τέχνη τοῦ τεχνίτου. καὶ ἔστι στερρὰ γῆ καρποφόρος καὶ γονίμη, νικῶσα τῇ εὐκαρπίᾳ τὴν τῶν ἐμπονούντων  ἀπειρίαν. 5.2.12 Οἱ περιγενόμενοι τῶν παθῶν τῆς ἁμαρτίας οὗτοι καὶ τῶν σωματικῶν ἠλευθέρωνται  παθῶν, πόνων  καὶ πυρετῶν καὶ πάντοτε ὑγιεῖς εἰσιν. ἀλλ' οὐδὲ τοιοῦτοι ὄντες ἀμεριμνοῦσι παντελῶς. εἰ γὰρ  ἦσαν  οἱ  τοιοῦτοι  πάντοτε  ἀμέριμνοι,  ἐλεύθεροι,  ἀφειμένοι,  ὡς  ἀναγκαστικῇ δυνάμει ὄντες ἀγαθοί, ὑπὸ τῆς συνούσης χάριτος ἐγίνοντο τοιοῦτοι καὶ οὐκέτι ἐφαίνετο τὸ αὐτεξούσιον τοῦ ἀνθρώπου. ἐπεὶ οὖν μέσον ἐστὶ τὸ θέλημα, παραχωρεῖ ἡ χάρις καὶ ἐπέρχονται  αὐτοῖς θλίψεις καὶ πειρασμοί. οὔτε οὖν οἱ  ἁμαρτωλοὶ πάντοτε  ἐν θλίψει εἰσὶν οὔτε οἱ δίκαιοι πάντοτε  ἀμέριμνοι. 5.3.1 Ἐρώτησις. Εἰ ὡς τῷ κυρίῳ ἐλάλησεν ὁ διάβολος, ὅτε αὐτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐπείρασεν εἰπών· «εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ, εἰπὲ ἵνα οἱ λίθοι οὗτοι ἄρτοι γένωνται», οὕτω καὶ τοὺς δικαίους πολεμεῖ, λαλῶν λόγους ἔξωθεν πρὸς τὸ πειρᾶσαι; Ἀπόκρισις. Τοῖς μηδέπω τελειωθεῖσιν ὁ σατανᾶς ἐν μυστηρίῳ ἔσωθεν διὰ τῶν πονηρῶν  διαλογισμῶν  τῇ  ψυχῇ  προσδιαλέγεται, τοὺς δὲ νηπιωτέρους  πολλάκις  καὶ ἔξωθεν  φαντάζει  παραφαινόμενος  ἐν  εἴδεσί  τισι πρὸς τὸ ἁρπάσαι τὸν  νοῦν  αὐτῶν. μεγάλοις  δὲ  ἀνδράσιν,  οἵτινες  ἔσωθεν  αὐτὸν  ἐξέβαλον  διὰ  τῆς  θείας  δυνάμεως, ταρασσόμενος καὶ συνεχόμενος  ἐπιφαίνεται  πρὸς τὸ μετεωρίσαι καὶ  ἀσχολῆσαι τὸν νοῦν, τοῦ μὴ προσεγγίσαι τῷ θεῷ. 5.3.2 ὅταν γὰρ καθαρεύσῃ ὁ νοῦς, βλέπει  αὐτὸν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν. καὶ τί θαυμαστόν, ὁπότε καὶ οἱ δίκαιοι ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν βλέπουσι τὸν Χριστόν; τί γὰρ λέγει Στέφανος; «ὁρῶ τοὺς οὐρανοὺς ἀνεῳγμένους καὶ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ἐστῶτα ἐκ δεξιῶν τοῦ θεοῦ». καὶ Παῦλον ἐν τῇ ἀρχῇ ἔξωθεν «περιήστραψε φῶς»
 
καταφρονήσῃς αὐτοῦ, ὦ ἄνθρωπε, ἀλλ' ἐλθὲ ἐπὶ τὸν ἀγῶνα καὶ ἄθλησον, ἵνα καὶ τοῦ στεφάνου καταξιωθῇς ἔργῳ καὶ ἀληθείᾳ. πολλοὶ γάρ εἰσιν ἐξ ἡμῶν ἀκούοντες τὸν ἀπὸ τῶν  γραφῶν  λόγον  καὶ  μηδέν, ὧν λέγουσιν αἱ γραφαί, κεκτημένοι, ἀλλὰ ξένοι τῆς ἐργασίας καὶ τῆς αἰσθήσεως μόνον λαλεῖν εἰδότες. «ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται ἐὰν μὴ νομίμως  ἀθλήσῃ». χρεία δρόμου καὶ κόπου καὶ  ἀγῶνος,  χρεία θλίψεως  καὶ πόνου, ἵνα τις ἀναπαυθῇ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. 5.2.8 Ὑποδείξω σοι ἀπὸ μέρους τὴν  ὑπερβολὴν  τοῦ  ἀποκειμένου  τοῖς  ἀθλοῦσι  πλούτου.  ὥσπερ ἐάν  τις  προσελθὼν βασιλεῖ  πορφύραν  ἐνδεδυμένῳ  εἴπῃ·  "1ἄφες  τὴν  βασιλικὴν  ἀξίαν,  ἀπόστηθι  τῆς τυραννικῆς δυναστείας, καὶ δεῦρο χοίρους νέμησον καὶ ἔνδυσαι χιτῶνας ῥυπαροὺς καὶ κατερρωγότας"2, οὕτω καὶ ὁ ἀνδρὶ πνευματικῷ κατηξιωμένῳ τῆς ἐπαγγελίας τοῦ θεοῦ καὶ ἀπογεγραμμένῳ ἐν τῇ ἐπουρανίῳ πόλει διδοὺς πλοῦτον ἢ ἀξίωμα ἢ κράτος γήϊνον δυσωδίαν καὶ ἀτιμίαν καὶ ὕβριν νομίζεται διδόναι, διότι ἐν ἐκείνοις τοῖς ἐπουρανίοις βυθίζονται, καὶ οἱ τοιοῦτοι πλουτοῦντες καὶ μεθυσκόμενοι μέθῃ πνευματικῇ καὶ ἄλλης γεγονότες πόλεως  πάντα τὰ φαινόμενα  φαντασίαν  ἡγοῦνται,  εἴτε δόξαν εἴτε λόγων δύναμιν καὶ κόμπον, πάντα σαλευόμενα καὶ μὴ ἐπιβεβηκότα βάσεως στερεᾶς. 5.2.9 Ἐάν τις ᾖ ἀπὸ ἀξιώματος, μὴ λογισάσθω καθ' ἑαυτὸν κατόρθωμά τι ἀξιόπιστον πεποιηκέναι, ἀφορῶν  εἰς τὴν ταπεινοφροσύνην  τοῦ Χριστοῦ καὶ τὰ ἐμπτύσματα, ἀλλὰ παιδευθήτω ὅτι ἄνθρωπός ἐστι, γῆ καὶ σποδὸς ὅλος, ἐπισκεψάσθω δὲ ἑαυτόν, εἰ υἱός ἐστι προφητῶν καὶ  ἀποστόλων.  ἐκτὸς  γὰρ  ἐκείνου  τοῦ  ἐπουρανίου  κτήματος,  ἐκτὸς  ἐκείνης  τῆς βασιλείας, ἐκτὸς τοῦ παρακλήτου ἐκείνου, τῆς ζωῆς καὶ τοῦ φωτός, ἐκτὸς τῆς τρυφῆς καὶ τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἀγαλλιάσεως κονιορτός ἐστι τὰ πάντα. 5.2.10 Μακάριαι αἱ ψυχαὶ τῶν  Χριστιανῶν, ὅτι ἔχουσι τὸν ποιμένα  Ἰησοῦν Χριστὸν φωτίζοντα,  ὁδηγοῦντα. τί τούτου μεῖζον, ὅτι τὴν ὑπόστασιν αὐτοῦ καὶ τὴν φύσιν ἐμπιστεύει καὶ συγκιρνᾶται τῷ νῷ καὶ τοῖς λογισμοῖς, καὶ σκιρτῶσιν ὡς ἄρνες ἐν τῇ εὐλογημένῃ βασιλείᾳ; 5.2.11 Ἔστι γεωργὸς ἔμπειρος μετὰ πολλῆς τέχνης ἐργαζόμενος τὴν γῆν, καὶ διότι ἡ γῆ τραχεῖα καὶ ἄκαρπός ἐστιν, οὐδὲν ὤνησεν ἡ τέχνη τοῦ τεχνίτου. καὶ ἔστι στερρὰ γῆ καρποφόρος καὶ γονίμη, νικῶσα τῇ εὐκαρπίᾳ τὴν τῶν ἐμπονούντων  ἀπειρίαν. 5.2.12 Οἱ περιγενόμενοι τῶν παθῶν τῆς ἁμαρτίας οὗτοι καὶ τῶν σωματικῶν ἠλευθέρωνται  παθῶν, πόνων  καὶ πυρετῶν καὶ πάντοτε ὑγιεῖς εἰσιν. ἀλλ' οὐδὲ τοιοῦτοι ὄντες ἀμεριμνοῦσι παντελῶς. εἰ γὰρ  ἦσαν  οἱ  τοιοῦτοι  πάντοτε  ἀμέριμνοι,  ἐλεύθεροι,  ἀφειμένοι,  ὡς  ἀναγκαστικῇ δυνάμει ὄντες ἀγαθοί, ὑπὸ τῆς συνούσης χάριτος ἐγίνοντο τοιοῦτοι καὶ οὐκέτι ἐφαίνετο τὸ αὐτεξούσιον τοῦ ἀνθρώπου. ἐπεὶ οὖν μέσον ἐστὶ τὸ θέλημα, παραχωρεῖ ἡ χάρις καὶ ἐπέρχονται  αὐτοῖς θλίψεις καὶ πειρασμοί. οὔτε οὖν οἱ  ἁμαρτωλοὶ πάντοτε  ἐν θλίψει εἰσὶν οὔτε οἱ δίκαιοι πάντοτε  ἀμέριμνοι. 5.3.1 Ἐρώτησις. Εἰ ὡς τῷ κυρίῳ ἐλάλησεν ὁ διάβολος, ὅτε αὐτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐπείρασεν εἰπών· «εἰ υἱὸς εἶ τοῦ θεοῦ, εἰπὲ ἵνα οἱ λίθοι οὗτοι ἄρτοι γένωνται», οὕτω καὶ τοὺς δικαίους πολεμεῖ, λαλῶν λόγους ἔξωθεν πρὸς τὸ πειρᾶσαι; Ἀπόκρισις. Τοῖς μηδέπω τελειωθεῖσιν ὁ σατανᾶς ἐν μυστηρίῳ ἔσωθεν διὰ τῶν πονηρῶν  διαλογισμῶν  τῇ  ψυχῇ  προσδιαλέγεται, τοὺς δὲ νηπιωτέρους  πολλάκις  καὶ ἔξωθεν  φαντάζει  παραφαινόμενος  ἐν  εἴδεσί  τισι πρὸς τὸ ἁρπάσαι τὸν  νοῦν  αὐτῶν. μεγάλοις  δὲ  ἀνδράσιν,  οἵτινες  ἔσωθεν  αὐτὸν  ἐξέβαλον  διὰ  τῆς  θείας  δυνάμεως, ταρασσόμενος καὶ συνεχόμενος  ἐπιφαίνεται  πρὸς τὸ μετεωρίσαι καὶ  ἀσχολῆσαι τὸν νοῦν, τοῦ μὴ προσεγγίσαι τῷ θεῷ. 5.3.2 ὅταν γὰρ καθαρεύσῃ ὁ νοῦς, βλέπει  αὐτὸν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν. καὶ τί θαυμαστόν, ὁπότε καὶ οἱ δίκαιοι ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν βλέπουσι τὸν Χριστόν; τί γὰρ λέγει Στέφανος; «ὁρῶ τοὺς οὐρανοὺς ἀνεῳγμένους καὶ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ἐστῶτα ἐκ δεξιῶν τοῦ θεοῦ». καὶ Παῦλον ἐν τῇ ἀρχῇ ἔξωθεν «περιήστραψε φῶς»
Line 782: Line 783:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
44
 
44
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
καὶ ἐλάλησε· «τί με διώκεις»; καὶ περὶ τῶν  ἀποστόλων γέγραπται  ὅτι εἶδον γλώσσας πυρὸς διαμεριζομένας αὐτοῖς καὶ ὁ παρεστὼς ὄχλος εἶδε καὶ ἤκουσε τὸ γεγονός. 5.3.3 ἐπεὶ οὖν ὁ νοῦς οἶκός ἐστι τοῦ θεοῦ καὶ ὁ πονηρὸς ἐκβέβληται αὐτόθεν, οἱ πνευματικοὶ διὰ τὴν ἄκραν καθαρότητα ὁρῶσιν ὡς ἔσωθεν καὶ τὴν ἁμαρτίαν καὶ τὴν χάριν. τοῦτο οὖν ζητεῖται, ἵνα ὁ νοῦς παρὰ τῷ θεῷ ζῇ καὶ ἐρρῶται. καὶ ἐὰν θλιβῇ τὸ σῶμα καὶ ὅλον ἐξαφανισθῇ,  οὐδὲν  ἀδικεῖται  ἡ ψυχή. τί γὰρ ἔπαθεν  ἡ σὰρξ τοῦ  περικειμένου  αὐτῇ χιτῶνος  διαρραγέντος; καὶ Ἰὼβ  «ἀπὸ κεφαλῆς  ἕως  ποδῶν  ἕλκει  πονηρῷ»  ὑπὸ  τοῦ διαβόλου πληγείς, κατὰ νοῦν τί ἐβλάβη, ὁπότε ἦν ἐρρωμένος εἰς τὴν ἀγάπην καὶ πίστιν τὴν πρὸς τὸν θεόν; 5.4.1 Ἐρώτησις. Εἰ ἐν τῷ ὕπνῳ ἐστὶ φαντασία ἀγαθή, ὃν τρόπον ἔστι καὶ τοῦ πονηροῦ; Ἀπόκρισις. Τοῖς ἔχουσι κατὰ βάθος τὴν χάριν πάντοτέ ἐστιν εὐχή. εἰ γὰρ ὁ σατανᾶς οὔτε ἡμέρας οὔτε νυκτὸς ἀργεῖ πολεμῶν, πολλῷ μᾶλλον ἡ χάρις καὶ ἐν ἡμέρᾳ καὶ ἐν νυκτὶ καὶ καθεύδοντός σου ἀντιλαμβάνεται.  ἔσθ' ὅτε γὰρ τὸ σῶμα κεῖται εἰς ὕπνον καὶ ὁ νοῦς ἐγρήγορε καὶ ζῇ πρὸς τὸν θεὸν καὶ κλαίει καὶ ὁρᾷ πρόσωπα ἡδέα. Ἰακὼβ ἐν νυκτὶ εἶδε τὴν κλίμακα καὶ τοὺς ἀγγέλους ἀναβαίνοντας  καὶ καταβαίνοντας, καὶ ἐν νυκτὶ ἐπάλαισε μετὰ τοῦ θεοῦ. γέγραπται γὰρ ὅτι «οἱ υἱοὶ ὑμῶν ὁράσεις ὄψονται καὶ ἐνύπνια ἐνυπνιασθήσονται». καὶ τῷ Ἰωσὴφ ἐν ὁράματι τῆς νυκτὸς ὤφθῃ ἄγγελος λέγων·  "1μὴ  φοβοῦ  Ἰωσήφ,  ἀλλ'  ἀναστὰς  «παράλαβε  τὸ  παιδίον  καὶ  φεῦγε  εἰς Αἴγυπτον». ζητεῖ γὰρ Ἡρῴδης ἀπολέσαι αὐτό."2 5.4.2 Εἰ ὁ σατανᾶς μεταβάλλεται «εἰς ἄγγελον φωτός», εἰς ὕδατα, εἰς νεφέλας, δοῦλος ὢν καὶ κτίσμα, πολλῷ μᾶλλον ὁ θεὸς πλούσιος  ὤν,  ἐπειδὴ  κατὰ  τὴν  ἰδίαν  φύσιν  ἐστὶν  ἀκατάληπτος»φῶς,  γάρ  ἐστιν, ἀπρόσιτον,  ὃν  εἶδεν  οὐδεὶς  ἀνθρώπων  οὐδὲ  ἰδεῖν  δύναται»,  μεταβάλλει  ἑαυτὸν μεταμορφούμενος  «ἀπὸ  δόξης  εἰς  δόξαν»,  εἰς  νεφέλας  φωτεινάς,  εἰς  «ἥλιον δικαιοσύνης», εἰς ἀέρα καθαρόν. 5.4.3 ἀλλ' ἐνταῦθα πολλῆς διακρίσεως χρεία πρὸς τὸ συνιέναι  ἕκαστον  τῶν  γινομένων.  ἑκάστη  γὰρ  ὑπόστασις ἐνεργοῦσα  εἰς  τὴν  ἰδίαν ἀγάπην καὶ φύσιν ἕλκει. ὁ σατανᾶς ὢν ὑλώδης καὶ γεώδης ἐλαύνει τὸν νοῦν εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ κόσμου καὶ εἰς μυσαρὰ πράγματα. τὸ δὲ ἀπὸ τοῦ θεοῦ ἐνεργοῦν οὐράνιόν ἐστι καὶ ἀποσπᾷ τὸν νοῦν ἀπὸ τῆς γῆς καὶ τῶν σαρκικῶν πραγμάτων, πάντοτε δὲ τὸν νοῦν ἕλκει εἰς μνήμην θεοῦ, εἰς ἀγάπην, εἰς εὐχήν, εἰς δέησιν καὶ πένθος. καὶ ὥσπερ ζύμη ἀλεύρῳ συμμιγεῖσα ὅλον τὸ φύραμα εἰς ζύμην φέρει, οὕτω καὶ ἡ χάρις ζυμοῦται μετὰ τῆς ψυχῆς καὶ ποιεῖ ἓν φύραμα. λέγει γὰρ ὁ κύριος· «ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ζύμη, ἣν λαβοῦσα γυνὴ ἔκρυψεν εἰς 5.4.4 ἀλεύρου σάτα τρία, ἕως οὗ ἐζυμώθη ὅλον». ἔσθ' ὅτε δὲ ὁ σατανᾶς διὰ «τὴν μεθοδείαν τῆς πλάνης» ὑποδεικνύει τινὰ λαμπρὰ καὶ τοιαῦτα  ἄλλα.  ἐπειδὴ  ἀηδῆ ἐστι καὶ τεταραγμένα,  μὴ ἔχοντα  πόθον  θεοῦ μήτε εἰρήνην  μήτε ὑπομονὴν  μήτε χαράν, ἀποπτύεται  καὶ ἀηδίζεται ἡ ψυχὴ καὶ συμβαίνει πάλιν αὐτῇ τὰ ἐπιφερόμενα ἡδέα ἡγεῖσθαι, καὶ εἰ δοκεῖ ἀμαυρότερα εἶναι. καὶ ὁ νοῦς τούτοις  μᾶλλον  θαρρεῖ  καὶ ἥδεται, ἐπειδὴ ἡδύτητα  ἔχει  καὶ νόστον τοῦ κυρίου καὶ γεῦσιν ἡδυτάτην  κἀκεῖνο δὴ ἔκλαμπρον  ὀφθέν, ἐπειδὴ οὐκ ἔχει ἀνάπαυσιν ἢ χαρὰν οὔτε κουφίζει τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν, ὃν τρόπον ποιεῖ ἡ χάρις, ἀλλὰ μᾶλλον βαρύνει, καὶ ἤδη φανεροῦται ὅτι τοῦ σατανᾶ ἐστιν. ὁρᾷς οὖν ὅτι τὸ πᾶν ἡ ἐνέργειά ἐστι καὶ ἐκ τῆς ἐνεργείας δύναται ὁ νοῦς διακρῖναι τὰς ὀπτασίας, ποία μὲν ἔστι τοῦ σατανᾶ, ποία δὲ τῆς χάριτος; 5.5.1 Πάντοτε ποίησον λόγον  μετὰ τοῦ σώματός σου καὶ τῆς ψυχῆς. εἰπὲ τῷ σώματί σου·  "1τί ποιοῦμεν  ἐν τῷ κόσμῳ; ὀλίγος  ἐστὶν ὁ καιρὸς ἡμῶν. μέλλεις  γὰρ φθείρεσθαι καὶ ἀπέρχεσθαι εἰς μνημεῖον."2 εἰπὲ τῇ ψυχῇ σου· "1τί ποιεῖς ὧδε; ἄπελθε, πρόσφυγε  τῷ  θεῷ,  μήπως  κολασθῇς  εἰς  πῦρ  αἰώνιον.  ποίησον  πάλην  πρὸς  τὸν πυκτεύοντα καὶ ἀφανίζοντα τὸν νοῦν σου."2
 
καὶ ἐλάλησε· «τί με διώκεις»; καὶ περὶ τῶν  ἀποστόλων γέγραπται  ὅτι εἶδον γλώσσας πυρὸς διαμεριζομένας αὐτοῖς καὶ ὁ παρεστὼς ὄχλος εἶδε καὶ ἤκουσε τὸ γεγονός. 5.3.3 ἐπεὶ οὖν ὁ νοῦς οἶκός ἐστι τοῦ θεοῦ καὶ ὁ πονηρὸς ἐκβέβληται αὐτόθεν, οἱ πνευματικοὶ διὰ τὴν ἄκραν καθαρότητα ὁρῶσιν ὡς ἔσωθεν καὶ τὴν ἁμαρτίαν καὶ τὴν χάριν. τοῦτο οὖν ζητεῖται, ἵνα ὁ νοῦς παρὰ τῷ θεῷ ζῇ καὶ ἐρρῶται. καὶ ἐὰν θλιβῇ τὸ σῶμα καὶ ὅλον ἐξαφανισθῇ,  οὐδὲν  ἀδικεῖται  ἡ ψυχή. τί γὰρ ἔπαθεν  ἡ σὰρξ τοῦ  περικειμένου  αὐτῇ χιτῶνος  διαρραγέντος; καὶ Ἰὼβ  «ἀπὸ κεφαλῆς  ἕως  ποδῶν  ἕλκει  πονηρῷ»  ὑπὸ  τοῦ διαβόλου πληγείς, κατὰ νοῦν τί ἐβλάβη, ὁπότε ἦν ἐρρωμένος εἰς τὴν ἀγάπην καὶ πίστιν τὴν πρὸς τὸν θεόν; 5.4.1 Ἐρώτησις. Εἰ ἐν τῷ ὕπνῳ ἐστὶ φαντασία ἀγαθή, ὃν τρόπον ἔστι καὶ τοῦ πονηροῦ; Ἀπόκρισις. Τοῖς ἔχουσι κατὰ βάθος τὴν χάριν πάντοτέ ἐστιν εὐχή. εἰ γὰρ ὁ σατανᾶς οὔτε ἡμέρας οὔτε νυκτὸς ἀργεῖ πολεμῶν, πολλῷ μᾶλλον ἡ χάρις καὶ ἐν ἡμέρᾳ καὶ ἐν νυκτὶ καὶ καθεύδοντός σου ἀντιλαμβάνεται.  ἔσθ' ὅτε γὰρ τὸ σῶμα κεῖται εἰς ὕπνον καὶ ὁ νοῦς ἐγρήγορε καὶ ζῇ πρὸς τὸν θεὸν καὶ κλαίει καὶ ὁρᾷ πρόσωπα ἡδέα. Ἰακὼβ ἐν νυκτὶ εἶδε τὴν κλίμακα καὶ τοὺς ἀγγέλους ἀναβαίνοντας  καὶ καταβαίνοντας, καὶ ἐν νυκτὶ ἐπάλαισε μετὰ τοῦ θεοῦ. γέγραπται γὰρ ὅτι «οἱ υἱοὶ ὑμῶν ὁράσεις ὄψονται καὶ ἐνύπνια ἐνυπνιασθήσονται». καὶ τῷ Ἰωσὴφ ἐν ὁράματι τῆς νυκτὸς ὤφθῃ ἄγγελος λέγων·  "1μὴ  φοβοῦ  Ἰωσήφ,  ἀλλ'  ἀναστὰς  «παράλαβε  τὸ  παιδίον  καὶ  φεῦγε  εἰς Αἴγυπτον». ζητεῖ γὰρ Ἡρῴδης ἀπολέσαι αὐτό."2 5.4.2 Εἰ ὁ σατανᾶς μεταβάλλεται «εἰς ἄγγελον φωτός», εἰς ὕδατα, εἰς νεφέλας, δοῦλος ὢν καὶ κτίσμα, πολλῷ μᾶλλον ὁ θεὸς πλούσιος  ὤν,  ἐπειδὴ  κατὰ  τὴν  ἰδίαν  φύσιν  ἐστὶν  ἀκατάληπτος»φῶς,  γάρ  ἐστιν, ἀπρόσιτον,  ὃν  εἶδεν  οὐδεὶς  ἀνθρώπων  οὐδὲ  ἰδεῖν  δύναται»,  μεταβάλλει  ἑαυτὸν μεταμορφούμενος  «ἀπὸ  δόξης  εἰς  δόξαν»,  εἰς  νεφέλας  φωτεινάς,  εἰς  «ἥλιον δικαιοσύνης», εἰς ἀέρα καθαρόν. 5.4.3 ἀλλ' ἐνταῦθα πολλῆς διακρίσεως χρεία πρὸς τὸ συνιέναι  ἕκαστον  τῶν  γινομένων.  ἑκάστη  γὰρ  ὑπόστασις ἐνεργοῦσα  εἰς  τὴν  ἰδίαν ἀγάπην καὶ φύσιν ἕλκει. ὁ σατανᾶς ὢν ὑλώδης καὶ γεώδης ἐλαύνει τὸν νοῦν εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ κόσμου καὶ εἰς μυσαρὰ πράγματα. τὸ δὲ ἀπὸ τοῦ θεοῦ ἐνεργοῦν οὐράνιόν ἐστι καὶ ἀποσπᾷ τὸν νοῦν ἀπὸ τῆς γῆς καὶ τῶν σαρκικῶν πραγμάτων, πάντοτε δὲ τὸν νοῦν ἕλκει εἰς μνήμην θεοῦ, εἰς ἀγάπην, εἰς εὐχήν, εἰς δέησιν καὶ πένθος. καὶ ὥσπερ ζύμη ἀλεύρῳ συμμιγεῖσα ὅλον τὸ φύραμα εἰς ζύμην φέρει, οὕτω καὶ ἡ χάρις ζυμοῦται μετὰ τῆς ψυχῆς καὶ ποιεῖ ἓν φύραμα. λέγει γὰρ ὁ κύριος· «ὁμοία ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ζύμη, ἣν λαβοῦσα γυνὴ ἔκρυψεν εἰς 5.4.4 ἀλεύρου σάτα τρία, ἕως οὗ ἐζυμώθη ὅλον». ἔσθ' ὅτε δὲ ὁ σατανᾶς διὰ «τὴν μεθοδείαν τῆς πλάνης» ὑποδεικνύει τινὰ λαμπρὰ καὶ τοιαῦτα  ἄλλα.  ἐπειδὴ  ἀηδῆ ἐστι καὶ τεταραγμένα,  μὴ ἔχοντα  πόθον  θεοῦ μήτε εἰρήνην  μήτε ὑπομονὴν  μήτε χαράν, ἀποπτύεται  καὶ ἀηδίζεται ἡ ψυχὴ καὶ συμβαίνει πάλιν αὐτῇ τὰ ἐπιφερόμενα ἡδέα ἡγεῖσθαι, καὶ εἰ δοκεῖ ἀμαυρότερα εἶναι. καὶ ὁ νοῦς τούτοις  μᾶλλον  θαρρεῖ  καὶ ἥδεται, ἐπειδὴ ἡδύτητα  ἔχει  καὶ νόστον τοῦ κυρίου καὶ γεῦσιν ἡδυτάτην  κἀκεῖνο δὴ ἔκλαμπρον  ὀφθέν, ἐπειδὴ οὐκ ἔχει ἀνάπαυσιν ἢ χαρὰν οὔτε κουφίζει τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν, ὃν τρόπον ποιεῖ ἡ χάρις, ἀλλὰ μᾶλλον βαρύνει, καὶ ἤδη φανεροῦται ὅτι τοῦ σατανᾶ ἐστιν. ὁρᾷς οὖν ὅτι τὸ πᾶν ἡ ἐνέργειά ἐστι καὶ ἐκ τῆς ἐνεργείας δύναται ὁ νοῦς διακρῖναι τὰς ὀπτασίας, ποία μὲν ἔστι τοῦ σατανᾶ, ποία δὲ τῆς χάριτος; 5.5.1 Πάντοτε ποίησον λόγον  μετὰ τοῦ σώματός σου καὶ τῆς ψυχῆς. εἰπὲ τῷ σώματί σου·  "1τί ποιοῦμεν  ἐν τῷ κόσμῳ; ὀλίγος  ἐστὶν ὁ καιρὸς ἡμῶν. μέλλεις  γὰρ φθείρεσθαι καὶ ἀπέρχεσθαι εἰς μνημεῖον."2 εἰπὲ τῇ ψυχῇ σου· "1τί ποιεῖς ὧδε; ἄπελθε, πρόσφυγε  τῷ  θεῷ,  μήπως  κολασθῇς  εἰς  πῦρ  αἰώνιον.  ποίησον  πάλην  πρὸς  τὸν πυκτεύοντα καὶ ἀφανίζοντα τὸν νοῦν σου."2
Line 796: Line 797:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
45
 
45
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
  
Line 814: Line 815:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
46
 
46
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
τεθλιμμένης εὐηρέστησαν τῷ κυρίῳ. ὁ Ἀβραάμ, πλούσιος κατὰ θεὸν καὶ κατὰ κόσμον, οὗτος ἑαυτὸν γῆν καὶ σποδὸν ὠνόμασε. καὶ ὁ ∆αβὶδ «ὄνειδος ἀνθρώπου καὶ ἐξουθένημα λαοῦ,  σκώληξ  εἰμί,  φησί, καὶ  οὐκ  ἄνθρωπος».  ὁμοίως  πάντες  οἱ  προφῆται  καὶ  οἱ ἀπόστολοι  κακουχούμενοι  ἦσαν, διωκόμενοι,  ὀνειδιζόμενοι.  6.2.6 Ὁ κύριός  ἐστιν  ἡ ὁδός· ἦλθεν οὐ δι' ἑαυτόν, ἀλλὰ διὰ σέ, ἵνα σοι τύπος γένηται. βασιλεὺς υἱὸς βασιλέως, θεὸς υἱὸς θεοῦ, βλέπε, εἰς ὁποίαν ἦλθε ταπείνωσιν, «μορφὴν δούλου λαβών». θεὸς ἦν, καὶ αὐτὸς ἐδίδου φάρμακα ἰαματικὰ καὶ ἐθεράπευε τοὺς τετραυματισμένους καὶ ἔξωθεν ὡς εἷς  τῶν  πεπληγμένων  ἐφαίνετο.  ἀλλὰ  μὴ καταφρονήσῃς  τοῦ θεϊκοῦ ἀξιώματος, βλέπων αὐτὸν οὕτως ἔξωθεν τεταπεινωμένον, ὅμοιον ἡμῶν. δι' ἡμᾶς οὕτως ἐφάνη, οὐ δι' ἑαυτόν. νόησον ἐν ᾗ ὥρᾳ ἔκραζον·  «σταύρωσον, σταύρωσον αὐτόν», καὶ ὁ ὄχλος συνήρχετο, πῶς ἦν τεταπεινωμένος καὶ ἐξουδενωμένος παρὰ πάντας. 6.2.7 Καὶ ὥσπερ ἐν τοῖς φαινομένοις  τούτοις, ἐὰν ᾖ κακοποιός τις καὶ λάβῃ ἀπόφασιν παρὰ τοῦ ἄρχοντος, λοιπὸν ὑπὸ τοῦ ὅλου δήμου βδελυκτός ἐστι καὶ ἐξουδενωμένος, οὕτω καὶ ὁ κύριος ἐν τῇ ὥρᾳ τοῦ σταυροῦ ὡς ἄνθρωπος μέλλων  ἀποθνῄσκειν  κατηυτελισμένος  ἦν ὑπὸ τῶν Φαρισαίων.  τότε  πάλιν  ἐνέπτυσαν  εἰς  τὸ  πρόσωπον  αὐτοῦ,  ἐπέθηκαν  ἀκάνθινον στέφανον, ἐρράπιζον αὐτόν. γέγραπται γὰρ ὅτι «τὸν νῶτόν μου δέδωκα εἰς μάστιγας, τὸ δὲ  πρόσωπόν  μου  οὐκ  ἀπέστρεψα  ἀπὸ  ἐμπτύσματος,  καὶ  τὰς  σιαγόνας  μου  εἰς ῥαπίσματα». εἰ δὲ ὁ θεὸς εἰς τοσαύτας ὕβρεις καὶ πάθη καὶ ταπείνωσιν κατῆλθε, σὺ ὁ ἐκ φύσεως  βόρβορος, ὁ  ἐκ  φύσεως  θνητός,  ὅσα  ἐὰν  ταπεινωθῆς,  οὐδὲν  ὅμοιον  τοῦ δεσπότου σου ἐποίησας. ὁ θεὸς  ἑαυτὸν  διὰ  σὲ ἐταπείνωσε,  καὶ  σὺ διὰ  σεαυτὸν  οὐ ταπεινοῦσαι, ἀλλ' ἐπαίρῃ καὶ τυφοῦσαι; ἦλθε γὰρ τὰ βάρη καὶ τὰς θλίψεις λαβεῖν καὶ τὴν  αὐτοῦ  ἀνάπαυσιν  σοὶ δοῦναι· καὶ σὺ οὐ θέλεις  πόνους βαστάσαι καὶ πάθη, ἵνα δυνηθῇ  τὸ  τραῦμα  σου  ἰάσεως  τυχεῖν;  6.3.1  Ὀλίγοι  γάρ  εἰσιν  οἱ  βουλόμενοι ἀνασταθμίσαι  μαργαρίτας  καὶ  δοκιμάσαι  λίθους  τιμίους.  πολλοῖς  γὰρ  σύνεστι μαργαρίτης  καὶ  ἐπειδὴ  οὐκ  ἔχουσι  τὸ  διακριτικόν,  οὐκ  οἴδασι  ποῖον  θησαυρὸν κέκτηνται· οἱ δὲ διάκρισιν ἔχοντες ἢ σύνεσιν, οἴδασι καὶ τὰ νομίσματα  δοκιμάσαι τὰ παραχαράξιμα. 6.3.2 Εἰσὶ δὲ ἄλλοι οἷς σύνεστι χάρις λεληθότως καὶ νεύει εἰς αὐτοὺς τὸ ἀγαθόν, καὶ ποιοῦσι καλὰ καὶ οὐκ οἴδασι πόθεν  κινοῦνται,  ἐπειδὴ  ἀσυμφώνως  καὶ ἀνυφοράτως αὐτὸ ἔχουσιν. οἱ δὲ φρόνιμοι οὐ μόνον ἐν τῇ εὐχῇ ὀφείλουσι λέγειν  ὅτι εὐχόμεθα, καὶ ὅτε ἀνίστανται ἀργοῦσι, ἀλλὰ πάντοτε  ὀφείλουσιν ἔχειν  τὴν μέριμναν καὶ πάντοτε εὔχεσθαι, ἐπειδὴ τὸ συνὸν κακὸν καὶ ὁ καπνὸς καὶ ἡ σύντροφος ἁμαρτία πάντοτε  ὡς πηγῆς ὀφθαλμὸς  βρύει καὶ οὐδέποτε ἀργοῦσιν οἱ  διαλογισμοὶ κατὰ τῆς ψυχῆς· οὐ μόνον γὰρ ὅτε εὔχῃ, οἱ διαλογισμοί εἰσιν, ἀλλ' ὅτε χρείας τινὰς ποιεῖς καὶ ὅτε κοιμᾶσαι, πάντοτε βρύουσιν. οὕτω καὶ σὺ 6.3.3 ἔχεις τὸ θέλημα τοῦ πάντοτε ἀντιλέγειν. βλέπεις κατὰ κόσμον πλούσιον, εὐθέως ὑποβάλλει σοι, ὅτι ἔνδοξός ἐστιν, εὐθέως καὶ σὺ ἄντειπε· ταῦτα φθαρτά ἐστιν, περὶ ἐκείνου μοι μέλει τοῦ πλούτου τοῦ μὴ παρερχομένου. δεικνύει γυναῖκα ὡραῖαν, ὑποβάλλει σοι ἐπιθυμίαν, εὐθέως εἰπέ· ἀκαθαρσία ἐστίν, ἴδε τὰ μνημεῖα γέμει ὀστέων νεκρῶν. βλέπεις πράγματα ἔνδοξα ἐν βίῳ, οἰκοδομάς, πόλεις, σὺ πάντοτε τὴν ψυχήν σου πνευματικῶς οἰκοδόμησον καὶ πάντοτε ἄντειπε τῇ συνούσῃ ἁμαρτίᾳ, ἐπειδὴ ἔχεις θέλημα, καὶ πάντοτε εὔχου πρὸς τὸν θεόν. ὅτε γὰρ εὔχῃ, τί λέγεις; δέομαί σου, δέομαί σου, κύριε. τὸ αὐτὸ εἰπὲ καὶ ἐν τῷ περιπατεῖν καὶ ἐν τῷ ἐσθίειν καὶ πίνειν  καὶ  μηδέποτε  ἀργήσῃς· καὶ  γὰρ  καὶ  τὸ  ἀγαθὸν  ἐὰν  φθάσῃ  ἐλθεῖν  εἰς  τὸν ἄνθρωπον,  οὐδέποτε  ἀργεῖ ἡ εὐχή, ἀλλὰ πάντοτε  αὐτὸ τὸ πνεῦμα εὔχεται ἐν αὐτῷ. τοῦτο δὲ τὸ μέτρον μεγάλων καὶ τελείων ἐστίν, καὶ ὅτε περιπατοῦσιν ἢ συντυγχάνουσιν, καὶ τότε εὔχονται 6.3.4 τῷ κυρίῳ. εἴ τις οὖν λέγει· ὅτι ὅτε μὲν κλίνω
 
τεθλιμμένης εὐηρέστησαν τῷ κυρίῳ. ὁ Ἀβραάμ, πλούσιος κατὰ θεὸν καὶ κατὰ κόσμον, οὗτος ἑαυτὸν γῆν καὶ σποδὸν ὠνόμασε. καὶ ὁ ∆αβὶδ «ὄνειδος ἀνθρώπου καὶ ἐξουθένημα λαοῦ,  σκώληξ  εἰμί,  φησί, καὶ  οὐκ  ἄνθρωπος».  ὁμοίως  πάντες  οἱ  προφῆται  καὶ  οἱ ἀπόστολοι  κακουχούμενοι  ἦσαν, διωκόμενοι,  ὀνειδιζόμενοι.  6.2.6 Ὁ κύριός  ἐστιν  ἡ ὁδός· ἦλθεν οὐ δι' ἑαυτόν, ἀλλὰ διὰ σέ, ἵνα σοι τύπος γένηται. βασιλεὺς υἱὸς βασιλέως, θεὸς υἱὸς θεοῦ, βλέπε, εἰς ὁποίαν ἦλθε ταπείνωσιν, «μορφὴν δούλου λαβών». θεὸς ἦν, καὶ αὐτὸς ἐδίδου φάρμακα ἰαματικὰ καὶ ἐθεράπευε τοὺς τετραυματισμένους καὶ ἔξωθεν ὡς εἷς  τῶν  πεπληγμένων  ἐφαίνετο.  ἀλλὰ  μὴ καταφρονήσῃς  τοῦ θεϊκοῦ ἀξιώματος, βλέπων αὐτὸν οὕτως ἔξωθεν τεταπεινωμένον, ὅμοιον ἡμῶν. δι' ἡμᾶς οὕτως ἐφάνη, οὐ δι' ἑαυτόν. νόησον ἐν ᾗ ὥρᾳ ἔκραζον·  «σταύρωσον, σταύρωσον αὐτόν», καὶ ὁ ὄχλος συνήρχετο, πῶς ἦν τεταπεινωμένος καὶ ἐξουδενωμένος παρὰ πάντας. 6.2.7 Καὶ ὥσπερ ἐν τοῖς φαινομένοις  τούτοις, ἐὰν ᾖ κακοποιός τις καὶ λάβῃ ἀπόφασιν παρὰ τοῦ ἄρχοντος, λοιπὸν ὑπὸ τοῦ ὅλου δήμου βδελυκτός ἐστι καὶ ἐξουδενωμένος, οὕτω καὶ ὁ κύριος ἐν τῇ ὥρᾳ τοῦ σταυροῦ ὡς ἄνθρωπος μέλλων  ἀποθνῄσκειν  κατηυτελισμένος  ἦν ὑπὸ τῶν Φαρισαίων.  τότε  πάλιν  ἐνέπτυσαν  εἰς  τὸ  πρόσωπον  αὐτοῦ,  ἐπέθηκαν  ἀκάνθινον στέφανον, ἐρράπιζον αὐτόν. γέγραπται γὰρ ὅτι «τὸν νῶτόν μου δέδωκα εἰς μάστιγας, τὸ δὲ  πρόσωπόν  μου  οὐκ  ἀπέστρεψα  ἀπὸ  ἐμπτύσματος,  καὶ  τὰς  σιαγόνας  μου  εἰς ῥαπίσματα». εἰ δὲ ὁ θεὸς εἰς τοσαύτας ὕβρεις καὶ πάθη καὶ ταπείνωσιν κατῆλθε, σὺ ὁ ἐκ φύσεως  βόρβορος, ὁ  ἐκ  φύσεως  θνητός,  ὅσα  ἐὰν  ταπεινωθῆς,  οὐδὲν  ὅμοιον  τοῦ δεσπότου σου ἐποίησας. ὁ θεὸς  ἑαυτὸν  διὰ  σὲ ἐταπείνωσε,  καὶ  σὺ διὰ  σεαυτὸν  οὐ ταπεινοῦσαι, ἀλλ' ἐπαίρῃ καὶ τυφοῦσαι; ἦλθε γὰρ τὰ βάρη καὶ τὰς θλίψεις λαβεῖν καὶ τὴν  αὐτοῦ  ἀνάπαυσιν  σοὶ δοῦναι· καὶ σὺ οὐ θέλεις  πόνους βαστάσαι καὶ πάθη, ἵνα δυνηθῇ  τὸ  τραῦμα  σου  ἰάσεως  τυχεῖν;  6.3.1  Ὀλίγοι  γάρ  εἰσιν  οἱ  βουλόμενοι ἀνασταθμίσαι  μαργαρίτας  καὶ  δοκιμάσαι  λίθους  τιμίους.  πολλοῖς  γὰρ  σύνεστι μαργαρίτης  καὶ  ἐπειδὴ  οὐκ  ἔχουσι  τὸ  διακριτικόν,  οὐκ  οἴδασι  ποῖον  θησαυρὸν κέκτηνται· οἱ δὲ διάκρισιν ἔχοντες ἢ σύνεσιν, οἴδασι καὶ τὰ νομίσματα  δοκιμάσαι τὰ παραχαράξιμα. 6.3.2 Εἰσὶ δὲ ἄλλοι οἷς σύνεστι χάρις λεληθότως καὶ νεύει εἰς αὐτοὺς τὸ ἀγαθόν, καὶ ποιοῦσι καλὰ καὶ οὐκ οἴδασι πόθεν  κινοῦνται,  ἐπειδὴ  ἀσυμφώνως  καὶ ἀνυφοράτως αὐτὸ ἔχουσιν. οἱ δὲ φρόνιμοι οὐ μόνον ἐν τῇ εὐχῇ ὀφείλουσι λέγειν  ὅτι εὐχόμεθα, καὶ ὅτε ἀνίστανται ἀργοῦσι, ἀλλὰ πάντοτε  ὀφείλουσιν ἔχειν  τὴν μέριμναν καὶ πάντοτε εὔχεσθαι, ἐπειδὴ τὸ συνὸν κακὸν καὶ ὁ καπνὸς καὶ ἡ σύντροφος ἁμαρτία πάντοτε  ὡς πηγῆς ὀφθαλμὸς  βρύει καὶ οὐδέποτε ἀργοῦσιν οἱ  διαλογισμοὶ κατὰ τῆς ψυχῆς· οὐ μόνον γὰρ ὅτε εὔχῃ, οἱ διαλογισμοί εἰσιν, ἀλλ' ὅτε χρείας τινὰς ποιεῖς καὶ ὅτε κοιμᾶσαι, πάντοτε βρύουσιν. οὕτω καὶ σὺ 6.3.3 ἔχεις τὸ θέλημα τοῦ πάντοτε ἀντιλέγειν. βλέπεις κατὰ κόσμον πλούσιον, εὐθέως ὑποβάλλει σοι, ὅτι ἔνδοξός ἐστιν, εὐθέως καὶ σὺ ἄντειπε· ταῦτα φθαρτά ἐστιν, περὶ ἐκείνου μοι μέλει τοῦ πλούτου τοῦ μὴ παρερχομένου. δεικνύει γυναῖκα ὡραῖαν, ὑποβάλλει σοι ἐπιθυμίαν, εὐθέως εἰπέ· ἀκαθαρσία ἐστίν, ἴδε τὰ μνημεῖα γέμει ὀστέων νεκρῶν. βλέπεις πράγματα ἔνδοξα ἐν βίῳ, οἰκοδομάς, πόλεις, σὺ πάντοτε τὴν ψυχήν σου πνευματικῶς οἰκοδόμησον καὶ πάντοτε ἄντειπε τῇ συνούσῃ ἁμαρτίᾳ, ἐπειδὴ ἔχεις θέλημα, καὶ πάντοτε εὔχου πρὸς τὸν θεόν. ὅτε γὰρ εὔχῃ, τί λέγεις; δέομαί σου, δέομαί σου, κύριε. τὸ αὐτὸ εἰπὲ καὶ ἐν τῷ περιπατεῖν καὶ ἐν τῷ ἐσθίειν καὶ πίνειν  καὶ  μηδέποτε  ἀργήσῃς· καὶ  γὰρ  καὶ  τὸ  ἀγαθὸν  ἐὰν  φθάσῃ  ἐλθεῖν  εἰς  τὸν ἄνθρωπον,  οὐδέποτε  ἀργεῖ ἡ εὐχή, ἀλλὰ πάντοτε  αὐτὸ τὸ πνεῦμα εὔχεται ἐν αὐτῷ. τοῦτο δὲ τὸ μέτρον μεγάλων καὶ τελείων ἐστίν, καὶ ὅτε περιπατοῦσιν ἢ συντυγχάνουσιν, καὶ τότε εὔχονται 6.3.4 τῷ κυρίῳ. εἴ τις οὖν λέγει· ὅτι ὅτε μὲν κλίνω
Line 828: Line 829:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
47
 
47
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
τὰ γόνατα, εὔχομαι καὶ δύναμαι ἀντειπεῖν τῇ ἁμαρτίᾳ, ὅτε δὲ ἐργάζομαι ἢ ἄλλο τι ποιῶ, οὐ δύναμαι ἀντειπεῖν, οὗτος ἰδιώτης ἐστὶ καὶ οὐκ ἔχει διάκρισιν· ἡ γὰρ ἁμαρτία πάντοτε πολεμεῖ  καὶ  ὁ  νοῦς  ἔχει  τοῦ  ἀντιπράττειν  καὶ  ἀνταγωνίζεσθαι  πάντοτε  πρὸς  τὴν συνοῦσαν κακίαν, εἴτε περιπατεῖ, εἴτε ὁδεύει, εἴτε ἕτερόν τι ποιεῖ. ὅπου δέδεται ὁ νοῦς αὐτοῦ  ἐκεῖνο  αὐτοῦ  ἐστι  θεός·  εἰ  δέδεσαι  τῇ  ἐπιθυμίᾳ  ἢ  τῇ  γαστριμαργίᾳ  ἢ  τῇ φιλαργυρίᾳ, ὁ δήσας σε θεός σου ἐστίν»ᾧ γάρ τις ἥττηται, τούτῳ καὶ δεδούλωται», εἰ δὲ ἀποταξάμενος  τῷ κόσμῳ διὰ παραθύρου πάλιν  εἰσέρχῃ εἰς αὐτόν, καὶ  ἀρνησάμενος σαρκικὴν κοινωνίαν οὐ σπουδάζεις κοινωνῆσαι τῷ ἐπουρανίῳ νυμφίῳ καὶ τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ, τί ὠφέλησας ἐξελθὼν ἐκ τοῦ κόσμου; εἰ δὲ καταλιπὼν  οὐσίας καὶ κτήσεις καὶ πράγματα, ἀντὶ τοῦ φαινομένου πλούτου οὐ λαμβάνεις ἄλλον πλοῦτον καὶ ἀντὶ τρυφῆς τρυφὴν  ἐπουράνιον  καὶ  ἀντὶ  τέκνου  σὺ  μὴ  γίνῃ  τέκνον  θεοῦ,  τί  ὠφέλησας ἀποταξάμενος; ἐγένου ἅλας μωρὸν σὺ οὔτε τὰ τοῦ κόσμου ἔχεις καταλιπὼν  αὐτά, οὔτε τὰ ἐπουράνια καὶ πνευματικὰ ἐκτήσω· λοιπὸν οὐδαμοῦ προχωρεῖς. 6.3.5 Ὃν τρόπον δὲ ἡ κόρη τοῦ ὀφθαλμοῦ μικρὰ οὖσα πολλὰ δύναται βλέπειν, οὐρανόν, γῆν, ἥλιον, ὅταν δὲ μικρόν τι κάλυμμα εἰς τὴν κόρην παρεμπέσῃ καὶ ἐπισκιάσῃ, τυφλοῦται ὁ ὀφθαλμὸς καὶ ἐν σκοτίᾳ ἐστίν, οὕτως ἐὰν μικρὸς καπνὸς ἢ ὁμιχλώδης  δύναμις ἐπισκοτίσῃ τὸν νοῦν, τετύφλωται  καὶ οὐδὲν ὁρᾷ, 6.3.6 ἐὰν δὲ πάλιν διαυγάσῃ, βλέπει πράγματα πνευματικὰ καὶ ἐπουράνια. ὃν τρόπον γὰρ ἡ γῆ ἐργασθεῖσα φαίνεται καρποφόρος, οὕτω καὶ ἡ γῆ τῆς
 
τὰ γόνατα, εὔχομαι καὶ δύναμαι ἀντειπεῖν τῇ ἁμαρτίᾳ, ὅτε δὲ ἐργάζομαι ἢ ἄλλο τι ποιῶ, οὐ δύναμαι ἀντειπεῖν, οὗτος ἰδιώτης ἐστὶ καὶ οὐκ ἔχει διάκρισιν· ἡ γὰρ ἁμαρτία πάντοτε πολεμεῖ  καὶ  ὁ  νοῦς  ἔχει  τοῦ  ἀντιπράττειν  καὶ  ἀνταγωνίζεσθαι  πάντοτε  πρὸς  τὴν συνοῦσαν κακίαν, εἴτε περιπατεῖ, εἴτε ὁδεύει, εἴτε ἕτερόν τι ποιεῖ. ὅπου δέδεται ὁ νοῦς αὐτοῦ  ἐκεῖνο  αὐτοῦ  ἐστι  θεός·  εἰ  δέδεσαι  τῇ  ἐπιθυμίᾳ  ἢ  τῇ  γαστριμαργίᾳ  ἢ  τῇ φιλαργυρίᾳ, ὁ δήσας σε θεός σου ἐστίν»ᾧ γάρ τις ἥττηται, τούτῳ καὶ δεδούλωται», εἰ δὲ ἀποταξάμενος  τῷ κόσμῳ διὰ παραθύρου πάλιν  εἰσέρχῃ εἰς αὐτόν, καὶ  ἀρνησάμενος σαρκικὴν κοινωνίαν οὐ σπουδάζεις κοινωνῆσαι τῷ ἐπουρανίῳ νυμφίῳ καὶ τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ, τί ὠφέλησας ἐξελθὼν ἐκ τοῦ κόσμου; εἰ δὲ καταλιπὼν  οὐσίας καὶ κτήσεις καὶ πράγματα, ἀντὶ τοῦ φαινομένου πλούτου οὐ λαμβάνεις ἄλλον πλοῦτον καὶ ἀντὶ τρυφῆς τρυφὴν  ἐπουράνιον  καὶ  ἀντὶ  τέκνου  σὺ  μὴ  γίνῃ  τέκνον  θεοῦ,  τί  ὠφέλησας ἀποταξάμενος; ἐγένου ἅλας μωρὸν σὺ οὔτε τὰ τοῦ κόσμου ἔχεις καταλιπὼν  αὐτά, οὔτε τὰ ἐπουράνια καὶ πνευματικὰ ἐκτήσω· λοιπὸν οὐδαμοῦ προχωρεῖς. 6.3.5 Ὃν τρόπον δὲ ἡ κόρη τοῦ ὀφθαλμοῦ μικρὰ οὖσα πολλὰ δύναται βλέπειν, οὐρανόν, γῆν, ἥλιον, ὅταν δὲ μικρόν τι κάλυμμα εἰς τὴν κόρην παρεμπέσῃ καὶ ἐπισκιάσῃ, τυφλοῦται ὁ ὀφθαλμὸς καὶ ἐν σκοτίᾳ ἐστίν, οὕτως ἐὰν μικρὸς καπνὸς ἢ ὁμιχλώδης  δύναμις ἐπισκοτίσῃ τὸν νοῦν, τετύφλωται  καὶ οὐδὲν ὁρᾷ, 6.3.6 ἐὰν δὲ πάλιν διαυγάσῃ, βλέπει πράγματα πνευματικὰ καὶ ἐπουράνια. ὃν τρόπον γὰρ ἡ γῆ ἐργασθεῖσα φαίνεται καρποφόρος, οὕτω καὶ ἡ γῆ τῆς
Line 852: Line 853:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
48
 
48
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
τινες ἀξιωματικοὶ καὶ πλούσιοι καὶ εὐγενεῖς, καὶ οὗτοι ἰδίῳ θελήματι  καὶ προαιρέσει καταλίπωσι  τὸν  πλοῦτον  καὶ  τὰ  ἀξιώματα  καὶ  τὴν  εὐγένειαν  καὶ  παρελθόντες ἐνδύσωνται  ῥυπαρὰ  καὶ  πενιχρὰ  ἐνδύματα  καὶ  ἀτιμίαν  ἀντὶ  δόξης  καὶ  ὦσι ταλαιπωροῦντες  καὶ ἐξουδενωμένοι· τοῦτο κατα6.4.3 λέλειπται τῷ ἰδίῳ θελήματι. ἐγὼ δέ σοι λέγω ὅτι καὶ τοῖς ἀποστόλοις τοῖς τετελειωμένοις ἐν τῇ χάριτι συνῆν τὸ θέλημα τοσοῦτον, ὅτι  εἰ ἤθελον  αὐτοὶ  ἐκεῖνοι  μὴ τὸ ἀρέσκον τῇ χάριτι  διαπράξασθαι, οὐκ ἐκώλυεν ἡ χάρις πρᾶξαι ὃ ἠβούλοντο. καὶ γὰρ ἡ φύσις ἡμῶν δεκτική ἐστι καλοῦ τε καὶ κακοῦ,  προτρεπτικὴ  δὲ  ἡ  ἐναντία  δύναμις,  οὐκ  ἀναγκαστική.  λοιπὸν  σὺ  ἔχεις  τὸ αὐτεξούσιον, ῥέψαι ὅπου βούλει. οὐχ ὁρᾷς ὅτι Πέτρος «κατεγνωσμένος ἦν», ὁ τοιοῦτος, καὶ ἀπελθὼν  Παῦλος ἤλεγξεν αὐτόν, καὶ ὁ τοιοῦτος ἀκμὴν κατεγνωσμένος  ἦν; καὶ ὁ Παῦλος πνευματικῶς  ἐκ τοῦ ἰδίου θελήματος διαλογὴν  ἐποιήσατο μετὰ Βαρναβᾶ, καὶ ἀνεχώρησαν ἀπ' ἀλλήλων. καὶ πάλιν ὁ αὐτὸς λέγει· «ὑμεῖς οἱ πνευματικοὶ καταρτίζετε τὸν  τοιοῦτον,  σκοπῶν  σεαυτόν,  μὴ  καὶ  σὺ  πειρασθῇς».  οὐχὶ  καὶ  οἱ  πνευματικοὶ πειράζονται διὰ τὸ παραμένειν τῷ θελήματι ἔτι, καὶ οἱ ἐχθροὶ ἐπίκεινται, ἕως οὗ ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, καὶ τὸ ὅλον οὐ δύναται ἀμεριμνεῖν. 6.5.1 Ἐρώτησις. Εἰ ἠδύναντο ἁμαρτάνειν  καὶ οἱ ἀπόστολοι, εἰ ἤθελον, οὐκ ἦν ἰσχυροτέρα καὶ αὐτοῦ τοῦ θελήματος ἡ χάρις;  Ἀπόκρισις. Ἁμαρτάνειν μὲν οὐκ ἠδύναντο  οὔτε γὰρ ᾑροῦντο, ἐν φωτὶ  ὄντες καὶ ἐν χάριτι τοιαύτῃ. πλὴν οὐ λέγομεν τὴν χάριν ἐν αὐτοῖς ὅτι ἠσθένει, ἀλλὰ λέγομεν ὅτι παραχωρεῖ ἡ χάρις καὶ τοῖς τελείως πνευματικοῖς ἔχειν τὸ θέλημα καὶ ἐξουσίαν, ποιεῖν ὃ θέλουσι καὶ τρέπεσθαι ὅπου βούλονται. αὐτὴ δὲ ἡ φύσις ἡ ἀνθρωπίνη ἀσθενεῖ καὶ ἐξουσίαν ἔχει καίτοι συνόντος τοῦ 6.5.2 ἀγαθοῦ τρέπεσθαι. ὥσπερ ἵνα ὦσί τινες ἐνδεδυμένοι  πανοπλίαν,  θώρακα καὶ ὅπλα, λοιπὸν  ἔσωθέν εἰσι ἠσφαλισμένοιμὴ γὰρ ἐπειδή  εἰσιν ἠσφαλισμένοι, οἱ ἐχθροὶ οὐκέτι ἐπέρχονται  αὐτοῖς; τὸ μὲν ἐπελθεῖν ἐπέρχονται  λοιπὸν  δὲ  ἐν  τῷ  θελήματι  αὐτῶν  ἐστι  χρήσασθαι  τοῖς  ὅπλοις  καὶ ἀνταγωνίσασθαι κατὰ τῶν ἐχθρῶν καὶ ἀντιπαλαῖσαι καὶ τὰ νικητήρια ἀπενέγκασθαι, ἢ δύναται πάλιν τὸ θέλημα καίτοι ἐνδεδυμένων  τὰ ὅπλα, συνηδυνθῆναι  καὶ εἰρηνεῦσαι μετὰ  τοῦ  ἐχθροῦ  καὶ  μὴ  πολεμῆσαι  ἔχοντας  τὰ  ὅπλα,  οὕτω  καὶ  οἱ  Χριστιανοὶ ἐνδεδυμένοι  τὴν  θείαν  δύναμιν  καὶ  ἔχοντες  ὅπλα  τὰ  ἐπουράνια,  εἰ  θέλουσι συνηδύνονται  τῷ σατανᾷ καὶ εἰρηνεύουσι μετ' αὐτοῦ καὶ οὐ πολεμοῦσι· τρεπτικὴ γάρ ἐστιν ἡ φύσις, καὶ εἰ θέλει τις, γίνεται  υἱὸς σατανᾶ, καὶ εἰ θέλει τις, γίνεται  υἱὸς τοῦ θεοῦ,  διὰ  τὸ  παραμένειν  τὸ  αὐτεξούσιον.  6.6.1  Ἄλλο  δέ  ἐστι  τινὰ  περὶ  ἄρτου διηγήσασθαι καὶ τραπέζης, ἄλλο δέ ἐστι 6.6.1 φαγεῖν καὶ λαβεῖν τὸν νόστον τοῦ ἄρτου καὶ ἐνδυναμωθῆναι  ὅλα τὰ μέλη. ἄλλο ἐστὶν εἰπεῖν περὶ ποτοῦ ἡδυτάτου, καὶ ἄλλο ἐστὶ ἀπελθεῖν καὶ δράξασθαι ἐξ αὐτῆς τῆς πηγῆς καὶ ἐμπλησθῆναι τῆς γεύσεως τοῦ ἡδυτάτου ποτοῦ. ἄλλο ἐστὶ διηγήσασθαι περὶ πολέμου καὶ γενναίων ἀθλητῶν καὶ πολεμιστῶν, καὶ ἄλλο  ἐστὶ τὸ ἀπελθεῖν  τινα  εἰς παράταξιν πολέμου  καὶ συμβαλεῖν τοῖς ἐχθροῖς καὶ εἰσελθεῖν καὶ ἐξελθεῖν καὶ λαβεῖν καὶ δοῦναι καὶ ἀπενέγκασθαι τὰ νικητήρια. οὕτω καὶ ὧδε.  ἄλλο  ἐστὶ  τὸ  γνώσει  τινι  καὶ  νοῒ  διηγήσασθαι  λόγους,  καὶ  ἄλλο  ἐστὶ  τὸ  ἐν ὑποστάσει καὶ ἔργῳ καὶ πληροφορίᾳ ἐν τῷ ἐνδοτάτῳ ἀνθρώπῳ καὶ ἐν τῷ νῷ ἔχειν τὸν θησαυρὸν καὶ τὴν χάριν καὶ τὴν γεῦσιν καὶ τὴν ἐνέργειαν τοῦ 6.6.2 ἁγίου πνεύματος. οἱ γὰρ ψιλοὺς λόγους λαλοῦντες φαντάζονται καὶ φυσιοῦνται ὑπὸ τοῦ νοὸς αὐτῶν. «ὁ γὰρ λόγος ἡμῶν, φησί, καὶ τὸ κήρυγμα οὐκ ἐν πειθοῖς σοφίας λόγων, ἀλλ'  ἐν ἀποδείξει πνεύματος ἁγίου καὶ δυνάμεως». καὶ πάλιν  ἀλλαχοῦ  λέγει· «τὸ δὲ τέλος τῆς ἐντολῆς ἐστιν ἀγάπῃ ἐκ καθαρᾶς  καρδίας καὶ πίστεως ἀνυποκρίτου, ὧν τινες ἀστοχήσαντες»
 
τινες ἀξιωματικοὶ καὶ πλούσιοι καὶ εὐγενεῖς, καὶ οὗτοι ἰδίῳ θελήματι  καὶ προαιρέσει καταλίπωσι  τὸν  πλοῦτον  καὶ  τὰ  ἀξιώματα  καὶ  τὴν  εὐγένειαν  καὶ  παρελθόντες ἐνδύσωνται  ῥυπαρὰ  καὶ  πενιχρὰ  ἐνδύματα  καὶ  ἀτιμίαν  ἀντὶ  δόξης  καὶ  ὦσι ταλαιπωροῦντες  καὶ ἐξουδενωμένοι· τοῦτο κατα6.4.3 λέλειπται τῷ ἰδίῳ θελήματι. ἐγὼ δέ σοι λέγω ὅτι καὶ τοῖς ἀποστόλοις τοῖς τετελειωμένοις ἐν τῇ χάριτι συνῆν τὸ θέλημα τοσοῦτον, ὅτι  εἰ ἤθελον  αὐτοὶ  ἐκεῖνοι  μὴ τὸ ἀρέσκον τῇ χάριτι  διαπράξασθαι, οὐκ ἐκώλυεν ἡ χάρις πρᾶξαι ὃ ἠβούλοντο. καὶ γὰρ ἡ φύσις ἡμῶν δεκτική ἐστι καλοῦ τε καὶ κακοῦ,  προτρεπτικὴ  δὲ  ἡ  ἐναντία  δύναμις,  οὐκ  ἀναγκαστική.  λοιπὸν  σὺ  ἔχεις  τὸ αὐτεξούσιον, ῥέψαι ὅπου βούλει. οὐχ ὁρᾷς ὅτι Πέτρος «κατεγνωσμένος ἦν», ὁ τοιοῦτος, καὶ ἀπελθὼν  Παῦλος ἤλεγξεν αὐτόν, καὶ ὁ τοιοῦτος ἀκμὴν κατεγνωσμένος  ἦν; καὶ ὁ Παῦλος πνευματικῶς  ἐκ τοῦ ἰδίου θελήματος διαλογὴν  ἐποιήσατο μετὰ Βαρναβᾶ, καὶ ἀνεχώρησαν ἀπ' ἀλλήλων. καὶ πάλιν ὁ αὐτὸς λέγει· «ὑμεῖς οἱ πνευματικοὶ καταρτίζετε τὸν  τοιοῦτον,  σκοπῶν  σεαυτόν,  μὴ  καὶ  σὺ  πειρασθῇς».  οὐχὶ  καὶ  οἱ  πνευματικοὶ πειράζονται διὰ τὸ παραμένειν τῷ θελήματι ἔτι, καὶ οἱ ἐχθροὶ ἐπίκεινται, ἕως οὗ ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ, καὶ τὸ ὅλον οὐ δύναται ἀμεριμνεῖν. 6.5.1 Ἐρώτησις. Εἰ ἠδύναντο ἁμαρτάνειν  καὶ οἱ ἀπόστολοι, εἰ ἤθελον, οὐκ ἦν ἰσχυροτέρα καὶ αὐτοῦ τοῦ θελήματος ἡ χάρις;  Ἀπόκρισις. Ἁμαρτάνειν μὲν οὐκ ἠδύναντο  οὔτε γὰρ ᾑροῦντο, ἐν φωτὶ  ὄντες καὶ ἐν χάριτι τοιαύτῃ. πλὴν οὐ λέγομεν τὴν χάριν ἐν αὐτοῖς ὅτι ἠσθένει, ἀλλὰ λέγομεν ὅτι παραχωρεῖ ἡ χάρις καὶ τοῖς τελείως πνευματικοῖς ἔχειν τὸ θέλημα καὶ ἐξουσίαν, ποιεῖν ὃ θέλουσι καὶ τρέπεσθαι ὅπου βούλονται. αὐτὴ δὲ ἡ φύσις ἡ ἀνθρωπίνη ἀσθενεῖ καὶ ἐξουσίαν ἔχει καίτοι συνόντος τοῦ 6.5.2 ἀγαθοῦ τρέπεσθαι. ὥσπερ ἵνα ὦσί τινες ἐνδεδυμένοι  πανοπλίαν,  θώρακα καὶ ὅπλα, λοιπὸν  ἔσωθέν εἰσι ἠσφαλισμένοιμὴ γὰρ ἐπειδή  εἰσιν ἠσφαλισμένοι, οἱ ἐχθροὶ οὐκέτι ἐπέρχονται  αὐτοῖς; τὸ μὲν ἐπελθεῖν ἐπέρχονται  λοιπὸν  δὲ  ἐν  τῷ  θελήματι  αὐτῶν  ἐστι  χρήσασθαι  τοῖς  ὅπλοις  καὶ ἀνταγωνίσασθαι κατὰ τῶν ἐχθρῶν καὶ ἀντιπαλαῖσαι καὶ τὰ νικητήρια ἀπενέγκασθαι, ἢ δύναται πάλιν τὸ θέλημα καίτοι ἐνδεδυμένων  τὰ ὅπλα, συνηδυνθῆναι  καὶ εἰρηνεῦσαι μετὰ  τοῦ  ἐχθροῦ  καὶ  μὴ  πολεμῆσαι  ἔχοντας  τὰ  ὅπλα,  οὕτω  καὶ  οἱ  Χριστιανοὶ ἐνδεδυμένοι  τὴν  θείαν  δύναμιν  καὶ  ἔχοντες  ὅπλα  τὰ  ἐπουράνια,  εἰ  θέλουσι συνηδύνονται  τῷ σατανᾷ καὶ εἰρηνεύουσι μετ' αὐτοῦ καὶ οὐ πολεμοῦσι· τρεπτικὴ γάρ ἐστιν ἡ φύσις, καὶ εἰ θέλει τις, γίνεται  υἱὸς σατανᾶ, καὶ εἰ θέλει τις, γίνεται  υἱὸς τοῦ θεοῦ,  διὰ  τὸ  παραμένειν  τὸ  αὐτεξούσιον.  6.6.1  Ἄλλο  δέ  ἐστι  τινὰ  περὶ  ἄρτου διηγήσασθαι καὶ τραπέζης, ἄλλο δέ ἐστι 6.6.1 φαγεῖν καὶ λαβεῖν τὸν νόστον τοῦ ἄρτου καὶ ἐνδυναμωθῆναι  ὅλα τὰ μέλη. ἄλλο ἐστὶν εἰπεῖν περὶ ποτοῦ ἡδυτάτου, καὶ ἄλλο ἐστὶ ἀπελθεῖν καὶ δράξασθαι ἐξ αὐτῆς τῆς πηγῆς καὶ ἐμπλησθῆναι τῆς γεύσεως τοῦ ἡδυτάτου ποτοῦ. ἄλλο ἐστὶ διηγήσασθαι περὶ πολέμου καὶ γενναίων ἀθλητῶν καὶ πολεμιστῶν, καὶ ἄλλο  ἐστὶ τὸ ἀπελθεῖν  τινα  εἰς παράταξιν πολέμου  καὶ συμβαλεῖν τοῖς ἐχθροῖς καὶ εἰσελθεῖν καὶ ἐξελθεῖν καὶ λαβεῖν καὶ δοῦναι καὶ ἀπενέγκασθαι τὰ νικητήρια. οὕτω καὶ ὧδε.  ἄλλο  ἐστὶ  τὸ  γνώσει  τινι  καὶ  νοῒ  διηγήσασθαι  λόγους,  καὶ  ἄλλο  ἐστὶ  τὸ  ἐν ὑποστάσει καὶ ἔργῳ καὶ πληροφορίᾳ ἐν τῷ ἐνδοτάτῳ ἀνθρώπῳ καὶ ἐν τῷ νῷ ἔχειν τὸν θησαυρὸν καὶ τὴν χάριν καὶ τὴν γεῦσιν καὶ τὴν ἐνέργειαν τοῦ 6.6.2 ἁγίου πνεύματος. οἱ γὰρ ψιλοὺς λόγους λαλοῦντες φαντάζονται καὶ φυσιοῦνται ὑπὸ τοῦ νοὸς αὐτῶν. «ὁ γὰρ λόγος ἡμῶν, φησί, καὶ τὸ κήρυγμα οὐκ ἐν πειθοῖς σοφίας λόγων, ἀλλ'  ἐν ἀποδείξει πνεύματος ἁγίου καὶ δυνάμεως». καὶ πάλιν  ἀλλαχοῦ  λέγει· «τὸ δὲ τέλος τῆς ἐντολῆς ἐστιν ἀγάπῃ ἐκ καθαρᾶς  καρδίας καὶ πίστεως ἀνυποκρίτου, ὧν τινες ἀστοχήσαντες»
Line 867: Line 868:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
49
 
49
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ἀλήθειαν. 6.6.3 Τοῦτο οὖν μᾶλλον ζητεῖτε· τὸ ἔχειν ἀγάπην θεοῦ ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ καὶ πίστει  ἀνυποκρίτῳ.  ὁ τοιοῦτος γὰρ οὐ πίπτει.  πολλοῖς  ἐκζητήσασι τὸν  θεόν, ἠνοίγη αὐτοῖς  θύρα  καὶ  εἶδον  θησαυρὸν  καὶ  εἰσῆλθον  πρὸς  αὐτὸν  καὶ  ὡς  ἦσαν  ἐν  χαρᾷ λέγοντες· "1εὕρομεν θησαυρόν"2, ἀπέκλεισαν αὐτοῖς τὰς θύρας καὶ ἤρξαντο βοᾶν καὶ πενθεῖν καὶ ἐπιζητεῖν· "1θησαυρὸν εὕρομεν καὶ ἀπωλέσαμεν"2. οἰκονομικῶς ὑποστέλλει ἡ χάρις, ἵνα μειζόνως ἐπιζητήσωσιν. ὁ γὰρ θησαυρὸς οὐ δείκνυται, ἀλλ' ἢ εἰς προτροπὴν ζητήσεως. 6.7.1 Ἐρώτησις. Ἀλλ' ἐπειδή τινες  λέγουσιν ὅτι μετὰ τὴν χάριν μετέβησαν «ἀπὸ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν», οὐ δύναταί τις ἐν φωτὶ ὢν ἔχειν ῥυπαροὺς λογισμοὺς ἢ σκοτεινὰ λογίζεσθαι; Ἀπόκρισις. Γέγραπται ὅτι «πνεύματι ἐναρξάμενοι νῦν σαρκὶ ἐπιτελεῖσθε». πρὸς λόγον, εἰσὶ δύο τύποι. λέγει  ὁ ἀπόστολος· «ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν τοῦ θεοῦ πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς ἀντιστῆναι ταῖς μεθοδείαις τοῦ διαβόλου». ποῦ ὢν ἐνεδύσατο τὰ ὅπλα, καὶ ποῦ ὢν πολεμεῖ «πρὸς ἀρχάς, πρὸς ἐξουσίας», ἐν φωτὶ ὄντες;  καὶ  πάλιν  πρὸς  τὸ  δύνασθαι  ὑμᾶς  «τὰ βέλη  τὰ  πεπυρωμένα»  τοῦ  διαβόλου
 
ἀλήθειαν. 6.6.3 Τοῦτο οὖν μᾶλλον ζητεῖτε· τὸ ἔχειν ἀγάπην θεοῦ ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ καὶ πίστει  ἀνυποκρίτῳ.  ὁ τοιοῦτος γὰρ οὐ πίπτει.  πολλοῖς  ἐκζητήσασι τὸν  θεόν, ἠνοίγη αὐτοῖς  θύρα  καὶ  εἶδον  θησαυρὸν  καὶ  εἰσῆλθον  πρὸς  αὐτὸν  καὶ  ὡς  ἦσαν  ἐν  χαρᾷ λέγοντες· "1εὕρομεν θησαυρόν"2, ἀπέκλεισαν αὐτοῖς τὰς θύρας καὶ ἤρξαντο βοᾶν καὶ πενθεῖν καὶ ἐπιζητεῖν· "1θησαυρὸν εὕρομεν καὶ ἀπωλέσαμεν"2. οἰκονομικῶς ὑποστέλλει ἡ χάρις, ἵνα μειζόνως ἐπιζητήσωσιν. ὁ γὰρ θησαυρὸς οὐ δείκνυται, ἀλλ' ἢ εἰς προτροπὴν ζητήσεως. 6.7.1 Ἐρώτησις. Ἀλλ' ἐπειδή τινες  λέγουσιν ὅτι μετὰ τὴν χάριν μετέβησαν «ἀπὸ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν», οὐ δύναταί τις ἐν φωτὶ ὢν ἔχειν ῥυπαροὺς λογισμοὺς ἢ σκοτεινὰ λογίζεσθαι; Ἀπόκρισις. Γέγραπται ὅτι «πνεύματι ἐναρξάμενοι νῦν σαρκὶ ἐπιτελεῖσθε». πρὸς λόγον, εἰσὶ δύο τύποι. λέγει  ὁ ἀπόστολος· «ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν τοῦ θεοῦ πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς ἀντιστῆναι ταῖς μεθοδείαις τοῦ διαβόλου». ποῦ ὢν ἐνεδύσατο τὰ ὅπλα, καὶ ποῦ ὢν πολεμεῖ «πρὸς ἀρχάς, πρὸς ἐξουσίας», ἐν φωτὶ ὄντες;  καὶ  πάλιν  πρὸς  τὸ  δύνασθαι  ὑμᾶς  «τὰ βέλη  τὰ  πεπυρωμένα»  τοῦ  διαβόλου
Line 891: Line 892:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
50
 
50
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
«δωρεὰ τοῦ ἁγίου πνεύματος» δίδοται. 7.1.2 συμβαίνει γὰρ ὅτι ἔστι χώρα ἐμπονουμένη καὶ  κατὰ  βάθους  εἰργασμένη,  καὶ  ἄλλη  οὐχ  οὕτω  φιλοκαλουμένη  ἀλλὰ  ἀμελῶς ἐργασθεῖσα, καὶ εἰς τὰς  δύο  χώρας  σπόρος ἐστὶ καὶ ὑετὸς ἔρχεται, ἀλλ'  ὅπου κατὰ βάθους ἐπονήθη καὶ ἐργασίαν ἔλαβε καλήν, ἐκεῖ πολυπλασιάζει ὁ καρπὸς καὶ εὐθηνεῖ ἡ χώρα ἐκείνη καὶ τότε ἐστὶν ἡδεῖα ἡ πρόσοδος τοῖς μετὰ καμάτου κτησαμένοις. καὶ γὰρ οἱ ἕτοιμον πλοῦτον  παραλαμβάνοντες  οὐχ ἡγοῦνται  αὐτὸν ἔντιμον, ἀλλὰ 7.1.3 ἀφειδῶς σκορπίζουσι διὰ τὸ μὴ μετὰ καμάτου κτᾶσθαι. οἱ δὲ ἀπὸ πόνου καὶ σπουδῆς κτώμενοι οἴδασι συντηρεῖν καὶ φυλάττειν  τὸν πλοῦτον, εἰδότες διὰ πόσων πόνων ἐκτήσαντο. καὶ νῦν εἰ μὴ ἦν διὰ καμάτου καὶ πόνου κτᾶσθαι τὸ ἀγαθόν, οὔτε αὐτὴν «τὴν δωρεὰν τῆς χάριτος» τὴν δεδομένην αὐτοῖς ἔμελλον τιμίαν ἔχειν, εἰ ἦν ἄνευ κόπου λαβεῖν. νῦν δὲ εὐφραινόμενοι  ἐν τῇ χάριτι διὰ τοῦτο ἀναπαύονται, ἐπειδὴ οἴδασι διὰ ποίων καμάτων καὶ θλίψεων ἐκτήσαντο αὐτήν. διὰ τοῦτο ἡδὺς αὐτοῖς ἐστιν ὁ πλοῦτος· ἐκείνη γάρ ἐστι ἡ ἐνθήκη ἐν τοῖς πνευματικοῖς.  καὶ παρακαλούμενος  καὶ ἀνδρειότερος  γίνεταί  τις τῆς κακίας διὰ τῆς χάριτος τῆς συνούσης αὐτῷ. 7.2.1 Ἐρώτησις. Εἰ εἶχε καθαρὰν φύσιν ὁ Ἀδάμ; Ἀπόκρισις. Ὥσπερ ὁ προφορικὸς λόγος ἀπαθῶς ἐξέρχεται ἢ ὁ σιελὸς ἢ ἡ γλῶσσα ἀπαθῶς  κινεῖται,  οὕτω  πρὸ  τῆς  παραβάσεως  ἀπαθῶς  ἐκοινώνει  ὁ  Ἀδὰμ  τῇ  Εὔᾳ. Ἐρώτησις.  Οὐχὶ  τοῦ  πνεύματος  τοῦ  ἁγίου  ἐρχομένου  καὶ  ἡ  φυσικὴ  ἐπιθυμία συνεκριζοῦται μετὰ τῆς ἁμαρτίας; Ἀπόκρισις. Προεῖπον ὅτι καὶ ἡ ἁμαρτία ἐκριζοῦται, καὶ ἀπολαμβάνει ὁ ἄνθρωπος τὴν πρώτην πλάσιν τοῦ καθαροῦ Ἀδάμ. οὕτω μέντοι διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ ἁγίου πνεύματος καὶ διὰ τῆς ἀναγεννήσεως τῆς πνευματικῆς ἔρχεται εἰς τὰ μέτρα τοῦ πρώτου Ἀδὰμ καὶ μείζων αὐτοῦ γίνεται· ἀποθεοῦται γάρ. Ἐρώτησις. Εἰ ὁ σατανᾶς μέτρῳ ἐπαφίεται ἢ ὡς θέλει παλαίειν αὐτὸν ἡ ὁρμή; Ἀπόκρισις. Οὐ μόνον εἰς τοὺς Χριστιανούς, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς εἰδωλολάτρας  καὶ εἰς ὅλον τὸν κόσμον οὐκ ἔχει ἐξουσίαν. εἰ δὲ παρεχωρεῖτο αὐτῷ ὡς θέλει πολεμεῖν, πάντα ἂν ἠφάνισεν, ἕκαστος τὸν πλησίον ἐφόνευσεν. διὰ τί; ἐπειδὴ τοῦτό ἐστι τὸ θέλημα τοῦ σατανᾶ. 7.4.2 ὥσπερ δὲ ὁ κεραμεὺς βάλλει  τὰ σκεύη καὶ μέτρῳ  ὑποκαίει  τὴν  κάμινονοὐ  7.4.2 πλέον,  ἵνα  μὴ ὀπτηθὲν  ὑπὲρ τὸ δέον ψοφήσῃ, οὐκ ἔλαττον  πάλιν,  ἵνα  μὴ ὡς ὠμὰ ἀπόληταικαὶ  ὁ ἀργυροχόος καὶ ὁ χρυσοχόος μέτρῳ βάλλει τὸ πῦρἐὰν γὰρ πλεονάσῃ τὸ πῦρ, λύεται ὁ χρυσὸς ἢ ὁ ἄργυρος καὶ ἐξυδαροῦται καὶ ἀπόλλυταικαὶ  εἰ ὁ ἀνθρώπινος  νοῦς οἶδεν ἐπιμετρεῖν τὰ βάρη τῶν ζῴωνἑκάστου ζῴου τὴν δύναμιν ἐπιστάμενος ὡς δύναται κατ' ἀναλογίαν βαστάσαι τὰ βάρη τῶν ζῴων, πόσῳ μᾶλλον  ὁ θεός, ὡς οἶδε τὰ σκεύη τῶν ἀνθρώπων,  οὕτως  ἐπαφίησι  καὶ  τὴν  ἐναντίαν  δύναμιν  πολεμεῖν  τοῖς  ἀνθρώποις διαφόρως. 7.4.3 Καὶ ὥσπερ μία οὖσα ἡ γῆ ἡ μέν ἐστι τραχεῖα, ἡ δὲ λεπτόγεως, καὶ ἡ μὲν ἐπιχρησιμεύει εἰς φυτείαν ἀμπελῶνος, ἄλλη εἰς  σπόρον σίτου καὶ κριθῆς, οὕτως εἰσὶ διάφοροι αὐταὶ αἱ γαῖ τῶν καρδιῶν καὶ τῶν προαιρέσεων τῶν ἀνθρώπων, οὕτω καὶ τὰ χαρίσματα ἄνωθεν  ἐπιδίδονται. ᾧ μὲν ἐπιτηδεύει διδασκαλία λόγου, ἄλλῳ διακρίσεις, ἄλλῳ «χαρίσματα ἰαμάτων». οἶδε γὰρ ὁ θεός, τίς πῶς δύναται οἰκονομῆσαι, καὶ οὕτως ἐπιδίδωσι  τὰ  χαρίσματα  διαφόρως.  ὁμοίως  καὶ  εἰς  τοὺς  πολέμους  μέτρῳ  τινί,  ὡς δύνανται οἱ ἄνθρωποι ὑποδέξασθαι καὶ ὑπομεῖναι, οὕτως ἐπαφίεται  αὐτοῖς ἡ ἐναντία δύναμις. 7.5.1 Ἐρώτησις. Εἰ δεξάμενός τις τὴν θείαν δύναμιν καὶ μερικῶς ἀλλοιωθεὶς μένει ἐν τῇ φύσει; Ἀπόκρισις. Ἵνα τὸ θέλημα καὶ μετὰ τὴν χάριν δοκιμασθῇ, ποῦ ῥέπει καὶ εἰ συμφωνεῖ  ἡ φύσις ἢ ἐν τῇ ταυτότητι  μένει ἢ ὁ σκληρὸς ἐν τῇ σκληρότητι ἢ ὁ κοῦφος ἐν τῇ κουφότητι.  συμβαίνει δέ, ὅτι ὁ ἰδιώτης  ἀναγεννᾶται  πνευματικῶς  καὶ μεταβάλλεται εἰς σοφίαν καὶ γνωρίζεται αὐτῷ μυστήρια ἀπόκρυφα, εἰ καὶ ἰδιώτης ἐστὶ τῇ φύσει. ἄλλος, ὡς ἀπὸ φύσεώς ἐστι σκληρός, καὶ δίδωσιν αὐτοῦ τὸ θέλημα εἰς τὴν
 
«δωρεὰ τοῦ ἁγίου πνεύματος» δίδοται. 7.1.2 συμβαίνει γὰρ ὅτι ἔστι χώρα ἐμπονουμένη καὶ  κατὰ  βάθους  εἰργασμένη,  καὶ  ἄλλη  οὐχ  οὕτω  φιλοκαλουμένη  ἀλλὰ  ἀμελῶς ἐργασθεῖσα, καὶ εἰς τὰς  δύο  χώρας  σπόρος ἐστὶ καὶ ὑετὸς ἔρχεται, ἀλλ'  ὅπου κατὰ βάθους ἐπονήθη καὶ ἐργασίαν ἔλαβε καλήν, ἐκεῖ πολυπλασιάζει ὁ καρπὸς καὶ εὐθηνεῖ ἡ χώρα ἐκείνη καὶ τότε ἐστὶν ἡδεῖα ἡ πρόσοδος τοῖς μετὰ καμάτου κτησαμένοις. καὶ γὰρ οἱ ἕτοιμον πλοῦτον  παραλαμβάνοντες  οὐχ ἡγοῦνται  αὐτὸν ἔντιμον, ἀλλὰ 7.1.3 ἀφειδῶς σκορπίζουσι διὰ τὸ μὴ μετὰ καμάτου κτᾶσθαι. οἱ δὲ ἀπὸ πόνου καὶ σπουδῆς κτώμενοι οἴδασι συντηρεῖν καὶ φυλάττειν  τὸν πλοῦτον, εἰδότες διὰ πόσων πόνων ἐκτήσαντο. καὶ νῦν εἰ μὴ ἦν διὰ καμάτου καὶ πόνου κτᾶσθαι τὸ ἀγαθόν, οὔτε αὐτὴν «τὴν δωρεὰν τῆς χάριτος» τὴν δεδομένην αὐτοῖς ἔμελλον τιμίαν ἔχειν, εἰ ἦν ἄνευ κόπου λαβεῖν. νῦν δὲ εὐφραινόμενοι  ἐν τῇ χάριτι διὰ τοῦτο ἀναπαύονται, ἐπειδὴ οἴδασι διὰ ποίων καμάτων καὶ θλίψεων ἐκτήσαντο αὐτήν. διὰ τοῦτο ἡδὺς αὐτοῖς ἐστιν ὁ πλοῦτος· ἐκείνη γάρ ἐστι ἡ ἐνθήκη ἐν τοῖς πνευματικοῖς.  καὶ παρακαλούμενος  καὶ ἀνδρειότερος  γίνεταί  τις τῆς κακίας διὰ τῆς χάριτος τῆς συνούσης αὐτῷ. 7.2.1 Ἐρώτησις. Εἰ εἶχε καθαρὰν φύσιν ὁ Ἀδάμ; Ἀπόκρισις. Ὥσπερ ὁ προφορικὸς λόγος ἀπαθῶς ἐξέρχεται ἢ ὁ σιελὸς ἢ ἡ γλῶσσα ἀπαθῶς  κινεῖται,  οὕτω  πρὸ  τῆς  παραβάσεως  ἀπαθῶς  ἐκοινώνει  ὁ  Ἀδὰμ  τῇ  Εὔᾳ. Ἐρώτησις.  Οὐχὶ  τοῦ  πνεύματος  τοῦ  ἁγίου  ἐρχομένου  καὶ  ἡ  φυσικὴ  ἐπιθυμία συνεκριζοῦται μετὰ τῆς ἁμαρτίας; Ἀπόκρισις. Προεῖπον ὅτι καὶ ἡ ἁμαρτία ἐκριζοῦται, καὶ ἀπολαμβάνει ὁ ἄνθρωπος τὴν πρώτην πλάσιν τοῦ καθαροῦ Ἀδάμ. οὕτω μέντοι διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ ἁγίου πνεύματος καὶ διὰ τῆς ἀναγεννήσεως τῆς πνευματικῆς ἔρχεται εἰς τὰ μέτρα τοῦ πρώτου Ἀδὰμ καὶ μείζων αὐτοῦ γίνεται· ἀποθεοῦται γάρ. Ἐρώτησις. Εἰ ὁ σατανᾶς μέτρῳ ἐπαφίεται ἢ ὡς θέλει παλαίειν αὐτὸν ἡ ὁρμή; Ἀπόκρισις. Οὐ μόνον εἰς τοὺς Χριστιανούς, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς εἰδωλολάτρας  καὶ εἰς ὅλον τὸν κόσμον οὐκ ἔχει ἐξουσίαν. εἰ δὲ παρεχωρεῖτο αὐτῷ ὡς θέλει πολεμεῖν, πάντα ἂν ἠφάνισεν, ἕκαστος τὸν πλησίον ἐφόνευσεν. διὰ τί; ἐπειδὴ τοῦτό ἐστι τὸ θέλημα τοῦ σατανᾶ. 7.4.2 ὥσπερ δὲ ὁ κεραμεὺς βάλλει  τὰ σκεύη καὶ μέτρῳ  ὑποκαίει  τὴν  κάμινονοὐ  7.4.2 πλέον,  ἵνα  μὴ ὀπτηθὲν  ὑπὲρ τὸ δέον ψοφήσῃ, οὐκ ἔλαττον  πάλιν,  ἵνα  μὴ ὡς ὠμὰ ἀπόληταικαὶ  ὁ ἀργυροχόος καὶ ὁ χρυσοχόος μέτρῳ βάλλει τὸ πῦρἐὰν γὰρ πλεονάσῃ τὸ πῦρ, λύεται ὁ χρυσὸς ἢ ὁ ἄργυρος καὶ ἐξυδαροῦται καὶ ἀπόλλυταικαὶ  εἰ ὁ ἀνθρώπινος  νοῦς οἶδεν ἐπιμετρεῖν τὰ βάρη τῶν ζῴωνἑκάστου ζῴου τὴν δύναμιν ἐπιστάμενος ὡς δύναται κατ' ἀναλογίαν βαστάσαι τὰ βάρη τῶν ζῴων, πόσῳ μᾶλλον  ὁ θεός, ὡς οἶδε τὰ σκεύη τῶν ἀνθρώπων,  οὕτως  ἐπαφίησι  καὶ  τὴν  ἐναντίαν  δύναμιν  πολεμεῖν  τοῖς  ἀνθρώποις διαφόρως. 7.4.3 Καὶ ὥσπερ μία οὖσα ἡ γῆ ἡ μέν ἐστι τραχεῖα, ἡ δὲ λεπτόγεως, καὶ ἡ μὲν ἐπιχρησιμεύει εἰς φυτείαν ἀμπελῶνος, ἄλλη εἰς  σπόρον σίτου καὶ κριθῆς, οὕτως εἰσὶ διάφοροι αὐταὶ αἱ γαῖ τῶν καρδιῶν καὶ τῶν προαιρέσεων τῶν ἀνθρώπων, οὕτω καὶ τὰ χαρίσματα ἄνωθεν  ἐπιδίδονται. ᾧ μὲν ἐπιτηδεύει διδασκαλία λόγου, ἄλλῳ διακρίσεις, ἄλλῳ «χαρίσματα ἰαμάτων». οἶδε γὰρ ὁ θεός, τίς πῶς δύναται οἰκονομῆσαι, καὶ οὕτως ἐπιδίδωσι  τὰ  χαρίσματα  διαφόρως.  ὁμοίως  καὶ  εἰς  τοὺς  πολέμους  μέτρῳ  τινί,  ὡς δύνανται οἱ ἄνθρωποι ὑποδέξασθαι καὶ ὑπομεῖναι, οὕτως ἐπαφίεται  αὐτοῖς ἡ ἐναντία δύναμις. 7.5.1 Ἐρώτησις. Εἰ δεξάμενός τις τὴν θείαν δύναμιν καὶ μερικῶς ἀλλοιωθεὶς μένει ἐν τῇ φύσει; Ἀπόκρισις. Ἵνα τὸ θέλημα καὶ μετὰ τὴν χάριν δοκιμασθῇ, ποῦ ῥέπει καὶ εἰ συμφωνεῖ  ἡ φύσις ἢ ἐν τῇ ταυτότητι  μένει ἢ ὁ σκληρὸς ἐν τῇ σκληρότητι ἢ ὁ κοῦφος ἐν τῇ κουφότητι.  συμβαίνει δέ, ὅτι ὁ ἰδιώτης  ἀναγεννᾶται  πνευματικῶς  καὶ μεταβάλλεται εἰς σοφίαν καὶ γνωρίζεται αὐτῷ μυστήρια ἀπόκρυφα, εἰ καὶ ἰδιώτης ἐστὶ τῇ φύσει. ἄλλος, ὡς ἀπὸ φύσεώς ἐστι σκληρός, καὶ δίδωσιν αὐτοῦ τὸ θέλημα εἰς τὴν
Line 905: Line 906:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
51
 
51
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
θεοσέβειαν καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ θεός, μένει δὲ ἡ φύσις τῆς σκληρότητος καὶ εὐδοκεῖ ὁ θεὸς εἰς αὐτόν. ἄλλος ἐστὶ χρηστῶν ἠθῶν, ἐπιεικής, ἀγαθός, δίδωσιν ἑαυτὸν τῷ θεῷ καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ θεός. ἐπειδὴ ἡ φύσις ὅλου τοῦ Ἀδὰμ τρεπτή ἐστιν, ἐπὶ τὸ καλὸν καὶ ἐπὶ τὸ κακόν, δεκτικὴ μὲν τοῦ κακοῦ, ἀλλ' εἰ θέλει οὐκ ἀποτελεστική. 7.5.2 ὥσπερ σωμάτιόν ἐστι  γραφόμενον  διαφόρως·  ἠθέλησας  ἔγραψας,  πάλιν  ἀπήλειψαςδέχεται  οὖν  τὸ σωμάτιον παντοίαν  γραφήν,  οὕτω  καὶ ὁ σκληρὸς ἔδωκε τὸ θέλημα πρὸς  τὸν  θεόν, ἐτράπη εἰς τὸ ἀγαθόν, ἐδέχθη ὑπὸ τοῦ θεοῦ, καὶ ὁ ἐπιεικὴς ἐτράπη εἰς τὸ ἀγαθόν, ἐδέχθη ὑπὸ τοῦ θεοῦ ὧδε, ἵνα ὁ θεὸς 7.5.3 δείξῃ τὰ ἑαυτοῦ σπλάγχνα, πάντας δέχεται, πᾶσαν προαίρεσιν. καὶ γὰρ  οἱ ἀπόστολοι εἰς ἣν πόλιν  εἰσήρχοντο, ἐποίουν τινὰ χρόνον καὶ τινὰς  ἐκ τῶν  κακουμένων  ἰῶντο,  τινὰς  δὲ οὔ. ὁμοίως δὲ καὶ ἐκ τῶν  νεκρῶν  τινὰς ἐζωοποίουν, τινὰς δὲ οὔ. ἤθελον δὲ οἱ ἀπόστολοι πάντας τοὺς νεκροὺς ζωοποιεῖν καὶ τοὺς κακουμένους εἰς ὑγείαν φέρειν, καὶ ὁλοτελῶς οὐκ ἐγίνετο αὐτῶν τὸ θέλημα οὐκ ἐπετρέπετο γὰρ αὐτοῖς ὅσα ἤθελον ποιεῖν. ὁμοίως καὶ ὁ Παῦλος ὅτε ἐκρατήθη ὑπὸ τοῦ ἐθνάρχου, εἰ ἠθέλησεν ἡ συνοῦσα αὐτῷ χάρις, ἐποίει τὸν ἐθνάρχην ἀπολιθωθῆναι  καὶ τὸ  τεῖχος  διαρραγῆναι,  ἄνθρωπος  ἔχων  παράκλητον,  ἀλλὰ  διὰ σαργάνης χαλᾶται  ὁ ἀπόστολος  καὶ  ποῦ  ἡ  χάρις  ἡ  συνοῦσα; ταῦτα  οἰκονομικῶς  ἐγίνετο,  εἴς  τινα  μὲν πράγματα  ποιεῖν  αὐτοὺς  σημεῖα καὶ  θαύματα,  εἴς  τινα  δὲ ἀσθενεῖν, ἵνα  ἐν  τούτοις διακριθῇ ἡ πίστις τῶν πιστῶν καὶ τῶν ἀπίστων, καὶ ἡ προαίρεσις καὶ τὸ αὐτεξούσιον δοκιμασθῇ, καὶ φανερωθῇ εἰς τὰ ἀσθενέστερα πράγματα, εἴ τινες οὐ σκανδαλίζονται. εἰ γὰρ πάντα ὅσα ἤθελον  ἐποίουν οἱ ἀπόστολοι, ἀναγκαστικῇ τινι  δυνάμει ἔφερον τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὴν θεοσέβειαν διὰ τὰ σημεῖα, καὶ οὕτως ἀνῄρητο τὸ αὐτεξούσιον, καὶ οὐκέτι πίστις καὶ ἀπιστία. ὁ γὰρ Χριστιανισμὸς λίθος ἐστὶ «προσκόμματος» καὶ πέτρα
 
θεοσέβειαν καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ θεός, μένει δὲ ἡ φύσις τῆς σκληρότητος καὶ εὐδοκεῖ ὁ θεὸς εἰς αὐτόν. ἄλλος ἐστὶ χρηστῶν ἠθῶν, ἐπιεικής, ἀγαθός, δίδωσιν ἑαυτὸν τῷ θεῷ καὶ δέχεται αὐτὸν ὁ θεός. ἐπειδὴ ἡ φύσις ὅλου τοῦ Ἀδὰμ τρεπτή ἐστιν, ἐπὶ τὸ καλὸν καὶ ἐπὶ τὸ κακόν, δεκτικὴ μὲν τοῦ κακοῦ, ἀλλ' εἰ θέλει οὐκ ἀποτελεστική. 7.5.2 ὥσπερ σωμάτιόν ἐστι  γραφόμενον  διαφόρως·  ἠθέλησας  ἔγραψας,  πάλιν  ἀπήλειψαςδέχεται  οὖν  τὸ σωμάτιον παντοίαν  γραφήν,  οὕτω  καὶ ὁ σκληρὸς ἔδωκε τὸ θέλημα πρὸς  τὸν  θεόν, ἐτράπη εἰς τὸ ἀγαθόν, ἐδέχθη ὑπὸ τοῦ θεοῦ, καὶ ὁ ἐπιεικὴς ἐτράπη εἰς τὸ ἀγαθόν, ἐδέχθη ὑπὸ τοῦ θεοῦ ὧδε, ἵνα ὁ θεὸς 7.5.3 δείξῃ τὰ ἑαυτοῦ σπλάγχνα, πάντας δέχεται, πᾶσαν προαίρεσιν. καὶ γὰρ  οἱ ἀπόστολοι εἰς ἣν πόλιν  εἰσήρχοντο, ἐποίουν τινὰ χρόνον καὶ τινὰς  ἐκ τῶν  κακουμένων  ἰῶντο,  τινὰς  δὲ οὔ. ὁμοίως δὲ καὶ ἐκ τῶν  νεκρῶν  τινὰς ἐζωοποίουν, τινὰς δὲ οὔ. ἤθελον δὲ οἱ ἀπόστολοι πάντας τοὺς νεκροὺς ζωοποιεῖν καὶ τοὺς κακουμένους εἰς ὑγείαν φέρειν, καὶ ὁλοτελῶς οὐκ ἐγίνετο αὐτῶν τὸ θέλημα οὐκ ἐπετρέπετο γὰρ αὐτοῖς ὅσα ἤθελον ποιεῖν. ὁμοίως καὶ ὁ Παῦλος ὅτε ἐκρατήθη ὑπὸ τοῦ ἐθνάρχου, εἰ ἠθέλησεν ἡ συνοῦσα αὐτῷ χάρις, ἐποίει τὸν ἐθνάρχην ἀπολιθωθῆναι  καὶ τὸ  τεῖχος  διαρραγῆναι,  ἄνθρωπος  ἔχων  παράκλητον,  ἀλλὰ  διὰ σαργάνης χαλᾶται  ὁ ἀπόστολος  καὶ  ποῦ  ἡ  χάρις  ἡ  συνοῦσα; ταῦτα  οἰκονομικῶς  ἐγίνετο,  εἴς  τινα  μὲν πράγματα  ποιεῖν  αὐτοὺς  σημεῖα καὶ  θαύματα,  εἴς  τινα  δὲ ἀσθενεῖν, ἵνα  ἐν  τούτοις διακριθῇ ἡ πίστις τῶν πιστῶν καὶ τῶν ἀπίστων, καὶ ἡ προαίρεσις καὶ τὸ αὐτεξούσιον δοκιμασθῇ, καὶ φανερωθῇ εἰς τὰ ἀσθενέστερα πράγματα, εἴ τινες οὐ σκανδαλίζονται. εἰ γὰρ πάντα ὅσα ἤθελον  ἐποίουν οἱ ἀπόστολοι, ἀναγκαστικῇ τινι  δυνάμει ἔφερον τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὴν θεοσέβειαν διὰ τὰ σημεῖα, καὶ οὕτως ἀνῄρητο τὸ αὐτεξούσιον, καὶ οὐκέτι πίστις καὶ ἀπιστία. ὁ γὰρ Χριστιανισμὸς λίθος ἐστὶ «προσκόμματος» καὶ πέτρα
Line 920: Line 921:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
52
 
52
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
οὐκ οἶδε τοὺς διαλογισμούς σου, ὅτι ἑπτακισχιλίων  ἐτῶν ἐστιν; ἀλλ' οὐ λέγομεν αὐτὸν πρὸ τοῦ  πειράσαι  τὸν ἄνθρωπον εἰδέναι αὐτὸν τί θέλει ποιῆσαι ὁ ἄνθρωπος. τὸ γὰρ πειράσαι πειράζει, οὐκ οἶδε δέ, εἰ ὑπακούσει ἢ μὴ ὑπακούσει, ἕως ἂν τὸ θέλημα δοῦλον δώῃ αὐτῷ ἡ ψυχή. οὔτε πάλιν λέγομεν τὸν διάβολον, ὅτι ὅλους τοὺς λογισμοὺς καὶ τὰς ἐνθυμήσεις οἶδεν. 7.6.2 Ὥσπερ ἵνα ᾖ δένδρον καὶ ἔχῃ κλάδους πολλούς, ὡς εἰπεῖν πρὸς λόγον δύο ἢ τρεῖς κλάδους δύναται κατασχεῖν τις, τοὺς δὲ ἄλλους οὐ δύναται, οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ ἔχει πολλὰ μέλη καὶ πολλοὺς κλάδους, λοιπὸν εἰσί τινες κλάδοι λογισμῶν καὶ νοημάτων  καὶ κατέχει αὐτοὺς ὁ σατανᾶς, καί εἰσιν ἄλλοι λογισμοὶ καὶ νοήματα, 7.6.3 ὅτι οὐ δύναται  κατασχεῖν ὁ σατανᾶς. ἔν τινι  μὲν γὰρ ἰσχυρότερός ἐστιν τὸ μέρος τῆς ἁμαρτίας ἐν τῷ βρύειν, ἔν τινι δὲ ὁ λόγισμός ἐστι τοῦ ἀνθρώπου λαμβάνων  βοήθειαν καὶ λύτρωσιν παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ ἀντιλέγων  τῇ κακίᾳ. ἔν τινι δὲ κεκράτηται, ἔν τινι ἔχει θέλημα, καὶ ζέων προσέρχεται τῷ θεῷ καὶ οἶδεν ὁ σατανᾶς καὶ βλέπει, ὅτι κατ' αὐτοῦ ποιεῖ  καὶ  οὐ  δύναται  ἐπισχεῖν  τὸν  ἄνθρωπον  προσερχόμενον  τῷ θεῷ,  ἐπειδὴ  ἔχει θέλημα τοῦ βοῆσαι πρὸς τὸν θεόν. ἔχει καρποὺς φυσικοὺς τοῦ ἀγαπῆσαι καὶ προσελθεῖν τῷ θεῷ, 7.6.4 τοῦ πιστεῦσαι, τοῦ ἐπιζητῆσαι προσελθεῖν. καὶ γὰρ ἐν τοῖς φαινομένοις  ὁ γεωργὸς ἐργάζεται τὴν γῆν, ἀλλὰ χρῄζει ἄνωθεν ὑετοῦ καὶ ὄμβρου. ἐὰν γὰρ μὴ βρέξῃ ἄνωθεν,  οὐδὲν  ὠφέλησεν  ὁ  γεωργὸς  ἐργασάμενος  τὴν  γῆν,  οὕτω  καὶ  εἰς  τὸ πνευματικὸν,  εἰς  δύο  πρόσωπα  νοεῖται  τὰ  πράγματα.  χρὴ  οὖν  τὸν  ἄνθρωπον  ἀπὸ προαιρέσεως γεωργῆσαι τὴν γῆν αὐτοῦ καὶ ἐμπονῆσαι. ζητεῖ γὰρ ὁ θεὸς τὸν κόπον καὶ τὸν  κάματον αὐτοῦ καὶ τὴν  ἐργασίαν τοῦ ἀνθρώπου.  ἀλλ'  ἐὰν μὴ ἄνωθεν  ἐπιφανῇ οὐράνιος νεφέλη καὶ ὑετὸς χάριτος, οὐδὲν ὠφέλησεν ὁ γεωργὸς κάμνων. 7.6.5 Τοῦτο δέ ἐστι τὸ σημεῖον τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὅσα ἐὰν κάμῃ καὶ ὅσας ἐὰν ποιήσῃ δικαιοσύνας, ὡς μηδὲν ποιῶν ὀφείλει διακεῖσθαι. "1νηστεύων οὐκ ἐνήστευσα, εὐχόμενος οὐκ ηὐξάμην, παραμένων τῇ εὐχῇ οὐ παρέμεινα, ἀκμὴν ἀρχάριος εἰμὶ ἀσκῶν καὶ κάμνων"2. καὶ ὢν δίκαιος  παρὰ θεῷ  λέγε· "1ἐγὼ οὔκ εἰμι  δίκαιος  οὐδὲ κάμνω, καθ'  ἡμέραν ἄρχομαι, ἀποδεδοκιμασμένος εἰμί."2 ὀφείλει δὲ ἔχειν καθ' ἡμέραν τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν χαρὰν καὶ τὴν προσδοκίαν τῆς μελλούσης βασιλείας καὶ λυτρώσεως· ἐὰν σήμερον οὐκ ἐλυτρώθην, αὔριον 7.6.6 λυτροῦμαι. καὶ γὰρ ὁ φυτεύων  ἄμπελον πρὶν ἐνάρξασθαι τοῦ κόπου, ἔχει τὴν  χαρὰν  ἐν  ἑαυτῷ  καὶ  τὴν  ἐλπίδα,  καὶ  προδιαγράφει  ἐν  ἑαυτῷ  καὶ  ψηφίζει  τὰς προσόδους, μήπω γενομένου οἴνου, καὶ οὕτως ἀναδέχεται τὸν κάματον. ἡ γὰρ ἐλπὶς καὶ ἡ προσδοκία ποιεῖ αὐτὸν  προθύμως  κάμνειν  καὶ τέως ἐκ τοῦ οἴκου πολλὰς δαπάνας σκορπίζει, οὕτω καὶ ὁ οἰκοδομῶν οἶκον καὶ  ὁ γεωργῶν  πρῶτον ἐκ τῶν ἰδίων  πολλὰ ἀναλίσκει  διὰ τὴν  ἐλπίδα  τῆς  μελλούσης  προσόδου. καὶ  πάνυ,  ἐὰν  μή τις  ἔχῃ  πρὸ ὀφθαλμῶν τὴν χαρὰν καὶ τὴν ἐλπίδα ὅτι "1μέλλω λυτρώσεως καὶ ζωῆς τυγχάνειν"2, οὐ δύναται  ὑπομεῖναι τὰς θλίψεις  οὐδὲ τὸ φορτίον  καὶ τὴν στενὴν ὁδὸν ἀναδέξασθαι. ἡ γὰρ συνοῦσα ἐλπὶς καὶ χαρὰ ποιεῖ αὐτὸν κάμνειν προθύμως καὶ ὑπομένειν τὰς θλίψεις.
 
οὐκ οἶδε τοὺς διαλογισμούς σου, ὅτι ἑπτακισχιλίων  ἐτῶν ἐστιν; ἀλλ' οὐ λέγομεν αὐτὸν πρὸ τοῦ  πειράσαι  τὸν ἄνθρωπον εἰδέναι αὐτὸν τί θέλει ποιῆσαι ὁ ἄνθρωπος. τὸ γὰρ πειράσαι πειράζει, οὐκ οἶδε δέ, εἰ ὑπακούσει ἢ μὴ ὑπακούσει, ἕως ἂν τὸ θέλημα δοῦλον δώῃ αὐτῷ ἡ ψυχή. οὔτε πάλιν λέγομεν τὸν διάβολον, ὅτι ὅλους τοὺς λογισμοὺς καὶ τὰς ἐνθυμήσεις οἶδεν. 7.6.2 Ὥσπερ ἵνα ᾖ δένδρον καὶ ἔχῃ κλάδους πολλούς, ὡς εἰπεῖν πρὸς λόγον δύο ἢ τρεῖς κλάδους δύναται κατασχεῖν τις, τοὺς δὲ ἄλλους οὐ δύναται, οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ ἔχει πολλὰ μέλη καὶ πολλοὺς κλάδους, λοιπὸν εἰσί τινες κλάδοι λογισμῶν καὶ νοημάτων  καὶ κατέχει αὐτοὺς ὁ σατανᾶς, καί εἰσιν ἄλλοι λογισμοὶ καὶ νοήματα, 7.6.3 ὅτι οὐ δύναται  κατασχεῖν ὁ σατανᾶς. ἔν τινι  μὲν γὰρ ἰσχυρότερός ἐστιν τὸ μέρος τῆς ἁμαρτίας ἐν τῷ βρύειν, ἔν τινι δὲ ὁ λόγισμός ἐστι τοῦ ἀνθρώπου λαμβάνων  βοήθειαν καὶ λύτρωσιν παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ ἀντιλέγων  τῇ κακίᾳ. ἔν τινι δὲ κεκράτηται, ἔν τινι ἔχει θέλημα, καὶ ζέων προσέρχεται τῷ θεῷ καὶ οἶδεν ὁ σατανᾶς καὶ βλέπει, ὅτι κατ' αὐτοῦ ποιεῖ  καὶ  οὐ  δύναται  ἐπισχεῖν  τὸν  ἄνθρωπον  προσερχόμενον  τῷ θεῷ,  ἐπειδὴ  ἔχει θέλημα τοῦ βοῆσαι πρὸς τὸν θεόν. ἔχει καρποὺς φυσικοὺς τοῦ ἀγαπῆσαι καὶ προσελθεῖν τῷ θεῷ, 7.6.4 τοῦ πιστεῦσαι, τοῦ ἐπιζητῆσαι προσελθεῖν. καὶ γὰρ ἐν τοῖς φαινομένοις  ὁ γεωργὸς ἐργάζεται τὴν γῆν, ἀλλὰ χρῄζει ἄνωθεν ὑετοῦ καὶ ὄμβρου. ἐὰν γὰρ μὴ βρέξῃ ἄνωθεν,  οὐδὲν  ὠφέλησεν  ὁ  γεωργὸς  ἐργασάμενος  τὴν  γῆν,  οὕτω  καὶ  εἰς  τὸ πνευματικὸν,  εἰς  δύο  πρόσωπα  νοεῖται  τὰ  πράγματα.  χρὴ  οὖν  τὸν  ἄνθρωπον  ἀπὸ προαιρέσεως γεωργῆσαι τὴν γῆν αὐτοῦ καὶ ἐμπονῆσαι. ζητεῖ γὰρ ὁ θεὸς τὸν κόπον καὶ τὸν  κάματον αὐτοῦ καὶ τὴν  ἐργασίαν τοῦ ἀνθρώπου.  ἀλλ'  ἐὰν μὴ ἄνωθεν  ἐπιφανῇ οὐράνιος νεφέλη καὶ ὑετὸς χάριτος, οὐδὲν ὠφέλησεν ὁ γεωργὸς κάμνων. 7.6.5 Τοῦτο δέ ἐστι τὸ σημεῖον τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὅσα ἐὰν κάμῃ καὶ ὅσας ἐὰν ποιήσῃ δικαιοσύνας, ὡς μηδὲν ποιῶν ὀφείλει διακεῖσθαι. "1νηστεύων οὐκ ἐνήστευσα, εὐχόμενος οὐκ ηὐξάμην, παραμένων τῇ εὐχῇ οὐ παρέμεινα, ἀκμὴν ἀρχάριος εἰμὶ ἀσκῶν καὶ κάμνων"2. καὶ ὢν δίκαιος  παρὰ θεῷ  λέγε· "1ἐγὼ οὔκ εἰμι  δίκαιος  οὐδὲ κάμνω, καθ'  ἡμέραν ἄρχομαι, ἀποδεδοκιμασμένος εἰμί."2 ὀφείλει δὲ ἔχειν καθ' ἡμέραν τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν χαρὰν καὶ τὴν προσδοκίαν τῆς μελλούσης βασιλείας καὶ λυτρώσεως· ἐὰν σήμερον οὐκ ἐλυτρώθην, αὔριον 7.6.6 λυτροῦμαι. καὶ γὰρ ὁ φυτεύων  ἄμπελον πρὶν ἐνάρξασθαι τοῦ κόπου, ἔχει τὴν  χαρὰν  ἐν  ἑαυτῷ  καὶ  τὴν  ἐλπίδα,  καὶ  προδιαγράφει  ἐν  ἑαυτῷ  καὶ  ψηφίζει  τὰς προσόδους, μήπω γενομένου οἴνου, καὶ οὕτως ἀναδέχεται τὸν κάματον. ἡ γὰρ ἐλπὶς καὶ ἡ προσδοκία ποιεῖ αὐτὸν  προθύμως  κάμνειν  καὶ τέως ἐκ τοῦ οἴκου πολλὰς δαπάνας σκορπίζει, οὕτω καὶ ὁ οἰκοδομῶν οἶκον καὶ  ὁ γεωργῶν  πρῶτον ἐκ τῶν ἰδίων  πολλὰ ἀναλίσκει  διὰ τὴν  ἐλπίδα  τῆς  μελλούσης  προσόδου. καὶ  πάνυ,  ἐὰν  μή τις  ἔχῃ  πρὸ ὀφθαλμῶν τὴν χαρὰν καὶ τὴν ἐλπίδα ὅτι "1μέλλω λυτρώσεως καὶ ζωῆς τυγχάνειν"2, οὐ δύναται  ὑπομεῖναι τὰς θλίψεις  οὐδὲ τὸ φορτίον  καὶ τὴν στενὴν ὁδὸν ἀναδέξασθαι. ἡ γὰρ συνοῦσα ἐλπὶς καὶ χαρὰ ποιεῖ αὐτὸν κάμνειν προθύμως καὶ ὑπομένειν τὰς θλίψεις.
Line 935: Line 936:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
53
 
53
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
φαινόμενον  φυλάσσεις τὸ σῶμα σου ἀπὸ φθορᾶς καὶ πορνείας, ἔσωθεν δὲ μοιχεύεις παρὰ τῷ θεῷ καὶ πορνεύεις τοῖς διαλογισμοῖς, οὐδὲν 7.6.10 ὠφελήθης  ἔχων  τὸ σῶμα παρθένον. ὥσπερ ἵνα ᾖ νεᾶνις  καὶ νεανίσκος, καὶ λοιπὸν  δόλῳ κολακεύει αὐτὴν καὶ φθείρει, λοιπὸν  βδελυκτή ἐστι τῷ νυμφίῳ,  ἐπειδὴ ἐμοιχεύθη, οὕτω καὶ ἡ ἀσώματος ψυχὴ τῷ ἐνδομυχοῦντι ὄφει κοινωνοῦσα, τῷ πονηρῷ πνεύματι, πορνεύει ἀπὸ τοῦ θεοῦ. γέγραπται γάρ· «πᾶς ὁ ἐμβλέπων γυναῖκα εἰς τὸ ἐπιθυμῆσαι ἤδη ἐμοίχευσεν ἐν καρδίᾳ». ἔστι γὰρ πορνεία διὰ σώματος ἐπιτελουμένη  καὶ ἔστι πορνεία ψυχῆς κοινωνούσης τῷ σατανᾷ.  αὐτὴ γὰρ ἡ ψυχὴ κοινωνική  ἐστι καὶ ἀδελφὴ  δαιμόνων  ἢ πάλιν  θεοῦ καὶ ἀγγέλων καὶ λοιπὸν μοιχεύουσα μετὰ τοῦ σατανᾶ ἄχρηστός ἐστι τῷ ἐπουρανίῳ νυμφίῳ Χριστῷ. 7.7.1 Ἐρώτησις. Εἰ ἡσυχάζει ὁ σατανᾶς ποτε, καὶ ἐλευθεροῦται ὁ ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πολέμου ἤ, ἕως ὅτε ζῇ, ἔχει πόλεμον;  Ἀπόκρισις.  Ὁ σατανᾶς οὐδέποτε ἡσυχάζει πολεμῶν, ἕως ὅτε ζῇ τις εἰς τὸν αἰῶνα τοῦτον καὶ φορεῖ τὴν σάρκα. ὅταν δὲ «τὰ βέλη τοῦ διαβόλου τὰ πεπυρωμένα» σβεσθῇ, λοιπὸν ἐκεῖ οὐδέν τι βλάπτει τὸν ἄνθρωπον, εἰ καὶ ἔρχεται ὁ σατανᾶς πολεμεῖν; πρὸς λόγον γὰρ ἔστι τις φίλος βασιλέως καὶ ἔχει δίκην πρὸς ἀντίδικον.  ὁπόταν  τὸν  βασιλέα ἐπιρρεπῆ  ἔχῃ  καὶ  φίλον  ἑαυτοῦ, ὅστις βοηθεῖ αὐτῷκαὶ  φθάσῃ  ὅλας  τὰς  τάξεις  παρελθεῖν  καὶ  τοὺς  βαθμοὺς  καὶ  γενέσθαι  φίλος βασιλέως, τὸ λοιπὸν  τί βλάπτεται ὑπό τινος; εἰς  γὰρ  τὸ φαινόμενόν  εἰσι πολλοί, ὅτι λαμβάνουσιν ἀννόνας καὶ δῶρα παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ λειτουργοῦσιν. τί ζημιοῦνται, ὁπότε τοσαῦτα πορίζουσι καὶ δέχονται ἐκ τοῦ βασιλέως; οὕτω καὶ οἱ Χριστιανοί, εἰ καὶ πρὸς καιρὸν ἔρχονται οἱ πόλεμοι, ἀλλ' αὐτοὶ κατέλυσαν εἰς τὴν θεότητα καὶ ἐνεδύσαντο τὴν «ἐξ ὕψους δύναμιν» καὶ ἀνάπαυσιν καὶ οὐ φροντίζουσι τοῦ πολέμου. 7.7.2 Ὥσπερ γὰρ ὁ κύριος  ἀνέλαβε τὸ σῶμα καταλιπὼν  πᾶσαν ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν, οὕτω καὶ οἱ Χριστιανοὶ ἐνδύονται τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ ἐν ἀναπαύσει εἰσίν. εἰ δὲ καὶ ἔρχεται καὶ ἔξωθεν  κρούει  ὁ  σατανᾶς,  ἀλλ'  οὗτοι  ἔσωθεν  τεθωρακισμένοι  εἰσὶ  τῇ  τοῦ  κυρίου δυνάμει καὶ οὐδὲν φροντίζουσι τοῦ σατανᾶ. καθὼς ἐκεῖ εἰς τὴν  ἔρημον ἐπείραζε τὸν κύριον τεσσαράκοντα ἡμέρας, τί αὐτὸν ἔβλαψεν, ὅτι ἔξωθεν προσῆλθε τῷ σώματι; θεὸς γὰρ ἦν σαρκωθείς. οὕτως εἰσὶν οἱ Χριστιανοί, εἰ καὶ ἔξωθεν πειράζονται, πλὴν ἔσωθεν πεπληρωμένοι εἰσὶ τῆς θεότητος καὶ οὐδὲν ἀδικοῦνται. ταῦτα δὲ τὰ μέτρα ἐκείνου εἰσίν· εἴ τις ἔφθασεν  εἰς  τὴν τελείαν  ἀγάπην τοῦ κυρίου καὶ εἰς τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος κατήντησεν. εἰ δέ τις χάριτος μερικῶς ἔτυχεν, οὗτος ἔσωθεν ἀκμὴν ἔχει πόλεμον· ὥραν ἀναπαύεται εἰς τὴν εὐχήν, ἄλλῃ ὥρᾳ ἐν θλίψει καὶ πολέμῳ ἵσταται. οὕτω γὰρ θέλει ὁ κύριος·  καὶ  ἐπειδὴ  ἀκμὴν  νήπιός  ἐστι, γυμνάζει  αὐτὸν  εἰς  τοὺς  πολέμους  τὰ  δύο πρόσωπα ἔσωθεν βρύει, καὶ τὸ φῶς  καὶ τὸ σκότος, καὶ ἡ ἀνάπαυσις  καὶ  ἡ θλῖψις. εὔχονται ἐν ἀναπαύσει καὶ πάλιν ἄλλῃ ὥρᾳ ἐν θορύβῳ εἰσίν. 7.7.3 Οὐκ ἀκούεις τί λέγει ὁ ἀπόστολος· «ἐὰν ἔχω πάντα, ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμα μου, ἵνα καυθήσομαι, καὶ ἐὰν ταῖς γλώσσαις  τῶν  ἀγγέλων  λαλήσω,  ἀγάπην  δὲ  μὴ  ἔχω,  οὐδέν  εἰμι».  ἐπειδὴ  ταῦτα προτρεπτικά εἰσι χαρίσματα, καὶ οἱ ἐν τούτοις ἑστηκότες νήπιοί  εἰσιν, εἰ καὶ ἐν φωτί εἰσιν. ἄλλοι γὰρ τῶν ἀδελφῶν ἦλθον εἰς μέτρα τοιαῦτα καὶ ἔσχον «χαρίσματα ἰαμάτων» καὶ  ἀποκάλυψιν  προφητείας,  καὶ  ἐπειδὴ  οὐκ  ἔφθασαν  εἰς  τελείαν  ἀγάπην,  ὅπου  ὁ
 
φαινόμενον  φυλάσσεις τὸ σῶμα σου ἀπὸ φθορᾶς καὶ πορνείας, ἔσωθεν δὲ μοιχεύεις παρὰ τῷ θεῷ καὶ πορνεύεις τοῖς διαλογισμοῖς, οὐδὲν 7.6.10 ὠφελήθης  ἔχων  τὸ σῶμα παρθένον. ὥσπερ ἵνα ᾖ νεᾶνις  καὶ νεανίσκος, καὶ λοιπὸν  δόλῳ κολακεύει αὐτὴν καὶ φθείρει, λοιπὸν  βδελυκτή ἐστι τῷ νυμφίῳ,  ἐπειδὴ ἐμοιχεύθη, οὕτω καὶ ἡ ἀσώματος ψυχὴ τῷ ἐνδομυχοῦντι ὄφει κοινωνοῦσα, τῷ πονηρῷ πνεύματι, πορνεύει ἀπὸ τοῦ θεοῦ. γέγραπται γάρ· «πᾶς ὁ ἐμβλέπων γυναῖκα εἰς τὸ ἐπιθυμῆσαι ἤδη ἐμοίχευσεν ἐν καρδίᾳ». ἔστι γὰρ πορνεία διὰ σώματος ἐπιτελουμένη  καὶ ἔστι πορνεία ψυχῆς κοινωνούσης τῷ σατανᾷ.  αὐτὴ γὰρ ἡ ψυχὴ κοινωνική  ἐστι καὶ ἀδελφὴ  δαιμόνων  ἢ πάλιν  θεοῦ καὶ ἀγγέλων καὶ λοιπὸν μοιχεύουσα μετὰ τοῦ σατανᾶ ἄχρηστός ἐστι τῷ ἐπουρανίῳ νυμφίῳ Χριστῷ. 7.7.1 Ἐρώτησις. Εἰ ἡσυχάζει ὁ σατανᾶς ποτε, καὶ ἐλευθεροῦται ὁ ἄνθρωπος ἐκ τοῦ πολέμου ἤ, ἕως ὅτε ζῇ, ἔχει πόλεμον;  Ἀπόκρισις.  Ὁ σατανᾶς οὐδέποτε ἡσυχάζει πολεμῶν, ἕως ὅτε ζῇ τις εἰς τὸν αἰῶνα τοῦτον καὶ φορεῖ τὴν σάρκα. ὅταν δὲ «τὰ βέλη τοῦ διαβόλου τὰ πεπυρωμένα» σβεσθῇ, λοιπὸν ἐκεῖ οὐδέν τι βλάπτει τὸν ἄνθρωπον, εἰ καὶ ἔρχεται ὁ σατανᾶς πολεμεῖν; πρὸς λόγον γὰρ ἔστι τις φίλος βασιλέως καὶ ἔχει δίκην πρὸς ἀντίδικον.  ὁπόταν  τὸν  βασιλέα ἐπιρρεπῆ  ἔχῃ  καὶ  φίλον  ἑαυτοῦ, ὅστις βοηθεῖ αὐτῷκαὶ  φθάσῃ  ὅλας  τὰς  τάξεις  παρελθεῖν  καὶ  τοὺς  βαθμοὺς  καὶ  γενέσθαι  φίλος βασιλέως, τὸ λοιπὸν  τί βλάπτεται ὑπό τινος; εἰς  γὰρ  τὸ φαινόμενόν  εἰσι πολλοί, ὅτι λαμβάνουσιν ἀννόνας καὶ δῶρα παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ λειτουργοῦσιν. τί ζημιοῦνται, ὁπότε τοσαῦτα πορίζουσι καὶ δέχονται ἐκ τοῦ βασιλέως; οὕτω καὶ οἱ Χριστιανοί, εἰ καὶ πρὸς καιρὸν ἔρχονται οἱ πόλεμοι, ἀλλ' αὐτοὶ κατέλυσαν εἰς τὴν θεότητα καὶ ἐνεδύσαντο τὴν «ἐξ ὕψους δύναμιν» καὶ ἀνάπαυσιν καὶ οὐ φροντίζουσι τοῦ πολέμου. 7.7.2 Ὥσπερ γὰρ ὁ κύριος  ἀνέλαβε τὸ σῶμα καταλιπὼν  πᾶσαν ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν, οὕτω καὶ οἱ Χριστιανοὶ ἐνδύονται τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ ἐν ἀναπαύσει εἰσίν. εἰ δὲ καὶ ἔρχεται καὶ ἔξωθεν  κρούει  ὁ  σατανᾶς,  ἀλλ'  οὗτοι  ἔσωθεν  τεθωρακισμένοι  εἰσὶ  τῇ  τοῦ  κυρίου δυνάμει καὶ οὐδὲν φροντίζουσι τοῦ σατανᾶ. καθὼς ἐκεῖ εἰς τὴν  ἔρημον ἐπείραζε τὸν κύριον τεσσαράκοντα ἡμέρας, τί αὐτὸν ἔβλαψεν, ὅτι ἔξωθεν προσῆλθε τῷ σώματι; θεὸς γὰρ ἦν σαρκωθείς. οὕτως εἰσὶν οἱ Χριστιανοί, εἰ καὶ ἔξωθεν πειράζονται, πλὴν ἔσωθεν πεπληρωμένοι εἰσὶ τῆς θεότητος καὶ οὐδὲν ἀδικοῦνται. ταῦτα δὲ τὰ μέτρα ἐκείνου εἰσίν· εἴ τις ἔφθασεν  εἰς  τὴν τελείαν  ἀγάπην τοῦ κυρίου καὶ εἰς τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος κατήντησεν. εἰ δέ τις χάριτος μερικῶς ἔτυχεν, οὗτος ἔσωθεν ἀκμὴν ἔχει πόλεμον· ὥραν ἀναπαύεται εἰς τὴν εὐχήν, ἄλλῃ ὥρᾳ ἐν θλίψει καὶ πολέμῳ ἵσταται. οὕτω γὰρ θέλει ὁ κύριος·  καὶ  ἐπειδὴ  ἀκμὴν  νήπιός  ἐστι, γυμνάζει  αὐτὸν  εἰς  τοὺς  πολέμους  τὰ  δύο πρόσωπα ἔσωθεν βρύει, καὶ τὸ φῶς  καὶ τὸ σκότος, καὶ ἡ ἀνάπαυσις  καὶ  ἡ θλῖψις. εὔχονται ἐν ἀναπαύσει καὶ πάλιν ἄλλῃ ὥρᾳ ἐν θορύβῳ εἰσίν. 7.7.3 Οὐκ ἀκούεις τί λέγει ὁ ἀπόστολος· «ἐὰν ἔχω πάντα, ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμα μου, ἵνα καυθήσομαι, καὶ ἐὰν ταῖς γλώσσαις  τῶν  ἀγγέλων  λαλήσω,  ἀγάπην  δὲ  μὴ  ἔχω,  οὐδέν  εἰμι».  ἐπειδὴ  ταῦτα προτρεπτικά εἰσι χαρίσματα, καὶ οἱ ἐν τούτοις ἑστηκότες νήπιοί  εἰσιν, εἰ καὶ ἐν φωτί εἰσιν. ἄλλοι γὰρ τῶν ἀδελφῶν ἦλθον εἰς μέτρα τοιαῦτα καὶ ἔσχον «χαρίσματα ἰαμάτων» καὶ  ἀποκάλυψιν  προφητείας,  καὶ  ἐπειδὴ  οὐκ  ἔφθασαν  εἰς  τελείαν  ἀγάπην,  ὅπου  ὁ
Line 950: Line 951:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
54
 
54
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
οὐκέτι χρῄζομεν."2 ὁ κύριος οὔτε τέλος ἔχει οὔτε κατάληψιν,  καὶ οἱ Χριστιανοὶ οὐ τολμῶσιν  εἰπεῖν  ὅτι  κατελάβομεν,  ἀλλὰ  τεταπεινωμένοι  εἰσὶ  νυκτὸς  καὶ  ἡμέρας ζητοῦντες. 7.7.5 Τὰ γράμματα ἐν τοῖς φαινομένοις ἀτέλεστά εἰσι, καὶ οὐδεὶς οἶδε τοῦτο, εἰ μὴ ὁ σχολαστικὸς ὁ μερικῶς  μαθὼν  τὰ γράμματαοὕτω  καὶ ὧδε οὐδεὶς οἶδεν  ὅτι ἀκατάληπτός ἐστι καὶ ἀμέτρητος, εἰ μὴ ὁ μερικῶς γευσάμενος· ἐξ αὐτοῦ δὲ οὗ ἐγεύσαντο γνωρίζουσι τὴν ἑαυτῶν ἀσθένειαν. εἰς χωρίον ἐάν τις ἀπέλθῃ ὀλίγα γράμματα εἰδώς, ὅπου  εἰσὶν  ἰδιῶται,  δοξάζεται  ὑπ'  αὐτῶν  ὡς  σχολαστικός,  ἐπειδὴ  χωρικοί  εἰσιν ὁλοτελῶς μὴ εἰδότες δοκιμάσαι. αὐτὸς δὲ οὗτος ὁ τὰ ὀλίγα εἰδώς, ἐὰν ἀπέλθῃ εἰς πόλιν, ὅπου  εἰσὶ  ῥήτορες  καὶ  σχολαστικοί, οὐ  τολμᾷ  παραφανῆναι  αὐτοῖς  ἢ  λαλῆσαι·  ὡς χωρικὸς  γὰρ  κρίνεται  ὑπὸ  τῶν  σχολαστικῶν.  7.8.1 Ἐρώτησις. Εἰ ὢν  ἐν  πολέμῳ  ὁ ἄνθρωπος καὶ ἔχων τὰ δύο πρόσωπα ἐν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ, τῆς τε ἁμαρτίας καὶ τῆς χάριτος, συμβῇ δὲ αὐτὸν  ἐξελθεῖν  ἐκ τοῦ κόσμου, ποῦ χωρεῖ  εἰς  τὰ δύο μέρη κατεχόμενος; Ἀπόκρισις. Ὅπου ἔχει τὸν σκοπὸν ὁ νοῦς καὶ ὅπου ἀγαπᾷ, ἐκεῖ καὶ ὑπάγει.  μόνον εἰ ἐπέρχεταί σοι θλῖψις  καὶ πόλεμος, ἀντειπεῖν  ὀφείλεις  καὶ μισεῖν. τὸ μὲν γὰρ ἐπελθεῖν τὸν πόλεμον οὐκ ἔστι σόν, τὸ δὲ μισῆσαι σόν ἐστι. καὶ τότε βλέπει ὁ κύριος τὸν νοῦν σου, ὅτι ἀγωνίζῃ καὶ ἀγαπᾷς τὸν κύριον ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ οὐκ ἔστι δυσχερὲς τῷ κυρίῳ διαχωρίσαι ἐν μίᾳ ὥρᾳ τὸν θάνατον ἐκ τῆς ψυχῆς σου καὶ σὲ προσλαβέσθαι εἰς τοὺς κόλπους  αὐτοῦ καὶ εἰς τὸ φῶς  ἁρπάσαι.  ἁρπάζει γάρ σε ἐν ῥοπῇ ὥρας ἐκ τοῦ στόματος τοῦ σκότους καὶ εὐθέως μετατίθησι τὴν ψυχήν σου εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ. τῷ γὰρ θεῷ ἐν ῥοπῇ ὥρας πάντα εὐχερῆ ἐστι ποιῆσαι, μόνον ἵνα ἔχῃς τὴν ἀγάπην πρὸς αὐτόν.  χρῄζει  γὰρ ὁ θεὸς τῆς  ἐργασίας τοῦ  ἀνθρώπου  καὶ  χρῄζει  ὁ ἄνθρωπος  τῆς ἐργασίας  τοῦ θεοῦ, ἐπειδὴ  κοινωνική  ἐστιν  ἡ ψυχὴ  τῆς  θεότητος.  7.8.2 Καὶ καθὼς πολλάκις εἴπομεν τὴν παραβολὴν τοῦ γεωργοῦ, ὅτι κάμνων καὶ βάλλων τὸν σπόρον ἐν τῇ γῇ ὀφείλει ἐκδέχεσθαι καὶ τὸν ἄνωθεν  ὑετόνἐὰν γὰρ μὴ ἐπιφανῇ  νέφη καὶ ἄνεμοι πνεύσωσιν,  οὐδὲν  ὠφέλησεν  ὁ  κάματος  τοῦ  γεωργοῦ·  ὁ  γὰρ  σπόρος  γυμνὸς ὑπόκειταιοὕτως  ἀνάλαβε καὶ εἰς τὸ πνευματικόν.  ἐὰν μόνον εἰς  τὴν ἰδίαν  ἐργασίαν ἀπομείνῃ ὁ ἄνθρωπος καὶ μὴ δέξηται ξένον τι τῆς φύσεως αὐτοῦ, οὐ δύνανται καρποὺς ἀξίους τῷ κυρίῳ ἀποδοῦναι. 7.8.3 τί δέ ἐστιν ἡ ἐργασία τοῦ ἀνθρώπου; τὸ ἀποτάξασθαι, τὸ ἐξελθεῖν ἐκ τοῦ κόσμου, τὸ ὑπομεῖναι ἐν τῇ εὐχῇ, τὸ ἀγρυπνεῖν, τὸ ἀγαπᾶν τὸν θεὸν καὶ τοὺς ἀδελφούς. ταῦτα ἴδια αὐτοῦ ἐστιν. ἀλλ' ἐὰν ἀπομείνῃ ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐργασίᾳ καὶ μὴ ἐλπίσῃ ἄλλο τι δέξασθαι καὶ μὴ προσπνεύσωσιν οἱ ἄνεμοι τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐν τῇ ψυχῇ, καὶ ἐὰν μὴ ἐπιφανῇ  οὐράνια νέφη καὶ ἔλθῃ ἐξ οὐρανοῦ ὑετὸς καὶ ἐπιβρέξῃ τῇ ψυχῇ, οὐ δύναται ὁ ἄνθρωπος καρποὺς ἀξίους ἀποδοῦναι 7.8.4  τῷ κυρίῳ. γέγραπται γάρ, ὅτι ὁ γεωργός, ὅταν ἴδῃ τὸ κλῆμα φέρον καρπούς, καθαρίζει αὐτό, ἵνα  πλεῖον ἐξενέγκῃ,  τὸ  δὲ  μὴ  φέρον  καρπὸν  ἐκριζοῖ  καὶ  εἰς  πυρὸς  καῦσιν  δίδωσι. πλὴν  τοῦ ἀνθρώπου τοῦτό ἐστιν, ἵνα εἴτε νηστεύει εἴτε εὔχεται εἴτε καλόν τι ποιεῖ, ἐπιγράφῃ τὰ ἴδια τῷ θεῷ, τοῦτο λέγων· "1εἰ μή με ὁ θεὸς ἐνεδυνάμωσεν, οὐκ ἐδυνάμην νηστεύειν ἢ εὔχεσθαι  ἢ  ἐξελθεῖν  ἐκ  τοῦ  κόσμου."2  καὶ  οὕτω  βλέπων  ὁ  θεὸς  τὴν  ἀγαθήν  σου προαίρεσιν, ὅτι τὰ σὰ ἃ ἀπὸ φύσεως ποιεῖς αὐτῷ ἐπιγράφεις, πάλιν τὰ ἴδια αὐτοῦ τὰ πνευματικά, τὰ θεῖα καὶ ἐπουράνιακαὶ τὰ σά σοι χαρίζεται. τί δέ εἰσιν οἱ τοῦ πνεύματος καρποί; ἀγαλλίασις, εὐφροσύνη. 7.9.1 Ἐρώτησις. Ἀλλ' ἐπειδή εἰσι φυσικοὶ καρποὶ ὅμοιοι τούτων, ἀγάπη, πίστις, εὐχή, διάκρινον ἡμῖν, πῶς ἐστι τὰ φυσικά, καὶ πῶς ἐστι τὰ τοῦ ἁγίου  πνεύματος; Ἀπόκρισις. Τὰ σὰ ἃ ποιεῖς, καλὰ μέν ἐστι καὶ τῷ θεῷ εὐπρόσδεκτα ἀλλ' οὐκ ἔστι καθαρά. οἷον ἀγαπᾷς σὺ τὸν θεόν, ἀλλ' ἡ σὴ ἀγάπη τρεπτή ἐστιν· ἔρχεται ὁ θεός, δίδωσί σοι ἀγάπην ἄτρεπτον, ἐπουράνιον. εὔχῃ σὺ τὸ φυσικὸν μετὰ τοῦ ῥέμβεσθαι
 
οὐκέτι χρῄζομεν."2 ὁ κύριος οὔτε τέλος ἔχει οὔτε κατάληψιν,  καὶ οἱ Χριστιανοὶ οὐ τολμῶσιν  εἰπεῖν  ὅτι  κατελάβομεν,  ἀλλὰ  τεταπεινωμένοι  εἰσὶ  νυκτὸς  καὶ  ἡμέρας ζητοῦντες. 7.7.5 Τὰ γράμματα ἐν τοῖς φαινομένοις ἀτέλεστά εἰσι, καὶ οὐδεὶς οἶδε τοῦτο, εἰ μὴ ὁ σχολαστικὸς ὁ μερικῶς  μαθὼν  τὰ γράμματαοὕτω  καὶ ὧδε οὐδεὶς οἶδεν  ὅτι ἀκατάληπτός ἐστι καὶ ἀμέτρητος, εἰ μὴ ὁ μερικῶς γευσάμενος· ἐξ αὐτοῦ δὲ οὗ ἐγεύσαντο γνωρίζουσι τὴν ἑαυτῶν ἀσθένειαν. εἰς χωρίον ἐάν τις ἀπέλθῃ ὀλίγα γράμματα εἰδώς, ὅπου  εἰσὶν  ἰδιῶται,  δοξάζεται  ὑπ'  αὐτῶν  ὡς  σχολαστικός,  ἐπειδὴ  χωρικοί  εἰσιν ὁλοτελῶς μὴ εἰδότες δοκιμάσαι. αὐτὸς δὲ οὗτος ὁ τὰ ὀλίγα εἰδώς, ἐὰν ἀπέλθῃ εἰς πόλιν, ὅπου  εἰσὶ  ῥήτορες  καὶ  σχολαστικοί, οὐ  τολμᾷ  παραφανῆναι  αὐτοῖς  ἢ  λαλῆσαι·  ὡς χωρικὸς  γὰρ  κρίνεται  ὑπὸ  τῶν  σχολαστικῶν.  7.8.1 Ἐρώτησις. Εἰ ὢν  ἐν  πολέμῳ  ὁ ἄνθρωπος καὶ ἔχων τὰ δύο πρόσωπα ἐν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ, τῆς τε ἁμαρτίας καὶ τῆς χάριτος, συμβῇ δὲ αὐτὸν  ἐξελθεῖν  ἐκ τοῦ κόσμου, ποῦ χωρεῖ  εἰς  τὰ δύο μέρη κατεχόμενος; Ἀπόκρισις. Ὅπου ἔχει τὸν σκοπὸν ὁ νοῦς καὶ ὅπου ἀγαπᾷ, ἐκεῖ καὶ ὑπάγει.  μόνον εἰ ἐπέρχεταί σοι θλῖψις  καὶ πόλεμος, ἀντειπεῖν  ὀφείλεις  καὶ μισεῖν. τὸ μὲν γὰρ ἐπελθεῖν τὸν πόλεμον οὐκ ἔστι σόν, τὸ δὲ μισῆσαι σόν ἐστι. καὶ τότε βλέπει ὁ κύριος τὸν νοῦν σου, ὅτι ἀγωνίζῃ καὶ ἀγαπᾷς τὸν κύριον ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ οὐκ ἔστι δυσχερὲς τῷ κυρίῳ διαχωρίσαι ἐν μίᾳ ὥρᾳ τὸν θάνατον ἐκ τῆς ψυχῆς σου καὶ σὲ προσλαβέσθαι εἰς τοὺς κόλπους  αὐτοῦ καὶ εἰς τὸ φῶς  ἁρπάσαι.  ἁρπάζει γάρ σε ἐν ῥοπῇ ὥρας ἐκ τοῦ στόματος τοῦ σκότους καὶ εὐθέως μετατίθησι τὴν ψυχήν σου εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ. τῷ γὰρ θεῷ ἐν ῥοπῇ ὥρας πάντα εὐχερῆ ἐστι ποιῆσαι, μόνον ἵνα ἔχῃς τὴν ἀγάπην πρὸς αὐτόν.  χρῄζει  γὰρ ὁ θεὸς τῆς  ἐργασίας τοῦ  ἀνθρώπου  καὶ  χρῄζει  ὁ ἄνθρωπος  τῆς ἐργασίας  τοῦ θεοῦ, ἐπειδὴ  κοινωνική  ἐστιν  ἡ ψυχὴ  τῆς  θεότητος.  7.8.2 Καὶ καθὼς πολλάκις εἴπομεν τὴν παραβολὴν τοῦ γεωργοῦ, ὅτι κάμνων καὶ βάλλων τὸν σπόρον ἐν τῇ γῇ ὀφείλει ἐκδέχεσθαι καὶ τὸν ἄνωθεν  ὑετόνἐὰν γὰρ μὴ ἐπιφανῇ  νέφη καὶ ἄνεμοι πνεύσωσιν,  οὐδὲν  ὠφέλησεν  ὁ  κάματος  τοῦ  γεωργοῦ·  ὁ  γὰρ  σπόρος  γυμνὸς ὑπόκειταιοὕτως  ἀνάλαβε καὶ εἰς τὸ πνευματικόν.  ἐὰν μόνον εἰς  τὴν ἰδίαν  ἐργασίαν ἀπομείνῃ ὁ ἄνθρωπος καὶ μὴ δέξηται ξένον τι τῆς φύσεως αὐτοῦ, οὐ δύνανται καρποὺς ἀξίους τῷ κυρίῳ ἀποδοῦναι. 7.8.3 τί δέ ἐστιν ἡ ἐργασία τοῦ ἀνθρώπου; τὸ ἀποτάξασθαι, τὸ ἐξελθεῖν ἐκ τοῦ κόσμου, τὸ ὑπομεῖναι ἐν τῇ εὐχῇ, τὸ ἀγρυπνεῖν, τὸ ἀγαπᾶν τὸν θεὸν καὶ τοὺς ἀδελφούς. ταῦτα ἴδια αὐτοῦ ἐστιν. ἀλλ' ἐὰν ἀπομείνῃ ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐργασίᾳ καὶ μὴ ἐλπίσῃ ἄλλο τι δέξασθαι καὶ μὴ προσπνεύσωσιν οἱ ἄνεμοι τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐν τῇ ψυχῇ, καὶ ἐὰν μὴ ἐπιφανῇ  οὐράνια νέφη καὶ ἔλθῃ ἐξ οὐρανοῦ ὑετὸς καὶ ἐπιβρέξῃ τῇ ψυχῇ, οὐ δύναται ὁ ἄνθρωπος καρποὺς ἀξίους ἀποδοῦναι 7.8.4  τῷ κυρίῳ. γέγραπται γάρ, ὅτι ὁ γεωργός, ὅταν ἴδῃ τὸ κλῆμα φέρον καρπούς, καθαρίζει αὐτό, ἵνα  πλεῖον ἐξενέγκῃ,  τὸ  δὲ  μὴ  φέρον  καρπὸν  ἐκριζοῖ  καὶ  εἰς  πυρὸς  καῦσιν  δίδωσι. πλὴν  τοῦ ἀνθρώπου τοῦτό ἐστιν, ἵνα εἴτε νηστεύει εἴτε εὔχεται εἴτε καλόν τι ποιεῖ, ἐπιγράφῃ τὰ ἴδια τῷ θεῷ, τοῦτο λέγων· "1εἰ μή με ὁ θεὸς ἐνεδυνάμωσεν, οὐκ ἐδυνάμην νηστεύειν ἢ εὔχεσθαι  ἢ  ἐξελθεῖν  ἐκ  τοῦ  κόσμου."2  καὶ  οὕτω  βλέπων  ὁ  θεὸς  τὴν  ἀγαθήν  σου προαίρεσιν, ὅτι τὰ σὰ ἃ ἀπὸ φύσεως ποιεῖς αὐτῷ ἐπιγράφεις, πάλιν τὰ ἴδια αὐτοῦ τὰ πνευματικά, τὰ θεῖα καὶ ἐπουράνιακαὶ τὰ σά σοι χαρίζεται. τί δέ εἰσιν οἱ τοῦ πνεύματος καρποί; ἀγαλλίασις, εὐφροσύνη. 7.9.1 Ἐρώτησις. Ἀλλ' ἐπειδή εἰσι φυσικοὶ καρποὶ ὅμοιοι τούτων, ἀγάπη, πίστις, εὐχή, διάκρινον ἡμῖν, πῶς ἐστι τὰ φυσικά, καὶ πῶς ἐστι τὰ τοῦ ἁγίου  πνεύματος; Ἀπόκρισις. Τὰ σὰ ἃ ποιεῖς, καλὰ μέν ἐστι καὶ τῷ θεῷ εὐπρόσδεκτα ἀλλ' οὐκ ἔστι καθαρά. οἷον ἀγαπᾷς σὺ τὸν θεόν, ἀλλ' ἡ σὴ ἀγάπη τρεπτή ἐστιν· ἔρχεται ὁ θεός, δίδωσί σοι ἀγάπην ἄτρεπτον, ἐπουράνιον. εὔχῃ σὺ τὸ φυσικὸν μετὰ τοῦ ῥέμβεσθαι
Line 964: Line 965:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
55
 
55
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
καὶ διαλογίζεσθαι·  δίδωσί  σοι  ὁ  θεὸς  τὴν  7.9.2 καθαρὰν  εὐχὴν  «ἐν  πνεύματι  καὶ ἀληθείᾳ». πλὴν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἡ γῆ ἀφ' ἑαυτῆς ἐκφέρει ἀκάνθας, καὶ ὁ γεωργὸς σκάπτει,  ἐργάζεται  ἐπιμελῶς,  βάλλει  σπόρον,  καὶ  αἱ  ἀκάνθαι  μὴ  σπειρόμεναι ἀναφύονται  καὶ πληθύνουσι. μετὰ γὰρ τὴν παράβασιν ἐρρέθη· «ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι» ἡ γῆ. πάλιν ὁ γεωργὸς ἐμπονεῖ τῇ γῇ, ἀνασκάπτει τὰς ἀκάνθας, καὶ αὐταὶ ἔτι πληθύνουσιν. ἀνάλαβε τοῦτο πνευματικῶς.  μετὰ γὰρ τὴν παράβασιν ἐκφέρει ἡ γῆ τῆς καρδίας ἀκάνθας καὶ τριβόλους, ἐργάζεται ὁ γεωργός, ἐμπονεῖ, καὶ ἔτι αἱ ἀκάνθαι τῶν  ἀκαθάρτων πνευμάτων  ἐγείρονται. εἶτα αὐτὸ «τὸ πνεῦμα συναντιλαμβάνεται  τῇ ἀσθενείᾳ» τῶν  ἀνθρώπων,  καὶ βάλλει  ὁ κύριος ἐν αὐτῇ τῇ γῇ σπόρον ἐπουράνιον, ἐργάζεται αὐτήν, καὶ πέσοντος 7.9.3 τοῦ σπόρου αἱ τρίβολοι καὶ αἱ ἀκάνθαι ἀναφύονται. πάλιν  αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος  καὶ ὁ  κύριος ἐργάζεται τὴν ψυχήν,  καὶ ἔτι τὰ πονηρὰ καὶ ἀκάθαρτα πνεύματα ἐκεῖ βρύουσι καὶ ἀναφύονται, ἕως ἂν γένηται θέρος καὶ πλεονάσῃ ἡ 7.9.4 χάρις καὶ καταξηρανθῶσιν  ὑπὸ τῆς θέρμης τοῦ ἡλίου αἱ  ἀκάνθαι. εἰ γὰρ καὶ σύνεστιν ἡ κακία, ἀλλ' οὐχ οὕτως κατακυριεύει ἢ ἔχει νομήν. τὰς γὰρ τρυφερὰς χλόας δύνανται  τὰ  ζιζάνια  καὶ  αἱ  ἀκάνθαι  συμπνίγειν,  φθάσαντος  δὲ  θέρους  μετὰ  τὸ ξηρανθῆναι τοὺς καρποὺς καὶ ὡρίμους γενέσθαι 7.9.5 οὐδὲν βλάπτουσι τὰ ζιζάνια τὸν σῖτον. καὶ γὰρ ἐὰν  συμβῇ  τριάκοντα  μοδίους εἶναι  τοῦ καθαροῦ καὶ ἐκεῖ μίξῃς ὡς χοίνικα ζιζανίου, τί παραφαίνεται; κέχωσται γὰρ διὰ τὸν πλεονασμὸν τοῦ σίτου. οὕτω καὶ ἐν τῇ χάριτι. εἰ πλεονάζει  ἡ δωρεὰ τοῦ θεοῦ καὶ ἡ χάρις  εἰς τὸν ἄνθρωπον  καὶ πλουτεῖ εἰς τὸν κύριον, σύνεστι δὲ ἡ κακία μερικῶς πως, οὐδὲν βλάψαι τὸν ἄνθρωπον οὐδὲ 7.9.6 ἰσχύν τινα ἢ νομὴν ἔχει κατὰ τοῦ ἀνθρώπου. ὅλη γὰρ ἡ ἔλευσις καὶ ἡ πρόνοια τοῦ  κυρίου  διὰ  τοῦτο  ἦλθεν,  ἵνα  τὸ  ἀπολωλὸς  ἀνακαλέσηται  καὶ  τὸ  νεκρὸν ἀναζωοποιήσῃ  διὰ  τοῦ  σταυροῦ· κατέκρινε  γὰρ ἐν  τῇ  σαρκὶ τὸν  θάνατον.  «τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου, ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκός, ὁ θεὸς τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας καὶ περὶ ἁμαρτίας κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν», «ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα  τοῦ θανάτου καὶ  ἀπαλλάξῃ  τούτους ὅσοι φόβῳ θανάτου διαπαντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας». ὁρᾷς, διὰ τοὺς δεδουλωμένους  καὶ ἐνόχους ὄντας θανάτου καὶ ὑποτεταγμένους  ἡ ἔλευσις τοῦ κυρίου γέγονεν, ἵνα αὐτοὺς ποιήσῃ νικητὰς τοῦ θανάτου. 7.10.1 Ὅτι μέγα τι καὶ τίμιον σκεῦος παρὰ θεῷ ὁ ἄνθρωπος. Γνῶθι οὖν σου τὸ ἀξίωμα καὶ τὴν εὐγένειαν, πῶς εἶ τίμιος, ὦ ἄνθρωπε, ἀδελφὸς Χριστοῦ, φίλος βασιλέως, νύμφη τοῦ ἐπουρανίου νυμφίου. ὁ οὖν δυνηθεὶς ἐπιγνῶναι τὸ ἀξίωμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, οὗτος δύναται ἐπιγνῶναι τὴν δύναμιν καὶ τὰ μυστήρια τῆς θεότητος· ἐπειδὴ διὰ δυνάμεως θεοῦ βλέπει τὴν πτῶσιν αὐτοῦ. ἀλλ' ὃν  τρόπον  αὐτὸς  διὰ  παθημάτων  καὶ  σταυροῦ  παρῆλθε  καὶ  οὕτως  ἐδοξάσθη  καὶ ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ, οὕτως χρὴ καὶ σὲ συμπαθεῖν καὶ συσταυρωθῆναι καὶ οὕτως ἐξελθεῖν καὶ συγκαθίσαι καὶ συναφθῆναι τῷ σώματι τοῦ Χριστοῦ καὶ πάντοτε, συμβασιλεύειν ἐν ἐκείνῳ τῷ αἰῶνι εἴπερ γὰρ συμπάσχετε, ἵνα καὶ συνδοξασθῆτε. οὐ γάρ ἐστι δίκαιον τὸν νυμφίον διὰ σὲ ἐλθόντα  παθεῖν καὶ σταυρωθῆναι καὶ τὴν νύμφην, δι'  ἣν ὁ νυμφίος παρεγένετο, ῥέμβεσθαι καὶ κεχαυνωμένην  εἶναι. Ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς φαινομένοις, ἵνα ᾖ τις  πόρνη, καὶ  παντὶ  ἐπιδίδωσιν  ἑαυτὴν  ἀτάκτως,  οὕτω  καὶ  ἡ ψυχὴ  παντὶ  δαίμονι ἐπιδέδωκεν  ἑαυτὴν  εἰς  κοινωνίαν  καὶ  φθείρεται  ὑπὸ  τῶν  πνευμάτων.  εἰσὶ  γὰρ  οἱ ἔχοντες τὴν ἁμαρτίαν καὶ τὸ κακὸν κατὰ προαίρεσιν, καὶ εἰσὶν οἱ παρὰ προαίρεσιν. τί δέ ἐστι τὸ κατὰ προαίρεσιν καὶ τί τὸ παρὰ προαίρεσιν ἔχειν τὸ κακόν; οἱ κατὰ προαίρεσιν ἔχοντες  τὸ  κακόν,  οὗτοί  εἰσιν  οἱ  τὸ  ἑαυτῶν  θέλημα  ἐπιδιδόντες  τῇ  κακίᾳ  καὶ συνηδόμενοι καὶ φιλιάζοντες.  οὗτοι εἰρήνην ἔχουσι μετὰ τοῦ σατανᾶ καὶ οὐ ποιοῦσι
 
καὶ διαλογίζεσθαι·  δίδωσί  σοι  ὁ  θεὸς  τὴν  7.9.2 καθαρὰν  εὐχὴν  «ἐν  πνεύματι  καὶ ἀληθείᾳ». πλὴν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἡ γῆ ἀφ' ἑαυτῆς ἐκφέρει ἀκάνθας, καὶ ὁ γεωργὸς σκάπτει,  ἐργάζεται  ἐπιμελῶς,  βάλλει  σπόρον,  καὶ  αἱ  ἀκάνθαι  μὴ  σπειρόμεναι ἀναφύονται  καὶ πληθύνουσι. μετὰ γὰρ τὴν παράβασιν ἐρρέθη· «ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι» ἡ γῆ. πάλιν ὁ γεωργὸς ἐμπονεῖ τῇ γῇ, ἀνασκάπτει τὰς ἀκάνθας, καὶ αὐταὶ ἔτι πληθύνουσιν. ἀνάλαβε τοῦτο πνευματικῶς.  μετὰ γὰρ τὴν παράβασιν ἐκφέρει ἡ γῆ τῆς καρδίας ἀκάνθας καὶ τριβόλους, ἐργάζεται ὁ γεωργός, ἐμπονεῖ, καὶ ἔτι αἱ ἀκάνθαι τῶν  ἀκαθάρτων πνευμάτων  ἐγείρονται. εἶτα αὐτὸ «τὸ πνεῦμα συναντιλαμβάνεται  τῇ ἀσθενείᾳ» τῶν  ἀνθρώπων,  καὶ βάλλει  ὁ κύριος ἐν αὐτῇ τῇ γῇ σπόρον ἐπουράνιον, ἐργάζεται αὐτήν, καὶ πέσοντος 7.9.3 τοῦ σπόρου αἱ τρίβολοι καὶ αἱ ἀκάνθαι ἀναφύονται. πάλιν  αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος  καὶ ὁ  κύριος ἐργάζεται τὴν ψυχήν,  καὶ ἔτι τὰ πονηρὰ καὶ ἀκάθαρτα πνεύματα ἐκεῖ βρύουσι καὶ ἀναφύονται, ἕως ἂν γένηται θέρος καὶ πλεονάσῃ ἡ 7.9.4 χάρις καὶ καταξηρανθῶσιν  ὑπὸ τῆς θέρμης τοῦ ἡλίου αἱ  ἀκάνθαι. εἰ γὰρ καὶ σύνεστιν ἡ κακία, ἀλλ' οὐχ οὕτως κατακυριεύει ἢ ἔχει νομήν. τὰς γὰρ τρυφερὰς χλόας δύνανται  τὰ  ζιζάνια  καὶ  αἱ  ἀκάνθαι  συμπνίγειν,  φθάσαντος  δὲ  θέρους  μετὰ  τὸ ξηρανθῆναι τοὺς καρποὺς καὶ ὡρίμους γενέσθαι 7.9.5 οὐδὲν βλάπτουσι τὰ ζιζάνια τὸν σῖτον. καὶ γὰρ ἐὰν  συμβῇ  τριάκοντα  μοδίους εἶναι  τοῦ καθαροῦ καὶ ἐκεῖ μίξῃς ὡς χοίνικα ζιζανίου, τί παραφαίνεται; κέχωσται γὰρ διὰ τὸν πλεονασμὸν τοῦ σίτου. οὕτω καὶ ἐν τῇ χάριτι. εἰ πλεονάζει  ἡ δωρεὰ τοῦ θεοῦ καὶ ἡ χάρις  εἰς τὸν ἄνθρωπον  καὶ πλουτεῖ εἰς τὸν κύριον, σύνεστι δὲ ἡ κακία μερικῶς πως, οὐδὲν βλάψαι τὸν ἄνθρωπον οὐδὲ 7.9.6 ἰσχύν τινα ἢ νομὴν ἔχει κατὰ τοῦ ἀνθρώπου. ὅλη γὰρ ἡ ἔλευσις καὶ ἡ πρόνοια τοῦ  κυρίου  διὰ  τοῦτο  ἦλθεν,  ἵνα  τὸ  ἀπολωλὸς  ἀνακαλέσηται  καὶ  τὸ  νεκρὸν ἀναζωοποιήσῃ  διὰ  τοῦ  σταυροῦ· κατέκρινε  γὰρ ἐν  τῇ  σαρκὶ τὸν  θάνατον.  «τὸ γὰρ ἀδύνατον τοῦ νόμου, ἐν ᾧ ἠσθένει διὰ τῆς σαρκός, ὁ θεὸς τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν πέμψας ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας καὶ περὶ ἁμαρτίας κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν», «ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα  τοῦ θανάτου καὶ  ἀπαλλάξῃ  τούτους ὅσοι φόβῳ θανάτου διαπαντὸς τοῦ ζῆν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας». ὁρᾷς, διὰ τοὺς δεδουλωμένους  καὶ ἐνόχους ὄντας θανάτου καὶ ὑποτεταγμένους  ἡ ἔλευσις τοῦ κυρίου γέγονεν, ἵνα αὐτοὺς ποιήσῃ νικητὰς τοῦ θανάτου. 7.10.1 Ὅτι μέγα τι καὶ τίμιον σκεῦος παρὰ θεῷ ὁ ἄνθρωπος. Γνῶθι οὖν σου τὸ ἀξίωμα καὶ τὴν εὐγένειαν, πῶς εἶ τίμιος, ὦ ἄνθρωπε, ἀδελφὸς Χριστοῦ, φίλος βασιλέως, νύμφη τοῦ ἐπουρανίου νυμφίου. ὁ οὖν δυνηθεὶς ἐπιγνῶναι τὸ ἀξίωμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, οὗτος δύναται ἐπιγνῶναι τὴν δύναμιν καὶ τὰ μυστήρια τῆς θεότητος· ἐπειδὴ διὰ δυνάμεως θεοῦ βλέπει τὴν πτῶσιν αὐτοῦ. ἀλλ' ὃν  τρόπον  αὐτὸς  διὰ  παθημάτων  καὶ  σταυροῦ  παρῆλθε  καὶ  οὕτως  ἐδοξάσθη  καὶ ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ, οὕτως χρὴ καὶ σὲ συμπαθεῖν καὶ συσταυρωθῆναι καὶ οὕτως ἐξελθεῖν καὶ συγκαθίσαι καὶ συναφθῆναι τῷ σώματι τοῦ Χριστοῦ καὶ πάντοτε, συμβασιλεύειν ἐν ἐκείνῳ τῷ αἰῶνι εἴπερ γὰρ συμπάσχετε, ἵνα καὶ συνδοξασθῆτε. οὐ γάρ ἐστι δίκαιον τὸν νυμφίον διὰ σὲ ἐλθόντα  παθεῖν καὶ σταυρωθῆναι καὶ τὴν νύμφην, δι'  ἣν ὁ νυμφίος παρεγένετο, ῥέμβεσθαι καὶ κεχαυνωμένην  εἶναι. Ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς φαινομένοις, ἵνα ᾖ τις  πόρνη, καὶ  παντὶ  ἐπιδίδωσιν  ἑαυτὴν  ἀτάκτως,  οὕτω  καὶ  ἡ ψυχὴ  παντὶ  δαίμονι ἐπιδέδωκεν  ἑαυτὴν  εἰς  κοινωνίαν  καὶ  φθείρεται  ὑπὸ  τῶν  πνευμάτων.  εἰσὶ  γὰρ  οἱ ἔχοντες τὴν ἁμαρτίαν καὶ τὸ κακὸν κατὰ προαίρεσιν, καὶ εἰσὶν οἱ παρὰ προαίρεσιν. τί δέ ἐστι τὸ κατὰ προαίρεσιν καὶ τί τὸ παρὰ προαίρεσιν ἔχειν τὸ κακόν; οἱ κατὰ προαίρεσιν ἔχοντες  τὸ  κακόν,  οὗτοί  εἰσιν  οἱ  τὸ  ἑαυτῶν  θέλημα  ἐπιδιδόντες  τῇ  κακίᾳ  καὶ συνηδόμενοι καὶ φιλιάζοντες.  οὗτοι εἰρήνην ἔχουσι μετὰ τοῦ σατανᾶ καὶ οὐ ποιοῦσι
Line 978: Line 979:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
56
 
56
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
πόλεμον μετ' αὐτοῦ ἐν τοῖς λογισμοῖς. οἱ δὲ παρὰ προαίρεσιν ἔχοντες τὸ κακόν, οὗτοί εἰσιν οἱ τὴν ἐναντίαν δύναμιν ἔχοντες ἀντιστρατευομένην ἐν τοῖς μέλεσιν αὐτῶν κατὰ τὸν ἀπόστολον, καὶ ἔστιν ἡ ὁμιχλώδης δύναμις καὶ τὸ κάλυμμα, ἀλλ' ἐν τοῖς λογισμοῖς οὐ συμφωνοῦσιν οὔτε συνήδονται οὔτε ὑπακούουσιν, ἀλλ' ἀντιλέγουσιν, ἀντιπράττουσιν,  ἀντιπίπτουσιν,  ὀργίζονται  ἑαυτοῖς·  οὗτοι  πολύ  εἰσι  καλλίονες  καὶ τιμιώτεροι παρὰ θεῷ παρ' ἐκείνους τοὺς ἰδίᾳ προαιρέσει τὸ θέλημα αὐτῶν ἐπιδιδόντας τῇ κακίᾳ καὶ συνηδομένους. 7.11.2 Ὥσπερ ἵνα ᾖ τις βασιλεὺς καὶ εὕρῃ πενιχράν  τινα ἐνδεδυμένην ῥάκη καὶ μὴ ἐπαισχυνθῇ, ἀλλὰ ἄρῃ αὐτῆς τὰ ῥυπαρὰ ἱμάτια καὶ ἀποπλύνῃ τὴν  ῥυπαρίαν  καὶ  κοσμήσῃ αὐτὴν  ἐνδύμασι  λαμπροῖς  καὶ  ποιήσῃ  αὐτὴν  κοινωνὸν βασιλείας καὶ τῆς τραπέζης αὐτοῦ, καὶ τῆς εὐωχίας μεταδῷ αὐτῇ, οὕτω καὶ ὁ κύριος εὗρε  τὴν  ψυχὴν  τετραυματισμένην  καὶ  πεπληγμένην  καὶ  ἔδωκεν  αὐτῇ  φάρμακον ἰατικόν, καὶ ἐξέδυσεν αὐτὴν τὰ ῥυπαρὰ ἐνδύματα καὶ τὴν αἰσχρότητα τῆς κακίας καὶ ἐνέδυσεν αὐτὴν ἐνδύματα βασιλικά, ἐπουράνια τῆς θεότητος, φωτεινὰ  καὶ ἔνδοξα καὶ ἐπέθηκεν  αὐτῇ  στέφανον  καὶ  ἐποίησεν  αὐτὴν  κοινωνὸν  τραπέζης  βασιλικῆς  τῆς ἑπουρανίου εἰς χαρὰν καὶ ἀγαλλίασιν. 7.11.3 Ὥσπερ ἵνα ᾖ  παράδεισος καὶ ἵνα ᾖ ἐκεῖ δένδρα καρποφόρα, ὅλα εὐώδη, καὶ εἰσὶν ἐκεῖ τόποι πολλοὶ ἐπιτερπεῖς, ὅλοι ὡραῖοικαὶ πεπλήρωνται  ἐκεῖ  εὐωδίας  καὶ  ἀναπαύσεως,  καὶ  ὃς  ἂν  ἀπέλθῃ  ἐκεῖ,  εὐφραίνεται, ἀγαλλιᾶται  καὶ ἀναπαύεται, οὕτω γίνονται  καὶ αἱ ψυχαὶ ἐν τῇ βασιλείᾳ. ὅλοι εἰσὶν ἐν χαρᾷ καὶ εἰρήνῃ καὶ εὐφροσύνῃ, βασιλεῖς καὶ κύριοι καὶ θεοί. γέγραπται γάρ· «βασιλεὺς βασιλευόντων καὶ κύριος κυριευόντων». 7.11.4 Οὐκ ἔστιν οὖν τὸ τυχὸν Χριστιανισμός.
 
πόλεμον μετ' αὐτοῦ ἐν τοῖς λογισμοῖς. οἱ δὲ παρὰ προαίρεσιν ἔχοντες τὸ κακόν, οὗτοί εἰσιν οἱ τὴν ἐναντίαν δύναμιν ἔχοντες ἀντιστρατευομένην ἐν τοῖς μέλεσιν αὐτῶν κατὰ τὸν ἀπόστολον, καὶ ἔστιν ἡ ὁμιχλώδης δύναμις καὶ τὸ κάλυμμα, ἀλλ' ἐν τοῖς λογισμοῖς οὐ συμφωνοῦσιν οὔτε συνήδονται οὔτε ὑπακούουσιν, ἀλλ' ἀντιλέγουσιν, ἀντιπράττουσιν,  ἀντιπίπτουσιν,  ὀργίζονται  ἑαυτοῖς·  οὗτοι  πολύ  εἰσι  καλλίονες  καὶ τιμιώτεροι παρὰ θεῷ παρ' ἐκείνους τοὺς ἰδίᾳ προαιρέσει τὸ θέλημα αὐτῶν ἐπιδιδόντας τῇ κακίᾳ καὶ συνηδομένους. 7.11.2 Ὥσπερ ἵνα ᾖ τις βασιλεὺς καὶ εὕρῃ πενιχράν  τινα ἐνδεδυμένην ῥάκη καὶ μὴ ἐπαισχυνθῇ, ἀλλὰ ἄρῃ αὐτῆς τὰ ῥυπαρὰ ἱμάτια καὶ ἀποπλύνῃ τὴν  ῥυπαρίαν  καὶ  κοσμήσῃ αὐτὴν  ἐνδύμασι  λαμπροῖς  καὶ  ποιήσῃ  αὐτὴν  κοινωνὸν βασιλείας καὶ τῆς τραπέζης αὐτοῦ, καὶ τῆς εὐωχίας μεταδῷ αὐτῇ, οὕτω καὶ ὁ κύριος εὗρε  τὴν  ψυχὴν  τετραυματισμένην  καὶ  πεπληγμένην  καὶ  ἔδωκεν  αὐτῇ  φάρμακον ἰατικόν, καὶ ἐξέδυσεν αὐτὴν τὰ ῥυπαρὰ ἐνδύματα καὶ τὴν αἰσχρότητα τῆς κακίας καὶ ἐνέδυσεν αὐτὴν ἐνδύματα βασιλικά, ἐπουράνια τῆς θεότητος, φωτεινὰ  καὶ ἔνδοξα καὶ ἐπέθηκεν  αὐτῇ  στέφανον  καὶ  ἐποίησεν  αὐτὴν  κοινωνὸν  τραπέζης  βασιλικῆς  τῆς ἑπουρανίου εἰς χαρὰν καὶ ἀγαλλίασιν. 7.11.3 Ὥσπερ ἵνα ᾖ  παράδεισος καὶ ἵνα ᾖ ἐκεῖ δένδρα καρποφόρα, ὅλα εὐώδη, καὶ εἰσὶν ἐκεῖ τόποι πολλοὶ ἐπιτερπεῖς, ὅλοι ὡραῖοικαὶ πεπλήρωνται  ἐκεῖ  εὐωδίας  καὶ  ἀναπαύσεως,  καὶ  ὃς  ἂν  ἀπέλθῃ  ἐκεῖ,  εὐφραίνεται, ἀγαλλιᾶται  καὶ ἀναπαύεται, οὕτω γίνονται  καὶ αἱ ψυχαὶ ἐν τῇ βασιλείᾳ. ὅλοι εἰσὶν ἐν χαρᾷ καὶ εἰρήνῃ καὶ εὐφροσύνῃ, βασιλεῖς καὶ κύριοι καὶ θεοί. γέγραπται γάρ· «βασιλεὺς βασιλευόντων καὶ κύριος κυριευόντων». 7.11.4 Οὐκ ἔστιν οὖν τὸ τυχὸν Χριστιανισμός.
Line 1,001: Line 1,002:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
57
 
57
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
κατακρίνειν, καὶ οὕτω καταπίπτουσιν «εἰς τὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς». ὁ γὰρ αὐτὸς ὄφις ὁ ἐκβαλὼν τὸν Ἀδὰμ διὰ τῆς ὑψηλοφροσύνης, ὁ εἰπὼν ὅτι ὡς θεοί, φησίν, ἔσεσθε, οὗτος αὐτὸς  ὑποβάλλει  ἐν  ταῖς  καρδίαις  ὑψηλοφροσύνην·  "1τέλειος  εἶ,  ἀρκεῖ  σοι  7.12.3 ἐπλούτησας, οὐ χρείαν ἔχεις μαθεῖν, μακάριος εἶ."2 εἰσὶ δὲ ἄλλοι κατὰ κόσμον, οἵτινες ἔρχονται εἰς πλοῦτον καὶ προσοδεύονται καρποὺς πολλούς, καὶ οὗτοι διάκρισιν ἔχοντες κατέχουσιν ἑαυτοὺς καὶ οὐ καυχῶνται  οὐδὲ ἐπαίρονται, ἀλλ' ἴσοι εἰσίν· οἴδασι γὰρ ὅτι μετὰ τὴν πρόσοδον ταύτην ἔρχεται αὐτοῖς ἀφορία. καὶ πάλιν ὅταν ἐμπέσωσιν εἰς ζημίαν καὶ ἀφορίαν οὐ λυποῦνται, ἀλλ' ἴσοι εἰσίν· οἴδασι γὰρ ὅτι διαδέχεται πάλιν ἡ εὐφορία. καὶ ἐν τούτοις ἐπὶ πολὺ γυμνασθέντες οὐ ξενίζονται οὔτε ἐν τῇ προσόδῳ καὶ εὐφορίᾳ τυφοῦνται,  οὔτε  ἐὰν  ἐπέλθῃ  αὐτοῖς  ζημία,  ξενίζονται.  7.12.4 Τὸ  γὰρ  πρᾶγμα  τοῦ Χριστιανισμοῦ τοιοῦτον  ἐστί· γεῦσις  ἐστὶν  ἀληθινή,  βρῶσις καὶ  πόσις, ἐξ ἀληθείας φαγεῖν  ἐστι καὶ πιεῖν διὰ δυνάμεως καὶ ἐνεργείας.  ὥσπερ ἵνα ᾖ πηγή, καὶ εἴ τις ἐκεῖ διψῶν  ἄρχεται πίνειν, εἶτα ἐν τῷ μεταξὺ ἀποσπάσῃ τις καὶ μὴ δῷ ἐμπλησθῆναι  ὅσον θέλει, λοιπὸν μᾶλλον ἐκκαίεται γευσάμενος τοῦ ἡδυτάτου πόματος, ὅτι οὐδεὶς  αὐτῷ συνεχώρησεν ἐμπλησθῆναι καὶ ἐπιζητεῖ σπουδαιότερον, οὕτω καὶ εἰς τὸ πνευματικὸν γεύεταί τις καὶ μεταλαμβάνει τροφῆς ἐπουρανίου, εἶτα ἐν τῷ μεταξὺ ὑποστέλλει καὶ οὐ δίδωσιν αὐτῷ ἐμπλησθῆναι. 7.13.1 Ἐρώτησις. ∆ιὰ τί οὐ δίδοται ἐμπλησθῆναι; Ἀπόκρισις. Ἐπίσταται ὁ κύριος τὴν  ἀσθένειαν  τοῦ  ἀνθρώπου,  ὅτι  ταχέως  ἐπαίρεται· διὰ τοῦτο ὑποστέλλει  καὶ παραχωρεῖ  γυμνασθῆναι  καὶ θλιβῆναι  τὸν  ἄνθρωπον.  εἰ γὰρ μικρὸν λαμβάνεις  καὶ  οὐδείς  σε βαστάζει, ἀλλὰ  τυφοῦσαι,  πόσῳ μᾶλλον  εἴ  τις  ἐδίδου  σοι ἐμπλησθῆναι, οὐκ ἔφερέ σε οὐδείς. ἀλλὰ εἰδὼς ὁ θεὸς τὴν ἀσθένειάν σου οἰκονομεῖ σε εἰς θλίψεις, ἵνα ταπεινὸς γενήσῃ καὶ σπουδαιότερος τοῦ ἐπιζητεῖν τὸν θεόν. 7.13.2 Καὶ γὰρ κατὰ  κόσμον  λωτὸς  εὑρὼν  βαλάντιον  χρυσοῦ, ἀπ'  ἐλαφρίας  ἤρξατο κηρύττειν· "1εὗρον  βαλάντιον,  πλούσιός  εἰμι."2  τότε  ἐκ  τῆς  φήμης  ἤκουσεν  ὁ  ἀπολέσας  καὶ ἀπέλαβε.  καὶ  πάλιν  ἀπελθὼν  ἄλλος  πλούσιος  ἀπενοήθη  καὶ  ἀπελάκτισεν,  ἤρξατο πάντας  ὑβρίζειν, ὑπεραίρεσθαί τινων,  ὅθεν ἀκούσας ὁ  βασιλεὺς ἐδήμευσεν αὐτοῦ τὰ ὑπάρχοντα. οὕτω καὶ εἰς τὸ πνευματικόν. μικρᾶς ἀναπαύσεως ἐὰν γεύσωνταί τινες, οὐκ οἴδασι διοικῆσαι, ἀλλὰ ἀπολλύουσι καὶ αὐτὸ ὃ ἔλαβον· πειράζει γὰρ αὐτοὺς ἡ ἁμαρτία καὶ σκοτοῖ αὐτῶν τὸν νοῦν. 7.14.1 Ἐρώτησις. Πῶς λέγει ὁ ἀπόστολος· «ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν γνῶσιν καὶ πᾶσαν προφητείαν, καὶ ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀγγέλων  λαλῶ, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι»; Ἀπόκρισις. Οὐχ οὕτως ὀφείλομεν νοεῖν, ὅτι οὐδέν ἐστιν, ἀλλὰ πρὸς ἐκείνην τὴν ἀγάπην, ἥτις ἐστὶ τελεία, ταῦτα μερικά ἐστι, καὶ ὁ ἐν τούτοις ὢν τοῖς μέτροις ἐὰν καταφρονήσῃ, συμβαίνει καὶ πίπτει, ὁ δὲ ἔχων τὴν ἀγάπην ἄπτωτός ἐστιν. ἐγὼ δέ σοι λέγω ἀνθρώπους, οὓς εἶδον, ὅτι εἰς ὅλα τὰ χαρίσματα γενόμενοι καὶ μέτοχοι πνεύματος, μὴ φθάσαντες δὲ εἰς τὴν τελείαν  ἀγάπην, ἔπεσον. 7.14.2 Εἷς γάρ τις  τῶν εὐγενῶν  ἀποταξάμενος  ἐπώλησεν  αὐτοῦ  τὰ  ὑπάρχοντα,  ἠλευθέρωσε  δούλους,  ὢν φρόνιμος  καὶ  συνετός. λοιπὸν  ἦν περιβόητος ἐν πᾶσιν ἐπὶ σεμνῷ βίῳ. οὗτος ἐν τῷ μεταξὺ οἰηθεὶς περὶ ἑαυτοῦ καὶ τυφωθεὶς  τέλος κατέπεσεν εἰς ἀσελγείας καὶ ῥυπαρίας καὶ μυρία κακά. 7.14.3 Ἄλλος ἐπὶ διωγμῷ ἔδωκεν ἑαυτοῦ τὸ σῶμα, καὶ ὢν ὁμολογητής, μετὰ ταῦτα  εἰρήνης  γενομένης  ἀπελύθη  καὶ  ἦν  ὀνομαστός, καὶ  τὰ βλέφαρα  αὐτοῦ βεβλαμμένα,  ἐπειδὴ  ἐκαπνίσθη.  οὗτος  λοιπὸν  δοξαζόμενος  καὶ  καλούμενος  εἰς  τὰς εὐχάς, λαμβάνων ἐκ τῶν παρακειμένων σιτίων ἐδίδου τῷ παιδὶ αὐτοῦ, καὶ οὕτως ἦν ὁ νοῦς αὐτοῦ ὡς μηδέποτε ἀκούσας λόγον θεοῦ. 7.14.4 Ἄλλος ἔδωκε τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐπὶ διωγμοὺς καὶ ἐκρεμάσθη, ἐξητάσθη, εἶτα ἐβλήθη εἰς φυλακήν. ὑπηρέτει δὲ αὐτῷ κατὰ πίστιν κανονική, ἥτις καὶ ποιήσασα συνήθειαν ἐν τῇ φυλακῇ, † ἐξέπεσεν εἰς πορνείαν.
 
κατακρίνειν, καὶ οὕτω καταπίπτουσιν «εἰς τὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς». ὁ γὰρ αὐτὸς ὄφις ὁ ἐκβαλὼν τὸν Ἀδὰμ διὰ τῆς ὑψηλοφροσύνης, ὁ εἰπὼν ὅτι ὡς θεοί, φησίν, ἔσεσθε, οὗτος αὐτὸς  ὑποβάλλει  ἐν  ταῖς  καρδίαις  ὑψηλοφροσύνην·  "1τέλειος  εἶ,  ἀρκεῖ  σοι  7.12.3 ἐπλούτησας, οὐ χρείαν ἔχεις μαθεῖν, μακάριος εἶ."2 εἰσὶ δὲ ἄλλοι κατὰ κόσμον, οἵτινες ἔρχονται εἰς πλοῦτον καὶ προσοδεύονται καρποὺς πολλούς, καὶ οὗτοι διάκρισιν ἔχοντες κατέχουσιν ἑαυτοὺς καὶ οὐ καυχῶνται  οὐδὲ ἐπαίρονται, ἀλλ' ἴσοι εἰσίν· οἴδασι γὰρ ὅτι μετὰ τὴν πρόσοδον ταύτην ἔρχεται αὐτοῖς ἀφορία. καὶ πάλιν ὅταν ἐμπέσωσιν εἰς ζημίαν καὶ ἀφορίαν οὐ λυποῦνται, ἀλλ' ἴσοι εἰσίν· οἴδασι γὰρ ὅτι διαδέχεται πάλιν ἡ εὐφορία. καὶ ἐν τούτοις ἐπὶ πολὺ γυμνασθέντες οὐ ξενίζονται οὔτε ἐν τῇ προσόδῳ καὶ εὐφορίᾳ τυφοῦνται,  οὔτε  ἐὰν  ἐπέλθῃ  αὐτοῖς  ζημία,  ξενίζονται.  7.12.4 Τὸ  γὰρ  πρᾶγμα  τοῦ Χριστιανισμοῦ τοιοῦτον  ἐστί· γεῦσις  ἐστὶν  ἀληθινή,  βρῶσις καὶ  πόσις, ἐξ ἀληθείας φαγεῖν  ἐστι καὶ πιεῖν διὰ δυνάμεως καὶ ἐνεργείας.  ὥσπερ ἵνα ᾖ πηγή, καὶ εἴ τις ἐκεῖ διψῶν  ἄρχεται πίνειν, εἶτα ἐν τῷ μεταξὺ ἀποσπάσῃ τις καὶ μὴ δῷ ἐμπλησθῆναι  ὅσον θέλει, λοιπὸν μᾶλλον ἐκκαίεται γευσάμενος τοῦ ἡδυτάτου πόματος, ὅτι οὐδεὶς  αὐτῷ συνεχώρησεν ἐμπλησθῆναι καὶ ἐπιζητεῖ σπουδαιότερον, οὕτω καὶ εἰς τὸ πνευματικὸν γεύεταί τις καὶ μεταλαμβάνει τροφῆς ἐπουρανίου, εἶτα ἐν τῷ μεταξὺ ὑποστέλλει καὶ οὐ δίδωσιν αὐτῷ ἐμπλησθῆναι. 7.13.1 Ἐρώτησις. ∆ιὰ τί οὐ δίδοται ἐμπλησθῆναι; Ἀπόκρισις. Ἐπίσταται ὁ κύριος τὴν  ἀσθένειαν  τοῦ  ἀνθρώπου,  ὅτι  ταχέως  ἐπαίρεται· διὰ τοῦτο ὑποστέλλει  καὶ παραχωρεῖ  γυμνασθῆναι  καὶ θλιβῆναι  τὸν  ἄνθρωπον.  εἰ γὰρ μικρὸν λαμβάνεις  καὶ  οὐδείς  σε βαστάζει, ἀλλὰ  τυφοῦσαι,  πόσῳ μᾶλλον  εἴ  τις  ἐδίδου  σοι ἐμπλησθῆναι, οὐκ ἔφερέ σε οὐδείς. ἀλλὰ εἰδὼς ὁ θεὸς τὴν ἀσθένειάν σου οἰκονομεῖ σε εἰς θλίψεις, ἵνα ταπεινὸς γενήσῃ καὶ σπουδαιότερος τοῦ ἐπιζητεῖν τὸν θεόν. 7.13.2 Καὶ γὰρ κατὰ  κόσμον  λωτὸς  εὑρὼν  βαλάντιον  χρυσοῦ, ἀπ'  ἐλαφρίας  ἤρξατο κηρύττειν· "1εὗρον  βαλάντιον,  πλούσιός  εἰμι."2  τότε  ἐκ  τῆς  φήμης  ἤκουσεν  ὁ  ἀπολέσας  καὶ ἀπέλαβε.  καὶ  πάλιν  ἀπελθὼν  ἄλλος  πλούσιος  ἀπενοήθη  καὶ  ἀπελάκτισεν,  ἤρξατο πάντας  ὑβρίζειν, ὑπεραίρεσθαί τινων,  ὅθεν ἀκούσας ὁ  βασιλεὺς ἐδήμευσεν αὐτοῦ τὰ ὑπάρχοντα. οὕτω καὶ εἰς τὸ πνευματικόν. μικρᾶς ἀναπαύσεως ἐὰν γεύσωνταί τινες, οὐκ οἴδασι διοικῆσαι, ἀλλὰ ἀπολλύουσι καὶ αὐτὸ ὃ ἔλαβον· πειράζει γὰρ αὐτοὺς ἡ ἁμαρτία καὶ σκοτοῖ αὐτῶν τὸν νοῦν. 7.14.1 Ἐρώτησις. Πῶς λέγει ὁ ἀπόστολος· «ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν γνῶσιν καὶ πᾶσαν προφητείαν, καὶ ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀγγέλων  λαλῶ, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι»; Ἀπόκρισις. Οὐχ οὕτως ὀφείλομεν νοεῖν, ὅτι οὐδέν ἐστιν, ἀλλὰ πρὸς ἐκείνην τὴν ἀγάπην, ἥτις ἐστὶ τελεία, ταῦτα μερικά ἐστι, καὶ ὁ ἐν τούτοις ὢν τοῖς μέτροις ἐὰν καταφρονήσῃ, συμβαίνει καὶ πίπτει, ὁ δὲ ἔχων τὴν ἀγάπην ἄπτωτός ἐστιν. ἐγὼ δέ σοι λέγω ἀνθρώπους, οὓς εἶδον, ὅτι εἰς ὅλα τὰ χαρίσματα γενόμενοι καὶ μέτοχοι πνεύματος, μὴ φθάσαντες δὲ εἰς τὴν τελείαν  ἀγάπην, ἔπεσον. 7.14.2 Εἷς γάρ τις  τῶν εὐγενῶν  ἀποταξάμενος  ἐπώλησεν  αὐτοῦ  τὰ  ὑπάρχοντα,  ἠλευθέρωσε  δούλους,  ὢν φρόνιμος  καὶ  συνετός. λοιπὸν  ἦν περιβόητος ἐν πᾶσιν ἐπὶ σεμνῷ βίῳ. οὗτος ἐν τῷ μεταξὺ οἰηθεὶς περὶ ἑαυτοῦ καὶ τυφωθεὶς  τέλος κατέπεσεν εἰς ἀσελγείας καὶ ῥυπαρίας καὶ μυρία κακά. 7.14.3 Ἄλλος ἐπὶ διωγμῷ ἔδωκεν ἑαυτοῦ τὸ σῶμα, καὶ ὢν ὁμολογητής, μετὰ ταῦτα  εἰρήνης  γενομένης  ἀπελύθη  καὶ  ἦν  ὀνομαστός, καὶ  τὰ βλέφαρα  αὐτοῦ βεβλαμμένα,  ἐπειδὴ  ἐκαπνίσθη.  οὗτος  λοιπὸν  δοξαζόμενος  καὶ  καλούμενος  εἰς  τὰς εὐχάς, λαμβάνων ἐκ τῶν παρακειμένων σιτίων ἐδίδου τῷ παιδὶ αὐτοῦ, καὶ οὕτως ἦν ὁ νοῦς αὐτοῦ ὡς μηδέποτε ἀκούσας λόγον θεοῦ. 7.14.4 Ἄλλος ἔδωκε τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐπὶ διωγμοὺς καὶ ἐκρεμάσθη, ἐξητάσθη, εἶτα ἐβλήθη εἰς φυλακήν. ὑπηρέτει δὲ αὐτῷ κατὰ πίστιν κανονική, ἥτις καὶ ποιήσασα συνήθειαν ἐν τῇ φυλακῇ, † ἐξέπεσεν εἰς πορνείαν.
Line 1,015: Line 1,016:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
58
 
58
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
7.14.5 Ἰδέ, ὁ πλούσιος πωλήσας αὐτοῦ τὰ ὑπάρχοντα, πῶς ἔπεσε, καὶ ὁ δοὺς τὸ σῶμα αὐτοῦ εἰς μαρτυρίαν. 7.14.6 Ἄλλος δέ τις φρόνιμος ἀσκητής, συνών μοι ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ μετ'  ἐμοῦ  εὐχόμενος,  οὕτως  ἦν  πλούσιος  ἐν  τῇ  χάριτι,  ὅτι  εὐχόμενος  ἐγγύς  μου κατενύγη, ὥστε με ἐκπλαγῆναι. ἔβρασε γὰρ εἰς αὐτὸν ἡ χάρις, ἐδόθη τε αὐτῷ τὸ χάρισμα τῶν ἰαμάτων καὶ οὐ μόνον τοὺς δαίμονας ἀπήλαυνεν, ἀλλὰ καὶ τοὺς δεδεμένους χεῖρας καὶ πόδας καὶ ἔχοντας  πάθη δεινὰ διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν  χειρῶν  ἐθεράπευεν. εἶτα ἀμελήσας καὶ δοξαζόμενος ὑπὸ τοῦ κόσμου καὶ συνηδόμενος 7.14.7 αὐτοῖς, ἐτυφώθη καὶ ἐξέπεσεν εἰς τὰ ἄδυτα καὶ βαθύτατα τῆς ἁμαρτίας. ἰδέ, καὶ ὁ ἔχων «χαρίσματα ἰαμάτων» ἔπεσεν. ὁρᾷς πῶς πρὸ τοῦ ἔρχεσθαι εἰς τὰ μέτρα τῆς ἀγάπης πίπτουσιν. ὁ γὰρ φθάσας εἰς τὴν ἀγάπην δέδεται καὶ μεμέθυσται, οὗτος καταπεπόντισται καὶ αἰχμάλωτός ἐστιν εἰς ἄλλον αἰῶνα τῆς θείας καὶ ἐπουρανίου φύσεως. 7.15.1 Ἐρώτησις. Τί ἐστιν «ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ὁ θεὸς τοῖς  ἀγαπῶσιν  αὐτόν»;  Ἀπόκρισις. Κατ'  ἐκεῖνον  τὸν  καιρὸν οἱ  μεγάλοι  καὶ  δίκαιοι βασιλεῖς καὶ οἱ προφῆται, ὅτι μὲν ἔρχεται ὁ λυτρωτής, ᾔδεισαν ἐπὶ τῶν καιρῶν αὐτῶν, ὅτι δὲ πάσχει καὶ σταυροῦται καὶ αἷμα ἐκχεῖται ἐπὶ τοῦ σταυροῦ, οὔτε ᾔδεισαν οὔτε ἤκουσαν,  οὔτε  ἀνέβη  ἐπὶ  τὴν  καρδίαν  αὐτῶν  ὅτι  ἔστι  βάπτισμα  πυρὸς  καὶ  ἁγίου πνεύματος, καὶ ὅτι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ μέλλει προσφέρεσθαι ἄρτος καὶ οἶνος ἀντίτυπον τῆς σαρκὸς αὐτοῦ καὶ τοῦ αἵματος, καὶ οἱ μεταλαμβάνοντες  ἐκ τοῦ φαινομένου  ἄρτου τοῦ πνευματικοῦ τὴν σάρκα ἐσθίουσι, καὶ ὅτι οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ Χριστιανοὶ δέχονται τὸν παράκλητον  καὶ  ἐνδύονται  δύναμιν  ἐξ  ὕψους  καὶ  πληροῦνται  θεότητος,  καὶ  ὅτι συγκιρνῶνται αἱ ψυχαὶ τῶν ἁγίων τῷ ἁγίῳ πνεύματι. τοῦτο οὐκ ᾔδεισαν οἱ βασιλεῖς καὶ οἱ προφῆται οὔτε ἀνέβη αὐτῶν ἐπὶ τὴν καρδίαν. νῦν δὲ οἱ Χριστιανοὶ ἄλλως πλουτοῦσι καὶ καταποθοῦνται εἰς τὴν θεότητα, οἱ δὲ τοῦ θεοῦ δοῦλοι ὑπὸ φόβον εἰσὶ καὶ τρόμον, ἔχοντες τὴν παράκλησιν καὶ τὴν χαράν. Ἐρώτησις. Ὑπὸ ποῖον φόβον εἰσὶ καὶ τρόμον; Ἀπόκρισις. Τοῦ μὴ σφαλῆναι ἔν τινι, τοῦ συμφωνῆσαι, ὥσπερ ἵνα ᾖ τις ἔχων θησαυροὺς καὶ  διοδεύῃ  εἰς  τόπους  ληστρικούς,  λοιπὸν  χαίρει  μὲν  διὰ  τὸν  πλοῦτον  καὶ  τὸν θησαυρόν,  ὑπὸ  φόβον  δέ  ἐστι,  μήπως  ἐλθόντες  οἱ  λῃσταὶ  συλήσωσιν  αὐτὸν  ὡς βαστάζοντα πλοῦτον  ἄφατον καὶ ὡς βαστάζοντα εἰς τὰς χεῖρας τὸ αἷμα αὐτοῦ. οὕτως εἰσὶν οἱ Χριστιανοί. 7.16.2 Ἰδοὺ γὰρ ἐν τοῖς φαινομένοις πάντες ἀπεταξάμεθα καί ἐσμεν ξένοι καὶ ἀκτήμονες καὶ κοινωνίας σαρκικῆς ἐστερημένοι, λοιπὸν ἰδὲ τὸ σῶμα κεῖται εἰς εὐχὴν ὀφείλουσιν εἰπεῖν οἱ ἀδελφοί· ἆρα τῷ σώματι καὶ ὁ νοῦς συμφωνεῖ; ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τὸ πλεῖστον οἱ τεχνῖται καὶ οἱ ἐργαστηριάρχαι ἔχουσι τὸ σῶμα ἀποδεδεμένον εἰς τὴν τέχνην, ὁμοίως καὶ τὸν νοῦν νυκτὸς καὶ ἡμέρας, οὕτω καὶ σὺ ἐπίσκεψαι σεαυτόν, ἔχων τὸ σῶμα ξένον, ἆρα ἔχεις καὶ τὸν νοῦν ἠλλοτριωμένον  ἐκ τοῦ αἰῶνος τούτου, καὶ οὐ ῥέμβῃ εἰς τὸν κόσμον. καὶ γὰρ ἕκαστος κοσμικός, ἢ ὁ στρατιώτης ἢ ἔμπορος, ὅπου ἔχει τὸ σῶμα, ἐκεῖ ἔχει καὶ τὸν νοῦν ἀποδεδεμένον, καὶ ἐκεῖ ὁ αὐτοῦ ἐστι θησαυρός. «ὅπου γὰρ ὁ  θησαυρός, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία». 7.16.3 Λοιπὸν ὁ σὸς νοῦς εἰς ποῖον  ἐστὶ θησαυρόν, ἆρα ὅλος δι' ὅλου πρὸς τὸν θεόν ἐστιν; εἰ δὲ οὐκ ἔστιν, ὀφείλετέ μοι εἰπεῖν, τί ἐστι τὸ ἐμποδίζον. ἢ ἀγνοεῖτε ὅτι πνεύματά εἰσι πονηρά; ὁ σατανᾶς γὰρ καὶ οἱ δαίμονες κατέχουσι  τὸν  νοῦν  καὶ  περισκελίζουσι τὴν  ψυχήν.  ὁ πολύμορφος  διάβολος,  ἔχων μάγγανα  καὶ τρίθυρα καὶ ποικιλίαν  πολλὴν  κατέχει  τὰς  νομὰς  τῆς ψυχῆς  καὶ τοὺς λογισμοὺς καὶ οὐ ποιεῖ ὀρθῶς προσεύξασθαι καὶ προσεγγίσαι τῷ θεῷ.  ἐπειδὴ αὐτὴ ἡ φύσις κοινωνική  ἐστι πνευμάτων  πονηρίας,  ὁμοίως  ἀγγέλων  καὶ πνεύματος  ἁγίου·
 
7.14.5 Ἰδέ, ὁ πλούσιος πωλήσας αὐτοῦ τὰ ὑπάρχοντα, πῶς ἔπεσε, καὶ ὁ δοὺς τὸ σῶμα αὐτοῦ εἰς μαρτυρίαν. 7.14.6 Ἄλλος δέ τις φρόνιμος ἀσκητής, συνών μοι ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ μετ'  ἐμοῦ  εὐχόμενος,  οὕτως  ἦν  πλούσιος  ἐν  τῇ  χάριτι,  ὅτι  εὐχόμενος  ἐγγύς  μου κατενύγη, ὥστε με ἐκπλαγῆναι. ἔβρασε γὰρ εἰς αὐτὸν ἡ χάρις, ἐδόθη τε αὐτῷ τὸ χάρισμα τῶν ἰαμάτων καὶ οὐ μόνον τοὺς δαίμονας ἀπήλαυνεν, ἀλλὰ καὶ τοὺς δεδεμένους χεῖρας καὶ πόδας καὶ ἔχοντας  πάθη δεινὰ διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν  χειρῶν  ἐθεράπευεν. εἶτα ἀμελήσας καὶ δοξαζόμενος ὑπὸ τοῦ κόσμου καὶ συνηδόμενος 7.14.7 αὐτοῖς, ἐτυφώθη καὶ ἐξέπεσεν εἰς τὰ ἄδυτα καὶ βαθύτατα τῆς ἁμαρτίας. ἰδέ, καὶ ὁ ἔχων «χαρίσματα ἰαμάτων» ἔπεσεν. ὁρᾷς πῶς πρὸ τοῦ ἔρχεσθαι εἰς τὰ μέτρα τῆς ἀγάπης πίπτουσιν. ὁ γὰρ φθάσας εἰς τὴν ἀγάπην δέδεται καὶ μεμέθυσται, οὗτος καταπεπόντισται καὶ αἰχμάλωτός ἐστιν εἰς ἄλλον αἰῶνα τῆς θείας καὶ ἐπουρανίου φύσεως. 7.15.1 Ἐρώτησις. Τί ἐστιν «ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ὁ θεὸς τοῖς  ἀγαπῶσιν  αὐτόν»;  Ἀπόκρισις. Κατ'  ἐκεῖνον  τὸν  καιρὸν οἱ  μεγάλοι  καὶ  δίκαιοι βασιλεῖς καὶ οἱ προφῆται, ὅτι μὲν ἔρχεται ὁ λυτρωτής, ᾔδεισαν ἐπὶ τῶν καιρῶν αὐτῶν, ὅτι δὲ πάσχει καὶ σταυροῦται καὶ αἷμα ἐκχεῖται ἐπὶ τοῦ σταυροῦ, οὔτε ᾔδεισαν οὔτε ἤκουσαν,  οὔτε  ἀνέβη  ἐπὶ  τὴν  καρδίαν  αὐτῶν  ὅτι  ἔστι  βάπτισμα  πυρὸς  καὶ  ἁγίου πνεύματος, καὶ ὅτι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ μέλλει προσφέρεσθαι ἄρτος καὶ οἶνος ἀντίτυπον τῆς σαρκὸς αὐτοῦ καὶ τοῦ αἵματος, καὶ οἱ μεταλαμβάνοντες  ἐκ τοῦ φαινομένου  ἄρτου τοῦ πνευματικοῦ τὴν σάρκα ἐσθίουσι, καὶ ὅτι οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ Χριστιανοὶ δέχονται τὸν παράκλητον  καὶ  ἐνδύονται  δύναμιν  ἐξ  ὕψους  καὶ  πληροῦνται  θεότητος,  καὶ  ὅτι συγκιρνῶνται αἱ ψυχαὶ τῶν ἁγίων τῷ ἁγίῳ πνεύματι. τοῦτο οὐκ ᾔδεισαν οἱ βασιλεῖς καὶ οἱ προφῆται οὔτε ἀνέβη αὐτῶν ἐπὶ τὴν καρδίαν. νῦν δὲ οἱ Χριστιανοὶ ἄλλως πλουτοῦσι καὶ καταποθοῦνται εἰς τὴν θεότητα, οἱ δὲ τοῦ θεοῦ δοῦλοι ὑπὸ φόβον εἰσὶ καὶ τρόμον, ἔχοντες τὴν παράκλησιν καὶ τὴν χαράν. Ἐρώτησις. Ὑπὸ ποῖον φόβον εἰσὶ καὶ τρόμον; Ἀπόκρισις. Τοῦ μὴ σφαλῆναι ἔν τινι, τοῦ συμφωνῆσαι, ὥσπερ ἵνα ᾖ τις ἔχων θησαυροὺς καὶ  διοδεύῃ  εἰς  τόπους  ληστρικούς,  λοιπὸν  χαίρει  μὲν  διὰ  τὸν  πλοῦτον  καὶ  τὸν θησαυρόν,  ὑπὸ  φόβον  δέ  ἐστι,  μήπως  ἐλθόντες  οἱ  λῃσταὶ  συλήσωσιν  αὐτὸν  ὡς βαστάζοντα πλοῦτον  ἄφατον καὶ ὡς βαστάζοντα εἰς τὰς χεῖρας τὸ αἷμα αὐτοῦ. οὕτως εἰσὶν οἱ Χριστιανοί. 7.16.2 Ἰδοὺ γὰρ ἐν τοῖς φαινομένοις πάντες ἀπεταξάμεθα καί ἐσμεν ξένοι καὶ ἀκτήμονες καὶ κοινωνίας σαρκικῆς ἐστερημένοι, λοιπὸν ἰδὲ τὸ σῶμα κεῖται εἰς εὐχὴν ὀφείλουσιν εἰπεῖν οἱ ἀδελφοί· ἆρα τῷ σώματι καὶ ὁ νοῦς συμφωνεῖ; ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τὸ πλεῖστον οἱ τεχνῖται καὶ οἱ ἐργαστηριάρχαι ἔχουσι τὸ σῶμα ἀποδεδεμένον εἰς τὴν τέχνην, ὁμοίως καὶ τὸν νοῦν νυκτὸς καὶ ἡμέρας, οὕτω καὶ σὺ ἐπίσκεψαι σεαυτόν, ἔχων τὸ σῶμα ξένον, ἆρα ἔχεις καὶ τὸν νοῦν ἠλλοτριωμένον  ἐκ τοῦ αἰῶνος τούτου, καὶ οὐ ῥέμβῃ εἰς τὸν κόσμον. καὶ γὰρ ἕκαστος κοσμικός, ἢ ὁ στρατιώτης ἢ ἔμπορος, ὅπου ἔχει τὸ σῶμα, ἐκεῖ ἔχει καὶ τὸν νοῦν ἀποδεδεμένον, καὶ ἐκεῖ ὁ αὐτοῦ ἐστι θησαυρός. «ὅπου γὰρ ὁ  θησαυρός, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία». 7.16.3 Λοιπὸν ὁ σὸς νοῦς εἰς ποῖον  ἐστὶ θησαυρόν, ἆρα ὅλος δι' ὅλου πρὸς τὸν θεόν ἐστιν; εἰ δὲ οὐκ ἔστιν, ὀφείλετέ μοι εἰπεῖν, τί ἐστι τὸ ἐμποδίζον. ἢ ἀγνοεῖτε ὅτι πνεύματά εἰσι πονηρά; ὁ σατανᾶς γὰρ καὶ οἱ δαίμονες κατέχουσι  τὸν  νοῦν  καὶ  περισκελίζουσι τὴν  ψυχήν.  ὁ πολύμορφος  διάβολος,  ἔχων μάγγανα  καὶ τρίθυρα καὶ ποικιλίαν  πολλὴν  κατέχει  τὰς  νομὰς  τῆς ψυχῆς  καὶ τοὺς λογισμοὺς καὶ οὐ ποιεῖ ὀρθῶς προσεύξασθαι καὶ προσεγγίσαι τῷ θεῷ.  ἐπειδὴ αὐτὴ ἡ φύσις κοινωνική  ἐστι πνευμάτων  πονηρίας,  ὁμοίως  ἀγγέλων  καὶ πνεύματος  ἁγίου·
Line 1,030: Line 1,031:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
59
 
59
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ἐστὲ ναὸς ἢ οἰκητήριον, θεοῦ ἢ διαβόλου; ἡ καρδία ποίου θησαυροῦ μεμέστωται, τῆς χάριτος ἢ τοῦ  σατανᾶ; ὥσπερ ἐὰν ᾖ οἰκία μεμεστωμένη δυσωδίας καὶ κοπριῶν, χρὴ αὐτὴν καθαρθῆναι καὶ κοσμηθῆναι καὶ πληρωθῆναι ἐκεῖ πάσης εὐωδίας καὶ θησαυρῶν· οὕτω χρὴ ἀντὶ τοῦ σατανᾶ ἅγιον πνεῦμα οἰκῆσαι καὶ ἐπαναπαυθῆναι εἰς τὰς ψυχὰς τῶν Χριστιανῶν. 7.16.5 Πλὴν οὐχ ἅπαξ ἀκούσας τις ἤδη γέγονε τοῦ ἀγαθοῦ μέρους. εἰ γὰρ ἅμα τῷ ἀκοῦσαι εὐθὺς ἐγίνετο τοῦ ἀγαθοῦ μέρους, οὐκέτι εἶχεν ἀγῶνας οὔτε καιροὺς πολέμων, ἀλλὰ ἀκαμάτως μόνον ἤκουσε καὶ ἦλθεν εἰς κατάπαυσιν καὶ τέλεια μέτρα. οὐχ οὕτως ἐστὶ τὰ πράγματα. περιαιρεῖς γὰρ τὸ θέλημα τοῦ ἀνθρώπου, τοῦτο λέγων, καὶ τὸν πόλεμον καὶ τὴν ἀντίπαλον  δύναμιν οὐ λέγεις παλαίουσαν τῷ νῷ. ἡμεῖς δὲ τοῦτό φαμεν, ὅτι ὁ ἀκούων λόγον θεοῦ ἔρχεται εἰς κατάνυξιν, καὶ μετὰ τοῦτο ὑποστελλούσης τῆς χάριτος κατ' οἰκονομίαν πρὸς τὸ συμφέρον τῷ ἀνθρώπῳ ἔρχεται εἰς γυμνασίαν καὶ παιδείαν  πολέμου  καὶ ποιεῖ  πάλην  καὶ ἀγῶνα  πρὸς  τὸν  σατανᾶν, καὶ μετὰ πολλοῦ δρόμου 7.16.6 καὶ ἀγῶνος τότε ἀποφέρεται τὰ νικητήρια καὶ γίνεται Χριστιανός. εἰ γάρ τις ἀκούσας ἀκαμάτως ἐγίνετο  τοῦ ἀγαθοῦ, καὶ οἱ θεατρικοὶ καὶ οἱ πόρνοι πάντες ἂν ἐπόθουν  ἀπελθεῖν  εἰς  τὴν  βασιλείαν  καὶ  ζωήν.  ἀλλ'  οὐδεὶς  αὐτοῖς  δίδωσιν  ἄνευ καμάτου καὶ ἀγῶνος τούτου τυχεῖν, ἐπειδὴ «στενή ἐστι καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδός» καὶ διὰ ταύτης τῆς τραχείας ὁδοῦ χρὴ διοδεῦσαι καὶ 7.16.7 ὑπομεῖναι καὶ θλιβῆναι, καὶ οὕτως εἰσελθεῖν  εἰς  τὴν  ζωήν.  εἰ  γὰρ  ἄνευ  καμάτου  ἦν  κατορθῶσαι,  οὐκέτι  λίθος προσκόμματος καὶ πέτρα σκανδάλου ἦν ὁ Χριστιανισμός,  οὐκέτι πίστις καὶ ἀπιστία. ποιεῖς δὲ λοιπὸν καὶ τὸν ἄνθρωπον τόνδε ἄτρεπτον εἰς τὸ ἀγαθόν, καὶ οὐ λέγεις λυτῆς αὐτὸν  καὶ  τρεπτῆς  φύσεως·  τρεπτὸν  μὲν  εἰς  τὸ  κακὸν  καὶ  εἰς  τὸ  ἀγαθόν.  τῷ  γὰρ δυναμένῳ  τραπῆναι  εἰς  ἀμφότερα  μέρη  νόμος  δίδοται,  ἤγουν  τῷ  ἔχοντι  ἐξουσίαν ποιῆσαι πόλεμον πρὸς τὴν ἐναντίαν δύναμιν. δετῇ γὰρ φύσει νόμος οὐκ ἔσται. οὔτε γὰρ ὁ ἥλιος ἢ ὁ οὐρανὸς ἢ ἡ γῆ νενομοθέτηνται,  ἐπειδὴ τὰ κτίσματα δετῆς ἐστι φύσεως· ὅθεν  οὔτε  τιμῇ  οὔτε  κολάσει  ὑπόκεινται.  ἡ  γὰρ  τιμὴ  καὶ  ἡ  δόξα  ἡτοίμασται  τῷ τρεπομένῳ εἰς τὸ ἀγαθόν. καὶ πάλιν  ἡ γέεννα καὶ ἡ κόλασις  ταύτῃ τῇ τρεπτῇ φύσει ἡτοίμασται, τῇ δυναμένῃ ἀποφυγεῖν τὸ κακὸν καὶ ῥέψαι εἰς τὸ ἀγαθὸν καὶ δεξιὸν μέρος. εἰ δὲ οὐ λέγεις αὐτὸν λυτῆς φύσεως, λοιπὸν  τὸν ἀγαθὸν ἄνθρωπον  οὐ ποιεῖς ἄξιον ἐπαίνου. ὁ γὰρ ἀπὸ φύσεως χρηστὸς οὐκ ἔστιν ἐπαίνου ἄξιος, εἰ καὶ ἐπιθυμητός. ἐκεῖνος γάρ ἐστιν ἐπαίνου ἄξιος ὁ ἰδίᾳ σπουδῇ μετὰ ἀγῶνος καὶ πάλης ἐπανελόμενος τὸ ἀγαθὸν ἐξ αὐτεξουσίου προαιρέσεως. 7.16.8 Ὥσπερ ἵνα ᾖ ἀκκία Περσῶν καὶ ἀκκία Ῥωμαίων, καὶ ἐξελθόντες  ἐξ  αὐτῶν  πρῶτοι  δύο  νεανίσκοι  ἰσοδύναμοι  ποιήσωσι  πάλην,  οὕτως  ἡ ἀντίπαλος δύναμις καὶ ὁ νοῦς ἔχουσι τὸ ἰσόρροπον κατ' ἀλλήλων καὶ τὴν ἰσοδυναμίαν.
 
ἐστὲ ναὸς ἢ οἰκητήριον, θεοῦ ἢ διαβόλου; ἡ καρδία ποίου θησαυροῦ μεμέστωται, τῆς χάριτος ἢ τοῦ  σατανᾶ; ὥσπερ ἐὰν ᾖ οἰκία μεμεστωμένη δυσωδίας καὶ κοπριῶν, χρὴ αὐτὴν καθαρθῆναι καὶ κοσμηθῆναι καὶ πληρωθῆναι ἐκεῖ πάσης εὐωδίας καὶ θησαυρῶν· οὕτω χρὴ ἀντὶ τοῦ σατανᾶ ἅγιον πνεῦμα οἰκῆσαι καὶ ἐπαναπαυθῆναι εἰς τὰς ψυχὰς τῶν Χριστιανῶν. 7.16.5 Πλὴν οὐχ ἅπαξ ἀκούσας τις ἤδη γέγονε τοῦ ἀγαθοῦ μέρους. εἰ γὰρ ἅμα τῷ ἀκοῦσαι εὐθὺς ἐγίνετο τοῦ ἀγαθοῦ μέρους, οὐκέτι εἶχεν ἀγῶνας οὔτε καιροὺς πολέμων, ἀλλὰ ἀκαμάτως μόνον ἤκουσε καὶ ἦλθεν εἰς κατάπαυσιν καὶ τέλεια μέτρα. οὐχ οὕτως ἐστὶ τὰ πράγματα. περιαιρεῖς γὰρ τὸ θέλημα τοῦ ἀνθρώπου, τοῦτο λέγων, καὶ τὸν πόλεμον καὶ τὴν ἀντίπαλον  δύναμιν οὐ λέγεις παλαίουσαν τῷ νῷ. ἡμεῖς δὲ τοῦτό φαμεν, ὅτι ὁ ἀκούων λόγον θεοῦ ἔρχεται εἰς κατάνυξιν, καὶ μετὰ τοῦτο ὑποστελλούσης τῆς χάριτος κατ' οἰκονομίαν πρὸς τὸ συμφέρον τῷ ἀνθρώπῳ ἔρχεται εἰς γυμνασίαν καὶ παιδείαν  πολέμου  καὶ ποιεῖ  πάλην  καὶ ἀγῶνα  πρὸς  τὸν  σατανᾶν, καὶ μετὰ πολλοῦ δρόμου 7.16.6 καὶ ἀγῶνος τότε ἀποφέρεται τὰ νικητήρια καὶ γίνεται Χριστιανός. εἰ γάρ τις ἀκούσας ἀκαμάτως ἐγίνετο  τοῦ ἀγαθοῦ, καὶ οἱ θεατρικοὶ καὶ οἱ πόρνοι πάντες ἂν ἐπόθουν  ἀπελθεῖν  εἰς  τὴν  βασιλείαν  καὶ  ζωήν.  ἀλλ'  οὐδεὶς  αὐτοῖς  δίδωσιν  ἄνευ καμάτου καὶ ἀγῶνος τούτου τυχεῖν, ἐπειδὴ «στενή ἐστι καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδός» καὶ διὰ ταύτης τῆς τραχείας ὁδοῦ χρὴ διοδεῦσαι καὶ 7.16.7 ὑπομεῖναι καὶ θλιβῆναι, καὶ οὕτως εἰσελθεῖν  εἰς  τὴν  ζωήν.  εἰ  γὰρ  ἄνευ  καμάτου  ἦν  κατορθῶσαι,  οὐκέτι  λίθος προσκόμματος καὶ πέτρα σκανδάλου ἦν ὁ Χριστιανισμός,  οὐκέτι πίστις καὶ ἀπιστία. ποιεῖς δὲ λοιπὸν καὶ τὸν ἄνθρωπον τόνδε ἄτρεπτον εἰς τὸ ἀγαθόν, καὶ οὐ λέγεις λυτῆς αὐτὸν  καὶ  τρεπτῆς  φύσεως·  τρεπτὸν  μὲν  εἰς  τὸ  κακὸν  καὶ  εἰς  τὸ  ἀγαθόν.  τῷ  γὰρ δυναμένῳ  τραπῆναι  εἰς  ἀμφότερα  μέρη  νόμος  δίδοται,  ἤγουν  τῷ  ἔχοντι  ἐξουσίαν ποιῆσαι πόλεμον πρὸς τὴν ἐναντίαν δύναμιν. δετῇ γὰρ φύσει νόμος οὐκ ἔσται. οὔτε γὰρ ὁ ἥλιος ἢ ὁ οὐρανὸς ἢ ἡ γῆ νενομοθέτηνται,  ἐπειδὴ τὰ κτίσματα δετῆς ἐστι φύσεως· ὅθεν  οὔτε  τιμῇ  οὔτε  κολάσει  ὑπόκεινται.  ἡ  γὰρ  τιμὴ  καὶ  ἡ  δόξα  ἡτοίμασται  τῷ τρεπομένῳ εἰς τὸ ἀγαθόν. καὶ πάλιν  ἡ γέεννα καὶ ἡ κόλασις  ταύτῃ τῇ τρεπτῇ φύσει ἡτοίμασται, τῇ δυναμένῃ ἀποφυγεῖν τὸ κακὸν καὶ ῥέψαι εἰς τὸ ἀγαθὸν καὶ δεξιὸν μέρος. εἰ δὲ οὐ λέγεις αὐτὸν λυτῆς φύσεως, λοιπὸν  τὸν ἀγαθὸν ἄνθρωπον  οὐ ποιεῖς ἄξιον ἐπαίνου. ὁ γὰρ ἀπὸ φύσεως χρηστὸς οὐκ ἔστιν ἐπαίνου ἄξιος, εἰ καὶ ἐπιθυμητός. ἐκεῖνος γάρ ἐστιν ἐπαίνου ἄξιος ὁ ἰδίᾳ σπουδῇ μετὰ ἀγῶνος καὶ πάλης ἐπανελόμενος τὸ ἀγαθὸν ἐξ αὐτεξουσίου προαιρέσεως. 7.16.8 Ὥσπερ ἵνα ᾖ ἀκκία Περσῶν καὶ ἀκκία Ῥωμαίων, καὶ ἐξελθόντες  ἐξ  αὐτῶν  πρῶτοι  δύο  νεανίσκοι  ἰσοδύναμοι  ποιήσωσι  πάλην,  οὕτως  ἡ ἀντίπαλος δύναμις καὶ ὁ νοῦς ἔχουσι τὸ ἰσόρροπον κατ' ἀλλήλων καὶ τὴν ἰσοδυναμίαν.
Line 1,047: Line 1,048:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
60
 
60
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
καὶ ἐν πραότητι διοδεύειν τὴν ὁδὸν τῆς ζωῆς καὶ διὰ τούτων δύναταί τις κτήσασθαι τὴν δικαιοσύνην  ἐν  ἑαυτῷ·  λέγομεν  δὲ  τὴν  7.16.11 δικαιοσύνην  αὐτὸν  τὸν  κύριον.  αἱ ἐντολαὶ  τοῦ  κυρίου  ὥσπερ  μίλιά  ἐστι  στήκοντα  καὶ  σημεῖα  τῆς  βασιλικῆς  ὁδοῦ, ἀπαγούσης εἰς τὴν οὐράνιον  πόλιν  τοὺς διοδεύοντας. λέγει γάρ· «μακάριοι οἱ πραεῖς, μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ θεοῦ κληθήσονται». τοῦτον εἶπε Χριστιανὸν εἶναι. εἰ δέ τις ἐν ταύτῃ τῇ ὁδῷ οὐ  διοδεύει,  ἀνοδίᾳ  περιπατεῖ  καὶ  κακῷ  θεμελίῳ  κέχρηται.  7.17.1 Ἐρώτησις. Πῶς δύναται εἶναι πτωχὸς τῷ πνεύματι, μάλιστα ὅταν αἴσθηται ἐν ἑαυτῷ ὅτι μετεβλήθη καὶ προέκοψεν καὶ ἦλθεν εἰς γνῶσιν καὶ αὔξησιν, ἣν τὸ πρὶν οὐκ εἶχεν; Ἀπόκρισις. Ἕως ἔτι πάντα  τις  κτᾶται  καὶ  προκόπτει,  οὐκ ἔστι «πτωχὸς  τῷ πνεύματι»,  ἀλλὰ  οἴεται  περὶ ἑαυτοῦ. ὅταν δὲ ἔλθῃ εἰς τοιαύτην σύνεσιν καὶ προκοπήν, αὐτὴ ἡ χάρις διδάσκει αὐτὸν πτωχὸν εἶναι τῷ πνεύματι. 7.17.2 Ἐρώτησις. Τί δέ ἐστιν ἑρμηνεία τοῦ εἶναι «πτωχὸν τῷ πνεύματι»;  Ἀπόκρισις. Τὸ ὄντα τινὰ  δίκαιον  καὶ ἐκλεκτὸν  θεοῦ  μὴ ἡγεῖσθαι ἑαυτὸν τίμιον, ἀλλ' ἔχειν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀναξίαν καὶ ἐξουδενωμένην καὶ μηδὲν εἰδότα μηδὲ ἔχοντα. τοῦτο δὲ ὡς φυσικὸν καὶ πηκτὸν γίνεται ἐν τῷ νῷ τοῦ ἀνθρώπου. οὐχ ὁρᾷς ὅτι ὁ προπάτωρ ἡμῶν Ἀβραὰμ ἐκλεκτὸς ὢν γῆν ἑαυτὸν ἐποίησε καὶ σποδόν, καὶ ὁ ∆αβὶδ χρισθεὶς  εἰς  βασιλέα  καὶ  τὸν  θεὸν  μετ'  αὐτοῦ  ἔχων  λέγει·  «σκώληξ  εἰμὶ  καὶ  οὐκ ἄνθρωπος, ὄνειδος ἀνθρώπων  καὶ ἐξουθένημα λαοῦ». 7.17.3 Οἱ οὖν θέλοντες  τούτων εἶναι συγκληρόνομοι καὶ συμπολῖται τῆς πόλεως  τῆς ἐπουρανίου καὶ συνδοξασθῆναι αὐτοῖς ταύτην ὀφείλουσιν ἔχειν τὴν ταπεινοφροσύνην  καὶ μὴ οἴεσθαι ἐν ἑαυτοῖς εἶναί τι,  ἀλλ'  ἔχειν  συντετριμμένην  τὴν  καρδίαν.  εἰ  γὰρ καὶ  διαφόρως  εἰς  ἕκαστον  τῶν Χριστιανῶν ἐνεργεῖ ἡ χάρις καὶ διαφορά ἐστι μεγάλη, ὅμως δὲ μιᾶς πόλεως εἰσὶν οἱ πάντες· ὁμόψυχοι, ὁμόγλωττοι  ἐπιγινώσκουσιν  ἀλλήλους.  ὥσπερ μέλη πολλὰ ἐν ἑνὶ σώματι, μία δὲ ψυχὴ ἐν πᾶσιν ἡ κινοῦσα, οὕτως ἓν πνεῦμα ἐνεργεῖ εἰς πάντας διαφόρως, μιᾶς  δέ  εἰσι  7.17.4 πόλεως,  μιᾶς  γλώττης.  πάντες  γὰρ  οἱ  δίκαιοι  τὴν  στενὴν  καὶ τεθλιμμένην  ὁδὸν διώδευσαν διωκόμενοι,  «κακουχούμενοι», «ἐν αἰγείοις δέρμασιν»,
 
καὶ ἐν πραότητι διοδεύειν τὴν ὁδὸν τῆς ζωῆς καὶ διὰ τούτων δύναταί τις κτήσασθαι τὴν δικαιοσύνην  ἐν  ἑαυτῷ·  λέγομεν  δὲ  τὴν  7.16.11 δικαιοσύνην  αὐτὸν  τὸν  κύριον.  αἱ ἐντολαὶ  τοῦ  κυρίου  ὥσπερ  μίλιά  ἐστι  στήκοντα  καὶ  σημεῖα  τῆς  βασιλικῆς  ὁδοῦ, ἀπαγούσης εἰς τὴν οὐράνιον  πόλιν  τοὺς διοδεύοντας. λέγει γάρ· «μακάριοι οἱ πραεῖς, μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοὶ υἱοὶ θεοῦ κληθήσονται». τοῦτον εἶπε Χριστιανὸν εἶναι. εἰ δέ τις ἐν ταύτῃ τῇ ὁδῷ οὐ  διοδεύει,  ἀνοδίᾳ  περιπατεῖ  καὶ  κακῷ  θεμελίῳ  κέχρηται.  7.17.1 Ἐρώτησις. Πῶς δύναται εἶναι πτωχὸς τῷ πνεύματι, μάλιστα ὅταν αἴσθηται ἐν ἑαυτῷ ὅτι μετεβλήθη καὶ προέκοψεν καὶ ἦλθεν εἰς γνῶσιν καὶ αὔξησιν, ἣν τὸ πρὶν οὐκ εἶχεν; Ἀπόκρισις. Ἕως ἔτι πάντα  τις  κτᾶται  καὶ  προκόπτει,  οὐκ ἔστι «πτωχὸς  τῷ πνεύματι»,  ἀλλὰ  οἴεται  περὶ ἑαυτοῦ. ὅταν δὲ ἔλθῃ εἰς τοιαύτην σύνεσιν καὶ προκοπήν, αὐτὴ ἡ χάρις διδάσκει αὐτὸν πτωχὸν εἶναι τῷ πνεύματι. 7.17.2 Ἐρώτησις. Τί δέ ἐστιν ἑρμηνεία τοῦ εἶναι «πτωχὸν τῷ πνεύματι»;  Ἀπόκρισις. Τὸ ὄντα τινὰ  δίκαιον  καὶ ἐκλεκτὸν  θεοῦ  μὴ ἡγεῖσθαι ἑαυτὸν τίμιον, ἀλλ' ἔχειν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀναξίαν καὶ ἐξουδενωμένην καὶ μηδὲν εἰδότα μηδὲ ἔχοντα. τοῦτο δὲ ὡς φυσικὸν καὶ πηκτὸν γίνεται ἐν τῷ νῷ τοῦ ἀνθρώπου. οὐχ ὁρᾷς ὅτι ὁ προπάτωρ ἡμῶν Ἀβραὰμ ἐκλεκτὸς ὢν γῆν ἑαυτὸν ἐποίησε καὶ σποδόν, καὶ ὁ ∆αβὶδ χρισθεὶς  εἰς  βασιλέα  καὶ  τὸν  θεὸν  μετ'  αὐτοῦ  ἔχων  λέγει·  «σκώληξ  εἰμὶ  καὶ  οὐκ ἄνθρωπος, ὄνειδος ἀνθρώπων  καὶ ἐξουθένημα λαοῦ». 7.17.3 Οἱ οὖν θέλοντες  τούτων εἶναι συγκληρόνομοι καὶ συμπολῖται τῆς πόλεως  τῆς ἐπουρανίου καὶ συνδοξασθῆναι αὐτοῖς ταύτην ὀφείλουσιν ἔχειν τὴν ταπεινοφροσύνην  καὶ μὴ οἴεσθαι ἐν ἑαυτοῖς εἶναί τι,  ἀλλ'  ἔχειν  συντετριμμένην  τὴν  καρδίαν.  εἰ  γὰρ καὶ  διαφόρως  εἰς  ἕκαστον  τῶν Χριστιανῶν ἐνεργεῖ ἡ χάρις καὶ διαφορά ἐστι μεγάλη, ὅμως δὲ μιᾶς πόλεως εἰσὶν οἱ πάντες· ὁμόψυχοι, ὁμόγλωττοι  ἐπιγινώσκουσιν  ἀλλήλους.  ὥσπερ μέλη πολλὰ ἐν ἑνὶ σώματι, μία δὲ ψυχὴ ἐν πᾶσιν ἡ κινοῦσα, οὕτως ἓν πνεῦμα ἐνεργεῖ εἰς πάντας διαφόρως, μιᾶς  δέ  εἰσι  7.17.4 πόλεως,  μιᾶς  γλώττης.  πάντες  γὰρ  οἱ  δίκαιοι  τὴν  στενὴν  καὶ τεθλιμμένην  ὁδὸν διώδευσαν διωκόμενοι,  «κακουχούμενοι», «ἐν αἰγείοις δέρμασιν»,
Line 1,066: Line 1,067:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
61
 
61
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
γαστριμαργίαν, θυμόν, ὑπερηφανίαν, δόλον καὶ ἄλλα πολλὰ ἀκόλουθα τούτοις. οἱ πρὸς τούτων  τῶν  ὀλίγων  σπουδάζοντες  πρὸς  ἕκαστα  πάθη  ἀντιστῆναι,  ἀποστραφῆναι, μισῆσαι,  γενναίως  ὀργισθῆναι  τῷ  θελήματι  κερδαίνουσι  χιλιάδαςδιὰ  ταῦτα  οὖν προκόπτουσιν  οἱ  προκόπτοντες.  ἐὰν  τῷ  νοῒ  κρίνῃ  τις  πολεμεῖν  τοῖς  πάθεσι  τοῖς προειρημένοις,  εὐθέως  ἀντιλαμβάνεται  αὐτοῦ  ὁ  κύριος.  7.18.2 Ὁ  καταβαίνων  εἰς πόλεμον ὀφείλει θαρσηρὰν ἔχειν ψυχήν, καὶ εὐθέως τομῶς ἢ ταχέως ἐπιτυγχάνει. δεῖ δέ φησι τὸ ὅπλον, ὃ ὀφείλει δοθῆναι ἀνδρὶ πολεμιστῇ, ἐν παντὶ γενναῖον εἶναι, ὥστε πάσας τὰς ἡδονὰς καταπατῆσαι καὶ τὰ πάθη τοιούτῳ ἀνδρὶ ἐπιτηδεύει τὸ ὅπλον ταύτῃ τῇ ὁδῷ διοδεῦσαι  ὀφείλεις,  ἀποστραφεὶς φιλαργυρίαν,  δόξαν, γαστριμαργίαν,  ἀργίαν, μῖσος, τῦφον  τοιούτου ἀνδρὸς  χρῄζει τὸ ὅπλον. τότε εἰσβαίνει εἰς τὴν πόλιν τῶν ἁγίων. εἰ ᾔδειμεν ὅτι ἐν τοσαύτῃ ἀναλογίᾳ  κατὰ τὸν κανόνα ἑκάστου ἡ τιμὴ ἀποδίδοται, ἡμεῖς οὐκ ἂν ἐκάμνομεν εἰ ᾔδειμεν ὅτι οὕτως ἐστὶ παραδοῦναι ἑαυτοὺς εἰς θάνατον, οὐκ ἂν ἐφεισάμεθα οὐδὲ ἀσχολῆσαι ἠνεσχόμεθα τὸν νοῦν εἰς τὸν αἰῶνα τοῦτον καὶ χαυνοῦν εἰς τὰ πάθη. 7.18.3 Βλέπε, ψυχή, ποῦ εἶ, μετὰ τοῦ ἐπουρανίου νυμφίου Χριστοῦ ἢ μετὰ τοῦ  σατανᾶ  τοῦ  βουλομένου  ἀφανίζειν  τὸ  γένος  τῶν  ἀνθρώπων.  τὸ  σῶμα  τοῦ ἀνθρώπου  ναός ἐστι  τοῦ θεοῦ, καὶ εἴ τις αὐτὸ φθείρει, ὁ κύριος τὸν φθείραντα  αὐτὸ φθερεῖ. καὶ ἡ καρδία τοῦ ἀνθρώπου θυσιαστήριον ἐστὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος, καὶ εἰ μή ἐστι καθαρὸν καὶ ἅγιον  τὸ θυσιαστήριον, ἐκτὸς  ἐπιθυμίας  καὶ μίσους καὶ ὀργῆς καὶ θυμοῦ, ἀφίησιν ὁ κύριος τὸ θυσιαστήριον καὶ ἐξέρχεται. μετὰ τοῦ ναοῦ τοῦ κυρίου καὶ τὸ θυσιαστήριον ἁγιάσωμεν, ἵνα λάμψῃ ἡ λαμπὰς ἡμῶν καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὸν αὐτοῦ νυμφῶνα. καλόν ἐστιν ἁγιάσαι ἡμᾶς τὸν ἔξω ἄνθρωπον, ἵνα μὴ φθείρῃ ἡμᾶς ὁ κύριος ἐν τῇ ἡμέρα τῆς κρίσεως. καλὸν δὲ ἔστι καὶ τὸ ἁγιάσαι τὸ θυσιαστήριον μετὰ τοῦ ναοῦ, ἵνα εἰσέλθωμεν  εἰς  τὸν  νυμφῶνα  αὐτοῦ  καὶ  ἴδωμεν  αὐτόν.  ὁ  γὰρ  ἁγιάζων  τὸν  ἔξω ἄνθρωπον  μόνον ἀπελεύθερός ἐστι  καὶ οὐ δύναται κληρονομῆσαι τὴν βασιλείαν· τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ κληρονομεῖ τὴν βασιλείαν. ἀρθήτω ἀφ' ἡμῶν ἡ ἐπιθυμία καὶ ἡ πονηρία, ἵνα εἰσέλθωμεν εἰς τὸν νυμφῶνα. εἰ ἔστιν ἡμῖν ἐπιθυμία ἢ μῖσος ἢ ὑψηλοφροσύνη, ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστι, ταῦτα ὅπλα ἐστὶ τοῦ σκότους, καὶ ἐν ἐκείνῳ τῷ σκότει οὐ φαίνεται ὁ νυμφών, καὶ οὐδεὶς δύναται ἐν τῷ σκότει εἰσελθεῖν εἰς αὐτόν. 7.18.4 Ἀποστρέψωμεν ἐκ τῆς καρδίας ἡμῶν τὸ ὂν ἐν αὐτῇ σκότος, ἵνα λάμψῃ ἡ λαμπὰς ἡμῶν καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὸν νυμφῶνα. ζητήσωμεν διαπαντὸς τὸν νυμφίον  καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, ἵνα φανῇ ἡ λαμπὰς  ἡμῶν  καὶ  εἰσέλθωμεν  εἰς  τὸν  νυμφῶνα.  εἰσὶν  ἐν  ἡμῖν  καρποὶ  ἀγάπης  ἐκ καθαρᾶς καρδίας, οὗτοί εἰσιν ὅπλα τοῦ κυρίου, ὅ ἐστιν ἡ  λαμπάς. ταύτῃ τῇ λαμπάδι ὁρῶμεν τὸν νυμφῶνα  ἐκείνου τοῦ νυμφίου  καὶ εἰ μὴ αὐτὸς λάμψῃ ἐν ταῖς  καρδίαις ἡμῶν, ὅς ἐστι λαμπὰς καὶ φῶς, καὶ φωτίσῃ ἐν τῷ φωτί, εἰσελθεῖν εἰς τὸν νυμφῶνα καὶ ἰδεῖν αὐτὸν οὐ δυνάμεθα. τοὺς καρποὺς τοῦ σατανᾶ ἀπωσώμεθα ἐκ τῆς καρδίας ἡμῶν, ἵνα λάμψῃ ἡ λαμπὰς ἡμῶν καὶ ἐν αὐτῇ ἴδωμεν τὸν νυμφίον  ἐν τοῖς τῆς καρδίας ἡμῶν ὀφθαλμοῖς.  ὁ πονηρὸς  δεικνύει  ἡμῖν  κοινὸν  καὶ  ἀκάθαρτον  φῶς,  7.18.5 καὶ  οὕτως ὁρῶμεν, ὅτι ὁ πονηρὸς κοινὸς καὶ ἀκάθαρτός ἐστι.  καθαρίσωμεν οὖν ἑαυτοὺς ἐκ τῆς ἀκαθαρσίας τοῦ πονηροῦ, ἵνα ἐν τῇ λαμπάδι  γενόμενοι  πάντας  ἀνθρώπους  ὁρῶμεν καθαρούς.  φωτιζέσθω  τοίνυν  τὸ  σκότος  ἡμῶν  τῷ  φωτὶ  τοῦ  σωτῆρος,  ἵνα  πάντα ἄνθρωπον καθαρὸν ἴδωμεν καὶ τὸν μὴ ὄντα καθαρόν. ἀποπλύνωμεν  τοῖς δάκρυσι τὸ σκότος ἡμῶν καὶ ταῖς εὐχαῖς ἐκμάξωμεν καὶ τῇ πρὸς πάντας ἀγάπῃ, ἵνα ἴδωμεν ἁπάντας καθαρούς. πάντα καθαρά ἐστι τῷ καθαρῷ καὶ ἅγια καὶ τὰ μὴ ὄντα ἅγια. ἡ γὰρ καρδία αὐτοῦ πέπλυται  καὶ ἔλαμψεν  ἡ λαμπὰς  αὐτοῦ ἐν τῷ λάμψαντι  ἐν αὐτῷ φωτί. 7.18.6
 
γαστριμαργίαν, θυμόν, ὑπερηφανίαν, δόλον καὶ ἄλλα πολλὰ ἀκόλουθα τούτοις. οἱ πρὸς τούτων  τῶν  ὀλίγων  σπουδάζοντες  πρὸς  ἕκαστα  πάθη  ἀντιστῆναι,  ἀποστραφῆναι, μισῆσαι,  γενναίως  ὀργισθῆναι  τῷ  θελήματι  κερδαίνουσι  χιλιάδαςδιὰ  ταῦτα  οὖν προκόπτουσιν  οἱ  προκόπτοντες.  ἐὰν  τῷ  νοῒ  κρίνῃ  τις  πολεμεῖν  τοῖς  πάθεσι  τοῖς προειρημένοις,  εὐθέως  ἀντιλαμβάνεται  αὐτοῦ  ὁ  κύριος.  7.18.2 Ὁ  καταβαίνων  εἰς πόλεμον ὀφείλει θαρσηρὰν ἔχειν ψυχήν, καὶ εὐθέως τομῶς ἢ ταχέως ἐπιτυγχάνει. δεῖ δέ φησι τὸ ὅπλον, ὃ ὀφείλει δοθῆναι ἀνδρὶ πολεμιστῇ, ἐν παντὶ γενναῖον εἶναι, ὥστε πάσας τὰς ἡδονὰς καταπατῆσαι καὶ τὰ πάθη τοιούτῳ ἀνδρὶ ἐπιτηδεύει τὸ ὅπλον ταύτῃ τῇ ὁδῷ διοδεῦσαι  ὀφείλεις,  ἀποστραφεὶς φιλαργυρίαν,  δόξαν, γαστριμαργίαν,  ἀργίαν, μῖσος, τῦφον  τοιούτου ἀνδρὸς  χρῄζει τὸ ὅπλον. τότε εἰσβαίνει εἰς τὴν πόλιν τῶν ἁγίων. εἰ ᾔδειμεν ὅτι ἐν τοσαύτῃ ἀναλογίᾳ  κατὰ τὸν κανόνα ἑκάστου ἡ τιμὴ ἀποδίδοται, ἡμεῖς οὐκ ἂν ἐκάμνομεν εἰ ᾔδειμεν ὅτι οὕτως ἐστὶ παραδοῦναι ἑαυτοὺς εἰς θάνατον, οὐκ ἂν ἐφεισάμεθα οὐδὲ ἀσχολῆσαι ἠνεσχόμεθα τὸν νοῦν εἰς τὸν αἰῶνα τοῦτον καὶ χαυνοῦν εἰς τὰ πάθη. 7.18.3 Βλέπε, ψυχή, ποῦ εἶ, μετὰ τοῦ ἐπουρανίου νυμφίου Χριστοῦ ἢ μετὰ τοῦ  σατανᾶ  τοῦ  βουλομένου  ἀφανίζειν  τὸ  γένος  τῶν  ἀνθρώπων.  τὸ  σῶμα  τοῦ ἀνθρώπου  ναός ἐστι  τοῦ θεοῦ, καὶ εἴ τις αὐτὸ φθείρει, ὁ κύριος τὸν φθείραντα  αὐτὸ φθερεῖ. καὶ ἡ καρδία τοῦ ἀνθρώπου θυσιαστήριον ἐστὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος, καὶ εἰ μή ἐστι καθαρὸν καὶ ἅγιον  τὸ θυσιαστήριον, ἐκτὸς  ἐπιθυμίας  καὶ μίσους καὶ ὀργῆς καὶ θυμοῦ, ἀφίησιν ὁ κύριος τὸ θυσιαστήριον καὶ ἐξέρχεται. μετὰ τοῦ ναοῦ τοῦ κυρίου καὶ τὸ θυσιαστήριον ἁγιάσωμεν, ἵνα λάμψῃ ἡ λαμπὰς ἡμῶν καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὸν αὐτοῦ νυμφῶνα. καλόν ἐστιν ἁγιάσαι ἡμᾶς τὸν ἔξω ἄνθρωπον, ἵνα μὴ φθείρῃ ἡμᾶς ὁ κύριος ἐν τῇ ἡμέρα τῆς κρίσεως. καλὸν δὲ ἔστι καὶ τὸ ἁγιάσαι τὸ θυσιαστήριον μετὰ τοῦ ναοῦ, ἵνα εἰσέλθωμεν  εἰς  τὸν  νυμφῶνα  αὐτοῦ  καὶ  ἴδωμεν  αὐτόν.  ὁ  γὰρ  ἁγιάζων  τὸν  ἔξω ἄνθρωπον  μόνον ἀπελεύθερός ἐστι  καὶ οὐ δύναται κληρονομῆσαι τὴν βασιλείαν· τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ κληρονομεῖ τὴν βασιλείαν. ἀρθήτω ἀφ' ἡμῶν ἡ ἐπιθυμία καὶ ἡ πονηρία, ἵνα εἰσέλθωμεν εἰς τὸν νυμφῶνα. εἰ ἔστιν ἡμῖν ἐπιθυμία ἢ μῖσος ἢ ὑψηλοφροσύνη, ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστι, ταῦτα ὅπλα ἐστὶ τοῦ σκότους, καὶ ἐν ἐκείνῳ τῷ σκότει οὐ φαίνεται ὁ νυμφών, καὶ οὐδεὶς δύναται ἐν τῷ σκότει εἰσελθεῖν εἰς αὐτόν. 7.18.4 Ἀποστρέψωμεν ἐκ τῆς καρδίας ἡμῶν τὸ ὂν ἐν αὐτῇ σκότος, ἵνα λάμψῃ ἡ λαμπὰς ἡμῶν καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὸν νυμφῶνα. ζητήσωμεν διαπαντὸς τὸν νυμφίον  καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, ἵνα φανῇ ἡ λαμπὰς  ἡμῶν  καὶ  εἰσέλθωμεν  εἰς  τὸν  νυμφῶνα.  εἰσὶν  ἐν  ἡμῖν  καρποὶ  ἀγάπης  ἐκ καθαρᾶς καρδίας, οὗτοί εἰσιν ὅπλα τοῦ κυρίου, ὅ ἐστιν ἡ  λαμπάς. ταύτῃ τῇ λαμπάδι ὁρῶμεν τὸν νυμφῶνα  ἐκείνου τοῦ νυμφίου  καὶ εἰ μὴ αὐτὸς λάμψῃ ἐν ταῖς  καρδίαις ἡμῶν, ὅς ἐστι λαμπὰς καὶ φῶς, καὶ φωτίσῃ ἐν τῷ φωτί, εἰσελθεῖν εἰς τὸν νυμφῶνα καὶ ἰδεῖν αὐτὸν οὐ δυνάμεθα. τοὺς καρποὺς τοῦ σατανᾶ ἀπωσώμεθα ἐκ τῆς καρδίας ἡμῶν, ἵνα λάμψῃ ἡ λαμπὰς ἡμῶν καὶ ἐν αὐτῇ ἴδωμεν τὸν νυμφίον  ἐν τοῖς τῆς καρδίας ἡμῶν ὀφθαλμοῖς.  ὁ πονηρὸς  δεικνύει  ἡμῖν  κοινὸν  καὶ  ἀκάθαρτον  φῶς,  7.18.5 καὶ  οὕτως ὁρῶμεν, ὅτι ὁ πονηρὸς κοινὸς καὶ ἀκάθαρτός ἐστι.  καθαρίσωμεν οὖν ἑαυτοὺς ἐκ τῆς ἀκαθαρσίας τοῦ πονηροῦ, ἵνα ἐν τῇ λαμπάδι  γενόμενοι  πάντας  ἀνθρώπους  ὁρῶμεν καθαρούς.  φωτιζέσθω  τοίνυν  τὸ  σκότος  ἡμῶν  τῷ  φωτὶ  τοῦ  σωτῆρος,  ἵνα  πάντα ἄνθρωπον καθαρὸν ἴδωμεν καὶ τὸν μὴ ὄντα καθαρόν. ἀποπλύνωμεν  τοῖς δάκρυσι τὸ σκότος ἡμῶν καὶ ταῖς εὐχαῖς ἐκμάξωμεν καὶ τῇ πρὸς πάντας ἀγάπῃ, ἵνα ἴδωμεν ἁπάντας καθαρούς. πάντα καθαρά ἐστι τῷ καθαρῷ καὶ ἅγια καὶ τὰ μὴ ὄντα ἅγια. ἡ γὰρ καρδία αὐτοῦ πέπλυται  καὶ ἔλαμψεν  ἡ λαμπὰς  αὐτοῦ ἐν τῷ λάμψαντι  ἐν αὐτῷ φωτί. 7.18.6
Line 1,081: Line 1,082:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
62
 
62
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ὦμεν. εἰ ἐσπιλωμένοι εἰσὶν οἱ τῆς καρδίας ἡμῶν πόδες φθόνῳ  ἢ μίσει ἢ ὀργῇ ἢ θυμῷ, τούτοις οὐ δυνάμεθα εἰσελθεῖν εἰς τὸν νυμφῶνα  καὶ ἔξω μενοῦμεν. πέμψει ἐν ἡμῖν ὁ κύριος τὸ φῶς αὐτοῦ καὶ παραμυθήσεται ἡμᾶς τῇ ἀγάπῃ αὐτοῦ καὶ ταπεινώσει τῇ ἐπὶ πάντων.  εἰ  τοὺς  τῆς  καρδίας  πόδας  καταμάξωμεν  τῇ  ταπεινώσει  καὶ  μετὰ πάντων εἰρηνευθείημεν  καὶ πάντας ἀγαθοποιήσωμεν, φεύξεται  τὸ σκότος ἡμῶν τῷ φωτὶ τῆς λαμπάδος  ἡμῶν,  καὶ  ἐν  αὐτῇ  ὀφθήσεται  ὁ  νυμφὼν  τοῦ  νυμφίου  καὶ  ἡμῶν  μὴ κρουόντων ἀφ' ἑαυτοῦ ἀνοιγήσεται, καὶ εἰς ἀπάντησιν ἡμῖν ἐλεύσεται καὶ εἰσάξει εἰς μέσον αὐτοῦ. τῇ ἀγάπῃ καὶ τῇ ταπεινώσει εἰσέλθωμεν εἰς τὸν νυμφῶνα καὶ τῇ καθαρᾷ καρδίᾳ ἴδωμεν τὸν νυμφίον. εἰ τὰ χείλη τῆς καρδίας ἡμῶν λαλεῖ ὑψηλοφροσύνην καὶ λέγει  τούτῳ·  "1μὴ  προσεγγίσῃ  τὰ  ἱμάτιά  μου"2,  ἄνθρωπος  γάρ  ἐστι  κοινὸς  καὶ ἀκάθαρτος  καὶ  ἄνομος,  ἐν  τούτοις  οὐκ  ἀφίησιν  ὁ  νυμφίος  ἐκεῖνον  εἰσελθεῖν  τὸν ὑψηλόφρονα  οὐδὲ δοξάσει αὐτόν,  καὶ  οὐ δύναται  εἰς  τὸν  νυμφῶνα εἰσελθεῖν  μετ' ἐκείνου  7.18.7 τοῦ  ταπεινοῦ.  ἐπὶ  πάντων  ἑαυτοὺς  ταπεινώσωμεν  καὶ  μετὰ  πάντων εἰρηνεύσωμεν, ἵνα ἴδωμεν ἐκεῖνον τὸν νυμφίον, οὐ τὸ εἶδος τίμιον καὶ ταπεινόν. εἰ τὰ χείλη τῆς καρδίας ἡμῶν λαλεῖ τὰ καλὰ περὶ πάντων, ἐν τούτοις δοξάσωμεν τὸν κύριον τῆς δόξης τῷ φωτί. εἰ πεπλήρωται τὸ στόμα καὶ τὰ χείλη τῆς καρδίας ἡμῶν καὶ ἐν αὐτῇ καθορᾶται ὁ νυμφὼν  τοῦ νυμφίου καὶ τὴν θύραν ἡμῖν ἀνοίγει καὶ εἰς ἀπάντησιν ἡμῶν ἔρχεται. μὴ γνῶμεν τὴν πονηρίαν, ἵνα ἀναφθῇ ἡ λαμπὰς ἡμῶν καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὸν νυμφῶνα καὶ ἴδωμεν  τὸν 7.18.8 νυμφίον.  εἰ ἐσπίλωται  ἡ χεὶρ τῆς καρδίας ἡμῶν τοῖς κακοῖς, οἷς ὁ πολέμιος παλαίει  ἐν τῷ σκότει, τὴν  θύραν τοῦ νυμφῶνος  ἀνοῖξαι  οὐ δύναται, καὶ εἰ μὴ ἀποπλύνηται  τοῖς δάκρυσι καὶ τῇ πρὸς πάντας ἀγάπῃ, ἀνοῖξαι τὴν θύραν τοῦ νυμφῶνος καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὸν νυμφῶνα πρὸς τὸν νυμφίον οὐ δύνασθε. τοῖς δάκρυσι τῆς εὐχῆς τὴν καρδίαν καθάρωμεν, ἵνα τὴν θύραν τοῦ νυμφῶνος  ἀνοίξωμεν καὶ  εἰσέλθωμεν  εἰς  αὐτόν.  εἰ  τῇ  ἐπιθυμίᾳ  σέσηπται  ἡ  καρδία  τινός,  ὁ  πονηρὸς ἀλλοιοποιεῖ τὴν καρδίαν καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας αὐτὸς ἀμαυροῖ τῇ ἀκαθαρσίᾳ καὶ σβεννύει τὴν λαμπάδα αὐτοῦ τοῦ φωτός. καὶ ἐὰν μὴ ἀποπλύνῃ τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας αὐτοῦ ἐκ τῆς ἐπιθυμίας, ἐν τῷ σκότει 7.18.9 μένει καὶ ἐστέρηται τοῦ φωτός. ἡ καρδία ἡμῶν ἤτω παρθένος καὶ καθαρὰ καὶ ἁγία, ἵνα ἴδωμεν ἐκεῖνον, οὗ ἡ καρδία ἐστι παρθένος καὶ ἁγία. εἰ δέ τις ταπεινοῦται ἐπὶ πάντων καὶ πάντας ἀγαπᾷ καὶ ἀγαθοποιεῖ, λάμψει ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ὁ κύριος καὶ φωτίσει αὐτὸν καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ λαμπάδι τοῦ φωτὸς  ἀπελεύσεται εἰς τὸν  νυμφῶνα  καὶ εἰσελεύσεται καὶ ὄψεται  τὸν  νυμφίον  καὶ συναριστήσει, καὶ ὁ νυμφίος  συναριστήσει  αὐτῷ. τὰ καλὰ ἐργαζέσθω ἡμῶν 7.18.10 ἡ καρδία  πρὸς  πάντας,  ἵνα  τῇ  καθαρᾷ  καρδίᾳ  ἡμῶν  ἴδωμεν  τὸν  νυμφίον.  εἰ  δέ  τις ἐπαίρεται κατά τινος ὄντος ἐπὶ τῆς γῆς καί τινα τὸν ἐν αὐτῇ ὄντα μισεῖ, ὁ  πονηρὸς ἀμαυροῖ τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἐν τῷ σκότει καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ λαμπάδι τῆς σκοτίας ἀτενίσαι ἐκείνῳ  τῷ φωτὶ  τοῦ νυμφίου  οὐ δύναται  οὐδὲ τῇ δόξῃ πάντων  τῶν ἁγίων  αὐτοῦ ἡ καρδία  ἡμῶν  παρθένος  ἤτω  καὶ  ἁγία, ἵνα  ἴδωμεν  τὸν  νυμφίον,  οὗ  ἡ  καρδία  ἐστὶ παρθένος καὶ ἁγία.
 
ὦμεν. εἰ ἐσπιλωμένοι εἰσὶν οἱ τῆς καρδίας ἡμῶν πόδες φθόνῳ  ἢ μίσει ἢ ὀργῇ ἢ θυμῷ, τούτοις οὐ δυνάμεθα εἰσελθεῖν εἰς τὸν νυμφῶνα  καὶ ἔξω μενοῦμεν. πέμψει ἐν ἡμῖν ὁ κύριος τὸ φῶς αὐτοῦ καὶ παραμυθήσεται ἡμᾶς τῇ ἀγάπῃ αὐτοῦ καὶ ταπεινώσει τῇ ἐπὶ πάντων.  εἰ  τοὺς  τῆς  καρδίας  πόδας  καταμάξωμεν  τῇ  ταπεινώσει  καὶ  μετὰ πάντων εἰρηνευθείημεν  καὶ πάντας ἀγαθοποιήσωμεν, φεύξεται  τὸ σκότος ἡμῶν τῷ φωτὶ τῆς λαμπάδος  ἡμῶν,  καὶ  ἐν  αὐτῇ  ὀφθήσεται  ὁ  νυμφὼν  τοῦ  νυμφίου  καὶ  ἡμῶν  μὴ κρουόντων ἀφ' ἑαυτοῦ ἀνοιγήσεται, καὶ εἰς ἀπάντησιν ἡμῖν ἐλεύσεται καὶ εἰσάξει εἰς μέσον αὐτοῦ. τῇ ἀγάπῃ καὶ τῇ ταπεινώσει εἰσέλθωμεν εἰς τὸν νυμφῶνα καὶ τῇ καθαρᾷ καρδίᾳ ἴδωμεν τὸν νυμφίον. εἰ τὰ χείλη τῆς καρδίας ἡμῶν λαλεῖ ὑψηλοφροσύνην καὶ λέγει  τούτῳ·  "1μὴ  προσεγγίσῃ  τὰ  ἱμάτιά  μου"2,  ἄνθρωπος  γάρ  ἐστι  κοινὸς  καὶ ἀκάθαρτος  καὶ  ἄνομος,  ἐν  τούτοις  οὐκ  ἀφίησιν  ὁ  νυμφίος  ἐκεῖνον  εἰσελθεῖν  τὸν ὑψηλόφρονα  οὐδὲ δοξάσει αὐτόν,  καὶ  οὐ δύναται  εἰς  τὸν  νυμφῶνα εἰσελθεῖν  μετ' ἐκείνου  7.18.7 τοῦ  ταπεινοῦ.  ἐπὶ  πάντων  ἑαυτοὺς  ταπεινώσωμεν  καὶ  μετὰ  πάντων εἰρηνεύσωμεν, ἵνα ἴδωμεν ἐκεῖνον τὸν νυμφίον, οὐ τὸ εἶδος τίμιον καὶ ταπεινόν. εἰ τὰ χείλη τῆς καρδίας ἡμῶν λαλεῖ τὰ καλὰ περὶ πάντων, ἐν τούτοις δοξάσωμεν τὸν κύριον τῆς δόξης τῷ φωτί. εἰ πεπλήρωται τὸ στόμα καὶ τὰ χείλη τῆς καρδίας ἡμῶν καὶ ἐν αὐτῇ καθορᾶται ὁ νυμφὼν  τοῦ νυμφίου καὶ τὴν θύραν ἡμῖν ἀνοίγει καὶ εἰς ἀπάντησιν ἡμῶν ἔρχεται. μὴ γνῶμεν τὴν πονηρίαν, ἵνα ἀναφθῇ ἡ λαμπὰς ἡμῶν καὶ εἰσέλθωμεν εἰς τὸν νυμφῶνα καὶ ἴδωμεν  τὸν 7.18.8 νυμφίον.  εἰ ἐσπίλωται  ἡ χεὶρ τῆς καρδίας ἡμῶν τοῖς κακοῖς, οἷς ὁ πολέμιος παλαίει  ἐν τῷ σκότει, τὴν  θύραν τοῦ νυμφῶνος  ἀνοῖξαι  οὐ δύναται, καὶ εἰ μὴ ἀποπλύνηται  τοῖς δάκρυσι καὶ τῇ πρὸς πάντας ἀγάπῃ, ἀνοῖξαι τὴν θύραν τοῦ νυμφῶνος καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὸν νυμφῶνα πρὸς τὸν νυμφίον οὐ δύνασθε. τοῖς δάκρυσι τῆς εὐχῆς τὴν καρδίαν καθάρωμεν, ἵνα τὴν θύραν τοῦ νυμφῶνος  ἀνοίξωμεν καὶ  εἰσέλθωμεν  εἰς  αὐτόν.  εἰ  τῇ  ἐπιθυμίᾳ  σέσηπται  ἡ  καρδία  τινός,  ὁ  πονηρὸς ἀλλοιοποιεῖ τὴν καρδίαν καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας αὐτὸς ἀμαυροῖ τῇ ἀκαθαρσίᾳ καὶ σβεννύει τὴν λαμπάδα αὐτοῦ τοῦ φωτός. καὶ ἐὰν μὴ ἀποπλύνῃ τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας αὐτοῦ ἐκ τῆς ἐπιθυμίας, ἐν τῷ σκότει 7.18.9 μένει καὶ ἐστέρηται τοῦ φωτός. ἡ καρδία ἡμῶν ἤτω παρθένος καὶ καθαρὰ καὶ ἁγία, ἵνα ἴδωμεν ἐκεῖνον, οὗ ἡ καρδία ἐστι παρθένος καὶ ἁγία. εἰ δέ τις ταπεινοῦται ἐπὶ πάντων καὶ πάντας ἀγαπᾷ καὶ ἀγαθοποιεῖ, λάμψει ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ὁ κύριος καὶ φωτίσει αὐτὸν καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ λαμπάδι τοῦ φωτὸς  ἀπελεύσεται εἰς τὸν  νυμφῶνα  καὶ εἰσελεύσεται καὶ ὄψεται  τὸν  νυμφίον  καὶ συναριστήσει, καὶ ὁ νυμφίος  συναριστήσει  αὐτῷ. τὰ καλὰ ἐργαζέσθω ἡμῶν 7.18.10 ἡ καρδία  πρὸς  πάντας,  ἵνα  τῇ  καθαρᾷ  καρδίᾳ  ἡμῶν  ἴδωμεν  τὸν  νυμφίον.  εἰ  δέ  τις ἐπαίρεται κατά τινος ὄντος ἐπὶ τῆς γῆς καί τινα τὸν ἐν αὐτῇ ὄντα μισεῖ, ὁ  πονηρὸς ἀμαυροῖ τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἐν τῷ σκότει καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ λαμπάδι τῆς σκοτίας ἀτενίσαι ἐκείνῳ  τῷ φωτὶ  τοῦ νυμφίου  οὐ δύναται  οὐδὲ τῇ δόξῃ πάντων  τῶν ἁγίων  αὐτοῦ ἡ καρδία  ἡμῶν  παρθένος  ἤτω  καὶ  ἁγία, ἵνα  ἴδωμεν  τὸν  νυμφίον,  οὗ  ἡ  καρδία  ἐστὶ παρθένος καὶ ἁγία.
Line 1,100: Line 1,101:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
63
 
63
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ἀλλὰ ποιεῖ νομίσαι τὸν ἄνθρωπον, ὅτι ἐκαθαρίσθη ὁ νοῦς αὐτοῦ, καὶ λοιπὸν φέρει τὸν ἄνθρωπον  εἰς  οἴησιν  ὅτι·  τέλειος  εἶ  Χριστιανός.  καὶ  μετὰ  ταῦτα  ἐπὰν  νομίσῃ  ὁ ἄνθρωπος, ὅτι ἐλεύθερός ἐστι καὶ ἀμεριμνήσῃ, τότε λῃστρικῷ τρόπῳ ἐπέρχεται αὐτῷ ἡ κακία ἔγκρυμμα ποιοῦσα καὶ πειράζει 8.1.2 αὐτὸν καὶ καταφέρει εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς. εἰ γὰρ οἱ ἄνθρωποι εἴκοσι ἐτῶν ὄντες λῃσταὶ ἢ στρατιῶται κατὰ πολεμίων οἴδασι τεχνάζεσθαι καὶ ὑποκαθέζονται  καὶ ποιοῦσιν ἔγκρυμμα καὶ λαμβάνουσι τὰ νῶτα  τῶν ἐχθρῶν καὶ περικυκλοῦντες  αὐτοὺς ἀθρόως ἀποκτένουσι, πόσῳ μᾶλλον ἡ κακία οὖσα τοσούτων χιλιάδων ἐτῶν  καὶ τοῦτο ἔργον ἔχουσα τὸ πῶς ἀπολέσει τὰς ψυχάς, οἶδεν ἔγκρυμμα ποιεῖν  ἐν τῇ καρδίᾳ καὶ κατὰ καιρούς τινας μὴ ἐνεργεῖν, ἵνα ἐνέγκῃ τὴν ψυχὴν εἰς οἴησιν τελειότητος; 8.1.3 Ὁ δὲ θεμέλιος τοῦ Χριστιανισμοῦ οὗτός ἐστιν, ἵνα ὅσας ἐὰν ποιήσῃ τις δικαιοσύνας, μὴ ἐπαναπαυθῇ αὐταῖς μηδὲ ἔχῃ αὐτὰς μεγάλας, ἀλλ' ἵνα  ᾖ πτωχὸς  «τῷ  πνεύματι»,  καὶ ἐὰν  γένηται  μέτοχος  χάριτος, μὴ νομίσῃ ἑαυτὸν
 
ἀλλὰ ποιεῖ νομίσαι τὸν ἄνθρωπον, ὅτι ἐκαθαρίσθη ὁ νοῦς αὐτοῦ, καὶ λοιπὸν φέρει τὸν ἄνθρωπον  εἰς  οἴησιν  ὅτι·  τέλειος  εἶ  Χριστιανός.  καὶ  μετὰ  ταῦτα  ἐπὰν  νομίσῃ  ὁ ἄνθρωπος, ὅτι ἐλεύθερός ἐστι καὶ ἀμεριμνήσῃ, τότε λῃστρικῷ τρόπῳ ἐπέρχεται αὐτῷ ἡ κακία ἔγκρυμμα ποιοῦσα καὶ πειράζει 8.1.2 αὐτὸν καὶ καταφέρει εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς. εἰ γὰρ οἱ ἄνθρωποι εἴκοσι ἐτῶν ὄντες λῃσταὶ ἢ στρατιῶται κατὰ πολεμίων οἴδασι τεχνάζεσθαι καὶ ὑποκαθέζονται  καὶ ποιοῦσιν ἔγκρυμμα καὶ λαμβάνουσι τὰ νῶτα  τῶν ἐχθρῶν καὶ περικυκλοῦντες  αὐτοὺς ἀθρόως ἀποκτένουσι, πόσῳ μᾶλλον ἡ κακία οὖσα τοσούτων χιλιάδων ἐτῶν  καὶ τοῦτο ἔργον ἔχουσα τὸ πῶς ἀπολέσει τὰς ψυχάς, οἶδεν ἔγκρυμμα ποιεῖν  ἐν τῇ καρδίᾳ καὶ κατὰ καιρούς τινας μὴ ἐνεργεῖν, ἵνα ἐνέγκῃ τὴν ψυχὴν εἰς οἴησιν τελειότητος; 8.1.3 Ὁ δὲ θεμέλιος τοῦ Χριστιανισμοῦ οὗτός ἐστιν, ἵνα ὅσας ἐὰν ποιήσῃ τις δικαιοσύνας, μὴ ἐπαναπαυθῇ αὐταῖς μηδὲ ἔχῃ αὐτὰς μεγάλας, ἀλλ' ἵνα  ᾖ πτωχὸς  «τῷ  πνεύματι»,  καὶ ἐὰν  γένηται  μέτοχος  χάριτος, μὴ νομίσῃ ἑαυτὸν
Line 1,126: Line 1,127:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
64
 
64
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
προεῖπον, ἔγκρυμμα ποιεῖ ὁ σατανᾶς καιρούς τινας μὴ ἐνεργῶν, ἵνα ποιήσῃ νομίσαι τὸν
 
προεῖπον, ἔγκρυμμα ποιεῖ ὁ σατανᾶς καιρούς τινας μὴ ἐνεργῶν, ἵνα ποιήσῃ νομίσαι τὸν
Line 1,141: Line 1,142:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
65
 
65
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
τὸ ἔμβρυον τὸ ἐν τῇ μήτρᾳ ἤδη ἐγένετο ἄνθρωπος; ἢ ὁ τιθεὶς ἕνα λίθον τοῦ θεμελίου ἤδη ἐτελείωσε τὸ οἰκοδόμημα; ἢ ὁ σπόρος ὁ χωσθεὶς ἤτοι τὸ ἀνελθὸν  ἐξ αὐτοῦ φῦμα ἤδη  ἐγένετο  στάχυς;  μὴ  ὁ  πλέων  ἔμπορος  ἅμα  τῷ  ἄρξασθαι  πραγματεύεσθαι  ἤδη ἐπλήρωσε τὴν ἐνθήκην; καὶ ὁ μετέχων χάριτος παρὰ τοῦτο ἐγένετο τέλειος Χριστιανός; ἀκμὴν οἱ πρῶτοι καὶ μεγάλοι οὕτως εἰσὶ πρὸς τὴν  τελειότητα  ὡς ὀφφικιάλιος  πρὸς ἡγεμόνα ἢ ὡς προτίκτωρ πρὸς κόμητα ἢ στρατηλάτην ἢ ὡς ῥυάκιον  πρὸς Εὐφράτην ποταμόν.  ὁ ἔχων  πρόθεσιν ἀπελθεῖν  εἰς  πόλιν  μακρὰν  ἀπὸ διαστήματος  τριάκοντα μονῶν, δύο ἢ τρεῖς μονὰς ἐὰν ἀπέλθῃ, μὴ νομίσῃ, ὅτι εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν. 8.4.3
 
τὸ ἔμβρυον τὸ ἐν τῇ μήτρᾳ ἤδη ἐγένετο ἄνθρωπος; ἢ ὁ τιθεὶς ἕνα λίθον τοῦ θεμελίου ἤδη ἐτελείωσε τὸ οἰκοδόμημα; ἢ ὁ σπόρος ὁ χωσθεὶς ἤτοι τὸ ἀνελθὸν  ἐξ αὐτοῦ φῦμα ἤδη  ἐγένετο  στάχυς;  μὴ  ὁ  πλέων  ἔμπορος  ἅμα  τῷ  ἄρξασθαι  πραγματεύεσθαι  ἤδη ἐπλήρωσε τὴν ἐνθήκην; καὶ ὁ μετέχων χάριτος παρὰ τοῦτο ἐγένετο τέλειος Χριστιανός; ἀκμὴν οἱ πρῶτοι καὶ μεγάλοι οὕτως εἰσὶ πρὸς τὴν  τελειότητα  ὡς ὀφφικιάλιος  πρὸς ἡγεμόνα ἢ ὡς προτίκτωρ πρὸς κόμητα ἢ στρατηλάτην ἢ ὡς ῥυάκιον  πρὸς Εὐφράτην ποταμόν.  ὁ ἔχων  πρόθεσιν ἀπελθεῖν  εἰς  πόλιν  μακρὰν  ἀπὸ διαστήματος  τριάκοντα μονῶν, δύο ἢ τρεῖς μονὰς ἐὰν ἀπέλθῃ, μὴ νομίσῃ, ὅτι εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν. 8.4.3
Line 1,161: Line 1,162:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
66
 
66
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ἀληθῶς πρὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν», ἐπ' ἐσχάτων δὲ τῶν χρόνων φανερωθὲν ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας τοῦ Χριστοῦ. μυστήριον γὰρ ἐθεώρει ψυχῆς τῆς μελλούσης δέχεσθαι τὸν αὐτῆς κύριον καὶ θρόνον δόξης αὐτῷ γενέσθαι καὶ φῶς. ψυχὴ γὰρ ἡ καταξιωθεῖσα κοινωνῆσαι  τῷ πνεύματι  τοῦ φωτὸς αὐτοῦ καὶ καταλαμφθεῖσα ὑπὸ τοῦ κάλλους τῆς ἀρρήτου δόξης αὐτοῦ, ἑτοιμάσαντος αὐτὴν ἑαυτῷ εἰς καθέδραν καὶ οἰκητήριον αὐτοῦ, ὅλη φῶς γίνεται  καὶ ὅλη πρόσωπον καὶ ὅλη ὀφθαλμός· οὐδὲν αὐτῆς μέρος μὴ γέμον τῶν  πνευματικῶν  ὀφθαλμῶν  τοῦ φωτός  (τουτέστιν οὐδὲν ἐσκοτισμένον), ἀλλὰ πᾶσα ὅλη  δι'  ὅλου  φῶς  καὶ  πνεῦμα  ἀπειργασμένη  καὶ  ὅλη  ὀφθαλμῶν  γέμουσα καὶ  ὅλη πρόσωπον οὖσα, μὴ ἔχουσα ὕστερόν τι ἢ ὀπίσθιον μέρος, ἀλλὰ πάντῃ κατὰ πρόσωπον τυγχάνουσα  ἐπιβεβηκότος  ἐπ'  αὐτὴν  καὶ  ἐπικαθεσθέντος  τοῦ ἀρρήτου κάλλους  τῆς δόξης τοῦ φωτὸς κυρίου. 9.1.3 καὶ ὥσπερ ὁ  ἥλιος πάντῃ ὅμοιός ἐστι, μὴ ἔχων μέρος ὑστεροῦν ἢ ἔλαττον ἢ ὀπίσθιον ἢ ἔσχατον, ἀλλὰ ὅλος ἐξ ὅλου δεδόξασται τῷ φωτὶ καὶ ὅλος φῶς ἐστι καὶ ὅλος ὁμοιομερὴς τυγχάνει· ἢ ὥσπερ πῦραὐτὸ γὰρ τὸ φῶς τοῦ πυρὸς ὅλον  ὅμοιον  ἑαυτῷ  ἐστι καὶ οὐκ ἔχει  ἐν  ἑαυτῷ  πρῶτον  καὶ ἔσχατον  ἢ μεῖζον  καὶ ἔλαττον, οὕτως ἡ ψυχὴ ἁγία ἡ καταλαμφθεῖσα καὶ φωτισθεῖσα τελείως ὑπὸ τοῦ ἀρρήτου κάλλους τῆς δόξης τοῦ φωτὸς τοῦ προσώπου κυρίου καὶ κοινωνήσασα πνεύματος ἁγίου τελείως καὶ κατοικητήριον καὶ θρόνος Χριστοῦ καταξιωθεῖσα γενέσθαι, ὅλη ὀφθαλμὸς καὶ ὅλη φῶς καὶ ὅλη πρόσωπον καὶ ὅλη δόξα καὶ ὅλη πνεῦμα ἅγιον γίνεται, ὃν φέρει καὶ βαστάζει καὶ φορεῖ, οὕτως αὐτὴν κατασκευάζοντος. μᾶλλον δὲ ὁ φέρων καὶ ἄγων καὶ  βαστάζων  αὐτὴν  οὕτως  εὐτρεπίζων  καὶ  κατακοσμῶν  αὐτήν  ἐστι  πνευματικῷ κάλλει. καὶ γὰρ «χεὶρ φησὶν ἀνθρώπου ἦν ὑποκάτω τοῦ Χερουβείμ», ὅτι οὗτος ὁ ἐν αὐτῇ βασταζόμενος καὶ ὁδηγῶν αὐτὴν αὐτός ἐστιν ὁ φέρων καὶ κουφίζων καὶ ὑποβαστάζων αὐτήν.  9.1.4 Τύπον  δὲ  ἔφερον  τὰ  τέσσαρα ζῷα  τὰ  φέροντα  τὸ  ἅρμα  αὐτῶν  τῶν ἡγεμονικῶν λογισμῶν τῆς ψυχῆς. ὥσπερ γὰρ ὁ ἀετὸς βασιλεύει τῶν λοιπῶν ὀρνέων καὶ ὁ λέων  τῶν  ἀγρίων  θηρίων  καὶ ὁ ταῦρος τῶν  ἡμέρων  ζῴων  καὶ ὁ  ἄνθρωπος  τῶν κτισμάτων, οὕτως εἰσὶ καὶ βασιλικώτεροι λογισμοὶ τῆς ψυχῆςλέγω  δὴ τὸ θέλημα, ἡ συνείδησις, ὁ νοῦς καὶ ἡ ἀγαπητικὴ δύναμις αὐτῆς· δι' αὐτῶν γὰρ τὸ ἅρμα τὸ τῆς ψυχῆς κυβερνᾶται καὶ  εἰς τούτους ἐπαναπαύεται  ὁ θεός. καὶ εἰς ἄλλο δὲ πρόσωπονεἰς τὴν ἐκκλησίαν λέγω  τῶν  ἁγίων  τὴν ἐπουράνιονλαμβάνεται  τὸ μυστήριον τοῦ Χερουβείμ, ὅτι αὐτός ἐστιν αὐτῆς ἡνίοχος καὶ αὐτὴ θρόνος πνευματικὸς καὶ καθέδρα καὶ ἀνάπαυσις αὐτοῦ. 9.1.5 ὥσπερ γὰρ ἐκεῖ λέγει ὅτι τὰ ζῷα ἦν λίαν ὑψηλὰ τὰ γέμοντα ὀφθαλμῶν καὶ οὐκ ἦν τινι δυνατὸν καταλαβεῖν τὸν ἀριθμὸν ἢ τὸ ὕφος γνῶναι, ὅτι οὐκ ἐδόθη τοῦτο ἄλλῳ τινὶ εἰδέναι, οὕτω τῆς ἐπουρανίου ἐκκλησίας τῶν ἁγίων τὸν ἀριθμὸν ἀδύνατον καταλαβεῖν. οὐ γὰρ ἐδόθη ἡ γνῶσις τινί· αὐτῷ γὰρ μόνῳ πρέπον γινώσκειν. καὶ ὥσπερ τὰ ἐν οὐρανῷ ἄστρα τοῦ φωτός, τὸ μὲν θεωρεῖν καὶ τέρπεσθαι τοῖς ὁρῶσι καὶ ἔχουσιν ὀφθαλμοὺς ἐδόθη, τὸ δὲ γινώσκειν ἢ καταλαβεῖν τὸν ἀριθμὸν οὐκ ἔστιν, ἢ τῆς γῆς τῶν φυτῶν τὸ μὲν ἀπολαύειν ἐδόθη πᾶσιν. τὸ δὲ εἰδέναι τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν οὐδενὶ δυνατόν, τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπὶ τῆς ἐπουρανίου ἐκκλησίας τῶν ἁγίων τὸ μὲν εἰσελθεῖν εἰς αὐτὴν καὶ  ἀπολαύειν  πᾶσι  τοῖς  βουλομένοις  ἀγωνίσασθαι  ἐδόθη,  τὸ  δὲ  εἰδέναι  ἢ  9.1.6 καταλαβεῖν  τὸν ἀριθμὸν ἑαυτῷ μόνῳ γινώσκειν  ἀπένειμεν  ὁ θεός. ἄγεται τοίνυν  καὶ φέρεται ὁ ἐποχούμενος ὑπὸ τοῦ ἅρματος καὶ τοῦ θρόνου τῶν ὁλοφθάλμων  ζῴωνἤτοι ἐφ' ἑκάστης ψυχῆς γινομένης αὐτοῦ θρόνος καὶ καθέδρα, καὶ οὔσης ὀφθαλμοὶ καὶ φῶς, ἤτοι  ὑπὸ  ὅλου  τοῦ  σώματος  τῆς  ἐκκλησίας  τῶν  ἁγίων  οὔσης φῶς  καὶ  ὀφθαλμός, ἐπιβεβηκότος  αὐτοῦ τοῦ κυρίου καὶ  ἡνιοχοῦντος  ταῖς  ἡνίαις  τοῦ πνεύματος  αὐτοῦ, καθὼς  ἐπίσταται  αὐτὸς  ὁ  ὁδηγῶν  αὐτήν.  ὥσπερ τὰ  ζῷα  τὰ  πνευματικὰ  οὐχ  ὅπου
 
ἀληθῶς πρὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν», ἐπ' ἐσχάτων δὲ τῶν χρόνων φανερωθὲν ἐπὶ τῆς ἐπιφανείας τοῦ Χριστοῦ. μυστήριον γὰρ ἐθεώρει ψυχῆς τῆς μελλούσης δέχεσθαι τὸν αὐτῆς κύριον καὶ θρόνον δόξης αὐτῷ γενέσθαι καὶ φῶς. ψυχὴ γὰρ ἡ καταξιωθεῖσα κοινωνῆσαι  τῷ πνεύματι  τοῦ φωτὸς αὐτοῦ καὶ καταλαμφθεῖσα ὑπὸ τοῦ κάλλους τῆς ἀρρήτου δόξης αὐτοῦ, ἑτοιμάσαντος αὐτὴν ἑαυτῷ εἰς καθέδραν καὶ οἰκητήριον αὐτοῦ, ὅλη φῶς γίνεται  καὶ ὅλη πρόσωπον καὶ ὅλη ὀφθαλμός· οὐδὲν αὐτῆς μέρος μὴ γέμον τῶν  πνευματικῶν  ὀφθαλμῶν  τοῦ φωτός  (τουτέστιν οὐδὲν ἐσκοτισμένον), ἀλλὰ πᾶσα ὅλη  δι'  ὅλου  φῶς  καὶ  πνεῦμα  ἀπειργασμένη  καὶ  ὅλη  ὀφθαλμῶν  γέμουσα καὶ  ὅλη πρόσωπον οὖσα, μὴ ἔχουσα ὕστερόν τι ἢ ὀπίσθιον μέρος, ἀλλὰ πάντῃ κατὰ πρόσωπον τυγχάνουσα  ἐπιβεβηκότος  ἐπ'  αὐτὴν  καὶ  ἐπικαθεσθέντος  τοῦ ἀρρήτου κάλλους  τῆς δόξης τοῦ φωτὸς κυρίου. 9.1.3 καὶ ὥσπερ ὁ  ἥλιος πάντῃ ὅμοιός ἐστι, μὴ ἔχων μέρος ὑστεροῦν ἢ ἔλαττον ἢ ὀπίσθιον ἢ ἔσχατον, ἀλλὰ ὅλος ἐξ ὅλου δεδόξασται τῷ φωτὶ καὶ ὅλος φῶς ἐστι καὶ ὅλος ὁμοιομερὴς τυγχάνει· ἢ ὥσπερ πῦραὐτὸ γὰρ τὸ φῶς τοῦ πυρὸς ὅλον  ὅμοιον  ἑαυτῷ  ἐστι καὶ οὐκ ἔχει  ἐν  ἑαυτῷ  πρῶτον  καὶ ἔσχατον  ἢ μεῖζον  καὶ ἔλαττον, οὕτως ἡ ψυχὴ ἁγία ἡ καταλαμφθεῖσα καὶ φωτισθεῖσα τελείως ὑπὸ τοῦ ἀρρήτου κάλλους τῆς δόξης τοῦ φωτὸς τοῦ προσώπου κυρίου καὶ κοινωνήσασα πνεύματος ἁγίου τελείως καὶ κατοικητήριον καὶ θρόνος Χριστοῦ καταξιωθεῖσα γενέσθαι, ὅλη ὀφθαλμὸς καὶ ὅλη φῶς καὶ ὅλη πρόσωπον καὶ ὅλη δόξα καὶ ὅλη πνεῦμα ἅγιον γίνεται, ὃν φέρει καὶ βαστάζει καὶ φορεῖ, οὕτως αὐτὴν κατασκευάζοντος. μᾶλλον δὲ ὁ φέρων καὶ ἄγων καὶ  βαστάζων  αὐτὴν  οὕτως  εὐτρεπίζων  καὶ  κατακοσμῶν  αὐτήν  ἐστι  πνευματικῷ κάλλει. καὶ γὰρ «χεὶρ φησὶν ἀνθρώπου ἦν ὑποκάτω τοῦ Χερουβείμ», ὅτι οὗτος ὁ ἐν αὐτῇ βασταζόμενος καὶ ὁδηγῶν αὐτὴν αὐτός ἐστιν ὁ φέρων καὶ κουφίζων καὶ ὑποβαστάζων αὐτήν.  9.1.4 Τύπον  δὲ  ἔφερον  τὰ  τέσσαρα ζῷα  τὰ  φέροντα  τὸ  ἅρμα  αὐτῶν  τῶν ἡγεμονικῶν λογισμῶν τῆς ψυχῆς. ὥσπερ γὰρ ὁ ἀετὸς βασιλεύει τῶν λοιπῶν ὀρνέων καὶ ὁ λέων  τῶν  ἀγρίων  θηρίων  καὶ ὁ ταῦρος τῶν  ἡμέρων  ζῴων  καὶ ὁ  ἄνθρωπος  τῶν κτισμάτων, οὕτως εἰσὶ καὶ βασιλικώτεροι λογισμοὶ τῆς ψυχῆςλέγω  δὴ τὸ θέλημα, ἡ συνείδησις, ὁ νοῦς καὶ ἡ ἀγαπητικὴ δύναμις αὐτῆς· δι' αὐτῶν γὰρ τὸ ἅρμα τὸ τῆς ψυχῆς κυβερνᾶται καὶ  εἰς τούτους ἐπαναπαύεται  ὁ θεός. καὶ εἰς ἄλλο δὲ πρόσωπονεἰς τὴν ἐκκλησίαν λέγω  τῶν  ἁγίων  τὴν ἐπουράνιονλαμβάνεται  τὸ μυστήριον τοῦ Χερουβείμ, ὅτι αὐτός ἐστιν αὐτῆς ἡνίοχος καὶ αὐτὴ θρόνος πνευματικὸς καὶ καθέδρα καὶ ἀνάπαυσις αὐτοῦ. 9.1.5 ὥσπερ γὰρ ἐκεῖ λέγει ὅτι τὰ ζῷα ἦν λίαν ὑψηλὰ τὰ γέμοντα ὀφθαλμῶν καὶ οὐκ ἦν τινι δυνατὸν καταλαβεῖν τὸν ἀριθμὸν ἢ τὸ ὕφος γνῶναι, ὅτι οὐκ ἐδόθη τοῦτο ἄλλῳ τινὶ εἰδέναι, οὕτω τῆς ἐπουρανίου ἐκκλησίας τῶν ἁγίων τὸν ἀριθμὸν ἀδύνατον καταλαβεῖν. οὐ γὰρ ἐδόθη ἡ γνῶσις τινί· αὐτῷ γὰρ μόνῳ πρέπον γινώσκειν. καὶ ὥσπερ τὰ ἐν οὐρανῷ ἄστρα τοῦ φωτός, τὸ μὲν θεωρεῖν καὶ τέρπεσθαι τοῖς ὁρῶσι καὶ ἔχουσιν ὀφθαλμοὺς ἐδόθη, τὸ δὲ γινώσκειν ἢ καταλαβεῖν τὸν ἀριθμὸν οὐκ ἔστιν, ἢ τῆς γῆς τῶν φυτῶν τὸ μὲν ἀπολαύειν ἐδόθη πᾶσιν. τὸ δὲ εἰδέναι τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν οὐδενὶ δυνατόν, τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπὶ τῆς ἐπουρανίου ἐκκλησίας τῶν ἁγίων τὸ μὲν εἰσελθεῖν εἰς αὐτὴν καὶ  ἀπολαύειν  πᾶσι  τοῖς  βουλομένοις  ἀγωνίσασθαι  ἐδόθη,  τὸ  δὲ  εἰδέναι  ἢ  9.1.6 καταλαβεῖν  τὸν ἀριθμὸν ἑαυτῷ μόνῳ γινώσκειν  ἀπένειμεν  ὁ θεός. ἄγεται τοίνυν  καὶ φέρεται ὁ ἐποχούμενος ὑπὸ τοῦ ἅρματος καὶ τοῦ θρόνου τῶν ὁλοφθάλμων  ζῴωνἤτοι ἐφ' ἑκάστης ψυχῆς γινομένης αὐτοῦ θρόνος καὶ καθέδρα, καὶ οὔσης ὀφθαλμοὶ καὶ φῶς, ἤτοι  ὑπὸ  ὅλου  τοῦ  σώματος  τῆς  ἐκκλησίας  τῶν  ἁγίων  οὔσης φῶς  καὶ  ὀφθαλμός, ἐπιβεβηκότος  αὐτοῦ τοῦ κυρίου καὶ  ἡνιοχοῦντος  ταῖς  ἡνίαις  τοῦ πνεύματος  αὐτοῦ, καθὼς  ἐπίσταται  αὐτὸς  ὁ  ὁδηγῶν  αὐτήν.  ὥσπερ τὰ  ζῷα  τὰ  πνευματικὰ  οὐχ  ὅπου
Line 1,175: Line 1,176:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
67
 
67
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ἐβούλοντο πορεύεσθαι ἐπορεύοντο, ἀλλ'  ὅπου ᾔδει καὶ ἤθελεν ὁ ἐπικαθεζόμενος καὶ εὐθύνων, οὕτω καὶ ἐνταῦθα ὁ αὐτὸς ἡνιοχεῖ καὶ ἄγει ὁδηγῶν τῷ πνεύματι αὐτοῦ, οὕτω καὶ πορεύονται  οὐ κατὰ τὸ  αὐτῶν  βούλημα. ὅτε βούλεται, ἐρριμμένου τοῦ σώματος ἐνταῦθα, ἡνιοχεῖ καὶ ἐλαύνει εἰς οὐρανὸν τὸ φρόνημα τῆς ψυχῆς. πάλιν ὅτε βούλεται, ἔρχεται εἰς τὸ σῶμα καὶ ὅτε βούλεται, ἐν τοῖς πέρασι ἀποκαλύψεις μυστηρίων δείκνυσιν αὐτῇ.  ὢ  τοῦ  καλοῦ  καὶ  χρηστοῦ  καὶ  μόνου  ἀληθινοῦ  ἡνιόχου.  9.2.1  Οὕτω  δὲ καταξιωθήσονται  λαμπρότητος καὶ τὰ σώματα ἐν τῇ ἀναστάσει, τῆς ψυχῆς νῦν  οὕτω προδοξαζομένης καὶ τῷ πνεύματι  ἀνακιρνωμένης.  ὅτι δὲ οὐράνιον  φῶς  γίνονται  αἱ ψυχαὶ  τῶν  ἁγίων, αὐτὸς ὁ κύριος τοῖς ἀποστόλοις ἔλεγεν·  «ὑμεῖς ἔστε τὸ φῶς  τοῦ κόσμου»· αὐτοὺς γὰρ φῶς ἀπεργασάμενος δι' αὐτῶν φωτίζειν  τὸν κόσμον προσέτασσε. καὶ «οὐ καίουσι λύχνον, φησί, καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ' ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ  λάμπει  πᾶσι  τοῖς  ἐν  τῇ  οἰκίᾳ.  οὕτω  λαμψάτω  τὸ  φῶς  ὑμῶν  ἔμπροσθεν  τῶν ἀνθρώπων» ἀντὶ τοῦ· "1μὴ κρύψητε τὸ δόμα, ὃ ἐλάβετο παρ' ἐμοῦ, ἀλλὰ δότε πᾶσι τοῖς βουλομένοις καὶ ποθοῦσι."2 καὶ πάλιν φησίν· «ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός· ἐὰν οὖν ᾖ ὁ ὀφθαλμός σου φωτεινός,  ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν  ἐστιν». «εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος, τὸ σκότος πόσον»; ὥσπερ γὰρ τοῦ σώματος οἱ ὀφθαλμοὶ φῶς εἰσι, καὶ ἐπὰν οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ σώματος ὑγιεῖς τυγχάνωσιν, ὅλον τὸ σῶμα πεφώτισται· ἐπὰν δέ τι παρεμπέσῃ καὶ σκοτισθῶσιν, «ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινόν  ἐστιν», οὕτω καὶ οἱ ἀπόστολοι  ὀφθαλμοὶ  καὶ  φῶς  τοῦ  σώματος  ὅλου,  τουτέστι  τοῦ  κόσμου, ἐτέθησαν. ἔλεγεν οὖν αὐτοῖς παραγγέλλων  ὁ κύριος· "1ἐὰν ὑμεῖς στῆτε καὶ μὴ παρατραπῆτε, φῶς ὄντες τοῦ σώματος, ἰδοὺ ὅλον τὸ σῶμα τοῦ κόσμου πεφώτισται. εἰ δὲ ὑμεῖς ὄντες φῶς σκοτισθῆτε ἐκκλίνοντες ἀπὸ τοῦ ἀγαθοῦ, τὸ σκότος πόσον, ὅπερ ἐστὶν ὁ κόσμος."2 9.2.2
 
ἐβούλοντο πορεύεσθαι ἐπορεύοντο, ἀλλ'  ὅπου ᾔδει καὶ ἤθελεν ὁ ἐπικαθεζόμενος καὶ εὐθύνων, οὕτω καὶ ἐνταῦθα ὁ αὐτὸς ἡνιοχεῖ καὶ ἄγει ὁδηγῶν τῷ πνεύματι αὐτοῦ, οὕτω καὶ πορεύονται  οὐ κατὰ τὸ  αὐτῶν  βούλημα. ὅτε βούλεται, ἐρριμμένου τοῦ σώματος ἐνταῦθα, ἡνιοχεῖ καὶ ἐλαύνει εἰς οὐρανὸν τὸ φρόνημα τῆς ψυχῆς. πάλιν ὅτε βούλεται, ἔρχεται εἰς τὸ σῶμα καὶ ὅτε βούλεται, ἐν τοῖς πέρασι ἀποκαλύψεις μυστηρίων δείκνυσιν αὐτῇ.  ὢ  τοῦ  καλοῦ  καὶ  χρηστοῦ  καὶ  μόνου  ἀληθινοῦ  ἡνιόχου.  9.2.1  Οὕτω  δὲ καταξιωθήσονται  λαμπρότητος καὶ τὰ σώματα ἐν τῇ ἀναστάσει, τῆς ψυχῆς νῦν  οὕτω προδοξαζομένης καὶ τῷ πνεύματι  ἀνακιρνωμένης.  ὅτι δὲ οὐράνιον  φῶς  γίνονται  αἱ ψυχαὶ  τῶν  ἁγίων, αὐτὸς ὁ κύριος τοῖς ἀποστόλοις ἔλεγεν·  «ὑμεῖς ἔστε τὸ φῶς  τοῦ κόσμου»· αὐτοὺς γὰρ φῶς ἀπεργασάμενος δι' αὐτῶν φωτίζειν  τὸν κόσμον προσέτασσε. καὶ «οὐ καίουσι λύχνον, φησί, καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ' ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ  λάμπει  πᾶσι  τοῖς  ἐν  τῇ  οἰκίᾳ.  οὕτω  λαμψάτω  τὸ  φῶς  ὑμῶν  ἔμπροσθεν  τῶν ἀνθρώπων» ἀντὶ τοῦ· "1μὴ κρύψητε τὸ δόμα, ὃ ἐλάβετο παρ' ἐμοῦ, ἀλλὰ δότε πᾶσι τοῖς βουλομένοις καὶ ποθοῦσι."2 καὶ πάλιν φησίν· «ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός· ἐὰν οὖν ᾖ ὁ ὀφθαλμός σου φωτεινός,  ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν  ἐστιν». «εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος, τὸ σκότος πόσον»; ὥσπερ γὰρ τοῦ σώματος οἱ ὀφθαλμοὶ φῶς εἰσι, καὶ ἐπὰν οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ σώματος ὑγιεῖς τυγχάνωσιν, ὅλον τὸ σῶμα πεφώτισται· ἐπὰν δέ τι παρεμπέσῃ καὶ σκοτισθῶσιν, «ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινόν  ἐστιν», οὕτω καὶ οἱ ἀπόστολοι  ὀφθαλμοὶ  καὶ  φῶς  τοῦ  σώματος  ὅλου,  τουτέστι  τοῦ  κόσμου, ἐτέθησαν. ἔλεγεν οὖν αὐτοῖς παραγγέλλων  ὁ κύριος· "1ἐὰν ὑμεῖς στῆτε καὶ μὴ παρατραπῆτε, φῶς ὄντες τοῦ σώματος, ἰδοὺ ὅλον τὸ σῶμα τοῦ κόσμου πεφώτισται. εἰ δὲ ὑμεῖς ὄντες φῶς σκοτισθῆτε ἐκκλίνοντες ἀπὸ τοῦ ἀγαθοῦ, τὸ σκότος πόσον, ὅπερ ἐστὶν ὁ κόσμος."2 9.2.2
Line 1,190: Line 1,191:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
68
 
68
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
καθαίρει αὐτὴν τῇ ἐνεργείᾳ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, ἀναιροῦν καὶ ἀπόλλυον  τὰ ἐν αὐτῇ κακὰ πάθη καὶ ἀπαλλάττον σκότους διαλογισμῶν πονηρῶν, καὶ οὕτως ὑγιὴς καὶ ἀσινὴς ἀπεργασθεῖσα ὑπὸ τοῦ ἅλατος τοῦ ἀληθινοῦ  εἰς χρῆσιν καὶ ὑπηρεσίαν τῷ ἐπουρανίῳ δεσπότῃ γίνεται. διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἐν τῷ νόμῳ «ὑποδείγματι καὶ σκιᾷ» χρώμενος ὁ θεὸς ἐκέλευσε πᾶσαν θυσίαν ἅλατι ἁλίζεσθαι. 9.2.5 Ἔδει οὖν πρῶτον τὸ πρόβατον ἐλθεῖν καὶ τυθῆναι ὑπὸ τοῦ ἱερέως καὶ ἀποθανεῖν καὶ τότε ἁλισθῆναι μελισθέν, εἰθ' οὕτως εἰς τὸ πῦρ ἐπιτίθεσθαι. ἐὰν μὴ πρῶτον θύσῃ καὶ θανατώσῃ τὸ πρόβατον ὁ ἱερεύς, οὐχ ἁλίζεται οὐδὲ  εἰς ὁλοκαύτωσιν τῷ  δεσπότῃ  γίνεται.  οὕτω  καὶ  τὴν ἡμετέραν ψυχὴν προσερχομένην τῷ ἐπουρανίῳ ἱερεῖ δεῖ τυθῆναι ὑπ' αὐτοῦ καὶ τῷ φρονήματι ἀποθανεῖν τῇς κακίστῃς ζωῇς, ᾗς ἔζη (τουτέστι τῇ ἁμαρτίᾳ) καὶ ὥσπερ ψυχὴν  αὐτῆς ἐξελθεῖν  ἐξ αὐτῆς  τὴν  τῶν  παθῶν  πονηρίαν.  9.2.6 Ὥσπερ γὰρ τὸ  σῶμα, ἐπὰν  ἐξέλθῃ  ἡ ψυχή, ἀπέθανε καὶ οὐκέτι ζῇ τῇ προτέρᾳ ζωῇ, ᾗ ἔζη, οὔτε ἀκούει οὔτε περιπατεῖ, οὕτως ἐπὰν θύσῃ καὶ θανατώσῃ τῷ κόσμῳ τὴν ψυχὴν ἡμῶν ὁ ἀληθινὸς ἀρχιερεὺς Χριστὸς τῇ χάριτι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, ἀποθνῄσκει τῇ ζωῇ τῆς πονηρίας, ᾗ ἔζη, καὶ οὐκέτι ἀκούει καὶ οὐ λαλεῖ  καὶ οὐ πολιτεύεται  ἐν τῷ σκότει τῆς ἁμαρτίας· ὅτι διὰ τῆς χάριτος ἐξέρχεται ὥσπερ ψυχὴ καὶ ζωὴ αὐτῆς ἡ πονηρία τῶν παθῶν. ὡς καὶ ὁ ἀπόστολος βοᾷ λέγων· «ὁ κόσμος ἐμοὶ ἐσταύρωται κἀγὼ τῷ κόσμῳ». ψυχὴ γὰρ ἡ ἀκμὴν ζῶσα ἐν τῷ κόσμῳ καὶ τῷ σκότει τῆς ἁμαρτίας καὶ μὴ  θανατωθεῖσα ὑπ'  αὐτοῦ, ἀλλ'  ἔτι τὴν ψυχὴν τῆς κακίας (τουτέστι τὴν ἐνέργειαν τοῦ σκότους τῶν παθῶν τῆς πονηρίας) ἐν ἑαυτῇ ἔχουσα καὶ ὑπ' αὐτῆς ποιμαινομένη καὶ ὑπακούουσα, οὐκ ἔστι τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, οὐκ ἔστι τοῦ σώματος τοῦ φωτός, ἀλλ' ἔστι σῶμα τοῦ σκότους καὶ ἐκ τῆς μερίδος τοῦ σκότους ἀκμήν ἐστι. ὥσπερ καὶ πάλιν οἱ ἔχοντες τὴν ψυχὴν τοῦ φωτὸς (τουτέστι τὴν δύναμιν τοῦ ἁγίου πνεύματος) ἐκ τῆς μερίδος τοῦ φωτός εἰσιν. 9.2.7 Ἀλλ' ἐρεῖ τις· "1πῶς σῶμα τοῦ σκότους λέγεις τὴν ψυχὴν μὴ οὖσαν αὐτοῦ κτίσμα;"2 Ὧδε προσεχόντως καὶ καλῶς καὶ ὀρθῶς ἐν διακρίσει ἄκουσον. ὥσπερ ἔνδυμα ἢ ἱμάτιον ὃ φορεῖς ἕτερος κατεσκεύασε καὶ ἐποίησε καὶ σὺ τοῦτο ἐνδέδυσαι· ὁμοίως καὶ οἶκον ἕτερος ἔκτισε καὶ ᾠκοδόμησε καὶ σὺ οἰκεῖς ἐν αὐτῷ, τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ὁ Ἀδὰμ παραβὰς τὴν ἐντολὴν καὶ ἀκούσας τοῦ πονηροῦ καὶ παρακούσας τοῦ θεοῦ ἐπράθη καὶ ἐπώλησεν ἑαυτὸν τῷ διαβόλῳ, καὶ  ἐνεδύσατο τὴν ψυχὴν ὁ πονηρός, τὸ καλὸν κτίσμα, ὃ κατεσκεύασεν ὁ θεὸς πρὸς τὴν ἑαυτοῦ εἰκόνα, ὡς καὶ ὁ ἀπόστολος λέγει· «ἀπεκδυσάμενος τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας ἐθριάμβευσεν ἐν τῷ σταυρῷ». διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἡ ἔλευσις τοῦ κυρίου γεγένηται, ἵνα γυμνώσῃ αὐτοὺς καὶ ἀπολάβῃ τὸν ἴδιον οἶκον καὶ  9.2.8 ναόν, τὸν ἄνθρωπον. τούτου τοίνυν  ἕνεκεν σῶμα λέγεται ἡ ψυχὴ τοῦ σκότους τῆς πονηρίας, ἕως οὗ ἐστιν ἐν αὐτῇ τὸ σκότος τῆς ἁμαρτίας, ὅτι ἐκεῖ ζῇ εἰς τὸν αἰῶνα τὸν πονηρὸν τοῦ σκότους καὶ ἐκεῖ κρατεῖται, ὡς καὶ Παῦλος σῶμα  ἁμαρτίας  καὶ  σῶμα  θανάτου  καλῶν  λέγει·  «ἵνα  καταργηθῇ  τὸ  σῶμα  τῆς ἁμαρτίας», καὶ πάλιν· «τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου»; ὁμοίως πάλιν ἡ πιστεύσασα τῷ θεῷ ψυχὴ καὶ ἐκ τῆς ἁμαρτίας ῥυσθεῖσα καὶ θανατωθεῖσα ἐκ τῆς ζωῆς τοῦ σκότους καὶ φῶς τοῦ ἁγίου πνεύματος ὥσπερ ψυχὴν  λαβοῦσα καὶ ζήσασα ἐκεῖ τὸ λοιπὸν ζῇ κἀκεῖ διατρίβει, ὅτι ἐκεῖ κεκράτηται τῷ φωτὶ τῆς θεότητος. οὔτε γὰρ φύσεως τῆς θεότητός ἐστιν ἡ ψυχὴ οὔτε φύσεως τοῦ σκότους τῆς πονηρίας, ἀλλὰ ἔστι κτίσμα τι νοερὸν καὶ ὡραῖον καὶ θαυμαστὸν καὶ μέγα καὶ καλόν, ὁμοίωμα καὶ εἰκὼν θεοῦ, καὶ διὰ τὴν παράβασιν εἰσῆλθεν εἰς αὐτὴν ἡ πονηρία τῶν παθῶν τοῦ σκότους. 9.2.9 Τὸ λοιπὸν εἰ συγκεκράτηται καὶ συνήνωται ἡ ψυχὴ τοῖς θελήμασιν· ἤτοι τὸ φῶς τοῦ θεοῦ ἐν αὐτῇ ἔχει, ἐν αὐτῷ ζῶσα ἐν πάσαις ἀρεταῖς τοῦ φωτὸς τῆς ἀναπαύσεώς ἐστι, πάλιν  δὲ τὸ σκότος τῆς  ἁμαρτίας  ἐὰν  ἔχῃ  ἐν  αὐτῇ, ζῶσα ἐν  τοῖς  ἁμαρτήμασι τοῦ  σκότους  τῆς
 
καθαίρει αὐτὴν τῇ ἐνεργείᾳ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, ἀναιροῦν καὶ ἀπόλλυον  τὰ ἐν αὐτῇ κακὰ πάθη καὶ ἀπαλλάττον σκότους διαλογισμῶν πονηρῶν, καὶ οὕτως ὑγιὴς καὶ ἀσινὴς ἀπεργασθεῖσα ὑπὸ τοῦ ἅλατος τοῦ ἀληθινοῦ  εἰς χρῆσιν καὶ ὑπηρεσίαν τῷ ἐπουρανίῳ δεσπότῃ γίνεται. διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἐν τῷ νόμῳ «ὑποδείγματι καὶ σκιᾷ» χρώμενος ὁ θεὸς ἐκέλευσε πᾶσαν θυσίαν ἅλατι ἁλίζεσθαι. 9.2.5 Ἔδει οὖν πρῶτον τὸ πρόβατον ἐλθεῖν καὶ τυθῆναι ὑπὸ τοῦ ἱερέως καὶ ἀποθανεῖν καὶ τότε ἁλισθῆναι μελισθέν, εἰθ' οὕτως εἰς τὸ πῦρ ἐπιτίθεσθαι. ἐὰν μὴ πρῶτον θύσῃ καὶ θανατώσῃ τὸ πρόβατον ὁ ἱερεύς, οὐχ ἁλίζεται οὐδὲ  εἰς ὁλοκαύτωσιν τῷ  δεσπότῃ  γίνεται.  οὕτω  καὶ  τὴν ἡμετέραν ψυχὴν προσερχομένην τῷ ἐπουρανίῳ ἱερεῖ δεῖ τυθῆναι ὑπ' αὐτοῦ καὶ τῷ φρονήματι ἀποθανεῖν τῇς κακίστῃς ζωῇς, ᾗς ἔζη (τουτέστι τῇ ἁμαρτίᾳ) καὶ ὥσπερ ψυχὴν  αὐτῆς ἐξελθεῖν  ἐξ αὐτῆς  τὴν  τῶν  παθῶν  πονηρίαν.  9.2.6 Ὥσπερ γὰρ τὸ  σῶμα, ἐπὰν  ἐξέλθῃ  ἡ ψυχή, ἀπέθανε καὶ οὐκέτι ζῇ τῇ προτέρᾳ ζωῇ, ᾗ ἔζη, οὔτε ἀκούει οὔτε περιπατεῖ, οὕτως ἐπὰν θύσῃ καὶ θανατώσῃ τῷ κόσμῳ τὴν ψυχὴν ἡμῶν ὁ ἀληθινὸς ἀρχιερεὺς Χριστὸς τῇ χάριτι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, ἀποθνῄσκει τῇ ζωῇ τῆς πονηρίας, ᾗ ἔζη, καὶ οὐκέτι ἀκούει καὶ οὐ λαλεῖ  καὶ οὐ πολιτεύεται  ἐν τῷ σκότει τῆς ἁμαρτίας· ὅτι διὰ τῆς χάριτος ἐξέρχεται ὥσπερ ψυχὴ καὶ ζωὴ αὐτῆς ἡ πονηρία τῶν παθῶν. ὡς καὶ ὁ ἀπόστολος βοᾷ λέγων· «ὁ κόσμος ἐμοὶ ἐσταύρωται κἀγὼ τῷ κόσμῳ». ψυχὴ γὰρ ἡ ἀκμὴν ζῶσα ἐν τῷ κόσμῳ καὶ τῷ σκότει τῆς ἁμαρτίας καὶ μὴ  θανατωθεῖσα ὑπ'  αὐτοῦ, ἀλλ'  ἔτι τὴν ψυχὴν τῆς κακίας (τουτέστι τὴν ἐνέργειαν τοῦ σκότους τῶν παθῶν τῆς πονηρίας) ἐν ἑαυτῇ ἔχουσα καὶ ὑπ' αὐτῆς ποιμαινομένη καὶ ὑπακούουσα, οὐκ ἔστι τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, οὐκ ἔστι τοῦ σώματος τοῦ φωτός, ἀλλ' ἔστι σῶμα τοῦ σκότους καὶ ἐκ τῆς μερίδος τοῦ σκότους ἀκμήν ἐστι. ὥσπερ καὶ πάλιν οἱ ἔχοντες τὴν ψυχὴν τοῦ φωτὸς (τουτέστι τὴν δύναμιν τοῦ ἁγίου πνεύματος) ἐκ τῆς μερίδος τοῦ φωτός εἰσιν. 9.2.7 Ἀλλ' ἐρεῖ τις· "1πῶς σῶμα τοῦ σκότους λέγεις τὴν ψυχὴν μὴ οὖσαν αὐτοῦ κτίσμα;"2 Ὧδε προσεχόντως καὶ καλῶς καὶ ὀρθῶς ἐν διακρίσει ἄκουσον. ὥσπερ ἔνδυμα ἢ ἱμάτιον ὃ φορεῖς ἕτερος κατεσκεύασε καὶ ἐποίησε καὶ σὺ τοῦτο ἐνδέδυσαι· ὁμοίως καὶ οἶκον ἕτερος ἔκτισε καὶ ᾠκοδόμησε καὶ σὺ οἰκεῖς ἐν αὐτῷ, τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ὁ Ἀδὰμ παραβὰς τὴν ἐντολὴν καὶ ἀκούσας τοῦ πονηροῦ καὶ παρακούσας τοῦ θεοῦ ἐπράθη καὶ ἐπώλησεν ἑαυτὸν τῷ διαβόλῳ, καὶ  ἐνεδύσατο τὴν ψυχὴν ὁ πονηρός, τὸ καλὸν κτίσμα, ὃ κατεσκεύασεν ὁ θεὸς πρὸς τὴν ἑαυτοῦ εἰκόνα, ὡς καὶ ὁ ἀπόστολος λέγει· «ἀπεκδυσάμενος τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας ἐθριάμβευσεν ἐν τῷ σταυρῷ». διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἡ ἔλευσις τοῦ κυρίου γεγένηται, ἵνα γυμνώσῃ αὐτοὺς καὶ ἀπολάβῃ τὸν ἴδιον οἶκον καὶ  9.2.8 ναόν, τὸν ἄνθρωπον. τούτου τοίνυν  ἕνεκεν σῶμα λέγεται ἡ ψυχὴ τοῦ σκότους τῆς πονηρίας, ἕως οὗ ἐστιν ἐν αὐτῇ τὸ σκότος τῆς ἁμαρτίας, ὅτι ἐκεῖ ζῇ εἰς τὸν αἰῶνα τὸν πονηρὸν τοῦ σκότους καὶ ἐκεῖ κρατεῖται, ὡς καὶ Παῦλος σῶμα  ἁμαρτίας  καὶ  σῶμα  θανάτου  καλῶν  λέγει·  «ἵνα  καταργηθῇ  τὸ  σῶμα  τῆς ἁμαρτίας», καὶ πάλιν· «τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου»; ὁμοίως πάλιν ἡ πιστεύσασα τῷ θεῷ ψυχὴ καὶ ἐκ τῆς ἁμαρτίας ῥυσθεῖσα καὶ θανατωθεῖσα ἐκ τῆς ζωῆς τοῦ σκότους καὶ φῶς τοῦ ἁγίου πνεύματος ὥσπερ ψυχὴν  λαβοῦσα καὶ ζήσασα ἐκεῖ τὸ λοιπὸν ζῇ κἀκεῖ διατρίβει, ὅτι ἐκεῖ κεκράτηται τῷ φωτὶ τῆς θεότητος. οὔτε γὰρ φύσεως τῆς θεότητός ἐστιν ἡ ψυχὴ οὔτε φύσεως τοῦ σκότους τῆς πονηρίας, ἀλλὰ ἔστι κτίσμα τι νοερὸν καὶ ὡραῖον καὶ θαυμαστὸν καὶ μέγα καὶ καλόν, ὁμοίωμα καὶ εἰκὼν θεοῦ, καὶ διὰ τὴν παράβασιν εἰσῆλθεν εἰς αὐτὴν ἡ πονηρία τῶν παθῶν τοῦ σκότους. 9.2.9 Τὸ λοιπὸν εἰ συγκεκράτηται καὶ συνήνωται ἡ ψυχὴ τοῖς θελήμασιν· ἤτοι τὸ φῶς τοῦ θεοῦ ἐν αὐτῇ ἔχει, ἐν αὐτῷ ζῶσα ἐν πάσαις ἀρεταῖς τοῦ φωτὸς τῆς ἀναπαύσεώς ἐστι, πάλιν  δὲ τὸ σκότος τῆς  ἁμαρτίας  ἐὰν  ἔχῃ  ἐν  αὐτῇ, ζῶσα ἐν  τοῖς  ἁμαρτήμασι τοῦ  σκότους  τῆς
Line 1,204: Line 1,205:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
69
 
69
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
κατακρίσεως τυγχάνει. ψυχὴν γὰρ τὴν θέλουσαν ζῆσαι παρὰ θεῷ καὶ ἐν ἀπολαύσει καὶ ἀναπαύσει  καὶ  φωτὶ  αἰωνίῳ  προσελθεῖν  δεῖ,  ὡς  προείρηται,  τῷ  ἀληθινῷ  ἀρχιερεῖ Χριστῷ καὶ τυθῆναι  καὶ  ἀποθανεῖν  τῷ κόσμῳ καὶ τῇ προτέρᾳ ζωῇ τοῦ σκότους τῆς πονη9.2.10 ρίας καὶ μετατεθῆναι ἐν ἑτέρᾳ ζωῇ καὶ ἀναστροφῇ θείᾳ. καὶ ὥσπερ ἐάν τις ἀποθάνῃ  ἐν  πόλει,  οὔτε τῆς  φωνῆς  τῶν  ἐκεῖ ἀκούει  οὔτε  λαλιᾶς  οὔτε ἤχου, ἀλλὰ καθάπαξ ἀπέθανε καὶ μετατίθεται ἐν ἑτέρῳ τόπῳ, ἔνθα οὐκ εἰσὶ φωναὶ καὶ κραυγαὶ τῆς πόλεως ἐκείνης, οὕτω καὶ ἡ ψυχή, ἐπὰν τυθῇ καὶ ἀποθάνῃ, ἐν ᾗ διατρίβει καὶ ζῇ πόλει τῆς κακίας τῶν παθῶν (τῆς ἁμαρτίας, τῶν πονηρῶν δυνάμεων), οὐκέτι ἀκούει ἐν αὐτῇ τῆς φωνῆς καὶ τῆς λαλιᾶς καὶ κραυγῆς τῶν πονηρῶν διαλογισμῶν τοῦ σκότους· οὐκέτι φωνὴ  ἀκούεται  ἐν  αὐτῇ  ματαίου  καὶ πονηροῦ  διαλογισμοῦ  καὶ ταραχὴ πνευμάτων σκότους, ἀλλὰ μετατίθεται εἰς πόλιν ἀγαθότητος καὶ εἰρήνης μεστήν, εἰς πόλιν φωτὸς θεότητος,  κἀκεῖ  ζῇ  καὶ  πολιτεύεται,  κἀκεῖ  ἀκούει  καὶ  λαλεῖ  καὶ  διαλογίζεται  καὶ ἐργάζεται ἔργα ἀρετῆς πνευματικὰ  καὶ θεοῦ ἄξια. 9.3.1  Παρακαλέσωμεν τοίνυν  καὶ ἡμεῖς τυθῆναι  διὰ τῆς  δυνάμεως  αὐτοῦ  καὶ ἀποθανεῖν  τῷ  αἰῶνι  τῆς  πονηρίας  τοῦ σκότους καὶ ἀναιρεθῆναι  ἐν ἡμῖν τὸ πνεῦμα τῆς ἁμαρτίας καὶ ἐνδύσασθαι καὶ λαβεῖν ψυχὴν πνεύματος οὐρανίου καὶ μετατεθῆναι ἐκ τῆς κακίας τοῦ σκότους εἰς τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ καὶ  ἀναπαυθῆναι  ἐν  ζωῇ  ὅλου  αἰῶνος.  ὥσπερ γὰρ  ἐν  σταδίῳ  τὰ  ἅρματα τρέχουσι καὶ τὸ προλαβὸν ἐμποδίζει καὶ ἐπέχει καὶ κωλύει τὸ ἕτερον τοῦ μὴ προκόψαι καὶ προλαβεῖν, οὕτως  οἱ διαλογισμοὶ  τῆς  ψυχῆς  καὶ τῆς ἁμαρτίας τρέχουσιν  ἐν τῷ ἀνθρώπῳ. ἐὰν οὖν τύχῃ προλαβεῖν τὸν διαλογισμὸν τῆς ἁμαρτίας, ἐμποδίζει καὶ ἐπέχει καὶ ἀνακόπτει καὶ κωλύει τὴν ψυχὴν προσεγγίσαι τῷ 9.3.2 θεῷ καὶ τὸ κατ' αὐτῆς νῖκος ἄρασθαι. ὅπου δὲ αὐτὸς ὁ κύριος ἐπιβαίνει καὶ ἡνιοχεῖ τὴν ψυχήν, πάντοτε αὐτὸς νικᾷ ἡνιοχῶν  καὶ ὁδηγῶν  ἐπιστημόνως  τὸ ἅρμα τῆς ψυχῆς  εἰς τὸ οὐράνιον  καὶ ἔνθεον φρόνημα διαπαντός. οὔτε γὰρ πολεμεῖ πρὸς τὴν κακίαν, ἀλλ' αὐθέντης καὶ ἐξουσιαστὴς τυγχάνων  ἀεὶ τὸ νῖκος  αὐτοῦ ἐστιν. ἄγεται τοίνυν  τὰ Χερουβὶμ οὐχ ὅπου θέλουσιν πορεύεσθαι, ἀλλ' ὅπου ὁ ἐπιβεβηκὼς καὶ  ἡνιοχῶν  ὁδηγεῖ καὶ ὅπου θέλει αὐτός, ἐκεῖ πορεύονται,  ὁ  καὶ  αὐτὰ  βαστάζων· «χείρ,  γάρ  φησιν,  ἀνθρώπου  9.3.3 ὑποκάτωθεν αὐτῶν». ἄγονται οὖν αἱ ἅγιαι ψυχαὶ καὶ ὁδηγοῦνται  ὑπὸ τοῦ ἡνιοχοῦντος πνεύματος τοῦ Χριστοῦ, ὅπου βούλεται· καὶ ὅτε μὲν βούλεται, εἰς τὸν οὐρανόν, ὅτε δὲ βούλεται ἐν τοῖς πέρασιν, ὅτε βούλεται ἐν τῷ σώματι, καὶ ἔνθα βούλεται, ἐκεῖ αὐτῷ διακονοῦσιν. ὥσπερ γὰρ τοῦ πετεινοῦ  πόδες τὰ πτερά εἰσιν, οὕτω τὸ οὐράνιον τοῦ φωτὸς πνεῦμα ἀναλαμβάνον  τὰ  πτερὰ  τῶν  λογισμῶν  τῶν  ἀξίων  ψυχῶν  ὁδηγεῖ  καὶ  ἡνιοχεῖ  ὡς βούλεται καὶ ὡς οἶδεν αὐτός. 9.3.4 Σὺ τοίνυν  ὁ ἀκούων ἐπὰν ἀκούσῃς ταῦτα, ἔνιδε ἐν ἑαυτῷ, εἰ κέκτησαι αὐτὰ ἔργῳ καὶ ἀληθείᾳ ἐν τῇ ψυχῇ σου. οὐκ εἰσὶ γὰρ ἁπλῶς οὗτοι οἱ λόγοι ἀργοί, λαλούμενοι  μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐνεργείᾳ καὶ  πληροφορίᾳ καὶ ἀληθείᾳ εἰς Χριστιανὴν ψυχὴν ἐπιτελούμενοι. καὶ εἰ μὴ κέκτησαι, ἀλλὰ πτωχεύεις ἐκ τῶν τοιούτων πνευματικῶν  ἀγαθῶν,  λύπην καὶ πόνον  καὶ θλῖψιν  καὶ πένθος ἀδιάλειπτον  ὀφείλεις ἔχειν καὶ ἀκμὴν νεκρὸς ὢν ἀπὸ τῆς τῶν ζώντων χώρας, καὶ ὡς τραυματίας ἀεὶ βόα πρὸς τὸν κύριον καὶ αἰτοῦ πιστῶς, ἵνα καὶ αὐτὸς 9.3.5 ταύτης τῆς ἀληθινῆς ζωῆς καταξιωθῇς. ὥσπερ γὰρ τὸ σῶμα τοῦτο ποιήσας ὁ θεὸς οὐκ ἐκ τῆς ἑαυτοῦ φύσεως οὐδὲ ἐκ τῆς ἰδίου οὐσίας ἔδωκεν αὐτῷ ἔχειν τὴν ζωήν, τὴν βρῶσιν καὶ τὴν πόσιν καὶ τὰ ἐνδύματα καὶ τὰ ὑποδήματα, ἀλλὰ πᾶσαν τὴν οἰκονομίαν τῆς ζωῆς ἔξωθεν ἔδωκεν αὐτῷ ἔχειν, αὐτὸ καθ' ἑαυτὸ τὸ σῶμα γυμνὸν  ποιήσας, καὶ χωρὶς τῶν ἔξωθεν τοῦ σώματος ὄντων  ζῆσαι τὸ σῶμα ἀδύνατον (τουτέστι χωρὶς βρώσεως καὶ πόσεως καὶ ἀμφιασμοῦ), καὶ ἀνάγκῃ πάσῃ τῶν ἔξωθεν αὐτοῦ ὄντων χρῄζει καὶ ἐπιδέεται, ἵνα δύνηται ζῆν καὶ συνεῖναι· ἐὰν δὲ εἰς
 
κατακρίσεως τυγχάνει. ψυχὴν γὰρ τὴν θέλουσαν ζῆσαι παρὰ θεῷ καὶ ἐν ἀπολαύσει καὶ ἀναπαύσει  καὶ  φωτὶ  αἰωνίῳ  προσελθεῖν  δεῖ,  ὡς  προείρηται,  τῷ  ἀληθινῷ  ἀρχιερεῖ Χριστῷ καὶ τυθῆναι  καὶ  ἀποθανεῖν  τῷ κόσμῳ καὶ τῇ προτέρᾳ ζωῇ τοῦ σκότους τῆς πονη9.2.10 ρίας καὶ μετατεθῆναι ἐν ἑτέρᾳ ζωῇ καὶ ἀναστροφῇ θείᾳ. καὶ ὥσπερ ἐάν τις ἀποθάνῃ  ἐν  πόλει,  οὔτε τῆς  φωνῆς  τῶν  ἐκεῖ ἀκούει  οὔτε  λαλιᾶς  οὔτε ἤχου, ἀλλὰ καθάπαξ ἀπέθανε καὶ μετατίθεται ἐν ἑτέρῳ τόπῳ, ἔνθα οὐκ εἰσὶ φωναὶ καὶ κραυγαὶ τῆς πόλεως ἐκείνης, οὕτω καὶ ἡ ψυχή, ἐπὰν τυθῇ καὶ ἀποθάνῃ, ἐν ᾗ διατρίβει καὶ ζῇ πόλει τῆς κακίας τῶν παθῶν (τῆς ἁμαρτίας, τῶν πονηρῶν δυνάμεων), οὐκέτι ἀκούει ἐν αὐτῇ τῆς φωνῆς καὶ τῆς λαλιᾶς καὶ κραυγῆς τῶν πονηρῶν διαλογισμῶν τοῦ σκότους· οὐκέτι φωνὴ  ἀκούεται  ἐν  αὐτῇ  ματαίου  καὶ πονηροῦ  διαλογισμοῦ  καὶ ταραχὴ πνευμάτων σκότους, ἀλλὰ μετατίθεται εἰς πόλιν ἀγαθότητος καὶ εἰρήνης μεστήν, εἰς πόλιν φωτὸς θεότητος,  κἀκεῖ  ζῇ  καὶ  πολιτεύεται,  κἀκεῖ  ἀκούει  καὶ  λαλεῖ  καὶ  διαλογίζεται  καὶ ἐργάζεται ἔργα ἀρετῆς πνευματικὰ  καὶ θεοῦ ἄξια. 9.3.1  Παρακαλέσωμεν τοίνυν  καὶ ἡμεῖς τυθῆναι  διὰ τῆς  δυνάμεως  αὐτοῦ  καὶ ἀποθανεῖν  τῷ  αἰῶνι  τῆς  πονηρίας  τοῦ σκότους καὶ ἀναιρεθῆναι  ἐν ἡμῖν τὸ πνεῦμα τῆς ἁμαρτίας καὶ ἐνδύσασθαι καὶ λαβεῖν ψυχὴν πνεύματος οὐρανίου καὶ μετατεθῆναι ἐκ τῆς κακίας τοῦ σκότους εἰς τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ καὶ  ἀναπαυθῆναι  ἐν  ζωῇ  ὅλου  αἰῶνος.  ὥσπερ γὰρ  ἐν  σταδίῳ  τὰ  ἅρματα τρέχουσι καὶ τὸ προλαβὸν ἐμποδίζει καὶ ἐπέχει καὶ κωλύει τὸ ἕτερον τοῦ μὴ προκόψαι καὶ προλαβεῖν, οὕτως  οἱ διαλογισμοὶ  τῆς  ψυχῆς  καὶ τῆς ἁμαρτίας τρέχουσιν  ἐν τῷ ἀνθρώπῳ. ἐὰν οὖν τύχῃ προλαβεῖν τὸν διαλογισμὸν τῆς ἁμαρτίας, ἐμποδίζει καὶ ἐπέχει καὶ ἀνακόπτει καὶ κωλύει τὴν ψυχὴν προσεγγίσαι τῷ 9.3.2 θεῷ καὶ τὸ κατ' αὐτῆς νῖκος ἄρασθαι. ὅπου δὲ αὐτὸς ὁ κύριος ἐπιβαίνει καὶ ἡνιοχεῖ τὴν ψυχήν, πάντοτε αὐτὸς νικᾷ ἡνιοχῶν  καὶ ὁδηγῶν  ἐπιστημόνως  τὸ ἅρμα τῆς ψυχῆς  εἰς τὸ οὐράνιον  καὶ ἔνθεον φρόνημα διαπαντός. οὔτε γὰρ πολεμεῖ πρὸς τὴν κακίαν, ἀλλ' αὐθέντης καὶ ἐξουσιαστὴς τυγχάνων  ἀεὶ τὸ νῖκος  αὐτοῦ ἐστιν. ἄγεται τοίνυν  τὰ Χερουβὶμ οὐχ ὅπου θέλουσιν πορεύεσθαι, ἀλλ' ὅπου ὁ ἐπιβεβηκὼς καὶ  ἡνιοχῶν  ὁδηγεῖ καὶ ὅπου θέλει αὐτός, ἐκεῖ πορεύονται,  ὁ  καὶ  αὐτὰ  βαστάζων· «χείρ,  γάρ  φησιν,  ἀνθρώπου  9.3.3 ὑποκάτωθεν αὐτῶν». ἄγονται οὖν αἱ ἅγιαι ψυχαὶ καὶ ὁδηγοῦνται  ὑπὸ τοῦ ἡνιοχοῦντος πνεύματος τοῦ Χριστοῦ, ὅπου βούλεται· καὶ ὅτε μὲν βούλεται, εἰς τὸν οὐρανόν, ὅτε δὲ βούλεται ἐν τοῖς πέρασιν, ὅτε βούλεται ἐν τῷ σώματι, καὶ ἔνθα βούλεται, ἐκεῖ αὐτῷ διακονοῦσιν. ὥσπερ γὰρ τοῦ πετεινοῦ  πόδες τὰ πτερά εἰσιν, οὕτω τὸ οὐράνιον τοῦ φωτὸς πνεῦμα ἀναλαμβάνον  τὰ  πτερὰ  τῶν  λογισμῶν  τῶν  ἀξίων  ψυχῶν  ὁδηγεῖ  καὶ  ἡνιοχεῖ  ὡς βούλεται καὶ ὡς οἶδεν αὐτός. 9.3.4 Σὺ τοίνυν  ὁ ἀκούων ἐπὰν ἀκούσῃς ταῦτα, ἔνιδε ἐν ἑαυτῷ, εἰ κέκτησαι αὐτὰ ἔργῳ καὶ ἀληθείᾳ ἐν τῇ ψυχῇ σου. οὐκ εἰσὶ γὰρ ἁπλῶς οὗτοι οἱ λόγοι ἀργοί, λαλούμενοι  μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐνεργείᾳ καὶ  πληροφορίᾳ καὶ ἀληθείᾳ εἰς Χριστιανὴν ψυχὴν ἐπιτελούμενοι. καὶ εἰ μὴ κέκτησαι, ἀλλὰ πτωχεύεις ἐκ τῶν τοιούτων πνευματικῶν  ἀγαθῶν,  λύπην καὶ πόνον  καὶ θλῖψιν  καὶ πένθος ἀδιάλειπτον  ὀφείλεις ἔχειν καὶ ἀκμὴν νεκρὸς ὢν ἀπὸ τῆς τῶν ζώντων χώρας, καὶ ὡς τραυματίας ἀεὶ βόα πρὸς τὸν κύριον καὶ αἰτοῦ πιστῶς, ἵνα καὶ αὐτὸς 9.3.5 ταύτης τῆς ἀληθινῆς ζωῆς καταξιωθῇς. ὥσπερ γὰρ τὸ σῶμα τοῦτο ποιήσας ὁ θεὸς οὐκ ἐκ τῆς ἑαυτοῦ φύσεως οὐδὲ ἐκ τῆς ἰδίου οὐσίας ἔδωκεν αὐτῷ ἔχειν τὴν ζωήν, τὴν βρῶσιν καὶ τὴν πόσιν καὶ τὰ ἐνδύματα καὶ τὰ ὑποδήματα, ἀλλὰ πᾶσαν τὴν οἰκονομίαν τῆς ζωῆς ἔξωθεν ἔδωκεν αὐτῷ ἔχειν, αὐτὸ καθ' ἑαυτὸ τὸ σῶμα γυμνὸν  ποιήσας, καὶ χωρὶς τῶν ἔξωθεν τοῦ σώματος ὄντων  ζῆσαι τὸ σῶμα ἀδύνατον (τουτέστι χωρὶς βρώσεως καὶ πόσεως καὶ ἀμφιασμοῦ), καὶ ἀνάγκῃ πάσῃ τῶν ἔξωθεν αὐτοῦ ὄντων χρῄζει καὶ ἐπιδέεται, ἵνα δύνηται ζῆν καὶ συνεῖναι· ἐὰν δὲ εἰς
Line 1,218: Line 1,219:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
70
 
70
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
τὴν ἑαυτοῦ φύσιν μόνον στῇ μηδὲν τῶν ἔξωθεν αὐτοῦ προσλαβόν, διαφθείρεται καὶ ἀπόλλυται, τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὴν ψυχὴν μὴ οὖσαν φύσεως φωτὸς θείου, κτισθεῖσαν δὲ κατ' εἰκόνα ἰδίαν ὑπὸ θεοῦ· οὕτως ᾠκονόμησε καὶ ηὐδόκησεν ἔχειν αἰώνιον  ζωὴν οὐκ ἐκ τῆς ἰδίας φύσεως, ἀλλ' ἐκ τῆς ἑαυτοῦ θεότητος, ἐκ τοῦ ἰδίου πνεύματος, ἐκ τοῦ ἰδίου φωτὸς τροφὴν καὶ βρῶσιν καὶ πόσιν πνευματικὴν καὶ ἐνδύματα οὐράνια 9.3.6 τῆς γὰρ ψυχῆς ἡ ὄντως  ζωὴ αὕτη ἐστίν. ὥσπερ τῷ σώματι, ὡς προείρηται, ἡ ζωὴ οὐκ ἐξ αὐτοῦ ἐστιν, ἀλλ'  ἔξωθεν  αὐτοῦ (τουτέστιν  ἀπὸ γῆς) καὶ χωρὶς  τῶν  ἔξωθεν  αὐτοῦ ὄντων  ἀδύνατον  αὐτὸ ζῆσαι, οὕτω καὶ τὴν ψυχήν  ἐὰν μὴ γεννηθῇ  ἀπὸ τῆς νῦν  εἰς ἐκείνην  τὴν  γῆν  τῶν  ζώντων  κἀκεῖθεν  τραφῇ  πνευματικῶς  καὶ  αὐξήσῃ ἐν  κυρίῳ προκόπτουσα καὶ ἀμφιασθῇ ἐκ τῆς θεότητος ἀμφία ἀρρήτου καὶ οὐρανίου κάλλους μὴ οὖσα φύσεως  ἐκείνηςκαὶ  χωρὶς  ἐκείνης  τῆς  τροφῆς  ζῆσαι αὐτὴν  ἐν  ἀναπαύσει  καὶ ἀπολαύσει ἀφθάρτῳ ἀδύνατον. ἔχει γὰρ ἡ θεία φύσις ἄρτον ζωῆς, τὸν εἰπόντα· «ἐγώ εἰμι  ὁ  ἄρτος  τῆς  ζωῆς»,  καὶ  «ὕδωρ  ζῶν»  καὶ  οἶνον  εὐφραίνοντα  ὄντως  καρδίαν ἀνθρώπου  καὶ  «ἀγαλλιάσεως  ἔλαιον»  καὶ  παμπόλλην  καὶ  πολυποίκιλον  τροφὴν οὐράνιον  καὶ πνευματικὴν  καὶ ἐνδύματα φωτὸς οὐράνια ἐκ τοῦ πνεύματος τοῦ θεοῦ
 
τὴν ἑαυτοῦ φύσιν μόνον στῇ μηδὲν τῶν ἔξωθεν αὐτοῦ προσλαβόν, διαφθείρεται καὶ ἀπόλλυται, τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τὴν ψυχὴν μὴ οὖσαν φύσεως φωτὸς θείου, κτισθεῖσαν δὲ κατ' εἰκόνα ἰδίαν ὑπὸ θεοῦ· οὕτως ᾠκονόμησε καὶ ηὐδόκησεν ἔχειν αἰώνιον  ζωὴν οὐκ ἐκ τῆς ἰδίας φύσεως, ἀλλ' ἐκ τῆς ἑαυτοῦ θεότητος, ἐκ τοῦ ἰδίου πνεύματος, ἐκ τοῦ ἰδίου φωτὸς τροφὴν καὶ βρῶσιν καὶ πόσιν πνευματικὴν καὶ ἐνδύματα οὐράνια 9.3.6 τῆς γὰρ ψυχῆς ἡ ὄντως  ζωὴ αὕτη ἐστίν. ὥσπερ τῷ σώματι, ὡς προείρηται, ἡ ζωὴ οὐκ ἐξ αὐτοῦ ἐστιν, ἀλλ'  ἔξωθεν  αὐτοῦ (τουτέστιν  ἀπὸ γῆς) καὶ χωρὶς  τῶν  ἔξωθεν  αὐτοῦ ὄντων  ἀδύνατον  αὐτὸ ζῆσαι, οὕτω καὶ τὴν ψυχήν  ἐὰν μὴ γεννηθῇ  ἀπὸ τῆς νῦν  εἰς ἐκείνην  τὴν  γῆν  τῶν  ζώντων  κἀκεῖθεν  τραφῇ  πνευματικῶς  καὶ  αὐξήσῃ ἐν  κυρίῳ προκόπτουσα καὶ ἀμφιασθῇ ἐκ τῆς θεότητος ἀμφία ἀρρήτου καὶ οὐρανίου κάλλους μὴ οὖσα φύσεως  ἐκείνηςκαὶ  χωρὶς  ἐκείνης  τῆς  τροφῆς  ζῆσαι αὐτὴν  ἐν  ἀναπαύσει  καὶ ἀπολαύσει ἀφθάρτῳ ἀδύνατον. ἔχει γὰρ ἡ θεία φύσις ἄρτον ζωῆς, τὸν εἰπόντα· «ἐγώ εἰμι  ὁ  ἄρτος  τῆς  ζωῆς»,  καὶ  «ὕδωρ  ζῶν»  καὶ  οἶνον  εὐφραίνοντα  ὄντως  καρδίαν ἀνθρώπου  καὶ  «ἀγαλλιάσεως  ἔλαιον»  καὶ  παμπόλλην  καὶ  πολυποίκιλον  τροφὴν οὐράνιον  καὶ πνευματικὴν  καὶ ἐνδύματα φωτὸς οὐράνια ἐκ τοῦ πνεύματος τοῦ θεοῦ
Line 1,246: Line 1,247:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
71
 
71
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
οὐρανῶν  λέγων  καὶ  περὶ  τοῦ  τιμίου  καὶ  ἐνδόξου  καὶ  θείου  καὶ  μόνου  πολυτίμου μαργαρίτου  διηγούμενος  καὶ  πῶς  τις  λήψεται  ἐκδιδάσκων  τῇ  τῶν  φαινομένων  παραβολῇ  χρησάμενος  ἀπεκρίνατο  οὕτως·  «ὁμοία  ἐστὶν  ἡ  βασιλεία  τῶν  οὐρανῶν ἐμπόρῳ ζητοῦντι καλοὺς μαργαρίτας, ὃς  εὑρὼν ἕνα πολύτιμον  μαργαρίτην ἀπελθὼν πωλεῖ πάντα ὅσα ἔχει καὶ ἀγοράζει τὸν μαργαρίτην ἐκεῖνον», ἵνα βασιλεῖ πάντως ἀρέσῃ ἀπενέγκας  καὶ  τῆς  παρ'  αὐτοῦ  καταξιωθῇ  10.1.2  τιμῆς·  διὰ  γὰρ  λίθων  τιμίων καθυφαίνεται  στέφανος τυραννικός. οὕτως τοίνυν  καὶ ἡ ψυχὴ ὀφείλει  κτήσασθαι καὶ εὑρεῖν  τὸν  ἐπουράνιον  καὶ  «πολύτιμον  μαργαρίτην»,  τὸ  τοῦ  Χριστοῦ πνεῦμα,  τὴν μεγάλην καὶ καλὴν ἐμπορίαν, ἵνα ἐν στεφάνῳ δόξης τοῦ ἐπουρανίου βασιλέως Χριστοῦ πλακῇ. ἄνευ δὲ τοῦ θείου μαργαρίτου τούτου, ὅπερ ἐστὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα, ἀρέσαι ψυχὴ τῷ βασιλεῖ Χριστῷ οὐ δύναται οὐδὲ στέφανος γενέσθαι βασιλικός. 10.1.3 Πῶς τοίνυν τις κτήσεται καὶ εὑρήσει τὸν μαργαρίτην τοῦτον, ἐκ τῶν φαινομένων  ἐμπόρων μανθάνειν ἔξεστι τῶν τὴν ἐμπορίαν τῶν πολυτίμων μαργαρίτων ποιουμένων. οὗτοι γὰρ πᾶσαν τὴν οὐσίαν ἑαυτῶν ἀποδόμενοι καὶ πόρρω τῆς ἐνεγκούσης ἐξοικισθέντες καὶ δι' ἐρήμων καὶ λῃστρικῶν τόπων διελθόντες καταλαμβάνουσι τόπους, ἐν οἷς γεννῶνται οἱ μαργαρῖται. πρόκεινται  γὰρ ἐκεῖ οἱ τιμιώτεροι καὶ ἐνδοξότεροι τῶν λίθων  ὑποκεχαραγμένων  καὶ ὑπογεγραμμένων  τῶν τιμῶν. καὶ ἕκαστος τῶν ἐμπορευομένων ὁρᾷ τοὺς προκειμένους λίθους, ὁρᾷ δὲ καὶ πῶς μέλλει  βασιλεῖ  ἐμφανίζεσθαι. εἰ δὲ ὑπερβαίνει  τὸν πλοῦτον αὐτοῦ, οὐ μόνον ἐπὶ τῷ κενῷ μόχθῳ ἄχθεται καὶ πενθεῖ, 10.1.4 ἀλλ' ἔτι οὐδὲ βασιλέα δύναται  ὄψεσθαι. τὸν  αὐτὸν  τρόπον  καὶ ὁ Χριστὸς ὁ κύριος ἡμῶν  προετύπωσε καὶ προέγραψε τὴν τοῦ καλοῦ καὶ μεγάλου μαργαρίτου τιμήν, οὗ χωρὶς  οὐδεὶς δύναται ἀρέσαι τῷ ἐπουρανίῳ βασιλεῖ. ἡ δὲ τιμὴ ἄρνησις κόσμου καὶ θάνατος καὶ σταυρός· αὐτὸς γὰρ τύπος γέγονε καὶ ἀρχηγὸς τῆς εἰς ζωὴν ἀπαγούσης ὁδοῦ, δοὺς εἰς θάνατον τὸ ἴδιον σῶμα ὑπὲρ ἡμῶν καὶ νικήσας τὴν τοῦ διαβόλου τυραννίδα καὶ ἐξαγοράσας ἡμᾶς τῷ ἰδίῳ
 
οὐρανῶν  λέγων  καὶ  περὶ  τοῦ  τιμίου  καὶ  ἐνδόξου  καὶ  θείου  καὶ  μόνου  πολυτίμου μαργαρίτου  διηγούμενος  καὶ  πῶς  τις  λήψεται  ἐκδιδάσκων  τῇ  τῶν  φαινομένων  παραβολῇ  χρησάμενος  ἀπεκρίνατο  οὕτως·  «ὁμοία  ἐστὶν  ἡ  βασιλεία  τῶν  οὐρανῶν ἐμπόρῳ ζητοῦντι καλοὺς μαργαρίτας, ὃς  εὑρὼν ἕνα πολύτιμον  μαργαρίτην ἀπελθὼν πωλεῖ πάντα ὅσα ἔχει καὶ ἀγοράζει τὸν μαργαρίτην ἐκεῖνον», ἵνα βασιλεῖ πάντως ἀρέσῃ ἀπενέγκας  καὶ  τῆς  παρ'  αὐτοῦ  καταξιωθῇ  10.1.2  τιμῆς·  διὰ  γὰρ  λίθων  τιμίων καθυφαίνεται  στέφανος τυραννικός. οὕτως τοίνυν  καὶ ἡ ψυχὴ ὀφείλει  κτήσασθαι καὶ εὑρεῖν  τὸν  ἐπουράνιον  καὶ  «πολύτιμον  μαργαρίτην»,  τὸ  τοῦ  Χριστοῦ πνεῦμα,  τὴν μεγάλην καὶ καλὴν ἐμπορίαν, ἵνα ἐν στεφάνῳ δόξης τοῦ ἐπουρανίου βασιλέως Χριστοῦ πλακῇ. ἄνευ δὲ τοῦ θείου μαργαρίτου τούτου, ὅπερ ἐστὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα, ἀρέσαι ψυχὴ τῷ βασιλεῖ Χριστῷ οὐ δύναται οὐδὲ στέφανος γενέσθαι βασιλικός. 10.1.3 Πῶς τοίνυν τις κτήσεται καὶ εὑρήσει τὸν μαργαρίτην τοῦτον, ἐκ τῶν φαινομένων  ἐμπόρων μανθάνειν ἔξεστι τῶν τὴν ἐμπορίαν τῶν πολυτίμων μαργαρίτων ποιουμένων. οὗτοι γὰρ πᾶσαν τὴν οὐσίαν ἑαυτῶν ἀποδόμενοι καὶ πόρρω τῆς ἐνεγκούσης ἐξοικισθέντες καὶ δι' ἐρήμων καὶ λῃστρικῶν τόπων διελθόντες καταλαμβάνουσι τόπους, ἐν οἷς γεννῶνται οἱ μαργαρῖται. πρόκεινται  γὰρ ἐκεῖ οἱ τιμιώτεροι καὶ ἐνδοξότεροι τῶν λίθων  ὑποκεχαραγμένων  καὶ ὑπογεγραμμένων  τῶν τιμῶν. καὶ ἕκαστος τῶν ἐμπορευομένων ὁρᾷ τοὺς προκειμένους λίθους, ὁρᾷ δὲ καὶ πῶς μέλλει  βασιλεῖ  ἐμφανίζεσθαι. εἰ δὲ ὑπερβαίνει  τὸν πλοῦτον αὐτοῦ, οὐ μόνον ἐπὶ τῷ κενῷ μόχθῳ ἄχθεται καὶ πενθεῖ, 10.1.4 ἀλλ' ἔτι οὐδὲ βασιλέα δύναται  ὄψεσθαι. τὸν  αὐτὸν  τρόπον  καὶ ὁ Χριστὸς ὁ κύριος ἡμῶν  προετύπωσε καὶ προέγραψε τὴν τοῦ καλοῦ καὶ μεγάλου μαργαρίτου τιμήν, οὗ χωρὶς  οὐδεὶς δύναται ἀρέσαι τῷ ἐπουρανίῳ βασιλεῖ. ἡ δὲ τιμὴ ἄρνησις κόσμου καὶ θάνατος καὶ σταυρός· αὐτὸς γὰρ τύπος γέγονε καὶ ἀρχηγὸς τῆς εἰς ζωὴν ἀπαγούσης ὁδοῦ, δοὺς εἰς θάνατον τὸ ἴδιον σῶμα ὑπὲρ ἡμῶν καὶ νικήσας τὴν τοῦ διαβόλου τυραννίδα καὶ ἐξαγοράσας ἡμᾶς τῷ ἰδίῳ
Line 1,264: Line 1,265:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
72
 
72
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
θανάτου ἀγωνισάσθω, ἵνα νικήσασα τύχῃ τῆς αἰωνίου ζωῆς κατὰ τὸν πρόδρομον ἡμῶν Χριστόν, τὸν ἕως θανάτου δεδωκότα ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν. ὑπόδειγμα γὰρ ὁ κύριος πᾶσι γεγένηται, ἵνα ὥσπερ αὐτὸς διὰ τῆς ἀδοξίας καὶ τῆς ἀτιμίας καὶ τοῦ ἐσχάτου θανάτου ἐνίκησε  τὸν  ἐχθρόν,  οὕτω  καὶ  ἡμεῖς  ἐν  πάθεσι  καὶ  ταπεινώσει  καὶ  ἀδοξίᾳ ἀναστρεφόμενοι καὶ ἕως θανάτου αἰσχύνης καταφρονήσαντες δυνηθῶμεν νικῆσαι τὸν διάβολον καὶ λαβεῖν ζωὴν καὶ κτήσασθαι τὸν «πολύτιμον μαργαρίτην», ὅς ἐστι Χριστὸς κατὰ τὸ εἰρημένον·  «οὔπω 10.1.9 μέχρις  αἵματος  ἀντικατέστητε  πρὸς  τὴν  ἁμαρτίαν ἀνταγωνιζόμενοι».  διὰ θανάτου  τὸν θάνατον  νικήσωμεν  μὴ συνδυάζοντες  τῇ κακίᾳ μηδὲ καταπίπτοντες λογισμοῖς. αἰσχρὸν δὲ τοὺς μὲν ἐμπόρους τοιαῦτα πελάγη διαπερᾶν καὶ κινδύνων θανατηφόρων καταφρονεῖν διὰ τὴν τοῦ πλούτου αὔξησιν καὶ προσθήκην, ἡμᾶς δὲ μὴ καταφρονεῖν  τοῦ προσκαίρου θανάτου (τουτέστι τῶν ἡδονῶν τοῦ κόσμου) τοὺς τῆς αἰωνίου  ζωῆς ἐπιλαβέσθαι  ποθοῦντας  καὶ τὸ ἄφθαρτον φῶς  τοῦ καλλίστου μαργαρίτου  κτήσασθαι  βουλομένους  καὶ  τὴν  ἐμπορίαν  τοῦ  ἀληθινοῦ  θησαυροῦ ἐμπορεύσασθαι ἐπιθυμοῦντας.  10.1.10 Παρακαλῶ τοίνυν  ὑμᾶς,  ἀδελφοί, τοῦ θανάτου καταφρονεῖν καὶ ἐξουδενωμένην  ἔχειν τὴν ἑαυτῶν ψυχὴν καὶ ἕως θανάτου  μιμητὰς γενέσθαι  τοῦ  κυρίου, τοῦ ἐν  πᾶσι τύπου  καὶ  ὑποδείγματος  ἡμῖν  γενομένου  καὶ  ἐν θανάτῳ νικήσαντος τὸν θάνατον. 10.2.1 Ἐν γὰρ τῷ νόμῳ μυστικῶς «ὑποδείγματι  καὶ σκιᾷν» περὶ τοῦ θανάτου κυρίου Μωϋσῆς, ὁ καλὸς τοῦ θεοῦ θεράπων, καὶ αἰνιγματωδῶς  ἐπιτελεῖ  τὴν  δάμαλιν  «ἔξω τῆς  παρεμβολῆς» ἐν  ἐρήμῳ τόπῳ  εἰς  ἄφεσιν  ἁμαρτιῶν θύεσθαι προστάξας, ἧς ἡ σποδιὰ καὶ τὸ αἷμα ῥαντιζόμενον  ἡγίαζε πάντα τὸν λαὸν καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ τὰ λειτουργικὰ σκεύη καὶ αὐτὸ τὸ βιβλίον καὶ τὴν σκηνήν. καθὼς καὶ ὁ ἀπόστολος Ἑβραίοις διαλεγόμενος τὴν ἀληθινὴν  τοῦ μυστηρίου εἰκόνα ἐξηγήσατο· «εἰ γὰρ  τὸ  αἷμα,  φησίν,  ταύρων  καὶ  τράγων  καὶ  σποδὸς  δαμάλεως  ῥαντίζουσα  τοὺς κεκοινωμένους  ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα, πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ὃς διὰ πνεύματος  ἁγίου προσήνεγκεν ἑαυτὸν ἄμωμον τῷ θεῷ, καθαριεῖ τὴν συνείδησιν ἡμῶν ἀπὸ νεκρῶν 10.2.2 ἔργων εἰς τὸ λατρεύειν θεῷ ζῶντι». τὸ δὲ «ἔξω τῆς παρεμβολῆς» δάμαλιν εἰς τὴν ἔρημον θύεσθαι δισσῶς νοεῖται· ἢ ὅτι ἐρήμων οὐσῶν τῶν ψυχῶν  καὶ μὴ ἐχουσῶν φωνὴν  θεοῦ ἢ ὁδὸν ἐν αὐταῖς, ἀλλὰ μεμεστωμένων ἀκανθῶν δεινῶν,  ἔπαθεν  ὁ  κύριος,  ἵνα  καθαρίσῃ  αὐτὰς  καὶ  κατειρηνεύσῃ,  ἢ  ὅτι  δεῖ  τὰς ἐξερχομένας ψυχὰς ἀπὸ τῶν πατρίδων καὶ ἀπὸ τῆς συγγενείας καὶ ἀπὸ τῆς συντροφίας τῆς δεινῆς τῶν πονηρῶν πνευμάτων τοῦ σκότους, ἐν αἷς διῆγον καὶ ἔζων, ἐξελθεῖν διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ κυρίου καὶ ἀναχωρῆσαι εἰς τὴν καθαρὰν γῆν τῆς ζωῆς, ἔνθα οὐκ εἰσὶ φωναὶ τῆς κακίας καὶ θροῦς τῶν πονηρῶν πνευμάτων καὶ ὄχλος ἀκαθάρτων δαιμόνων. ἀπειρόζυγος  δὲ  ἦν  ἡ  δάμαλις,  διότι  ζυγὸν  ἁμαρτίας  καὶ  δουλείας  ὁ  κύριος  οὐκ ἐβάστασεν,  ἀλλὰ  ἀπέθανεν  ὑπὲρ  ἡμῶν·  δυνάμεθα  δὲ  καὶ  ἡμεῖς  περιγενέσθαι ἐξακολουθοῦντες τῇ ὁδῷ τοῦ κυρίου. 10.2.3 Τυπικῶς δὲ ὁ νόμος ἐκέλευσε τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν προσιόντας περιτέμνεσθαι καὶ συναριθμεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ θεοῦ, τὴν εἴσοδον τῶν ἐθνῶν  διαγράφων  τῶν  μελλόντων  πιστεύειν  καὶ  ἐγκαταριθμεῖσθαι  τῇ  ἐπουρανίῳ ἐκκλησίᾳ. ἔλεγε δὲ καὶ  περὶ τῆς ἑορτῆς ὁ νόμος· «ἐξολοθρευθήσεται, φησίν, ἐκ τοῦ ἔθνους πᾶς ὁ μὴ ἑορτάζων τὴν ἑορτὴν  τοῦ πάσχα», περὶ τῆς κατὰ ψυχὴν  μελλούσης γίνεσθαι ἑορτῆς λέγων·  «ἐξολοθρευθήσεται, φησί, πᾶς  ἀπερίτμητος ἐκ φυλῆς  Ἰσραὴλ καὶ κληρονομίαν οὐχ ἕξει ἐν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ πᾶς ἀκρόβυστος». οὕτως ἐνταῦθα ὁ ἀπερίτμητος  τὴν  καρδίαν ὁ μὴ τῇ μαχαίρᾳ τοῦ πνεύματος  περιτμηθείς, υἱὸς θεοῦ ἢ Ἰσραὴλ ὁρῶν θεὸν οὐκ ὀνομάζεται οὐδὲ τῇ κληρονομίᾳ τῆς ζωῆς συγκαταριθμεῖται. καὶ ὥσπερ ἐκεῖ οὐκ ἦν ἐξὸν προσελθεῖν ἢ κοινωνῆσαι  τοῖς ἔθνεσιν, οὕτως ὁ θεὸς χωρίζει
 
θανάτου ἀγωνισάσθω, ἵνα νικήσασα τύχῃ τῆς αἰωνίου ζωῆς κατὰ τὸν πρόδρομον ἡμῶν Χριστόν, τὸν ἕως θανάτου δεδωκότα ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν. ὑπόδειγμα γὰρ ὁ κύριος πᾶσι γεγένηται, ἵνα ὥσπερ αὐτὸς διὰ τῆς ἀδοξίας καὶ τῆς ἀτιμίας καὶ τοῦ ἐσχάτου θανάτου ἐνίκησε  τὸν  ἐχθρόν,  οὕτω  καὶ  ἡμεῖς  ἐν  πάθεσι  καὶ  ταπεινώσει  καὶ  ἀδοξίᾳ ἀναστρεφόμενοι καὶ ἕως θανάτου αἰσχύνης καταφρονήσαντες δυνηθῶμεν νικῆσαι τὸν διάβολον καὶ λαβεῖν ζωὴν καὶ κτήσασθαι τὸν «πολύτιμον μαργαρίτην», ὅς ἐστι Χριστὸς κατὰ τὸ εἰρημένον·  «οὔπω 10.1.9 μέχρις  αἵματος  ἀντικατέστητε  πρὸς  τὴν  ἁμαρτίαν ἀνταγωνιζόμενοι».  διὰ θανάτου  τὸν θάνατον  νικήσωμεν  μὴ συνδυάζοντες  τῇ κακίᾳ μηδὲ καταπίπτοντες λογισμοῖς. αἰσχρὸν δὲ τοὺς μὲν ἐμπόρους τοιαῦτα πελάγη διαπερᾶν καὶ κινδύνων θανατηφόρων καταφρονεῖν διὰ τὴν τοῦ πλούτου αὔξησιν καὶ προσθήκην, ἡμᾶς δὲ μὴ καταφρονεῖν  τοῦ προσκαίρου θανάτου (τουτέστι τῶν ἡδονῶν τοῦ κόσμου) τοὺς τῆς αἰωνίου  ζωῆς ἐπιλαβέσθαι  ποθοῦντας  καὶ τὸ ἄφθαρτον φῶς  τοῦ καλλίστου μαργαρίτου  κτήσασθαι  βουλομένους  καὶ  τὴν  ἐμπορίαν  τοῦ  ἀληθινοῦ  θησαυροῦ ἐμπορεύσασθαι ἐπιθυμοῦντας.  10.1.10 Παρακαλῶ τοίνυν  ὑμᾶς,  ἀδελφοί, τοῦ θανάτου καταφρονεῖν καὶ ἐξουδενωμένην  ἔχειν τὴν ἑαυτῶν ψυχὴν καὶ ἕως θανάτου  μιμητὰς γενέσθαι  τοῦ  κυρίου, τοῦ ἐν  πᾶσι τύπου  καὶ  ὑποδείγματος  ἡμῖν  γενομένου  καὶ  ἐν θανάτῳ νικήσαντος τὸν θάνατον. 10.2.1 Ἐν γὰρ τῷ νόμῳ μυστικῶς «ὑποδείγματι  καὶ σκιᾷν» περὶ τοῦ θανάτου κυρίου Μωϋσῆς, ὁ καλὸς τοῦ θεοῦ θεράπων, καὶ αἰνιγματωδῶς  ἐπιτελεῖ  τὴν  δάμαλιν  «ἔξω τῆς  παρεμβολῆς» ἐν  ἐρήμῳ τόπῳ  εἰς  ἄφεσιν  ἁμαρτιῶν θύεσθαι προστάξας, ἧς ἡ σποδιὰ καὶ τὸ αἷμα ῥαντιζόμενον  ἡγίαζε πάντα τὸν λαὸν καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ τὰ λειτουργικὰ σκεύη καὶ αὐτὸ τὸ βιβλίον καὶ τὴν σκηνήν. καθὼς καὶ ὁ ἀπόστολος Ἑβραίοις διαλεγόμενος τὴν ἀληθινὴν  τοῦ μυστηρίου εἰκόνα ἐξηγήσατο· «εἰ γὰρ  τὸ  αἷμα,  φησίν,  ταύρων  καὶ  τράγων  καὶ  σποδὸς  δαμάλεως  ῥαντίζουσα  τοὺς κεκοινωμένους  ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα, πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ὃς διὰ πνεύματος  ἁγίου προσήνεγκεν ἑαυτὸν ἄμωμον τῷ θεῷ, καθαριεῖ τὴν συνείδησιν ἡμῶν ἀπὸ νεκρῶν 10.2.2 ἔργων εἰς τὸ λατρεύειν θεῷ ζῶντι». τὸ δὲ «ἔξω τῆς παρεμβολῆς» δάμαλιν εἰς τὴν ἔρημον θύεσθαι δισσῶς νοεῖται· ἢ ὅτι ἐρήμων οὐσῶν τῶν ψυχῶν  καὶ μὴ ἐχουσῶν φωνὴν  θεοῦ ἢ ὁδὸν ἐν αὐταῖς, ἀλλὰ μεμεστωμένων ἀκανθῶν δεινῶν,  ἔπαθεν  ὁ  κύριος,  ἵνα  καθαρίσῃ  αὐτὰς  καὶ  κατειρηνεύσῃ,  ἢ  ὅτι  δεῖ  τὰς ἐξερχομένας ψυχὰς ἀπὸ τῶν πατρίδων καὶ ἀπὸ τῆς συγγενείας καὶ ἀπὸ τῆς συντροφίας τῆς δεινῆς τῶν πονηρῶν πνευμάτων τοῦ σκότους, ἐν αἷς διῆγον καὶ ἔζων, ἐξελθεῖν διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ κυρίου καὶ ἀναχωρῆσαι εἰς τὴν καθαρὰν γῆν τῆς ζωῆς, ἔνθα οὐκ εἰσὶ φωναὶ τῆς κακίας καὶ θροῦς τῶν πονηρῶν πνευμάτων καὶ ὄχλος ἀκαθάρτων δαιμόνων. ἀπειρόζυγος  δὲ  ἦν  ἡ  δάμαλις,  διότι  ζυγὸν  ἁμαρτίας  καὶ  δουλείας  ὁ  κύριος  οὐκ ἐβάστασεν,  ἀλλὰ  ἀπέθανεν  ὑπὲρ  ἡμῶν·  δυνάμεθα  δὲ  καὶ  ἡμεῖς  περιγενέσθαι ἐξακολουθοῦντες τῇ ὁδῷ τοῦ κυρίου. 10.2.3 Τυπικῶς δὲ ὁ νόμος ἐκέλευσε τοὺς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν προσιόντας περιτέμνεσθαι καὶ συναριθμεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ θεοῦ, τὴν εἴσοδον τῶν ἐθνῶν  διαγράφων  τῶν  μελλόντων  πιστεύειν  καὶ  ἐγκαταριθμεῖσθαι  τῇ  ἐπουρανίῳ ἐκκλησίᾳ. ἔλεγε δὲ καὶ  περὶ τῆς ἑορτῆς ὁ νόμος· «ἐξολοθρευθήσεται, φησίν, ἐκ τοῦ ἔθνους πᾶς ὁ μὴ ἑορτάζων τὴν ἑορτὴν  τοῦ πάσχα», περὶ τῆς κατὰ ψυχὴν  μελλούσης γίνεσθαι ἑορτῆς λέγων·  «ἐξολοθρευθήσεται, φησί, πᾶς  ἀπερίτμητος ἐκ φυλῆς  Ἰσραὴλ καὶ κληρονομίαν οὐχ ἕξει ἐν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ πᾶς ἀκρόβυστος». οὕτως ἐνταῦθα ὁ ἀπερίτμητος  τὴν  καρδίαν ὁ μὴ τῇ μαχαίρᾳ τοῦ πνεύματος  περιτμηθείς, υἱὸς θεοῦ ἢ Ἰσραὴλ ὁρῶν θεὸν οὐκ ὀνομάζεται οὐδὲ τῇ κληρονομίᾳ τῆς ζωῆς συγκαταριθμεῖται. καὶ ὥσπερ ἐκεῖ οὐκ ἦν ἐξὸν προσελθεῖν ἢ κοινωνῆσαι  τοῖς ἔθνεσιν, οὕτως ὁ θεὸς χωρίζει
Line 1,278: Line 1,279:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
73
 
73
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῶν πνευ10.2.4 μάτων τῆς πονηρίας, τὸν νόμον τοῦ πνεύματος δοὺς ἐν τῇ  καρδία. καὶ  πάλιν  περὶ  τῆς  ἑορτῆς  τοῦ  πάσχα καὶ  τῶν  ἀζύμων  γράφει  λέγων· "1ἐξολοθρευθήσεται πᾶσα ζύμη ἐν τῇ ἑορτῇ τοῦ πάσχα καὶ εἰς ἣν ἂν οἰκίαν εὑρεθῇ ζύμη παλαιὰ ἐξολοθρευθήσεται."2 οἰκίαν τὸ σῶμα αἰνίττεται·  εἰς ἣν ἂν οἰκίαν εὑρεθῇ ζύμη ἁμαρτίας ἐξολοθρευθήσεται. ἔστι ζύμη παλαιὰ καὶ ἄζυμα καὶ ζύμη καινή, ὅτι τὸ θέλημα καὶ τὴν προαίρεσιν ἀπαιτεῖ ἀσυνδύαστον καὶ ἀσύμφωνον καθόλου τῇ κακίᾳ εἶναι, ἢ ὅτι ἄζυμον τὸν πρῶτον Ἀδὰμ λέγει καὶ ζύμην καινὴν τὴν θεότητα καὶ τὴν τοῦ πνεύματος δύναμιν, ἐν ᾧ ζυμοῦται καὶ συγκιρνᾶται 10.2.5 τῇ ψυχῇ. καὶ «ἄζυμα δὲ μετὰ πικρίδων» ἐσθίειν κελεύει, τὰς πικρὰς θλίψεις ὑπομένειν διδάσκων, ἤτοι τὰς φαινομένας ἤτοι τὰς ἀφανεῖς ἐν τῇ καρδίᾳ ὑπὸ τῆς τοῦ πονηροῦ γινομένας στενοχωρίας. ἡ δὲ χρηστότης καὶ γλυκύτης τοῦ καλοῦ καὶ ἀμώμου ἀρνίου Χριστοῦ ἐπιλανθάνεσθαι ποιεῖ τῆς τραχύτητος καὶ τῆς πικρίας τῶν θλίψεων τοὺς ἀπογευομένους αὐτοῦ. καὶ συνελόντι «πάντα τὰ κατὰ τὸν νόμον τύποι συνέβαινον ἐκείνων, ἐγράφη δὲ πρὸς νουθεσίαν ἡμετέραν, εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν  αἰώνων  κατήντησε». 10.2.6 Παρακαλέσωμεν τοίνυν  καὶ ἡμεῖς τὸν θεὸν καὶ πιστεύσωμεν χρισθῆναι τῷ αἵματι τοῦ Χριστοῦ (τουτέστι τῷ πνεύματι  τῆς ἐπαγγελίας τῷ  ἁγίῳ)  καὶ  ἐλευθερωθῆναι  καὶ  λυτρωθῆναι  ἐκ  τῆς  δουλείας  τῆς  ἁμαρτίας  καὶ ἐλευθερωθῆναι  ἐκ τῶν  δεσμῶν  τοῦ σκότους, καὶ οὕτως «συζήσωμεν αὐτῷ» εἰς τοὺς ἀπεράντους αἰῶνας.  ∆όξα τῇ  εὐσπλαγχνίᾳ  αὐτοῦ.  10.3.1 Φησὶν ὁ μακάριος Παῦλος γράφων Κορινθίοις· «ἡμεῖς δὲ πάντες ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ (τουτέστι  τὸ  νοερὸν  φῶς)  κατοπτριζόμεθα  τὴν  αὐτὴν  εἰκόνα  ἀναμορφούμενοι  ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν». ὥσπερ γάρ τις βασιλικὰ ἐνδύματα, πορφυρίδα καὶ διάδημα καὶ  τὰ λοιπὰ ὁμοίως διάφορα καὶ ποικίλα ἐνδύματα, κατανοῶν θαυμάζει τὴν ποικιλότητα, τὴν ὡραιότητα, τὴν τερπνότητα, τὸ κάλλος τῶν τιμίων λίθων, καὶ ἀκόρεστος αὐτῷ γίνεται ἡ  θέα  τῆς  τερπνότητος  καὶ  ὡραιότητος,  ἢ  ὥσπερ  ἥλιον  κατανοήσας  τις  ὁρᾷ  τὰς μαρμαρυγὰς τῶν  ἀκτίνων  αὐτοῦ, ὅτι οἷον ζῶσι ποικίλην  θέαν δεικνύουσιν ἑτέρα τῆς ἑτέρας κρείττονα, ἢ ὥσπερ ἐν ὕδατι κατανοήσας τις ὁρᾷ  τὸν ἥλιον στίλβοντα ἐν τῷ ὕδατι καὶ μεθαλλόμενον  καὶ μετακινούμενον  ποικίλως· 10.3.2 οὕτω καὶ οἱ φοροῦντες τὴν ἐπουράνιον  εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ καὶ τὸ φῶς  τὸ ἄρρητον ἔχοντες  ἐν ἑαυτοῖς καὶ ἐνδεδυμένοι τὴν πορφύραν τοῦ ἐπουρανίου βασιλέως (τουτέστιν ἐπουράνιον χαρὰν τοῦ πνεύματος) κατανοοῦντες τὸ κάλλος τοῦ ἐν αὐτοῖς ἀρρήτου φωτὸς «ἀνακεκαλυμμένῳ» τῆς  ψυχῆς  «προσώπῳ»  ὁρῶσι  τῆς  ἀφθάρτου  δόξης  τὴν  ἄρρητον  ποικιλίαν,  πῶς μεταμορφοῦται  «ἀπὸ  δόξης  εἰς  δόξαν»  καὶ  εἰς  πολυποίκιλα  κάλλη  θεότητος,  ἅπερ γλώσσῃ σαρκίνῃ φρασθῆναι ἀδύνατον· ἀνεννόητα γάρ ἐστι καὶ ἄρρητα, ἅπερ ποιεῖ μετὰ τῶν  10.3.3 ἁγίων  τῇ ἰδίᾳ ἀμέτρῳ χρηστότητι ὁ θεὸς ἔτι ἐν τῷ κόσμῳ τούτων  ὄντων. αὗται γὰρ παραβολαὶ καὶ εἰκόνες εἰσὶ μερικῶς ἔμφασιν τοῖς συνιοῦσι παρέχουσαι. τὰ γὰρ  τοῦ  θεοῦ  τῇ  πείρᾳ  μόνῃ  γινώσκεται  ἐξ  ἀληθείας  οἷς  αὐτὰ  τὰ  μυστήρια  τῶν πραγμάτων ἐνεργεῖται ἀξίως. ἔστι τοῦ θεοῦ ἀκοῦσαι λόγον καὶ νοεῖν ὑπὲρ τὴν γνῶσίν σου, ὑπὲρ τὸν νοῦν σου, ὑπὲρ τὴν συνείδησίν σου, ἕως οὗ 10.3.4 αὐτὰ τὰ πράγματα τῶν μυστηρίων τῆς χάριτος γένηται ἐν σοί. αὐτὴ γὰρ ἡ ὁρωμένη πορφύρα καὶ τὰ ἐνδύματα τὰ βασιλικὰ οὐδὲν κέρδος ἢ ζωὴν τοῖς ὁρῶσιν αὐτὰ παρέχουσιν ἢ μόνον τῷ φαίνεσθαι τέρπουσιν. ἡ δὲ θεϊκὴ δόξα καὶ τὸ κάλλος τῆς ἐπουρανίου εἰκόνος ταῖς κατοπτριζομέναις ψυχαῖς καὶ ἐχούσαις αὐτὴν ἐν ἑαυταῖς ἀνάπαυσιν καὶ ζωὴν αἰώνιον παρέχει, ἀγάπην ἀληθινὴν  ἐν καθαρότητι καρδίας, τροφὴν οὐράνιον, σύνεσιν, σοφίαν, χαρὰν πνεύματος ἀδιάλειπτον,  τῇ δυνάμει τῆς ἐνεργείας καὶ αὐτοὶ συνεξομοιούμενοι. ὅσοι τοίνυν τοῖς ἔσωθεν ὀφθαλμοῖς τὸ νοερὸν τοῦτο φῶς κατοπτριζόμενοι εἰσὶ λάμπον
 
τὴν ψυχὴν ἀπὸ τῶν πνευ10.2.4 μάτων τῆς πονηρίας, τὸν νόμον τοῦ πνεύματος δοὺς ἐν τῇ  καρδία. καὶ  πάλιν  περὶ  τῆς  ἑορτῆς  τοῦ  πάσχα καὶ  τῶν  ἀζύμων  γράφει  λέγων· "1ἐξολοθρευθήσεται πᾶσα ζύμη ἐν τῇ ἑορτῇ τοῦ πάσχα καὶ εἰς ἣν ἂν οἰκίαν εὑρεθῇ ζύμη παλαιὰ ἐξολοθρευθήσεται."2 οἰκίαν τὸ σῶμα αἰνίττεται·  εἰς ἣν ἂν οἰκίαν εὑρεθῇ ζύμη ἁμαρτίας ἐξολοθρευθήσεται. ἔστι ζύμη παλαιὰ καὶ ἄζυμα καὶ ζύμη καινή, ὅτι τὸ θέλημα καὶ τὴν προαίρεσιν ἀπαιτεῖ ἀσυνδύαστον καὶ ἀσύμφωνον καθόλου τῇ κακίᾳ εἶναι, ἢ ὅτι ἄζυμον τὸν πρῶτον Ἀδὰμ λέγει καὶ ζύμην καινὴν τὴν θεότητα καὶ τὴν τοῦ πνεύματος δύναμιν, ἐν ᾧ ζυμοῦται καὶ συγκιρνᾶται 10.2.5 τῇ ψυχῇ. καὶ «ἄζυμα δὲ μετὰ πικρίδων» ἐσθίειν κελεύει, τὰς πικρὰς θλίψεις ὑπομένειν διδάσκων, ἤτοι τὰς φαινομένας ἤτοι τὰς ἀφανεῖς ἐν τῇ καρδίᾳ ὑπὸ τῆς τοῦ πονηροῦ γινομένας στενοχωρίας. ἡ δὲ χρηστότης καὶ γλυκύτης τοῦ καλοῦ καὶ ἀμώμου ἀρνίου Χριστοῦ ἐπιλανθάνεσθαι ποιεῖ τῆς τραχύτητος καὶ τῆς πικρίας τῶν θλίψεων τοὺς ἀπογευομένους αὐτοῦ. καὶ συνελόντι «πάντα τὰ κατὰ τὸν νόμον τύποι συνέβαινον ἐκείνων, ἐγράφη δὲ πρὸς νουθεσίαν ἡμετέραν, εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν  αἰώνων  κατήντησε». 10.2.6 Παρακαλέσωμεν τοίνυν  καὶ ἡμεῖς τὸν θεὸν καὶ πιστεύσωμεν χρισθῆναι τῷ αἵματι τοῦ Χριστοῦ (τουτέστι τῷ πνεύματι  τῆς ἐπαγγελίας τῷ  ἁγίῳ)  καὶ  ἐλευθερωθῆναι  καὶ  λυτρωθῆναι  ἐκ  τῆς  δουλείας  τῆς  ἁμαρτίας  καὶ ἐλευθερωθῆναι  ἐκ τῶν  δεσμῶν  τοῦ σκότους, καὶ οὕτως «συζήσωμεν αὐτῷ» εἰς τοὺς ἀπεράντους αἰῶνας.  ∆όξα τῇ  εὐσπλαγχνίᾳ  αὐτοῦ.  10.3.1 Φησὶν ὁ μακάριος Παῦλος γράφων Κορινθίοις· «ἡμεῖς δὲ πάντες ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ (τουτέστι  τὸ  νοερὸν  φῶς)  κατοπτριζόμεθα  τὴν  αὐτὴν  εἰκόνα  ἀναμορφούμενοι  ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν». ὥσπερ γάρ τις βασιλικὰ ἐνδύματα, πορφυρίδα καὶ διάδημα καὶ  τὰ λοιπὰ ὁμοίως διάφορα καὶ ποικίλα ἐνδύματα, κατανοῶν θαυμάζει τὴν ποικιλότητα, τὴν ὡραιότητα, τὴν τερπνότητα, τὸ κάλλος τῶν τιμίων λίθων, καὶ ἀκόρεστος αὐτῷ γίνεται ἡ  θέα  τῆς  τερπνότητος  καὶ  ὡραιότητος,  ἢ  ὥσπερ  ἥλιον  κατανοήσας  τις  ὁρᾷ  τὰς μαρμαρυγὰς τῶν  ἀκτίνων  αὐτοῦ, ὅτι οἷον ζῶσι ποικίλην  θέαν δεικνύουσιν ἑτέρα τῆς ἑτέρας κρείττονα, ἢ ὥσπερ ἐν ὕδατι κατανοήσας τις ὁρᾷ  τὸν ἥλιον στίλβοντα ἐν τῷ ὕδατι καὶ μεθαλλόμενον  καὶ μετακινούμενον  ποικίλως· 10.3.2 οὕτω καὶ οἱ φοροῦντες τὴν ἐπουράνιον  εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ καὶ τὸ φῶς  τὸ ἄρρητον ἔχοντες  ἐν ἑαυτοῖς καὶ ἐνδεδυμένοι τὴν πορφύραν τοῦ ἐπουρανίου βασιλέως (τουτέστιν ἐπουράνιον χαρὰν τοῦ πνεύματος) κατανοοῦντες τὸ κάλλος τοῦ ἐν αὐτοῖς ἀρρήτου φωτὸς «ἀνακεκαλυμμένῳ» τῆς  ψυχῆς  «προσώπῳ»  ὁρῶσι  τῆς  ἀφθάρτου  δόξης  τὴν  ἄρρητον  ποικιλίαν,  πῶς μεταμορφοῦται  «ἀπὸ  δόξης  εἰς  δόξαν»  καὶ  εἰς  πολυποίκιλα  κάλλη  θεότητος,  ἅπερ γλώσσῃ σαρκίνῃ φρασθῆναι ἀδύνατον· ἀνεννόητα γάρ ἐστι καὶ ἄρρητα, ἅπερ ποιεῖ μετὰ τῶν  10.3.3 ἁγίων  τῇ ἰδίᾳ ἀμέτρῳ χρηστότητι ὁ θεὸς ἔτι ἐν τῷ κόσμῳ τούτων  ὄντων. αὗται γὰρ παραβολαὶ καὶ εἰκόνες εἰσὶ μερικῶς ἔμφασιν τοῖς συνιοῦσι παρέχουσαι. τὰ γὰρ  τοῦ  θεοῦ  τῇ  πείρᾳ  μόνῃ  γινώσκεται  ἐξ  ἀληθείας  οἷς  αὐτὰ  τὰ  μυστήρια  τῶν πραγμάτων ἐνεργεῖται ἀξίως. ἔστι τοῦ θεοῦ ἀκοῦσαι λόγον καὶ νοεῖν ὑπὲρ τὴν γνῶσίν σου, ὑπὲρ τὸν νοῦν σου, ὑπὲρ τὴν συνείδησίν σου, ἕως οὗ 10.3.4 αὐτὰ τὰ πράγματα τῶν μυστηρίων τῆς χάριτος γένηται ἐν σοί. αὐτὴ γὰρ ἡ ὁρωμένη πορφύρα καὶ τὰ ἐνδύματα τὰ βασιλικὰ οὐδὲν κέρδος ἢ ζωὴν τοῖς ὁρῶσιν αὐτὰ παρέχουσιν ἢ μόνον τῷ φαίνεσθαι τέρπουσιν. ἡ δὲ θεϊκὴ δόξα καὶ τὸ κάλλος τῆς ἐπουρανίου εἰκόνος ταῖς κατοπτριζομέναις ψυχαῖς καὶ ἐχούσαις αὐτὴν ἐν ἑαυταῖς ἀνάπαυσιν καὶ ζωὴν αἰώνιον παρέχει, ἀγάπην ἀληθινὴν  ἐν καθαρότητι καρδίας, τροφὴν οὐράνιον, σύνεσιν, σοφίαν, χαρὰν πνεύματος ἀδιάλειπτον,  τῇ δυνάμει τῆς ἐνεργείας καὶ αὐτοὶ συνεξομοιούμενοι. ὅσοι τοίνυν τοῖς ἔσωθεν ὀφθαλμοῖς τὸ νοερὸν τοῦτο φῶς κατοπτριζόμενοι εἰσὶ λάμπον
Line 1,292: Line 1,293:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
74
 
74
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ἐν ταῖς καρδίαις, εἰς οὐδὲν τῶν γηΐνων  ἢ ὑλικῶν ἀπησχολημένοι εἰσίν, 10.3.5 ἀλλὰ τὸ ὅλον δέδενται εἰς ἐκεῖνο τὸ ἄρρητον κάλλος ἐξ ὅλου. ὥσπερ γὰρ ἐὰν ᾖ μαῖα καὶ ἄρῃ τὸ βρέφος ἐν ταῖς ἀγκάλαις αὐτῆς, τὸ δὲ παιδίον θεωροῦν τὴν μητέρα χαίρει καὶ ἀγαλλιᾷ, ἐξ αὐτῆς  λαμβάνον  τὴν  τροφὴν  τοῦ γάλακτος,  οὕτω  καὶ  οἱ τὸ ἀληθινὸν  φῶς  τοῦ πνεύματος  ἔχοντες  ἐν  ἑαυτοῖς  καὶ  τὸν  Χριστὸν  ἐνδεδυμένοι  ἐνορῶντες  αὐτὸν ἀναπαύονται  καὶ  χαίρουσι  «χαρᾷ  ἀνεκλαλήτῳ».  ἐξ  αὐτοῦ  γὰρ  τρέφονται  τροφὴν ἄφθαρτον καὶ ἐν αὐτῷ ζῶσι ζωὴν ἀληθινήν. 10.4.1 Πάντες οἱ ἄρχοντες τῆς πονηρίας οἱ ἐνδομυχοῦντες ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀνθρώπων οὐ ἔγνωσαν τὸν κύριον σαρκωθέντα, ἕως οὗ ἐσάλευσε τοὺς θρόνους αὐτῶν  ἀπὸ τῶν  καρδιῶν τῶν  ἀνθρώπων  τῶν  πιστῶν καὶ τὰς καθέδρας αὐτῶν ἀνέτρεψε καὶ τὰ σκεύη διεσκόρπισεν, ἵνα ναὸς καὶ οἰκητήριον γένηται ἴδιον ὁ ἄνθρωπος καὶ τότε τὰ ἑαυτοῦ σκεύη, τὰ μυστήρια τοῦ πνεύματος καὶ τὸν θρόνον τὸν  10.4.2 ἴδιον, θῇ εἰς ἴδιον  οἰκητήριον.  καὶ πάλιν  ὅτε  κατελθὼν  ὁ κύριος εἰς τὰ μνημεῖα καὶ εἰς τὸν ᾅδην ἥρπασε καὶ ἔλαβεν ἀπ' αὐτοῦ τὰς ἰδίας ψυχὰς τὰς ὑπὸ τοῦ διαβόλου κατεχομένας,  προσέφερεν ὁ πονηρὸς τὰ χειρόγραφα λέγων·  "1ἐμοὶ δοῦλοι τυγχάνουσιν,  ἐγὼ ἠγόρασα αὐτούς, σύ μοι αὐτοὺς πέπρακας· τί ἀδικεῖς με; διὰ τί τοὺς ἐμοὶ δουλεύοντας ἁρπάζεις;"2 τότε φησὶν ὁ κύριος πρὸς αὐτόν· "1καλῶς λέγεις· ἐγώ σοι αὐτοὺς πέπρακα παραδούς σοι, καὶ ἴδε προφέρεις κατ' αὐτῶν τὰ χειρόγραφα· μή τι κατὰ τοῦ ἐμοῦ σώματος ἔχῃς; ἢ τί σοι ὑπήκουσε 10.4.3 τὸ ἐμὸν σῶμα, ὅτι ἀδίκως ἐθανάτωσας αὐτό; ἀναμάρτητον γάρ ἐστι."2 τότε οὖν συγκαλεσάμενος πάντας τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ τοὺς πονηροὺς ὁ σατανᾶς φησι· "1ζητήσατε τὸ χειρόγραφον τούτου τοῦ σώματος."2 οἱ δὲ ἐξηρεύνων  πάντῃ καὶ πανταχοῦ,  καὶ οὐδαμοῦ εὑρεῖν  ἠδυνήθησαν. ἐν τῷ οὖν μὴ εὑρεῖν † τὸ καθόλου κατὰ τοῦ σώματος τοῦ κυρίου φησὶν ὁ κύριος·  "1χειρόγραφον τούτου οὐκ ἔχεις."2 ὁ δὲ ἔκθαμβος γενόμενος κατῃσχύνθη μηδὲν ἔχων εἰπεῖν κατὰ τοῦ σώματος τοῦ κυρίου, εἰς ὅπερ ἥμαρτεν· † ἀναιτίως  οὖν σταυρώσας κατεκρίθη †. καί φησιν  ὁ κύριος.  "1ἰδὲ ὅπερ ἐβουλήθης  ἐποίησας εἰς τὴν  ἐμὴν  ἀναμάρτητον  σάρκα, ἀδίκως σταυρώσας καὶ θανατώσας μὴ οὖσαν ὑπόχρεων θανάτῳ. διὰ τοῦτο τοίνυν αὐτὴ ἡ σάρξ, ἧς οὐχ εὗρες χειρόγραφον  καὶ ἐτόλμησας εἰς αὐτὴν ἐγχειρῆσαι, πᾶσαν σάρκα πιστεύουσαν  εἰς  αὐτὴν  ἐξαγοράσει  καὶ  ἐλευθερώσει  καὶ  10.4.4  εἰς  οὐρανοὺς ἀποκαταστήσει  εἰς  ζωὴν  αἰώνιον."2  διὰ  γὰρ  τοῦ  αἵματος  αὐτοῦ  καὶ  τοῦ  σταυροῦ ἐξηγόρασεν  ὁ  κύριος  πάντας  ἐκ  τοῦ  θανάτου  τοὺς  βουληθέντας  ἢ  βουλομένους πιστεῦσαι αὐτῷ  καὶ  εἰς  αὐτὸν  ἔχειν  τὴν  ἐλπίδα  καὶ  ἀναστήσας εἰς  τὴν  βασιλείαν ἀποκαταστήσει. φησὶ γὰρ ὁ ἀπόστολος· «οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν; τιμῆς ἠγοράσθητε», καὶ πάλιν Πέτρος λέγει· «εἰδότες ὅτι οὐ φθαρτοῖς, ἀργυρίῳ ἢ χρυσίῳ, ἐλυτρώθητε», «ἀλλὰ τιμίῳ αἵματι ὡς ἀμνοῦ 10.4.5 ἀμώμου καὶ ἀσπίλου Χριστοῦ». τὴν οὖν σάρκα ὥσπερ βασιλεὺς πορφύραν ὁ θεὸς περιθέμενος «ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τῆς μεγαλωσύνης ἐν ὑψηλοῖς». οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἔσχισαν τὴν πορφύραν τοῦ βασιλέως τὴν σάρκα τοῦ κυρίου  σταυρώσαντες. πνεῦμα γὰρ θεότητος τίς δύναται κατασχεῖν, ὁπότε οὐδὲ ψυχὴν κατασχεῖν τις δύναται ἀναφῆ οὖσαν; αἴτιοι οὖν εἰσιν Ἰουδαῖοι τὸν θεὸν σταυρώσαντες ὡς τὴν πορφύραν τοῦ βασιλέως  σχίσαντες.  ὥσπερ  γὰρ  συνδεδόξασται  ἡ  πορφύρα  τοῦ  βασιλέως  καὶ  οὐ προσκυνεῖται βασιλεὺς χωρὶς τῆς πορφυρίδος, οὕτως συνδεδόξασται ἡ σὰρξ τοῦ κυρίου τῇ θεότητι αὐτοῦ καὶ προσκυνεῖται Χριστὸς μετὰ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ. ἡ γὰρ σὰρξ σὺν τῇ ψυχῇ καὶ ἡ θεότης ἕν τι γεγόνασι 10.4.6 κἂν δύο  εἰσίν. ὥσπερ γὰρ ἔριον βαφὲν  ἐν πορφύρᾳ, εἰ καὶ ἐκ δύο ἐστὶ φύσεων καὶ ὑποστάσεων, ἓν εἶδος  ἀπετελέσθη εὐπρεπές (οὔτε γὰρ ἐγχωρεῖ τὸ ἔριον μετὰ τὴν βαφὴν χωρισθῆναι ἢ τὸ βάμμα τοῦ ἐρίου), οὕτω καὶ ἡ σὰρξ μετὰ τῆς ψυχῆς ἑνωθεῖσα τῇ θεότητι ἕν τι ἀπετελέσθη ἤτοι μία ὑπόστασις, θεὸς
 
ἐν ταῖς καρδίαις, εἰς οὐδὲν τῶν γηΐνων  ἢ ὑλικῶν ἀπησχολημένοι εἰσίν, 10.3.5 ἀλλὰ τὸ ὅλον δέδενται εἰς ἐκεῖνο τὸ ἄρρητον κάλλος ἐξ ὅλου. ὥσπερ γὰρ ἐὰν ᾖ μαῖα καὶ ἄρῃ τὸ βρέφος ἐν ταῖς ἀγκάλαις αὐτῆς, τὸ δὲ παιδίον θεωροῦν τὴν μητέρα χαίρει καὶ ἀγαλλιᾷ, ἐξ αὐτῆς  λαμβάνον  τὴν  τροφὴν  τοῦ γάλακτος,  οὕτω  καὶ  οἱ τὸ ἀληθινὸν  φῶς  τοῦ πνεύματος  ἔχοντες  ἐν  ἑαυτοῖς  καὶ  τὸν  Χριστὸν  ἐνδεδυμένοι  ἐνορῶντες  αὐτὸν ἀναπαύονται  καὶ  χαίρουσι  «χαρᾷ  ἀνεκλαλήτῳ».  ἐξ  αὐτοῦ  γὰρ  τρέφονται  τροφὴν ἄφθαρτον καὶ ἐν αὐτῷ ζῶσι ζωὴν ἀληθινήν. 10.4.1 Πάντες οἱ ἄρχοντες τῆς πονηρίας οἱ ἐνδομυχοῦντες ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀνθρώπων οὐ ἔγνωσαν τὸν κύριον σαρκωθέντα, ἕως οὗ ἐσάλευσε τοὺς θρόνους αὐτῶν  ἀπὸ τῶν  καρδιῶν τῶν  ἀνθρώπων  τῶν  πιστῶν καὶ τὰς καθέδρας αὐτῶν ἀνέτρεψε καὶ τὰ σκεύη διεσκόρπισεν, ἵνα ναὸς καὶ οἰκητήριον γένηται ἴδιον ὁ ἄνθρωπος καὶ τότε τὰ ἑαυτοῦ σκεύη, τὰ μυστήρια τοῦ πνεύματος καὶ τὸν θρόνον τὸν  10.4.2 ἴδιον, θῇ εἰς ἴδιον  οἰκητήριον.  καὶ πάλιν  ὅτε  κατελθὼν  ὁ κύριος εἰς τὰ μνημεῖα καὶ εἰς τὸν ᾅδην ἥρπασε καὶ ἔλαβεν ἀπ' αὐτοῦ τὰς ἰδίας ψυχὰς τὰς ὑπὸ τοῦ διαβόλου κατεχομένας,  προσέφερεν ὁ πονηρὸς τὰ χειρόγραφα λέγων·  "1ἐμοὶ δοῦλοι τυγχάνουσιν,  ἐγὼ ἠγόρασα αὐτούς, σύ μοι αὐτοὺς πέπρακας· τί ἀδικεῖς με; διὰ τί τοὺς ἐμοὶ δουλεύοντας ἁρπάζεις;"2 τότε φησὶν ὁ κύριος πρὸς αὐτόν· "1καλῶς λέγεις· ἐγώ σοι αὐτοὺς πέπρακα παραδούς σοι, καὶ ἴδε προφέρεις κατ' αὐτῶν τὰ χειρόγραφα· μή τι κατὰ τοῦ ἐμοῦ σώματος ἔχῃς; ἢ τί σοι ὑπήκουσε 10.4.3 τὸ ἐμὸν σῶμα, ὅτι ἀδίκως ἐθανάτωσας αὐτό; ἀναμάρτητον γάρ ἐστι."2 τότε οὖν συγκαλεσάμενος πάντας τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ τοὺς πονηροὺς ὁ σατανᾶς φησι· "1ζητήσατε τὸ χειρόγραφον τούτου τοῦ σώματος."2 οἱ δὲ ἐξηρεύνων  πάντῃ καὶ πανταχοῦ,  καὶ οὐδαμοῦ εὑρεῖν  ἠδυνήθησαν. ἐν τῷ οὖν μὴ εὑρεῖν † τὸ καθόλου κατὰ τοῦ σώματος τοῦ κυρίου φησὶν ὁ κύριος·  "1χειρόγραφον τούτου οὐκ ἔχεις."2 ὁ δὲ ἔκθαμβος γενόμενος κατῃσχύνθη μηδὲν ἔχων εἰπεῖν κατὰ τοῦ σώματος τοῦ κυρίου, εἰς ὅπερ ἥμαρτεν· † ἀναιτίως  οὖν σταυρώσας κατεκρίθη †. καί φησιν  ὁ κύριος.  "1ἰδὲ ὅπερ ἐβουλήθης  ἐποίησας εἰς τὴν  ἐμὴν  ἀναμάρτητον  σάρκα, ἀδίκως σταυρώσας καὶ θανατώσας μὴ οὖσαν ὑπόχρεων θανάτῳ. διὰ τοῦτο τοίνυν αὐτὴ ἡ σάρξ, ἧς οὐχ εὗρες χειρόγραφον  καὶ ἐτόλμησας εἰς αὐτὴν ἐγχειρῆσαι, πᾶσαν σάρκα πιστεύουσαν  εἰς  αὐτὴν  ἐξαγοράσει  καὶ  ἐλευθερώσει  καὶ  10.4.4  εἰς  οὐρανοὺς ἀποκαταστήσει  εἰς  ζωὴν  αἰώνιον."2  διὰ  γὰρ  τοῦ  αἵματος  αὐτοῦ  καὶ  τοῦ  σταυροῦ ἐξηγόρασεν  ὁ  κύριος  πάντας  ἐκ  τοῦ  θανάτου  τοὺς  βουληθέντας  ἢ  βουλομένους πιστεῦσαι αὐτῷ  καὶ  εἰς  αὐτὸν  ἔχειν  τὴν  ἐλπίδα  καὶ  ἀναστήσας εἰς  τὴν  βασιλείαν ἀποκαταστήσει. φησὶ γὰρ ὁ ἀπόστολος· «οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν; τιμῆς ἠγοράσθητε», καὶ πάλιν Πέτρος λέγει· «εἰδότες ὅτι οὐ φθαρτοῖς, ἀργυρίῳ ἢ χρυσίῳ, ἐλυτρώθητε», «ἀλλὰ τιμίῳ αἵματι ὡς ἀμνοῦ 10.4.5 ἀμώμου καὶ ἀσπίλου Χριστοῦ». τὴν οὖν σάρκα ὥσπερ βασιλεὺς πορφύραν ὁ θεὸς περιθέμενος «ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τῆς μεγαλωσύνης ἐν ὑψηλοῖς». οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἔσχισαν τὴν πορφύραν τοῦ βασιλέως τὴν σάρκα τοῦ κυρίου  σταυρώσαντες. πνεῦμα γὰρ θεότητος τίς δύναται κατασχεῖν, ὁπότε οὐδὲ ψυχὴν κατασχεῖν τις δύναται ἀναφῆ οὖσαν; αἴτιοι οὖν εἰσιν Ἰουδαῖοι τὸν θεὸν σταυρώσαντες ὡς τὴν πορφύραν τοῦ βασιλέως  σχίσαντες.  ὥσπερ  γὰρ  συνδεδόξασται  ἡ  πορφύρα  τοῦ  βασιλέως  καὶ  οὐ προσκυνεῖται βασιλεὺς χωρὶς τῆς πορφυρίδος, οὕτως συνδεδόξασται ἡ σὰρξ τοῦ κυρίου τῇ θεότητι αὐτοῦ καὶ προσκυνεῖται Χριστὸς μετὰ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ. ἡ γὰρ σὰρξ σὺν τῇ ψυχῇ καὶ ἡ θεότης ἕν τι γεγόνασι 10.4.6 κἂν δύο  εἰσίν. ὥσπερ γὰρ ἔριον βαφὲν  ἐν πορφύρᾳ, εἰ καὶ ἐκ δύο ἐστὶ φύσεων καὶ ὑποστάσεων, ἓν εἶδος  ἀπετελέσθη εὐπρεπές (οὔτε γὰρ ἐγχωρεῖ τὸ ἔριον μετὰ τὴν βαφὴν χωρισθῆναι ἢ τὸ βάμμα τοῦ ἐρίου), οὕτω καὶ ἡ σὰρξ μετὰ τῆς ψυχῆς ἑνωθεῖσα τῇ θεότητι ἕν τι ἀπετελέσθη ἤτοι μία ὑπόστασις, θεὸς
Line 1,306: Line 1,307:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
75
 
75
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
10.4.7 οὐράνιος μετὰ τῆς σαρκὸς προσκυνούμενος. ἐξηγόρασε τοίνυν  ὁ κύριος πᾶσαν σάρκα διὰ τῆς ἰδίας σαρκός, καὶ πᾶσα σὰρξ ἡ πιστεύσασα καὶ ἀκολουθήσασα αὐτῷ καὶ δεχομένη  αὐτὸν  νῦν  συνδοξάζεται τῇ σαρκὶ τοῦ κυρίου ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, καθώς φησιν ὁ ἀπόστολος· «ὃς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸ σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης 10.4.8 αὐτοῦ». κατὰ τοῦτον οὖν τὸν τρόπον καὶ οἱ ἄρχοντες  τῆς πονηρίας οἱ ἔνδον  ἐν ταῖς ψυχαῖς  τῶν  ἀνθρώπων  ὄντες  οὐκ ἔγνωσαν αὐτὸν  ἐλθόντα,  ἕως  οὗ  ἀπεκίνησεν  αὐτοὺς  καὶ  ἐξέβαλλεν  ἀπὸ  τῶν  ψυχῶν  τῶν πεισθεισῶν  αὐτῷ  καὶ  θρόνον  καὶ  ναὸν  καὶ  οἰκητήριον  καθαρὸν  καὶ  ἅγιον  ἑαυτῷ κατεσκεύασε τὰς  ἐν  ἀληθείᾳ  ἀγαπώσας  αὐτὸν  ψυχάς,  καὶ  οὕτως  ἄμωμοι  διὰ  τοῦ πνεύματος  αὐτοῦ  καταρτισθεῖσαι  σὺν  αὐτῷ  ἐν  τῇ  βασιλείᾳ  ἀναπαύσονται  εἰς  τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
 
10.4.7 οὐράνιος μετὰ τῆς σαρκὸς προσκυνούμενος. ἐξηγόρασε τοίνυν  ὁ κύριος πᾶσαν σάρκα διὰ τῆς ἰδίας σαρκός, καὶ πᾶσα σὰρξ ἡ πιστεύσασα καὶ ἀκολουθήσασα αὐτῷ καὶ δεχομένη  αὐτὸν  νῦν  συνδοξάζεται τῇ σαρκὶ τοῦ κυρίου ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, καθώς φησιν ὁ ἀπόστολος· «ὃς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸ σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης 10.4.8 αὐτοῦ». κατὰ τοῦτον οὖν τὸν τρόπον καὶ οἱ ἄρχοντες  τῆς πονηρίας οἱ ἔνδον  ἐν ταῖς ψυχαῖς  τῶν  ἀνθρώπων  ὄντες  οὐκ ἔγνωσαν αὐτὸν  ἐλθόντα,  ἕως  οὗ  ἀπεκίνησεν  αὐτοὺς  καὶ  ἐξέβαλλεν  ἀπὸ  τῶν  ψυχῶν  τῶν πεισθεισῶν  αὐτῷ  καὶ  θρόνον  καὶ  ναὸν  καὶ  οἰκητήριον  καθαρὸν  καὶ  ἅγιον  ἑαυτῷ κατεσκεύασε τὰς  ἐν  ἀληθείᾳ  ἀγαπώσας  αὐτὸν  ψυχάς,  καὶ  οὕτως  ἄμωμοι  διὰ  τοῦ πνεύματος  αὐτοῦ  καταρτισθεῖσαι  σὺν  αὐτῷ  ἐν  τῇ  βασιλείᾳ  ἀναπαύσονται  εἰς  τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Line 1,326: Line 1,327:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
76
 
76
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
Αἰγυπτίων  καὶ  ἐκακώθη  ἐν  πηλῷ  καὶ  ἐν  πλίνθῳ·  ἐπέστησε  γὰρ  αὐτοῖς  Φαραὼ ἐργοεπιστάτας  καὶ ἐργοδιώκτας, ἵνα ποιήσωσι τὰ ἔργα αὐτοῦ μετὰ ἀνάγκης. καὶ ὡς
 
Αἰγυπτίων  καὶ  ἐκακώθη  ἐν  πηλῷ  καὶ  ἐν  πλίνθῳ·  ἐπέστησε  γὰρ  αὐτοῖς  Φαραὼ ἐργοεπιστάτας  καὶ ἐργοδιώκτας, ἵνα ποιήσωσι τὰ ἔργα αὐτοῦ μετὰ ἀνάγκης. καὶ ὡς
Line 1,342: Line 1,343:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
77
 
77
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ἐξανθεῖν  δύναται  τοὺς  καλοὺς  καὶ  ἀνθηροὺς  κλάδους,  τῶν  πικρῶν  χειμώνων διελθόντων τῆς ἀγνοίας  τοῦ σκότους καὶ τῆς πολλῆς  πηρώσεως τῆς ἐκ τῶν  αἰσχρῶν πράξεων καὶ ἁμαρτιῶν. κελεύει  γὰρ τότε ἀφανισθῆναι  ἀπὸ τῆς οἰκίας ταύτης πᾶσαν ζύμην παλαιάν,  δηλαδὴ τὰς πράξεις καὶ τὰ  φρονήματα  τοῦ παλαιοῦ  ἀνθρώπου  τοῦ φθειρομένου  ἐν  διαλογισμοῖς  πονηροῖς  καὶ  ἐνθυμήσεσι  ῥυπαραῖς,  ὅσον  δυνατόν, ἀπορρίψασθαι. 11.2.4 Σφαγῆναι δὲ δεῖ τὸ ἀρνίον καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ χρισθῆναι ἐπὶ τῶν θυρῶν. καὶ Χριστὸς οὖν τὸ ἀληθινὸν ἀρνίον ἐσφάγη, καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐχρίσθη ἐπὶ τῶν φλιῶν τῆς καρδίας, ὅπως γένηται τὸ ἐκχυθὲν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ αἷμα τοῦ Χριστοῦ τῇ μὲν ψυχῇ εἰς ζωὴν καὶ ἀπολύτρωσιν, τοῖς δὲ Αἰγυπτίοις εἰς πένθος καὶ θάνατον. ἀληθῶς γὰρ πένθος αὐτοῖς ἐστι, χαρὰ δὲ καὶ ἀγαλλίασις τὸ τοῦ ἀμώμου ἀρνίου αἷμα τοῖς πιστοῖς. εἶτα  μετὰ  τὸ  χαρῖσμα κελεύει  πρὸς  ἑσπέραν φαγεῖν  τὸ  ἀρνίον  καὶ  τὰ  ἄζυμα  μετὰ πικρίδων  περιεζωσμένους  τὰς  ζώνας  καὶ  11.2.5  ὑποδεδεμένους  τὰ  ὑποδήματα  καὶ ἔχοντας βακτηρίας ἐν ταῖς χερσίν. ἐὰν οὖν μὴ γένηται ἡ ψυχὴ πρῶτον παρεσκευασμένη πανταχόθεν  δι' ἔργων ἀγαθῶν, οὐ δίδοται αὐτῇ φαγεῖν  ἀπὸ τοῦ ἀρνίου. τὸ δὲ ἀρνίον ἡδὺ καὶ τὰ ἄζυμα καλὰ λίαν, ἀλλὰ αἱ πικρίδες πικραὶ καὶ τραχεῖαι· μετὰ θλίψεως  γὰρ καὶ πολλῆς πικρίας ἐσθίει ἡ ψυχὴ ἀπὸ τοῦ ἀρνίου καὶ τῶν ἀζύμων, θλιβούσης αὐτὴν τῆς ἐνούσης αὐτῇ  ἁμαρτίας. 11.2.6 Καὶ «πρὸς ἑσπέραν», φησί, «ἔδεσθε αὐτό.» ἡ δὲ πρὸς ἑσπέραν  ὥρα  μέση  φωτὸς  καὶ  σκότους  ἐστίν.  οὕτω  καὶ  ἡ  ψυχὴ  πρὸς  αὐτῇ  τῇ ἀπολυτρώσει, μέση γίνεται φωτὸς καὶ σκότους, ἑστώσης τῆς δυνάμεως τοῦ θεοῦ καὶ μὴ ἐώσης τὸ σκότος ἐλθεῖν τῇ ψυχῇ καὶ καταπιεῖν αὐτήν. ὃν τρόπον Μωϋσῆς εἶπεν· "1αὕτη ἡ νύξ ἐστι τῆς ἐπαγγελίας  τοῦ θεοῦ, ἐν ᾗ ἐλυτρώσατο ἡμᾶς"2, οὕτω καὶ  ἐνταῦθα ὁ κύριος ἐλάλησε, δοθέντος αὐτῷ βιβλίου ἐν τῷ ἱερῷ· «καλέσαι, φησίν, ἐνιαυτὸν  11.2.7 κυρίου δεκτὸν καὶ ἡμέραν ἀπολυτρώσεως» εἰκότως. τύπος γὰρ ἦν ἐκεῖνο καὶ σκιὰ τῆς ἀληθείας· πάντα γὰρ τὰ γεγραμμένα μυστικῶς προετυποῦτο σημαίνοντα τὴν ἀληθινὴν τῆς ψυχῆς σωτηρίαν τῆς ἐγκεκλεισμένης ἐν τῷ σκότει καὶ πεπεδημένης «ἐν πτωχείᾳ καὶ σιδήρῳ»  καὶ  βεβλημένης  κρυπτῶς  «ἐν  λάκκῳ  κατωτάτῳ»  καὶ  ἐναποκεκλεισμένης πύλαις  χαλκαῖς  καὶ  μοχλοῖς  σιδηροῖς  καὶ  μὴ  δυναμένης  ἄνευ  τῆς  παρὰ  τοῦ  θεοῦ βοηθείας καὶ ἀπολυτρώσεως ἐλευθερωθῆναι. 11.2.8 Ἐξάγει οὖν τὴν ψυχὴν ἐξ Αἰγύπτου καὶ τῆς ἐν αὐτῇ δουλείας, τῶν πρωτοτόκων ἐν Αἰγύπτῳ ἀναιρουμένων ἐν τῇ ἐξόδῳ· ἤδη μέρος τι τῆς δυνάμεως τοῦ ἀληθινοῦ Φαραὼ καταπίπτει. πένθος ἔχει τοὺς Αἰγυπτίους· στένουσι γὰρ λυπούμενοι ἐπὶ τῇ σωτηρίᾳ τοῦ αἰχμαλώτου. κελεύει χρήσασθαι παρὰ τῶν γειτόνων  «σκεύη χρυσᾶ καὶ  ἀργυρᾶ» καὶ  προλαβόντας  ἐξελθεῖν·  ἀπολαμβάνει  γὰρ ἐξιοῦσα ἐκ σκότους ἡ ψυχὴ τὰ «ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ σκεύη»  τοὺς ὑγιεῖς καὶ καθαροὺς λογισμοὺς πεπυρωμένους  ἑπταπλασίον, ἐν οἷς διακονεῖται  ὁ θεὸς καὶ  ἐπαναπαύεται παρὰ τῶν  γειτονευσάντων  αὐτῇ ἀκαθάρτων  πνευμάτων·  ἐσκόρπι11.2.9 σαν γὰρ καὶ διεσκέδασαν  τοὺς  διαλογισμοὺς  καὶ  κατέσχον  τὴν  ψυχήν.  μακαρία  ἡ  ψυχὴ  ἡ λυτρωθεῖσα ἐκ τῆς δουλείας τοῦ σκότους καὶ οὐαὶ τῇ ψυχῇ τῇ μὴ βοώσῃ καὶ στεναζούσῃ πρὸς  τὸν  δυνάμενον  ῥύσασθαι  αὐτὴν  ἀπὸ  τῶν  χαλεπῶν  ἐκείνων  καὶ  πονηρῶν ἐργοδιωκτῶν. 11.2.10 Ἀπαίρουσι λυτρωθέντες  οἱ  υἱοὶ Ἰσραὴλ ποιήσαντες  τὸ πάσχα· προκόπτει ἡ ψυχὴ λαβοῦσα ζωὴν πνεύματος ἁγίου καὶ ἀπογευσαμένη τοῦ ἀρνίου καὶ χρισθεῖσα τῷ αἵματι αὐτοῦ καὶ φαγοῦσα τὸν ἀληθινὸν ἄρτον τὸν ζῶντα λόγον. στῦλος πυρὸς  καὶ  στῦλος  νεφέλης  ἐκείνων  προηγεῖτο·  φυλάσσων  τὸ  πνεῦμα  τὸ  ἅγιον ὑποστηρίζει τούτους, θάλπον καὶ ὁδηγοῦν ἐν αἰσθήσει τῆς ψυχῆς. γνοὺς δὲ Φαραὼ καὶ οἱ λοιποὶ Αἰγύπτιοι τὴν τοῦ λαοῦ φυγὴν καὶ τὴν ἐκ τῆς δουλείας αὐτῶν στέρησιν μετὰ τὴν  τῶν  πρωτοτόκων  ἀναίρεσιν  διώκειν  ἐθάρρησεν ἐν σπουδῇ συζεύξας τὰ ἅρματα
 
ἐξανθεῖν  δύναται  τοὺς  καλοὺς  καὶ  ἀνθηροὺς  κλάδους,  τῶν  πικρῶν  χειμώνων διελθόντων τῆς ἀγνοίας  τοῦ σκότους καὶ τῆς πολλῆς  πηρώσεως τῆς ἐκ τῶν  αἰσχρῶν πράξεων καὶ ἁμαρτιῶν. κελεύει  γὰρ τότε ἀφανισθῆναι  ἀπὸ τῆς οἰκίας ταύτης πᾶσαν ζύμην παλαιάν,  δηλαδὴ τὰς πράξεις καὶ τὰ  φρονήματα  τοῦ παλαιοῦ  ἀνθρώπου  τοῦ φθειρομένου  ἐν  διαλογισμοῖς  πονηροῖς  καὶ  ἐνθυμήσεσι  ῥυπαραῖς,  ὅσον  δυνατόν, ἀπορρίψασθαι. 11.2.4 Σφαγῆναι δὲ δεῖ τὸ ἀρνίον καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ χρισθῆναι ἐπὶ τῶν θυρῶν. καὶ Χριστὸς οὖν τὸ ἀληθινὸν ἀρνίον ἐσφάγη, καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐχρίσθη ἐπὶ τῶν φλιῶν τῆς καρδίας, ὅπως γένηται τὸ ἐκχυθὲν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ αἷμα τοῦ Χριστοῦ τῇ μὲν ψυχῇ εἰς ζωὴν καὶ ἀπολύτρωσιν, τοῖς δὲ Αἰγυπτίοις εἰς πένθος καὶ θάνατον. ἀληθῶς γὰρ πένθος αὐτοῖς ἐστι, χαρὰ δὲ καὶ ἀγαλλίασις τὸ τοῦ ἀμώμου ἀρνίου αἷμα τοῖς πιστοῖς. εἶτα  μετὰ  τὸ  χαρῖσμα κελεύει  πρὸς  ἑσπέραν φαγεῖν  τὸ  ἀρνίον  καὶ  τὰ  ἄζυμα  μετὰ πικρίδων  περιεζωσμένους  τὰς  ζώνας  καὶ  11.2.5  ὑποδεδεμένους  τὰ  ὑποδήματα  καὶ ἔχοντας βακτηρίας ἐν ταῖς χερσίν. ἐὰν οὖν μὴ γένηται ἡ ψυχὴ πρῶτον παρεσκευασμένη πανταχόθεν  δι' ἔργων ἀγαθῶν, οὐ δίδοται αὐτῇ φαγεῖν  ἀπὸ τοῦ ἀρνίου. τὸ δὲ ἀρνίον ἡδὺ καὶ τὰ ἄζυμα καλὰ λίαν, ἀλλὰ αἱ πικρίδες πικραὶ καὶ τραχεῖαι· μετὰ θλίψεως  γὰρ καὶ πολλῆς πικρίας ἐσθίει ἡ ψυχὴ ἀπὸ τοῦ ἀρνίου καὶ τῶν ἀζύμων, θλιβούσης αὐτὴν τῆς ἐνούσης αὐτῇ  ἁμαρτίας. 11.2.6 Καὶ «πρὸς ἑσπέραν», φησί, «ἔδεσθε αὐτό.» ἡ δὲ πρὸς ἑσπέραν  ὥρα  μέση  φωτὸς  καὶ  σκότους  ἐστίν.  οὕτω  καὶ  ἡ  ψυχὴ  πρὸς  αὐτῇ  τῇ ἀπολυτρώσει, μέση γίνεται φωτὸς καὶ σκότους, ἑστώσης τῆς δυνάμεως τοῦ θεοῦ καὶ μὴ ἐώσης τὸ σκότος ἐλθεῖν τῇ ψυχῇ καὶ καταπιεῖν αὐτήν. ὃν τρόπον Μωϋσῆς εἶπεν· "1αὕτη ἡ νύξ ἐστι τῆς ἐπαγγελίας  τοῦ θεοῦ, ἐν ᾗ ἐλυτρώσατο ἡμᾶς"2, οὕτω καὶ  ἐνταῦθα ὁ κύριος ἐλάλησε, δοθέντος αὐτῷ βιβλίου ἐν τῷ ἱερῷ· «καλέσαι, φησίν, ἐνιαυτὸν  11.2.7 κυρίου δεκτὸν καὶ ἡμέραν ἀπολυτρώσεως» εἰκότως. τύπος γὰρ ἦν ἐκεῖνο καὶ σκιὰ τῆς ἀληθείας· πάντα γὰρ τὰ γεγραμμένα μυστικῶς προετυποῦτο σημαίνοντα τὴν ἀληθινὴν τῆς ψυχῆς σωτηρίαν τῆς ἐγκεκλεισμένης ἐν τῷ σκότει καὶ πεπεδημένης «ἐν πτωχείᾳ καὶ σιδήρῳ»  καὶ  βεβλημένης  κρυπτῶς  «ἐν  λάκκῳ  κατωτάτῳ»  καὶ  ἐναποκεκλεισμένης πύλαις  χαλκαῖς  καὶ  μοχλοῖς  σιδηροῖς  καὶ  μὴ  δυναμένης  ἄνευ  τῆς  παρὰ  τοῦ  θεοῦ βοηθείας καὶ ἀπολυτρώσεως ἐλευθερωθῆναι. 11.2.8 Ἐξάγει οὖν τὴν ψυχὴν ἐξ Αἰγύπτου καὶ τῆς ἐν αὐτῇ δουλείας, τῶν πρωτοτόκων ἐν Αἰγύπτῳ ἀναιρουμένων ἐν τῇ ἐξόδῳ· ἤδη μέρος τι τῆς δυνάμεως τοῦ ἀληθινοῦ Φαραὼ καταπίπτει. πένθος ἔχει τοὺς Αἰγυπτίους· στένουσι γὰρ λυπούμενοι ἐπὶ τῇ σωτηρίᾳ τοῦ αἰχμαλώτου. κελεύει χρήσασθαι παρὰ τῶν γειτόνων  «σκεύη χρυσᾶ καὶ  ἀργυρᾶ» καὶ  προλαβόντας  ἐξελθεῖν·  ἀπολαμβάνει  γὰρ ἐξιοῦσα ἐκ σκότους ἡ ψυχὴ τὰ «ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ σκεύη»  τοὺς ὑγιεῖς καὶ καθαροὺς λογισμοὺς πεπυρωμένους  ἑπταπλασίον, ἐν οἷς διακονεῖται  ὁ θεὸς καὶ  ἐπαναπαύεται παρὰ τῶν  γειτονευσάντων  αὐτῇ ἀκαθάρτων  πνευμάτων·  ἐσκόρπι11.2.9 σαν γὰρ καὶ διεσκέδασαν  τοὺς  διαλογισμοὺς  καὶ  κατέσχον  τὴν  ψυχήν.  μακαρία  ἡ  ψυχὴ  ἡ λυτρωθεῖσα ἐκ τῆς δουλείας τοῦ σκότους καὶ οὐαὶ τῇ ψυχῇ τῇ μὴ βοώσῃ καὶ στεναζούσῃ πρὸς  τὸν  δυνάμενον  ῥύσασθαι  αὐτὴν  ἀπὸ  τῶν  χαλεπῶν  ἐκείνων  καὶ  πονηρῶν ἐργοδιωκτῶν. 11.2.10 Ἀπαίρουσι λυτρωθέντες  οἱ  υἱοὶ Ἰσραὴλ ποιήσαντες  τὸ πάσχα· προκόπτει ἡ ψυχὴ λαβοῦσα ζωὴν πνεύματος ἁγίου καὶ ἀπογευσαμένη τοῦ ἀρνίου καὶ χρισθεῖσα τῷ αἵματι αὐτοῦ καὶ φαγοῦσα τὸν ἀληθινὸν ἄρτον τὸν ζῶντα λόγον. στῦλος πυρὸς  καὶ  στῦλος  νεφέλης  ἐκείνων  προηγεῖτο·  φυλάσσων  τὸ  πνεῦμα  τὸ  ἅγιον ὑποστηρίζει τούτους, θάλπον καὶ ὁδηγοῦν ἐν αἰσθήσει τῆς ψυχῆς. γνοὺς δὲ Φαραὼ καὶ οἱ λοιποὶ Αἰγύπτιοι τὴν τοῦ λαοῦ φυγὴν καὶ τὴν ἐκ τῆς δουλείας αὐτῶν στέρησιν μετὰ τὴν  τῶν  πρωτοτόκων  ἀναίρεσιν  διώκειν  ἐθάρρησεν ἐν σπουδῇ συζεύξας τὰ ἅρματα
Line 1,356: Line 1,357:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
78
 
78
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
αὐτοῦ μετὰ παντὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ ἐξελθὼν ἐπ' αὐτοὺς ἀνελεῖν  ἠπείγετο. ἤδη δὲ μελλόντων αὐτῶν ἀναμίγνυσθαι καὶ ἐγγὺς γενομένων, ἵστατο ἡ νεφέλη ἐν μέσῳ, τοῖς μὲν ἐμποδίζουσα καὶ  ἐπισκο11.2.11 τοῦσα, τοὺς  δὲ φωταγωγοῦσα  καὶ  φυλάσσουσα. θεασάμενος δὲ ὁ λαὸς πᾶσαν τὴν δύναμιν Φαραὼ παρεστῶσαν ἐκ τῶν ὀπίσω, ἔμπροσθεν δὲ τὴν θάλασσαν κωλύουσαν αὐτοῖς τὴν φυγήν, καίπερ ὄντες ἐν μέσῳ τῆς νεφέλης καὶ τοῦ στύλου ἀπηυδόκουν  ἑαυτῶν  καὶ τεθνάναι  ἤδη ἐνόμιζον,  ἐμπεσόντες εἰς θλῖψιν μεγάλην καὶ θάνατον, ἣν ἐγεύσαντο. παρῆν δὲ ὁ κύριος προνοούμενος καὶ κελεύων τῷ Μωϋσῇ τῇ ῥάβδῳ πατάσσειν τὴν θάλασσαν καὶ ὁδοποιεῖν  τῷ λαῷ. διαιρεθεῖσα γὰρ ἡ θάλασσα τεῖχος ὕδατος ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων ἐγένετο, ἕως παρῆλθε πᾶς ὁ λαὸς ὡς διὰ ξηρᾶς γῆς. ἐπῆλθον δὲ καὶ οἱ Αἰγύπτιοι, πορίμην καὶ ἥμερον καὶ αὐτοὶ τὴν θάλασσαν εἶναι νομίσαντες. ἐξῆλθε δὲ ὁ λαὸς ἅπας ἀπὸ τῆς θαλάσσης καὶ πᾶσα τῶν  Αἰγυπτίων ἐπέβη ψυχὴ τῆς θαλάσ11.2.12 σης. ἴση μὲν ἑκατέροις ἡ εἴσοδος, οὐκ ἴση δὲ ἡ ἔξοδος. τί λέγει ὁ κύριος τῷ Μωϋσῇ; στρέψον τὴν ῥάβδον σου καὶ  πάταξον τὴν θάλασσαν, καὶ ἐπάταξε τὸν Φαραὼ καὶ τὴν δύναμιν  αὐτοῦ ἡ ἐρυθρὰ θάλασσα. ἰδὼν δὲ ὁ  λαὸς τὴν μεγάλην ταύτην σωτηρίαν, τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν ἀπολλυμένους ἐν τῇ ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ, ἐχάρη  καὶ  μεγάλως  ἠγαλλιάσατο  ἐπὶ  τῇ  σωτηρίᾳ  ἑαυτοῦ. λαβοῦσα δὲ  ἡ  Μαρία τὸ τύμπανον σὺν ταῖς κιθάραις ᾖδε μετὰ παντὸς τοῦ λαοῦ τοὺς ἐπινικίους ὕμνους τῷ θεῷ. ἐλυτρώθησαν  δὲ τελείαν  λύτρωσιν ἀπὸ τοῦ ἐν χερσὶ θανάτου. Λάβε μοι ἐνταῦθα τὴν παραβολήν. 11.3.1 Ὅτε γὰρ πρῶτον ἡ ψυχὴ ἀπέφευγε τοὺς Αἰγυπτίους, προσελθοῦσα ἡ τοῦ θεοῦ δύναμις ἐβοήθει ὁδηγοῦσα αὐτὴν πρὸς τὴν ἀλήθειαν. γνοὺς οὖν ὁ πνευματικὸς Φαραώ, ὁ  βασιλεὺς  τοῦ  σκότους  τῆς  ἁμαρτίας,  ὅτι  ἀφίσταται  αὐτοῦ  ἡ  ψυχὴ  καὶ ἀποφεύγει τῆς βασιλείας αὐτοῦ σὺν τοῖς λογισμοῖς, φημὶ τοῖς πάλαι κατεχομένοις  ὑπ' αὐτοῦταῦτα γὰρ αὐτῆς τὰ ὑπάρχοντα. ἐνόμιζε γὰρ οὗτος ὁ δεινὸς Φαραὼ πάλιν αὐτὴν ἐπανιέναι καὶ ἐπαναστρέψαι πρὸς αὐτόν. 11.3.2 γνοὺς δὲ νῦν ὅτι ἐκφεύγει  παντάπασι τὴν καταδυναστείαν αὐτοῦ ἡ ψυχή, καὶ ὅτι ἤδη μέρος τι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ ἀνῄρηται διὰ τῆς  σφαγῆς  τῶν  πρωτοτόκων,  ἀναιδέστερον  προσέδραμε, φοβηθεὶς  μήποτε  τῆς ψυχῆς ἐκφυγούσης παντελῶς  οὐχ ἕξει τὸ θέλημα  αὐτοῦ ἐκπληροῦν. καταδιώκει  οὖν αὐτὴν  διὰ  θλίψεων  καὶ  πειρασμῶν  καὶ  πολέμων  ἀοράτων.  ἐνταῦθα  δοκιμάζεται, ἐνταῦθα πειράζεται, ἐνταῦθα φαίνεται ἡ πρὸς τὸν θεὸν τὸν ἐξάγοντα αὐτὴν ἐξ Αἰγύπτου ἀγάπη· 11.3.3 παραδίδοται γὰρ δοκιμασθῆναι καὶ θλιβῆναι παντοδαπῶς. θεωρεῖ δὲ καὶ τὴν δύναμιν τοῦ πονηροῦ βουλομένην ἐπελθεῖν καὶ θανατῶσαι καὶ μὴ ἰσχύουσαν· μέσος γὰρ Αἰγυπτίων καὶ Ἰσραηλιτῶν  ἕστηκεν ὁ κύριος. θεωρεῖ δὲ καὶ ἔμπροσθεν θάλασσαν πικρίας καὶ δυνάμεως πονηρᾶς καὶ οὔτε εἰς τὰ ὀπίσω ἀναλύειν ἰσχύει, ὁρῶσα ἑτοίμους τοὺς ἐχθρούς, οὔτε εἰς τὰ ἔμπροσθεν χωρῆσαι· δυνάμεις γὰρ πονηραὶ καὶ θλίψεις δειναὶ καὶ ποικίλαι  περιέχουσαι θάνατον  ὁρᾶν ποιοῦσιν. 11.3.4  Ἀπευδοκεῖ γὰρ ἑαυτῆς  «τὸ ἀπόκριμα τοῦ θανάτου» ἐν ἑαυτῇ ἔχουσα διὰ τὸν περικυκλώσαντα αὐτῇ τῶν πονηρῶν ἐσμὸν καὶ ἐπειδὰν ἴδῃ ὁ θεὸς δειλίᾳ θανάτου περιπεσοῦσαν τὴν ψυχὴν καὶ τὸν ἐχθρὸν καταπιεῖν ἑτοίμως ἔχοντα, τότε δὴ τότε δίδωσι βοήθειαν μικράν. οὕτω γὰρ μακροθυμεῖ ὁ  θεὸς  ἐπὶ  τῇ  ψυχῇ  τῇ  οὕτως  ἐχούσῃ. τοιαύτην  γὰρ  ὁ  θεὸς  τὴν  ὁδὸν  ἔθετο  τὴν ἀπάγουσαν  εἰς  ζωὴν  μετὰ  θλίψεως  καὶ  δοκιμασίας  καὶ  στενοχωρίας  πολλῆς  καὶ πειρασμῶν πικροτάτων, ἵνα ἐντεῦθεν καταντήσῃ ἡ ψυχὴ εἰς τὴν γῆν τὴν ἀληθινὴν «τῆς δόξης τῶν  τέκνων  τοῦ θεοῦ». ὅταν οὖν ἀπευδοκήσῃ καὶ ἀπαγορεύσῃ ἑαυτῆς διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν θλῖψιν καὶ τὸν πρὸ ὀφθαλμῶν  θάνατον, τὸ τηνικαῦτα «χειρὶ κραταιᾷ» καὶ «βραχίονι ὑψηλῷ» διὰ τοῦ ἁγίου πνεύματος ῥήσσει τὴν θάλασσαν τοῦ σκότους καὶ διέρχεται ἡ ψυχή, τοὺς πονηροὺς τόπους ἐκφυγοῦσα καὶ διαπεράσασα τὴν θάλασσαν
 
αὐτοῦ μετὰ παντὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ ἐξελθὼν ἐπ' αὐτοὺς ἀνελεῖν  ἠπείγετο. ἤδη δὲ μελλόντων αὐτῶν ἀναμίγνυσθαι καὶ ἐγγὺς γενομένων, ἵστατο ἡ νεφέλη ἐν μέσῳ, τοῖς μὲν ἐμποδίζουσα καὶ  ἐπισκο11.2.11 τοῦσα, τοὺς  δὲ φωταγωγοῦσα  καὶ  φυλάσσουσα. θεασάμενος δὲ ὁ λαὸς πᾶσαν τὴν δύναμιν Φαραὼ παρεστῶσαν ἐκ τῶν ὀπίσω, ἔμπροσθεν δὲ τὴν θάλασσαν κωλύουσαν αὐτοῖς τὴν φυγήν, καίπερ ὄντες ἐν μέσῳ τῆς νεφέλης καὶ τοῦ στύλου ἀπηυδόκουν  ἑαυτῶν  καὶ τεθνάναι  ἤδη ἐνόμιζον,  ἐμπεσόντες εἰς θλῖψιν μεγάλην καὶ θάνατον, ἣν ἐγεύσαντο. παρῆν δὲ ὁ κύριος προνοούμενος καὶ κελεύων τῷ Μωϋσῇ τῇ ῥάβδῳ πατάσσειν τὴν θάλασσαν καὶ ὁδοποιεῖν  τῷ λαῷ. διαιρεθεῖσα γὰρ ἡ θάλασσα τεῖχος ὕδατος ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων ἐγένετο, ἕως παρῆλθε πᾶς ὁ λαὸς ὡς διὰ ξηρᾶς γῆς. ἐπῆλθον δὲ καὶ οἱ Αἰγύπτιοι, πορίμην καὶ ἥμερον καὶ αὐτοὶ τὴν θάλασσαν εἶναι νομίσαντες. ἐξῆλθε δὲ ὁ λαὸς ἅπας ἀπὸ τῆς θαλάσσης καὶ πᾶσα τῶν  Αἰγυπτίων ἐπέβη ψυχὴ τῆς θαλάσ11.2.12 σης. ἴση μὲν ἑκατέροις ἡ εἴσοδος, οὐκ ἴση δὲ ἡ ἔξοδος. τί λέγει ὁ κύριος τῷ Μωϋσῇ; στρέψον τὴν ῥάβδον σου καὶ  πάταξον τὴν θάλασσαν, καὶ ἐπάταξε τὸν Φαραὼ καὶ τὴν δύναμιν  αὐτοῦ ἡ ἐρυθρὰ θάλασσα. ἰδὼν δὲ ὁ  λαὸς τὴν μεγάλην ταύτην σωτηρίαν, τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν ἀπολλυμένους ἐν τῇ ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ, ἐχάρη  καὶ  μεγάλως  ἠγαλλιάσατο  ἐπὶ  τῇ  σωτηρίᾳ  ἑαυτοῦ. λαβοῦσα δὲ  ἡ  Μαρία τὸ τύμπανον σὺν ταῖς κιθάραις ᾖδε μετὰ παντὸς τοῦ λαοῦ τοὺς ἐπινικίους ὕμνους τῷ θεῷ. ἐλυτρώθησαν  δὲ τελείαν  λύτρωσιν ἀπὸ τοῦ ἐν χερσὶ θανάτου. Λάβε μοι ἐνταῦθα τὴν παραβολήν. 11.3.1 Ὅτε γὰρ πρῶτον ἡ ψυχὴ ἀπέφευγε τοὺς Αἰγυπτίους, προσελθοῦσα ἡ τοῦ θεοῦ δύναμις ἐβοήθει ὁδηγοῦσα αὐτὴν πρὸς τὴν ἀλήθειαν. γνοὺς οὖν ὁ πνευματικὸς Φαραώ, ὁ  βασιλεὺς  τοῦ  σκότους  τῆς  ἁμαρτίας,  ὅτι  ἀφίσταται  αὐτοῦ  ἡ  ψυχὴ  καὶ ἀποφεύγει τῆς βασιλείας αὐτοῦ σὺν τοῖς λογισμοῖς, φημὶ τοῖς πάλαι κατεχομένοις  ὑπ' αὐτοῦταῦτα γὰρ αὐτῆς τὰ ὑπάρχοντα. ἐνόμιζε γὰρ οὗτος ὁ δεινὸς Φαραὼ πάλιν αὐτὴν ἐπανιέναι καὶ ἐπαναστρέψαι πρὸς αὐτόν. 11.3.2 γνοὺς δὲ νῦν ὅτι ἐκφεύγει  παντάπασι τὴν καταδυναστείαν αὐτοῦ ἡ ψυχή, καὶ ὅτι ἤδη μέρος τι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ ἀνῄρηται διὰ τῆς  σφαγῆς  τῶν  πρωτοτόκων,  ἀναιδέστερον  προσέδραμε, φοβηθεὶς  μήποτε  τῆς ψυχῆς ἐκφυγούσης παντελῶς  οὐχ ἕξει τὸ θέλημα  αὐτοῦ ἐκπληροῦν. καταδιώκει  οὖν αὐτὴν  διὰ  θλίψεων  καὶ  πειρασμῶν  καὶ  πολέμων  ἀοράτων.  ἐνταῦθα  δοκιμάζεται, ἐνταῦθα πειράζεται, ἐνταῦθα φαίνεται ἡ πρὸς τὸν θεὸν τὸν ἐξάγοντα αὐτὴν ἐξ Αἰγύπτου ἀγάπη· 11.3.3 παραδίδοται γὰρ δοκιμασθῆναι καὶ θλιβῆναι παντοδαπῶς. θεωρεῖ δὲ καὶ τὴν δύναμιν τοῦ πονηροῦ βουλομένην ἐπελθεῖν καὶ θανατῶσαι καὶ μὴ ἰσχύουσαν· μέσος γὰρ Αἰγυπτίων καὶ Ἰσραηλιτῶν  ἕστηκεν ὁ κύριος. θεωρεῖ δὲ καὶ ἔμπροσθεν θάλασσαν πικρίας καὶ δυνάμεως πονηρᾶς καὶ οὔτε εἰς τὰ ὀπίσω ἀναλύειν ἰσχύει, ὁρῶσα ἑτοίμους τοὺς ἐχθρούς, οὔτε εἰς τὰ ἔμπροσθεν χωρῆσαι· δυνάμεις γὰρ πονηραὶ καὶ θλίψεις δειναὶ καὶ ποικίλαι  περιέχουσαι θάνατον  ὁρᾶν ποιοῦσιν. 11.3.4  Ἀπευδοκεῖ γὰρ ἑαυτῆς  «τὸ ἀπόκριμα τοῦ θανάτου» ἐν ἑαυτῇ ἔχουσα διὰ τὸν περικυκλώσαντα αὐτῇ τῶν πονηρῶν ἐσμὸν καὶ ἐπειδὰν ἴδῃ ὁ θεὸς δειλίᾳ θανάτου περιπεσοῦσαν τὴν ψυχὴν καὶ τὸν ἐχθρὸν καταπιεῖν ἑτοίμως ἔχοντα, τότε δὴ τότε δίδωσι βοήθειαν μικράν. οὕτω γὰρ μακροθυμεῖ ὁ  θεὸς  ἐπὶ  τῇ  ψυχῇ  τῇ  οὕτως  ἐχούσῃ. τοιαύτην  γὰρ  ὁ  θεὸς  τὴν  ὁδὸν  ἔθετο  τὴν ἀπάγουσαν  εἰς  ζωὴν  μετὰ  θλίψεως  καὶ  δοκιμασίας  καὶ  στενοχωρίας  πολλῆς  καὶ πειρασμῶν πικροτάτων, ἵνα ἐντεῦθεν καταντήσῃ ἡ ψυχὴ εἰς τὴν γῆν τὴν ἀληθινὴν «τῆς δόξης τῶν  τέκνων  τοῦ θεοῦ». ὅταν οὖν ἀπευδοκήσῃ καὶ ἀπαγορεύσῃ ἑαυτῆς διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν θλῖψιν καὶ τὸν πρὸ ὀφθαλμῶν  θάνατον, τὸ τηνικαῦτα «χειρὶ κραταιᾷ» καὶ «βραχίονι ὑψηλῷ» διὰ τοῦ ἁγίου πνεύματος ῥήσσει τὴν θάλασσαν τοῦ σκότους καὶ διέρχεται ἡ ψυχή, τοὺς πονηροὺς τόπους ἐκφυγοῦσα καὶ διαπεράσασα τὴν θάλασσαν
Line 1,370: Line 1,371:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
79
 
79
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
τοῦ σκότους καὶ  τοῦ  παμφάγου  πυρός. 11.3.5 Ταῦτα μυστήριά  ἐστι ψυχῆς  ἀληθῶς γινόμενα  ἐν  ἀνθρώπῳ  σπουδάζοντι  ἐλθεῖν  πρὸς  τὴν  ἐπαγγελίαν  τῆς  ζωῆς  καὶ λυτρουμένῳ  ἐκ τῆς βασιλείας τοῦ θανάτου καὶ λαμβάνοντι  ἀρραβῶνα παρὰ θεοῦ καὶ πνεύματος ἁγίου μετέχοντι. εἶτα ῥυσθεῖσα ἡ ψυχὴ ἐκ τῶν ἐχθρῶν αὐτῆς καὶ τὴν πικρὰν θάλασσαν τῇ δυνάμει τοῦ θεοῦ διεξελθοῦσα καὶ ὁρῶσα ἀπολλυμένους  πρὸ ὀφθαλμῶν τοὺς  πολεμίους,  οὓς  τὸ  πρὶν  ἐδούλευσεν,  ἀγαλλιᾶται    χαρᾷ  ἀνεκλαλήτῳ    καὶ δεδοξασ11.3.6 μένῃ, παρακαλουμένη ὑπὸ τοῦ θεοῦ καὶ ἀναπαυομένη ἐν κυρίῳ. τότε τὸ πνεῦμα, ὅπερ ἔλαβε καινὸν διὰ τοῦ τυμπάνουτουτέστι  τῆς σαρκόςκαὶ τῆς κιθάρας τῆς ψυχῆς καὶ τῶν λογικῶν  χορδῶν, τῶν λεπτοτάτων  λογισμῶν αὐτῆς καὶ τοῦ πλήκτρου τῆς θείας χάριτος,  ἀναπέμπει αἴνους τῷ ζωοποιῷ Χριστῷ. ὡς γὰρ διὰ τοῦ αὐλοῦ τὸ πνεῦμα διερχόμενον λαλεῖ, οὕτω διὰ τῶν ἁγίων καὶ πνευματοφόρων ἀνδρῶν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιόν ἐστι τὸ ὑμνοῦν καὶ ψάλλον  καὶ  προσευχόμενον τῷ θεῷ ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ.
 
τοῦ σκότους καὶ  τοῦ  παμφάγου  πυρός. 11.3.5 Ταῦτα μυστήριά  ἐστι ψυχῆς  ἀληθῶς γινόμενα  ἐν  ἀνθρώπῳ  σπουδάζοντι  ἐλθεῖν  πρὸς  τὴν  ἐπαγγελίαν  τῆς  ζωῆς  καὶ λυτρουμένῳ  ἐκ τῆς βασιλείας τοῦ θανάτου καὶ λαμβάνοντι  ἀρραβῶνα παρὰ θεοῦ καὶ πνεύματος ἁγίου μετέχοντι. εἶτα ῥυσθεῖσα ἡ ψυχὴ ἐκ τῶν ἐχθρῶν αὐτῆς καὶ τὴν πικρὰν θάλασσαν τῇ δυνάμει τοῦ θεοῦ διεξελθοῦσα καὶ ὁρῶσα ἀπολλυμένους  πρὸ ὀφθαλμῶν τοὺς  πολεμίους,  οὓς  τὸ  πρὶν  ἐδούλευσεν,  ἀγαλλιᾶται    χαρᾷ  ἀνεκλαλήτῳ    καὶ δεδοξασ11.3.6 μένῃ, παρακαλουμένη ὑπὸ τοῦ θεοῦ καὶ ἀναπαυομένη ἐν κυρίῳ. τότε τὸ πνεῦμα, ὅπερ ἔλαβε καινὸν διὰ τοῦ τυμπάνουτουτέστι  τῆς σαρκόςκαὶ τῆς κιθάρας τῆς ψυχῆς καὶ τῶν λογικῶν  χορδῶν, τῶν λεπτοτάτων  λογισμῶν αὐτῆς καὶ τοῦ πλήκτρου τῆς θείας χάριτος,  ἀναπέμπει αἴνους τῷ ζωοποιῷ Χριστῷ. ὡς γὰρ διὰ τοῦ αὐλοῦ τὸ πνεῦμα διερχόμενον λαλεῖ, οὕτω διὰ τῶν ἁγίων καὶ πνευματοφόρων ἀνδρῶν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιόν ἐστι τὸ ὑμνοῦν καὶ ψάλλον  καὶ  προσευχόμενον τῷ θεῷ ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ.
Line 1,396: Line 1,397:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
80
 
80
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
  
  
Line 1,422: Line 1,423:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
81
 
81
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
ἀμφίον σωτηρίου. εἴ τις γὰρ ἐν τῇ ἑαυτοῦ μόνον ἵσταται δικαιοσύνῃ, μὴ ἐκδεχόμενος τὴν  τοῦ  θεοῦ  δικαιοσύνηνἥτις  ἐστὶν  ὁ  κύριος,  «ὃς  ἐγενήθη,  φησί, δικαιοσύνη  καὶ ἁγιασμὸς  ἡμῖν  καὶ  ἀπολύτρωσις»,  ματαίως  καὶ  κενῶς  κοπιᾷ.  πᾶσα γὰρ  οἴησις  τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ «ὡς ῥάκος ἀποκαθημένης» φανεροῦται ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ, 12.1.5 ὥς φησιν Ἠσαίας ὁ προφήτης. αἰτησώμεθα οὖν καὶ δεηθῶμεν τοῦ θεοῦ ἐνδύσασθαι τὸ ἱμάτιον  τοῦ  σωτηρίου,  τὸν  κύριον  ἡμῶν  Ἰησοῦν  Χριστόν,  τὸ  ἄρρητον  φῶς·  ὃν φορέσασαι αἱ ψυχαὶ οὐκέτι ἀπεκδυθήσονται εἰς τοὺς αἰῶνας, ἀλλὰ τῇ ἀναστάσει καὶ τὰ σώματα αὐτῶν δοξασθήσονται ὑπὸ τῆς δόξης τοῦ φωτός, ὃ περιβέβληνται ἀπὸ τοῦ νῦν αἱ πισταὶ καὶ εὐγενεῖς καὶ ἅγιαι ψυχαί, καθώς φησιν ὁ ἀπόστολος· «ὁ ἐγείρας Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ζωοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ σώματα ὑμῶν διὰ τοῦ ἐνοικοῦντος αὐτοῦ πνεύματος ἐν ὑμῖν». ∆όξα τῇ ἀρρήτῳ αὐτοῦ εὐσπλαγχνίᾳ  καὶ τῷ ἀπείρῳ αὐτοῦ ἐλέει. 12.2.1 Καὶ πάλιν  ὥσπερ ἡ «γυνὴ»  ἡ «αἱμορροοῦσα»  πιστεύσασα ἐν  ἀληθείᾳ  καὶ ἁψαμένη  τοῦ
 
ἀμφίον σωτηρίου. εἴ τις γὰρ ἐν τῇ ἑαυτοῦ μόνον ἵσταται δικαιοσύνῃ, μὴ ἐκδεχόμενος τὴν  τοῦ  θεοῦ  δικαιοσύνηνἥτις  ἐστὶν  ὁ  κύριος,  «ὃς  ἐγενήθη,  φησί, δικαιοσύνη  καὶ ἁγιασμὸς  ἡμῖν  καὶ  ἀπολύτρωσις»,  ματαίως  καὶ  κενῶς  κοπιᾷ.  πᾶσα γὰρ  οἴησις  τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ «ὡς ῥάκος ἀποκαθημένης» φανεροῦται ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ, 12.1.5 ὥς φησιν Ἠσαίας ὁ προφήτης. αἰτησώμεθα οὖν καὶ δεηθῶμεν τοῦ θεοῦ ἐνδύσασθαι τὸ ἱμάτιον  τοῦ  σωτηρίου,  τὸν  κύριον  ἡμῶν  Ἰησοῦν  Χριστόν,  τὸ  ἄρρητον  φῶς·  ὃν φορέσασαι αἱ ψυχαὶ οὐκέτι ἀπεκδυθήσονται εἰς τοὺς αἰῶνας, ἀλλὰ τῇ ἀναστάσει καὶ τὰ σώματα αὐτῶν δοξασθήσονται ὑπὸ τῆς δόξης τοῦ φωτός, ὃ περιβέβληνται ἀπὸ τοῦ νῦν αἱ πισταὶ καὶ εὐγενεῖς καὶ ἅγιαι ψυχαί, καθώς φησιν ὁ ἀπόστολος· «ὁ ἐγείρας Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ζωοποιήσει καὶ τὰ θνητὰ σώματα ὑμῶν διὰ τοῦ ἐνοικοῦντος αὐτοῦ πνεύματος ἐν ὑμῖν». ∆όξα τῇ ἀρρήτῳ αὐτοῦ εὐσπλαγχνίᾳ  καὶ τῷ ἀπείρῳ αὐτοῦ ἐλέει. 12.2.1 Καὶ πάλιν  ὥσπερ ἡ «γυνὴ»  ἡ «αἱμορροοῦσα»  πιστεύσασα ἐν  ἀληθείᾳ  καὶ ἁψαμένη  τοῦ
Line 1,448: Line 1,449:
  
  
 
+
Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ – ΨΗΦΙΑΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ.
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%).
 
   
 
   
 
82
 
82
    
+
   Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab.
 
+
Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006.
 
   
 
   
 
+
Επιτρέπεται η ελεύθερη χρήση του υλικού µε αναφορά στην πηγή προέλευσής του.
 
   
 
   
 
διὰ τὸ  μὴ  βλέπειν  ἐλθεῖν  πρὸς τὸν  κύριον,  ἀλλ' ὀξύτερον  ἄγγελον  ἀπέστειλε  τὴν φωνήνἔλεγε γάρ· «υἱὲ ∆αβίδ, ἐλέησόν με»καὶ οὕτω πιστεύσας ἰάσεως ἔτυχεν, ἐλθόντος πρὸς αὐτὸν τοῦ κυρίου καὶ διαβλέψαι ποιήσαντος; οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ κἂν τετραυμάτισται τραύμασι παθῶν ἀτιμίας καὶ τετύφλωται ὑπὸ τοῦ σκότους τῆς ἁμαρτίας, ἀλλ' ὅμως ἔχει θέλημα τοῦ βοῆσαι καὶ καλέσαι Ἰησοῦν, ἵνα αὐτὸς ἐλθὼν λύτρωσιν αἰώνιον ποιήσῃ τῇ ψυχῇ. ὥσπερ γὰρ εἰ μὴ ἐκεῖνος ὁ τυφλὸς ἐβόα καὶ ἡ αἱμορροοῦσα προσῆλθε τῷ κυρίῳ, οὐκ ἂν ἔτυχον ἰάσεως, οὕτως ἐὰν μή τις ἐκ τοῦ ἰδίου θελήματος καὶ ὅλης προαιρέσεως ἔλθῃ  πρὸς τὸν  κύριον  καὶ  μετὰ πληροφορίας  12.2.7 καὶ  πίστεως  δεηθῇ, ἰάσεως  οὐ τυγχάνει.  καὶ γὰρ ἐκεῖνοι πιστεύσαντες εὐθέως ἰῶντο, ἡμεῖς δὲ οὔπω διεβλέψαμεν  ἐξ ἀληθείας  καὶ  οὐκ  ἰάθημεν  τῶν  κρυφίων  παθῶν,  καίτοι  μᾶλλον  ὁ κύριος φροντίδα ποιεῖται  ὑπὲρ τῆς ἀθανάτου  ψυχῆς ἤπερ τοῦ σώματος; ἥτις ἐὰν διαβλέψῃ  κατὰ τὸν λέγοντα· «ἀποκάλυψον τοὺς ὀφθαλμούς μου», οὐκέτι εἰς τὸν αἰῶνα τυφλωθήσεται καὶ ἰαθεῖσα οὐκέτι τραυματισθήσεται. εἰ γὰρ ἐπιμέλειαν  τῶν φθαρτῶν  σωμάτων ὁ κύριος ἐλθὼν  ἐποιήσατο  ἐπὶ  γῆς,  πόσῳ  μᾶλλον  τῆς  θείας  καὶ  ἀθανάτου  καὶ  κατ'  εἰκόνα πεποιημένης ψυχῆς. ἀλλὰ διὰ τὴν ἀπιστίαν ἡμῶν καὶ διχοστασίαν καὶ διὰ τὸ μὴ ἀγαπᾶν αὐτὸν  ἐξ ὅλης καρδίας μηδὲ ἐξ ἀληθείας  αὐτῷ πιστεῦσαι, οὐδέπω τῆς πνευματικῆς ἰάσεως καὶ  σωτηρίας  ἐτύχομεν.  12.2.8 Πιστεύσωμεν οὖν  αὐτῷ  καὶ  προσέλθωμεν  ἐξ ἀληθείας, ἵνα ἐν τάχει τὴν ἀληθινὴν  ἴασιν ὁ κύριος ἡμῶν ποιήσηται. ἐπηγγείλατο  γὰρ
 
διὰ τὸ  μὴ  βλέπειν  ἐλθεῖν  πρὸς τὸν  κύριον,  ἀλλ' ὀξύτερον  ἄγγελον  ἀπέστειλε  τὴν φωνήνἔλεγε γάρ· «υἱὲ ∆αβίδ, ἐλέησόν με»καὶ οὕτω πιστεύσας ἰάσεως ἔτυχεν, ἐλθόντος πρὸς αὐτὸν τοῦ κυρίου καὶ διαβλέψαι ποιήσαντος; οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ κἂν τετραυμάτισται τραύμασι παθῶν ἀτιμίας καὶ τετύφλωται ὑπὸ τοῦ σκότους τῆς ἁμαρτίας, ἀλλ' ὅμως ἔχει θέλη